Sukta 5

Mantra 1

प्राग्नये तवसे भरध्वं गिरं दिवो अरतये पृथिव्याः । यो विश्वेषाममृतानामुपस्थे वैश्वानरो वावृधे जागृवद्भिः ॥

ତବସ (ବଳବାନ) ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ବାଣୀକୁ ଆଗକୁ ଆଣ; ସେ ଦ୍ୟାବା-ପୃଥିବୀର ଅରତୟେ (ଚାଳକ/ପ୍ରେରକ) ଅଟେ। ସମସ୍ତ ଅମୃତ (ଅମର) ଦେବମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥ (ଅଙ୍କ/ଆଶ୍ରୟ)ରେ ବୈଶ୍ୱାନର ରୂପେ, ଜାଗୃତ ଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ଅନ୍ତରାଗ୍ନିକୁ ସଚେତନ ରଖୁଥିବାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।

Mantra 2

पृष्टो दिवि धाय्यग्निः पृथिव्यां नेता सिन्धूनां वृषभः स्तियानाम् । स मानुषीरभि विशो वि भाति वैश्वानरो वावृधानो वरेण ॥

ତେଜୋମୟ ଦିବିରେ ଉଚ୍ଚରେ ସ୍ଥାପିତ ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚଳ ଅଛନ୍ତି; ପୃଥିବୀରେ ସେ ପ୍ରବାହମାନ ଧାରାମାନଙ୍କର ନେତା ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଆଧାରମାନଙ୍କର ବୃଷଭ। ସେ ମାନବ ଜନମାନଙ୍କ ଉପରେ ସର୍ବତ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ—ବୈଶ୍ୱାନର, ବରେଣ (ଚୟିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା) ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଆତ୍ମାର ଆଲୋକ-କ୍ଷେତ୍ରକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।

Mantra 3

त्वद्भिया विश आयन्नसिक्नीरसमना जहतीर्भोजनानि । वैश्वानर पूरवे शोशुचानः पुरो यदग्ने दरयन्नदीदेः ॥

ତୁମ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଜନମାନେ ଆଗେଇଲେ; ଅନ୍ଧକାର ଓ ଅସମଞ୍ଜସ ବଳମାନେ ନିଜ ଭୋଗକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ପୂରୁ ପାଇଁ ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦୁର୍ଗମାନଙ୍କୁ ଭେଦିଦେଲ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲ—ଆତ୍ମାର ଯଥାଧିକାର ନିବାସ ପାଇଁ ପଥକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି।

Mantra 4

तव त्रिधातु पृथिवी उत द्यौर्वैश्वानर व्रतमग्ने सचन्त । त्वं भासा रोदसी आ ततन्थाजस्रेण शोचिषा शोशुचानः ॥

ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ତୁମ ତ୍ରିଧାତୁ ବ୍ରତକୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ତୁମ ଆଲୋକରେ ତୁମେ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ଅକ୍ଷୟ ଶୋଚିଷରେ ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ—ଆତ୍ମାର ସତ୍ୟ-କ୍ରମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଆଧାର ସ୍ଥାପନ କରୁଛ।

Mantra 5

त्वामग्ने हरितो वावशाना गिरः सचन्ते धुनयो घृताचीः । पतिं कृष्टीनां रथ्यं रयीणां वैश्वानरमुषसां केतुमह्नाम् ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ହରିତ (ଦୀପ୍ତ) ଉତ୍ସୁକ ଶକ୍ତିମାନେ ତୋ ପାଖକୁ ଧାଉଛନ୍ତି; ଘୃତରେ ଦୀପ୍ତ ଗିରଃ (ସ୍ତୁତିବାଣୀ) ମଧ୍ୟ ତୋ ସହ ଲଗି ରହୁଛି। ତୁ ଜନମାନଙ୍କର ପତି, ରୟି-ସମୃଦ୍ଧିର ରଥ୍ୟମାର୍ଗ; ବୈଶ୍ୱାନର—ଉଷା ଓ ଅହ୍ନ (ଦିନ) ମାନଙ୍କର କେତୁ, ଜାଗରଣର ଚିହ୍ନ।

