Adhyaya 2

Verse 1

स्कंद उवाच । गभस्तिमालिनिगते काशीं त्रैलोक्यमोहिनीम् । पुनश्चिंतामवापोच्चैर्मंदरस्थो मुने हरः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– ရောင်ခြည်တောက်ပသော နေမင်း လွန်ကွယ်သွားသောအခါ၊ အို မုနိ၊ မန္ဒရတောင်၌ နေထိုင်သော ဟရ (ရှီဝ) သည် သုံးလောကကို မောဟစေသော ကာသီအကြောင်းကို ထပ်မံ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားတော်မူ၏။

Verse 2

नाद्याप्यायांति योगिन्यो नाद्याप्यायाति तिग्मगुः । प्रवृत्तिरपि मे काश्याश्चित्रमत्यंत दुर्लभा

ယခုထိ ယောဂိနီများ မလာသေး၊ ယခုထိ ရောင်ခြည်ထက်မြက်သော နေမင်းလည်း မရောက်သေး။ သို့ရာတွင် ကာသီသို့ ငါ၏စိတ်ဓာတ်တိုးပွားမှုသည်—အံ့ဩဖွယ်—အလွန်တရာ တားဆီးရန်ခက်ခဲလှ၏။

Verse 3

किमत्र चित्रं यत्काशी मदीयमपिमानसम् । निश्चलं चंचलयति गणना केतरेसुरे

ဤတွင် အံ့ဩစရာအဘယ်ရှိသနည်း—ကာသီသည် တည်ငြိမ်သော ငါ၏စိတ်ကိုပင် လှုပ်ရှားစေသည်။ ထိုနှင့်ယှဉ်နိုင်မည့် အခြားသော ဒေဝတန်ခိုး မည်သူရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 4

अधाक्षिपमहं कामं त्रिजगज्जित्त्वरंदृशा । अहो काश्यभिलाषोत्र मामेव दुनुयात्तराम्

ငါသည် သုံးလောကကို အနိုင်ယူသော ကာမကို မျက်စိတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ချေမှုန်းခဲ့၏။ သို့သော် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ ကာသီကို တောင့်တခြင်းသည် ငါ့ကိုပင် ပိုမို၍ ပင်ပန်းနာကျင်စေ၏။

Verse 5

काशीप्रवृत्तिमन्वेष्टुं कं वा प्रहिणुयामितः । ज्ञातुं क एव निपुणो यतः स चतुराननः

ကာသီ၌ ဖြစ်ပျက်သည့် အမှန်တကယ်သော အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် ဤနေရာမှ မည်သူကို စေလွှတ်ရမည်နည်း။ ထိုအရာကို သိမြင်ရာတွင် အမှန်တကယ် ကျွမ်းကျင်သူ မည်သူနည်း—အကြောင်းမူကား မျက်နှာလေးပါးရှိသော စတုရာနန ဘြဟ္မာပင် ဖြစ်သည်။

Verse 6

इत्याहूय विधातारं बहुमानपुरःसरम् । तत्रोपवेश्य श्रीकंठः प्रोवाच चतुराननम्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ဗိဓာတာ (ဘြဟ္မာ) ကို ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ပြုမှုနှင့်အတူ ခေါ်ယူ၍၊ ထိုနေရာ၌ ထိုင်စေကာ သရီကဏ္ဍ (ရှီဝ) သည် စတုရာနနအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 7

योगिन्यः प्रेषिताः पूर्वं प्रेषितोथ सहस्रगुः । नाद्यापि ते निवर्तंते काश्याः कलशसंभव

အရင်က ယောဂိနီများကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသူ စဟသ္ရဂု ကိုလည်း စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယနေ့တိုင် ကာသီမှ မပြန်လာသေးကြ၊ အို ကလသသမ္ဘဝ (အဂස්တျ)။

Verse 8

सा समुत्सुकयेत्काशी लोकेश मम मानसम् । प्राकृतस्य जनस्येव चंचलाक्षीव काचन

အို လောက၏ အရှင်၊ ကာသီသည် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ကို မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေသည်—သာမန်လူ၏ နှလုံးကို မျက်လုံးလှုပ်ရှားသော မိန်းမတစ်ဦးက လှုပ်ခတ်စေသကဲ့သို့။

Verse 9

मंदरेत्र रतिर्मे न भृशं सुंदरकंदरे । अनच्छतुच्छपानीये नक्रस्येवाल्पपल्वले

မန္ဒရတောင်၌—လှပသော ဂူအောင်းများရှိသော်လည်း—ကျွန်ုပ်၏ ပျော်ရွှင်မှု မရှိလှ; ရေမကြည်၊ ရေနည်း၍ ရေတိမ်သော ရေကန်ငယ်၌ မိကျောင်းသည် အရသာမတွေ့သကဲ့သို့။

Verse 10

ना बाधिष्ट तथा मां स तापो हालाहलोद्भवः । काशीविरहजन्मात्र यथा मामतिबाधते

ဟာလာဟလာ အဆိပ်မှ ပေါ်ပေါက်သော ပူလောင်မှုသည် ငါ့ကို ဤမျှ မနှိပ်စက်ခဲ့; ကာသီနှင့် ခွဲခွာခြင်းမှသာ မွေးဖွားသော ဤဝေဒနာက ငါ့ကို အလွန်အမင်း နှိပ်စက်လျက်ရှိသည်။

Verse 11

शीतरश्मिः शिरःस्थोपि वर्षन्पीयूषसीकरैः । काशीविश्लेषजं तापं नाहो गमयितुं प्रभुः

အေးမြသော ရောင်ခြည်ရှိသည့် စီတရရှ္မိ—လ—သည် ငါ့ခေါင်းပေါ်၌ တည်နေ၍ အမృతစက်များကို မိုးရွာသော်လည်း၊ အိုဟို—ကာသီနှင့် ခွဲခွာခြင်းမှ ပေါ်လာသော ပူလောင်မှုကို မဖယ်ရှားနိုင်။

Verse 12

विधे विधेहि मे कार्यमार्य धुर्य महामते । याहि काशीमितस्तूर्णं यतस्व च ममेहिते

အို ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ)၊ ငါ၏ ကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေပါ—အာရျ၊ ဦးဆောင်သူ၊ မဟာဉာဏ်ရှိသူ။ ဤနေရာမှ အမြန် ကာသီသို့ သွား၍ ငါ၏ အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစေရန် ကြိုးပမ်းပါ။

Verse 13

ब्रह्मंस्त्वमेव तद्वेत्सि काशी त्यजनकारणम् । मंदोपि न त्यजेत्काशीं किमु यो वेत्ति किंचन

အို ဘြဟ္မန် (ဗြဟ္မာ)၊ ကာသီကို စွန့်ခွာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို သင်တစ်ဦးတည်းသာ သိသည်။ ဉာဏ်မထက်သူတောင် ကာသီကို မစွန့်; အနည်းငယ်ပင် သိနားလည်သူက မည်သို့ စွန့်နိုင်မည်နည်း။

