
Sukta 10.35
Unknown/varied attributions in tradition for RV 10.35; commonly associated with dawn/fire imagery (check specific Anukramaṇī for exact seer)
Agni (plural Agnayaḥ) with Indra-force; Ushas; Dyāvāpṛthivī; Apas (a composite invocation)
Triṣṭubh (likely; hymn opening in a common triṣṭubh cadence)
अयं सूक्तः प्रातःकाले जाग्रतः पवित्रान् अग्नीन्—बहुरूपान्—अभिवन्दते, ये इन्द्रतुल्यवीर्येण प्रकाशं ऋतं च स्थापयन्ति, दिवसस्य च सुरक्षितं पन्थानं ददति। ततः स आह्वानं विश्वाधारान् प्रति विस्तारयति—उषसं द्यावापृथिव्यौ अपश्च—यत् ‘ऋतस्य वाक्’ यजमानं पूरयतु, देवगोप्तृत्वे च अभयं समृद्धिश्च प्रादुर्भवेताम् इति प्रार्थयन्।
Mantra 1
अबुध्रमु त्य इन्द्रवन्तो अग्नयो ज्योतिर्भरन्त उषसो व्युष्टिषु । मही द्यावापृथिवी चेततामपोऽद्या देवानामव आ वृणीमहे ॥
अबुध्रमु त्य इन्द्रवन्तोऽग्नयो ज्योतिर्भरन्त उषसो व्युष्टिषु। मही द्यावापृथिवी चेततामपोऽद्य देवानामव आ वृणीमहे॥
Mantra 2
दिवस्पृथिव्योरव आ वृणीमहे मातॄन्त्सिन्धून्पर्वताञ्छर्यणावतः । अनागास्त्वं सूर्यमुषासमीमहे भद्रं सोमः सुवानो अद्या कृणोतु नः ॥
दिवस्पृथिव्योरव आ वृणीमहे मातॄन्त्सिन्धून्पर्वताञ्छर्यणावतः। अनागास्त्वं सूर्यमुषासमीमहे भद्रं सोमः सुवानो अद्या कृणोतु नः॥
Mantra 3
द्यावा नो अद्य पृथिवी अनागसो मही त्रायेतां सुविताय मातरा । उषा उच्छन्त्यप बाधतामघं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
द्यावा नो अद्य पृथिवी अनागसो मही त्रायेतां सुविताय मातरा। उषा उच्छन्त्यप बाधतामघं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे॥
Mantra 4
इयं न उस्रा प्रथमा सुदेव्यं रेवत्सनिभ्यो रेवती व्युच्छतु । आरे मन्युं दुर्विदत्रस्य धीमहि स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
इयं न उष्रा प्रथमा सुदेव्यं रेवत्सनिभ्यो रेवती व्युच्छतु। आरे मन्युं दुर्विदत्रस्य धीमहि; स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे॥
Mantra 5
प्र याः सिस्रते सूर्यस्य रश्मिभिर्ज्योतिर्भरन्तीरुषसो व्युष्टिषु । भद्रा नो अद्य श्रवसे व्युच्छत स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
प्र याः सिस्रते सूर्यस्य रश्मिभिर्ज्योतिर्भरन्तीरुषसो व्युष्टिषु। भद्रा नो अद्य श्रवसे व्युच्छत; स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे॥
Mantra 6
अनमीवा उषस आ चरन्तु न उदग्नयो जिहतां ज्योतिषा बृहत् । आयुक्षातामश्विना तूतुजिं रथं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
अनामीवा उषस आ चरन्तु न उदग्नयो जिहतां ज्योतिषा बृहत्। आयुक्षातामश्विना तूतुजिं रथं; स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे॥
Mantra 7
श्रेष्ठं नो अद्य सवितर्वरेण्यं भागमा सुव स हि रत्नधा असि । रायो जनित्रीं धिषणामुप ब्रुवे स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
हे सवितः, अद्य अस्मभ्यं श्रेष्ठं वरेण्यं भागम् आ सुव; स हि त्वं रत्नधा असि। रायेः जनित्रीं धिषणाम् उप ब्रुवे। स्वस्त्यै समिधानम् अग्निम् ईमहे।
Mantra 8
