Sukta 4

Mantra 1

शत्रुदमनम्। इन्द्रा॑सोमा॒ तप॑तं॒ रक्ष॑ उ॒ब्जतं॒ न्यऽर्पयतं वृषणा तमो॒वृधः॑ । परा॑ शृणीतम॒चितो॒ न्योऽषतं ह॒तं नु॒देथां॒ नि शि॑शीतम॒त्त्रिणः॑

ଶତ୍ରୁଦମନ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର–ସୋମା, ତୁମେ ଦହନ କର; ରକ୍ଷସକୁ ଚକ୍କଣ କରି ତଳେ ବାନ୍ଧି ଦିଅ—ହେ ଦୁଇ ବଳବାନ ବୃଷଣ—ଯେ ଅନ୍ଧକାରରେ ବଢ଼େ ତାହାକୁ। ଅଦୃଶ୍ୟକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦୂରେ ହଂକାଅ; ତାହାକୁ ଦହ, ପ୍ରହାର କର, ବାହାରକୁ ଧକ୍କା ଦିଅ; ଭକ୍ଷକମାନଙ୍କ (ଅତ୍ତ୍ରିଣଃ) ବିରୋଧରେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କର।

Mantra 2

इन्द्रा॑सोमा॒ सम॒घशं॑सम॒भ्य॑१घं तपु॑र्ययस्तु च॒रुर॑ग्नि॒माँ इ॑व । ब्र॒ह्म॒द्विषे॑ क्र॒व्यादे॑ घो॒रच॑क्षसे॒ द्वेषो॑ धत्तमनवा॒यं कि॑मी॒दिने॑

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଦୁଷ୍ଟ-ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ସେ ଅପରାଧୀକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦଗ୍ଧ କର; ତୁମେ ଦାହକ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି-ଭରା ଚରୁ (ପାକା ହବି) ଜ୍ୱଳେ। ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱିଷୀ, କ୍ରବ୍ୟାଦ (ମାଂସଭକ୍ଷକ), ଘୋରଚକ୍ଷୁ—ସେ ଉପରେ ଅନିବାର୍ୟ ଦ୍ୱେଷ ଧର; କୀମୀଦିନ ଉପରେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱେଷ ଆରୋପ କର।

Mantra 3

इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृतो॑ व॒व्रे अ॒न्तर॑नारम्भ॒णे तम॑सि॒ प्र वि॑ध्यतम्। यतो॒ नैषां॒ पुन॒रेक॑श्च॒नोदय॒त् तद् वा॑मस्तु॒ सह॑से मन्यु॒मच्छवः॑

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ! ଆଶ୍ରୟହୀନ, ବନ୍ଦ ଅନ୍ଧକାରର ଭିତରେ ଲୁଚିଥିବା ଦୁଷ୍କୃତକୁ ଭେଦି ଫାଟିଦିଅ; ଯେଉଁଠାରୁ ତାଙ୍କମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଉଠିନ ପାରୁ। କ୍ରୋଧତେଜସ୍ବୀ ବଳବାନମାନେ, ଏହା ତୁମ ପରାକ୍ରମ ପାଇଁ ହେଉ।

Mantra 4

इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वो व॒धं सं पृ॑थि॒व्या अ॒घशं॑साय॒ तर्ह॑णम्। उत् त॑क्षतं स्व॒र्यं१ पर्व॑तेभ्यो॒ येन॒ रक्षो॑ वावृधा॒नं नि॒जूर्व॑थः

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ! ଦିବରୁ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଆସୁଥିବା ସଂହାରକ ପ୍ରହାରକୁ ଅଘବକ୍ତା (ଦୁଷ୍ଟବକ୍ତା) ପାଇଁ ଫେରାଇଦିଅ—ଚୁର୍ଣ୍ଣକରିବା ପାଇଁ। ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ସୂର୍ୟମୁଖୀ ବଜ୍ରକୁ ଖୋଦି ବାହାର କର; ଯାହାଦ୍ୱାରା ବଢ଼ୁଥିବା ରକ୍ଷସ୍ (ରାକ୍ଷସ) କୁ ପିସି ନିମ୍ନ କରିଦେବ।