Verse 14

अद्यैव किं न गच्छेयं काशीं ब्रह्मन्स्वमायया । दिवोदासं स्वधर्मस्थं न तूल्लंघितुमुत्सहे

အို ဘြဟ္မန်၊ ငါသည် ကိုယ်ပိုင် ဒိဗ္ဗမాయာအင်အားဖြင့် ယနေ့တင် ကာသီသို့ မသွားရမည်အကြောင်း ဘာရှိသနည်း။ သို့သော် ကိုယ်ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သော ဒိဗိုဒာသကို ကျော်လွန်ရန် ငါ မရဲတတ်။

Verse 15

विधे सर्वविधेयानि त्वमेव विदधासि यत् । इति चेति च वक्तव्यं त्वय्यपार्थमतोखिलम्

အို ဗိဓေ၊ စီမံခန့်ခွဲသူတော်မူသောအရှင်! ပြုလုပ်ရန်သင့်သမျှကို အရှင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ပြီးမြောက်စေတော်မူသဖြင့် ‘ဒီလိုပဲ’ သို့မဟုတ် ‘ဒီလိုဖြစ်လျှင်’ ဟူသော စကားများသည် အရှင်တော်အပေါ်တွင် အဓိပ္ပါယ်မရှိ—အခြေအနေတင်စကားအားလုံး အလဟဿ ဖြစ်၏။

Verse 16

अरिष्टं गच्छ पंथास्ते शुभोदर्को भवत्वलम् । आदायाज्ञां विधि मूर्ध्नि ययौ वाराणसीं मुदा

“ဘေးကင်းစွာ သွားလော့—လမ်းခရီး၌ အန္တရာယ်ကင်းပြီး အဆုံးသတ်မှာ မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ” ဟု။ ထိုအမိန့်ကို ဦးခေါင်းပေါ်တင်ကာ ရိုသေစွာ လက်ခံပြီး ဗိဓိသည် ဝါရာဏသီသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 17

सितहंसरथस्तूर्णं प्राप्य वाराणसीं पुरीम् । कृतकृत्यमिवात्मानममन्यत तदात्मभूः

အဖြူရောင် ဟင်္သာရထားကို အလျင်အမြန် စီးနင်း၍ အာတ္မဘူ (ဗြဟ္မာ) သည် ဝါရာဏသီ မြို့သို့ ရောက်လေ၏။ ထို့နောက် မိမိအတွင်း၌ မိမိကိုယ်ကို ကိစ္စပြီးမြောက်သူကဲ့သို့၊ ဘဝရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသကဲ့သို့ ခံစားလေ၏။

Verse 18

हंसयानफलं मेद्य जातं काशीसमागमे । काशी प्राप्तौ यतः प्रोक्ता अंतरायाः पदेपदे

ကာသီနှင့် ဆုံတွေ့ရာတွင် ‘ဟင်္သာယာနဖြင့် ခရီးသွားခြင်း၏ အကျိုး’ သည် ထင်ရှားလာ၏။ အကြောင်းမူကား ကာသီသို့ ရောက်ရန် လမ်းခရီးတွင် ခြေလှမ်းတိုင်း အတားအဆီးများ ပေါ်ပေါက်တတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 19

दृशि धातुरभूद्य मदृशो प्राप्य सान्वयः । स्पष्टं दृष्टिपथं प्राप्ता यदेषाऽनंदवाटिका

ဓာတೃ (ဖန်ဆင်းရှင်) အတွက် မျက်မြင်အာရုံသည် သင့်တော်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဤ အာနန္ဒဝါဋိကာ—ပျော်ရွှင်ခြင်း၏ တောအုပ်—သည် ထင်ရှားစွာ မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်လာလေ၏။

Verse 20

स्वयं सिंचति या मद्भिः स्वाभिः स्वर्गतरंगिणी । यत्रानंदमया वृक्षा यत्रानंदमया जनाः

ထိုနေရာ၌ ကောင်းကင်သဘောဖြင့် စီးဆင်းသော မြစ်သည် မိမိ၏ မြူမိုးတိမ်အမှုန်များဖြင့် ကိုယ်တိုင် မြေကို ရေချိုးပေး၏။ ထိုနေရာ၌ သစ်ပင်တို့သည် အာနန္ဒဖြစ်၍ လူတို့လည်း အာနန္ဒဖြစ်ကြ၏။

Verse 21

निर्विशंति सदा काश्यां फलान्यानंदवंत्यपि । सदैवानंदभूः काशी सदैवानंददः शिवः

ကာသီ၌ အာနန္ဒပြည့်ဝသော အသီးများကို အမြဲတမ်း သုံးဆောင်ခံစားကြ၏။ ကာသီသည် အာနန္ဒ၏ မြေပြင်အဖြစ် အစဉ်တည်၍၊ ရှီဝသည် အာနန္ဒကို အစဉ်ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 22

आनंदरूपा जायंते तेन काश्यां हि जंतवः । चरणौ चरितुं वित्तस्तावेव कृतिनामिह

ထို့ကြောင့် ကာသီ၌ သတ္တဝါတို့သည် အာနန္ဒ၏ ရုပ်သဘောဖြင့်ပင် မွေးဖွားကြ၏။ အမှန်တကယ် ဤနေရာ၌ ဤဓာမ၌ လျှောက်လှမ်း၍ လှည့်လည်နိုင်သော ခြေထောက်တို့သာ ကံကောင်းမြတ်နိုးကြ၏။

Verse 23

चरणौ विचरेतांयौ विश्वभर्तृ पुरी भुवि । तावेव श्रवणौ श्रोतुं संविदा ते बहुश्रुतौ

ကမ္ဘာကို ထိန်းသိမ်းသူ၏ မြို့တော်၌ မြေပြင်ပေါ် လှည့်လည်နိုင်သော ခြေထောက်တို့သာ ထိုက်တန်၏။ ထို့ပြင် နားတို့လည်း နားထောင်ရန် ထိုက်တန်သည်—အမှန်တကယ် အများကြားသူ—နားလည်သဘောပေါက်စွာ နားထောင်သူတို့၏ နားပင် ဖြစ်၏။

Verse 24

इह श्रुतिमतां पुंसां याभ्यां काशी श्रुता सकृत् । तदेव मनुते सर्वं मनस्त्विह मनस्विनाम

ဤနေရာ၌ ကာသီကို တစ်ကြိမ်တောင် နားဖြင့် ကြားဖူးသော ဉာဏ်ရှိသူတို့အတွက်၊ စိတ်မြင့်မြတ်သူတို့၏ စိတ်သည် ထိုအရာတစ်ခုတည်းကိုပင် အရာအားလုံးဟု ယူဆကာ ထိုပေါ်တွင် တည်ငြိမ်လျက် ရှိ၏။

Verse 25

येनानुमन्यते चैषा काशी सर्वप्रमाणभूः । बुद्धिर्बुध्यति सा सर्वमिह बुद्धिमतां सताम् । ययैतद्धूर्जटेर्धाम धृतं स्व विषयीकृतम्

