Adhyaya 19
Skandha 9 - Devotion & Grace of the GoddessAdhyaya 1995 Verses

Adhyaya 19

Description of the Union of Tulasi with Shankhachuda

ဤအခန်းတွင် ဒါနဝဘုရင် ရှန်ခါချူဒါနှင့် သီလရှိသော တူလာစီတို့၏ စိတ်အားထက်သန်ပြီး ရိုမန်းတစ်ဆန်သော ပေါင်းစည်းမှုကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့၏ ဂန္ဓဗ္ဗလက်ထပ်ပွဲအပြီးတွင် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် လှပသောသစ်တောများနှင့် နတ်ဘုံဥယျာဉ်များတစ်လျှောက် မနုန္တရတစ်ခုလုံး ကြာရှည်စွာ အိမ်ထောင်ရေးသုခကို ခံစားခဲ့ကြသည်။ ရှန်ခါချူဒါသည် အောင်ပွဲခံအုပ်ချုပ်နေစဉ် ရှုံးနိမ့်သွားသော နတ်မင်းများသည် ဗြဟ္မာနှင့် သီဝတို့ထံ ခိုလှုံခွင့်တောင်းကြသည်။ နတ်မင်းများအဖွဲ့သည် ဟာရီဘုရားထံ ကယ်တင်ခြင်းတောင်းခံရန် ခမ်းနားထည်ဝါသော ဗိုက်ကွန်ထာဘုံသို့ သွားရောက်ကြသည်။ ဟာရီဘုရားသည် ရှန်ခါချူဒါ၏ လျှို့ဝှက်ဇာစ်မြစ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး သူသည် အမှန်တကယ်တွင် ဂေါလိုကာမှ သစ္စာရှိသော ဂေါပဖြစ်သူ သုဒါမဖြစ်ပြီး ရာဓာဒေဝီ၏ ကျိန်စာတိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ အနိုင်မရနိုင်သော နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ဟာရီသည် မြင့်မြတ်သော ဗျူဟာတစ်ခုကို ရေးဆွဲခဲ့သည်- သူသည် ရှန်ခါချူဒါ၏ အကာအကွယ်ချပ်ဝတ်တန်ဆာ (Kavacha) ကို တောင်းခံရန် ပုဏ္ဏားအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ နတ်ဆိုး၏ မသေနိုင်သော စွမ်းအား၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော တူလာစီ၏ သီလကို ဖျက်ဆီးမည်ဖြစ်ပြီး သီဝသည် ဟာရီ၏ သုံးဂွလှံဖြင့် သူ့ကို သတ်နိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။

Shlokas

Verse 1

शङ्‌खचूडेन सह तुलसीसङ्‌गमवर्णनम् नारद उवाच विचित्रमिदमाख्यानं भवता समुदाहृतम् । श्रुतेन येन मे तृप्तिर्न कदापि हि जायते

နာရဒကဆိုသည်မှာ- ဤအံ့ဖွယ်ပုံပြင်ကို အရှင်ဟောကြားတော်မူခဲ့ပြီ။ ၎င်းကိုကြားရသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ကျေနပ်မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မပြည့်စုံနိုင်ပါ။

Verse 2

ततः परं तु यज्जातं तत्त्वं वद महामते । श्रीनारायण उवाच इत्येवमाशिषं दत्त्वा स्वालयं च ययौ विधिः

အို မြင့်မြတ်သောဉာဏ်ရှိသူ၊ ထို့နောက် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ သီရိနာရာယဏကဆိုသည်မှာ- ဤသို့ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် မိမိနေရာသို့ ကြွသွားတော်မူ၏။

Verse 3

गान्धर्वेण विवाहेन जगृहे तां च दानवः । स्वर्गे दुन्दुभिवाद्यं च पुष्पवृष्टिर्बभूव ह

ဒါနဝ (သျှင်္ခစူဍ) သည် သူမအား ဂန္ဓဗ္ဗထိမ်းမြားခြင်းဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်။ နတ်ပြည်၌ စည်တော်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပန်းမိုးများ ရွာသွန်းလေသည်။

Verse 4

स रेमे रामया सार्धं वासगेहे मनोरमे । मूर्च्छां सा प्राप तुलसी नवसङ्‌गमसङ्‌गता

သူ (သျှင်္ခစူဍ) သည် ထိုလှပသောမိန်းမနှင့်အတူ သာယာသော အိပ်ခန်းထဲတွင် ပျော်ပါးခဲ့သည်။ သူတို့၏ ပထမဆုံးပေါင်းစည်းခြင်း၏ ရင်ခုန်မှုကို ခံစားရသဖြင့် တုလသီသည် ချမ်းမြေ့စွာ မေ့မြောသွားခဲ့သည်။

Verse 5

निमग्ना निर्जले साध्वी सम्भोगसुखसागरे । चतुःषष्टिकलामानं चतुःषष्टिविधं सुखम्

ထိုစင်ကြယ်သောမိန်းမသည် ပေါင်းစည်းခြင်း၏ ချမ်းမြေ့သာယာသော သမုဒ္ဒရာထဲတွင် လုံးဝနစ်မြုပ်သွားပြီး အနုပညာ ၆၄ မျိုးနှင့် ကိုက်ညီသော ပျော်ရွှင်မှု ၆၄ မျိုးကို ခံစားခဲ့ရသည်။

Verse 6

कामशास्त्रे यन्निरुक्तं रसिकानां यथेप्सितम् । अङ्‌गप्रत्यङ्‌गसंश्लेषपूर्वकं स्त्रीमनोहरम्

ကာမသျှတ္တရကျမ်းများတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း၊ စိတ်အားထက်သန်သော ချစ်သူများ အလိုရှိသည့်အတိုင်း၊ သူတို့သည် မိန်းမတို့၏စိတ်ကို ဖမ်းစားနိုင်သော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ရင်းနှီးစွာ ပွေ့ဖက်ခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

Verse 7

तत्सर्वं रसशृङ्‌गारं चकार रसिकेश्वरः । अतीव रम्यदेशे च सर्वजन्तुविवर्जिते

ထိုအရသာကို သိရှိသူတို့၏အရှင် (သျှင်္ခစူဍ) သည် အခြားသက်ရှိသတ္တဝါများမရှိသော အလွန်လှပသောနေရာတွင် သျှရင်္ဂါရရသ၏ ကာမဂုဏ်ခံစားမှုအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 8

