Sukta 4

Mantra 1

प्र वः शुक्राय भानवे भरध्वं हव्यं मतिं चाग्नये सुपूतम् । यो दैव्यानि मानुषा जनूंष्यन्तर्विश्वानि विद्मना जिगाति ॥

ଶୁକ୍ର—ତେଜସ୍ୱୀ ପ୍ରକାଶର—ଭାନୁ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସୁପୂତ ହବ୍ୟ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ମତିକୁ ଆଗକୁ ଆଣ। ସେ ନିଜ ବିଦ୍ମନା—ଜ୍ଞାନଦ୍ୱାରା—ଅନ୍ତର୍ଭିତ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମକୁ, ଦୈବ୍ୟ ଓ ମାନୁଷ ଉଭୟକୁ, ସବୁକୁ ବ୍ୟାପି ଯାଏ।

Mantra 2

स गृत्सो अग्निस्तरुणश्चिदस्तु यतो यविष्ठो अजनिष्ट मातुः । सं यो वना युवते शुचिदन्भूरि चिदन्ना समिदत्ति सद्यः ॥

ସେ ଗୃତ୍ସ (ତୀକ୍ଷ୍ଣ) ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ତରୁଣ—ଯୁବଶକ୍ତି—ହେଉ; ଯେ ମାତୃଠାରୁ ଯବିଷ୍ଠ—ସବୁଠାରୁ କନିଷ୍ଠ—ରୂପେ ଜନ୍ମିଛି। ସେ ଶୁଚି—ପବିତ୍ରତା ସହ—ବନମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସଦ୍ୟଃ—ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍—ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ନକୁ ମଧ୍ୟ ଦହନ କରେ; ସେ ଆମ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶରେ ପରିଣତ ହେବାଯୋଗ୍ୟ ସମସ୍ତକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ।

Mantra 3

अस्य देवस्य संसद्यनीके यं मर्तासः श्येतं जगृभ्रे । नि यो गृभं पौरुषेयीमुवोच दुरोकमग्निरायवे शुशोच ॥

ଏହି ଦେବଙ୍କ ସଂସଦରେ, ତାଙ୍କ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ମୁଖ ସମ୍ମୁଖରେ, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଶ୍ୱେତ-ପ୍ରକାଶମାନକୁ ଧରିଲେ। ଯେ ମାନବୀୟ ଧରଣ—ଯାହା ଘର (ଦୁରୋକ)କୁ ଦୁର୍ବାସ୍ୟ କରେ—ତାହାକୁ ନିମ୍ନକୁ ଦମାଇ କହିଲେ; ସେଇ ଅଗ୍ନି ଯାଚକ ପାଇଁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲେ, ଅଜ୍ଞାନର ସଂକୁଚିତ ନିବାସକୁ ଦହନ କରି ଦୂର କରନ୍ତି।

Mantra 4

अयं कविरकविषु प्रचेता मर्तेष्वग्निरमृतो नि धायि । स मा नो अत्र जुहुरः सहस्वः सदा त्वे सुमनसः स्याम ॥

ଏହି ଅଗ୍ନି ଅକବିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କବି, ପ୍ରଚେତା—ଜାଗୃତ ଚେତନା; ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମୃତ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ହେ ସହସ୍ୱାନ୍ ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଏଠାରେ ଆମ ଭିତରେ ଯାହା ବାଙ୍କା ଅଛି ତାହାକୁ ଦହନ କରି ଦୂର କର; ଯେପରି ସଦା ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ସୁମନସ—ଶୁଭ ଓ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ମନବାନ—ହେବୁ।

Mantra 5

आ यो योनिं देवकृतं ससाद क्रत्वा ह्यग्निरमृताँ अतारीत् । तमोषधीश्च वनिनश्च गर्भं भूमिश्च विश्वधायसं बिभर्ति ॥

ଯେ ଦେବକୃତ ଯୋନି—ଦେବମାନେ ଗଢ଼ିଥିବା ଗର୍ଭସ୍ଥାନ—କୁ ଆସି ଆଶ୍ରୟ କଲେ, ସେଇ ଅଗ୍ନି କ୍ରତ୍ୱା, ଚେତନ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା, ଅମୃତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ଔଷଧିମାନେ ଓ ବନମାନେ ଗର୍ଭରୂପେ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଭୂମି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱଧାୟସ—ସର୍ବଧାରକ—ରୂପେ, ନିଜ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭବନର ଗୁପ୍ତ ବୀଜ ଭାବେ ବହନ କରେ।