ဤကာရှီသည် အာဏာတရားပြုသက်သေ (ပရမာဏ) အားလုံး၏ အခြေခံဖြစ်ကြောင်းကို အတည်ပြုစေသော ထိုသိမြင်ဉာဏ်တော်ဖြင့်ပင်၊ ပညာရှိသန့်ရှင်းသူတို့သည် ဤလောက၌ အရာအားလုံးကို နားလည်ကြသည်။ ထိုတူညီသော သာသနာတန်ခိုးဖြင့်ပင် ဓူရ္ဇဋိ (ရှီဝ) ၏ ဓာမသည် တည်မြဲစွာ ထောက်တည်ထားပြီး၊ အပြည့်အဝ သူ၏ အာဏာနယ်မြေဖြစ်လာသည်။

Verse 26

वरं तृणानि धान्यानि तानि वात्याहतान्यपि । काश्यां यान्या पतंतीह न जनाः काश्यदर्शनाः

လေတိုက်ခတ်၍ လွင့်ပျံနေသော မြက်တံများ သို့မဟုတ် ပြန့်ကျဲသွားသော စပါးစေ့များပင်၊ ကာရှီသို့ ရောက်လာပြီးလည်း ကာရှီကို အမှန်တကယ် မမြင်မတွေ့သော လူတို့ထက် ပိုကောင်း၏။

Verse 27

अद्य मे सफलं चायुः परार्धद्वय संमितम् । यस्मिन्सति मया प्रापि दुष्प्रापा काशिका पुरी

ယနေ့ ငါ၏အသက်တာသည်—ပရားအာဓ နှစ်ခုအတိုင်း ရှည်လျားသည်ဟုဆိုသော်လည်း—အကျိုးဖြစ်ထွန်းသွားပြီ။ အကြောင်းမှာ ငါအသက်ရှင်နေစဉ်ပင် ရခဲလှသော ကာရှိကာ မြို့တော်ကို ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 28

अहो मे धर्मसंपत्तिरहोमे भाग्यगौरवम् । यदद्राक्षिषमद्याहं काशीं सुचिर चिंतिताम्

အိုဟို! ငါ့ထံ၌ ဓမ္မစည်းစိမ် မည်မျှရှိသနည်း; အိုဟို! ငါ့ကံကြမ္မာ၏ ဂုဏ်တန်ခိုး မည်မျှမြင့်မြတ်သနည်း—ယနေ့ ငါသည် ကြာရှည်စွာ စိတ်တွင်တင်၍ ဆန္ဒပြုခဲ့သော ကာရှီကို မြင်တွေ့ခွင့်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 29

अद्य मे स्वतपो वृक्षो मनोरथफलैरलम् । शिवभक्त्यंबुना सिक्तः फलितोति बृहत्तरैः

ယနေ့ ငါ၏ကိုယ်ပိုင် တပဿာ၏ သစ်ပင်သည် ဆန္ဒမနောရထ၏ အသီးများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။ ရှီဝဘုရားအား ဘက္တိ၏ အမృతစီးကြောင်းဖြင့် စိုက်ပျိုးရေချိုက်ခံရသဖြင့် အလွန်ကြီးမြတ်သော အသီးအပွင့်များကို ထွက်ပေါ်စေ하였다။

Verse 30

मया व्यधायि बहुधा सृष्टिः सृष्टिं वितन्वता । परमन्यादृशी काशी स्वयं विश्वेश निर्मितिः

ဖန်ဆင်းခြင်းကို ချဲ့ထွင်စဉ် ငါသည် ဖန်ဆင်းမှုများကို မျိုးစုံဖန်တီးခဲ့သော်လည်း၊ ကာရှီသည် အခြားအရာအားလုံးနှင့် မတူလှ—ဗိရှ္ဝေရှ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်တည်ဆောက်ထားသော သန့်ရှင်းမြို့တော်ဖြစ်သည်။

Verse 31

इति हृष्टमना वेधा दृष्ट्वा वाराणसीं पुरीम् । वृद्धब्राह्मणरूपेण राजानं च ददर्श ह

ထို့ကြောင့် ဖန်ဆင်းရှင် ဝေဓာ သည် ဝါရာဏသီ မြို့တော်ကို မြင်၍ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက်၊ ထို့နောက် အိုမင်းသော ဘြာဟ္မဏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကာ ဘုရင်ကိုလည်း တွေ့မြင်하였다။

Verse 32

जलार्द्राक्षतपाणिश्च स्वस्त्युक्त्वा पृथिवीभुजे । कृतप्रणामो राज्ञाथ भेजे तद्दत्तमासनम्

ရေစိုစွတ်သော အက္ခတ (ဆန်စေ့) ကို လက်တွင်ကိုင်ကာ မြေကြီး၏ အရှင်ထံ မင်္ဂလာကောင်းချီးမင်္ဂလာစကား ဆိုပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်하였다; ထို့နောက် ဘုရင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုအရ ပေးအပ်သော အာသနကို လက်ခံထိုင်하였다။

Verse 33

कृतमानो नृपतिना सोभ्युत्थानासनादिभिः । विप्रो व्यजिज्ञपद्भूपं पृष्टागमनकारणम्

ဘုရင်သည် ထ၍ ကြိုဆိုခြင်း၊ အာသနပေးခြင်း စသည့် ဂုဏ်ပြုမှုများဖြင့် ထိုဗိပရ (ဘြာဟ္မဏ) ကို ချီးမြှောက်하였다; ထို့နောက် လာရောက်ရခြင်းအကြောင်းကို မေးထားသော အုပ်စိုးရှင်ထံ ဗိပရက ပြန်လည်မေးမြန်း၍ စကားစတင်하였다။

Verse 34

ब्राह्मण उवाच । भूपाल बहुकालीनोस्म्यहमत्र चिरंतनः । त्वं तु मां नैव जानासि जाने त्वां हि रिपुंजयम्

ဘြာဟ္မဏက ဆိုသည်— “အို ဘူပါလ မင်းကြီး၊ ငါသည် ဤနေရာ၌ အလွန်ရှည်လျားသော ကာလတစ်လျှောက် နေထိုင်လာသော ရှေးဟောင်းနေထိုင်သူဖြစ်၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် ငါကို မသိမမှတ်; ငါမူ မင်းကြီးကို ရိပုဉ္ဇယ—ရန်သူတို့ကို အောင်နိုင်သူဟု သိ၏။”

Verse 35

परःशता मया दृष्टा राजानो भूरिदक्षिणाः । विजितानेकसंग्रामा यायजूका जितेंद्रियाः

အကျွန်ုပ်သည် ရာကျော်သော မင်းများကို မြင်ဖူး၏—ဒါနနှင့် ဒက္ခိဏာကို ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းသူများ၊ စစ်ပွဲများစွာတွင် အောင်မြင်သူများ၊ ယဇ္ဉကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆောင်ရွက်သူများ၊ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 36

विनिष्कृतारिषड्वर्गाः सुशीलाः सत्त्वशालिनः । श्रुतस्यपारदृश्वानो राजनीतिविचक्षणाः