पुष्पचन्दनतल्पे च पुष्पचन्दनवायुना । पुष्पोद्याने नदीतीरे पुष्पचन्दनचर्चिते

ပန်းနှင့် စန္ဒကူးအိပ်ရာပေါ်တွင်၊ ပန်းနှင့် စန္ဒကူးနံ့သာဆောင်သော လေပြေလေညင်းများနှင့်အတူ၊ မြစ်ကမ်းနားရှိ ပန်းဥယျာဉ်တွင်၊ ပန်းနှင့် စန္ဒကူးနံ့သာရည်များ လိမ်းကျံလျက်။

Verse 9

गहीत्वा रसिको रासे पुष्पचन्दनचर्चिताम् । भूषितो भूषणेनैव रत्‍नभूषणभूषिताम्

ရတနာတန်ဆာများ ဆင်ယင်ထားသော ထိုစိတ်အားထက်သန်သော ချစ်သူသည် ပန်းနှင့် စန္ဒကူးနံ့သာများ လိမ်းကျံထားပြီး ရတနာတန်ဆာများ ဆင်ယင်ထားသော သူမအား ရာသကပွဲတွင် ဖမ်းကိုင်ထားခဲ့သည်။

Verse 10

सुरते विरतिर्नास्ति तयोः सुरतिविज्ञयोः । जहार मानसं भर्तुर्लोलया लीलया सती

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အချစ်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသောကြောင့် သူတို့၏ပေါင်းစည်းမှုသည် ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိပေ။ ထိုစင်ကြယ်သောဇနီးသည် သူမ၏ ကစားကခုန်မှုများဖြင့် ခင်ပွန်း၏စိတ်ကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။

Verse 11

चेतनां रसिकायाश्च जहार रसभाववित् । वक्षसश्चन्दनं राज्ञस्तिलकं विजहार सा

ချစ်ခြင်း၏ခံစားချက်ကို သိရှိသောသူသည် ထိုရာဂစိတ်ထက်သန်သော အမျိုးသမီး၏ သတိစိတ်ကို ခိုးယူခဲ့သည်။ သူမသည် မင်းကြီး၏ ရင်ဘတ်မှ စန္ဒကူးနှစ်များကိုလည်းကောင်း၊ နဖူးမှ တိလကကိုလည်းကောင်း သုတ်ဖယ်လိုက်သည်။

Verse 12

स च जहार तस्याश्च सिन्दूरं बिन्दुपत्रकम् । तद्वक्षस्युरोजे च नखरेखां ददौ मुदा

သူသည် သူမ၏ စိန္ဒူရာနှင့် မျက်နှာပေါ်ရှိ အလှဆင်အစက်အပြောက်များကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ရင်သားများပေါ်တွင် လက်သည်းရာများကို ဝမ်းမြောက်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 13

सा ददौ तद्वामपार्श्वे करभूषणलक्षणम् । राजा तदोष्ठपुटके ददौ रदनदंशनम्

သူမသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် သူမ၏ လက်ဝတ်ရတနာ အမှတ်အသားများကို ချန်ထားခဲ့ပြီး မင်းကြီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာ ကိုက်ခဲ့သည်။

Verse 14

तद्‌गण्डयुगले सा च प्रददौ तच्चतुर्गुणम् । आलिङ्‌गनं चुम्बनं च जङ्‌घादिमर्दनं तथा

သူမသည် သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် လေးဆပြန်ပေးခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ပွေ့ဖက်ခြင်း၊ နမ်းခြင်းနှင့် ပေါင်နှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို နှိပ်နယ်ခြင်းများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 15

एवं परस्परं क्रीडां चक्रतुस्तौ विजानतौ । सुरते विरते तौ च समुत्थाय परस्परम्

ဤနည်းဖြင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ချစ်တင်းနှောခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ကာမဂုဏ်ခံစားမှု ပြီးဆုံးသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အတူတကွ ထကြသည်။

Verse 16

सुवेषं चक्रतुस्तत्र यद्यन्मनसि वाञ्छितम् । चन्दनैः कुङ्‌कुमारक्तैः सा तस्य तिलकं ददौ

သူတို့သည် မိမိတို့ စိတ်အလိုရှိသည့်အတိုင်း လှပသော အဝတ်တန်ဆာများကို ဆင်ယင်ကြသည်။ သူမသည် စန္ဒကူးနှင့် အနီရောင် ကုမ္ကုမတို့ဖြင့် သူ၏နဖူးပေါ်တွင် တိလကကို တင်ပေးခဲ့သည်။

Verse 17

सर्वाङ्‌गे सुन्दरे रम्ये चकार चानुलेपनम् । सुवासं चैव ताम्बूलं वह्निशुद्धे च वाससी

သူမသည် သူ၏ လှပချောမောသော ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ မွှေးပျံ့သော နံ့သာဆီများကို လိမ်းကျံပေးပြီး မွှေးပျံ့သော ကွမ်းယာ (tambula) နှင့် မီးဖြင့် သန့်စင်ထားသော အဝတ်များကို ဆက်သခဲ့သည်။

Verse 18

पारिजातस्य कुसुमं जरारोगहरं परम् । अमूल्यरत्‍ननिर्माणमङ्‌गुलीयकमुत्तमम्

သူသည် သူမအား အိုမင်းခြင်းနှင့် ရောဂါဘယကို ပယ်ဖျောက်ပေးသော ပါရိဇာတပန်းနှင့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အကောင်းဆုံး လက်စွပ်ကို ပေးခဲ့သည်။

Verse 19

सुन्दरं च मणिवरं त्रिषु लोकेषु दुर्लभम् । दासी तवाहमित्येवं समुच्चार्य पुनः पुनः

သုံးလောကတွင် ရှားပါးလှသော လှပပြီး ထူးကဲသော ပတ္တမြားကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။ 'ကျွန်မဟာ ရှင်မင်းကြီးရဲ့ အစေခံပါ' ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုရင်း...

