Adhyaya 39

Verse 1

। नारद उवाच । सहस्रसप्तत्युच्छ्राये पातालानि परस्परम् । अतलं वितलं चैव नितलं च रसातलम्

နာရဒက ပြော၏— «ပာတာလာတို့သည် တစ်လွှာအောက်တစ်လွှာ ဆက်တိုက်တည်ရှိ၍ လွှာတစ်လွှာစီ၏ အနက်မှာ တစ်ထောင်ခုနှစ်ဆယ် (ယောဇနာ) ဖြစ်သည်။ အတလ၊ ဝိတလ၊ နိတလ နှင့် ရသာတလ ဟူ၍ ဖြစ်ကြ၏»။

Verse 2

तलातलं च सुतलं पातालं चापि सप्तमम् । कृष्णशुक्लारुणाः पीताः शर्कराशैलकांचनाः

«ထို့ပြင် တလာတလ နှင့် စုတလ ရှိပြီး၊ သတ္တမမြောက်မှာ ပာတာလ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် အမည်း၊ အဖြူ၊ အနီရောင်နှင့် အဝါရောင်ဟူ၍ ဖော်ပြကြပြီး၊ ကျောက်စရစ်၊ တောင်တန်းနှင့် ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပကြ၏»။

Verse 3

भूमयो यत्र कौरव्य वरप्रासादशोभिताः । तेषु दानवदैतेयनागाश्चैव सहस्रसः

အို ကုရုဝంశသားရေ၊ ထိုနေရာ၌ အလွန်ကောင်းမြတ်သော နန်းတော်များဖြင့် တင့်တယ်လှပသည့် လောကများ ရှိ၏။ ထိုဒေသများတွင် ဒာနဝ၊ ဒೈတျ နှင့် နာဂတို့သည် ထောင်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 4

स्वर्लोकादपि रम्याणि दृष्टानि बहुशो मया । आह्लादकारिणो नानामण्यो यत्र पन्नगः

ကျွန်ုပ်သည် စွဝဂ္ဂလောကထက်ပင် ပို၍ လှပသည့် နေရာများကို မကြာခဏ မြင်ဖူး၏။ ထိုနေရာ၌ နဂါးများသည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အံ့ဩမှုကို ဖြစ်စေသော မဏိရတနာ အမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြ၏။

Verse 5

दैत्यदानवकन्याभिर्महारूपाभिरन्विते । पाताले कस्य न प्रीतिर्विमुक्तस्यापि जायते

ပာတාල၌ ဒိုင်တျာနှင့် ဒာနဝတို့၏ အလွန်လှပသော သမီးပျိုများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့်၊ လောကကို ကင်းလွတ်ထားသူတောင် မည်သူ၏နှလုံးသားမပျော်ရွှင်နိုင်မည်နည်း။

Verse 6

यत्र नोष्णं न वा शीतं न वर्षं दुःखमेव च । भक्ष्यभोज्यमहाभोगकालो यत्रापि जायते

ထိုနေရာ၌ အပူမရှိ၊ အအေးမရှိ၊ မိုးရွာခြင်းမရှိ၊ ဒုက္ခလည်း မရှိ။ ထို့ပြင် စားသောက်ဖွယ်နှင့် ပွဲတော်အရသာတို့ဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော ခံစားမှုကာလလည်း ပေါ်ပေါက်၏။

Verse 7

पाताले सप्तमे चास्ति लिंगं श्रीहाटकेश्वरम् । ब्रह्मणा स्थापितं पार्थ सहस्रयोजनोच्छ्रितम्

ထို့ပြင် သတ္တမ ပာတාල၌ «သရီဟာဋကေရှွရ» ဟု ခေါ်သော လင်္ဂတော် ရှိ၏။ အို ပါရ္ထ၊ ထိုလင်္ဂတော်ကို ဘြဟ္မာက တည်ထောင်ထားပြီး ယောဇနာ တစ်ထောင်အမြင့် ထောင်ထည်တက်မြောက်၏။

Verse 8

हाटकस्य तु लिंगस्य प्रासादो योजनायुतः । सर्वरत्नमयो दिव्यो नानाश्चयविभूषितः

ထို ဟာဋက လင်္ဂတော်အတွက် ယောဇနာတစ်ခုအလျားရှိသော နန်းတော်-ဗိမာန်တစ်ဆောင် ရှိ၏။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားဆန်၍ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားကာ အဖိုးတန်ဘဏ္ဍာများဖြင့် အလွန်တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 9

तच्चार्यंति तल्लिंगं नानानागेन्द्रसत्तमाः । तदधस्ताज्जलं भूरि तस्याधो नरकाः स्मृताः

နာဂမင်းကြီးတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့သည် ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်ကာ စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုကြ၏။ ထိုအောက်၌ ရေပြင်ကြီးကျယ်ရှိပြီး၊ ထိုရေအောက်၌ နရကများ တည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 10

पापिनो येषु पात्यंते ताञ्छृणुष्व महामते । कोटयः पंचपंचाशद्राजानश्चैकविंशति

အကြံဉာဏ်ကြီးမြတ်သူရေ၊ အပြစ်သားတို့ကို ပစ်ချသွားရာ နရကတို့အကြောင်း ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။ ၎င်းတို့သည် ကုဋေ ငါးဆယ့်ငါး ရှိပြီး၊ အဓိကခွဲခြားမှု (မင်း) နှစ်ဆယ့်တစ် ရှိသည်ဟု ဆို၏။

Verse 11

रौरवः शूकरो रोधस्तालो विशसनस्तथा । महाज्वालस्तप्तकुम्भो लवणोथ विमोहकः

ရော်ရဝ၊ ရှူကရ၊ ရောဓ၊ တာလ၊ ဝိသသန၊ ထို့ပြင် မဟာဇွာလ၊ တပ္တကုမ္ဘ၊ လဝဏ၊ နောက်တစ်ဖန် ဝိမောဟက—ဤတို့သည် အမည်ပေးထားသော နရကများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 12

रुधिरांधो वैतरणी कृमिशः कृमिभोजनः । असिपत्रवनं कृष्णो लालाभक्ष्यश्च दारुमः

ရုဓိရာန္ဓ၊ ဝೈတရဏီ၊ ကೃမိရှ၊ ကೃမိဘောဇန; အစိပတ္ရဝန၊ ကృష్ణ၊ လာလာဘက္ရှ၊ နှင့် ဒာရုမ—ဤတို့လည်း နရကများအနက် တွက်ယူကြ၏။

Verse 13

तथा पूयवहः पापो वह्निज्वालोऽप्यधःशिराः । संदंशः कृष्णसूत्रश्च तमश्चावीचिरेवच

ထို့အတူ ပူယဝဟ၊ ပာပ၊ ဝဟ္နိဇွာလ၊ အဓಃရှိရာစ်; ထို့ပြင် စံဒံရှ၊ ကృష్ణসূတ্ৰ၊ တမಃ၊ နှင့် အဝီစိ ဟူသော နရကများလည်း ရှိ၏။

Verse 14

श्वभोजनो विसूचिश्चाप्यवीचिश्च तथाऽपरः । कूटसाक्षी रौरवं च रोधं गोविप्ररोधकः

ထို့အပြင် «Śvabhojana», «Visūci» နှင့် အခြား «Avīci» ဟူသော နရကများလည်း ရှိ၏။ မုသားသက်သေပြုသူသည် «Raurava» သို့ ကျရောက်၏။ နွားနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို တားဆီးနှောင့်ယှက်သူသည် «Rodha» သို့ သွားရ၏။

Verse 15

सुरापः सूकरं याति तालं मिथ्याम नुष्यहा । गुरुतल्पी तप्तकुम्भं तप्तलोहं च भक्तहा

အရက်သောက်သူသည် ဝက်ဖြစ်၏။ လူသတ်သူသည် «Tāla» သို့ ကျရောက်၏။ ဆရာ၏အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူသည် «Taptakumbha» သို့ သွားရ၏။ ဘက္တ (သဒ္ဓါဝန်) ကို သတ်သူသည် «Taptaloha» သို့ သွားရ၏။

Verse 16

गुरूणामवमंता यचो महाज्वाले निपात्यते । लवणं शास्त्रहंता च निर्मर्यादो विमोहके

ဂုရုတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူသည် «Mahājvāla» သို့ ပစ်ချခံရ၏။ သာස්ထရ (śāstra) ကို ဖျက်ဆီးသူသည် «Lavaṇa» သို့ သွား၏။ စည်းကမ်းမဲ့၊ အကန့်အသတ်မရှိသူသည် «Vimohaka» သို့ ကျရောက်၏။

Verse 17

कृमिभक्ष्ये देवद्वेष्टा कृमिशे तु दुरिष्टकृत् । पितृदेवात्पूर्वमश्रल्लांलाभक्ष्ये प्रयाति च

ဒေဝတားတို့ကို မုန်းတီးသူသည် «Kṛmibhakṣya» သို့ သွား၏။ မကောင်းသော ယဇ్ఞ ပြုသူသည် «Kṛmiśa» သို့ သွား၏။ ထို့ပြင် ပိတೃ (Pitṛs) နှင့် ဒေဝတို့အား သင့်တော်စွာ ပူဇော်မီ အရင်စားသောက်သူသည် «Lāṃlābhakṣya» သို့ သွားရ၏။

Verse 18

मिथ्याजीवविरोधी विशसने कूटशस्त्रकृत् । अधोमुखे ह्यसद्ग्राही एकाशी पूयवाहके

တရားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဆန့်ကျင်သူသည် «Viśasana» သို့ သွား၏။ လှည့်စားသော လက်နက်ကို ပြုလုပ်သူလည်း ထိုနေရာသို့ပင် သွား၏။ မုသားကို လိုက်နာသူသည် «Adhomukha» သို့ သွား၏။ တစ်ယောက်တည်း စားသောက်သူသည် «Pūyavāhaka» သို့ သွားရ၏။

Verse 19

मार्ज्जारकुक्कुटश्वानपक्षिपोष्टा प्रयाति च । बधिरांधगृहक्षेत्रतृणधान्यादिज्वालकः

ကြောင်၊ ကြက်၊ ခွေးနှင့် ငှက်တို့ကို မွေးမြူ၍ အဆီတင်စေသူသည် ထိုကံကြမ္မာသို့ သွားရ၏။ နားမကြားသူ၊ မျက်မမြင်သူတို့၏ အိမ်နှင့် လယ်ကွင်းကို မီးရှို့၍ မြက်၊ စပါးနှင့် အလားတူတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသူသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အကျိုးဆက်ကို ခံရ၏။

Verse 20

नक्षत्ररंगजीवी च याति वैतरणीं नरः । धनयौवनमत्तो यो धनहा कृष्णमेति सः

နက္ခတ်ပြပွဲ၊ ဟောကိန်းပြသမှုတို့ဖြင့် အသက်မွေးသူသည် ဝိုင်တရဏီသို့ သွားရ၏။ ထို့ပြင် ငွေကြေးနှင့် ယောဝနအာနိသင်ကြောင့် မူးယစ်၍ ဥစ္စာကို ဖျက်ဆီးသူသည် «ကృష్ణ» ဟူသော မှောင်မိုက်နတ်ဆိုးနရကသို့ ရောက်၏။

Verse 21

असिपत्रवनं याति वृक्षच्छेदी वृथैव यत् । कुहकाजीविनः सर्वे वह्निज्वाले पतंति ते

အကြောင်းမဲ့ သစ်ပင်ခုတ်သူသည် အစိပတ္တရဝနသို့ သွားရ၏။ လှည့်စားခြင်းဖြင့် အသက်မွေးသူတို့ အားလုံးသည် ဝဟ္နိဇ္ဝာလာ (မီးလျှံ) ထဲသို့ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 22