သူတို့သည် အတွင်းစိတ်၏ ရန်သူခြောက်ပါးကို သန့်စင်ဖယ်ရှားပြီး၊ အကျင့်သီလကောင်းမွန်၍ သတ္တဝါဓာတ်ပြည့်ဝကြ၏။ သြတိ-သাস্তရကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်ကာ ရာဇနီတိပညာ၌လည်း ကျွမ်းကျင်ကြ၏။

Verse 37

दयादाक्षिण्यनिपुणाः सत्यव्रतपरायणाः । क्षमया क्षमयातुल्या गांभीर्यजितसागराः

သူတို့သည် ကရုဏာနှင့် ရက်ရောမှု၌ ကျွမ်းကျင်၍ သစ္စာဝရတကို အဓိဋ္ဌာန်ပြုသူများ ဖြစ်ကြ၏။ သည်းခံမှု၌ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ဘဲ၊ ဂಂಭီရသဘောဖြင့် သမုဒ္ဒရာကိုတောင် ကျော်လွန်ကြ၏။

Verse 38

जितरोषरयाः शूराः सौम्यसौंदर्यभूमयः । इत्यादि गुणसंपन्नाः सुसंचितयशोधनाः

သူတို့သည် ဒေါသ၏ အလျင်အမြန်ကို အနိုင်ယူထားသော သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြ၍၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ အလှတရား၏ မြေပြင်တော်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ဤသို့ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံသဖြင့် ကောင်းမွန်သော ယశ၏ خزانہကို စုဆောင်းထားကြ၏။

Verse 39

परं द्वित्राः पवित्रा ये राजर्षे तव सद्गुणाः । तेष्वेषु राजसु मम प्रायशो न दृशं गताः

သို့သော် အို ရာဇဣရှီ၊ သင်၏ သန့်ရှင်းသော စဒ္ဂုဏ်များသည် အလွန်ရှားပါး၍ တစ်ဦးနှစ်ဦးတွင်သာ တွေ့ရတတ်၏။ ထိုမင်းများအနက် အကျွန်ုပ်သည် များသောအားဖြင့် မတွေ့မိခဲ့ပါ။

Verse 40

प्रजानिजकुटुंबस्त्वं त्वं तु भूदेवदैवतः । महातपः सहायस्त्वं पथानान्ये तथा नृपाः

သင်သည် ပြည်သူတို့ကို ကိုယ့်မိသားစုကဲ့သို့ သဘောထား၏။ အမှန်တကယ် သင်သည် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ဒေဝတားတော်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သင်သည် မဟာတပသီတို့၏ ကူညီသူဖြစ်ပြီး အခြားမင်းများသည် လောကီလမ်းကြောင်းများ၏ ကူညီသူသာ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 41

धन्यो मान्योसि च सतां पूजनीयोसि सद्गुणैः । देवा अपि दिवोदास त्वत्त्रासान्न विमार्गगाः

သင်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးထိုက်သူဖြစ်၍ သုတေသနသူကောင်းတို့အတွင်း ဂုဏ်ပြုခံရ၏။ သင်၏ သဒ္ဂုဏ်ကြောင့် ပူဇော်ထိုက်သူလည်း ဖြစ်၏။ အို ဒိဝိုဒာသ၊ သင့်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဒေဝတားတို့တောင် မှန်ကန်သောလမ်းမှ မလွဲချော်ကြ။

Verse 42

किं नः स्तुत्या तव नृप द्विजानामस्पृहावताम् । किं कुर्मस्त्वद्गुणग्रामाः स्तावकान्नः प्रकुर्वते

အို မင်းကြီး၊ ဆန္ဒကင်းသော ဗြာဟ္မဏတို့ဖြစ်သည့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းသည် သင့်အတွက် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။ သို့သော် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း—သင့်၏ ဂုဏ်ရည်အစုအဝေးက ကျွန်ုပ်တို့ကို သင့်ကို ချီးမွမ်းသူများ ဖြစ်စေသည်။

Verse 43

गोष्ठी तिष्ठत्वियं तावत्प्रस्तुतं स्तौमि सांप्रतम् । यष्टुकामोस्म्यहं राजंस्त्वां सहायमतो वृणे

ဤဆွေးနွေးပွဲကို ခဏရပ်ထားစေပါ; ယခု လက်ရှိအကြောင်းကို ချီးမွမ်းမည်။ အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်လို၏; ထို့ကြောင့် သင့်ကို ကူညီသူအဖြစ် ရွေးချယ်၏။

Verse 44

त्वया राजन्वती चैषाऽवनिः सर्वर्धिभाजनम् । अहं चास्तिधनो राजन्न्यायोपात्तमहाधनः

အို မင်းကြီး၊ သင်သည် မင်းဖြစ်သဖြင့် ဤမြေသည် စည်းစိမ်အောင်မြင်မှု အမျိုးမျိုးကို ခံယူရာ အိုးအိမ်ဖြစ်လာ၏။ ကျွန်ုပ်လည်း ချမ်းသာသူဖြစ်၏၊ အို မင်းကြီး—တရားမျှတသောနည်းဖြင့် ရရှိသော မဟာဓန၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်၏။

Verse 46

संचितं यद्धनं पुंभिर्नयसन्मार्गगामिभिः । तत्काश्यां विनियुज्येत क्लेशायेतरथा भवेत्

ဓမ္မလမ်းမလိုက်သော လူတို့ စုဆောင်းထားသည့် ဥစ္စာကို ကာသီ၌ ပူဇော်ကောင်းမှုများအတွက် သုံးစွဲသင့်၏; မဟုတ်လျှင် ထိုဥစ္စာတင်ပင် ဒုက္ခကလေးရှ်၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 47

महिमानं परं काश्याः कोपि वेद न भूपते । ऋते त्रिनयनाच्छंभोः सर्वज्ञानप्रदायिनः

အို မင်းကြီး၊ ကာသီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမာကို အမှန်တကယ် သိသူ မရှိ; သုံးမျက်စိရှင် သမ္ဘူ၊ အလုံးစုံသော ဉာဏ်ပညာကို ပေးသနားသူသာလျှင် သိတော်မူ၏။

Verse 48

मन्ये धन्यतरोसि त्वं बहुजन्मशतार्जितैः । सुकृतैः पासि यत्काशीं विश्वभर्तुः परां तनुम्

သင်သည် အလွန်ကံကောင်းသူဟု ငါထင်၏; ရာရာသော မွေးဖွားမှုများတွင် စုဆောင်းခဲ့သည့် ကုသိုလ်ကြောင့် သင်သည် ကာသီကို မြင်တွေ့နိုင်သည်—အလောကကို ထိန်းသိမ်းသော သခင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 49

इयं च राजधानी ते कर्मभूमावनुत्तमा । यस्यां कृतानां कार्याणां संवर्तेपि न संक्षयः

သင်၏ ဤမြို့တော်သည် ကမ္မဘူမိအနက် အထူးထက်မြက်၏; ဤနေရာ၌ ပြုသော ကုသိုလ်ကမ္မများသည် စကြဝဠာပျက်ကွက်သည့် ပရလယကာလ၌ပင် မပျက်စီး။