Mantra 6

ईशे ह्यग्निरमृतस्य भूरेरीशे रायः सुवीर्यस्य दातोः । मा त्वा वयं सहसावन्नवीरा माप्सवः परि षदाम मादुवः ॥

ଅଗ୍ନି ଅମୃତର ଅପାର ଭଣ୍ଡାରର ଈଶ୍ୱର; ଧନ ଓ ସୁବୀର୍ୟ (ବୀରବଳ-ସମୃଦ୍ଧି) ଦାତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଅଧିପତି। ହେ ସହସାବନ୍ (ଶକ୍ତିମାନ) ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଅନ୍ତର୍ବୀରତା ବିନା ତୁମ ପାଖକୁ ନ ଆସୁ; ନିର୍ବଳ କିମ୍ବା ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ତୁମ ଚାରିପାଖେ ନ ବସୁ।

Mantra 7

परिषद्यं ह्यरणस्य रेक्णो नित्यस्य रायः पतयः स्याम । न शेषो अग्ने अन्यजातमस्त्यचेतानस्य मा पथो वि दुक्षः ॥

ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରୟାସରେ ଜିତିବା ଯୋଗ୍ୟ ସେଇ ଧନ-ନିଧି ପାଇଁ, ନିତ୍ୟ ରାୟ (ସମୃଦ୍ଧି) ପାଇଁ, ଆମେ ତାହାର ପତି (ଅଧିପତି) ହେବା। ହେ ଅଗ୍ନେ, ଅନ୍ୟଜାତ (ଅନ୍ୟ ଭାବେ ଜନ୍ମିତ) ଏମିତି କୌଣସି ଅବଶେଷ ନାହିଁ; ଅଚେତନ (ଅଜାଗୃତ) ଲୋକଙ୍କ ପଥ ଆମ ପାଇଁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ନ ହେଉ—ଆମକୁ ଜାଗୃତିର ସଠିକ ପଥରେ ଦୃଢ଼ କର।

Mantra 8

नहि ग्रभायारणः सुशेवोऽन्योदर्यो मनसा मन्तवा उ । अधा चिदोकः पुनरित्स एत्या नो वाज्यभीषाळेतु नव्यः ॥

ଅରଣି (ଅଗ୍ନି-ଉତ୍ପତ୍ତିର ରହସ୍ୟ) ଧରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ସେ ସୁଶେବ (କୃପାଳୁ), କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ମନର ସତ୍ୟ ମନନରେ—ଅନ୍ୟର ଉଦର-ଲୋଭରେ ନୁହେଁ। ଘର (ଓକଃ) ହାରାଇଗଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁଣି ସେଇ ନିବାସକୁ ଆସେ; ବିଜୟୀ ବାଜ (ବଳ-ପ୍ରେରଣା) ସହ, ନବ ପ୍ରେରକ ଜୟଶକ୍ତି ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।

Mantra 9

त्वमग्ने वनुष्यतो नि पाहि त्वमु नः सहसावन्नवद्यात् । सं त्वा ध्वस्मन्वदभ्येतु पाथः सं रयिः स्पृहयाय्यः सहस्री ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ସେବା ପାଇଁ ଯତ୍ନଶୀଳ ଜନକୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କର; ହେ ସହସାବନ୍ (ମହାବଳବାନ), ଅବଦ୍ୟ (ଦୋଷ) ଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଧ୍ୱସ୍ମନ୍ୱତ୍ (ଦୃଢ ତେଜସ୍ୱୀ) ପଥ ତୁମ ପାଖକୁ ଅଭିମୁଖ ହୋଇ ସଂଗତ ହେଉ; ତୁମ ଜ୍ୱାଳାରେ ସହସ୍ରଗୁଣୀ, ସ୍ପୃହଣୀୟ ରୟି (ସମୃଦ୍ଧି) ଆମ ପାଖକୁ ସଂଚିତ ହେଉ।

Mantra 10

एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम । विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଏହି ସୌଭାଗ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତ ହେଉ; ସୁଚେତସ (ସୁବୋଧ) ଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କ୍ରତୁ (ସଚେତନ ସଂକଳ୍ପ/ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି)କୁ ଆମେ ବାଛି ଅନୁସରଣ କରିବା। ସ୍ତୋତୃ ଓ ଗୃଣତ (ଗାୟକ) ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବ ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉ; ଏବଂ ହେ ଦେବଶକ୍ତିମାନେ, ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ (କଲ୍ୟାଣାବସ୍ଥାଦ୍ୱାରା) ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।