परस्त्रीं च परान्नं च गच्छन्संदंशमेति च । दिवास्वप्नपरा ये व्रतलोपपराश्च ये

သူတစ်ပါး၏ မယားနှင့် သူတစ်ပါး၏ အစာကို လိုက်လံရှာဖွေသူသည် သံဒံရှသို့ သွားရ၏။ နေ့ခင်းအိပ်ခြင်းကို စွဲလမ်းသူတို့နှင့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ချိုးဖောက်ရန် အလွန်နှစ်သက်သူတို့လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ကျရောက်ကြ၏။

Verse 23

शरीरमदमत्ताश्च यांति चैते श्वभोजनम् । शिवं हरिं न मन्यंते यांत्यवीचिनमेव च

ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် မာနမူးယစ်သူတို့သည် «ရွဗ္ဘောဇန» (ခွေးစားသကဲ့သို့သော အခြေအနေ) သို့ သွားရ၏။ ထို့ပြင် ရှိဝနှင့် ဟရီကို မလေးစားမသိမှတ်သူတို့သည် အဝီချိ (အနက်ရှိုင်းသော နရက) သို့ တကယ်တမ်း ရောက်ကြ၏။

Verse 24

इत्येवमादिभिः पापैरशास्त्रौघस्य सेवनैः । पतंत्येव महाघोरनरकेषु सहस्रशः

ဤသို့သော အပြစ်များနှင့် အလားတူအပြစ်များကြောင့်—သမ္မာကျမ်းနှင့် မညီသော အကျင့်အထုံးများကို အလွန်အကျွံ လိုက်နာသဖြင့်—လူတို့သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသို့ ထောင်ပေါင်းများစွာ အမှန်တကယ် ကျရောက်ကြသည်။

Verse 25

तस्माद्य इच्छेदेतेभ्यो विमोक्षं बुद्धिमान्नरः । श्रुतिमार्गेण तेनार्च्यौ देवौ हरिहरावुभौ

ထို့ကြောင့် ဤနရကကံကြမ္မာတို့မှ လွတ်မြောက်လိုသော ဉာဏ်ရှိသူသည် သြရုတိ (Śruti) သင်ကြားသည့် မာဂ္ဂအတိုင်း ဟရီနှင့် ဟရ—ဘုရားနှစ်ပါးကို ပူဇော်ကန်တော့သင့်သည်။

Verse 26

नरकाणामधोभागे स्थितः कालाग्निसंज्ञकः । तदधो हट्टकश्चैव अनंतस्तदधः स्मृतः

နရကများ၏ အောက်ဘက်ဒေသတွင် ကာလာဂ္နိ (Kālāgni) ဟု ခေါ်သော အလွှာတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအောက်တွင် ဟတ်တက (Haṭṭaka) ရှိပြီး၊ ထို့ထက်အောက်ကို အနန္တ (Ananta) ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 27

यस्यैतत्सकलं विश्वं मूर्धाग्रे सर्षपायते । इत्यनंतप्रभावात्स ह्यनंत इति कीर्त्यते

သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ပေါ်တွင် ဤကမ္ဘာလောက အလုံးစုံသည် မုန်ညင်းစေ့တစ်စေ့ကဲ့သို့ ထင်ရသူ—ထိုကဲ့သို့ အကန့်အသတ်မရှိသော အာနုဘော်ကြောင့် သူကို “အနန္တ” ဟု ချီးကျူးခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 28

दिशां गजास्तत्र पद्मकुमुदांजनवामनाः । तदधोंऽडकटाहश्च एकवीरास्ति तत्र च

ထိုနေရာတွင် အရပ်ဒిశာတို့၏ ဆင်ကြီးများ—ပဒ္မ (Padma)၊ ကုမုဒ (Kumuda)၊ အဉ္ဇန (Añjana) နှင့် ဝာမန (Vāmana)—ရှိကြသည်။ ထိုအောက်တွင် အုံဍကဋာဟ (Oṃḍakaṭāha) ဟု ခေါ်သော ဒေသရှိပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ဧကဝီရ (Ekavīra) ဟု အမည်ရသူလည်း ရှိသည်။

Verse 29

चतुर्लक्षसहस्राणि नवतिश्च शतानि च । एतनैव प्रमाणेन उदकं च ततः स्मृतम्

လေးသိန်းနှင့် ကိုးဆယ်ရာလည်းပါ၏—ဤအတိုင်းအတာတူတူဖြင့် ထိုနေရာရှိ ရေ၏ပမာဏကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 30

तदधो नरकाः कोट्यो द्विकोट्योऽग्निस्ततो महान् । चत्वारिंशत्सहस्रैश्च तदधस्तम उच्यते

ထိုအောက်တွင် နరకများ ကုဋိကုဋိရှိ၏; ထို့အောက်တွင် ကုဋိနှစ်ကုဋိအရွယ် မဟာမီးရှိ၏။ ထို့အောက်ကို ထပ်၍ လေးသောင်းဖြင့် ‘တမസ്’ (အမှောင်) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 31

चत्वारिंश्च्चकोट्यस्तु चतस्रश्च ततः पराः । एकोननवतिर्लक्षाः सहस्राशीतिरेव च

ကုဋိလေးဆယ်တိတိ၊ ထို့အပေါ် ထပ်၍ လေးခု; ထို့နောက် လက္ခရှစ်ဆယ်ကိုးနှင့် အရှစ်သောင်းလည်းရှိ၏။

Verse 32

तदधोंऽडकटाहोथ कोटिमात्रस्तथापरः । देवी युक्ता कपालीशा दंडहस्तेन चापि सा

ထိုအောက်တွင် အိုံဍကဋာဟ (Oṃḍakaṭāha) ဟူသော အလွှာသည် ကုဋိတစ်ကုဋိအရွယ်ရှိ၍၊ ထို့အပြင် အခြားအလွှာတစ်ခုလည်းရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ဒေဝီ—ကပာလီရှာ—သည် လက်တွင် တံတား (ဒဏ္ဍ) ကို ကိုင်ထား၏။

Verse 33

देवीनां कोटिकोटीभिः संवृता तत्र पालिनी । संकर्षणस्य निःश्वासप्रेरितो दाहकोऽनलः

ထိုနေရာတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ဒေဝီသည် ဒေဝီများ ကုဋိကုဋိဖြင့် ဝန်းရံခံရ၏။ ထို့ပြင် စင်္ကර්ရှဏ၏ အသက်ရှူထုတ်ခြင်းကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရသော လောင်ကျွမ်းမီးသည် ဖျက်ဆီးသော အနလအဖြစ် ရှေ့တိုးလျက်ရှိ၏။

Verse 34

कालाग्निं प्रेरयत्येव कल्पांते दह्यते जगत् । एवंविधमधःसूत्रं निर्मितं चात्र भारत

အမှန်တကယ်ပင် သူသည် «ကာလမီး» ကို လှုံ့ဆော်စေ၏။ ကလ္ပအဆုံး၌ လောကကြီး မီးလောင်ပျက်စီး၏။ ထို့ကြောင့် ဗာရတ၊ ဤနေရာ၌ ထိုသို့သော «အောက်ပိုင်းကြိုးတန်း» ကို ဖန်ဆင်းထား၏။

Verse 35

मध्यसूत्रे कटाहे च पालकांस्ताञ्छृणुष्व मे । वसुधामा स्थितः पूर्वे शंखपालश्च दक्षिणे

«အလယ်ကြိုးတန်း» နှင့် «ကာဋာဟ» (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အိုးကြီး) တွင် တည်နေသော အစောင့်အရှောက်တို့ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။ အရှေ့ဘက်၌ ဝသုဓာမာ တည်၏၊ တောင်ဘက်၌ ရှင်ခပာလ တည်၏။

Verse 36

तक्षकेशः स्थितः पश्चादुत्तरे केतुमानिति । हरसिद्धिः सुपर्णाक्षी भास्करा योगनंदिनी

အနောက်ဘက်၌ တက္ခကေသ တည်၏၊ မြောက်ဘက်၌ ကေတုမာန် တည်၏။ ထို့အပြင် ဟရစိဒ္ဓိ၊ စုပဏ္ဏာက္ခီ၊ ဘာස්ကရာ၊ ယောဂနန္ဒိနီ တို့လည်း ရှိကြ၏။

Verse 37

कोटिकोटी युता देवी देवीनां पालयत्यदः । एवमेतन्महाश्चर्यं ब्रह्मांडं स्थापितं च यैः

ဒေဝီတစ်ပါးသည် ဒေဝီများ ကုဋိကုဋိဖြင့် ဝန်းရံလျက် အောက်ဘက်လောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့သော သာသနာတော်အင်အားတို့ကြောင့် အံ့ဩဖွယ် «ဗြဟ္မာဏ္ဍ» သည် တည်ထောင်ခံရ၏။

Verse 38

नमामि तानहं नित्यं ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् । विष्णुलोको रुद्रलोको बहिश्चास्मात्प्रकीर्त्यते

ငါသည် အစဉ်မပြတ် ဗြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ မဟေရှ್ವರ တို့ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ဤကမ္ဘာအဝန်းအပြင်ဘက်၌ ဝိෂ္ဏုလောက နှင့် ရုဒ္ရလောက ဟူသော လောကများကို ဆိုကြ၏။

Verse 39

तं च वर्णयितुं ब्रह्मा शक्तो नैवास्मदादयः । विमुक्ता यत्र संयांति नित्यं हरिहरव्रताः

ထိုဘုံကို ဖော်ပြရန် ဘြဟ္မာတော်တောင် မစွမ်းနိုင်၊ ငါတို့ကဲ့သို့သောသူတို့လည်း မစွမ်းနိုင်။ ထိုနေရာ၌ လွတ်မြောက်သူတို့သည် အမြဲတမ်း ရိနှင့် ဟရ (Hari–Hara) သို့ သစ္စာဝတ်ပြုကတိထားသူများအဖြစ် နित्य ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 40

ब्रह्मांडं संवृतं ह्येतत्कटाहेन समंततः । कपित्थस्य यथा बीजं कटाहेन सुसंवृतम्

ဤ ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) သည် အရပ်ရပ်မှ ကဒာဟ (အိုးကြီးကဲ့သို့) အခွံဖြင့် ပိတ်လုံထားသည်။ ကပိတ္ထ (wood-apple) အစေ့ကို ခဲခဲမာမာ အခွံက ပတ်လည်ပိတ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

Verse 41

दशोत्तरेण पयसा वृतं तच्चापि तेजसा । तेजश्च वायुना वायुर्नभ साहंतया च तत्

ထိုအဖုံးအကာကို ၎င်းထက် ဆယ်ဆပိုသော ရေက ပတ်လည်ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ထိုရေကိုလည်း တေဇ (မီးဓာတ်) က ဖုံးလွှမ်းသည်။ မီးကို လေက ဖုံးလွှမ်း၍၊ လေကို အာကာသက ဖုံးလွှမ်းသည်—တစ်ခုချင်းစီသည် အရင်တစ်ခုထက် ဆယ်ဆကျော်လွန်သည်။

Verse 42

अहंकारश्च महता तं चापि प्रकृतिः परा । दशोत्तराणि सर्वाणि षडाहुः सप्तमं च तत्

အဟံကာရ (အတ္တစိတ်) ကို မဟတ် (မဟာတတ္တ) က ဖုံးလွှမ်းပြီး၊ မဟတ်ကိုလည်း အမြင့်မြတ်သော ပရကృతిက ထပ်မံဖုံးလွှမ်းသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ဆယ်ဆအတိုင်းအတာဖြစ်ကြပြီး၊ ဖုံးအုပ်မှု ခြောက်ထပ်ရှိသည်ဟု ဆိုကြကာ၊ ထိုပရကృతိသည် ခုနစ်မြောက်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 43

प्राकृतं चरणं पार्थ तदनंतं प्रकीर्तितम् । अंडानां तु सहस्राणां सहस्राण्ययुतानि च

အို ပါရ္ထ (Pārtha) ရေ၊ ထို “ပရကృత” ဟူသော အဆင့်ကို အဆုံးမရှိဟု ကြေညာထားသည်။ အဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) များသည် ထောင်ပေါင်းထောင်ချီ၊ သောင်းပေါင်းသောင်းချီ အလွန်များစွာ ပါဝင်သည်။

Verse 44

ईदृशानां तथा चात्र कोटिकोटिशतानि च । सर्वाण्येवंविधान्येव यादृशं कीर्तितंत्विदम्

ဤနေရာ၌ ထိုသို့သော လောကစနစ်များသည် ကုဋိကုဋိရာချီ ရှိ၏။ အားလုံးလည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြပြီး၊ ဤတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 45

यस्यैवं वैभवं पार्थ तं नमामी सदाशिवम् । अहो मंदः स पापात्मा को वा तस्मादचेतनः

အို ပါရ္ထ၊ ဤသို့သော ဂုဏ်အာနုဘော်ရှိတော်မူသော စဒါရှီဝကို ငါ နမസ്കာရပြု၏။ အိုဟို—သူ့ထံ မနိုးကြားသူသည် မိုက်မဲ၍ အပြစ်ရှိ၏; ထိုသူထက် မသိမသာသူ မည်သူရှိမည်နည်း။

Verse 46

य एवंविधसंमोहतारकं न शिवं भजेत् । अथ ते कीर्थयिष्यामि कालमानं निबोध तत्

ဤကဲ့သို့သော မောဟမှ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော ရှီဝကို မဘုရားမပြုသူ မည်သူရှိမည်နည်း။ ယခု ငါသည် အချိန်အတိုင်းအတာကို သင့်အား ကြေညာမည်၊ ထိုအရာကို ကောင်းစွာ နားလည်လော့။

Verse 47

काष्ठा निमेषा दश पंच चाहुस्त्रिंशच्च काष्ठा गणयेत्कला हि । त्रिंशत्कलाश्चापि भवेन्मुहुर्त्तं तत्त्रिंशता रात्र्यहनी उभे च

သူတို့က နိမေෂ ၁၅ ခုသည် ကာဋ္ဌာ ၁ ခုဟု ဆိုကြ၏။ ကာဋ္ဌာ ၃၀ ခုကို ကလာ ဟု ရေတွက်၏။ ကလာ ၃၀ ခုသည် မုဟူရ္တ ၁ ခု ဖြစ်ပြီး၊ မုဟူရ္တ ၃၀ ခုဖြင့် နေ့နှင့် ည နှစ်ပါး စုံလင်၏။

Verse 48

दिवसे पंच कालाः स्युस्त्रिमुहूर्ताः श्रृणुष्व तान् । प्रातस्ततः संगवश्च मध्याह्नश्चापराह्णकः

တစ်နေ့တွင် ကာလ ၅ ပါး ရှိပြီး၊ တစ်ကာလလျှင် မုဟူရ္တ ၃ ခုစီ ဖြစ်သည်—နားထောင်လော့။ နံနက်၊ ထို့နောက် သင်္ဂဝ (မနက်ပိုင်း)၊ မွန်းတည့်၊ နှင့် အပရာဟ္ဏ (နေ့လယ်နောက်ပိုင်း) တို့ဖြစ်၏။

Verse 49

सायाह्नः पंचमश्चापि मुहूर्ता दश पंच च । अहोरात्राः पंचदश पक्ष इत्यभिधीयते

ပဉ္စမမြူဟူရ္တသည် စာယာဟ္န (ညနေခင်း) ဖြစ်၏။ တစ်နေ့တွင် မြူဟူရ္တ ၁၅ ရှိပြီး၊ အဟောရာတ် ၁၅ ကို ပက္ခ (နှစ်ပတ်) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 50

मासः पक्षद्वयेनोक्तो द्वौ मासौ चार्कजावृतुः । ऋतुत्रयं चाप्ययनं द्वेयने वर्षमुच्यते

လတစ်လကို ပက္ခနှစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု ဆိုကြ၏။ လနှစ်လသည် ရတု (ရာသီ) တစ်ခု ဖြစ်၏။ ရတုသုံးခုသည် အယန (နှစ်ဝက်) ဖြစ်ပြီး၊ အယနနှစ်ခုကို နှစ်ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 51

चतुर्भेदं मासमाहुः पंचभेदं च वत्सरम् । संवत्सरस्तु प्रथमो द्वितीयः परिवत्सरः

လကို အပိုင်းလေးပိုင်းရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ နှစ်ကို အပိုင်းငါးပိုင်းရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ပထမကို သံဝတ္ဆရ (Saṃvatsara) ဟု ခေါ်၍၊ ဒုတိယကို ပရိဝတ္ဆရ (Parivatsara) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 52

इद्वत्सरस्तृतीयोऽसौ चतुर्थश्चानुवत्सरः । पंचमश्च युगोनाम गणनानिश्चयो हि सः

တတိယကို အိဒ္ဝတ္ဆရ (Idvatsara) ဟု ခေါ်၍၊ စတုတ္ထကို အနုဝတ္ဆရ (Anuvatsara) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ပဉ္စမကို ယုဂ (Yuga) ဟု ခေါ်ပြီး၊ ဤသည်မှာ ရေတွက်ခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အတည်ပြုချက် ဖြစ်၏။

Verse 53

मासेन च मनुष्याणामहोरात्रं च पैतृकम् । कृष्णपक्षस्त्वहः प्रोक्तः शुक्लपक्षश्च शर्वरी

လူတို့၏ လတစ်လသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များအတွက် အဟောရာတ် (နေ့နှင့်ည) တစ်ခု ဖြစ်၏။ ကృష్ణပက္ခသည် သူတို့၏ နေ့ဟု ဆိုကြပြီး၊ သုက္လပက္ခသည် သူတို့၏ ညဟု ဆိုကြ၏။

Verse 54

मानुषेण च वर्षेण दैविको दिवसः स्मृतः । अहस्तत्रो दगयनं रात्रिः स्याद्दक्षिणायनम्

လူတို့၏ တစ်နှစ်ကို နတ်တို့၏ တစ်နေ့ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုနတ်နေ့၌ ဥတ္တရာယဏ (မြောက်ဘက်သို့ သွားရာ) သည် နေ့ခင်းဖြစ်၍ ဒက္ခိဏာယဏ (တောင်ဘက်သို့ သွားရာ) သည် ညဖြစ်သည်။

Verse 55

वर्षेण चैव देवानां मतः सप्तर्षिवासरः । सप्तर्षीणां च वर्षेण ध्रौवश्च दिवसः स्मृतः

တစ်နှစ်ကို မီတာအဖြစ်ယူလျှင် နတ်တို့၏ ‘နေ့’ သည် စပ္တဋ္ဌိ (Saptarṣi) များ၏ နေ့ဟု သဘောတူကြသည်။ ထို့ပြင် စပ္တဋ္ဌိတို့၏ တစ်နှစ်ကို မီတာအဖြစ်ယူလျှင် ဓြုဝ (Dhruva) ၏ နေ့ဟုလည်း မှတ်ယူကြသည်။

Verse 56

मनुष्याणां च वर्षाणि लक्षासप्तदशैव तु । अष्टाविंशतिसहस्राणि कृतं त्रेतायुगं ततः

လူ့နှစ်များအရ လက္ခ ဆယ့်ခုနှစ်နှင့် နှစ်ထောင် နှစ်သောင်းရှစ်ထောင် ပေါင်း၍ ကೃတ (Satya) ယုဂ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တ్రေတாယုဂ သို့ ရောက်လာသည်။

Verse 57

लक्षद्वादशसाहस्रषण्नवत्यधिकाः पराः । अष्टौ लक्षाश्चतुःषष्टिसहस्राणि च द्वापरः

တ్రေတာယုဂ သည် လက္ခ ဆယ့်နှစ်၊ ကိုးဆယ့်ခြောက်ထောင်နှင့် ထပ်တိုး တစ်ထောင်နှစ်ဟု ဆိုကြသည်။ ဒွာပရယုဂ သည် လက္ခ ရှစ်နှင့် ခြောက်ဆယ့်လေးထောင်နှစ် (လူ့မီတာ) ဖြစ်သည်။

Verse 58

चतुर्लक्षं तु द्वात्रिंशत्सहस्राणि कलिः स्मृतः । चतुर्भिरेतैर्देवानां युगामित्यभिधीयते

ကလိယုဂ သည် လက္ခ လေးနှင့် သုံးသောင်းနှစ်ထောင် နှစ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤယုဂ လေးပါးကို ပေါင်းစည်းလျှင် နတ်တို့၏ ‘ယုဂ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 59

आयुर्मनोर्युगानां च साधिका ह्येकसप्ततिः । चतुर्दशमनूनां च कालेन ब्रह्मणो दिनम्

မနု၏ ယုဂကာလ၏ သက်တမ်းသည် ၇၁ (အပိုအပိုင်းတစ်စိတ်နှင့်) ဖြစ်၏။ မနု ၁၄ ပါး၏ ကာလပမာဏဖြင့် “ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့” ကို တိုင်းတာကြ၏။

Verse 60

युगानां च सहस्रेण स च कल्पः श्रृणुष्व तान् । भवोद्भवस्तपभव्य ऋतुर्वह्निर्वराहकः

ယုဂအစု တစ်ထောင်ဖြင့် ထိုကာလကို ကလ္ပဟု ခေါ်၏—သူတို့၏ အမည်များကို နားထောင်လော့။ ဘဝေါဒ္ဘဝ၊ တပေါဘဗျ၊ ဣတု၊ ဝဟ္နိ၊ ဝရာဟက။

Verse 61

सावित्र आसिकश्चापि गांधारः कुशिकस्तथा । ऋषभश्च तथा खड्गो गांधारीयश्च मध्यमः

ထို့အပြင် အမည်များမှာ—သာဝိတ္ရ၊ အာသိက၊ ဂန္ဓာရ၊ ကုသိက။ ထို့တူ ရဿဘ၊ ခဍ္ဂ၊ ဂန္ဓာရီးယ၊ နှင့် မဓျမ။

Verse 62

वैराजश्च निषादश्च मेघवाहनपंचमौ । चित्रको ज्ञान आकूतिर्मोनो दंशश्च बृंहकः

ဝೈရာဇနှင့် နိသာဒတို့လည်း အမည်များဖြစ်၍ မေဃဝာဟနသည် ပဉ္စမအမည် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် စိတ္ရက၊ ဉာဏ၊ အာကူတိ၊ မောနို၊ ဒံသ၊ နှင့် ဗြင်ဟက။

Verse 63

श्वेतो लोहितरक्तौ च पीतवासाः शिवः प्रभुः । सर्वरूपश्च मासोऽयमेवं वर्षशतावधिः

အရှင် သီဝသည် အာဏာရှင်ပရဘု ဖြစ်၍ အဖြူရောင်၊ နီညိုနီရောင်၊ နှင့် အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်သူအဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ ဤလသည် အရုပ်အဆင်း အစုံအလင်ဖြစ်၍ ထို့ကြောင့် (ဒေဝကာလအတိုင်း) နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် ဆက်လက်တည်၏။

Verse 64

पूर्वार्धमपरार्धं च ब्रह्ममानमिदं स्मृतम् । विष्णोश्च शंकरस्यापि नाहं शक्तश्च वर्णने

ရှေ့ပိုင်းနှင့်နောက်ပိုင်း—ဤသည်ကို ဘြဟ္မာ၏ မာန (brahma-māna) ဟူ၍ မှတ်သားထားကြသည်။ ဗိဿဏုနှင့် ရှင်ကရ (Śaṅkara) တို့၏ မဟိမ/အတိုင်းအတာကိုပင် ကျွန်ုပ်သည် အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်ပါ။

