Adhyaya 34

Verse 1

स्कंद उवाच । पुनर्ददर्श तन्वंगी चित्रपट्यां घटोद्भव । स्वर्गद्वारात्पुरोभागे श्रीमतीं मणिकर्णिकाम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်အင်္ဂါနူးညံ့သိမ်မွေ့သော သန့်ရှင်းရာဌာနသည် စိတ္ရာပဋီ၌ အိုးမှဖွားသော အဂஸ္တျကို ထပ်မံမြင်တွေ့၏။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်တံခါး (Svargadvāra) ရှေ့တွင် ဂုဏ်တော်ထွန်းလင်းသော သရီမတီ မဏိကဏ္ဏိကာကို ဒർശနပြု၏။

Verse 2

संसारसर्पदष्टानां जंतूनां यत्र शंकरः । अपसव्येन हस्तेन ब्रूते ब्रह्मस्पृशञ्छ्रुतिम्

ထိုနေရာ၌ သံသရာမြွေကိုက်ခံရသော သတ္တဝါတို့အတွက် ရှင်ကရသည် ဘယ်ဘက်သို့လှည့်ထားသော လက်ဖြင့် ဘြဟ္မတတ္တဝါကို ထိတွေ့ကာ လွတ်မြောက်စေသော သြတိ (śruti) ကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 3

न कापिलेन योगेन न सांख्येन न च व्रतैः । या गतिः प्राप्यते पुंभिस्तां दद्यान्मोक्षभूरियम्

ကပိလ၏ ယောဂဖြင့်မဟုတ်၊ စာင်ချယဖြင့်မဟုတ်၊ ဝရတများဖြင့်လည်းမဟုတ်—ဤမောက္ခမြေသည် လူတို့အား အခြားနည်းဖြင့်ရရန် အလွန်ခက်ခဲသော အမြင့်ဆုံးဂတိကို ပေးသနား၏။

Verse 4

वैकुंठे विष्णुभवने विष्णुभक्तिपरायणाः । जपेयुः सततं मुक्त्यै श्रीमतीं मणिकर्णिकाम्

ဝိုင်ကుంఐဌ၌၊ ဗိဿဏု၏ နေရာတော်၌၊ ဗိဿဏုဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အားထားသူတို့သည် မောက္ခအတွက် သရီမတီ မဏိကဏ္ဏိကာ၏ နာမကို အစဉ်မပြတ် ဂျပ်တော်မူကြ၏။

Verse 5

हुत्वाग्निहोत्रमपि च यावज्जीवं द्विजोत्तमाः । अंते श्रयंते मुक्त्यै यां सेयं श्रीमणिकर्णिका

ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့ပင်လျှင် အသက်တစ်လျှောက် အဂ္နိဟောတရကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အဆုံးတွင် မောက္ခအတွက် သူမ၏ အရိပ်အာဝါသကို ခိုလှုံကြသည်—သူမဟူသည် ဤ သရီ မဏိကဏ္ဏိကာပင် ဖြစ်၏။

Verse 6

वेदान्पठित्वा विधिवद्ब्रह्मयज्ञरता भुवि । यां श्रयंति द्विजा मुक्त्यै सेयं श्रीमणिकर्णिका

ဝေဒများကို ထုံးတမ်းအတိုင်း လေ့လာဖတ်ရှု၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဗြဟ္မယဇ္ဈ (သန့်ရှင်းသော လေ့လာမှုနှင့် သဒ္ဓာယ)၌ တည်ကြည်နေသော ဒွိဇတို့သည် မုတ်ခ္ခအတွက် သူမ၏ အရိပ်အာရုံကို ခိုလှုံကြသည်—ဤသည်ပင် ဂုဏ်မြတ်သော မဏိကဏ္ဏိကာ ဖြစ်၏။

Verse 7

इष्ट्वा क्रतूनपि नृपा बहून्पर्याप्तदक्षिणान् । श्रयंते श्रेयसे धन्याः प्रांतेऽधिमणिकर्णिकम्

မင်းများပင်—ကရတုယဇ္ဈများစွာကို ပြုလုပ်၍ ဒက္ခိဏာကိုလည်း လုံလောက်စွာ ပေးလှူပြီးနောက်—အသက်တာအဆုံးတွင် ကောင်းမြတ်ဆုံး အကျိုးအတွက် ကံကောင်းသူများက မဏိကဏ္ဏိကာသို့ ခိုလှုံကြသည်။

Verse 8

सीमंतिन्योपि सततं पतिव्रतपरायणाः । मुक्त्यै पतिमनुव्रज्य श्रयंति मणिकर्णिकाम्

ပတိဝရတ (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတရား) ကို အမြဲတမ်း အားထားတည်ကြည်သော မိန်းမကောင်းများပင်၊ မုတ်ခ္ခအတွက် ခင်ပွန်းနောက်လိုက်ကာ မဏိကဏ္ဏိကာကို ခိုလှုံကြသည်။

Verse 9

वैश्या अपि च सेवंते न्यायोपार्जितसंपदः । धनानि साधुसात्कृत्वा प्रांते श्रीमणिकर्णिकाम्

ဝိုင်ရှျ (Vaiśya) များလည်း—တရားမျှတသော လမ်းဖြင့် ရရှိသော ဥစ္စာရှိသူများ—ကောင်းမြတ်သူများထံသို့ ဒါနဖြင့် ဥစ္စာကို အပ်နှံပြီးနောက်၊ အသက်တာအဆုံးတွင် ဂုဏ်မြတ်သော သရီ မဏိကဏ္ဏိကာသို့ ခိုလှုံကြသည်။

Verse 10

त्यक्त्वा पुत्रकलत्रादि सच्छूद्रा न्यायमार्गगाः । निर्वाणप्राप्तये चैनां भजेयुर्मणिकर्णिकाम्

တရားလမ်းကို လိုက်နာသော သုဒ္ဒ (Śūdra) ကောင်းများလည်း၊ သားသမီး၊ ဇနီး စသည်တို့အပေါ် အလျှောက်အလှမ်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ နိဗ္ဗာန်ရရှိရန် မဏိကဏ္ဏိကာကို ဘုရားပူဇော်၍ ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်သင့်သည်။

Verse 11

यावज्जीवं चरंतोपि ब्रह्मचर्य जितेंद्रियाः । निःश्रेयसे श्रयंत्येनां श्रीमतीं मणिकार्णकाम्

အသက်တစ်လျှောက် ဘြဟ္မစရိယကို ကျင့်သုံး၍ အင်ဒြိယများကို အောင်နိုင်သူတို့ပင် အမြင့်ဆုံး လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ဂုဏ်တော်ထွန်းလင်းသော မဏိကဏ္ဏိကာကို ခိုလှုံကြသည်။

Verse 12

अतिथीनपि संतर्प्य पंचयज्ञरता अपि । गृहस्थाश्रमिणो नेमां त्यजेयुर्मणिकर्णिकाम्

ဧည့်သည်တို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီး နေ့စဉ် ပဉ္စယဇ္ဈနာ၌ သစ္စာရှိသော ဂৃহಸ್ಥအာရှ్రమဝင်တို့ပင် မဏိကဏ္ဏိကာကို မစွန့်ပစ်သင့်။