Verse 50

विश्वेशानुग्रहेणैव त्वयैषा पाल्यते पुरी । एकस्याप्यवनात्काश्यां त्रैलोक्यमवितं भवेत्

ဝိශ්ဝေရှ్వర၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်သာ ဤပူရီကို သင်က ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းနိုင်၏; ကာသီ၌ လူတစ်ဦးကိုပင် ကာကွယ်လျှင် သုံးလောကလုံးကို ကာကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 51

अन्यच्च ते हितं वच्मि यदि ते रोचतेऽनघ । प्रीणनीयः सदैवैको विश्वेशः सर्वकर्मभिः

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်၏အကျိုးအတွက် နောက်ထပ်အကြံဉာဏ်တစ်ခုကို ပြောမည်—သင်နှစ်သက်လျှင်၊ သင်၏လုပ်ရပ်အားလုံးဖြင့် အမြဲတမ်း တစ်ပါးတည်းသော ဝိශ්ဝေရှ್ವರကို ပူဇော်၍ ပျော်ရွှင်စေပါ။

Verse 52

अन्यदेवधिया राजन्विश्वेशं पश्य मा क्वचित् । ब्रह्मविष्ण्विंद्र चंद्रार्का क्रीडेयं तस्य धूर्जटेः

အရှင်မင်းကြီး၊ ဝိශ්ဝေရှ్వరကို ‘အခြားဘုရားတစ်ပါး’ ဟု ထင်မြင်၍ မကြည့်ပါနှင့်။ ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ အိန္ဒြ၊ လ၊ နေ—ဤအားလုံးသည် ဆံပင်ချည်ထုံးထားသော သခင် ဓူရ္ဇဋိ၏ လီလာကစားပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။

Verse 53

विप्रैरुदर्कमिच्छद्भिः शिक्षणीया यतो नृपाः । अतस्तव हितं ख्यातं किं वा मे चिंतयानया

အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို လိုလားသော ဘြာဟ္မဏများက မင်းများကို သင်ကြားပေးရသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏အကျိုးကို ထင်ရှားစွာ ပြောပြီးပြီ; ဤကိစ္စအတွက် ငါက ဘာကို ထပ်စိုးရိမ်ရမည်နည်း။

Verse 54

इति जोषं स्थितं विप्रं प्रत्युवाच नृपोत्तमः । सर्वं मया हृदि धृतं यत्त्वयोक्तं द्विजोत्तम

ထို့သို့ ဘြာဟ္မဏသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေစဉ် မင်းအကောင်းဆုံးက ပြန်လည်ဆိုသည်—“ဒွိဇောတ္တမရေ၊ သင်ပြောခဲ့သမျှအားလုံးကို ငါ့နှလုံးထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီးပြီ။”

Verse 55

राजोवाच । अहं यियक्षमाणस्य तव साहाय्यकर्मणि । दासोस्मि यज्ञसंभारान्नयमेको शतोऽखिलान्

မင်းကြီးက ဆိုသည်—“သင် ယဇ္ဉ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သဖြင့် ကူညီဆောင်ရွက်ရာတွင် ငါသည် သင်၏ကျွန်ဖြစ်သည်။ ယဇ္ဉအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံး—ရာချီသောအရာများကိုပါ—အားလုံးပြည့်စုံအောင် ငါတစ်ယောက်တည်း စုဆောင်းယူဆောင်မည်။”

Verse 56

यदस्ति मेखिलं तत्र सप्तांगेपि भवान्प्रभुः । यजस्वैकमनाब्रह्मन्सिद्धं मन्यस्व वांछितम्

ကျွန်ုပ်၌ရှိသမျှ အရာအားလုံးနှင့် ကျွန်ုပ်၏ နိုင်ငံတော်၏ အင်္ဂါခုနစ်ပါးတို့သည်လည်း အရှင်၏ အာဏာအောက်၌ ရှိပါသည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းတည်၍ ယဇ్ఞကို ဆောင်ရွက်ပါ၊ မိမိလိုအင်ဆန္ဒသည် ပြည့်စုံပြီးဟု မှတ်ယူပါ။

Verse 57

राज्यं करोमि यद्ब्रह्मन्स्वार्थं तन्न मनागपि । पुत्रैः कलत्रैर्देहेनपरोपकृतये यते

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ကျွန်ုပ်က မင်းအုပ်ချုပ်မှုကို ဆောင်ရွက်သော်လည်း ကိုယ့်အကျိုးအတွက် အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်ပါ။ သားများ၊ ဇနီးနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတိုင်အောင် ပါဝင်၍ အခြားသူတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက်သာ ကြိုးပမ်းပါသည်။

Verse 58

राज्ञां क्रतुक्रियाभ्योपि तीर्थेभ्योपि समंततः । प्रजापालनमेवैको धर्मः प्रोक्तो मनीषिभिः

မင်းတို့အတွက် ယဇ్ఞအခမ်းအနားများထက်လည်းကောင်း၊ အရပ်ရပ်ရှိ တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးသွားခြင်းထက်လည်းကောင်း၊ ပညာရှိတို့က အဓိကတစ်ပါးတည်းသော ဓမ္မဟု ဆိုထားသည်မှာ ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 59

प्रजासंतापजोवह्निर्वज्राग्नेरपि दारुणः । द्वित्रान्दहति वज्राग्निः पूर्वो राज्यं कुलं तनुम्

ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ပေါက်ဖွားသော မီးသည် မိုးကြိုးမီးထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးမီးက နှစ်ယောက် သုံးယောက်သာ လောင်ကျွမ်းစေသော်လည်း၊ ထိုမီးသည် နိုင်ငံတော်၊ မျိုးရိုးနှင့် မင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပါ ဖျက်ဆီးလောင်ကျွမ်းစေသည်။

Verse 60

यदावभृथसिस्रासुर्भवेयं द्विजसत्तम । तदा विप्रपदांभोभिरभिषेकं करोम्यहम्

အို ဒွိဇသတ္တမ၊ ကျွန်ုပ်သည် အဝဘෘထ (ယဇ్ఞအဆုံးသတ် ရေချိုး) သို့ သွားရမည့်အခါတိုင်း၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခြေတော်ကို ဆေးကြောထားသော ရေဖြင့်ပင် ကျွန်ုပ်၏ အဘိသေကကို ပြုလုပ်ပါသည်။

Verse 61

हवनं ब्राह्मणमुखे यत्करोमि द्विजोत्तम । मन्ये क्रतुक्रियाभ्योपि तद्विशिष्टं महामते

အို ဒွိဇအမြတ်၊ ဗြာဟ္မဏ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ငါပြုသော ဟဝန်အာဟုတိကို—အို မဟာမတိ—မဟာယဇ္ဉ၏ ကရတုကရိယာများထက်ပင် ပိုမိုမြတ်ကြောင်း ငါယူဆ၏။

Verse 62

अभिलाषेषु सर्वेषु जागर्त्येको हृदीह मे । अद्यापि मार्गणः कोपि द्रष्टव्यः स्वतनोरपि