Mantra 5

इन्द्रा॑सोमा व॒र्तय॑तं दि॒वस्पर्य॑ग्नित॒प्तेभि॑र्यु॒वमश्म॑हन्मभिः । तपु॑र्वधेभिर॒जरे॑भिर॒त्त्रिणो॒ नि पर्शा॑ने विध्यतं॒ यन्तु॑ निस्व॒रम्

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ! ଦିବ୍ୟ ହାନିକୁ ଦୂରେ ଫେରାଇଦିଅ; ଅଗ୍ନିତପ୍ତ ପାଷାଣ-ପ୍ରହାରକମାନଙ୍କ ସହ—ତୁମେ ଉଭୟ—ଅଜର, ଦହନକାରୀ ସଂହାରଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଭେଦିଦିଅ; ସେମାନେ ନିଃସ୍ୱର ହୋଇ ବାହାରିଯାଆନ୍ତୁ।

Mantra 6

इन्द्रा॑सोमा॒ परि॑ वां भूतु वि॒श्वत॑ इ॒यं म॒तिः क॒क्ष्याश्वे॑व वा॒जिना॑ । यां वां॒ होत्रां॑ परिहि॒नोमि॑ मे॒धये॒मा ब्रह्मा॑णि नृ॒पती॑ इव जिन्वतम्

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ମୋର ଏହି ମତି (ଚିନ୍ତା-ପ୍ରାର୍ଥନା) ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଆବରଣ କରୁ, ଯେପରି କକ୍ଷ୍ୟାଶ୍ୱ (ବାନ୍ଧା-ହାର୍ନେସ୍) ବାଜିନ (ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ା) ଆବୃତ ହୁଏ। ଯେ ହୋତ୍ରା (ଆହ୍ୱାନ-ସ୍ତୁତି) ମୁଁ ମେଧା (ବୁଦ୍ଧି-ପ୍ରଜ୍ଞା) ସହ ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣ କରୁଛି—ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣି (ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର)—ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ପରି ତୁମେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଜୀବନ୍ତ କର, ପ୍ରେରିତ କର।

Mantra 7

प्रति॑ स्मरेथां तु॒जय॑द्भि॒रेवै॑र्ह॒तं द्रु॒हो र॒क्षसो॑ भङ्गु॒राव॑तः । इन्द्रा॑सोमा दु॒ष्कृते॒ मा सु॒गं भू॒द् यो मा॑ क॒दा चि॑दभि॒दास॑ति द्रु॒हुः

ପ୍ରତିଦାନରେ, ଏହି ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଆଘାତକମାନଙ୍କ ସହ ସ୍ମରଣ କର; ଦ୍ରୁହ (ବିଶ୍ୱାସଘାତକ) କୁ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ—ଭଙ୍ଗୁରାବତ (ଭାଙ୍ଗିଦେବାଳା) ମାନଙ୍କୁ—ନିହତ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ସୋମ, ଦୁଷ୍କୃତକାରୀ ପାଇଁ ସୁଗମ ପଥ ନ ହେଉ; ଯେ କେବେ ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେ ମିଥ୍ୟା ଦ୍ରୁହ ନାଶ ପାଉ।

Mantra 8

यो मा॒ पाके॑न॒ मन॑सा॒ चर॑न्तमभि॒चष्टे॒ अनृ॑तेभि॒र्वचो॑भिः । आप॑ इव का॒शिना॒ संगृ॑भीता॒ अस॑न्न॒स्त्वस॑तः इन्द्र व॒क्ता

ଯେ କେହି କୁଟିଳ ମନରେ, ମୁଁ ପଥେ ଚାଲୁଥିବାବେଳେ, ଅସତ୍ୟ ବଚନରେ ମୋତେ ନିନ୍ଦା କରେ—ଯେପରି ଫାନ୍ଦାରେ ଧରା ପାଣି ବନ୍ଧି ରହେ, ସେପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅସତ୍ କହୁଥିବା ବକ୍ତାକୁ ଆମ ହିତ ପାଇଁ ଧରି ରଖ।

