Book 7: The Solar Dynasty, Harishchandra, and the Devi Gita
सप्तमस्कन्धः
Devi Gita & the Path to Liberation
သတ္တမမြောက် စကန္ဒသည် ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ အကျော်ကြားဆုံးနှင့် ဒဿနပိုင်းဆိုင်ရာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ကျမ်းစာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဒက္ခနှင့် မနုတို့၏ မျိုးရိုးမှ စတင်ကာ ထင်ရှားကျော်ကြားသော နေမင်းမျိုးနွယ် (Suryavansha) သို့ ဦးတည်သွားသည်။ ၎င်းတွင် သုကညာနှင့် ရသေ့ချာဝန၊ မင်းကြီးတြိသံကုနှင့် ရသေ့ဝိသွာမိတြ၏ လက်ချက်ဖြင့် မင်းကြီးဟရိသန္ဒြာ ခံယူခဲ့ရသော အမှန်တရား၏ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု ဒဏ္ဍာရီများကို ကောင်းမွန်စွာ ဖော်ပြထားသည်။ အဓိက ဇာတ်ကြောင်းမှာ ကမ္ဘာမြေကို ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်မှုမှ ကယ်တင်ရန်နှင့် ဒုဂ္ဂမအသူရာကို သတ်ရန်အတွက် ဒေဝီသည် ရှာတက္ကသျှီနှင့် ရှာကမ္ဘာရီအဖြစ် လူဝင်စားခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး အခန်းဆယ်ခန်းတွင် ပါဝင်သော ဤစကန္ဒ၏ အထွတ်အထိပ်မှာ အလွန်ရိုသေလေးစားအပ်သော ဒေဝီဂီတာ ဖြစ်သည်။ ဤမြင့်မြတ်သော ဆွေးနွေးမှုတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီသည် ဟိမဝန္တာမင်းကြီးအား သူမ၏ စကြဝဠာပုံသဏ္ဍာန် (Virat Swarupa) ကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး အဒွိုက်တဝေဒန္တ၊ အဋ္ဌင်္ဂယောဂ၊ ကုဏ္ဍလိနီစကြာများ၊ ဘက္တိနှင့် သူမအား ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်မှု၏ အမြင့်ဆုံးနည်းလမ်းများဆိုင်ရာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သင်ကြားပေးကာ သူမအား အမြင့်ဆုံးသော ဗြဟ္မာအဖြစ် အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။
Adhyayas in Skandha 7 - Devi Gita & Liberation
Adhyaya 1
Daksha Prajapati Varnanam
သုတရရှိသည် ဇနမေဇယမင်းကြီးနှင့် ဗျာသရရှိတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။ ဗြဟ္မာမင်းသည် စကြဝဠာကို ဖန်တီးရန် မဟာဒေဝီကို ကိုးကွယ်ခဲ့သည်။ ဒက္ခသည် သားတော်များကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း နာရဒက သူတို့ကို လောကီရေးရာများ စွန့်လွှတ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဒက္ခသည် နာရဒကို ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒက္ခ၏ သမီးတော် ၆၀ မှ နတ်မင်းများနှင့် အသူရာများ၏ မျိုးနွယ်စုများ စတင်ခဲ့သည်။
Adhyaya 2
Description of King Sharyati and the Solar Dynasty
ရှင်ဘုရင် Janamejaya သည် ရသေ့ Vyasa အား နေမင်းမျိုးနွယ် (Solar Dynasty) ၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ Vyasa သည် ရသေ့ Narada မူလက ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဗြဟ္မာမှ Vaivasvata Manu နှင့် သူ၏သားများ (ရှင်ဘုရင် Sharyati အပါအဝင်) အထိ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဇာတ်လမ်းသည် Sukanya အမည်ရှိ လှပသောသမီးတော်တစ်ဦးရှိသည့် ရှင်ဘုရင် Sharyati ထံသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ တော်ဝင်မိသားစုသည် လှပသောရေကန်တစ်ခုသို့ လည်ပတ်နေစဉ် Sukanya သည် တောထဲသို့ လှည့်လည်သွားလာရင်း တောက်ပသောအစက်နှစ်စက်ရှိသော တောင်ပို့တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကြီးမြတ်သောရသေ့ Chyavana သည် ထိုတောင်ပို့အတွင်း၌ တရားကျင့်နေသည်ကို မသိဘဲ သူမသည် ထိုတောက်ပသောအစက်များကို ချွန်ထက်သောဆူးဖြင့် ထိုးမိသဖြင့် ရသေ့အား မရည်ရွယ်ဘဲ မျက်စိကွယ်စေခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသကြောင့် ရသေ့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် ရှင်ဘုရင်၏ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးအပေါ် ဆီးနှင့် ဝမ်းချုပ်ခြင်းကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေဒနာအဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ကြီးမြတ်သော ရသေ့တစ်ပါးအား စော်ကားမိပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်သွားသောအခါ ရှင်ဘုရင် Sharyati သည် ဤရုတ်တရက်ကျရောက်လာသော ဘေးဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းကို အရေးတကြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။
Adhyaya 3
Chyavana Sukanyayor Garhasthya Varnanam
မင်းကြီး Sharyati သည် သူ၏သမီးတော် Sukanya က တောင်ပို့အတွင်း တရားထိုင်နေသော ရသေ့ Chyavana ကို မသိဘဲ မျက်စိကွယ်စေခဲ့သည့်အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ရသေ့က သူ၏မျက်စိမမြင်သောဘဝတွင် ပြုစုရန် Sukanya နှင့် လက်ထပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မင်းကြီးက စိတ်မကောင်းဖြစ်သော်လည်း Sukanya က တိုင်းပြည်အတွက် ရသေ့ကို လက်ထပ်ရန် သဘောတူခဲ့ပြီး ရသေ့အား အစွမ်းကုန်ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 4
Description of the Ashvini Kumaras' Words to Sukanya
ဤအခန်းတွင် မင်းသမီး Sukanya သည် သူမ၏ အသက်ကြီးပြီး မျက်စိမမြင်သော ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ရသေ့ Chyavana အပေါ် စံနမူနာပြ ကြည်ညိုလေးစားမှုကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ သူမသည် သစ်သီးဝလံများနှင့် အမြစ်များကို စုဆောင်းခြင်းမှသည် သူ၏နေ့စဉ် မီးပူဇော်ခြင်းနှင့် ရေချိုးခြင်းများတွင် ကူညီပေးခြင်းအထိ သူမ၏ တာဝန်များကို စေ့စေ့စပ်စပ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် နတ်ဆေးဆရာ အမြွှာညီနောင် Ashvini Kumaras သည် တောထဲတွင် ရေချိုးပြီး ပြန်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ ထူးကဲသော အလှတရားကြောင့် စွဲလန်းသွားကာ သူမထံ ချဉ်းကပ်ပြီး သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ Sukanya သည် သူမကိုယ်သူမ ဘုရင် Sharyati ၏ သမီးတော်နှင့် ရသေ့ Chyavana ၏ သစ္စာရှိသော ဇနီးအဖြစ် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းသော မင်းသမီးငယ်လေးသည် တောရိုင်းထဲတွင် အားနည်းပြီး မျက်စိမမြင်သော ရသေ့ကို ပြုစုရင်း ဘဝကို ဖြုန်းတီးနေရသည်ကို တုန်လှုပ်သွားကာ Ashvini Kumaras က သူမကို သွေးဆောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူမအား အိုမင်းနေသော ရသေ့ကို စွန့်ပယ်ကာ နတ်စည်းစိမ်များကို ခံစားရန်အတွက် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး သူမ၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ဘဝ၏ ယုတ္တိကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။
Adhyaya 5
Ashvibhyam Chyavanadvara Somapanaya Pratijnavarnanam
ဤအခန်းတွင် အရှဝိနီကုမာရနတ်မင်းတို့သည် သုကညာ၏ သစ္စာရှိမှုကို စမ်းသပ်ကြသည်။ သူမ၏ ခိုင်မာသော သစ္စာရှိမှုကြောင့် ၎င်းတို့သည် ရသေ့ချာဝနအား နုပျိုမှုနှင့် မျက်စိအလင်းပြန်ရစေရန် ဆုလာဘ်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် သူမသည် တူညီသော ပုံသဏ္ဌာန်သုံးခုထဲမှ သူမ၏ခင်ပွန်းကို မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ချာဝနက သဘောတူပြီး ရေကန်တွင် ရေချိုးပြီးနောက် သူနှင့် အရှဝိနီတို့သည် ခွဲခြားမရသော လူငယ်များအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ဤနတ်မင်းတို့၏ မာယာကြောင့် စိတ်ပူပန်ရသော