Verse 65

क्वाहमल्पमतिः पार्थ क्वापरौ हरित्र्यंबकौ । देविकेनैव मानेन पातालेष्वपि गण्यते

ဉာဏ်နည်းသော ကျွန်ုပ်သည် ဘယ်မှာနည်း၊ အို ပါရ္ထ (Pārtha)၊ ဟရီ (Hari) နှင့် တြျမ်ဗက (Tryambaka) ဟူသော အရှင်နှစ်ပါးသည် ဘယ်မှာနည်း။ ဒေဝီ၏ ကိုယ်ပိုင်မာနဖြင့်သာ ပာတာလာ (Pātāla) များအတွင်း၌ပင် ရေတွက်နိုင်သည်။

Verse 66

इति ते सूचितं बुद्ध्या श्रृणु तत्प्राकृतं पुनः

ဤသို့ ဉာဏ်ဖြင့် သင့်အား အညွှန်းပြု၍ ပြောပြပြီးပြီ။ ယခု ထပ်မံ၍ သာမန်အကြောင်း (အထွေထွေဖော်ပြချက်) ကို နားထောင်လော့။

Verse 67

इति वैधात्रव्यवस्थितिः । श्रीनारद उवाच । ऋषभोनाम यन्नाम्ना नानापाषंड कल्पनाः । कलौ पार्थ भविष्यंति लोकानां मोहनात्मिकाः

ဤသို့ပင် ဖန်ဆင်းရှင် (Vaidhātṛ) တည်ထောင်ထားသော အမိန့်တော် ဖြစ်၏။ သီရိ နာရဒ (Śrī Nārada) မိန့်ကြားသည်– «အို ပါရ္ထ (Pārtha)၊ ကလိယုဂ (Kali-yuga) တွင် “ဋ္ဌဿဘ” (Ṛṣabha) ဟူသော အမည်အောက်၌ လူတို့ကို မောဟဖြစ်စေသော သဘောရှိသည့် ပာရှဏ္ဍ (အယူမှား) စနစ်များကို အမျိုးမျိုး တီထွင်ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်»။

Verse 68

तस्य पुत्रस्तु भरतः शतश्रृंगस्तु तत्सुतः । तस्य पुत्राष्टकं जातं तथैकाच कुमारिका

သူ၏သားမှာ ဘရတ (Bharata) ဖြစ်ပြီး ဘရတ၏သားမှာ သတရှೃင်္ဂ (Śataśṛṅga) ဖြစ်သည်။ ထိုသူထံ၌ သားရှစ်ယောက် မွေးဖွားလာပြီး သမီးတစ်ယောက်လည်း ရှိ하였다။

Verse 69

इंद्रद्वीपः कसेरुश्च ताम्रद्वीपो गभस्तिमान् । नागः सौम्यश्च गांधर्वो वरुणश्च कुमारिका

သူတို့မှာ အိန္ဒြဒွီပ၊ ကဆေရု၊ တာမ္ရဒွီပ၊ ဂဘස්တိမာန်၊ နာဂ၊ သောမ്യ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဝရုဏာ ဟူ၍ရှိပြီး၊ ထို့အပြင် ကုမာရီ မိန်းကလေး (ညီမ) လည်းရှိ၏။

Verse 70

वदनं चापि कन्यायाः पार्थ बर्करिकाकृति । श्रृणु तत्कारणं सर्वं महाश्चर्यसमन्वितम्

ထို့အပြင် မိန်းကလေး၏ မျက်နှာသည်လည်း၊ အို ပာရ္ထ၊ “ဗာရ္ကရီ” ကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ၏။ ထိုအကြောင်းရင်း အားလုံးကို အလွန်အံ့ဩဖွယ်နှင့်ပြည့်စုံသဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 71

महीसागरपर्यंतं वृक्षराजिविराजिते । जालीगुल्मलताकीर्णे स्तंभतीर्थस्य संनिधौ

မြေမှ ပင်လယ်အဆုံးတိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်၍ သစ်ပင်တန်းများဖြင့် တောက်ပကာ၊ ဇာလီပင်များ၊ ချုံပင်များနှင့် လျှောပင်များ ထူထပ်လျက်၊ စတမ္ဘ-တီရ္ထ ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအနီး၌ ဖြစ်၏။

Verse 72

अजासमजतो मध्यात्काचिदेका च बर्करी । भ्रांता सती समायाता प्रदेशे तत्र दुश्चरे

ဆိတ်အုပ်အလယ်မှ “ဗာရ္ကရီ” တစ်ကောင်တည်း ထွက်လာ၏။ လမ်းလွဲလျက် လှည့်လည်နေသဖြင့် ထိုခက်ခဲသော ဒေသသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 73

इतस्ततो भ्रमंति सा जालिमध्ये समंततः । निर्गंतुं नैव शक्नोति क्षुत्पिपासार्दिता शुभा

ထိုသုဘမိန်းမသည် ဇာလီအုပ်အတွင်း အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်နေသော်လည်း ထွက်ပေါက်မတွေ့နိုင်။ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်လျက်ရှိ၏။

Verse 74

विलग्ना जालिमध्ये तु ततः पंचत्वमागता । कालेन कियता तस्य त्रुटित्वा शिरसो ह्यधः

ပိုက်ကွန်အတွင်း ငြိတွယ်လျက် သူမသည် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် သူမ၏ဦးခေါင်းသည် ပြတ်ထွက်ကာ အောက်သို့ ကျသွားခဲ့သည်။

Verse 75

पपात शनिदर्शे च महीसागरसंगमे । सर्वतीर्थमये तत्र सर्वपापप्रमोचने

၎င်းသည် မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာဆုံရာ Śanidarśa တွင် ကျရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာသည် မြင့်မြတ်သော ရေအပေါင်းတို့ စုဝေးရာဖြစ်ကာ အပြစ်ဟူသမျှကို ပယ်ဖျက်ပေးသည်။

Verse 76

शिरस्तु तदवस्थं हि समग्रं तत्र संस्थितम् । जालिगुल्मावलग्नं च तस्या नैवापतज्जले

သို့သော် သူမ၏ဦးခေါင်းသည် ထိုနေရာတွင် အကောင်းအတိုင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ပိုက်ကွန်များနှင့် ချုံနွယ်များကြားတွင် ငြိနေသဖြင့် ရေထဲသို့ မကျခဲ့ပေ။

Verse 77

शेषकायप्रपातेन महीसागरसंगमे । तत्तीर्थस्य प्रभावेन बर्करीसा कुरूद्वह

သူမ၏ ကျန်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မဟီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာဆုံရာတွင် ကျရောက်ခဲ့သောကြောင့်၊ ထိုမြင့်မြတ်သောနေရာ၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့်၊ အို Kuru မျိုးနွယ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ သူမသည် Barkarī ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 78

शकश्रृंगस्य वै राज्ञः सिंहलेष्वभवत्सुता । मुखं बर्करिकातुल्यं व्यक्तं तस्या व्यजायत

Siṃhala တွင် ဘုရင် Śakaśṛṅga ၌ သမီးတော်တစ်ပါး ဖွားမြင်ခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာသည် ဆိတ်မ (barkarī) ၏ မျက်နှာနှင့် အထင်အရှား တူညီနေခဲ့သည်။

Verse 79

दिव्यनारी शुभाकारा शेषकाये बभौ शुभा । पूर्वं तस्याप्यपुत्रस्य राज्ञः पुत्रशतोपमा

သူမ၏ကျန်ရှိသောကိုယ်ခန္ဓာသည် တောက်ပ၍ မင်္ဂလာရှိသော နတ်သမီးတစ်ပါးအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ယခင်က သားမရှိသော ထိုဘုရင်အတွက် သူမသည် တန်ဖိုးအားဖြင့် သားတစ်ရာနှင့်တူ၏။

Verse 80

पुत्री जाता प्रमोदेन स्वजनानंदवर्धिनी । ततस्तस्या विलोक्याथ मुखं वर्करिकाकृति

ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ မိသားစုနှင့် ပြည်သူတို့၏ အာနန္ဒကို တိုးပွားစေ၏။ ထို့နောက် သူမကို ကြည့်ရာတွင် မျက်နှာသည် မိခင်ဆိတ်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ကြ၏။

Verse 81

विस्मयं समनुप्राप्ताः सर्वे ते राजपूरुषाः । विषादं परमापन्नो राजा सांतःपुरस्तदा

ဘုရင်၏လူအားလုံး အံ့ဩခြင်းကြီးစွာ ခံစားကြ၏။ ထိုအခါ ဘုရင်သည် အတွင်းနန်းတော်ရှိသူတို့နှင့်အတူ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုသို့ ကျရောက်၏။

Verse 82

खिन्नाः प्रकृतयः सर्वास्तादृग्रूपविलोकनात् । तत्किमित्येतदाश्चर्यमूचुः पौराः सुविस्मिताः

ထိုသို့သောရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်ရသဖြင့် ပြည်သူအပေါင်းတို့ စိတ်ညစ်၍ စိတ်ပျက်ကြ၏။ မြို့သူမြို့သားတို့ အလွန်အံ့ဩကာ “ဤအံ့ဖွယ်က ဘာနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သနည်း” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 83

ततः सा यौवनं प्राप्ता साक्षाद्देवसुतोपमा । स्वमुखं दर्पणे वीक्ष्यस्मृतः पूर्वो भवस्तया

ထို့နောက် သူမသည် ယောဝနအရွယ်သို့ ရောက်လာ၍ တကယ့်နတ်သမီးသမီးတော်နှင့် တူ၏။ မှန်ထဲတွင် မိမိမျက်နှာကို ကြည့်သောအခါ ယခင်ဘဝကို သူမ သတိရလာ၏။

Verse 84

तत्तीर्थस्य प्रभावेण मातृपित्रोर्निवेदितम् । विषादो नैव कर्तव्यो मदर्थे तात निश्चितम्

ထိုသီရ္ဓာတိရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူမသည် မိဘတို့အား လျှောက်တင်၍ «အဖေမြတ်၊ ကျွန်မကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်း မပြုပါနှင့်» ဟု ဆို하였다။

Verse 85

मा शोकं कुरु मे मातः पूर्वजन्मार्जितं फलम् । ततः पूर्वं स्ववृत्तांतमुक्त्वा सा च कुमारिका

«အမေမြတ်၊ မဝမ်းနည်းပါနှင့်၊ ဤသည်မှာ အတိတ်ဘဝ၌ စုဆောင်းခဲ့သော အကျိုးफल ဖြစ်သည်» ဟု ဆိုပြီး၊ ထိုကညာသည် မိမိ၏ အရင်က အကြောင်းအရာကို ပြန်လည် ပြောပြ하였다။

Verse 86

पूर्वजन्मोद्भवः कायस्यस्या यत्रापतत्तथा । गमनाय तमुद्देशं विज्ञप्तौ पितरौ तया

သူမသည် အတိတ်ဘဝမှ ပေါ်ပေါက်လာသော မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကျရောက်ခဲ့သည့် နေရာတိတိကို မိဘတို့အား အသိပေးပြီး ထိုဒေသသို့ သွားခွင့် တောင်း하였다။

Verse 87

अहं तात गमिष्यामि महीसागरसंगमम् । भवामि तत्र संप्राप्ता यथा कुरु तथा नृप

«အဖေမြတ်၊ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာသို့ ကျွန်မ သွားမည်။ အဲဒီမှာ ရောက်သော်၊ အရှင်ဘုရင်၊ သင့်တော်သလို ပြုလုပ်ပါ» ဟု ဆို하였다။

Verse 88

ततः पित्रा प्रतिज्ञातं शतश्रृंगेण तत्तथा । तस्याः संवाहनं चक्रे राजा पोतैः सरत्नकैः

ထို့နောက် အဖေသည် ရှတရှೃင်္ဂ၏ ကတိအတိုင်း ထိုသို့ ပြုမည်ဟု ကတိပြု하였다။ ဘုရင်သည် ရတနာတန်ဆာဖြင့် အလှဆင်ထားသော လှေများဖြင့် သူမ၏ သယ်ယူပို့ဆောင်မှုကို စီစဉ်하였다။