Verse 20

ननाम परया भक्त्या स्वामिनं गुणशालिनम् । सस्मिता तन्मुखाम्भोजं लोचनाभ्यां पुनः पुनः

သူမသည် မြင့်မြတ်သော သီလနှင့်ပြည့်စုံသော မိမိ၏ခင်ပွန်းကို အလွန်ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် ဦးချကန်တော့ခဲ့သည်။ ပြုံးရွှင်သောမျက်နှာဖြင့် သူ၏ ကြာပန်းနှင့်တူသော မျက်နှာကို သူမ၏မျက်လုံးများဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

Verse 21

निमेषरहिताभ्यां चाप्यपश्यत्कामसुन्दरम् । स च तां च समाकृष्य चकार वक्षसि प्रियाम्

မမှိတ်မသုန်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကာမဒေဝကဲ့သို့ လှပသော သူ့ကို သူမ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် ချစ်သူကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

Verse 22

सस्मितं वाससाच्छन्नं ददर्श मुखपङ्‌कजम् । चुचुम्ब कठिने गण्डे बिम्बोष्ठौ पुनरेव च

အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော သူမ၏ ပြုံးနေသော ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်နှာကို သူကြည့်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်နှင့် နှုတ်ခမ်းများကို ထပ်ခါတလဲလဲ နမ်းရှိုက်ခဲ့သည်။

Verse 23

ददौ तस्यै वस्त्रयुग्मं वरुणादाहृतं च यत् । तदाहृतां रत्‍नमालां त्रिषु लोकेषु दुर्लभाम्

သူသည် ဝရုဏနတ်မင်းထံမှ ရရှိသော အဝတ်အစားတစ်စုံနှင့် လောကသုံးပါးတွင် ရှားပါးသော ရတနာဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို သူမအား ပေးခဲ့သည်။

Verse 24

ददौ मञ्जीरयुग्मं च स्वाहाया आहृतं च यत् । केयूरयुग्मं छायाया रोहिण्याश्चैव कुण्डलम्

သူသည် သွာဟာထံမှ ရရှိသော ခြေချင်းတစ်စုံ၊ ဆာယာထံမှ လက်ကောက်တစ်စုံနှင့် ရောဟဏီထံမှ နားတောင်းများကို သူမအား ပေးခဲ့သည်။

Verse 25

अङ्‌गुलीयकरत्‍नानि रत्याश्च करभूषणम् । शङ्‌खं च रुचिरं चित्रं यद्दत्तं विश्वकर्मणा

ရတီ၏ ရတနာလက်စွပ်များနှင့် လက်တန်ဆာများ၊ ဝိသကမ္မနတ်သား ပေးအပ်သော လှပဆန်းကြယ်သော ခရုသင်းတစ်ခု။

Verse 26

विचित्रपद्मकश्रेणीं शय्यां चापि सुदुर्लभाम् । भूषणानि च दत्त्वा स भूपो हासं चकार ह

သူသည် အလွန်လှပသော ကြာပန်းတန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အလွန်ရှားပါးသော ခုတင်တစ်ခုကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။ ဤတန်ဆာများကို ပေးပြီးနောက် မင်းကြီးသည် ပြုံးလိုက်သည်။

Verse 27

निर्ममे कबरीभारे तस्या माङ्‌गल्यभूषणम् । सुचित्रं पत्रकं गण्डमण्डलेऽस्याः समं तथा

သူသည် သူမ၏ ထူထဲသော ကျစ်ဆံမြီးများတွင် မင်္ဂလာရှိသော တန်ဆာများကို ဆင်ယင်ပေးပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် လှပသော အလှဆင်ပုံစံများကို ရေးဆွဲပေးခဲ့သည်။

Verse 28

चन्द्रलेखात्रिभिर्युक्तं चन्दनेन सुगन्धिना । परीतं परितश्चित्रैः सार्धं कुङ्‌कुमबिन्दुभिः

သူသည် သူမအား မွှေးပျံ့သော စန္ဒကူးနံ့သာဖြင့် လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသား သုံးခုဖြင့် တန်ဆာဆင်ပေးကာ လှပသော ဒီဇိုင်းများနှင့် အနီရောင် ကွန်ကူမာ အစက်အပြောက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 29

ज्वलत्प्रदीपाकारं च सिन्दूरतिलकं ददौ । तत्पादपद्मयुगले स्थलपद्मविनिन्दिते

သူသည် တောက်လောင်နေသော ဆီမီးကဲ့သို့ တောက်ပသော စိန္ဒူရတီလကကို လိမ်းပေးခဲ့သည်။ ကုန်းကြာပန်းများ၏ အလှထက် သာလွန်သော သူမ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့ ခြေဖဝါးများပေါ်တွင်...

Verse 30

चित्रालक्तकरागं च नखरेषु ददौ मुदा । स्ववक्षसि मुहुर्न्यस्य सरागं चरणाम्बुजम्

သူသည် သူမ၏ ခြေသည်းများပေါ်တွင် လှပသော အနီရောင် (alta) ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လိမ်းပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ နီမြန်းသော ကြာပန်းခြေဖဝါးများကို သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ထပ်ခါတလဲလဲ တင်ထားရင်း...

Verse 31

हे देवि तव दासोऽहमित्युच्चार्य पुनः पुनः । रत्‍नभूषितहस्तेन तां च कृत्वा स्ववक्षसि

အို ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ကျွန်ဖြစ်ပါသည် ဟု ထပ်ခါတလဲလဲပြောဆိုကာ ရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော လက်မောင်းများဖြင့် သူမကို ရင်ခွင်၌ ပွေ့ဖက်ထားလေသည်။

Verse 32

तपोवनं परित्यज्य राजा स्थानान्तरं ययौ । मलये देवनिलये शैले शैले तपोवने

ဘုရင်သည် တပေါဝန (ခြိုးခြံချွေတာသောတော) ကို စွန့်ခွာ၍ အခြားနေရာများသို့ သွားလေသည်။ မလယတောင်တန်းများပေါ်တွင်၊ နတ်ဘုရားများ၏ စံအိမ်များတွင်၊ တောင်အမျိုးမျိုးနှင့် တောရကျောင်းများတွင်...

Verse 33

स्थाने स्थानेऽतिरम्ये च पुष्पोद्याने च निर्जने । कन्दरे कन्दरे सिन्धुतीरे चैवातिसुन्दरे

အလွန်သာယာသော နေရာအမျိုးမျိုးတွင်၊ ဆိတ်ငြိမ်သော ပန်းဥယျာဉ်များတွင်၊ ဂူများတွင်၊ အလွန်လှပသော သမုဒ္ဒရာကမ်းခြေများတွင်...

