The Book of Prakriti: The Manifestations of the Supreme Goddess

ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ ကိုးခုမြောက်စကန္ဓသည် ပရကရိတိခဏ္ဍဟု လူသိများပြီး မြင့်မြတ်သောမိခင်နတ်ဘုရားမ၏ စကြဝဠာဆိုင်ရာ ထင်ရှားပေါ်လွင်မှုများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာတင်ပြထားပါသည်။ ဤအခန်းကို မူလပရကရိတိ၏ အဓိကပုံသဏ္ဌာန်ငါးမျိုးဖြစ်သော ဒူရဂါ၊ ရာဓာ၊ လက်ရှ်မီး၊ သရဿတီနှင့် သာဝိတြီတို့ဖြင့် စတင်ထားပြီး ၎င်းတို့သည် စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တည်တံ့ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းတို့ကို စီမံခန့်ခွဲကြပါသည်။ နာရာယဏနှင့် နာရဒတို့၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဆွေးနွေးမှုများမှတစ်ဆင့် ဂင်္ဂါ၊ တုလသီ၊ သာဝိတြီ၊ မဟာလက်ရှ်မီး၊ သွာဟာ၊ သွာဓာ၊ ဒက္ခိဏ၊ သျှသျှသီ၊ မင်္ဂလာစဏ္ဍိကာနှင့် မာနသာဒေဝီ စသည့် နတ်ဘုရားမအသီးသီး၏ မြင့်မြတ်သော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းများကို ဖော်ပြထားပါသည်။ ရှံခချူဒနှင့် ရှာလာဂရာမ ကဲ့သို့သော နတ်မင်းများအကြောင်း ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များအပြင် ဤအခန်းသည် ဓမ္မနှင့် ကံတရားဆိုင်ရာ နက်နဲသော ဒဿနကျမ်းတစ်စောင်လည်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းတွင် ကလိယုဂခေတ်၏ အခြေအနေများ၊ စကြဝဠာတရားမျှတမှု၏ ရှုပ်ထွေးသော နိယာမများ၊ လောကီအကုသိုလ်များ၏ အကျိုးဆက်များနှင့် ငရဲအသီးသီး၏ အသေးစိတ် တည်နေရာများကို ဖော်ပြထားပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤစကန္ဓသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားမသည် တည်ရှိမှုတိုင်းတွင် မည်သို့ပျံ့နှံ့နေသည်ကို သရုပ်ဖော်ထားပြီး လွတ်မြောက်မှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ မြင့်မားမှုအတွက် ဘတ္တိတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်စွာ နေထိုင်ခြင်းသည် အဓိကလမ်းစဉ်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးထားပါသည်။