Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 30
यावंतो भास्वतः स्पर्शाद्भासंते सैकताः कणाः । तावंतो द्रुहिणा जग्मुर्नैत्येषा मणिकर्णिका
yāvaṃto bhāsvataḥ sparśādbhāsaṃte saikatāḥ kaṇāḥ | tāvaṃto druhiṇā jagmurnaityeṣā maṇikarṇikā
တောက်ပသော နေမင်း၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် လင်းလက်သော သဲမှုန်အမှုန် မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုမျှအကြိမ် ဒြုဟိဏာ (ဗြဟ္မာ) သည် ဤနေရာသို့ လာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ဤ မဏိကဏ္ဏိကာ သည် ‘နૈတိ’—သာမန်ဖြစ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းမှု လျော့နည်းခြင်း—မရှိပေ။
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Scene: Brahmā (Druhiṇa) repeatedly arriving at Maṇikarṇikā; sunlit sand-grains sparkle on the ghat; the place radiates undiminished sanctity despite countless divine visits.
FAQs
Even repeated divine visitation cannot diminish the tīrtha’s potency—Maṇikarṇikā is portrayed as inexhaustibly sacred.
Maṇikarṇikā in Kāśī.
No explicit rite; the verse emphasizes the tīrtha’s undiminishing greatness and continual draw for pilgrims (even Brahmā).