ငါ၏ ဆန္ဒအားလုံးအနက် တစ်ခုတည်းသာ ငါ့နှလုံးတွင် နိုးကြားနေ၏။ ယနေ့တိုင်လည်း ငါသည်—ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တောင် ထိုက်တန်သူ—တစ်ဦးကို ရှာဖွေ၍ သူ့အား ဒါနပေးလို၏။

Verse 63

अहो अहोभिर्बहुभिः फलितो मे मनोरथः । यत्त्वं मेद्य गृहे प्राप्तः किंचित्प्रार्थयितुं द्विज

“အဟို! အဟို!” ဟု အံ့ဩသံများစွာ ထွက်ပြီးနောက် ငါ့စိတ်အလိုဆန္ဒသည် အကျိုးပွားလာ၏။ အို ဒွိဇ၊ ယနေ့ သင်သည် ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာ၍ တစ်စုံတစ်ရာ တောင်းခံရန် ဖြစ်၏။

Verse 64

एकाग्रमानसो विप्र यज्ञान्विपुलदक्षिणान् । बहून्यजकृतं विद्धि साहाय्यं सर्ववस्तुषु

အို ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ စိတ်ကို တစ်နေရာတည်း စုစည်း၍ ဒက္ခိဏာအလွန်ကြွယ်ဝသော ယဇ္ဉများကို များစွာ ပြုလုပ်လော့။ အရာရာနှင့် လိုအပ်သမျှတွင် ငါကူညီပံ့ပိုးမည်ဟု သိလော့။

Verse 65

इति राज्ञो महाबुद्धेर्धर्मशीलस्य भाषितम् । श्रुत्वा तुष्टमनाः स्रष्टा क्रतुसंभारमाहरत्

ဤသို့ပင် မဟာဉာဏ်ရှိ၍ ဓမ္မကို သစ္စာတည်သော မင်းကြီးက ပြောဆို၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် စೃಷ್ಟာ (ဖန်ဆင်းရှင်) သည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကာ ယဇ္ဉအတွက် လိုအပ်သော ကရတုသံဘာရများကို ယူဆောင်လာ၏။

Verse 66

साहाय्यं प्राप्य राजर्षेर्दिवोदासस्य पद्मभूः । इयाज दशभिः काश्यामश्वमेधैर्महामखैः

ရာဇဋ္ဌာရီ ဒိဝိုဒာသ၏ အကူအညီကို ရရှိပြီးနောက် ပဒ္မဘူ (ဗြဟ္မာ) သည် ကာသီ၌ အလွန်မြတ်သော မဟာယဇ္ဉ အရှွမေဓ ၁၀ ကြိမ်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 67

अद्यापि होमधूमोघैर्यद्व्याप्तं गगनांतरम् । तदा प्रभृति न व्योम नीलिमानं जहात्यदः

ယနေ့တိုင်အောင် ထိုနေရာ၏ ကောင်းကင်အလယ်ဝန်းသည် ဟောမမီးပူဇော်၏ မီးခိုးတိမ်ထူထပ်များဖြင့် ပြန့်နှံ့နေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုကာလမှစ၍ ထိုဗျောမသည် နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်ကို မစွန့်လွှတ်တော့။

Verse 68

तीर्थं दशाश्वमेधाख्यं प्रथितं जगतीतले । तदा प्रभृति तत्रासीद्वाराणस्यां शुभप्रदम्

ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုတီရ္ထသည် ‘ဒသအရှွမေဓ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ하였다။ ထိုကာလမှစ၍ ဗာရာဏသီ၌ မင်္ဂလာအကျိုးကို ပေးသနားသူအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။

Verse 69

पुरा रुद्रसरो नाम तत्तीर्थं कलशोद्भव । दशाश्वमेधिकं पश्चाज्जातं विधिपरिग्रहात्

အို ကလသိုဒ္ဘဝ (အဂஸ္တျ)၊ ရှေးက ထိုတီရ္ထကို ‘ရုဒ္ရ-ဆရသ’ ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဗြဟ္မာ၏ ဓမ္မနည်းတကျ လက်ခံဆောင်ရွက်မှုကြောင့် ‘ဒသအရှွမေဓိက’ ဟု အမည်ရလာသည်။

Verse 70

स्वर्धुन्यथ ततः प्राप्ता भगीरथसमागमात् । अतीव पुण्यवज्जातमतस्तत्तीर्थमुत्तमम्

ထို့နောက် ဘဂီရထ၏ ရောက်လာမှုနှင့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် စွဝဓုနီ (ဂင်္ဂါ) သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာ하였다။ ထို့ကြောင့် ထိုအထွတ်အမြတ် တီရ္ထသည် အလွန်ပုဏ္ဏမယ—အမြင့်မြတ်ဆုံး—ဖြစ်လာသည်။

Verse 71

विधिर्दशाश्वमेधेशं लिंगं संस्थाप्य तत्र वै । स्थितवान्न गतोद्यापि क्वापि काशीं विहाय तु

ထိုနေရာ၌ “ဒသာအශ්ဝမေဓေရှ” ဟု အမည်ရသော လင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေခဲ့သည်။ ယနေ့တိုင် ကာသီကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားခဲ့။

Verse 72

राज्ञो धर्मरतेस्तस्य च्छिद्रं नावाप किंचन । अतः पुरारेः पुरतो व्रजित्वा किं वदेद्विधिः

ဓမ္မ၌ ပျော်မွေ့သော ထိုမင်း၌ ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် အပြစ်အနာအဆာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့ခဲ့။ ထို့ကြောင့် ပုရာရီ (ရှီဝ) ၏ ရှေ့တော်သို့ သွားလျှင် ဝိဓိက ဘာကို ပြောနိုင်မည်နည်း။

Verse 73

क्षेत्रप्रभावं विज्ञाय ध्यायन्विश्वेश्वरं शिवम् । ब्रह्मेश्वरं च संस्थाप्य विधिस्तत्रैव संस्थितः

သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ (ကာသီ) ၏ အာနုဘော်ကို သိမြင်ပြီး ဝိශ්ဝေရှဝရ ရှီဝကို စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဓ്യာနပြုလျက် ဝိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် “ဗြဟ္မေရှဝရ” (လင်္ဂ) ကို တည်ထောင်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေ하였다။

Verse 74

परातनुरियं काशी विश्वेशस्येति निश्चितम् । अस्याः संसेवनाच्छंभुर्न कुप्यति पुरो मयि

“ဤကာသီသည် ဝိශ්ဝေရှဝရ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကိုယ်တော်တည်း” ဟူသည်မှာ သေချာတိကျ၏။ ဤအရပ်ကို ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်ပြုစုလျှင် ရှမ္ဘူသည် မိမိရှေ့တော်၌ ကျွန်ုပ်အပေါ် မမုန်းမမာန် မဖြစ်။

Verse 75

कः प्राप्य काशीं दुर्मेधाः पुनस्त्यक्तुमिहेह ते । अनेकजन्मजनितकर्मनिर्मूलनक्षमाम्