Mantra 9

ये पा॑कशं॒सं वि॒हर॑न्त॒ एवै॒र्ये वा॑ भ॒द्रं दू॒षय॑न्ति स्व॒धाभिः॑ । अह॑ये वा॒ तान् प्र॒ददा॑तु॒ सोम॒ आ वा॑ दधातु॒ निरृ॑तेरु॒पस्थे॑

ଯେମାନେ ଏପରି ଉପାୟରେ ଦୁଷ୍ଟ ଅପବାଦ ପ୍ରଚାର କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ନିଜ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଶକ୍ତିରେ ଆମ କଲ୍ୟାଣକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି—ସୋମ ସେମାନଙ୍କୁ ଅହି (ସର୍ପ)ଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରୁ, କିମ୍ବା ନିରୃତିର କୋଳରେ ବସାଇ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 10

यो नो॒ रसं॒ दिप्स॑ति पि॒त्वो अ॑ग्ने॒ अश्वा॑नां॒ गवां॒ यस्त॒नूना॑म्। रि॒पु स्ते॒न स्ते॑य॒कृद् द॒भ्रमे॑तु॒ नि ष ही॑यतां त॒न्वा॒३ तना॑ च

ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେ କେହି ଆମ ରସକୁ—ଆମ ପୋଷଣକୁ—ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର, ଗାଈମାନଙ୍କର, କିମ୍ବା ଆମ ନିଜ ଦେହର—ଛିନିବାକୁ ଚାହେ; ଶତ୍ରୁ, ଚୋର, ଚୋରିକାରୀ—ସେ ଅନର୍ଥକୁ ଯାଉ; ଦେହରେ ମଧ୍ୟ ଓ ସନ୍ତାନରେ ମଧ୍ୟ ନିମ୍ନ ହୋଇ କ୍ଷୟ ପାଉ।

Mantra 11

प॒रः सो अ॑स्तु त॒न्वा॒३ तना॑ च ति॒स्रः पृ॑थि॒वीर॒धो अ॑स्तु॒ विश्वाः॑ । प्रति॑ शुष्यतु॒ यशो॑ अस्य देवा॒ यो मा॒ दिवा॒ दिप्स॑ति॒ यश्च॒ नक्त॑म्

ସେ ଦେହରେ ଓ ସନ୍ତାନରେ ଦୂରେ ରହୁ; ତିନୋଟି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ତଳେ ସେ ରହୁ। ହେ ଦେବମାନେ, ଯେ ଦିନେ ମୋତେ ଧରିବାକୁ ଚାହେ ଓ ଯେ ରାତିରେ (ଧରିବାକୁ ଚାହେ), ତାହାର ଯଶ ତାହାର ଉପରେ ଫେରି ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଉ।

Mantra 12

सु॒वि॒ज्ञा॒नं चि॑कि॒तुषे॒ जना॑य॒ सच्चास॑च्च॒ वच॑सी पस्पृधाते । तयो॒र्यत् स॒त्यं य॑त॒रदृजी॑य॒स्तदित् सोमो॑ऽवति॒ हन्त्यस॑त्

ସୁବିଜ୍ଞାନୀ, ଜାଣୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ସତ୍ୟବଚନ ଓ ଅସତ୍ୟବଚନ ପରସ୍ପର ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାରେ ମୁହାଁମୁହିଁ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ସତ୍ୟ, ଯାହା ଅଧିକ ସରଳ ଓ ଅଧିକ ବଳବାନ—ତାହାକୁ ସୋମ ନିଶ୍ଚୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅସତ୍ୟକୁ ପ୍ରହାର କରି ନିହତ କରନ୍ତି।

Mantra 13

न वा उ॒ सोमो॑ वृजि॒नं हि॑नोति॒ न क्ष॒त्रियं मिथु॒या धा॒रय॑न्तम्। हन्ति॒ रक्षो॒ हन्त्यास॒द् वद॑न्तमु॒भाविन्द्र॑स्य॒ प्रसि॑तौ शयाते

