Adhyaya 16

Verse 1

। सूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः श्रेष्ठा वामदेवस्य भाषितम्

စူတက ပြောသည်။ အို မုနိအမြတ်တို့၊ ဝါမဒေဝ၏ ဟောကြားသော စကားတော်ကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 2

वामदेव उवाच । पुरा मंदरशैलेंद्रे नानाधातुविचित्रिते । नानासत्वसमाकीर्णे नानाद्रुमलताकुले

ဝါမဒေဝက ပြောသည်။ ရှေးကာလတုန်းက မန္ဒရာတောင်—တောင်တို့၏ မင်း—ပေါ်၌ အမျိုးမျိုးသော သတ္တုဓာတ်များဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား၍ သတ္တဝါမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ သစ်ပင်နှင့် လျားပင်မျိုးစုံဖြင့် ထူထပ်နေသော အရပ်၌၊

Verse 3

कालाग्निरुद्रो भगवान्कदाचिद्विश्ववंदितः । समाससाद भूतेशः स्वेच्छया परमेश्वरः

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာက ပူဇော်ဝတ်ပြုကြသော ဘဂဝန် ကာလာဂ္နိရုဒ္ဒရ—သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ ပရမေရှွရ—မိမိအလိုတော်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 4

समंतात्समुपातिष्ठन्रुद्राणां शतकोटयः । तेषां मध्ये समासीनो देवदेवस्त्रिलोचनः

အရပ်လေးမျက်နှာမှ ရုဒ္ဒရတို့ ရာကုဋိများ ပေါ်ထွန်း၍ ဝန်းရံကာ ရပ်တည်ကြ၏။ သူတို့အလယ်၌ ဒေဝဒေဝ တြိလෝချန—မျက်စိသုံးပါးရှင်—ထိုင်တော်မူ၏။

Verse 5

तत्रागच्छत्सुरश्रष्ठो देवैः सह पुरंदरः । तथाग्निर्वरुणो वायुर्यमो वैवस्वतस्तथा

ထိုနေရာသို့ ဒေဝတို့နှင့်အတူ ဒေဝအထွဋ် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ကြွလာ၏။ ထို့အပြင် အဂ္နိ၊ ဝရုဏ၊ ဝါယု နှင့် ဝိုင်ဝသွဝတ ယမလည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 6

गंधर्वाश्चित्रसेनाद्याः खेचराः पन्नगादयः । विद्याधराः किंपुरुषाः सिद्धाः साध्याश्च गुह्यकाः

စိတ္တရစေန အစရှိသော ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ မိုးကောင်းကင်၌ လှည့်လည်သည့် ခေချရများ၊ နာဂနှင့် မြွေမျိုးတို့; ထို့ပြင် ဝိဒ္ယာဓရ၊ ကിംပုရုෂ၊ စိဒ္ဓ၊ သာဓျ နှင့် ဂုဟျကတို့လည်း စုဝေးလာကြ၏။

Verse 7

ब्रह्मर्षयो वसिष्ठाद्या नारदाद्याः सुरर्षयः । पितरश्च महात्मानो दक्षाद्याश्च प्रजेश्वराः

ဝသိဋ္ဌ အစရှိသော ဘြဟ္မရိသိများ၊ နာရဒ အစရှိသော ဒေဝရိသိများ; မဟာသတ္တိရှိသော ပိတೃများနှင့် ဒက္ခ အစရှိသော ပရဇေရှွရများ—အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြ၏။

Verse 8

उर्वश्याद्याश्चाप्सरसश्चंडिकाद्याश्च मातरः । आदित्या वसवो दस्रौ विश्वेदेवा महौजसः

ဧရာဝတီမဟုတ်၊ ဥရဝသီနှင့် အခြား အပ်ဆရာများ၊ ခဏ္ဍိကာနှင့် အခြား ဒေဝီမိခင်များ၊ အာဒိတျယများ၊ ဝသုများ၊ အရှွင် အမြွှာနှစ်ပါးနှင့် မဟာတေဇရှိသော ဝိශ්ဝေဒေဝများ—မဟာအာနုဘော်ဖြင့် တောက်ပလျက်—အဲဒီနေရာ၌ ရှိနေကြ၏။

Verse 9

अथान्ये भूतपतयो लोकसंहरणे क्षमाः । महाकालश्च नंदी च तथा वै शंखपालकौ

ထို့နောက် လောကပျက်ကွက်ခြင်းကိုပင် ဖြစ်စေနိုင်သော အခြားသော ဘူတပတိများလည်း ရှိကြ၏—မဟာကာလ၊ နန္ဒီ၊ ထို့ပြင် ရှင်ခနှင့် ပါလက ဟူသော နှစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 10

वीरभद्रो महातेजाः शंकुकर्णो महाबलः । घंटाकर्णश्च दुर्धर्षो मणिभद्रो वृकोदरः

မဟာတေဇဖြင့် တောက်လောင်သော ဝီရဘဒ္ဒရ၊ အလွန်မဟာဗလရှိသော ရှင်ကုကဏ္ဏ၊ နှင့် တားဆီးရန်ခက်ခဲသော ဂဏ္ဍာကဏ္ဏ—မဏိဘဒ္ဒရနှင့် ဝೃကိုဒရတို့နှင့်အတူ—အားလုံး ရှိနေကြ၏။