Mantra 6

त्वे असुर्यं वसवो न्यृण्वन्क्रतुं हि ते मित्रमहो जुषन्त । त्वं दस्यूँरोकसो अग्न आज उरु ज्योतिर्जनयन्नार्याय ॥

ତୋ ମଧ୍ୟରେ ବସୁମାନେ ଅସୁର୍ୟ (ସର୍ବାଧିପତ୍ୟ) ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି; କାରଣ ତୋର କ୍ରତୁ—କର୍ମସଙ୍କଳ୍ପ—ମିତ୍ରମହୋ (ମହାମିତ୍ର) ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୀତିକର। ହେ ଅଜ (ବେଗବାନ) ଅଗ୍ନି, ତୁ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଆସନରୁ ହଂକାଇ ଦେଉଛୁ, ଏବଂ ଆର୍ୟ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଜ୍ୟୋତିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଉଛୁ—ଊର୍ଧ୍ୱ ଧର୍ମ ବାଛୁଥିବା ଆତ୍ମା ପାଇଁ।

Mantra 7

स जायमानः परमे व्योमन्वायुर्न पाथः परि पासि सद्यः । त्वं भुवना जनयन्नभि क्रन्नपत्याय जातवेदो दशस्यन् ॥

ସେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସହସା ପରମ ବ୍ୟୋମରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୁଏ; ସର୍ବତ୍ର ଗତିଶୀଳ ବାୟୁ ପରି, ପଥକୁ ତୁରନ୍ତ ରକ୍ଷା କରେ। ହେ ଜାତବେଦସ, ତୁ ଭୁବନମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦେଉଛୁ; ଅପତ୍ୟ (ସନ୍ତତି) ପାଇଁ ଦଶସ୍ୟନ—ସେବା କରି—ପ୍ରକାଶରେ ଆତ୍ମାର ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନତାକୁ ପୋଷଣ କରୁଛୁ।

Mantra 8

तामग्ने अस्मे इषमेरयस्व वैश्वानर द्युमतीं जातवेदः । यया राधः पिन्वसि विश्ववार पृथु श्रवो दाशुषे मर्त्याय ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଆମ ପାଇଁ ସେଇ ଇଷା—ବଳଦାୟକ ଅନ୍ନକୁ—ପ୍ରେରିତ କର; ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ହେ ଜାତବେଦ, ଦ୍ୟୁତିମାନ! ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ, ସର୍ବବାଞ୍ଛିତଦାତା, ସମୃଦ୍ଧିକୁ ବଢ଼ାଅ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ଅର୍ପଣକାରୀ ମର୍ତ୍ୟକୁ ବିଶାଳ ଯଶ ଦିଅ।

Mantra 9

तं नो अग्ने मघवद्भ्यः पुरुक्षुं रयिं नि वाजं श्रुत्यं युवस्व । वैश्वानर महि नः शर्म यच्छ रुद्रेभिरग्ने वसुभिः सजोषाः ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଆମ ପାଇଁ ମଘବନ୍ତମାନଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ପୁରୁକ୍ଷୁ—ବହୁବୃଦ୍ଧିଶୀଳ—ରୟି ଓ ବାଜ, ଶ୍ରୁତ୍ୟ (ପ୍ରସିଦ୍ଧ) ବଳକୁ ଯୋଗ କର; ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ଆମକୁ ମହାନ ଶର୍ମ—ଶାନ୍ତି ଓ ଆଶ୍ରୟ—ଦିଅ; ହେ ଅଗ୍ନେ, ରୁଦ୍ରମାନେ ଓ ବସୁମାନଙ୍କ ସହ ସଜୋଷା (ଏକମତ) ହୋଇ।