ସୋମ କେହିକୁ ବାଙ୍କା ପାପକର୍ମକୁ ପ୍ରେରେ ନାହିଁ; ମିଥ୍ୟାଭାବେ ନିଜ ଦାବିକୁ ଧରିରଖୁଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟକୁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେ ରକ୍ଷସକୁ ହାଣେ, ଅସତ୍ୟ କହୁଥିବାକୁ ହାଣେ; ଉଭୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରସିତି—ବନ୍ଧନ/ନିୟନ୍ତ୍ରଣ—ତଳେ ପଡ଼ି ରହନ୍ତି।

Mantra 14

यदि॑ वा॒हमनृ॑तदेवो॒ अस्मि॒ मोघं॑ वा दे॒वाँ अ॑प्यू॒हे अ॑ग्ने । किम॒स्मभ्यं॑ जातवेदो हृणीषे द्रोघ॒वाच॑स्ते निरृ॒थं स॑चन्ताम्

ଯଦି ମୁଁ ଅନୃତକୁ ଦେବତା ଭାବୁଥିବା ଲୋକ ହେଉଛି, କିମ୍ବା ଅକାରଣରେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ହେ ଅଗ୍ନି! ହେ ଜାତବେଦସ, ଆମ ଉପରେ କାହିଁକି କ୍ରୋଧ କରୁଛ? ଦ୍ରୋହବାଚୀମାନେ ତୋର ନିରୃଥ—ବିନାଶ ଓ ଧ୍ୱଂସ—ସହିତ ଲଗି ରହୁନ୍ତୁ।

Mantra 15

अ॒द्या मु॑रीय॒ यदि॑ यातु॒धानो॒ अस्मि॒ यदि॒ वायु॑स्त॒तप॒ पुरु॑षस्य । अ॒धा स वी॒रैर्द॒शभि॒र्वि यू॑या॒ यो मा॒ मोघं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॑

ଆଜି ମୁଁ ମରିଯାଉ, ଯଦି ମୁଁ ଯାତୁଧାନ ହେଉଛି; ଯଦି ବାୟୁ ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଦଗ୍ଧ କରିଥାଏ। ତେବେ ଯେ ମୋତେ ଅକାରଣରେ ‘ଯାତୁଧାନ!’ ବୋଲି କହେ, ସେ ଦଶଜଣ ବୀରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛିଟିଯାଉ, ଭାଙ୍ଗି ଭିନ୍ନ ହୋଇଯାଉ।

Mantra 16

यो माया॑तुं॒ यातु॑धा॒नेत्याह॒ यो वा॑ र॒क्षाः शुचि॑र॒स्मीत्याह॑ । इन्द्र॒स्तं ह॑न्तु मह॒ता व॒धेन॒ विश्व॑स्य ज॒न्तोर॑ध॒मस्प॑दीष्ट

ଯେ କେହି ମୋ ବିଷୟରେ କହେ—‘ଏହା ମାୟାତୁ (ଜାଦୁକର), ଯାତୁଧାନ’—କିମ୍ବା ଯେ କେହି ରକ୍ଷସ ହୋଇ ମଧ୍ୟ କହେ—‘ମୁଁ ଶୁଚି (ପବିତ୍ର) ଅଟେ’—ଇନ୍ଦ୍ର ସେହି ଲୋକକୁ ମହାନ ବଧ-ପ୍ରହାରରେ ହନନ କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅଧମ ସ୍ଥାନ, ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ପଦ ପାଉ।

Mantra 17

प्र या जिगा॑ति ख॒र्गले॑व॒ नक्त॒मप॑ द्रु॒हुस्त॒न्वं॑१गूह॑माना । व॒व्रम॑न॒न्तमव॒ सा प॑दीष्ट॒ ग्रावा॑णो घ्नन्तु र॒क्षस॑ उप॒ब्दैः