Verse 89

स्तंभतीर्थं ततः साऽपि प्राप्य पोतार्यसंयुता । भूरिदानं ततश्चक्रे दानं सर्वस्वलक्षणम्

ထို့နောက် သူမသည် လှေသားများနှင့်အတူ Staṃbha-tīrtha သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှကို ပေးလှူခြင်းဖြင့် ကြီးမားသော အလှူဒါနကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 90

जालिगुल्मांतरेऽन्विष्य ततो दृष्टं निजं शिरः । अस्थिचर्मावशेषं च तदादाय प्रयत्नतः

ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများကြား ရှာဖွေရာတွင် သူမ၏ ဦးခေါင်းနှင့် ကျန်ရှိနေသော အရိုးနှင့် အရေခွံတို့ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့ကို ဂရုတစိုက် ကောက်ယူခဲ့ကာ

Verse 91

दग्ध्वा संगमसांनिध्ये क्षिप्तान्यस्थीनि संगमे । ततस्तीर्थप्रभावेण मुखं जातं शशिप्रभम्

မြစ်ဆုံအနီးတွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီး အရိုးများကို မြစ်ဆုံ (saṅgama) သို့ မျှောလိုက်သောအခါ ထိုရေမြတ် (tīrtha) ၏ တန်ခိုးကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာသည် လမင်းကဲ့သို့ ဝင်းပလာခဲ့သည်။

Verse 92

न तादृग्देवकन्यानां न तादृङनागयोषिताम् । न तादृङमर्त्यनारीणां तस्या यादृङमुखं मुखम्

ထိုကဲ့သို့သော မျက်နှာမျိုးကို နတ်သမီးများ၊ နဂါးမများနှင့် လူသားအမျိုးသမီးများတွင် မတွေ့ရှိနိုင်ပေ။ သူမ၏ မျက်နှာသည် ထိုမျှလောက် ထူးခြားလှပသည်။

Verse 93

सुरासुरनराः सर्वे तस्या रूपेण मोहिताः । बहुधा प्रार्थयंत्येनां न सा वरमभीप्सति

နတ်များ၊ အသူရာများနှင့် လူသားများအားလုံးသည် သူမ၏ အလှတရားတွင် မိန်းမောတွေဝေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူမအား အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့ကြသော်လည်း သူမသည် သူတို့ထံမှ မည်သည့်ဆုကိုမျှ မလိုလားခဲ့ပေ။

Verse 94

कष्टं तया मुदा तत्र प्रारब्धं दुश्चरं तपः । ततः संवत्सरे पूर्णे देवदेवो महेश्वरः

ထိုနေရာ၌ သူမသည် ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို စတင်ကျင့်ဆောင်하였다။ တစ်နှစ်ပြည့်သည့်အခါ နတ်တို့၏နတ် မဟေရှဝရ (မဟေသွရ) သည် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 95

प्रत्यक्षतां गतस्तस्यै वरदोऽस्मीति चाब्रवीत् । ततस्तं पूजयित्वा च कुमारी वाक्यमब्रवीत्

သူမရှေ့၌ ပေါ်ထွန်းလာပြီး «ငါသည် ဆုတောင်းပေးသောသူ ဖြစ်၏» ဟု မိန့်တော်မူ하였다။ ထို့နောက် ကုမာရီသည် ပူဇော်ကန်တော့ပြီး ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 96

यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । सांनिध्यं क्रियतामत्र सर्वकालं हि शंकर

«နတ်တို့၏အရှင်၊ သင်နှစ်သက်တော်မူပါက၊ ငါ့အား ဆုတောင်းပေးမည်ဆိုပါက—ရှင်ကရ (Śaṅkara) အို၊ ဤနေရာ၌ အစဉ်အမြဲ သင်၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုကို တည်ထောင်ပေးပါ» ဟု ဆို하였다။

Verse 97

एवमस्त्विति शर्वेण प्रोक्ते हृष्टा कुमारिका । यत्र दग्धं शिरस्तस्या बर्कर्याः कुरुसत्तम

ရှရဝ (Śarva) က «အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ» ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ ကုမာရီသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်하였다။ အို ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ ထိုအရာသည် ဘရ္ကရီ၏ ခေါင်းကို မီးရှို့ခဲ့သော နေရာ၌ ဖြစ်ပွား하였다။

Verse 98

बर्करेशः शिवस्तत्र तया संस्थापितस्तदा । मन्मुखान्महादाश्चर्यं श्रुत्वेदं च तलातलात्

ထိုနေရာ၌ ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ရှိဝကို ဘရ္ကရေးရှ (Barkareśa) အဖြစ် တည်ထောင်하였다။ ငါ၏နှုတ်မှ ဤမဟာအံ့ဩဖွယ်ကို ကြားသိပြီးနောက်၊ တလားတလ (အောက်လောက) ထိတိုင်အောင်ပင် သတင်းပျံ့နှံ့하였다။

Verse 99

स्वस्तिकोनाम नागेंद्रः कुमारीं द्रष्टुमागतः । शिरसा गच्छता तेन यत्रोत्क्षिप्ता च भूरभूत्

သွားနတ်နဂါးမင်း “သွဝတ္တိက” သည် ကုမာရီကို ဖူးမြင်ရန် လာရောက်하였다။ သူ၏ခေါင်းကို လှုပ်ရှားသွားသည့်အခါ၊ ထိုခေါင်းတင်မြှောက်ရာနေရာ၌ မြေပြင်သည် ထိုးထွက်မြင့်တက်လာ하였다။

Verse 100

ईशाने बर्करेशस्य कूपोऽभूत्स्वस्तिकाभिधः । पूरितो गंगया पार्थसर्वतीर्थफलप्रदः

ဗာကရေရှ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ “သွဝတ္တိကာ” ဟု ခေါ်သော ရေတွင်းတစ်တွင်း ပေါ်ပေါက်လာ하였다။ ဂင်္ဂါရေဖြင့် ပြည့်ဝ၍၊ အို ပါရ္ထ၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအားလုံး၏ ရေချိုးဖူးမြော်ဖလကို ပေးတတ်၏။

Verse 101

दृष्ट्वा च स्थापितं लिंगं शिवस्तुष्टो वरं ददौ । येषां मृतशरीराणामत्र दाहः प्रजायते

တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂကို မြင်၍ သီဝသည် ပီတိဖြစ်ကာ ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မီးသင်္ဂြိုဟ်လျှင် (ထူးမြတ်သော သာသနာရေးအကျိုး) ဖြစ်ပေါ်မည်။

Verse 102

क्षिप्यंतेब्धौ तथा स्थीनि तेषां स्यादक्षया गतिः । ते स्वर्गे सुचिरं कालं वसित्वात्र समागताः

ထို့ပြင် သူတို့၏ အရိုးများကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလျှင်၊ သူတို့၏ သွားရာလမ်းကြောင်းသည် မကုန်ခန်းသော ဂတိ ဖြစ်လာမည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အလွန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ပြီးနောက်၊ ပြန်လည်ရောက်လာကာ မင်္ဂလာသော အခြေအနေများသို့ ထပ်မံရောက်ကြသည်။

Verse 103

राजानः सर्वसंपूर्णाः सप्रतापा भवंति ते । बर्करेशं च यो भक्त्या संपूजयति मानवः

ထိုဘုရင်တို့သည် စုံလင်သော စည်းစိမ်နှင့် တန်ခိုးတေဇဖြင့် တောက်ပကြလိမ့်မည်။ ထို့အတူ ဘာကရေရှကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သော လူသားမည်သူမဆို စုံလင်မှုနှင့် တေဇအလင်းကို ရရှိသည်။

Verse 104

स्नात्वार्णवमहीतोये तस्य स्यान्मनसेप्सितम् । कार्तिके च चतुर्द्देश्यां कृष्णायां श्रद्धयान्वितः

သမုဒ္ဒရာရေ နှင့် မြေပြင်၏ သန့်ရှင်းသော ရေများ၌ ရေချိုးပြီးနောက် စိတ်၌လိုလားသော အရာသည် ပြည့်စုံလာ၏—အထူးသဖြင့် ကာတ္တိကလတွင် ကృష్ణပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်လျှင်။

Verse 105

कूपे स्नानं नरः कृत्वा संतर्प्य च पितॄन्निजान् । पूजयेद्बर्करेशं यः सर्पपापैः स मुच्यते

လူတစ်ယောက်သည် ရေတွင်း၌ ရေချိုးပြီး မိမိ၏ ပိတೃများကို ပူဇော်အလှူဖြင့် စန်တർပျကာ ကျေနပ်စေ၏။ ထို့နောက် ဘာရ္ကရေရှ (Barkareśa) ကို ပူဇော်သူသည် မြွေနှင့်ဆိုင်သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 106

एवं लब्ध्वा वरान्सर्वान्सा पुनः सिंहलं ययौ । शतश्रृङ्गाय पित्रे च वृत्तांतं स्वं न्यवेदयत्

ဤသို့ အလုံးစုံသော ဝရदानများကို ရရှိပြီးနောက် သူမသည် စိංහල (Siṃhala) သို့ ပြန်သွားကာ မိမိအကြောင်းအရာ အစုံလင်ကို ဖခင် ရှတရှೃင်္ဂ (Śataśṛṅga) ထံ တင်ပြလေ၏။

Verse 107

तच्छ्रुत्वा विस्मितो राजा लोकाः सर्वे च फाल्गुन । प्रशशंसुर्महीतीर्थमाजग्मुश्च कृतादराः

ထိုအကြောင်းကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် အံ့ဩသွားပြီး၊ အို ဖာလ္ဂုန (Phālguna)၊ လူအပေါင်းတို့လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် မဟီတီရ္ထ (Mahītīrtha) ကို ချီးမွမ်းကာ လေးစားစွာဖြင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 108

स्नात्वा दत्त्वा च दानानि विविधानि च ते ततः । सिंहलं च ययुर्भूयस्तीर्थमाहात्म्यहर्षिताः

ရေချိုးပြီးနောက် အလှူအမျိုးမျိုးကို ပေးကမ်းကြပြီး၊ ထို့နောက် တီရ္ထ၏ မဟာတ್ಮျကို ဝမ်းမြောက်လျက် စိංහල (Siṃhala) သို့ ထပ်မံ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 109

अनिच्छंत्यां कुमार्यां च वरं द्रव्यं च पार्थिवः । तथान्यदपि प्रीत्यासौ यद्ददौ नृपतिः श्रृणु

မိန်းကလေးသည် မလိုလားသော်လည်း မင်းကြီးသည် ကောင်းချီးပေး၍ ဥစ္စာပစ္စည်းကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။ ချစ်ခင်မေတ္တာကြောင့် အခြားအရာများကိုပါ ပေးတော်မူသဖြင့်—အဘယ်အရာများကို ပေးတော်မူသနည်း နားထောင်လော့။

Verse 110

इदं भारतखंडं च नवधैव विभज्य सः । ददावष्टौ स्वपुत्राणां कुमार्यै नवमं तथा

ဤ ဘာရတခဏ္ဍကို ကိုးပိုင်းခွဲ၍ မင်းကြီးသည် ရှစ်ပိုင်းကို မိမိသားတော်များထံ ပေးတော်မူပြီး၊ ကိုးမြောက်ပိုင်းကိုလည်း ထိုမိန်းကလေးထံ ပေးတော်မူ၏။

Verse 111

तेषां विभेदान्वक्ष्यामि पर्वतैरुपशोभितान् । पुत्रनामानि वर्षाणि पर्वतांश्च श्रृणुष्व मे

တောင်တန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ထိုခွဲခြားမှုများကို ငါဆိုပြမည်။ ငါပြောမည့် သားတော်အမည်များ၊ ဝရ္ଷဒေသများနှင့် တောင်များကို နားထောင်လော့။