Verse 13

वानप्रस्थाश्रमयुजो ज्ञात्वा निर्वाणसाधनम् । सन्नियम्येंद्रियग्रामं मणिकर्णीमुपासते

ဝါနပရස්ထအဆင့်ရှိသူတို့သည် သူမကို နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေသော နည်းလမ်းဟု သိကာ အင်ဒြိယအစုကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ပြီး မဏိကဏ္ဏီကို ပူဇော်ကြသည်။

Verse 14

अनन्यसाधनां मुक्तिं ज्ञात्वा शास्त्रैरनेकधा । मुमुक्षुभिस्त्वेकदंडैः सेव्यते मणिकर्णिका

သမ္မာကျမ်းများက နည်းမျိုးစုံဖြင့် မဏိကဏ္ဏိကာသည် မတူညီမရှိသော အထူးနည်းလမ်းဖြစ်၍ မောက္ခကို ရစေသည်ဟု သိကြသဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို လိုလားသော ဧကဒဏ္ဍကိုင်သူတို့သည် မဏိကဏ္ဏိကာကို ဆည်းကပ်ကြသည်။

Verse 15

दंडयित्वा मनोवाचं कायं नित्यं त्रिदंडिनः । नैःश्रेयसीं श्रियं प्राप्तुं श्रयंते मणिकर्णिकाम्

သုံးဒဏ္ဍကိုင် သံဃာသန့်ရှင်းသူတို့သည် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကို နေ့စဉ် စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်းကာ အမြင့်ဆုံး လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ဂုဏ်သရေကို ရရန် မဏိကဏ္ဏိကာကို ခိုလှုံကြသည်။

Verse 16

चांद्रायणव्रतैः कृच्छ्रैर्भर्तुः शुश्रूषणैरपि । निनाय क्षणवत्कालमायुःशेषस्य सानघा

ခက်ခဲသော စန္ဒြာယဏ ဝရတများနှင့် တင်းကျပ်သော တပဿာများကို ဆောင်ရွက်သော်လည်း၊ ခင်ပွန်းကို ဘက္တိဖြင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်သော်လည်း၊ အပြစ်ကင်းသော မိန်းမသည် ကျန်ရှိသော အသက်ကာလကို ခဏတစ်ခဏကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းစေ하였다။

Verse 17

शिखी मुंडी जटी वापि कौपीनी वा दिगंबरः । मुमुक्षुः को न सेवेत मुक्तिदां मणिकर्णिकाम्

ဆံတောင် (śikhā) ထားသူဖြစ်စေ၊ ခေါင်းမုတ်သူဖြစ်စေ၊ ဇဋာဆံပင်ထားသူဖြစ်စေ၊ ကောပီနသာ ဝတ်သူဖြစ်စေ၊ ဒိဂမ္ဗရအဖြစ် အဝတ်မဝတ်သူဖြစ်စေ—မောက္ခကို ရှာဖွေသူ မည်သူက မောက္ခပေးသော မဏိကဏ္ဏိကာကို မဆည်းကပ်မည်နည်း။

Verse 18

उवाच च प्रसन्नास्य आशीर्भिरभिनद्य च । उत्तिष्ठतं प्रकुरुतं महानेपथ्यमद्य वै

ထို့နောက် မျက်နှာကြည်နူးစွာဖြင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများဖြင့် သူတို့ကို ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ကာ၊ “ထပါ၊ ယနေ့ပင် မဟာပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ကြလော့” ဟု ဆို하였다။

Verse 19

संत्युपायाः सहस्रं तु मुक्तये न तथा मुने । हेलयैषा यथा दद्यान्निर्वाणं मणिकर्णिका

အို မုနိ၊ လွတ်မြောက်မှုအတွက် နည်းလမ်းတစ်ထောင်ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ မရှိပါ; မဏိကဏ္ဏိကာသည် အားထုတ်ခက်ခဲမှုမရှိသကဲ့သို့ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ပေးတတ်သည်။

Verse 20

अनशनव्रतभृते त्रिकालाभ्यवहारिणे । प्रांते दद्यात्समां मुक्तिमुभाभ्यां मणिकर्णिका

အစာမစားသည့် ဝရတ (အနရှန) ကို ဆောင်သူနှင့် သုံးကြိမ်အချိန်တိတိ စားသောက်သူတို့အားလည်း၊ အသက်ဆုံးခါနီးတွင် မဏိကဏ္ဏိကာသည် နှစ်ဦးစလုံးကို တူညီသော လွတ်မြောက်မှုကို ပေးတတ်သည်။

Verse 21

यथोक्तमाचरेदेको निष्ठा पाशुपतंव्रतम् । निरंतरं स्मरेदेको हृद्येनां मणिकर्णिकाम्

ဟောကြားထားသကဲ့သို့၊ တစ်ဦးသည် ခိုင်မာသောသစ္စာနိဋ္ဌာဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ပာရှုပတ ဝရတကို စည်းကမ်းတကျ ကျင့်နိုင်၏။ အခြားတစ်ဦးသည် နှလုံးသားထဲတွင် မဏိကဏ္ဏိကာကို မပြတ်မလပ် သတိရနိုင်၏။

Verse 22

दृष्टात्र वपुषः पाते द्वयोश्च सदृशी गतिः । तस्मात्सर्वविहायाशु सेव्यैषा मणिकर्णिका

ဤနေရာတွင် ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးသည့်အခါ နှစ်မျိုးလုံး၏ သွားရာကံကြမ္မာ တူညီကြောင်း မြင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အခြားအရာအားလုံးကို စွန့်၍ ချက်ချင်း မဏိကဏ္ဏိကာကို အားကိုးကာ ပူဇော်စေဝာပြုသင့်သည်။

Verse 23

स्वर्गद्वारे विशेयुर्ये विगाह्य मणिकर्णिकाम् । तेषां विधूतपापानां कापि स्वर्गो न दूरतः

မဏိကဏ္ဏိကာတွင် ရေချိုးသန့်စင်၍ အပြစ်များ ပျောက်ကင်းသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံတံခါးသို့ ဝင်ရောက်သူတို့အတွက် မည်သည့်ကောင်းကင်ဘုံမဆို မဝေးလှ။

Verse 24

स्वर्गद्वाः स्वर्गभूरेषा मोक्षभूर्मणिकर्णिका । स्वर्गापवर्गावत्रैव नोपरिष्टान्न चाप्यधः

မဏိကဏ္ဏိကာသည် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးလည်းဖြစ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မြေပြင်လည်းဖြစ်၊ မောက္ခမြေပြင်လည်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အဆုံးစွန်လွတ်မြောက်မှုသည် ဤနေရာ၌ပင်ရှိပြီး အပေါ်ဘက်၌မဟုတ်၊ အောက်ဘက်၌လည်း မဟုတ်။

Verse 25

दत्त्वा दानान्यनेकानि विगाह्य मणिकर्णिकाम् । स्वर्गद्वारं प्रविष्टा ये न ते निरयगामिनः

အလှူဒါနများစွာ ပေးကမ်းပြီး မဏိကဏ္ဏိကာတွင် ရေချိုးကာ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးသို့ ဝင်ရောက်သူတို့သည် နရကသို့ မသွားကြ။