Verse 11

कुंडोदरश्च विकटास्तथा कुभोदरो बली । मंदोदरः कर्णधारः केतुर्भृंगीरिटिस्तथा

ကုဏ္ဍိုဒရနှင့် ဝိကဋ၊ ထို့ပြင် အင်အားကြီးသော ကုဘိုဒရ; ထို့နောက် မန္ဒိုဒရ၊ ကဏ္ဏဓာရ၊ ကေတု နှင့် ဘೃင်ဂီရိဋိ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 12

भूतनाथास्तथान्ये च महाकाया महौजसः । कृष्णवर्णास्तथा श्वेताः केचिन्मंडूकसप्रभाः

ထို့ပြင် အခြားသော ဘူတနာထများလည်း ရှိကြပြီး—ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ မဟာဩဇရှိကြသည်—အချို့မှာ အမဲရောင်၊ အချို့မှာ အဖြူရောင်၊ အချို့မှာ ဖားကဲ့သို့ တောက်ပြောင်သော အရောင်တင်ရှိကြ၏။

Verse 13

हरिता धूसरा धूम्राः कर्बुरा पीतलोहिताः । चित्रवर्णा विचित्रांगाश्चित्रलीला मदोत्कटाः

အချို့သည် အစိမ်းရောင်၊ အချို့သည် မီးခိုးရောင်၊ အချို့သည် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့; အချို့သည် အစက်အပြောက်ရောင်၊ အချို့သည် အဝါနီရောင်။ အရောင်စုံလင်၍ အင်္ဂါအဆန်းကြယ်—ထူးခြားသော လီလာများကို ပြသကာ မူးယစ်သော အာရုံတက်ကြွမှုဖြင့် ကြမ်းတမ်းလှ၏။

Verse 14

नानायुधोद्यतकरा नानावाहनभूषणाः । केचिद्व्याघ्रमुखाः केचित्सूकरास्या मृगा ननाः

လက်များကို မြှောက်ကာ လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်၍၊ စီးနင်းယာဉ်မျိုးစုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ အချို့မှာ ကျားမျက်နှာ၊ အချို့မှာ ဝက်ရိုင်းမျက်နှာ၊ အချို့မှာ တိရစ္ဆာန်မျိုးစုံ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားကြသည်။

Verse 15

केचिच्च नक्रवदनाः सारमेयमुखाः परे । सृगालवदनाश्चान्य उष्ट्राभवदनाः परे

အချို့မှာ မိကျောင်းမျက်နှာ၊ အချို့မှာ ခွေးမျက်နှာ။ အချို့မှာ မြေခွေးမျက်နှာ၊ အချို့မှာ အုတ်မျက်နှာကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 16

केचिच्छरभभेरुंडसिंहाश्वोष्ट्रबकाननाः । एकवक्त्रा द्विवक्त्राश्च त्रिमुखाश्चैव निर्मुखाः

အချို့မှာ Śarabha၊ Bheruṇḍa၊ ခြင်္သေ့၊ မြင်း၊ အုတ် သို့မဟုတ် ကြာငှက်မျက်နှာကဲ့သို့။ အချို့မှာ မျက်နှာတစ်ခု၊ အချို့မှာ နှစ်ခု၊ အချို့မှာ သုံးခု—တချို့မှာ မျက်နှာမရှိသကဲ့သို့ပင်။

Verse 17

एकहस्तास्त्रिहस्ताश्च पंचहस्तास्त्वहस्तकाः । अपादा बहुपादाश्च बहुकर्णैककर्णकाः

အချို့မှာ လက်တစ်ဖက်၊ အချို့မှာ သုံးဖက်၊ အချို့မှာ ငါးဖက်၊ အချို့မှာ လက်မရှိ။ အချို့မှာ ခြေမရှိ၊ အချို့မှာ ခြေများစွာရှိ; အချို့မှာ နားများစွာရှိ၊ အချို့မှာ နားတစ်ဖက်တည်းရှိ။

Verse 18

एकनेत्राश्चतुर्नेत्रा दीर्घाः केचन वामनाः । समंतात्परिवार्येशं भूतनाथमुपासते

အချို့မှာ မျက်စိတစ်လုံး၊ အချို့မှာ မျက်စိလေးလုံး; အချို့မှာ မြင့်ရှည်၊ အချို့မှာ ပုနု။ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ဝိုင်းရံကာ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ဘူတနာထ အီရှကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကြ၏။

Verse 19

अथागच्छन्महातेजा मुनीनां प्रवरः सुधीः । सनत्कुमारो धर्मात्मा तं द्रष्टुं जगदीश्वरम्

ထို့နောက် တေဇောဓာတ်ကြီး၍ ပညာရှိ၊ မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဓမ္မစိတ်ရှိသော စနတ်ကူမာရသည် လောက၏အရှင် ဇဂဒီရှဝရကို မြင်ဒর্শနာပြုရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 20

तं देवदेवं विश्वेशं सूर्यकोटिसमप्रभम् । महाप्रलयसंक्षुब्धसप्तार्णवघनस्वनम्

သူသည် ဒေဝတို့၏ဒေဝ၊ ဗိශ්ဝေရှဝရကို မြင်တော်မူ၏—နေမင်းကုဋိများကဲ့သို့ တောက်ပ၍; မဟာပရလယ၌ လှုပ်ရှားသောင်းကျန်းသော သမုဒ္ဒရာခုနစ်စင်း၏ နက်ရှိုင်းသော ဟုန်းဟုန်းသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းလျက်ရှိ၏။