Verse 112

महेन्द्रो मलयः सह्यः शुक्तिमानृक्षपर्वतः । विंध्यश्च पारियात्रश्च सप्तात्र कुलपर्वताः

မဟေန္ဒြ၊ မလယ၊ သဟျ၊ သုက္တိမာန်၊ ဣက္ခပဗ္ဗတ၊ ဝိန္ဓျ၊ ပါရိယာတြ—ဤတို့သည် ကုလပဗ္ဗတ ဟူသော မျိုးရိုးတောင် ခုနစ်လုံး ဖြစ်၏။

Verse 113

महेन्द्रपरतश्चैव इन्द्रद्वीपो निगद्यते । पारियात्रस्य चैवार्वाक्खण्डं कौमारिकं स्मृतम्

မဟေန္ဒြတောင်၏ အနောက်ဘက်တွင် အိန္ဒြဒွီပ ဟု ခေါ်သော ဒေသရှိ၏။ ထို့ပြင် ပါရိယာတြတောင်တန်း၏ မြောက်ဘက်ရှိ ခဏ္ဍကို ကೌမာရိကခဏ္ဍ ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 114

सहस्रमेकमेकं च सर्वखण्डान्यमूनि च । नदीनां संभवं चापि संक्षेपाच्छृणु फाल्गुन

အို ဖာလ္ဂုန၊ ဤဒေသတို့အားလုံးကို—တစ်ထောင်နှင့်တစ်—အကျဉ်းချုပ်နားထောင်လော့၊ ထို့ပြင် မြစ်များ၏ မူလပေါက်ဖွားရာကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 115

वेदस्मृतिमुखा नद्यः पारियात्रोद्भवा मताः । नर्मदासरसाद्याश्च नद्यो विंध्याद्विनिर्गताः

ဝေဒသ္မෘတိ နှင့် မုခာ ဟူသော မြစ်တို့သည် ပါရိယာတြ တောင်တန်းမှ ပေါက်ဖွားသည်ဟု ယူဆကြသည်။ နර්မဒါ နှင့် သရသာ စသည့် မြစ်တို့သည် ဝိန္ဓျ တောင်မှ စီးဆင်းထွက်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 116

शतद्रूचन्द्रभागाद्या ऋक्षपर्वतसंभवाः । ऋषिकुल्याकुमार्याद्याः शुक्तिमत्पादसंभवाः

ရှတဒြူ နှင့် ချန္ဒြဘာဂါ စသည့် မြစ်တို့သည် ဣက္ခ္သ တောင်မှ ပေါက်ဖွားကြသည်။ ဣရှိကူလျာ နှင့် ကုမာရီ စသည့် မြစ်တို့သည် ရှုက္တိမတ် တောင်၏ တောင်ခြေမှ ပေါက်ဖွားကြသည်။

Verse 117

तापी पयोष्णी निर्विध्या कावेरी च महीनदी । कृष्णा वेणी भीमरथी सह्यपादोद्भवाः स्मृताः

တာပီ၊ ပယောෂ္ဏီ၊ နိရ္ဝိန္ဓျာ၊ ကာဝေရီ နှင့် မဟီ မြစ်တို့၊ ထို့ပြင် ကృష్ణာ၊ ဝေဏီ၊ ဘီမရထီ တို့ကိုလည်း သဟျ တောင်တန်း၏ တောင်ခြေမှ ပေါက်ဖွားသည်ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 118

कृतमालाताम्रपर्णीप्रमुखा मलयोद्भवाः । त्रिसामऋष्यकुल्याद्या महेन्द्रप्रभवाः स्मृताः

ကృతမாலာ နှင့် တာမ္ရပရ္ဏီ စသည့် မြစ်တို့သည် မလယ တောင်တန်းမှ ပေါက်ဖွားကြသည်။ ထို့ပြင် တြိသာမာ နှင့် ဣષ္ယကူလျာ စသည့် မြစ်တို့သည် မဟေန္ဒြ မှ စတင်ပေါက်ဖွားသည်ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 119

एवं विभज्य पुत्रेभ्यः कुमार्यै च महीपतिः । शतशृंगो गिरं गत्वा उदीच्यां तप्तवांस्तपः

ဤသို့ သားတော်တို့နှင့် ကုမာရီအားလည်း နိုင်ငံအပိုင်းအခြားကို ခွဲဝေပေးပြီးနောက်၊ မြေပြင်၏အရှင် ရှတရှೃင်္ဂ မင်းကြီးသည် မြောက်ဘက်ရှိ တောင်တစ်လုံးသို့ သွားကာ တပဿာကို ကျင့်တော်မူ၏။

Verse 120

तत्र तप्त्वा तपो घोरं ब्रह्मलोकं जगाम सः । शतश्रृंगो नृपश्रेष्ठः शतश्रृंगे नगोत्तमे

ထိုနေရာ၌ ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ကျင့်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်ရှိတော်မူ၏။ မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ရှတရှೃင်္ဂ မင်းကြီးသည် အထူးမြတ်သော တောင်—ရှတရှೃင်္ဂ ပေါ်တွင် ထိုသို့ ပြုတော်မူ၏။

Verse 121

यत्र जातोऽसि कौतेय पांडोस्त्वं सोदरैः सह । कुमारी च महाभागा स्तंभतीर्थस्थिता सती

အို ကုန္တီ၏ သားတော်ရေ၊ ပाण्डု၏ သားအဖြစ် ညီအစ်ကိုတို့နှင့်အတူ သင် မွေးဖွားခဲ့သော အရပ်၌ပင်၊ ကံကောင်းမြတ်သော ကုမာရီ မဟာသုခရှိသူ၊ သီလရှင်သည် စတမ္ဘသီရ္ထ၌ တည်ရှိနေ၏။

Verse 122

खंडोद्भवेन द्रव्येण तेपे दानानि यच्छती । ततः केनापि कालेन भ्रातृभ्योऽष्टभ्य एव च

သူမသည် မိမိအပိုင်းအခြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဥစ္စာဖြင့် တပဿာသဘောတရားကို ဆောင်ရွက်ကာ ဒါနကို ပေးလှူ၏။ ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် ညီအစ်ကို ရှစ်ယောက်တို့အားလည်း ပေးအပ်လှူဒါန်း၏။

Verse 123

महावीर्यबलोत्साहा जाता नव नवात्मजाः । ते समेत्य समागम्य कुमारीं प्रोचिरे ततः

ဗီရိယ၊ အင်အားနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှု ကြီးမားသော သားတော်အသစ်များသည် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားလာကြ၏။ သူတို့သည် အတူတကွ စုဝေးလာပြီးနောက် ကုမာရီ ဒေဝီအား ပြောကြားလေ၏။

Verse 124

कुलदेवी त्वमस्माकं प्रसादं कुरु नः शुभे । अष्टौ खण्डानि चास्माकं विभज्य स्वयमेव च । देही द्वासप्ततीनां नो विभेदः स्याद्यथा न नः

အို မင်္ဂလာရှိသော အမျိုးတော်နတ်မယ်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကုလဒေဝီ ဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်တို့အား ကရုဏာတော် ပြပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နယ်မြေကို သင်ကိုယ်တိုင် အပိုင်း ၈ ပိုင်း ခွဲပေးပါ။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ၇၂ အုပ်စုတို့အကြား အငြင်းပွားကွဲပြားမှု မဖြစ်စေရန် ကောင်းချီးပေးပါ။

Verse 125

इत्युक्ता सर्वधर्मज्ञा विज्ञाने ब्रह्मणा समा । द्वासप्ततिविभेदैः सा नव खंडान्यचीकरत्

ထိုသို့ လျှောက်ထားကြသော်၊ ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ ဉာဏ်ပညာ၌ ဗြဟ္မာနှင့် တန်းတူသော သူမသည် ၇၂ မျိုးခွဲခြားမှုတို့ကို စီစဉ်၍ နယ်မြေအပိုင်း ၉ ခုကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 126

तेषां नामानि ग्रामांश्च पत्तनानि च फाल्गुन । वेलाकूलानि संख्यां च वक्ष्यामि तव तत्त्वतः

အို ဖာလ္ဂုန၊ ထိုအပိုင်းများ၏ အမည်များ၊ ရွာများနှင့် မြို့များ၊ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းများနှင့် အရေအတွက်တို့ကို ငါသည် အမှန်တကယ် တိတိကျကျ အသေးစိတ် ပြောပြမည်။

Verse 127

कोटिश्चतस्रो ग्रामाणां नीवृदासीच्च मंडले । सार्धकोटिद्वयग्रामैर्देशो बालाक जच्यते

ထို မဏ္ဍလအတွင်း၌ နီဝြတ် ဒေသတွင် ရွာပေါင်း ကိုဋိ ၄ ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဘာလာက နိုင်ငံတွင် ရွာပေါင်း ကိုဋိ ၂ နှင့် တစ်ဝက် ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 128

सपादकोटिर्ग्रामाणां पुरसाहणके विदुः । लक्षाश्चत्वार एवापि ग्रामाणामंधके स्मृताः

ပုရသာဟဏက ဒေသတွင် ရွာပေါင်း ကိုဋိ ၁ နှင့် လေးပုံတစ်ပုံ ရှိသည်ဟု သိကြ၏။ အံဓက ဒေသတွင် ရွာပေါင်း လက္ခ ၄ ရှိသည်ဟု မှတ်သားထားကြ၏။

Verse 129

एको लक्षश्च नेपाले ग्रामाणां परिकीर्तितः । षट्त्रींशल्लक्षमानं तु कान्यकुब्जे प्रकीर्तितम्

နေပေါလတွင် ရွာတစ်လက္ခဟု ကြေညာထားသည်။ ကာန်ယကုပ္ဇတွင်မူ ရွာသုံးဆယ့်ခြောက်လက္ခဟု ဆိုကြသည်။

Verse 130

द्वासप्ततिस्तथा लक्षा ग्रामा गाजणके स्मृताः । अष्टादश तथा लक्षा ग्रामाणां गौडदेशके

ဂါဇဏကတွင် ရွာ ခုနှစ်ဆယ့်နှစ်လက္ခဟု မှတ်သားထားကြသည်။ ဂေါဍဒေသတွင်လည်း ရွာ ဆယ့်ရှစ်လက္ခဟု ဆိုထားသည်။

Verse 131

कामरूपे च ग्रामाणां नवलक्षाः प्रकीर्तिताः । डाहले वेदसंज्ञे तु ग्रामाणां नवलक्षकम्

ကာမရူပတွင် ရွာ ကိုးလက္ခဟု ကြေညာကြသည်။ ဒါဟလ—«ဝေဒ» ဟုလည်း ခေါ်သော နယ်တွင်လည်း ရွာ ကိုးလက္ခဟု ဆိုကြသည်။

Verse 132

नवैव लक्षा ग्रामाणां कांतिपुरे प्रकीर्तिताः । नवलक्षास्तथा चैव माचिपुरे प्रकीर्तिताः

ကာံတိပုရတွင် ရွာ ကိုးလက္ခတိတိဟု ကြေညာကြသည်။ ထို့အတူ မာစိပုရတွင်လည်း ကိုးလက္ခဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 133

ओड्डियाणे तथा देशे नवलक्षाः प्रकीर्तिताः । जालंधरे तथा देशे नवलक्षाः प्रकीर्तिताः

အိုဍ္ဍိယာဏ နယ်မြေတွင် ရွာ ကိုးလက္ခဟု ကျော်ကြားသည်။ ထို့အတူ ဇာလန္ဓရ နယ်မြေတွင်လည်း ရွာ ကိုးလက္ခဟု ချီးကျူးဆိုကြသည်။

Verse 134

लोहपूरे तथा देशे लक्षाः प्रोक्ता नवैव च । ग्रामाणां सप्तलक्षं च पांबीपुरे प्रकीर्तितम्

လောဟပူရဒေသ၌ လက္ခကိုးပါးဟု ဆိုကြ၏။ ပాంగ္ဘီပူရ၌လည်း ရွာပေါင်း လက္ခခုနစ်ပါးဟု ကျော်ကြား၏။