Verse 34

पुष्पभद्रानदीतीरे नीरवातमनोहरे । पुलिने पुलिने दिव्ये नद्यां नद्यां नदे नदे

ပုပ္ဖဘဒြာမြစ်ကမ်းနားတွင် ရေမှလာသော အေးမြသောလေညင်းများကြောင့် သာယာကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော၊ မြစ်တိုင်း ချောင်းတိုင်းရှိ နတ်သဘင်သဲသောင်ပြင်များပေါ်တွင်...

Verse 35

मधौ मधुकराणां च मधुरध्वनिनादिते । विस्पन्दने सुरसने नन्दने गन्धमादने

နွေဦးကာလတွင် ပျားများ၏ ချိုမြိန်သော အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဝိသပန္ဒန၊ သုရသန၊ နန္ဒန တောအုပ်များနှင့် ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင်...

Verse 36

देवोद्याने नन्दने च चित्रचन्दनकानने । चम्पकानां केतकीनां माधवीनां च माधवे

နန္ဒန နတ်ဥယျာဉ်တွင်၊ အံ့ဖွယ်စန္ဒကူးတောများတွင်၊ နွေဦးကာလ၌ စမ္ပာ၊ ကေတကီနှင့် မာဓဝီ နွယ်ပင်များကြားတွင်...

Verse 37

कुन्दानां मालतीनां च कुमुदाम्भोजकानने । कल्पवृक्षे कल्पवृक्षे पारिजातवने वने

ကုန္ဒ၊ မာလတီ၊ ကြာဖြူနှင့် ကြာနီတောများတွင်၊ ကမ္ပဝေဒ (ဆုတောင်းပြည့်အပင်) တိုင်း၏အောက်တွင်နှင့် ပါရိဇာတ တောအုပ်များတွင်...

Verse 38

निर्जने काञ्चने स्थाने धन्ये काञ्चनपर्वते । काञ्चीवने किञ्जलके कञ्चुके काञ्चनाकरे

ဆိတ်ငြိမ်သော ရွှေရောင်နေရာများတွင်၊ မင်္ဂလာရှိသော ရွှေတောင် (မေရု) ပေါ်တွင်၊ ကာဉ္စီဝန၊ ကိဉ္ဇလက၊ ကဉ္စုက နှင့် ကာဉ္စနာကာရ တို့တွင်...

Verse 39

पुष्पचन्दनतल्पेषु पुंस्कोकिलरुतश्रुते । पुष्पचन्दनसंयुक्तः पुष्पचन्दनवायुना

ပန်းနှင့် စန္ဒကူးကုတင်များပေါ်တွင်၊ ဥသြဖိုများ၏ အော်သံကို နားထောင်ရင်း၊ ပန်းနှင့် စန္ဒကူးနံ့သာများ လိမ်းကျံလျက်၊ ၎င်းတို့၏ ရနံ့ကို ဆောင်သော လေညင်းများဖြင့်...

Verse 40

कामुक्या कामुकः कामात्स रेमे रामया सह । न हि तृप्तो दानवेन्द्रस्तृप्तिं नैव जगाम सा

ရမ္မက်ပြင်းပြသော ချစ်သူသည် မိမိ၏ ရမ္မက်ပြင်းပြသော အမျိုးသမီးနှင့်အတူ အလိုဆန္ဒအတိုင်း ပျော်မွေ့လေသည်။ သို့သော်လည်း ဒါနဝတို့၏ အရှင်သည် မတင်းတိမ်နိုင်သလို၊ သူမသည်လည်း အပြည့်အဝ ကျေနပ်မှုကို မရရှိခဲ့ပေ။

Verse 41

हविषा कृष्णवर्त्मेव ववृधे मदनस्तयोः । तया सह समागत्य स्वाश्रमं दानवस्ततः

ထောပတ်လောင်းသော မီးကဲ့သို့ သူတို့၏ ကာမဂုဏ်သည် တိုးပွားလာ၏။ ထို့နောက် ဒါနဝသည် သူမနှင့်အတူ မိမိ၏ အာသရမ်သို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 42

रम्यं क्रीडालयं गत्वा विजहार पुनः पुनः । एवं स बुभुजे राज्यं शङ्‌खचूडः प्रतापवान्

သာယာသော ပျော်ပါးရာအိမ်သို့ သွား၍ သူတို့သည် အဖန်ဖန် ပျော်ပါးကြကုန်၏။ ဤသို့ဖြင့် တန်ခိုးကြီးသော သင်္ခစူဠသည် မိမိ၏နိုင်ငံကို အုပ်စိုးလေ၏။

Verse 43

एकमन्वन्तरं पूर्णं राजराजेश्वरो महान् । देवानामसुराणां च दानवानां च सन्ततम्

ရှင်ဘုရင်တို့၏ ဧကရာဇ်မင်းကြီးသည် နတ်၊ အသူရာနှင့် ဒါနဝတို့အပေါ် တစ်မနုန္တရပတ်လုံး အစဉ်မပြတ် အုပ်စိုးလေ၏။

Verse 44

गन्धर्वाणां किन्नराणां राक्षसानां च शान्तिदः । हृताधिकारा देवाश्च चरन्ति भिक्षुका यथा

သူသည် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန်နရာနှင့် ရက္ခိုသ်တို့အား ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးဆောင်သူဖြစ်၏။ ထိုအတောအတွင်း အာဏာစွန့်လွှတ်ရသော နတ်တို့သည် ဖုန်းတောင်းယာစကာကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာကြရကုန်၏။

Verse 45

ते सर्वेऽतिविषण्णाश्च प्रजग्मुर्ब्रह्मणः सभाम् । वृत्तान्तं कथयामासू रुरुदुश्च भृशं मुहुः

ထိုသူအားလုံးတို့သည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက် ဗြဟ္မာမင်း၏ အစည်းအဝေးသို့ သွားကြကုန်၏။ သူတို့သည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပြောကြားပြီး အဖန်ဖန် ပြင်းစွာ ငိုကြွေးကြကုန်၏။