Verse 21

संवर्त्ताग्निसमाटोपं जटामंडलशोभितम् । अक्षीणभालनयनं ज्वालाम्लानमुखत्विषम्

သူသည် စံဝတ္တမီးကဲ့သို့ တောက်လောင်ပြင်းထန်၍ ဇဋာဝိုင်းဖြင့် လှပတင့်တယ်၏။ နဖူးပေါ်ရှိ မျက်စိသည် မခမ်းမနား မပင်ပန်း၊ မျက်နှာတော်၏ အရောင်အလင်းသည် မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်ပ၏။

Verse 22

प्रदीप्तचूडामणिना शशिखंडेन शोभितम् । तक्षकं वामकर्णेन दक्षिणेन च वासुकिम्

သူသည် တောက်လောင်သော ချူဋာမဏိဖြင့် တင့်တယ်၍ လကွေးတစ်စိတ်ဖြင့်လည်း အလှဆင်ထား၏။ ဘယ်နားတွင် တက္ခက၊ ညာနားတွင် ဝါစုကီ ရှိ၏။

Verse 23

बिभ्राणं कुंडलयुगं नीलरत्नमहाहनुम् । नीलग्रीवं महाबाहुं नागहारविराजितम्

အရှင်သည် နားကပ်နှစ်ဖက်ကို ဆင်မြန်း၍ နီလာရတနာကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ပါးပြင်ရှိကာ လည်တံအပြာ၊ လက်မောင်းကြီး၊ နဂါးပန်းကုံးဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။

Verse 24

फणिराजपरिभ्राजत्कंक णांगदमुद्रिकम् । अनंतगुणसाहस्रमणिरंजितमेखलम्

အရှင်၏ လက်ကောက်၊ လက်မောင်းကွင်းနှင့် လက်စွပ်တို့သည် နဂါးမင်းတို့၏ တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေပြီး၊ ခါးပတ်သည် အရည်အသွေးအနန္တရှိသော မဏိရတနာ ထောင်ပေါင်းများဖြင့် အရောင်တင်ထားသည်။

Verse 25

व्याघ्रचर्मपरीधानं घंटादर्पणभूषितम् । कर्कोटकमहापद्मधृतराष्ट्रधनंजयैः

အရှင်သည် ကျားအရေကို ဝတ်ဆင်၍ ခေါင်းလောင်းနှင့် မှန်ကဲ့သို့သော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားပြီး၊ ကာရ္ကောṭက၊ မဟာပဒ္မ၊ ဓෘတရာෂ္ဋရ နှင့် ဓနဉ္ဇယ နဂါးတို့က အနီးကပ် စောင့်ရှောက်လျက်ရှိသည်။

Verse 26

कूजन्नूपुरसंघुष्टपादपद्मविराजितम् । प्रासतोमरखट्वाङ्गशूलटंकधनुर्धरम्

နုပူရ်၏ ချိုမြိန်သော မြည်သံကြောင့် အရှင်၏ ခြေဖဝါးကြာပန်းသည် ပိုမိုတင့်တယ်လှပလာပြီး၊ လှံ၊ တိုမရ၊ ခဋ္ဝါင်္ဂ၊ တြိရှူလ၊ ပုဆိန်နှင့် လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

Verse 27

अप्रधृष्यमनिर्देश्यमचिंत्याकारमीश्वरम् । रत्नसिंहासनारूढं प्रण नाम महामुनिः

ထိုအရှင်သည် မအနိုင်ယူနိုင်သော၊ ဖော်ပြမရသော၊ စိတ်ကူးမမီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဣश्वरဖြစ်၍ ရတနာသရဖူထိုင်ခုံပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသည်; မဟာမုနိသည် ရိုသေစွာ ပဏာမပြု၍ ဦးညွှတ်လေ၏။

Verse 28

तं भक्तिभारोच्छ्वसितांतरात्मा संस्तूय वाग्भिः श्रुतिसंमिताभिः । कृतांजलिः प्रश्रयनम्रकंधरः पप्रच्छ धर्मानखिलाञ्छु भप्रदान्

ဘက္တိ၏အလေးချိန်ကြောင့် အတွင်းစိတ်ပြည့်လျှံနေသူသည် ဝေဒနှင့်ကိုက်ညီသော စကားလုံးများဖြင့် ထိုဘုရားကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် လက်အုပ်ချီ၍ လည်ပင်းကို နိမ့်ချကာ မင်္ဂလာကောင်းကျိုးပေးသော ဓမ္မအမျိုးမျိုးအားလုံးကို မေးမြန်း၏။

Verse 29

यान्यानपृच्छत मुनिस्तांस्तान्धर्मानशेषतः । प्रोवाच भगवान्रुद्रो भूयो मुनिरपृच्छत

မုနိက မေးမြန်းသမျှ ဓမ္မတို့ကို ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရက အကျန်မရှိအောင် အကုန်လုံး ရှင်းလင်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် မုနိသည် ထပ်မံ၍ ဆက်လက်မေးမြန်း하였다။

Verse 30

सनत्कुमार उवाच । श्रुतास्ते भगवन्धर्मास्त्वन्मुखान्मुक्तिहेतवः । यैर्मुक्तपापा मनुजास्तरिष्यंति भवार्णवम्

သနတ်ကူမာရက ဆိုသည်– “အရှင်ဘဂဝန်၊ အရှင်၏ မုခမှတော်တင်က မောက္ခအကြောင်းဖြစ်သော ဓမ္မတို့ကို ကျွန်ုပ်ကြားနာခဲ့ပါပြီ။ ထိုဓမ္မတို့ကြောင့် ပാപကင်းစင်သော လူသားတို့သည် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးဖြတ်နိုင်ကြမည်။”