Verse 135

ग्रामाणां सप्तलक्षं च रटराजे प्रकीर्तितम् । हरीआले च ग्रामाणां लक्षपंचकसंमितम्

ရဋ္ဌရာဇ၌ ရွာပေါင်း လက္ခခုနစ်ပါးဟု ကျော်ကြား၏။ ဟရီအာလ၌လည်း ရွာပေါင်း လက္ခငါးပါးဟု ဆိုကြ၏။

Verse 136

सार्धलक्षत्रयं प्रोक्तं द्रडस्य विषये तथा । सार्धलक्षत्रयं प्रोक्तं तथावंभणवाहके

ဒြဍဒေသ၌ လက္ခသုံးနှင့် တစ်ဝက်ဟု ဆိုထား၏။ အဝံဘဏဝါဟက၌လည်း လက္ခသုံးနှင့် တစ်ဝက်ဟု ထပ်မံဆိုထား၏။

Verse 137

एकविंशतिसाहस्रं ग्रामणां नीलपूरके । तथामलविषये पार्थ ग्राममाणामेकलक्षकम्

နီလပူရက၌ ရွာပေါင်း နှစ်သောင်းတစ်ထောင်ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင်၊ အို ပါရ္ထ၊ မလဒေသ၌ ရွာပေါင်း လက္ခတစ်ပါးဟု ဆိုကြ၏။

Verse 138

नरेंदुनामदेशे तु लक्षमेकं सपादकम् । अतिलांगलदेशे च लक्षः प्रोक्तः सपादकः

နရေန္ဒုဟု ခေါ်သော ဒေသ၌ လက္ခတစ်ပါးနှင့် လေးပုံတစ်ပုံဟု ဆိုထား၏။ အတိလောင်းဂလဒေသ၌လည်း လက္ခတစ်ပါးနှင့် လေးပုံတစ်ပုံဟု ဆိုထား၏။

Verse 139

लक्षाष्टादशसाहस्रं नवती द्वे च मालवे । सयंभरे तथा देशे लक्षः प्रोक्तः सपादकः

မာလဝဒေသ၌ တစ်သိန်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ကိုးဆယ်နှစ် ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့အတူ စယံဘရဒေသ၌လည်း တစ်သိန်းနှင့် လေးပုံတစ်ပုံ ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 140

मेवाडे च तथा प्रोक्तो लक्षश्चैकःसपादकः । अशीतिश्च सहस्राणि वागुरिः परिकीर्तितः

မေဝါဍဒေသ၌လည်း တစ်သိန်းနှင့် လေးပုံတစ်ပုံ ဟု ဆိုကြ၏။ ဝါဂုရိသည် ရှစ်သောင်း (ရွာ/အခြေချနေရာ) ရှိသည်ဟု ချီးကျူးကြ၏။

Verse 141

ग्रामसप्ततिसाहस्रो गुर्जरात्रः प्रकीर्तितः । तथा सप्ततिसाहस्रः पांडर्विषय एव च

ဂုర్జရာတြသည် ရွာ ခုနစ်သောင်း ရှိသည်ဟု ထင်ရှားကြ၏။ ထို့အတူ ပာဏ္ဍရဒေသလည်း ခုနစ်သောင်း ဟု ဆိုထား၏။

Verse 142

जहाहुतिसहस्राणि द्वाचत्वारिंशदेव च । अष्टषाष्टसहस्राणि प्रोक्तं काश्मीरमंडलम्

ဇဟာဟုတိသည် လေးသောင်းနှစ်ထောင် (ရွာ/အခြေချနေရာ) ရှိသည်ဟု ဆို၏။ ကာရှ္မီရမဏ္ဍလသည် ခြောက်သောင်းရှစ်ထောင် ရှိသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 143

षष्टित्रिंशत्सहस्राणि ग्रामाणां कौंकणे विदुः । चतुर्दशशतं द्वे च विंशतीलघुकौंकणम्

ကောင်္ကဏဒေသ၌ ရွာ သုံးသောင်းခြောက်ထောင် ရှိသည်ဟု သိကြ၏။ «လဃုကောင်္ကဏ» ဟု ခေါ်သော ဒေသ၌မူ တစ်ထောင်လေးရာနှစ်ဆယ် ရှိသည်ဟု ဆို၏။

Verse 144

सिंधुः सहस्रदशके ग्रामाणां परिकीर्तितः

သိန္ဓုကို ရွာတစ်သောင်းရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 145

चतुर्दशशते द्वे च विंशतिः कच्छमंडलम् । पंचपंचाशत्सहस्रं ग्रामाः सौराष्ट्रमुच्यते

ကစ္ဆမဏ္ဍလတွင် ရွာတစ်ထောင်လေးရာနှစ်ဆယ်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ စော်ရာဋ္ဌရကိုမူ ရွာငါးသောင်းငါးထောင်ရှိသော နယ်မြေဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 146

एकविंशतिसहस्रो लाडदेशः प्रकीर्तितः । अतिसिंधुश्च ग्रामाणां दशसहस्र उच्यते । तथा चाश्वमुखं पार्थ दशसाहस्रमुच्यते

လာဍဒေသကို ရွာနှစ်သောင်းတစ်ထောင်ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ အတိ-သိန္ဓုကိုလည်း ရွာတစ်သောင်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အတူ၊ အို ပါရ္ထ၊ အရှွမုခကိုလည်း ရွာတစ်သောင်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 147

सहस्रदशकं चापि एकपादः प्रकीर्तितः

ထို့အပြင် ဧကပါဒကိုလည်း ရွာတစ်သောင်းရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 148

तथैव दशसाहस्रो देशः सूर्यमुखः स्मृतः । एकबाहुस्तथा देशो दशसाहस्रमुच्यते

ထို့အတူ စူရျမုခဟု ခေါ်သော နယ်မြေကို ရွာတစ်သောင်းရှိသည်ဟု မှတ်သားထားကြသည်။ ဧကဗာဟု နယ်မြေကိုလည်း ရွာတစ်သောင်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 149

सहस्रदशकं चैव संजायुरिति देशकः । शिवनामा तथा देशः सहस्रदशकः स्मृतः । सहस्राणि दश ख्यातं तथा कालहयंजयः

သံဇာယု ဟုခေါ်သော ဒေသသည်လည်း ရွာတစ်သောင်းဟု ရေတွက်ကြ၏။ ရှိဝနာမာ ဟုအမည်ရသော မြေဒေသလည်း တစ်သောင်းဟု မှတ်သားကြ၏။ ကာလဟယံဇယ ဟူသော ဒေသလည်း ရွာတစ်သောင်းဟု ကျော်ကြား၏။

Verse 150

लिंगोद्भवस्तथा देशः सहस्राणि दशैव च । भद्रश्च देवभद्रश्च प्रत्येकं दशकौ स्मृतौ

လင်္ဂေါဒ္ဘဝ ဟုခေါ်သော ဒေသသည်လည်း ရွာတစ်သောင်းပင် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဘဒ္ဒရ နှင့် ဒေဝဘဒ္ဒရ တို့သည် တစ်ဒေသစီ ရွာတစ်သောင်းဟု မှတ်သားကြ၏။

Verse 151

षट्त्रिंशच्च सहस्राणि स्मृतौ चटविराटकौ । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि यमकोटिः प्रकीर्तिता

စတ နှင့် ဝိရာဋက တို့ကို ရွာသုံးသောင်းခြောက်ထောင်ရှိသော ဒေသများဟု မှတ်သားကြ၏။ ယမကိုဋိ ကိုလည်း ရွာသုံးသောင်းခြောက်ထောင်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 152

अष्टादश तथा कोट्यो रामको देश उच्यते । तोमरश्चापि कर्णाटो युगलश्च त्रयस्त्विमे

ရာမက ဟုခေါ်သော ဒေသကို ကိုဋိ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရှိသော မြေဒေသဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် တိုမရ၊ ကဏ္ဏာဋ နှင့် ယုဂလ ဟူသော သုံးဒေသတို့ကိုလည်း ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထား၏။

Verse 153

सपादलक्षग्रामाणां प्रत्येकं परिकीर्तितः । पंचलक्षाश्च ग्रामाणां स्त्रीराज्यं परिकीर्तितम्

ထိုဒေသများသည် တစ်ဒေသစီ ရွာ လက္ခ တစ်လက္ခနှင့် လေးပုံတစ်ပုံ (၁.၂၅ လက္ခ) ပါဝင်ကြောင်း ကြေညာထား၏။ ထို့ပြင် စ္တရီရာဇျ ဟုခေါ်သော နိုင်ငံသည် ရွာ လက္ခ ငါးလက္ခ ပါဝင်ကြောင်း ကြေညာထား၏။

Verse 154

पुलस्त्यविषयश्चापि दशलक्षक उच्यते । प्रत्येकं लक्षदशकौ देशौ कांबोजकोशलौ

ပုလတ္စျ၏ နယ်မြေသည်လည်း ရွာပေါင်း တစ်သိန်းတစ်ဆယ် (ဒသလက္ခ) ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကမ္ဗောဇနှင့် ကိုသလ နိုင်ငံတို့လည်း တစ်နိုင်ငံစီ ရွာပေါင်း ဒသလက္ခ ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 155

ग्रामाणां च चतुर्लक्षो बाल्हिकः परिकीर्त्यते । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि लंकादेशः प्रकीर्तितः

ဗာလ္ဟိက နိုင်ငံသည် ရွာပေါင်း လက္ခလေး (လေးသိန်း) ရှိသည်ဟု ချီးမွမ်းကြေညာကြသည်။ လင်္ကာဒေသသည် ရွာပေါင်း သုံးသောင်းခြောက်ထောင် ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 156

चतुःषष्टिसहस्राणि कुरुदेशः प्रकीर्तितः । सार्धलक्षस्तथा प्रोक्तः किरातविजयो जयः

ကူရု နိုင်ငံသည် ရွာပေါင်း ခြောက်သောင်းလေးထောင် ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့အပြင် ကိရာတဝိဇယ (ဂျယ ဟုလည်း ခေါ်သည်) သည် ရွာပေါင်း လက္ခတစ်လုံးခွဲ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 157

पंच प्राहुस्तथा लक्षान्विदर्भायां च ग्रामकान् । चतुर्दशसहस्राणि वर्धमानं प्रकीर्तितम्

ထို့အတူ ဝိဒರ್ಭာတွင် ရွာပေါင်း လက္ခငါး (ငါးသိန်း) ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဝဓ္ဓမာန သည် ရွာပေါင်း တစ်သောင်းလေးထောင် ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 158

सहस्रदशकं चापि सिंहलद्वीपमुच्यते । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि ग्रामाणां पांडुदेशकः

သီံဟလဒွီပ သည်လည်း ရွာပေါင်း တစ်သောင်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပာဏ္ဍုဒေသ သည် ရွာပေါင်း သုံးသောင်းခြောက်ထောင် ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 159

लक्षैकं च तथा प्रोक्तं ग्रामाणां तु भयाणकम् । षट्षष्टिं च सहस्राणि देशो मागध उच्यते

ဘယာနကဟူသောဒေသ၌ ရွာတစ်သိန်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ မာဂဓဒေသ၌ ရွာခြောက်ဆယ်ခြောက်ထောင်ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 160

षष्टिसहस्राणि तथा ग्रामाणां पांगुदेशकः । त्रिंशत्साहस्र उक्तश्च ग्रामाणां च वरेंदुकः

ထိုနည်းတူ ပာင်ဂုဒေသ၌ ရွာခြောက်သောင်းရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဝရေန္ဒုက၌ ရွာသုံးသောင်းရှိသည်ဟုလည်း ဆိုကြ၏။

Verse 161

पंचविंशतिसाहस्रं मूलस्थानं प्रकीर्तितम् । चत्वारिंशत्सहस्राणि ग्रामाणां यावनः स्मृतः

