Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 11
शीतरश्मिः शिरःस्थोपि वर्षन्पीयूषसीकरैः । काशीविश्लेषजं तापं नाहो गमयितुं प्रभुः
śītaraśmiḥ śiraḥsthopi varṣanpīyūṣasīkaraiḥ | kāśīviśleṣajaṃ tāpaṃ nāho gamayituṃ prabhuḥ
အေးမြသော ရောင်ခြည်ရှိသည့် စီတရရှ္မိ—လ—သည် ငါ့ခေါင်းပေါ်၌ တည်နေ၍ အမృతစက်များကို မိုးရွာသော်လည်း၊ အိုဟို—ကာသီနှင့် ခွဲခွာခြင်းမှ ပေါ်လာသော ပူလောင်မှုကို မဖယ်ရှားနိုင်။
Śiva (Śrīkaṇṭha)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis at Naimiṣāraṇya (frame)
Scene: Śiva with the crescent Moon in his matted hair; the Moon showers amṛta-like droplets, yet Śiva’s chest glows with the heat of Kāśī-viraha, showing paradox: nectar cannot cool this longing.
FAQs
Kāśī is depicted as the supreme solace; without it, even cooling divine supports cannot relieve inner burning.
Kāśī (Vārāṇasī), whose absence produces an incomparable ‘tāpa’ (burning).
None; the verse is devotional-poetic glorification of Kāśī.