ରାତିରେ ସେ ଆଗକୁ ଯାଏ—ଖର୍ଗଲ ପରି (ଭ୍ରମଣଶୀଳ ହିଂସ୍ର ପଶୁ ପରି)—ଲୁଚି ଲୁଚି ଚାଲି, ଦ୍ରୁହୁ (ହାନିକାରକ ଦ୍ରୋହୀ)ର ଦେହକୁ ଗୁପ୍ତ କରୁଥାଏ। ଅନନ୍ତ ଗୁହା-ବବ୍ର (ଗୁହାସଦୃଶ ଅସୀମ ଆଶ୍ରୟ) ଭିତରେ ସେ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ପଡ଼ି ଫସିଯାଉ: ଗ୍ରାବାଣ (ପଥର) ଉପବ୍ଦ (ଗୁଞ୍ଜନମୟ) ଆଘାତରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରୁ, ନିହତ କରୁ।

Mantra 18

वि ति॑ष्ठध्वं मरुतो वि॒क्ष्वि॒३छत॑ गृभा॒यत॑ र॒क्षसः॒ सं पि॑नष्टन। वयो॒ ये भू॒त्वा प॒तय॑न्ति न॒क्तभि॒र्ये वा॒ रिपो॑ दधि॒रे दे॒वे अ॑ध्व॒रे

ହେ ମରୁତମାନେ, ଆଗକୁ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦାଁଡ଼ାଅ; ସେମାନଙ୍କୁ ସବୁଦିଗରେ ଛିଟାଇଦିଅ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଧରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଚକ୍ନାଚୁର କର—ଯେମାନେ ପକ୍ଷୀ ହୋଇ ରାତିରେ ଉଡ଼ନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେମାନେ ଛଳକପଟ ଶତ୍ରୁ ହୋଇ ଦେବ-ଅଧ୍ୱର (ଦେବାର୍ପିତ ଯଜ୍ଞ)ରେ ବାଧା ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।

Mantra 19

प्र व॑र्तय दि॒वोऽश्मा॑नमिन्द्र॒ सोम॑शितं मघव॒न्त्सं शि॑शाधि । प्रा॒क्तो अ॑पा॒क्तो॑अधरा॑दुदक्तो॑ऽभि॑जहि रक्ष॑सः प॑र्वतेन

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ୍ୟ ପାଷାଣକୁ ଆଗକୁ ଗଡ଼ାଇଦେ; ସୋମଦ୍ୱାରା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହୋଇଥିବା ତାହାକୁ, ହେ ମଘବନ, ଅଧିକ ଧାରାଳ କର। ସାମ୍ନାରୁ କି ପଛରୁ, ତଳରୁ କି ଉପରୁ—ପର୍ବତ-ଭାରରେ ଚାପି ରକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କର।

Mantra 20

ए॒त उ॒ त्ये प॑तयन्ति॒ श्वया॑तव॒ इन्द्रं॑ दिप्सन्ति दि॒प्सवोऽदा॑भ्यम्। शिशी॑ते श॒क्रः पिशु॑नेभ्यो व॒धं नु॒नं सृ॑जद॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑

ଦେଖ, ଏମାନେ—ଭଉଁକି ଉଡ଼ୁଥିବାମାନେ—ଅଦାଭ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହାନି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି; ନିଜେ ହିଁ ହାନି-ଲୋଭୀ। ଶକ୍ର ଏବେ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି; ଯାତୁ-ଗ୍ରସ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏବେଇ ଅଶନି (ବଜ୍ର) ଛାଡ଼ୁଛନ୍ତି।

Mantra 21

इन्द्रो॑ यातू॒नाम॑भवत् पराश॒रो ह॑वि॒र्मथी॑नाम॒भ्या॒३विवा॑सताम्। अ॒भीदु॑ श॒क्रः प॑र॒शुर्यथा॒ वनं॒ पात्रे॑व भि॒न्दन्त्स॒त एतु र॒क्षसः॑