Verse 26

स्वर्गापवर्गयोरर्थः कोविदैश्च निरूपितः । स्वर्गः सुखं समुद्दिष्टमपवर्गो महासुखम्

ပညာရှိတို့သည် ကောင်းကင်(သွာဂ္ဂ)နှင့် အပဝဂ္ဂ(မောက္ခ)၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ထင်ရှားစွာ သတ်မှတ်ထားကြသည်။ သွာဂ္ဂသည် သာမန်ပျော်ရွှင်မှုသာ ဖြစ်ပြီး၊ အပဝဂ္ဂသည် အမြင့်ဆုံး မဟာအာနန္ဒ ဖြစ်သည်။

Verse 27

मणिकर्ण्युपविष्टस्य यत्सुखं जायते सतः । सिंहासनोपविष्टस्य तत्सुखं क्व शतक्रतोः

မဏိကဏ္ဏိကာ၌ ထိုင်နေသော သီလရှိသူ၏ နှလုံးသားတွင် ပေါ်ထွန်းလာသည့် ပီတိ—နန်းတော်စင်ဟာသနပေါ် ထိုင်သော သတကရတု (အိန္ဒြာ) အတွက် ထိုပီတိသည် ဘယ်မှာ ရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 28

महासुखं यदुद्दिष्टं समाधौ विस्मृतात्मनाम् । श्रीमत्यां मणिकर्ण्यां तत्सहजेनैव जायते

သမာဓိ၌ ကိုယ်ကိုမေ့လျော့သွားသူတို့၏ ‘မဟာသုခ’ ဟု ဆိုသော အာနန္ဒသည်၊ သီရိမတီ မဏိကဏ္ဏိကာ၌ သဘာဝအတိုင်း ကိုယ်တိုင်ပင် ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 29

स्वर्गद्वारात्पुरोभागे देवनद्याश्च पश्चिमे । सौभाग्यभाग्यैकनिधिः काचिदेका महास्थली

သွာဂ္ဂဒွာရ၏ ရှေ့ဘက်၌၊ ဒေဝနဒီ၏ အနောက်ဘက်တွင်၊ မဟာသန့်ရှင်းသော မြေတစ်ခုတည်း ရှိသည်—ကံကောင်းခြင်းနှင့် မင်္ဂလာ၏ မတူညီနိုင်သော خزာနာတည်း။

Verse 30

यावंतो भास्वतः स्पर्शाद्भासंते सैकताः कणाः । तावंतो द्रुहिणा जग्मुर्नैत्येषा मणिकर्णिका

တောက်ပသော နေမင်း၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် လင်းလက်သော သဲမှုန်အမှုန် မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုမျှအကြိမ် ဒြုဟိဏာ (ဗြဟ္မာ) သည် ဤနေရာသို့ လာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ဤ မဏိကဏ္ဏိကာ သည် ‘နૈတိ’—သာမန်ဖြစ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းမှု လျော့နည်းခြင်း—မရှိပေ။

Verse 31

संति तीर्थानि तावंति परितो मणिकर्णिकाम् । यावद्भिस्तिलमात्रापि न भूमिर्विरलीकृता

မဏိကဏ္ဏိကာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ အလွန်များလှ၍ မြေပြင်သည် နှမ်းစေ့တစ်စေ့အရွယ်တောင် တီရ္ထမရှိဘဲ လွတ်လပ်မနေပါ။

Verse 32

यदन्वये कोपि मुक्तः संप्राप्य मणिकर्णिकाम् । तद्वंश्यास्तत्प्रभावेण मान्याः स्वर्गौकसामपि

မည်သည့် မျိုးရိုးတစ်ခုတွင်မဆို မဏိကဏ္ဏိကာသို့ ရောက်ပြီး မောက္ခကို ရရှိသူ တစ်ဦးတည်းရှိလျှင်ပင် ထိုအานุభာဝကြောင့် သူ၏ မျိုးဆက်များသည် ကောင်းကင်နေသူများအကြားတွင်ပင် ဂုဏ်ပြုခံရသူများ ဖြစ်လာသည်။

Verse 33

तर्पिताः पितरो येन संप्राप्य मणिकर्णिकाम् । सप्तसप्त तथा सप्त पूर्वजास्तेन तारिताः

မဏိကဏ္ဏိကာသို့ ရောက်ပြီး ပိတೃတို့အား တර්ပဏ ပူဇာဖြင့် ကျေနပ်စေသူကြောင့် သူ၏ ဘိုးဘွားများသည် ကယ်တင်ခံရသည်—ခုနစ်နှင့် ခုနစ်၊ ထို့ပြင် ထပ်မံ ခုနစ်မျိုးဆက်။

Verse 34

आमध्याद्देवसरित आ हरिश्चंद्रमडपात् । आ गंगा केशवादा च स्वर्द्वारान्मणिकर्णिका

မဏိကဏ္ဏိကာသည် ဒေဝ-သရစ်၏ အလယ်ပိုင်းမှ ဟရိရှ္စန္ဒြ-မဏ္ဍပအထိ လည်းကောင်း၊ ဂင်္ဂါ-ကေရှဝမှ စွဝဂ္ဂဒွာရအထိ လည်းကောင်း ပျံ့နှံ့တည်ရှိသည်။

Verse 35

एतद्रजःकणतुलां त्रिलोक्यपि न गच्छति । एतत्प्राप्त्यै प्रयतते त्रिलोकस्थोऽखिलो भवी

ဤနေရာ၏ ဖုန်မှုန့်အမှုန်တစ်မှုန်၏ တန်ဖိုးကိုပင် တြိလောက မညီမျှနိုင်; ထို့ကြောင့် တြိလောကတစ်လျှောက်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးသည် ဤကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။

Verse 36

कलावती चित्रपटीं पश्यंतीत्थं मुहुर्मुहुः । ज्ञानवापीं ददर्शाथ श्रीविश्वेश्वरदक्षिणे

ကလာဝတီသည် အံ့ဖွယ်ပန်းချီပိတ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်ရှုနေပြီးနောက်၊ သီရိ ဝိශ්ဝေရှွရ၏ တောင်ဘက်၌ရှိသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထ “ဉာဏဝာပီ” ကို မြင်တွေ့ဒর্শန ပြုလေ၏။

Verse 37

यदंबुसततं रक्षेद्दुर्वृत्ताद्दंडनायकः । संभ्रमो विभ्रमश्चासौ दत्त्वा भ्रातिं गरीयसीम्

ထိုရေကို မကောင်းသူတို့မှ အမြဲကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်မှာ စောင့်ရှောက်သူတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်၏; ထို့ပြင် သံဘ္ရမသည် ဝိဘ္ရမနှင့်အတူ ထိုရေသို့ အလွန်မြင့်မြတ်သော တောက်ပမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 38

योष्टमूर्तिर्महादेवः पुराणे परिपठ्यते । तस्यैषांबुमयी मूर्तिर्ज्ञानदा ज्ञानवापिका

ပုရာဏတွင် မဟာဒေဝကို မိန်းမရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူဟု ချီးမွမ်းဖတ်ဆိုကြသည်; ဤ “ဉာဏဝာပိကာ” သည် ရေဖြင့်ဖွဲ့သော သူ၏မူရတိဖြစ်၍ ဉာဏ်ပညာကို ပေးတတ်၏။