Verse 31

अथापरं विभो धर्ममल्पायासं महाफलम् । ब्रूहि कारुण्यतो मह्यं सद्यो मुक्तिप्रदं नृणाम्

ယခု၊ အရှင်ဗိဘို၊ ကရုဏာတော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်အား အခြားဓမ္မတစ်ပါးကို ပြောကြားတော်မူပါ—အားထုတ်မှုနည်းသော်လည်း အကျိုးကြီးမား၍ လူတို့အား ချက်ချင်း မောက္ခပေးသော ဓမ္မကို။

Verse 32

अभ्यासबहुला धर्माः शास्त्रदृष्टाः सहस्रशः । सम्यक्संसेविताः कालात्सिद्धिं यच्छंति वा न वा

ရှာස්တရတွင် မြင်တွေ့ရသော အလေ့အကျင့်များစွာလိုအပ်သည့် ဓမ္မများသည် ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသည်။ ထိုဓမ္မများကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးသော်လည်း အချိန်ကြာပြီးမှ စိဒ္ဓိ ပေးနိုင်သလို မပေးနိုင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 33

अतो लोकहितं गुह्यं भुक्तिमुक्त्योश्च साधनम् । धर्मं विज्ञातुमिच्छामि त्वत्प्रसादान्महेश्वर

ထို့ကြောင့် မဟေရှ్వరဘုရား၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် လောကအကျိုးပြု၍ လောကီပျော်ရွှင်မှုနှင့် မောက္ခတို့နှစ်ပါးလုံးသို့ ရောက်စေသော လျှို့ဝှက်ဓမ္မကို သိလိုပါသည်။

Verse 34

श्रीरुद्र उवाच । सर्वेषामपि धर्माणामुत्तमं श्रुतिचोदितम् । रहस्यं सर्वजंतूनां यत्त्रिपुंड्रस्य धारणम्

သီရုဒ္ရက မိန့်တော်မူသည်– “ဓမ္မအမျိုးမျိုးအနက် ရှုတိ(ဝေဒ)က ညွှန်ကြားထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးဓမ္မဟူသည်၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် လျှို့ဝှက်တရားဖြစ်သော တြိပုဏ္ဍြကို ဆောင်ယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 35

सनत्कुमार उवाच । त्रिपुंड्रस्य विधिं ब्रूहि भगवञ्जगतां पते । तत्त्वतो ज्ञातुमिच्छामि त्वत्प्रसादान्महेश्वर

သနတ်ကူမာရက လျှောက်သည်– “ဘဂဝန်၊ လောကတို့၏ အရှင်၊ တြိပုဏ္ဍြ၏ နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပေးပါ။ မဟေရှ్వరဘုရား၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် အမှန်တရားအတိုင်း သိလိုပါသည်။”

Verse 36

कति स्थानानि किं द्रव्यं का शक्तिः का च देवता । किं प्रमाणं च कः कर्त्ता के मंत्रास्तस्य किं फलम्

ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် နေရာဘယ်နှစ်နေရာရှိသနည်း၊ အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းကဘာနည်း၊ ၎င်း၏ သက္တိ(စွမ်းအား)ကဘာနည်း၊ ဘယ်ဒေဝတာကို စိတ်ကူးဓ్యာနပြုရမည်နည်း။ အတိုင်းအတာကဘာနည်း၊ မည်သူက ပြုလုပ်ရန် အရည်အချင်းရှိသနည်း၊ မန္တရများကဘာနည်း၊ အကျိုးဖလကဘာနည်း။

Verse 37

एतत्सर्वमशेषेण त्रिपुंड्रस्य च लक्षणम् । ब्रूहि मे जगतां नाथ लोकानुग्रहकाम्यया

လောကတို့၏ နာထဘုရား၊ လူအများကို ကောင်းချီးပေးလိုသော ဆန္ဒဖြင့် တြိပုဏ္ဍြ၏ လက္ခဏာအပြည့်အစုံကို မကျန်မလပ် ကျွန်ုပ်အား ရှင်းလင်းမိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 38

श्रीरुद्र उवाच । आग्नेयमुच्यते भस्म दग्धगोमयसंभवम् । तदेव द्रव्यमित्युक्तं त्रिपुंड्रस्य महामुने

သီရုဒ္ဒရ မိန့်တော်မူသည်– “မီးနှင့်ဆိုင်သော ‘အဂ္နేయ’ ဟုခေါ်သော ဘသ္မသည် မီးရှို့ထားသော နွားချေးမှ ပေါက်ဖွားလာသည်။ အို မဟာမုနိ၊ သန့်ရှင်းသော တြိပုဏ္ဍြ လိမ်းရန် သင့်တော်သော ပစ္စည်းဟူသည် ထိုဘသ္မတည်း”။

Verse 39

सद्योजातादिभिर्ब्रह्ममयैर्मंत्रैश्च पंचभिः । परिगृह्याग्निरित्यादिमंत्रैर्भस्माभिमंत्रयेत्

“သဒ္ယောဇာတ” စသော ဗြဟ္မမယ မန္တရ ၅ ပုဒ်ဖြင့် ဘသ္မကို လက်ခံယူ၍၊ “အဂ္နိ…” ဟုအစပြုသော မန္တရများကို ရွတ်ဆိုကာ ထိုဘသ္မကို အဘိမန္တရပြု၍ သန့်စင်စေရာ၏။

Verse 40

मानस्तोकेति संमृंज्य शिरो लिंपेच्च त्र्यंबकम् । त्रियायुषादिभिर्मंत्रैर्ललाटे च भुजद्वये । स्कंधे च लेपयेद्भस्म सजलं मंत्रभावितम्