Verse 46

तदा ब्रह्मा सुरैः सार्धं जगाम शङ्‌करालयम् । सर्वेशं कथयामास विधाता चन्द्रशेखरम्

ထိုအခါ ဗြဟ္မာသည် နတ်တို့နှင့်အတူ သင်္ကရ (သီဝ) ၏ စံအိမ်သို့ သွားလေ၏။ ဖန်ဆင်းရှင် ဗြဟ္မာသည် အကြောင်းစုံကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 47

ब्रह्मा शिवश्च तैः सार्धं वैकुण्ठं च जगाम ह । दुर्लभं परमं धाम जरामृत्युहरं परम्

ဗြဟ္မာနှင့် သီဝတို့သည် ထိုသူတို့နှင့်အတူ အိုခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ပယ်ဖျောက်နိုင်သော၊ အလွန်ရှားပါးလှသော မြတ်သော ဝေကုဏ္ဌဘုံသို့ သွားကြကုန်၏။

Verse 48

सम्प्राप च वरं द्वारमाश्रमाणां हरेरहो । ददर्श द्वारपालांश्च रत्‍नसिंहासनस्थितान्

ဟရိ (ဗိဿနိုး) ၏ စံအိမ်တော် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ၊ ရတနာစီခြယ်သော ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသော တံခါးစောင့်တို့ကို မြင်ကြရကုန်၏။

Verse 49

शोभितान्पीतवस्त्रैश्च रत्‍नभूषणभूषितान् । वनमालान्वितान्सर्वान् श्यामसुन्दरविग्रहान्

သူတို့သည် ဝါသော အဝတ်တန်ဆာနှင့် ရတနာအဆင်တန်ဆာတို့ကို ဆင်ယင်ထားကြကုန်၏။ အားလုံးတို့သည် တောပန်းကုံးများကို ဆင်မြန်းထားကြပြီး လှပသော ညိုမှောင်သော အဆင်းရှိကြကုန်၏။

Verse 50

शङ्‌खचक्रगदापद्मधरांश्चैव चतुर्भुजान् । सस्मितान्स्मेरवक्त्रास्यान्पद्मनेत्रान्मनोहरान्

သူတို့သည် လက်လေးဖက်တွင် ခရုသင်း၊ စက်ဝိုင်း၊ တုတ်ကောက်နှင့် ကြာပန်းတို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြကုန်၏။ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာ၊ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်လုံးများရှိကြပြီး စိတ်နှလုံးကို ဖမ်းစားနိုင်သူများ ဖြစ်ကြကုန်၏။

Verse 51

ब्रह्मा तान्कथयामास वृत्तान्तं गमनार्थकम् । तेऽनुज्ञां च ददुस्तस्मै प्रविवेश तदाज्ञया

ဗြဟ္မာသည် သူတို့အား လာရောက်ရခြင်းအကြောင်းကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ သူတို့က ခွင့်ပြုချက်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့၏အမိန့်အရ သူသည် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 52

एवं षोडश द्वाराणि निरीक्ष्य कमलोद्‍भवः । देवैः सार्धं तानतीत्य प्रविवेश हरेः सभाम्

ဤသို့ဖြင့် တံခါးတစ်ဆယ့်ခြောက်ပေါက်ကို ကြည့်ရှုဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ကြာပန်းမှဖွားမြင်သော ဗြဟ္မာသည် နတ်ဘုရားများနှင့်အတူ ဟရိ၏အစည်းအဝေးသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 53

देवर्षिभिः परिवृतां पार्षदैश्च चतुर्भुजैः । नारायणस्वरूपैश्च सर्वैः कौस्तुभभूषितैः

(အစည်းအဝေးခန်းမသည်) နတ်ရသေ့များနှင့် နာရာယဏနှင့် အတိအကျတူသော လက်လေးဖက်ပါသော အခြံအရံများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး အားလုံးသည် ကောသတုဘရတနာဖြင့် ဆင်ယင်ထားကြသည်။

Verse 54

नवेन्दुमण्डलाकारां चतुरस्रां मनोहराम् । मणीन्द्रहारनिर्माणां हीरासारसुशोभिताम्

ဟရိ၏ နတ်အစည်းအဝေးခန်းမသည် လဆန်းပိုင်းသဏ္ဍာန်ရှိပြီး လေးထောင့်ပုံစံ၊ အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ အကောင်းဆုံးရတနာပန်းကုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး စိန်များ၏အနှစ်သာရဖြင့် လှပစွာဆင်ယင်ထားသည်။

Verse 55

अमूल्यरत्‍नखचितां रचितां स्वेच्छया हरेः । माणिक्यमालाजालाभां मुक्तापङ्‌क्तिविभूषिताम्

၎င်းသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြင့် စီခြယ်ထားပြီး ဟရိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးအလိုတော်ဖြင့်သာ ဖန်တီးထားကာ ပတ္တမြားပန်းကုံးများဖြင့် တောက်ပနေပြီး ပုလဲတန်းများဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။

Verse 56

मण्डितां मण्डलाकारै रत्‍नदर्पणकोटिभिः । विचित्रैश्चित्ररेखाभिर्नानाचित्रविचित्रिताम्

၎င်းသည် ကုဋေပေါင်းများစွာသော စက်ဝိုင်းပုံ ရတနာမှန်များဖြင့် ဆင်ယင်ထားပြီး အမျိုးမျိုးသော အံ့ဖွယ်ပန်းချီကားများနှင့် အနုပညာလိုင်းများဖြင့် အနုစိတ်ပြင်ဆင်ထားသည်။

Verse 57

पद्मरागेन्द्ररचितां रुचिरां मणिपङ्‌कजैः । सोपानशतकैर्युक्तां स्यमन्तकविनिर्मितैः

အစည်းအဝေးခန်းမကို အကောင်းဆုံးပတ္တမြားများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ရတနာစီခြယ်ထားသော ကြာပန်းများဖြင့် တောက်ပစေကာ သျှာမန္တကရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှေကားထစ် ရာပေါင်းများစွာ ပါရှိသည်။

Verse 58

पट्टसूत्रग्रन्थियुक्तैश्चारुचन्दनपल्लवैः । इन्द्रनीलस्तम्भवर्यैर्वेष्टितां सुमनोहराम्