Verse 39

नेत्रयोरतिथीकृत्य ज्ञानवापी कलावती । कदंबकुसुमाकारां बभार क्षणतस्तनुम्

ဉာဏဝာပီသည် သူမ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဧည့်သည်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုသကဲ့သို့၊ ကလာဝတီသည် ခဏချင်း ကဒမ္ဗပန်းကဲ့သို့ နူးညံ့တောက်ပသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆောင်ယူလေ၏။

Verse 40

अंगानि वेपथुं प्रापुः स्विन्ना भालस्थली भृशम् । हर्षवाष्पांबुकलिले जाते तस्या विलोचने

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများ တုန်ခါလာ၍ နဖူးပြင်သည် ချွေးများဖြင့် အလွန်စိုစွတ်သွားသည်; ပျော်ရွှင်မှုမျက်ရည်နှင့် စီးဆင်းသော ရေစက်များ ရောနှောသဖြင့် မျက်လုံးများ မရှင်းမလင်း ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 41

तस्तंभ गात्रलतिका मुखवैवर्ण्यमाप च । स्वरोथ गद्गदो जातो व्यभ्रंशत्तत्करात्पटी

သူမ၏ နူးညံ့သော ကိုယ်အင်္ဂါများသည် ခဏချင်း တင်းကျပ်၍ မျက်နှာအရောင်လည်း ဖျော့သွားသည်။ အသံက လည်ချောင်းတွင် တိတ်ဆို့ကာ တုန်ယင်လာပြီး လက်ထဲမှ အဝတ် (ပတီ) သည် လျှောကျ၍ ကျသွားသည်။

Verse 42

साक्षणं स्वं विसस्मार काहं क्वाहं न वेत्ति च । सौषुप्तायां दशायां च परमात्मेव निश्चला

အဲဒီခဏတင် သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မေ့လျော့သွား၍ “ငါဘယ်သူလဲ၊ ငါဘယ်မှာလဲ” ဟု မသိတော့။ အိပ်မက်မဲ့ အနက်နိဒ္ဒာကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် ပရမာတ္မာ၌ လုံးဝလျှံဝင်သည့် အာတ္မာကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ하였다။

Verse 43

अथ तत्परिचारिण्यस्त्वरमाणा इतस्ततः । किं किं किमेतदेतत्किं पृच्छंति स्म परस्परम्

ထို့နောက် သူမ၏ အစေခံမိန်းမများသည် အလျင်အမြန် ဒီဘက်ဟိုဘက် ပြေးလွှားကြပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ထပ်ခါထပ်ခါ မေးကြသည်—“ဒါဘာလဲ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဒါကဘာလဲ” ဟု။

Verse 44

तदवस्थां समालोक्य तां ताश्चतुरचेतसः । विज्ञाय सात्त्विकैर्भावैरिदमूचूः परस्परम्

သူမ၏ အခြေအနေကို မြင်ကြသော ဉာဏ်ပညာရှိ မိန်းမများသည် ဤသည်မှာ စာတ္တဝိက ဘာဝ (sāttvika-bhāva) မှ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းဟု သိမြင်ကာ အချင်းချင်း ဤသို့ ပြောကြသည်။

Verse 45

भवांतरे प्रेमपात्रमेतयैक्षितु किंचन । चिरात्तेन च संगत्य सुखमूर्च्छामवाप ह

အခြားဘဝတစ်ဘဝတွင် ဤသန့်ရှင်းသော အရှိန်အဝါသည် သူမအတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အရာဝတ္ထုအဖြစ် မြင်တွေ့ရသော ပုဂ္ဂိုလ်/အရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ပြန်လည်တွေ့ဆုံရာတွင် သူမသည် သုခအာနန္ဒ၏ မူးမောမှု (mūrcchā) ထဲသို့ ကျသွားသည်။

Verse 46

अथनेत्थं कथमियमकांडात्पर्यमूमुहत् । प्रेक्षमाणा रहश्चित्रपटीमति पटीयसीम्

ထို့နောက် သူတို့က “ဤသူမသည် မည်သို့၍ ရုတ်တရက် မောဟမူးဝေသော မူးလဲခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သနည်း” ဟု အံ့ဩမေးမြန်းကြပြီး၊ လျှို့ဝှက်ရာ၌ ပန်းချီပိတ်စကဲ့သို့ စိတ်ဉာဏ်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ထိုအမျိုးသမီးကို နီးကပ်စွာ စူးစမ်းကြည့်ရှုကြ၏။

Verse 47

तन्मोहस्य निदानं ताःसम्यगेव विचार्य च । उपचेरुर्महाशांतैरुपचारैरनाकुलम्

ထိုမောဟ၏ အကြောင်းရင်းကို မှန်ကန်စွာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် စိတ်မရှုပ်မယှက် အေးချမ်းစွာ၊ မဟာငြိမ်းချမ်းမှု ပေးစွမ်းသော ကုထုံးများနှင့် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုများဖြင့် သူမကို ပြုစုကြ၏။

Verse 48

काचित्तां वीजयांचक्रे कदलीतालवृंतकैः । बिसिनीवलयैरन्या धन्यां तां पर्यभूषयत्

တစ်ဦးက ငှက်ပျောနှင့် ထန်းပင်တံတားများဖြင့် လေညှင်းပေး၍ ပန်ကာခတ်ကာ၊ အခြားတစ်ဦးက ကြာဖိုက်အမျှင်ဖြင့် ပြုလုပ်သော လက်ကောက်များဖြင့် ကံကောင်းမြတ်သော ထိုအမျိုးသမီးကို အလှဆင်ပေး၏။

Verse 49

अमंदैश्चंदनरसैरभ्यषिंचदमुं परा । अशोकपल्लवैरस्याः काचिच्छोकमनीनशत्

အခြားတစ်ဦးက စန္ဒကန်ရည်ကို များစွာဖြန်းပက်၍၊ တစ်ဦးကလည်း အရှိုကာရွက်ပင်ပေါက်များဖြင့် သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးပမ်း၏။

Verse 50

धारामंडपधारांबुसीकरैस्तत्तनूलताम् । इष्टार्थविरहग्लानां सिंचयामास काचन

အခြားတစ်ဦးက ဓာရာ-မဏ္ဍပ၌ စီးဆင်းသော ရေ၏ အမှုန်အမွှားနူးညံ့သည့် ဖျန်းမှုဖြင့်၊ လယ်တံပင်ကဲ့သို့ နူးညံ့သော သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တဖြည်းဖြည်း စိုစွတ်စေကာ၊ ချစ်မြတ်နိုးသည့် အလိုတော်နှင့် ကွာဝေးမှုကြောင့် နွမ်းနယ်နေသူမကို သက်သာစေ၏။

Verse 51

जलार्द्रवाससा काचिदेतस्यास्तनुमावृणोत् । कर्पूरक्षोदजालेपैरन्यास्तामन्वलेपयन्

တစ်ဦးက ရေစိုစိုအဝတ်ဖြင့် သူမ၏ကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ပေး၏။ အခြားသူတို့ကလည်း ကဖူးမှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လိမ်းဆေးကို श्रद्धာဖြင့် လိမ်းပေးကြ၏။