“မာနသ တိုးကေ…” ဟုရွတ်ဆိုလျက် ခေါင်းကို ပွတ်၍ လိမ်းကာ၊ ထို့နောက် “တြျံဗကမ်…” မန္တရနှင့် “တြိယာယုရှ…” စသော မန္တရများဖြင့် ရေစိုစိုလုပ်ထားသော မန္တရအာနုဘော်ပြည့် ဘသ္မကို နဖူး၊ လက်နှစ်ဖက်နှင့် ပခုံးများပေါ်တွင် လိမ်းရမည်။

Verse 41

तिस्रो रेखा भवंत्येषु स्थानेषु मुनिपुंगव । भ्रुवोर्मध्यं समारभ्य यावदंतो भ्रुवोर्भवेत्

အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဤနေရာများတွင် မျဉ်းသုံးကြောင်း ရှိ၏။ မျက်ခုံးနှစ်ဖက်ကြား အလယ်မှ စ၍ မျက်ခုံးအဆုံးများတိုင်အောင် ပျံ့နှံ့နေသည်။

Verse 42

मध्यमानामिकांगुल्योर्मध्ये तु प्रतिलोमतः । अंगुष्ठेन कृता रेखा त्रिपुंड्रस्याभिधीयते

လက်မဖြင့် မျဉ်းကို ဆန့်ကျင်ဦးတည်ချက်ဖြင့် ဆွဲရာတွင်၊ လက်ခလယ်နှင့် လက်မနားကြား၌ ဖြစ်ပေါ်သော ထိုမျဉ်းကို တြိပုဏ္ဍြ၏ (သင့်တော်သော) မျဉ်းဟု ခေါ်ဆိုသည်။

Verse 43

तिसृणामपि रेखाणां प्रत्येकं नव देवताः । अकारो गार्हपत्यश्च ऋग्भूर्लोको रजस्तथा

မျဉ်းသုံးကြောင်းအနက် မျဉ်းတစ်ကြောင်းစီ၌ အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာ ကိုးပါးရှိသည်—ဥပမာ ‘အ’ (အကာရ), ဂါर्हပတ္ယ မီး, ရိဂ္ဝေဒ, ဘူရ္လောက နှင့် ရဇစ် (လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်မှု၏ ဂုဏ်) စသည်တို့။

Verse 44

आत्मा चैव क्रियाशक्तिः प्रातः सवनमेव च । महादेवस्तु रेखायाः प्रथमायास्तु देवता

ထို့အပြင် အာတ္မာ (ကိုယ်တိုင်အမှန်), ကရိယာ-ရှက္တိ (လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း) နှင့် မနက်ပိုင်း ဆိုမ ပိသန (ပရာတಃ စဝန) တို့လည်း ပါဝင်သည်။ ပထမမျဉ်း၏ အုပ်စိုးဒေဝတာမှာ မဟာဒေဝ ဖြစ်သည်။

Verse 45

उकारो दक्षिणाग्निश्च नभः सत्त्वं यजुस्तथा । मध्यंदिनं च सवनमिच्छाशक्त्यंतरात्मकौ

‘ဥ’ (ဥကာရ), ဒက္ခိဏာဂ္နိ မီး, နဘး—အလယ်အာကာသ, သတ္တဝ (sattva) ဂုဏ်နှင့် ယဇုရ္ဝေဒ; ထို့ပြင် နေ့လယ် စဝန (မဓျန္ဒိန စဝန) တို့သည် အတွင်းရှိ ဆန္ဒအင်အား (အိစ္ဆာ-ရှက္တိ) ၏ သဘောတရားဖြစ်သည်။

Verse 46

महेश्वरश्च रेखाया द्वितीयायाश्च देवता । मकाराहवनीयौ च परमात्मा तमो दिवः

ဒုတိယမျဉ်း၏ အုပ်စိုးဒေဝတာမှာ မဟေရှ္ဝရ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ‘မ’ (မကာရ), အာဟဝနီယ မီး, ပရမာတ္မာ (အမြင့်ဆုံး အတ္တ), တမစ် (အမှောင်၏ ဂုဏ်) နှင့် ဒိဝး—ကောင်းကင်လောက တို့လည်း ဆက်နွယ်သည်။

Verse 47

ज्ञानशक्तिः सामवेदस्तृतीयसवनं तथा । शिवश्चेति तृतीयाया रेखायाश्चाधिदेवता

ဉာဏ-ရှက္တိ (အသိပညာအင်အား), သာမဝေဒ နှင့် တတိယ စဝန တို့လည်း အတူတကွ ဖြစ်သည်။ တတိယမျဉ်း၏ အုပ်စိုးဒေဝတာမှာ ရှိဝ ဖြစ်သည်။

Verse 48

एता नित्यं नमस्कृत्य त्रिपुंड्रं धारयेत्सुधीः । महेश्वरव्रतमिदं सर्ववेदेषु कीर्तितम्

ဤသန့်ရှင်းသောအကျင့်ဝတ်များကို နေ့စဉ် श्रद्धာဖြင့် နမಸ್ಕာရ ပြုပြီး ပညာရှိသည် တြိပုဏ္ဍြ (Tripuṇḍra) ကို ဆောင်ရမည်။ ဤသည် မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ၏ ဝရတဖြစ်၍ ဝေဒအားလုံးတွင် ကြေညာထားသည်။

Verse 49

मुक्तिकामैर्नरैः सेव्यं पुनस्तेषां न संभवः । त्रिपुंड्रं कुरुते यस्तु भस्मना विधिपूर्वकम्

မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကိုလိုလားသူတို့သည် ဤအကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်၊ ထိုသူတို့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။ ထို့ပြင် ဗိဓိအတိုင်း ဗိဘူတိ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ဖြင့် တြိပုဏ္ဍြကို ပြုလုပ်သူသည် ထိုအခြေအနေကို ရရှိသည်။

Verse 50

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वनस्थो यतिरेव वा । महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः

ဗြဟ္မစာရီ၊ ဂೃಹಸ್ಥ၊ ဝါနပရಸ್ಥ သို့မဟုတ် ယတိ (သံဃာ/တပသီ) ဖြစ်စေကာမူ မဟာပာတက (အကြီးမားသောအပြစ်) များ၏အစုမှလည်းကောင်း၊ ဥပပာတက (အပြစ်ငယ်) များမှလည်းကောင်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 51

तथान्यैः क्षत्रविट्शूद्रस्त्रीगोहत्या दिपातकैः । वीरहत्याश्वहत्याभ्यां मुच्यते नात्र संशयः

ထို့အတူ အခြားအပြစ်များ—က்ஷတ္ရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒ္ရ၊ မိန်းမ သို့မဟုတ် နွားကို သတ်ခြင်း—နှင့် သူရဲကောင်းသတ်ခြင်း၊ မြင်းသတ်ခြင်းတို့မှလည်း လွတ်မြောက်သည်၊ ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 52

अमंत्रेणापि यः कुर्यादज्ञात्वा महिमोन्नतिम् । त्रिपुंड्रं भालपटले मुच्यते सर्वपातकैः

မန္တရမပါဘဲပင် ၎င်း၏မြင့်မြတ်သောမဟိမာကို မသိသေးလျက် နဖူးပေါ်တွင် တြိပုဏ္ဍြကို လိမ်းသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 53

परद्रव्यापहरणं परदाराभिमर्शनम् । परनिंदा परक्षेत्रहरणं परपीडनम्

သူတစ်ပါးပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်း၊ သူတစ်ပါးသားမယားကို ပြစ်မှားခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်း၊ သူတစ်ပါးမြေကို သိမ်းယူခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း။

Verse 54

सस्यारामादिहरणं गृहदाहादिकर्म च । असत्यवादं पैशुन्यं पारुष्यं वेदविक्र यः । कूटसाक्ष्यं व्रतत्यागः कैतवं नीचसेवनम्

သီးနှံနှင့် ဥယျာဉ်ခြံမြေများကို ခိုးယူခြင်း၊ အိမ်မီးရှို့ခြင်း၊ မုသားပြောခြင်း၊ ကုန်းတိုက်ခြင်း၊ ကြမ်းတမ်းခြင်း၊ ဗေဒကျမ်းများကို ရောင်းစားခြင်း၊ မမှန်သက်သေခံခြင်း၊ သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် ယုတ်ညံ့သူကို ဆည်းကပ်ခြင်း။

Verse 55

गोभूहिरण्यमहिषी तिलकंबलवाससाम् । अन्नधान्यजलादीनां नीचेभ्यश्च परिग्रहः

နွား၊ မြေ၊ ရွှေ၊ ကျွဲ၊ နှမ်း၊ စောင်၊ အဝတ်အထည်၊ အစားအစာ၊ ကောက်ပဲသီးနှံနှင့် ရေစသည်တို့ကို မထိုက်တန်သူများထံမှ လက်ခံခြင်း။

Verse 56

दासी वेश्याभुजंगेषु वृषलीषु नटीषु च । रजस्वलासु कन्यासु विधवासु च संगमः

အိမ်ဖော်မ၊ ပြည့်တန်ဆာမ၊ ဇာတ်နိမ့်သူ၊ ကပြချေသည်၊ ရာသီလာနေသူ၊ အပျိုစင်နှင့် မုဆိုးမတို့နှင့် ကာမဆက်ဆံခြင်း။

Verse 57

मांसचर्मरसादीनां लवणस्य च विक्रयः । एवमादीन्य संख्यानि पापानि विविधानि च

အသား၊ အရေခွံ၊ ယစ်မျိုးနှင့် ဆားတို့ကို ရောင်းချခြင်း၊ ထိုကဲ့သို့သော မရေမတွက်နိုင်သည့် အခြားသော အပြစ်များလည်း ရှိကြသည်။

Verse 58

सद्य एव विनश्यंति त्रिपुंड्रस्य च धारणात् । शिवद्रव्यापहरणं शिवनिंदा च कुत्रचित्

တိရိပုဏ္ဍရ (Tripuṇḍra) ကို ဝတ်ဆင်ခြင်းသာဖြင့်ပင် အပြစ်များသည် ချက်ချင်းပျက်ကွယ်သွားသည်—ဥပမာ သီဝ၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်းနှင့် အချို့အခါ သီဝကို မထီမဲ့မြင်ပြောဆိုခြင်းပင်။

Verse 59

निंदा च शिवभक्तानां प्रायश्चितैर्न शुद्ध्यति । रुद्राक्षा यस्य गात्रेषु ललाटे च त्रिपुंड्रकम्

သီဝဘုရားကို ကိုးကွယ်သူများကို နိန္ဒာပြောခြင်းသည် ပြစ်ဖြေကာယကံ (ပရာယရှ္စိတ္) များဖြင့်ပင် မသန့်စင်နိုင်။ သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ရုဒြာක්ෂ (Rudrākṣa) ဆင်ပြီး နဖူး၌ တိရိပုဏ္ဍရ ရှိသူသည် အလွန်သန့်ရှင်းသူဟု ကြေညာသည်။