မူလသ္ထာန၌ ရွာနှစ်သောင်းငါးထောင်ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ယာဝန၌ ရွာလေးသောင်းရှိသည်ဟု မှတ်သားကြ၏။

Verse 162

चत्वार्येव सहस्राणि पक्षबाहुरुदीर्यते । द्वासप्ततिरमी देशाः ग्रामसंख्याः प्रकीर्तिताः

ပက္ခဗာဟု၌ ရွာလေးထောင်ရှိသည်ဟု ဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံခုနစ်ဆယ်နှစ်ခုနှင့် ၎င်းတို့၏ ရွာအရေအတွက်တို့ကို ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 163

एवं भरतखंडेऽस्मिन्षण्णवत्येव कोटयः । द्वासप्ततिस्तथा लक्षाः पत्तनानां प्रकीर्तिताः

ဤဘာရတခဏ္ဍအတွင်း၌ ကိုဋိကိုးဆယ်ခြောက် (၉၆ ကရိုး) ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အပြင် ပတ္တနာမြို့များ လက္ခခုနစ်ဆယ်နှစ် (၇၂ လက္ခ) ရှိသည်ဟု ထုံးတမ်း၌ ကြေညာထား၏။

Verse 164

षट्त्रिंशच्च सहस्राणि वेलाकूलानि भारत । एवं विभज्य खंडानि भ्रातृव्याणां ददौ नव

အို ဘာရတ၊ ကမ်းရိုးတန်းအပိုင်းအစ သုံးသောင်းခြောက်ထောင် ရှိ၏။ ထိုသို့ နယ်မြေများကို ခွဲဝေပြီးနောက်၊ အစ်ကိုတို့၏ ဆွေမျိုးများအား ကိုးပိုင်းကို ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 165

आत्मीयमपि सा देवी अनिच्छुष्वपि तेषु च । यतो मान्येति भगिनी प्रति क्रुध्यंति भ्रातरः

ထိုဒေဝီသည် မိမိပိုင်ဆိုင်သည့်အရာပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့အပေါ်၌ ထိန်းသိမ်းလိုစိတ် မရှိတော်မူ။ အစ်ကိုတို့သည် “အစ်မ/ညီမကို အရင်ဆုံး ဂုဏ်ပြုရမည်” ဟု ထင်ကာ ညီမအပေါ် ဒေါသထွက်ကြ၏။

Verse 166

भ्रातॄन्प्रति भगिनी च विचार्यैव ददौ शुभा । तत्कृत्वा सानुमान्यैतान्स्तंभतीर्थमुपागता

မင်္ဂလာရှိသော အမျိုးသမီးသည် အစ်ကိုတို့နှင့် မိမိသည် ညီမဖြစ်ကြောင်းကို စဉ်းစားကာ အမှန်တကယ် ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ သူတို့ကို သင့်တော်သလို ဂုဏ်ပြုကာ စတံဘသီရ္ထသို့ သွားရောက်တော်မူ၏။

Verse 167

तदा तेषु च देशेषु चतुर्वर्गस्य साधनम् । सर्वेषां प्रवरं प्रोक्तं कुमारीश्वरमेव च

ထိုအခါ ထိုဒေသများအတွင်း၌ လူဘဝ၏ လေးရည်ရွယ်ချက် (ဓမ္မ၊ အရ္ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခ) ကို ရရှိစေသော နည်းလမ်းဟု ကြေညာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် အားလုံးထဲ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု ကုမာရီဣශ්ဝရ တစ်ပါးတည်းကို ထင်ရှားစွာ ဆိုခဲ့၏။

Verse 168

तत्रापि गुप्तक्षेत्रं च वेदैतत्सा कुमारिका । गुप्तक्षेत्रे कुमारेशं पूजयंति महाव्रता

ထိုနေရာ၌ပင် “လျှို့ဝှက်သော က္ෂೇತ್ರ” တစ်ခု ရှိ၏ဟု ကုမာရိကာသည် သိမြင်၏။ ထိုလျှို့ဝှက် က္ෂೇತ್ರ၌ မဟာဝြတ ကို ထိန်းသိမ်းသူတို့သည် ကုမာရေးရှ ကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 169

तस्थौ स्नायंती षट्सु चैवापि संगमे । ततः कालप्रकर्षाच् प्रासादे स्कंदनिर्मिते

သူမသည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ မြစ်ဆုံရာများတွင် ရေချိုးခဲ့သည်—အထူးသဖြင့် ဆုံရာခြောက်ခု၌။ ထို့နောက် အချိန်ကြာလာသဖြင့် စကန္ဒက တည်ဆောက်ထားသော ဘုရားကျောင်း-မဟာမဏ္ဍပ်၌ နေထိုင်하였다။

Verse 170

जीर्णे नव्यं स्वर्णमयं प्रासादं साप्यकारयत् । ततस्तुष्टो महादेवस्तस्या भक्त्यातितोषितः

ဘုရားကျောင်းဟောင်း ပျက်ယွင်းသွားသောအခါ သူမသည် ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အသစ်သော ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်လုပ်စေ하였다။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဘက္တိကြောင့် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်တော်မူသော မဟာဒေဝသည် စိတ်ကျေနပ်တော်မူ하였다။

Verse 171

कुमारलिंगादुत्थाय प्रत्यक्षस्तामवोचत । भद्रे तवाहं भक्त्या च विज्ञानेन च तोषितः

ကူမာရလင်္ဂမှ ထွက်ပေါ်လာ၍ သူမရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းသော ရှိဝသည် ပြောတော်မူ၏—“ကောင်းမြတ်သူမ၊ သင်၏ ဘက္တိနှင့် ဉာဏ်သိမြင်မှုကြောင့် ငါသည် သင့်ကို နှစ်သက်တော်မူ၏”။

Verse 172

जीर्णः पुनरुद्धृतोऽयं प्रासादस्तेन तोषितः । तव नाम्ना च विख्यातो भविष्यामि कुमारिके

“ပျက်ယွင်းနေသော ဤဘုရားကျောင်းကို ပြန်လည်ထူထောင်ထားသည်; ထိုကြောင့် ငါသည် ကျေနပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ကူမာရိကာ၊ ငါသည် သင်၏ နာမတော်ကြောင့်ပင် ကျော်ကြားလာမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 173

कर्ता चापि तथोद्धर्ता द्वौ वै समफलौ स्मृतौ । कुमारेशः कुमारीश इति वक्ष्यंति मां ततः

ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်—ဤနှစ်ပါးကို အကျိုးफल တူညီစွာ ပေးသူဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်ခါမှစ၍ လူတို့သည် ငါ့ကို “ကူမာရေးရှ” နှင့် “ကူမာရီရှ” ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 174

बर्करेशे च ये दत्त वरा दत्ताः सदैव ते । तवापि प्राप्तः कालश्च समीपे वरवर्णिनि

ဗာရ္ကရေရှ (Barkareśa) တွင် ပေးအပ်ခဲ့သော ကောင်းချီးများသည် အမြဲတမ်း အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစေသည်။ အလှတရားရှိသော မိန်းကလေးရေ၊ သင့်အတွက်လည်း ကံကြမ္မာသတ်မှတ်သော အချိန်က ရောက်လာပြီး နီးကပ်နေပြီ။

Verse 175

अभर्तृकाया नार्याश्च न स्वर्गो मोक्ष एव च । यथैव वृद्धकन्यायाः सरस्वत्यास्तटे शुभे

ခင်ပွန်းမရှိသော မိန်းမအတွက် ကောင်းကင်ဘုံလည်း မဟုတ်၊ မောက္ခလွတ်မြောက်ခြင်းတောင် မဟုတ်ဟု ဆိုကြသည်—သရஸဝတီမြစ်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါးပေါ်ရှိ အိုမင်းသော အပျိုမ၏ အဖြစ်ကဲ့သို့ပင်။

Verse 176

तस्मात्त्वमत्र तीर्थे च महाकालमिति स्मृतम् । सिद्धिं गतं वृणु भद्रे पतित्वे वरवर्णिनि

ထို့ကြောင့် မဟာကာလ (Mahākāla) ဟု ခေါ်သော ဤတီရ္ထ (tīrtha) တွင်၊ ကောင်းမြတ်သော အလှတရားရှိသူရေ—စိဒ္ဓိကို ရောက်ပြီး ပြည့်စုံသည့် မဟာကာလကို သင့်ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်လော့။

Verse 177

ततः सा रुद्रवाक्येन वरयामास तं पतिम् । रुद्रलोकं ययौ चापि महाकालसन्विता

ထို့နောက် ရုဒ္ရ (Rudra) ၏ စကားအတိုင်း သူမသည် ထိုသူကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်하였다။ မဟာကာလ (Mahākāla) နှင့်အတူ ရုဒ္ရလောကသို့လည်း သွားရောက်하였다။

Verse 178

तत्र तां पार्वती प्राह समालिंग्य प्रहर्षिता । यस्मात्त्वया चित्रवच्च लिखिता पृथिवी शुभे

အဲဒီမှာ ပာရ္ဝတီ (Pārvatī) သည် ဝမ်းမြောက်လျက် သူမကို ဖက်လှုပ်ကာ ပြော하였다—“မင်္ဂလာရှိသော မိန်းကလေးရေ၊ သင်သည် ကမ္ဘာမြေကို ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပစွာ ပုံဖော်ရေးဆွဲခဲ့သောကြောင့်ပင်။”

Verse 179

चित्रलेखेतिनाम्ना त्वं तस्माद्भव सखी मम । ततः सखी समभवच्चित्रलेखेति सा शुभा

“ထို့ကြောင့် ‘စိတ္တလေခါ’ ဟူသောနာမဖြင့် ငါ၏မိတ်သဟာယဖြစ်လော့” ဟုဆို၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ မင်္ဂလာရှိသောသူမသည် ‘စိတ္တလေခါ’ ဟူသောနာမဖြင့် မိတ်သဟာယဖြစ်လာ၏။

Verse 180

ययानिरुद्धः कथित उषायाः पतिरुत्तमः । योगिनीनां वरिष्ठा या महाकालस्य वल्लभा

သူမသည် ဥသာ၏ အထူးမြတ်သော ခင်ပွန်း အနိရုဒ္ဓကို ညွှန်ပြပေးသူ ဖြစ်၏။ ယောဂိနီတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသူ ဖြစ်၏။ မဟာကာလ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာသူ ဖြစ်၏။

Verse 181

अप्सुसा वार्षिकं बिंदुं पूर्णे वर्षशते पपौ । तपश्चरंती तस्मात्सा प्रोच्यते चाप्सरा दिवि

သူမသည် တပသ္ယာကျင့်လျက် တစ်နှစ်လျှင် တစ်စက်သာ သောက်၍ နှစ်တစ်ရာပြည့်အောင် နေ၏။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူမကို အပ္စရာဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။

Verse 182

एवंविधा कुमारी सा लिंगमेतद्धि फाल्गुन । स्थापयामास शिवदं बर्करेश्वरसंज्ञितम्

ထိုကညာသည် ထိုသို့သောသူ ဖြစ်၏။ အို ဖာလ္ဂုန၊ သူမသည် ရှိဝ၏ ကရုဏာကို ပေးသနားသော ဤလင်္ဂကို တည်ထောင်၍ ‘ဗာရ္ကရေရှ္ဝရ’ ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားစေ၏။

Verse 183

तस्मादत्र नृणां दाहश्चास्थिक्षेपश्च भारत । प्रयागादधिकौ प्रोक्तौ महेशस्य वचो यथा

ထို့ကြောင့် အို ဘာရတ၊ ဤနေရာ၌ လူတို့၏ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနှင့် အရိုးများကို ရေထဲသို့ စွန့်ချခြင်းသည်—မဟေရှ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း—ပရယာဂထက်ပင် ပိုမိုသော ကုသိုလ်ကို ပေးသည်ဟု ကြေညာထား၏။