Verse 52

पद्मिनीदलशय्या च काचित्यरचयन्मृदुम् । काचित्कुलिशनेपथ्यं दूरीकृत्य तदंगतः

တစ်ဦးက ကြာရွက်များဖြင့် နူးညံ့သော အိပ်ရာကို စီစဉ်၏။ အခြားတစ်ဦးက သူမ၏ကိုယ်မှ တင်းကျပ်ကြမ်းတမ်းသော အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားကာ ဘေးတွင်ထား၏။

Verse 53

मुक्ताकलापं रचयांचक्रे वक्षोजमंडले । काचिच्छशिमुखी तां तु चंद्रकांतशिलातले

တစ်ဦးက သူမ၏ ရင်ဘတ်မဏ္ဍလပေါ်တွင် ပုလဲအစုကို စီစဉ်တပ်ဆင်၏။ ထို့နောက် လမိုက်မျက်နှာရှိသော တစ်ဦးက သူမကို စန္ဒရကာန္တ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် လဲလျောင်းစေ၏။

Verse 54

स्वापयामास तन्वंगीं स्रवच्छीतांबुशीतले । दृष्ट्वोपचार्यमाणां तामित्थं बुद्धिशरीरिणी

သူမက ကိုယ်အင်္ဂါနူးညံ့သိမ်မွေ့သော မိန်းမကို အေးမြသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အိပ်စေ၏၊ ထိုမျက်နှာပြင်သည် အေးမြသောရေစီးစီးယိုယိုကြောင့် ပိုမိုအေးမြနေ၏။ ထိုသို့ ပြုစုကုသနေသည်ကို မြင်၍ ဉာဏ်ပညာရှိသူမက သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပြောကြား၏။

Verse 55

अतितापपरीतांगी ताः सखीः प्रत्यभाषत । एतस्यास्तापशांत्यर्थं जानेहं परमौषधम्

အလွန်အမင်းအပူဒဏ်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေ၍ သူမက မိတ်သဟာယများကို ပြော၏— “ဤလောင်ကျွမ်းသော ဝေဒနာကို ငြိမ်းစေရန် ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆေးကို ငါသိ၏။”

Verse 56

उपचारानिमान्सवार्न्दूरी कुरुत मा चिरम् । अपतापां करोम्येनां सद्यः पश्यत कौतुकम्

ဤအမှုတော်ဆောင်များနှင့် ပူဇော်ပွဲအပြင်အဆင်အားလုံးကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားကြ—မနှောင့်နှေးကြနှင့်။ ငါသည် သူမကို မီးလောင်သကဲ့သို့သော ပူပန်နာကျင်မှုမှ ချက်ချင်းလွတ်မြောက်စေမည်; ဤအံ့ဖွယ်ကောင်းမှုကို ကြည့်ကြလော့။

Verse 57

दृष्ट्वा चित्रपटीमेषा सद्यो विह्वलतामगात् । अत्रैव काचिदेतस्याः प्रेमभूरस्ति निश्चितम्

ပန်းချီပိတ်ကားကို မြင်သည်နှင့် သူမသည် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှား၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်သွား၏။ အမှန်တကယ် ဤနေရာတော်၌ပင် သူမအတွက် ချစ်ခြင်း၏ အခြေခံ—ကံကြမ္မာချည်နှောင်မှု—ရှိနေသည်ဟု သေချာ၏။

Verse 58

अतश्चित्रपटीस्पर्शात्परितापं विहास्यति । वाक्याद्बुद्धिशरीरिण्यास्ततस्तत्परिचारिकाः

ထို့ကြောင့် ပန်းချီပိတ်ကားကို ထိတွေ့ခြင်းဖြင့် သူမသည် မီးလောင်သကဲ့သို့သော ပူပန်နာကျင်မှုကို စွန့်လွှတ်မည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသဘောရှိသော မိန်းမ၏ စကားအတိုင်း သူမ၏ အမှုတော်ဆောင်မိန်းကလေးများက ထိုသို့ ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 59

निधाय तत्पुरः प्रोचुः पटीं पश्य कलावति । तवानंदकरी यत्र काचिदस्तीष्टदेवता

၎င်းကို သူမ၏ရှေ့တွင် ထားပြီး ပြောကြသည်– “ကလာဝတီ၊ ဤပန်းချီပိတ်ကားကို ကြည့်ပါ။ ဤနေရာ၌ သင်၏ အိဋ္ဌဒေဝတာ (နှလုံးသားကပ်လျက် ကိုးကွယ်သည့် ဘုရား) ၏ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ပါး ရှိပြီး သင်၏ အာနန္ဒကို ပေးစွမ်းသည်။”

Verse 60

सापीष्टदेवतानाम्ना तत्पटीदर्शनेन च । सुधासेकमिव प्राप्य मूर्छां हित्वोत्थिता द्रुतम्

ထို့နောက် သူမသည်—မိမိ၏ အိဋ္ဌဒေဝတာ၏ နာမကို ကြားရခြင်းနှင့် ပန်းချီပိတ်ကားကို မြင်ရခြင်းကြောင့်—အမృతရေဖြင့် ပက်ဖျန်းခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ မူးလဲမှုကို စွန့်ကာ ချက်ချင်း ထလျက်ရှိ၏။

Verse 61

अवग्रहपरिम्लाना वर्षासारैरिवौषधीः । पुनरालोकयांचक्रे ज्ञानदां ज्ञानवापिकाम्

မိုးခေါင်ပြီးနောက် ပထမမိုးရေစက်များကြောင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ပြန်လည်စိမ်းလန်းသကဲ့သို့၊ သူမသည် ဉာဏ်ပေးသော “ဉာဏဝါပီ” သန့်ရှင်းသောရေတွင်းကို ထပ်မံကြည့်ရှု하였다။

Verse 62

स्पृष्ट्वा कलावती तां तु वापीं चित्रगतामपि । लेभे भवांतरज्ञानं यथासीत्पूर्वर्जन्मनि

ကလாவတီသည် ထိုရေတွင်းကို ထိတွေ့လိုက်သောအခါ—ပန်းချီပုံထဲတွင်သာ ရှိနေသော်လည်း—အတိတ်ဘဝကဲ့သို့ အခြားဘဝအကြောင်း ဉာဏ်သိမြင်မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 63

पुनर्विचारयांचक्रे वापी माहात्म्यमुत्तमम् । अहो चित्रगतापीयं संस्पृष्टा ज्ञानवापिका

သူမသည် ထိုရေတွင်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတန်ခိုးကို ထပ်မံစဉ်းစား၍ “အဟို! ပန်းချီထဲတွင်သာ ရှိနေသော်လည်း ‘ဉာဏဝါပီ’ ကို ထိမိလျှင် အာနုဘော်ကို မပျက်မကွက် ပေးစွမ်းသေးသည်” ဟုဆို하였다။

Verse 64

ज्ञानं मे जनयामास भवांतर समुद्भवम् । अथ तासां पुरो हृष्टा कथयामास सुंदरी

“ဤအရာသည် အခြားဘဝမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဉာဏ်ကို ငါ့အတွင်း၌ မွေးဖွားစေ하였다။” ထို့နောက် ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းသဖြင့် ထိုလှပသောမိန်းမသည် အစေခံတို့ရှေ့တွင် ထိုအကြောင်းကို ပြောကြားလေသည်။