၎င်းကို ပိုးချည်မျှင်များနှင့် လှပသော စန္ဒကူးရွက်များဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး အကောင်းဆုံး နီလာတိုင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသောကြောင့် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။

Verse 59

सद्‌रत्‍नपूर्णकुम्भानां समूहैश्च समन्विताम् । पारिजातप्रसूनानां मालाजालैर्विराजिताम्

ခန်းမဆောင်တွင် အကောင်းစားရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပြည့်စုံသောအိုးများ (ပုဏ္ဏကုမ္ဘ) အများအပြားရှိပြီး ပါရိဇာတပန်းကုံးများဖြင့် တောက်ပနေပါသည်။

Verse 60

कस्तूरीकुङ्‌कुमारक्तैः सुगन्धिचन्दनद्रुमैः । सुसंस्कृतां तु सर्वत्र वासितां गन्धवायुना

၎င်းကို ကတိုးနှင့် ကုံကုမံတို့ဖြင့် နီမြန်းနေသော မွှေးကြိုင်သော စန္ဒကူးပင်များဖြင့် နေရာတိုင်းတွင် ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားပြီး မွှေးကြိုင်သော လေပြေလေညင်းများဖြင့် မွှေးပျံ့နေပါသည်။

Verse 61

विद्याधरीसमूहानां नृत्यजालैर्विराजिताम् । सहस्रयोजनायामां परिपूर्णां च किङ्‌करैः

ဝိဇ္ဇာဓရီတို့၏ ကပွဲများဖြင့် ထိုအစည်းအဝေးသည် တောက်ပနေပြီး ယူဇနာတစ်ထောင် ကျယ်ဝန်းကာ အခြံအရံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 62

ददर्श श्रीहरिं ब्रह्मा शङ्‌करश्च सुरैः सह । वसन्तं तन्मध्यदेशे यथेन्दुं तारकावृतम्

ဗြဟ္မာနှင့် ရှံကရတို့သည် နတ်အပေါင်းနှင့်အတူ ထိုအစည်းအဝေး၏ အလယ်တွင် သီတင်းသုံးနေသော သီရိဟရိကို ကြယ်များအလယ်ရှိ လမင်းကဲ့သို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

Verse 63

अमूल्यरत्‍ननिर्माणचित्रसिंहासने स्थितम् । किरीटिनं कुण्डलिनं वनमालाविभूषितम्

ကိုယ်တော်သည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ထူးဆန်းသော ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် စံပယ်နေပြီး သရဖူနှင့် နားတောင်းများကို ဆင်မြန်းကာ တောပန်းကုံး (ဝနမာလာ) ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 64

चन्दनोक्षितसर्वाङ्‌गं बिभ्रतं केलिपङ्‌कजम् । पुरतो नृत्यगीतं च पश्यन्तं सस्मितं मुदा

ကိုယ်တော်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို စန္ဒကူးနံ့သာများ လိမ်းကျံထားပြီး ကစားစရာ ကြာပန်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့မှ ကပွဲသဘင်များကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

Verse 65

शान्तं सरस्वतीकान्तं लक्ष्मीधृतपदाम्बुजम् । लक्ष्म्या प्रदत्तं ताम्बूलं भुक्तवन्तं सुवासितम्

ကိုယ်တော်သည် ငြိမ်းချမ်းသူ၊ သရဿတီ၏ ချစ်သူဖြစ်ပြီး လက္ခမီက ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ကြာပန်းကို ကိုင်ထားကာ လက္ခမီက ဆက်သသော မွှေးကြိုင်သော ကွမ်းယာ (တာမ္ဗူလ) ကို စားသုံးနေသည်။

Verse 66

गङ्‌गया परया भक्त्या सेवितं श्वेतचामरैः । सर्वैश्च स्तूयमानं च भक्तिनम्रात्मकन्धरैः

ဂင်္ဂါဒေဝီသည် ဖြူစင်သော သားမြီးယပ် (စာမရီ) များဖြင့် အလွန်ကြည်ညိုစွာ ခစားနေပြီး ကြည်ညိုစွာ ဦးညွှတ်ထားသူ အပေါင်းတို့က ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းနေကြသည်။

Verse 67

एवं विशिष्टं तं दृष्ट्वा परिपूर्णतमं प्रभुम् । ब्रह्मादयः सुराः सर्वे प्रणम्य तुष्टुवुस्तदा

ဤသို့ ထူးခြားပြီး အလုံးစုံပြည့်စုံတော်မူသော အရှင်မြတ်ကို မြင်သောအခါ ဗြဟ္မာနှင့် နတ်အပေါင်းတို့သည် ဦးညွှတ်၍ ချီးမွမ်းကြလေသည်။

Verse 68

पुलकाञ्चितसर्वाङ्‌गाः साश्रुनेत्राश्च गद्‌गदाः । भक्ताश्च परया भक्त्या भीता नम्रात्मकन्धराः

တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းထလျက်၊ မျက်ရည်များဝိုင်းကာ၊ အသံများတုန်ရင်လျက်၊ ကြည်ညိုခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဘုရားဖူးတို့သည် ဦးညွှတ်ကြကုန်၏။

Verse 69

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा विधाता जगतामपि । वृत्तान्तं कथयामास विनयेन हरेः पुरः

လက်အုပ်ချီလျက် လောကကို ဖန်ဆင်းရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် ဟရိ၏ရှေ့တွင် အကြောင်းအရာအားလုံးကို နှိမ့်ချစွာ လျှောက်ထားလေသည်။

Verse 70

हरिस्तद्वचनं श्रुत्वा सर्वज्ञः सर्वभाववित् । प्रहस्योवाच ब्रह्माणं रहस्यं च मनोहरम्

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ စိတ်အခြေအနေအားလုံးကို သိတော်မူသော အလုံးစုံသိမြင်တော်မူသော ဟရိသည် ပြုံးတော်မူပြီး ဗြဟ္မာအား စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 71

श्रीभगवानुवाच शङ्‌खचूडस्य वृत्तान्तं सर्वं जानामि पद्मज । मद्‍भक्तस्य च गोपस्य महातेजस्विनः पुरा