Verse 60

स चांडालोऽपि संपूज्यः सर्ववर्णोत्तमो भवेत् । यानि तीर्थानि लोकेऽस्मिन्गंगायाः सरितश्च याः

သူသည် ချန်ဍာလ ဖြစ်နေသော်လည်း ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်ပြီး လူမှုအတန်းအစား (ဝဏ္ဏ) အားလုံးထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ဤလောက၌ ရှိသမျှ တီရ္ထများနှင့် ဂင်္ဂါ၏ မြစ်ရေစီးများအားလုံး—

Verse 61

स्नातो भवति सर्वत्र ललाटे यस्त्रिपुंड्रधृक् । सप्तकोटिमहामंत्राः पंचाक्षरपुरःसराः

နဖူး၌ တိရိပုဏ္ဍရ ကို ဆောင်ထားသူသည် မည်သည့်နေရာ၌ရှိနေစေကာမူ နေရာတိုင်း၌ တီရ္ထရေချိုးပြီးသူဟု မှတ်ယူကြသည်။ ပဉ္စာක්ෂရီကို ဦးဆောင်သော မဟာမန္တရ ၇ ကုဋိ—

Verse 62

तथान्ये कोटिशो मंत्राः शैवाः कैवल्यहेतवः । ते सर्वे येन जप्ताः स्युर्यो बिभर्ति त्रिपुंड्रकम्

ထို့အပြင် ကုဋိပေါင်းများစွာသော အခြားသော သဲဝ (Śaiva) မန္တရများလည်း ရှိပြီး ၎င်းတို့သည် ကైవလျ (မောက္ခ) ရရှိစေသော အကြောင်းတရားများ ဖြစ်သည်။ တိရိပုဏ္ဍရ ကို ဆောင်သူအတွက် မန္တရအားလုံးကို သူက ဂျပ်ပြီးသားဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 63

सहस्रं पूर्वजातानां सहस्रं च जनिष्यताम् । स्ववंशजानां मर्त्यानामुद्धरेद्यस्त्रिपुंड्रधृक्

Tripuṇḍra ကို ဆောင်ထားသူသည် မိမိမျိုးရိုးမှ အတိတ်ဘိုးဘွား တစ်ထောင်နှင့် အနာဂတ်တွင် မွေးဖွားမည့် တစ်ထောင်သော လူသားတို့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်၏။

Verse 64

इह भुक्त्वाखिलान्भोगान्दीर्घायुर्व्याधिवर्जितः । जीवितांते च मरणं सुखनैवं प्रपद्यते

ဤလောက၌ သူသည် အပျော်အပါးအားလုံးကို ခံစားရ၍ အသက်ရှည်ကာ ရောဂါကင်းစင်၏; အသက်ဆုံးချိန်တွင်လည်း ငြိမ်းချမ်း၍ မင်္ဂလာသော သေခြင်းကို ရရှိ၏။

Verse 65

अष्टैश्वर्यगुणोपेतं प्राप्य दिव्यं वपुः शुभम् । दिव्यं विमानमारुह्य दिव्यस्त्रीशतसेवितः

တိဗ္ဗအာဣශ්ဝရ္ယ အရှစ်ပါး၏ ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံ၍ သူသည် တောက်ပ၍ မင်္ဂလာသော ကောင်းကင်ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိ၏; တိဗ္ဗဝိမာနပေါ် တက်စီးကာ ဒေဝကညာ ရာပေါင်းများစွာ၏ စေဝာကို ခံရ၏။

Verse 66

विद्याधराणां सिद्धानां गंधर्वाणां महौजसाम् । इंद्रादिलोकपालानां लोकेषु च यथाक्रमम्

ထို့နောက် အစဉ်လိုက်အားဖြင့် သူသည် ဝိဒ္ဓာဓရ၊ သိဒ္ဓ၊ အာနုဘော်ကြီးသော ဂန္ဓဗ္ဗ နှင့် အိန္ဒြာစသော လောကပာလတို့၏ လောကများသို့ လှည့်လည်ရောက်ရှိ၏။

Verse 67

भुक्त्वा भोगान्सुविपुलान्प्रजेशानां पुरेषु च । ब्रह्मणः पदमासाद्य तत्र कल्पशतं रमेत्

ပရဇေရှတို့၏ မြို့တော်များတွင် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော အပျော်အပါးများကို ခံစားပြီးနောက် သူသည် ဘြဟ္မာ၏ ပဒကို ရောက်ရှိကာ ထိုနေရာ၌ ကလ္ပ တစ်ရာတိုင်အောင် ပျော်မြူးရမည်။

Verse 68

विष्णोर्लोके च रमते यावद्ब्रह्मशतत्रयम्

သူသည် ဗိဿဏု၏ လောက၌ ဗြဟ္မာနှစ် သုံးရာတိုင်အောင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၏။

Verse 69

शिवलोकं ततः प्राप्य रमते कालमक्षयम् । शिवसायुज्यमाप्नोति न स भूयोऽभिजायते

ထို့နောက် ရှိဝလောကသို့ ရောက်၍ မပျက်မယွင်းသော ကာလ၌ နေထိုင်၏။ ရှိဝနှင့် စာယုဇ္ယကို ရရှိကာ ထပ်မံ မမွေးဖွားတော့။

Verse 70

सर्वोपनिषदां सारं समालोच्य मुहुर्मुहुः । इदमेव हि निर्णीतं परं श्रेयस्त्रिपुंड्रकम्