Verse 65

निजं प्राग्भव वृत्तांतं ज्ञानवापीप्रभावजम् । कलावत्युवाच । एतस्माज्जन्मनः पूर्वमहं ब्राह्मणकन्यका

ကလாவတီသည် “ဉာဏဝါပီ” ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထင်ရှားလာသော မိမိ၏ အတိတ်ဘဝအကြောင်းကို ပြော하였다– “ဤဘဝမတိုင်မီ ငါသည် ဗြာဟ္မဏ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။”

Verse 66

उपविश्वेश्वरं काश्यां ज्ञानवाप्यां रमे मुदा । जनको मे हरिस्वामी जनयित्री प्रियंवदा

ကာသီမြို့၌ ဥပဝိශ්ဝေရှွရ နှင့် သန့်ရှင်းသော ဉာဏဝာပီ၌ ငါသည် ပီတိဝမ်းမြောက်စွာ ရမေခဲ့၏။ ငါ၏ဖခင်မှာ ဟရိಸ್ವာမင် ဖြစ်၍ မိခင်မှာ ပရိယံဝဒါ ဖြစ်၏။

Verse 67

आख्या मम सुशीलेति मां च विद्याधरोऽहरत् । मध्येमार्गं निशीथेथ तदोप मलयाचलम्

ငါ၏အမည်မှာ ‘သုရှီလာ’ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဝိဒ္ယာဓရတစ်ဦးက ငါကို ခိုးယူ၍ သယ်ဆောင်သွား၏။ လမ်းခရီးအလယ်၌ အလယ်ညအချိန်တွင် သူသည် မလယာချလ တောင်သို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 68

रक्षसा सहतो वीरो राक्षसं स जघानह । रक्षोपि मुक्तं शापात्तु दिव्यवपुरवाप ह

သူရဲကောင်းတစ်ဦးသည် ရက္ခသ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရသော်လည်း ထိုရက္ခသကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့၏။ ထိုဒေဝတမန်ကဲ့သို့သော ရက္ခသသည်လည်း ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ကာ ဒိဗ္ဗရုပ်ကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 69

अवाप जन्मगंधर्वस्त्वसौ मलयकेतुतः । कर्णाटनृपतेः कन्या बभूवाहं कलावती

သူသည် မလယကေတု ဟူသော အမည်ရှိ ဂန္ဓဗ္ဗအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ငါသည်လည်း ကර්ဏာဋ မင်း၏ သမီး ကလာဝတီ အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 70

इति ज्ञानं ममोद्भूतं ज्ञानवापीक्षणात्क्षणात् । इति तस्या वचः श्रुत्वा सापि बुद्धिशरीरिणी

“ဉာဏဝာပီကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင်—ချက်ချင်း—ငါ့အတွင်း၌ ဉာဏ်ပညာ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်” ဟုဆို၏။ သူမ၏စကားကို ကြားသော် ထိုသူမလည်း သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်အဖြစ် ကိုယ်ထည်ရှိသူကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှား၍ တုံ့ပြန်၏။

Verse 71

ताश्च तत्परिचारिण्यः प्रहृष्टास्यास्तदाऽभवन् । प्रोचुस्तां प्रणिपत्याथ पुण्यशीलां कलावतीम्

ထိုအခါ သူမ၏အမှုထမ်းမိန်းမတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ဦးချကန်တော့၍ ပုဏ္ဏသီလရှိသော ကလာဝတီအား ရိုသေစွာ လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 72

अहो कथं हि सा लभ्या यत्प्रभावोयमीदृशः । धिग्जन्म तेषां मर्त्येऽस्मिन्यैर्नैक्षि ज्ञानवापिका

အို! အာနုဘော်ဓာတ် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် ထိုသန့်ရှင်းသောရေတွင်းကို မည်သို့ရောက်နိုင်မည်နည်း။ ဤလောက၌ ဉာဏဝါပီကို မမြင်ဖူးသေးသူ မရဏလူတို့၏ မွေးဖွားခြင်းကို သက်သက်သာသာ မဆိုနိုင်၊ အရှက်တရားပင် ဖြစ်၏။

Verse 73

कलावति नमस्तुभ्यं कुरुनोपि समीहितम् । जनिं सफलयास्माकं नय नः प्रार्थ्य भूपतिम्

အို ကလာဝတီ၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏; ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆန္ဒကိုလည်း ပြည့်စုံစေပါ။ မင်းကြီးထံ တောင်းပန်၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို (ထိုနေရာသို့) ခေါ်ဆောင်ကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ မွေးဖွားခြင်းကို အကျိုးရှိစေပါ။

Verse 74

अयं च नियमोस्माकमद्यारभ्य कलावति । निर्वेक्ष्यामो महाभोगान्दृष्ट्वा तां ज्ञानवापिकाम्

အို ကလာဝတီ၊ ယနေ့မှစ၍ ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နိယမ-ဝတ်ဖြစ်၏။ ဉာဏဝါပီကို မြင်ပြီးနောက် မဟာပျော်ရွှင်မှုအလုံးစုံကို အတန်မရှိဟု မြင်ကာ စွန့်လွှတ်မည်။

Verse 75

अवश्यं ज्ञानवापी सा नाम्ना भवितुमर्हति । चित्रं चित्रगतापीह या तव ज्ञानदायिनी

အမှန်ပင် ထိုရေတွင်းသည် ‘ဉာဏဝါပီ’ ဟူသော နာမတော်နှင့် ထိုက်တန်၏။ အံ့ဩဖွယ်တကား—ဤနေရာ၌ ရေတွင်းတစ်ခုသာဖြစ်သော်လည်း သင့်အား ဉာဏ်ပညာကို ပေးအပ်တတ်၏။

Verse 76

ओंकृत्य तासां वाक्यं सा स्वाकारं परिगोप्य च । प्रियाणि कृत्वा भूभर्तुः प्रस्तावज्ञा व्यजिज्ञपत्

မင်္ဂလာရှိသော “အိုမ်” ဟုဆိုကာ သူတို့၏စကားကို သဘောတူ၍ မိမိရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားလေသည်။ အချိန်အခါကို သိမြင်သူမသည် မင်းကို နှစ်သက်စေသောအမှုများကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက် မြေကြီး၏အရှင်ထံ မိမိတောင်းဆိုချက်ကို လျှောက်တင်하였다။

Verse 77

कलावत्युवाच । जीवितेश न मे त्वत्तः किंचित्प्रियतरं क्वचित् । त्वामासाद्य पतिं राजन्प्राप्ताः सर्वे मनोरथाः

ကလာဝတီက ဆိုသည်— “အို ငါ့အသက်၏အရှင်၊ သင်ထက် ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးစရာ အရာ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မရှိပါ။ အို မင်းကြီး၊ သင့်ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရရှိပြီးနောက် ငါ့စိတ်ကူးဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံသွားပါပြီ။”

Verse 78

एको मनोरथः प्रार्थ्यो ममास्त्यत्रार्यपुत्रक । विचारपथमापन्नस्तवापि स महाहितः

“သို့သော်လည်း အို အာရျသားတော်၊ ဒီနေရာမှာ ငါတောင်းဆိုရမည့် ဆန္ဒတစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။ ထိုဆန္ဒသည် သင်၏ စဉ်းစားသုံးသပ်ရာ လမ်းကြောင်းထဲသို့လည်း ဝင်ရောက်ပြီးသားဖြစ်ကာ အလွန်အကျိုးရှိသည်။”