ကာသီကို ရရှိပြီးနောက် ထပ်မံစွန့်လွှတ်မည့်သူသည် မည်သူနည်း—အလွန်မိုက်မဲသူသာ ဖြစ်မည်။ အကြောင်းမူ ကာသီသည် မျိုးဆက်များစွာက စုဆောင်းလာသော ကမ္မကို အမြစ်မှ ဖြုတ်ချနိုင်သော အစွမ်းရှိသည်။

Verse 76

विश्वसंतापसंहर्तुः स्थाने विश्वपतेस्तनुः । संताप्यतेतरां काश्या विश्लेषज महाग्निना

ကမ္ဘာလောက၏ ပူလောင်ဒုက္ခကို ဖျောက်ဖျက်သော ဘုရား၏ နေရာတော်၌ပင် လောကအရှင်၏ ကိုယ်တော်တည်ရှိ၏။ ကာရှီ၌တော့ ခွဲခွာမှုမှ ပေါက်ဖွားသော မဟာမီးကြီးကြောင့် အလွန်ပူလောင်တတ်၏။

Verse 77

प्राप्य काशीं त्यजेद्यस्तु समस्ताघौघनाशिनीम् । नृपशुः स परिज्ञेयो महासौख्यपराङमुखः

ကာရှီ—အပြစ်အားလုံး၏ ရေလှိုင်းကို ဖျက်ဆီးသောမြို့—သို့ ရောက်ပြီးနောက် ထိုမြို့ကို စွန့်ပစ်သူသည် ‘မင်းတော်၏ တိရစ္ဆာန်’ ဟု သိရမည်၊ အမြင့်ဆုံးသော သုခမှ မျက်နှာလှည့်သူဖြစ်၏။

Verse 78

निर्वाणलक्ष्मीं यः कांक्षेत्त्यक्त्वा संसारदुर्गतिम् । तेन काशी न संत्याज्या यद्याप्तैशादनुग्रहात्

သံသရာ၏ ခက်ခဲသောလမ်းကို စွန့်၍ နိဗ္ဗာန်၏ သီရိကို လိုလားသူသည်၊ အရှင်ဘုရား၏ ကရုဏာအနုဂ्रहကြောင့် ကာရှီကို ရရှိခဲ့လျှင် ကာရှီကို မစွန့်ပစ်သင့်။

Verse 79

यः काशीं संपरित्यज्य गच्छेदन्यत्र दुर्मतिः । तस्य हस्ततलाद्गच्छेच्चतुर्वर्गफलोदयः

မကောင်းသောအမြင်ရှိသူက ကာရှီကို စွန့်၍ အခြားနေရာသို့ သွားလျှင်၊ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ ဘဝရည်မှန်းချက်လေးပါး၏ အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်းမှုသည် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 80

निबर्हणी मधौघस्य सुपुण्य परिबृंहिणीम् । कः प्राप्य काशीं दुर्मेधास्त्यजेन्मोक्षसुखप्रदाम्

ချိုမြိန်သော လောဘလှိုင်းကို ဖျက်ဆီး၍ မဟာပုဏ္ဏကို တိုးပွားစေသော—မောက္ခသုခကို ပေးအပ်သော ကာရှီကို ရောက်ပြီးနောက် မိုက်မဲသူ မည်သူက စွန့်ပစ်မည်နည်း။

Verse 81

सत्यलोके क्व तत्सौख्यं क्व सौख्यं वैष्णवे पदे । यत्सौख्यं लभ्यते काश्यां निमेषार्धनिषेवणात्

သတ္တျလောက၌ ထိုပီတိဘယ်မှာရှိမည်နည်း၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝပဒ၌ပင် ထိုသုခဘယ်မှာရှိမည်နည်း။ ကာသီ၌ အချိန်တစ်ခဏ၏ တစ်ဝက်မျှ စေဝာပြုရုံဖြင့် ရသော ပရမသုခနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်။

Verse 82

वाराणसीगुणगणान्निर्णीय द्रुहिणस्त्विति । व्यावृत्य मंदरगिरिं न पुनः प्रत्यगान्मुने

ဝါရာဏသီ၏ ဂုဏ်တော်များစွာကို စိစစ်ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ဒြုဟိဏ (ဗြဟ္မာ) သည် “အမှန်တကယ် ထိုသို့ပင်” ဟုဆိုကာ မန္ဒရတောင်မှ ပြန်လှည့်လာပြီး၊ ဟေ မုနိ၊ ထပ်မံမပြန်သွားတော့ချေ။

Verse 83

स्कंद उवाच । मित्रावरुणयोः पुत्र महिमानं ब्रवीमि ते । काश्यां दशाश्वमेधस्य सर्वतीर्थशिरोमणेः

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– မိတ္တနှင့် ဝရုဏ၏ သားတော်ရေ၊ ကာသီရှိ ဒသာအශ්ဝမေဓ တီရ္ထ—တီရ္ထအားလုံး၏ ရတနာမကွတ်—၏ မဟိမကို သင့်အား ငါပြောမည်။

Verse 84

दशाश्वमेधिकं प्राप्य सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । यत्किंचित्क्रियते कर्म तदक्षयमिहेरितम्

ဒသာအශ්ဝမေဓိက တီရ္ထ—တီရ္ထအားလုံးထဲမှ အမြတ်ဆုံး—သို့ ရောက်ပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်သမျှ ကర్మအားလုံးကို ဤတွင် “အကျယ” ဟူ၍ မပျက်မယွင်းသော အကျိုးရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 85

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो दे वतार्चनम् । संध्योपास्तिस्तर्पणं च श्राद्धं पितृसमर्चनम्

ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ ဇပ (မန္တရရွတ်)၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်)၊ စွာဓျာယ (ဝေဒသင်ယူ)၊ ဒေဝတာပူဇော်ခြင်း; စန္ဓျာဥပာသနာ၊ တർပဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်) နှင့် ရှရဒ္ဓ—ပိတೃများကို श्रद्धာဖြင့် ဆည်းကပ်ပူဇော်ခြင်း။

Verse 86

दृष्ट्वा दशाश्वमेधेशं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ဒဿာအရှွမေဓေရှ ကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 87

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे प्राप्य प्रतिपदं तिथिम् । दशाश्वमेधिके स्नात्वा मुच्यते जन्मपातकैः

ဇျေဋ္ဌ လတွင် အလင်းဘက် (သုက္လပက္ခ) ပရတိပဒါ တိထီ ရောက်သော် ဒဿာအရှွမေဓိကာ၌ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် မွေးဖွားခြင်းကိုပင် မဲညစ်စေသော ဇန్మပာတက အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 88

ज्येष्ठे शुक्ल द्वितीयायां स्नात्वा रुद्रसरोवरे । जन्मद्वयकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति

ဇျေဋ္ဌ လ၏ သုက္လပက္ခ ဒုတိယာနေ့တွင် ရုဒ္ဒရ-ဆရောဝရ၌ ရေချိုးလျှင် မွေးဘဝနှစ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်သည် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 89