သုကညာသည် သူမ၏ သီလကို စောင့်ရှောက်ရန် မဟာဒေဝီ (တြိပူရသုန္ဒရီ) ထံ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် သူမအား အသိဉာဏ်ကို ပေးသနားသဖြင့် သုကညာသည် ချာဝနကို မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာရှိမှုကြောင့် အရှဝိနီတို့သည် ဇနီးမောင်နှံကို ကောင်းချီးပေးခဲ့ကြသည်။ အသစ်ရရှိသော နုပျိုမှုကြောင့် ဝမ်းမြောက်သော ချာဝနသည် အရှဝိနီတို့အား ကျေးဇူးဆပ်ရန် ဆုတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ အရှဝိနီတို့က ယခင်က သိကြားမင်း ငြင်းပယ်ခဲ့သော သောမရည်ကို သောက်သုံးခွင့်ကို တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ချာဝနသည် ရှာယာတီမင်းကြီး၏ လာမည့်ယဇ်ပူဇော်ပွဲတွင် ၎င်းတို့အတွက် ဤအခွင့်အရေးကို ရရှိစေရန် ကတိပြုခဲ့သည်။
Adhyaya 6
Chyavana Grants the Ashwinis the Right to Drink Soma
မင်းကြီး Sharyati နှင့် မိဖုရားသည် Chyavana ၏ အာသရံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သမီးတော် Sukanya အား ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးနှင့်အတူ တွေ့ရသဖြင့် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ Sukanya က ထိုလူငယ်မှာ Ashwini Kumara များကြောင့် ပျိုမြစ်ခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော Chyavana ပင်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ Chyavana သည် Ashwini Kumara များအား Soma ရည် ဆက်သရန် ယဇ်ပူဇော်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပစေခဲ့သည်။ အင်ဒရာနတ်မင်းက ကန့်ကွက်သော်လည်း Chyavana က သူ၏ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှု စွမ်းအားဖြင့် Soma ရည်ကို အောင်မြင်စွာ ဆက်သနိုင်ခဲ့သည်။
Adhyaya 7
Revata's Journey to Brahmaloka to Seek a Groom for Revati
ဤအခန်းတွင် ရေရှိချာဝနနှင့် သိကြားမင်းတို့ကြား ပဋိပက္ခသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ချာဝနသည် အာရှဝမ်နတ်မင်းတို့အား သောမရည်ကို ဆက်သသောအခါ အမျက်ထွက်နေသော သိကြားမင်းသည် ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ပစ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ချာဝနသည် သိကြားမင်း၏လက်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပြီး မဒ (မူးယစ်ခြင်း) အမည်ရှိ ဘီလူးကြီးကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ သိကြားမင်းသည် တောင်းပန်ပြီး အာရှဝမ်တို့အား သောမရည် သောက်သုံးခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ချာဝနသည် မဒဘီလူးကို မိန်းမ၊ အရက်၊ လောင်းကစားနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းဟူသော အကုသိုလ်လေးပါးအဖြစ် ခွဲဝေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရေဝတမင်းကြီးသည် သမီးတော် ရေဝတီအတွက် ကြင်ဖော်ရှာရန် ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
Adhyaya 8
Ikshvaku Vamsha Varnanam
ဇနမေဇယမင်းကြီးသည် ရေဝတမင်းကြီး မည်သို့ ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိသွားသည်ကို ဝေဒဗျာသအား မေးမြန်းခဲ့သည်။ ကုသိုလ်ရှိသူများသည် မြင့်မြတ်သောဘုံများသို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ဗျာသက ရှင်းပြသည်။ ရေဝတသည် သမီးတော် ရေဝတီအတွက် ကြင်ဖော်ရှာရန် ဗြဟ္မာ့ပြည်သို့ သွားခဲ့သည်။ အချိန်ကွာခြားမှုကြောင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် စတုယုဂ ၂၇ ခု ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာက ရေဝတီကို ဗလရာမနှင့် လက်ထပ်ရန် လမ်းညွှန်ခဲ့သည်။ ဤအခန်းတွင် ဣက္ခာကုမင်းဆက်၏ အစကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 9