Verse 79

मम तु त्वदधीनायाः सुदुष्प्रापतरो महान् । तव स्वाधीनवृत्तेस्तु सिद्धप्रायो मनोरथः

“ငါ့အတွက်—သင်အပေါ် မူတည်နေရသူအဖြစ်—ဤကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ကို ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ သို့သော် မိမိအလိုအလျောက် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော သင့်အတွက်တော့ ထိုဆန္ဒသည် များမကြာခင် ပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။”

Verse 80

प्राणेश किं बहूक्तेन यदि प्राणैः प्रयोजनम् । तदाभिलषितं देहि प्राणा यास्यंत्यथान्यथा

“အို ငါ့အသက်ရှူ၏အရှင်၊ စကားများများ ပြောရန် ဘာလိုသနည်း? သင်က ငါ့အသက်ကို တန်ဖိုးထားလျှင် ငါလိုချင်သမျှကို ပေးပါ; မဟုတ်လျှင် ငါ့အသက်ရှူများသည် ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်။”

Verse 81

प्राणेभ्योपि गरीयस्यास्तस्या वाक्यं निशम्य सः । उवाच वचनं राजा तस्याः स्वस्यापि च प्रियम्

သူ၏အသက်ထက်ပင် ပိုချစ်မြတ်နိုးသော မိန်းမ၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ မင်းကြီးသည် သူမနှင့် မိမိနှစ်ဦးစလုံး စိတ်နှစ်သက်စေမည့် အဖြေစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 82

राजोवाच । नाहं प्रिये तवादेयमिह पश्यामि भामिनि । प्राणा अपि मम क्रीतास्त्वया शीलकलागुणैः

မင်းကြီးမိန့်တော်မူသည်– “ချစ်သူရေ၊ လှပသောမိန်းမရေ၊ ဒီမှာ မင်းကို မပေးဘဲ ထိန်းထားသင့်တဲ့အရာ တစ်စုံတစ်ရာကို မမြင်ပါ။ မင်း၏သီလ၊ အနုပညာနှင့် ဂုဏ်သတ္တိတို့က ငါ့အသက်တောင် ဝယ်ယူထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ။”

Verse 83

अविलंबितमाचक्ष्व कृतं विद्धि कलावति । भवद्विधानां साध्वीनामन्येऽप्राप्यं न किंचन

“ကလာဝတီရေ၊ မနှောင့်နှေးဘဲ ပြောပါ; ပြီးစီးပြီးသားလို သဘောထားပါ။ မင်းလို သာဓဝီသီလရှင် မိန်းမများအတွက် အခြားသူတို့ မရနိုင်သည့်အရာဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 84

कः प्रार्थ्यः प्रार्थनीयं किं को वा प्रार्थयिता प्रिये । न पृथग्जनवत्किंचिद्वर्तनं नौ कलावति

“ချစ်သူရေ၊ ဘယ်သူကို တောင်းပန်ရမလဲ၊ ဘာကို တောင်းရမလဲ၊ တောင်းသူက ဘယ်သူလဲ။ ကလာဝတီရေ၊ ငါတို့ကြားမှာ သာမန်ကွဲကွာသူများလို အပြန်အလှန်ကိစ္စ မရှိပါ။”

Verse 85

देशः कोशो बलं दुर्गं यदन्यदपि भामिनि । तत्त्वदीयं न मे किंचित्स्वाम्यमात्रमिहास्ति मे

“နိုင်ငံ၊ خزانہ၊ စစ်တပ်၊ ကာကွယ်ရေးခံတပ်များနှင့် အခြားအရာအားလုံး—အလင်းရောင်တောက်ပသူရေ—အားလုံး မင်းပိုင်သည်။ ဒီမှာ အမှန်တကယ် ငါ့ပိုင်ဆိုင်ရာ မရှိတော့; ငါ့ထံမှာ ‘အရှင်’ ဆိုတဲ့ အမည်သာ ကျန်ရစ်သည်။”

Verse 86

तच्च स्वाम्यं ममान्यत्र त्वदृते जीवितेश्वरि । राज्यं त्यजेयं त्वद्वाक्यात्तृणीकृत्यापि मानिनि

အို ငါ့အသက်၏ အရှင်မ၊ သင်မရှိလျှင် ငါ့အတွက် အခြားဘယ်နေရာတွင်မျှ ပိုင်ခွင့်မရှိ။ အို မာနရှိသောမ၊ သင်၏စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ငါသည် နိုင်ငံတော်ကိုပင် မြက်ခြောက်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ စွန့်လွှတ်မည်။

Verse 87

माल्पकेतोर्महीजानेरिति वाक्यं निशम्य सा । प्राह गंभीरया वाचा वचश्चारु कलावती

မြေပြင်၏ဘုရင် မာလ်ပကေတု၏ စကားကို ကြားသော်၊ စကားလှပသော ကလာဝတီသည် နက်ရှိုင်း၍ တည်ငြိမ်သောအသံဖြင့် ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 88

कलावत्युवाच । नाथ प्रजासृजापूर्वं सृष्टा नानाविधाः प्रजाः । प्रजाहिताय संसृष्टं पुरुषार्थचतुष्टयम्

ကလာဝတီက ဆိုသည်– “အို နာထာ၊ စကြဝဠာစတင်ဖန်ဆင်းစဉ် ပရဇာကို ပေါက်ဖွားစေရန် အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါများကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးအတွက် ပုရုသာရ్థ လေးပါး—ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခ—ကိုလည်း သတ်မှတ်တည်ထောင်ခဲ့သည်။”

Verse 89

तद्विहीनाजनिरपि जल बुद्बुदवन्मुधा । तस्मादेकोपि संसाध्यः परत्रेह च शर्मणे

ထိုအရာမရှိသော မွေးဖွားခြင်းပင်လျှင် အကျိုးမဲ့သည်—ရေပေါ်ဖ泡ကဲ့သို့။ ထို့ကြောင့် ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးလုံး၌ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်ကိုပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 90

यत्रानुकूल्यं दंपत्योस्त्रिवर्गस्तत्र वर्धते । यदुच्यते पुराविद्भिरिति तत्तथ्यमीक्षितम्

လင်မယား အပြန်အလှန် သဟဇာတရှိရာနေရာ၌ တြိဝဂ္ဂ—ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ—သည် တိုးပွားကြီးထွားသည်။ ရှေးပညာရှိတို့ ပြောကြားခဲ့သမျှကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 91

मद्विधाना तु दासीनां शतं तेऽस्तीह मंदिरे । तथापि नितरां प्रेम स्वामिनो मयि दृश्यते

အချစ်တော်ရေ၊ သင်၏နန်းတော်၌ ကျွန်မကဲ့သို့သော အမှုထမ်းမိန်းမ တစ်ရာရှိသော်လည်း၊ သခင်၏ အလွန်နက်ရှိုင်းသော မေတ္တာသည် ကျွန်မပေါ်သို့ပင် ထူးခြားစွာ ထင်ရှားနေသည်။