एवं सर्वासु तिथिषु क्रमस्नायी नरोत्तमः । आशुक्लपक्षदशमि प्रतिजन्माघमुत्सृजेत्

ဤသို့ တိထီအားလုံးတွင် အစဉ်လိုက် ရေချိုးသော အကောင်းဆုံးသော လူသည် သုက္လပက္ခ ဒသမီနေ့အထိ မွေးဘဝတိုင်း၏ အပြစ်ကို စွန့်ပယ်နိုင်သည်။

Verse 90

तिथिं दशहरां प्राप्य दशजन्माघहारिणीम् । दशाश्वमेधिके स्नातो यामीं पश्येन्न यातनाम्

ဒသဟရာ တိထီ—မွေးဘဝဆယ်ဘဝ၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသောနေ့—သို့ ရောက်၍ ဒဿာအရှွမေဓိကာ၌ ရေချိုးသူသည် ယမ၏ ညှဉ်းပန်းမှုကို မမြင်ရ။

Verse 91

लिंगं दशाश्वमेधेशं दृष्ट्वा दशहरा तिथौ । दशजन्मार्जितैः पापैस्त्यज्यते नात्र संशयः

ဒဿဟရာ တိထီနေ့တွင် ဒဿာအශ්ဝမေဓေရှ လင်္ဂကို ဖူးမြင်လျှင် မွေးဖွားမှု ဆယ်ဘဝတိုင် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များသည် မသံသယမရှိ ပယ်ရှားသွားသည်။

Verse 92

स्नातो दशहरायां यः पूजयेल्लिंगमुत्तमम् । भक्त्या दशाश्वमेधेशं न तं गर्भदशा स्पृशेत्

ဒဿဟရာနေ့တွင် ရေချိုးပြီးနောက် ဘက္တိဖြင့် အမြတ်ဆုံး လင်္ဂ—ဒဿာအශ්ဝမေဓေရှ—ကို ပူဇော်သူအား မိခင်ဝမ်းအတွင်း နေရသည့် အခြေအနေက ထပ်မံ မထိတွေ့တော့။

Verse 93

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे पक्षं रुद्रसरे नरः । कुर्वन्वै वार्षिकीं यात्रां न विघ्नैरभिभूयते

ဇျေဋ္ဌလတွင် အလင်းပက္ခ၌ ရုဒ္ဒရ-ဆရ၌ တစ်ပက္ခကြာ နှစ်စဉ် ယာတြာဝရတကို ပြုလုပ်သူသည် အတားအဆီးများကြောင့် မအနိုင်ယူခံရ။

Verse 94

दशाश्वमेधावभृथैर्यत्फलं सम्यगाप्यते । दशाश्वमेधे तन्नूनं स्नात्वा दशहरा तिथौ

အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ ဆယ်ကြိမ်၏ အဝဘෘထ-ရေချိုးခြင်းမှ ပြည့်စုံစွာ ရသော အကျိုးဖလသည် ဒဿဟရာ တိထီနေ့တွင် ဒဿာအශ්ဝမေဓ၌ ရေချိုးလျှင်လည်း မလွဲမသွေ ရရှိသည်။

Verse 95

स्वर्धुन्याः पश्चिमे तीरे नत्वा दशहरेश्वरम् । न दुर्दशामवाप्नोति पुमान्पुण्यतमः क्वचित्

ဆုရဓုနီ (ဂင်္ဂါ) ၏ အနောက်ဘက်ကမ်းတွင် ဒဿဟရေရှဝရကို ဦးချပြီးနောက် အလွန်ပုဏ္ဏဝန်သော ပုရుషသည် မည်သည့်အခါမျှ ဒုက္ခဒశာသို့ မကျရောက်။

Verse 96

यत्काश्यां दक्षिणद्वारमंतर्गेहस्य कीर्त्यते । तत्र ब्रह्मेश्वरं दृष्ट्वा ब्रह्मलोके महीयते

ကာသီ၌ အတွင်းသန့်ရှင်းရာ၏ တောင်ဘက်တံခါးဟု ကျော်ကြားသောနေရာ၌ ဘြဟ္မေရှဝရကို ဖူးမြင်လျှင် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဘြဟ္မလောက၌ ဂုဏ်သိက္ခာတင်မြှောက်ခံရသည်။

Verse 97

इति ब्राह्मणवेषेण वाराणस्यां महाधिया । द्रुहिणेन स्थितं तावद्यावद्विश्वेश्वरागमः

ဤသို့ ဘြာဟ္မဏဝတ်စုံကို ဆောင်၍ ဉာဏ်ကြီးမားစွာဖြင့် ဒြုဟိဏ (ဘြဟ္မာ) သည် ဝါရာဏသီ၌ နေထိုင်လျက်—ဗိශ්ဝေရှဝရ (ရှီဝ) ရောက်လာသည့်အချိန်ထိ စောင့်နေ하였다။

Verse 98

दिवोदासोपि राजेंद्रो वृद्धब्राह्मणरूपिणे । ब्रह्मणे कृतयज्ञाय ब्रह्मशालामकल्पयत्

မင်းတို့၏မင်း ဒိဝိုဒာသ မင်းကြီးသည်လည်း အိုမင်းသော ဘြာဟ္မဏပုံစံယူထားသည့် ဘြဟ္မာအတွက် ယဇ္ဉ ပြုလုပ်နိုင်ရန် စိတ်ချမ်းသာဖွယ် ဘြဟ္မရှာလာကို စီမံတည်ဆောက်ပေး하였다။

Verse 99

ब्रह्मेश्वरसमीपे तु ब्रह्मशाला मनोहरा । ब्रह्मा तत्रावसद्व्योम ब्रह्मघोषैर्निनादयन्

ဘြဟ္မေရှဝရအနီး၌ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဘြဟ္မရှာလာတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာ နေထိုင်၍ ဝေဒဓမ္မကြွေးကြော်သံနှင့် ဘြဟ္မဂိုးရှ်များဖြင့် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေ하였다။

Verse 100

इति ते कथितो ब्रह्मन्महिमातिमहत्तरः । दशाश्वमेधतीर्थस्य सर्वाघौघविनाशनः

အို ဘြာဟ္မဏာ! ဤသို့ ဒသာအရှွမေဓ တီရ္ထ၏ အလွန်ကြီးမြတ်သော မဟိမာကို သင်အား ပြောပြပြီးပြီ—အပြစ်အားလုံး၏ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖျက်ဆီးပေးသော တီရ္ထဖြစ်သည်။

Verse 101

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं श्रावयित्वा तथैव च । ब्रह्मलोकमवाप्नोति श्रद्धया मानवोत्तमः

ဤပုဏ္ဏကောင်းသော အဓ್ಯಾಯကို နားထောင်ပြီး၊ ထို့အတူ အခြားသူတို့အားလည်း ရွတ်ဖတ်ကြားနာစေသော်၊ သဒ္ဓါရှိသော လူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသူသည် ဗြဟ္မလောကကို ရောက်လိမ့်မည်။