ဥပနိသဒ်အားလုံး၏ အနှစ်သာရကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆင်ခြင်ပြီးနောက် ဤတစ်ခုတည်းကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်— တြိပုဏ္ဍြသည် အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးဖြစ်၏။

Verse 71

एतत्त्रिपुंड्रमाहात्म्यं समासात्कथितं मया । रहस्यं सर्वभूतानां गोपनीयमिदं त्वया

ဤသို့ တြိပုဏ္ဍြ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါ အကျဉ်းချုပ် ပြောခဲ့၏။ ဤသည်မှာ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် လျှို့ဝှက်ရာဇဝင်ဖြစ်သဖြင့် သင်က ကာကွယ်၍ လျှို့ဝှက်ထားရမည်။

Verse 72

इत्युक्त्वा भगवान्रुद्रस्तत्रैवांतरधीयत । सनत्कुमारोऽपि मुनिर्जगाम ब्रह्मणः पदम्

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မုနိ သနတ်ကုမာရလည်း ဗြဟ္မာ၏ နေရာသို့ သွားရောက်၏။

Verse 73

तवापि भस्मसंपर्कात्संजाता विमला मतिः । त्वमपि श्रद्धया पुण्यं धारयस्व त्रिपुंड्रकम्

သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာတော်) ကို ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် သင်၏အတွင်း၌လည်း စင်ကြယ်သော ဉာဏ်သဘော ပေါ်ထွန်းလာပြီ။ သင်လည်း ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပုဏ္ဏမြတ်သော တြိပုဏ္ဍရကို ဆောင်ထားလော့။

Verse 74

सूत उवाच । इत्युक्त्वा वामदेवस्तु शिवयोगी महातपाः । अभिमंत्र्य ददौ भस्म घोराय ब्रह्मरक्षसे

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ရှိဝယောဂီ မဟာတပသီ ဝာမဒေဝသည် မန္တရဖြင့် ဘသ္မကို အဘိမန္တရ၍ ဂိုးရာ ဘြဟ္မရက္ခသအား ပေးအပ်하였다။

Verse 75

तेनासौ भालपटले चक्रे तिर्य क्त्रिपुंड्रकम् । ब्रह्मराक्षसतां सद्यो जहौ तस्यानुभावतः

ထိုဘသ္မဖြင့် သူသည် နဖူးပေါ်တွင် အလျားလိုက် တြိပုဏ္ဍရကို ရေးဆွဲ하였다။ ထိုအာနုဘာဝကြောင့် သူသည် ချက်ချင်း ဘြဟ္မရက္ခသအဖြစ်ကို စွန့်လွှတ်နိုင်하였다။

Verse 76

स बभौ सूर्यसंकाशस्तेजोमण्डलमंडितः । दिव्यावयरूपैश्च दिव्यमाल्यांबरो ज्ज्वलः

သူသည် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ တေဇောမဏ္ဍလဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်ရှိသည်။ ဒိဗ္ဗအလင်္ကာရနှင့် ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်တို့ဖြင့်၊ ဒိဗ္ဗပန်းမော်လီနှင့် ဝတ်ရုံတို့တွင် ထွန်းလင်းတောက်ပ하였다။

Verse 77

भक्त्या प्रदक्षिणीकृत्य तं गुरुं शिवयोगिनम् । दिव्यं विमानमारुह्य पुण्यलोकाञ्जगाम सः

ဘက္တိဖြင့် ထိုဂုရု ရှိဝယောဂီကို ပရဒက္ခိဏာပြု၍၊ သူသည် ဒိဗ္ဗဝိမာနပေါ် တက်ရောက်ကာ ပုဏ္ဏမြတ်သော လောကများသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 78

वामदेवो महायोगी दत्त्वा तस्मै परां गतिम् । चचार लोके मूढात्मा साक्षादिव शिवः स्वयम्

မဟာယောဂီ ဝာမဒေဝသည် ထိုသူအား အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေ (ပရမဂတိ) ကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ လောက၌ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်—မိုက်မဲသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း—ကိုယ်တိုင်ပင် သီဝ (Śiva) ပေါ်ထွန်းလာသကဲ့သို့။

Verse 79

य एतद्भस्ममाहात्म्यं त्रिपुंड्रं शृणुयान्नरः । श्रावयेद्वा पठेद्वापि स हि याति परां गतिम्

ဤပူဇော်သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (အမှုန့်ပြာ) ၏ မဟိမနှင့် တြိပုဏ္ဍြ ကို နားထောင်သူ၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများအား ဖတ်ကြားပေးသူ၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် ဖတ်သူသည်—အမှန်တကယ် ပရမဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 80

कथयति शिवकीर्तिं संसृतेर्मुक्तिहेतुं प्रणमति शिवयोगिध्येयमीशांघ्रिपद्मम् । रचयति शिवभक्तोद्भासि भाले त्रिपुंड्रं न पुनरिह जनन्या गर्भवासं भजेत्सः

သံသရာမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းအဖြစ် သီဝ၏ ကီရ్తိကို ကြေညာသူ၊ သီဝယောဂီတို့ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် သတိပြုသည့် အရှင်၏ ခြေတော်ကြာပန်းကို ဦးချသူ၊ ထို့ပြင် နဖူးပေါ်တွင် သီဝဘက္တိဖြင့် တောက်ပသော တြိပုဏ္ဍြ ကို ရေးဆွဲသူသည်—ဤလောက၌ မိခင်၏ ဝမ်းအတွင်း နေထိုင်ရခြင်းကို ထပ်မံ မခံစားရတော့။