Verse 92

तव दास्यपि भोगाढ्या किमुतांकस्थलीचरी । तत्राप्यनन्यसंपत्तिस्तत्र स्वाधीनभर्तृता

သင်၏ အမှုထမ်းမိန်းမများပင် ပျော်ရွှင်စည်းစိမ်အလယ်တွင် နေထိုင်ကြသည်; ထို့ထက် သင်၏ပေါင်ပေါ်၌ လှုပ်ရှားနေသူကတော့ မည်မျှပိုမိုမလဲ။ သို့ရာတွင် ထိုနေရာ၌ပင် ထူးကဲသော ရတနာတစ်ပါးရှိသည်—မေတ္တာကြောင့် သစ္စာတည်၍ မိမိ၏ချစ်ခြင်းအောက်တွင် နေသော ခင်ပွန်း။

Verse 93

विपश्चित्संचयेदर्थानिष्टापूर्ताय कर्मणे । तपोर्थमायुर्निर्विघ्नं दारांश्चापत्यलब्धये

ပညာရှိသူသည် ယဇ္ဉနှင့် အိဋ္ဌ-ပူရ္တ (ဒါနနှင့် လူထုအကျိုး) ကုသိုလ်ကर्मများအတွက် ဥစ္စာကို စုဆောင်းသင့်သည်။ တပဿာအတွက် အတားအဆီးမရှိသော အသက်တာကို ဆန္ဒပြုသင့်ပြီး၊ သားသမီးရရှိရန် ဇနီးကို လက်ခံသင့်သည်။

Verse 94

तवैतत्सर्वमस्तीह विश्वेशानुग्रहात्प्रिय । पूरणीयोऽभिलाषो मे यदि तद्वचम्यहं शृणु

အချစ်တော်ရေ၊ ဗိශ්ဝေရှ (ကမ္ဘာ့အရှင်)၏ အနုဂ्रहကြောင့် ဤအရာအားလုံးသည် ဒီနေရာတွင် သင်၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီးသား။ သို့သော် ကျွန်မ၏ ဆန္ဒတစ်ခု မပြည့်စုံသေးသည်; သင်သဘောတူလျှင် ကျွန်မပြောမည့်စကားကို နားထောင်ပါ။

Verse 95

तूर्णं प्रहिणु मां नाथ विश्वनाथपुरीं प्रति । प्राणाः प्रयाता प्रागेव वपुः शेषास्मि केवलम्

အို နာထ၊ ကျွန်မကို အမြန်ဆုံး ဗိශ්ဝနာထပူရီ (ကာသီ) သို့ ပို့ပေးပါ။ ကျွန်မ၏ အသက်ရှူသက်တမ်းသည် များမကြာခင်ကတည်းက ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာသာ ကျန်ရှိနေပါသည်။

Verse 96

माल्यकेतुः कलावत्या इत्याकर्ण्य वचः स्फुटम् । क्षणं विचार्य स्वहृदि राजा प्रोवाच तां प्रियाम्

ကလావတီ၏ ထင်ရှားသန့်ရှင်းသော စကားကို ကြားသော် မာလျကေတု မင်းကြီးသည် နှလုံးထဲ၌ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချစ်မြတ်နိုးသူမအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 97

प्रिये कलावति यदि तव गंतव्यमेव हि । राज्यलक्ष्म्यानया किं मे चलया त्वद्विहीनया

“ချစ်သူ ကလாவတီရေ—နင် မဖြစ်မနေ ထွက်ခွာရမည်ဆိုလျှင် နင့်မရှိဘဲ လှုပ်လှဲမတည်သော ရာဇလက္ခမီ ဂုဏ်အာနုභာဝသည် ငါ့အတွက် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း”

Verse 98

न राज्यं राज्यमित्याहू राज्यश्रीः प्रेयसी ध्रुवम् । सप्तांगमपि तद्राज्यं तया हीनं तृणायते

“လူတို့က ဆိုကြသည်—နိုင်ငံတော်ဟူသည် အမှန်တကယ် ‘နိုင်ငံတော်’ မဟုတ်; အာဏာ၏ ရာဇသရီအလှတရားသည် ချစ်သူမပင် ဖြစ်၏။ အင်္ဂါခုနစ်ပါး ပြည့်စုံသည့် နိုင်ငံတော်ပင် သူမမရှိလျှင် မြက်တစ်ပင်ကဲ့သို့ တန်ဖိုးမဲ့သွားသည်”

Verse 99

निःसपत्नं कृतं राज्यं भुक्त्वा भोगान्निरंतरम् । हृषीकार्थाः कृतार्थाश्च विधृता आधृतिः प्रिये

“ချစ်သူရေ၊ ငါသည် နိုင်ငံတော်ကို ပြိုင်ဘက်မရှိအောင် ပြုလုပ်ပြီး အပျော်အပါးတို့ကို မပြတ်မတောက် ခံစားခဲ့သည်။ အာရုံများလည်း ပြည့်ဝတိမ်းတိမ်း ဖြစ်ကာ စိတ်အေးချမ်းမှုကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်”

Verse 100

अपत्यान्यपि जातानि किं कर्तव्यमिहास्ति मे । अवश्यमेव गंतव्याऽवाभ्यां वाराणसी पुरी

“သားသမီးများလည်း မွေးဖွားပြီးပြီ; ဒီနေရာမှာ ငါ့အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန် ဘာကျန်သေးသနည်း။ အမှန်တကယ် ငါတို့နှစ်ဦးလုံး ဝါရာဏသီ မြို့တော်သို့ မဖြစ်မနေ သွားရမည်”

Verse 110

अथ प्रातः समुत्थाय कृत्वा शौचाचमक्रियाम् । राज्ञ्या विनिर्दिष्टपथा ज्ञानवापीं नृपो ययौ

ထို့နောက် မနက်စောစော ထ၍ သန့်စင်ရေးနှင့် အာစမန (ရေသောက်သန့်စင်) အကျင့်ကို ပြုလုပ်ပြီး မိဖုရားညွှန်ပြသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဘုရင်သည် ဉာဏဝါပီသို့ သွားလေ၏။

Verse 120

तावद्विमानमापन्नं सक्वणत्किंकिणीगणम् । पश्यतां सर्वलोकानां चन्द्रमौलिरथोरथात्

ထိုခဏတည်းက လူအပေါင်းတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကင်ကိဏီခေါင်းလောင်းသေးသေးများ၏ သံမြည်သံကွဲနှင့်အတူ ဒေဝဗိမာန်တစ်စင်း ရောက်လာ၍၊ လမောက်ကပ်တော်မူသော ချန္ဒ్రమောလီ (ရှီဝ) သည် ရထားမှ ထွက်ပေါ်တော်မူ၏။

Verse 127

पठित्वा पाठयित्वा वा श्रुत्वा वा श्रद्धयान्वितः । ज्ञानवाप्याः शुभाख्यानं शिवलोके महीयते

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဉာဏဝါပီ၏ မင်္ဂလာဇာတ်လမ်းကို ကိုယ်တိုင်ဖတ်သူ၊ အခြားသူကို ဖတ်စေသူ၊ သို့မဟုတ် နားထောင်သူပင်လျှင် ရှီဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။