ଇନ୍ଦ୍ର ଯାତୁ-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ପରାଶର ହୋଇଛନ୍ତି—ଯେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସି ହବିକୁ ମଥି ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ। ସେଠାରେ ଶକ୍ର—ବନ ପାଇଁ ପରଶୁ ପରି—ପାତ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଚିରି, ବର୍ତ୍ତମାନ ରକ୍ଷସ ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ।

Mantra 22

उलू॑कयातुं शुशु॒लूक॑यातुं ज॒हि श्वया॑तुमु॒त कोक॑यातुम्। सु॒प॒र्णया॑तुमु॒त गृध्र॑यातुं दृ॒षदे॑व॒ प्र मृ॑ण॒ रक्ष॑ इन्द्र

ଉଲୂକ (ପେଚା)-ଆକାର ଯାତୁକୁ ବଧ କର; ହୁଙ୍କାର କରୁଥିବା ଶୁଶୁଲୂକ-ଆକାର ଯାତୁକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କର। ଶ୍ୱାନ-ଆକାର ଯାତୁକୁ ଓ କୋକ-ଆକାର ଯାତୁକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରହାର କର। ସୁପର୍ଣ (ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ ପକ୍ଷୀ)-ଆକାର ଯାତୁକୁ ଓ ଗୃଧ୍ର (ଗିଧ)-ଆକାର ଯାତୁକୁ ମଧ୍ୟ—ହେ ଦୃଷଦେବ (ଶିଳା-ଦୃଢ) ଇନ୍ଦ୍ର, ରକ୍ଷସକୁ ଚାପି ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର।

Mantra 23

मा नो॒ रक्षो॑ अ॒भि न॑ड् यातु॒माव॒दपो॑च्छन्तु मिथु॒ना ये कि॑मी॒दिनः॑ । पृ॒थि॒वी नः॒ पार्थि॑वात् पा॒त्वंह॑सो॒ऽन्तरि॑क्षं दि॒व्यात् पा॑त्व॒स्मान्

ରକ୍ଷସ ଆମ ଉପରେ ଛାଲି ଆସୁ ନାହିଁ—ସେ ନିଷ୍ଫଳ ହେଉ, କ୍ଷତି କରି ପାରୁ ନାହିଁ। ଯୁଗଳ କୀମୀଦିନ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦିଅ। ପୃଥିବୀ ଆମକୁ ପାର୍ଥିବ ଆପଦରୁ, ଅଂହସ (କଷ୍ଟ/ପାପ-ଆପତ୍ତି)ରୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଆମକୁ ଦିବ୍ୟ ଆପଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।

Mantra 24

इन्द्र॑ ज॒हि पुमां॑सं यातु॒धान॑मु॒त स्त्रियं॑ मा॒यया॒ शाश॑दानाम्। विग्री॑वासो॒ मूर॑देवा ऋदन्तु॒ मा ते दृ॑श॒न्त्सूर्य॑मु॒च्चर॑न्तम्

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୁରୁଷ ଯାତୁଧାନକୁ ବଧ କର; ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ଯାତୁଧାନକୁ ମଧ୍ୟ—ଯେମାନେ ମାୟାଦ୍ୱାରା ସଦା ଆଘାତ କରନ୍ତି। ବାଙ୍କା-ଗଳା, ମିଥ୍ୟା-ଦେବ ଦୁଷ୍ଟମାନେ କାନ୍ଦୁନ୍ତୁ; ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ସେମାନେ ଦେଖି ନ ପାରୁନ୍ତୁ।

Mantra 25

प्रति॑ चक्ष्व॒ वि च॒क्ष्वेन्द्र॑श्च सोम जागृतम्। रक्षो॑भ्यो व॒धम॑स्यतम॒शनिं॑ यातु॒मद्भ्यः॑

ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କର, ଏବଂ ସବୁଦିଗକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରସାର କର—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଜାଗ୍ରତ ହେଉ ଓ ସତର୍କ ରୁହ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଉପରେ ସଂହାର ନିକ୍ଷେପ କର; ଯାତୁମାନ (ମାୟାଗ୍ରସ୍ତ) ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଶନି—ବଜ୍ର—ନିକ୍ଷେପ କର।