पिपर्तु मा तदृतस्य प्रवाचनं देवानां यन्मनुष्या अमन्महि । विश्वा इदुस्राः स्पळुदेति सूर्यः स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
ऋतस्य तत् प्रवाचनं—देवानां वाक्—यत् वयं मनुष्याः अमन्महि, तत् मा पिपर्तु। विश्वा इद् उस्राः स्पळ् उदेति सूर्यः। स्वस्त्यै समिधानम् अग्निम् ईमहे।
Mantra 9
अद्वेषो अद्य बर्हिषः स्तरीमणि ग्राव्णां योगे मन्मनः साध ईमहे । आदित्यानां शर्मणि स्था भुरण्यसि स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
अद्वेषः अद्य बर्हिषः स्तरीमणि, ग्राव्णां योगे मन्मनः साधु ईमहे। आदित्यानां शर्मणि स्था भुरण्यसि। स्वस्त्यै समिधानम् अग्निम् ईमहे।
Mantra 10
आ नो बर्हिः सधमादे बृहद्दिवि देवाँ ईळे सादया सप्त होतॄन् । इन्द्रं मित्रं वरुणं सातये भगं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
आ नो बर्हिः सधमादे बृहद्दिवि आगच्छतु; तत्र देवान् ईळे—सप्त होतॄन् सादयत। सातये इन्द्रं मित्रं वरुणं भगं च आनयत। स्वस्त्यै समिधानम् अग्निम् ईमहे।
Mantra 11
त आदित्या आ गता सर्वतातये वृधे नो यज्ञमवता सजोषसः । बृहस्पतिं पूषणमश्विना भगं स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
ते आदित्या आ गताः सर्वतातये; वृधे नो यज्ञम् अवत सजोषसः। बृहस्पतिं पूषणम् अश्विना भगं च आनयत। स्वस्त्यै समिधानम् अग्निम् ईमहे।
Mantra 12
तन्नो देवा यच्छत सुप्रवाचनं छर्दिरादित्याः सुभरं नृपाय्यम् । पश्वे तोकाय तनयाय जीवसे स्वस्त्यग्निं समिधानमीमहे ॥
तन्नो देवा यच्छत सुप्रवाचनं; छर्दिरादित्याः सुभरं नृपाय्यम्। पश्वे तोकाय तनयाय जीवसे—स्वस्त्यै समिधानम् अग्निम् ईमहे।
Mantra 13
विश्वे अद्य मरुतो विश्व ऊती विश्वे भवन्त्वग्नयः समिद्धाः । विश्वे नो देवा अवसा गमन्तु विश्वमस्तु द्रविणं वाजो अस्मे ॥
अद्य विश्वे मरुतोऽस्माकं विश्वोतीर्भवन्तु; विश्वेऽग्नयः समिद्धाः स्युः। विश्वे नो देवाः अवसा गच्छन्तु; अस्मासु विश्वं द्रविणं वाजश्च अस्तु।
Mantra 14
यं देवासोऽवथ वाजसातौ यं त्रायध्वे यं पिपृथात्यंहः । यो वो गोपीथे न भयस्य वेद ते स्याम देववीतये तुरासः ॥
यं देवासोऽवथ वाजसातौ, यं त्रायध्वे, यं पिपृथात्यंहः; यो वो गोपीथे न भयस्य वेद—ते वयं स्याम, हे तुरासः, देववीतये।
The plural can point to multiple ritual fires and also to Agni’s many forms—household flame, sacrificial fire, and the inner fire of inspiration—awakening together at dawn to bring light and order.
It means the utterance or expression born of Ṛta (cosmic truth/order). The hymn asks that this truthful, divinely grounded speech fill the worshiper so thought, word, and action align with the right course of the day.
It fits a dawn practice: light a lamp or fire, offer a small ghee oblation (or a symbolic offering), recite the verses as a prayer for clarity, truthful speech, purification, and protection, and begin the day with a commitment to Ṛta-like integrity.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.