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်- အို ကြာပန်းမှ ဖွားမြင်သော (ဗြဟ္မာ)! ရှေးယခင်က ငါ၏ အလွန်တောက်ပသော ဘုရားဝတ်ပြုသူ နွားကျောင်းသား (ဂေါပ) ဖြစ်ခဲ့သော သင်္ခစူဠ၏ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို ငါသိ၏။

Verse 72

शृणु तत्सर्ववृत्तान्तमितिहासं पुरातनम् । गोलोकस्यैव चरितं पापघ्नं पुण्यकारकम्

ထိုအကြောင်းအရာအားလုံးကို နားထောင်လော့၊ ရှေးဟောင်းသမိုင်း၊ အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပြီး ကုသိုလ်ကို ဖြစ်စေသော ဂေါလောက၏ ဇာတ်လမ်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 73

सुदामा नाम गोपश्च पार्षदप्रवरो मम । स प्राप दानवीं योनिं राधाशापात्सुदारुणात्

ငါ၏ ထူးကဲသော အလုပ်အကျွေးမှာ သုဒါမ အမည်ရှိ နွားကျောင်းသား တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ရာဓာ၏ အလွန်ပြင်းထန်သော ကျိန်စာကြောင့် ဒါနဝ၏ ဝမ်းဗိုက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

Verse 74

तत्रैकदाहमगमं स्वालयाद्‌रासमण्डलम् । विरजामपि नीत्वा च मम प्राणाधिका परा

တစ်ခါက ငါသည် ငါ၏ စံအိမ်မှ ရာသမဏ္ဍလ (ရာသကပွဲတော်ကျင်းပရာနေရာ) သို့ သွားခဲ့ပြီး ငါ့အသက်ထက် ချစ်မြတ်နိုးသော ဝိရဇာကိုလည်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

Verse 75

सा मां विरजया सार्धं विज्ञाय किङ्‌करीमुखात् । पश्चात्क्रुद्धा साजगाम न ददर्श च तत्र माम्

ငါသည် ဝိရဇာနှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း အစေခံမတစ်ဦး၏ နှုတ်မှ သိရှိရသဖြင့်၊ သူမ (ရာဓာ) သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဒေါသတကြီး ရောက်လာသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ငါ့ကို မတွေ့ခဲ့ပေ။

Verse 76

विरजां च नदीरूपां मां ज्ञात्वा च तिरोहितम् । पुनर्जगाम सा दृष्ट्वा स्वालयं सखिभिः सह

ဝိရဇာသည် မြစ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်ပြီး ငါပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သိသဖြင့်၊ သူမသည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စံအိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

Verse 77

मां दृष्ट्वा मन्दिरे देवी सुदाम्ना सहितं पुरा । भृशं सा भर्त्सयामास मौनीभूतं च सुस्थिरम्

ရှေးယခင်က ငါ့ကို သုဒါမနှင့်အတူ ဗိမာန်တော်၌ တွေ့သောအခါ၊ နတ်ဘုရားမ (ရာဓာ) သည် ငါ့ကို ပြင်းထန်စွာ ငေါက်ငမ်းခဲ့ပြီး ငါမူကား တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် ငြိမ်သက်စွာ နေခဲ့သည်။

Verse 78

तच्छ्रुत्वासहमानश्च सुदामा तां चुकोप ह । स च तां भर्त्सयामास कोपेन मम सनिधौ

ထိုစကားကို ကြားရသဖြင့် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ သုဒါမသည် သူမအပေါ် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ငါ့ရှေ့မှောက်တွင်ပင် သူမကို ဒေါသတကြီး ငေါက်ငမ်းခဲ့သည်။

Verse 79

तच्छ्रुत्वा कोपयुक्ता सा रक्तपङ्‌कजलोचना । बहिष्कर्तुं चकाराज्ञां संत्रस्तं मम संसदि

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ၊ နီမြန်းသော ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်လုံးများရှိသော သူမသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ငါ၏ အစည်းအဝေးကို ထိတ်လန့်စေကာ သူ့ကို အပြင်သို့ နှင်ထုတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

Verse 80

सखीलक्षं समुत्तस्थौ दुर्वारं तेजसोल्बणम् । बहिश्चकार तं तूर्णं जल्पन्तं च पुनः पुनः

သူမ၏ သူငယ်ချင်း (သခီ) တစ်သိန်းတို့သည် မတားဆီးနိုင်သော အစွမ်းသတ္တိများဖြင့် ထရပ်ကာ၊ ထပ်ခါတလဲလဲ စကားများနေသော သူ့ကို အမြန်ပင် အပြင်သို့ နှင်ထုတ်လိုက်ကြသည်။

Verse 81

सा च तत्ताडनं तासां श्रुत्वा रुष्टा शशाप ह । याहि रे दानवीं योनिमित्येवं दारुणं वचः

သူမ (ရာဓာ) သည် သူတို့၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနေရသည်ကို ကြားသောအခါ အမျက်ထွက်၍ 'အချင်း လူယုတ်မာ၊ ဒါနဝ (ဘီလူး) ၏ ဝမ်းဗိုက်သို့ သွားလော့' ဟု ပြင်းထန်သော စကားဖြင့် ကျိန်ဆဲလေ၏။

Verse 82

तं गच्छन्तं शपन्तं च रुदन्तं मां प्रणम्य च । वारयामास तुष्टा सा रुदती कृपया पुनः

သူထွက်သွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကျိန်ဆဲသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ငိုကြွေးသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ့ကို ရှိခိုးသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်သောအခါ သူမသည် စိတ်အေးသွားပြီး သနားကြင်နာစွာ ငိုကြွေးလျက် သူ့ကို တစ်ဖန် တားဆီးလေ၏။

Verse 83

हे वत्स तिष्ठ मा गच्छ क्व यासीति पुनः पुनः । समुच्चार्य च तत्पश्चाज्जगाम सा च विक्लवम्

'ချစ်သား၊ နေပါဦး၊ မသွားပါနဲ့၊ ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ' ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုပြီးနောက် သူမသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားလေ၏။

Verse 84

गोप्यश्च रुरुदुः सर्वा गोपाश्चापि सुदुःखिताः । ते सर्वे राधिका चापि तत्पश्चाद्‌ बोधिता मया

ဂေါပီ (နွားကျောင်းသူ) အားလုံး ငိုကြွေးကြကုန်၏၊ ဂေါပ (နွားကျောင်းသား) တို့သည်လည်း အလွန်ဝမ်းနည်းကြကုန်၏။ ထို့နောက် ရာဓိကာ အပါအဝင် သူတို့အားလုံးကို ငါက နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။

Verse 85

आयास्यति क्षणार्धेन कृत्वा शापस्य पालनम् । सुदामंस्त्वमिहागच्छेत्युक्त्वा सा च निवारिता

'သူသည် ကျိန်စာကို ပြည့်စုံစေပြီးနောက် ခဏချင်းတွင် ပြန်လာလိမ့်မည်။ အချင်း သုဒါမ၊ ဤနေရာသို့ ပြန်လာလော့' ဟု ဆိုကာ သူမကို တားဆီးထားလေ၏။

Verse 86

गोलोकस्य क्षणार्धेन चैकं मन्वन्तरं भवेत् । पृथिव्यां जगतां धातरित्येव वचनं ध्रुवम्

အို လောကကို ဖန်ဆင်းရှင် (ဗြဟ္မာ)၊ ဂေါလောက၏ ခဏတစ်ဝက်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မနွန္တရ (Manvantara) တစ်ခုနှင့် ညီမျှ၏။ ဤစကားသည် အမှန်ပင်ဖြစ်၏။

Verse 87

इत्येवं शङ्‌खचूडश्च पुनस्तत्रैव यास्यति । महाबलिष्ठो योगेशः सर्वमायाविशारदः

ဤနည်းဖြင့် သင်္ခစူဠ (Shankhachuda) သည် ထိုနေရာသို့ ပြန်သွားလိမ့်မည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အားကောင်းသူ၊ ယောဂီတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မာယာ (လှည့်စားမှု) အပေါင်း၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်၏။

Verse 88

मम शूलं गृहीत्वा च शीघ्रं गच्छत भारतम् । शिवः करोतु संहारं मम शूलेन रक्षसः

ငါ၏ သုံးဂွလှံ (Trident) ကို ယူ၍ ဘာရတဝေဿ (Bharatavarsha) သို့ အမြန်သွားလော့။ သီဝ (Shiva) သည် ငါ၏လှံဖြင့် ထိုဘီလူးကို ဖျက်ဆီးပါစေ။

Verse 89

ममैव कवचं कण्ठे सर्वमङ्‌गलकारकम् । बिभर्ति दानवः शश्वत्संसारे विजयी ततः

ထိုဒါနဝသည် ငါ၏ မင်္ဂလာအပေါင်းနှင့်ပြည့်စုံသော လက်နက်ပုန်း (Kavacha) ကို လည်ပင်းတွင် အမြဲဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူသည် လောက၌ အောင်နိုင်သူဖြစ်နေ၏။

Verse 90

तस्मिन् ब्रह्मन् स्थिते चैव न कोऽपि हिंसितुं क्षमः । तद्याचनां करिष्यामि विप्ररूपोऽहमेव च

အို ဗြဟ္မဏ၊ ထိုလက်နက်ပုန်းရှိနေသရွေ့ မည်သူမျှ သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ပေ။ ငါကိုယ်တိုင် ပုဏ္ဏားအသွင်ဆောင်၍ ၎င်းကို တောင်းခံမည်။

Verse 91

सतीत्वहानिस्तत्पत्‍न्या यत्र काले भविष्यति । तत्रैव काले तन्मृत्युरिति दत्तो वरस्त्वया

'သူ၏ဇနီး၏ စင်ကြယ်မှု ပျက်ပြားသွားသောအခါ၊ ထိုအချိန်တွင် သူ၏သေဆုံးမှု ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်'—ဤဆုလာဘ်ကို သင်ပေးသနားခဲ့သည်။

Verse 92

तत्पत्‍न्याश्चोदरे वीर्यमर्पयिष्यामि निश्चितम् । तत्क्षणे चैव तन्मृत्युर्भविष्यति न संशयः

ငါသည် သူ၏ဇနီး၏ သားအိမ်ထဲတွင် ငါ၏မျိုးစေ့ကို အမှန်ပင် ထားရှိမည်။ ထိုခဏ၌ပင် သူ၏သေဆုံးမှု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်၊ သံသယမရှိပါ။

Verse 93

पश्चात्सा देहमुत्सज्य भविष्यति मम प्रिया । इत्युक्त्वा जगतां नाथो ददौ शूलं हराय च

'ထို့နောက် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် သူမသည် ငါ၏ချစ်သူဖြစ်လာလိမ့်မည်။' ဤသို့မိန့်ကြားပြီးနောက် လောကအရှင်သခင်သည် ဟာရ (သီဝ) အား သုံးဂွလှံကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 94

शूलं दत्त्वा ययौ शीघ्रं हरिरभ्यन्तरे मुदा । भारतं च ययुर्देवा ब्रह्यरुद्रपुरोगमाः

သုံးဂွလှံကို ပေးအပ်ပြီးနောက် ဟာရီသည် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် အတွင်းသို့ အမြန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာနှင့် ရုဒ္ဒြတို့ ဦးဆောင်သော နတ်ဘုရားများသည် ဘာရတသို့ သွားကြကုန်၏။

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे शङ्‌खचूडेन सह तुलसीसङ्‌गमवर्णनं नामैकोनविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိမဒ်ဒေဝီဘာဂဝတ မဟာပုရာဏ၊ ကိုးခုမြောက် စကန္ဒရှိ 'တုလသီနှင့် သင်္ခစူဠတို့ ပေါင်းစည်းခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြချက်' အမည်ရှိ တစ်ဆယ့်ကိုးခုမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။

Frequently Asked Questions

Shankhachuda was Sudama, a prominent cowherd (Gopa) and an intimate devotee of Lord Krishna in Goloka. He was born as a Danava (demon) due to a severe curse from Goddess Radha.

Goddess Radha became furious with Lord Krishna for his association with Viraja. When Sudama defended Krishna and spoke back to her in anger, Radha cursed him to be born in a demonic womb.

Lord Hari reveals that Shankhachuda's invincibility stems from his protective Kavacha (armor) and his wife Tulasi's unwavering chastity. Hari plans to disguise himself as a Brahmin to beg for the Kavacha and then break Tulasi's chastity, which will allow Lord Shiva to kill the demon.

Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App