Mandhatotpatti Varnanam
ဤအခန်းတွင် အယုဒ္ဓယမင်းဆက်များ၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ သမိုင်းကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ သာရဒ္ဓပွဲမတိုင်မီ ဗိုက်ဆာ၍ ယုန်သားကို စားမိသောကြောင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရပြီး ရှာရှာဒဟု အမည်တွင်ခဲ့သော ဝိကုက္ကိမင်းမှ စတင်သည်။ သူ၏သားသည် နွားအသွင်ဆောင်သော သိကြားမင်း၏ ကျောကုန်းပေါ်တွင် စီးနင်း၍ ဒေဝါများကို ကူညီခဲ့သဖြင့် ကကုတ္ထဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယောဝနာသွာမင်းသည် မန္တန်ရေကို မှားယွင်းသောက်မိရာမှ ကိုယ်ဝန်ရရှိပြီး သားတော်ကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ သိကြားမင်းက 'မာမ်ဓာတာ' ဟုဆိုကာ လက်ညှိုးကို စို့စေခဲ့သဖြင့် မန္ဓာတုမင်းဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။
Adhyaya 11
Satyavrataya Rajaneetyupadeshavarnanam
ဤအခန်းတွင် ဇနမေဇယသည် သတျဝရတ (တြိသံကု) သည် ဝသိဋ္ဌ၏ ကျိန်စာမှ မည်သို့လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ကို မေးမြန်းသည်။ ဗျာသက ရှင်းပြသည်မှာ ဗြာဟ္မဏများက ယဇ်ပူဇော်ခွင့် ငြင်းပယ်ခြင်းခံရသော မင်းသားသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဒေဝီချန္ဒီကာ ပေါ်လာပြီး တားဆီးကာ ရာဇပလ္လင် ပြန်လည်ရရှိမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ နာရဒရသေ့က သတျဝရတ၏ ခမည်းတော်အား အကြောင်းကြားရာ ခမည်းတော်က နောင်တရပြီး သားတော်ကို အယုဒ္ဓယသို့ ပြန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဘုရင်ကြီးသည် သားတော်အား နန်းအပ်ပြီး တောထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကာ မထွက်ခွာမီ နိုင်ငံတော်အုပ်ချုပ်ရေး (ရာဇနီတိ) ဆိုင်ရာ ဆုံးမဩဝါဒများကို ပေးကြားခဲ့သည်။
Adhyaya 12
Trishankupakhyana Varnanam: The Curse of Trishanku
ဤအခန်းတွင် မင်းကြီး Janamejaya က Satyavrata (သို့မဟုတ်) Trishanku သည် သူ၏ယခင်ကျိန်စာမှ မည်သို့လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ကို Vyasa အား မေးမြန်းခဲ့သည်။ Trishanku သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးနတ်ဘုရားမကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားမက သူ၏နတ်ကိုယ်ပွားကို ကရုဏာဖြင့် ပြန်လည်ပေးသနားခဲ့ကြောင်း Vyasa က ရှင်းပြသည်။ နိုင်ငံတော်ကို ဆက်ခံပြီးနောက် Trishanku သည် သူ၏လူသားခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းလိုခဲ့သည်။ သူသည် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ယဇ်ပူဇော်ပွဲပြုလုပ်ရန် သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ရသေ့ Vasishtha ထံ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ ကျမ်းဂန်များအရ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း Vasishtha က ငြင်းပယ်သောအခါ မာနကြီးသော Trishanku က အခြားပုရောဟိတ်တစ်ဦးကို ရှာဖွေမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ အမျက်ထွက်သော Vasishtha သည် Trishanku အား ချက်ချင်းပင် စန္ဒာလ (နိမ့်ကျသောဇာတ်) ဖြစ်စေရန် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် Trishanku သည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း တောထဲတွင် Ambika နတ်ဘုရားမကို တရားထိုင်ရင်း သူ၏ကံကြမ္မာကို ခံယူရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူ၏သား Harishchandra က သူ့ကိုပြန်ခေါ်ရန် အမတ်များကို စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း Trishanku က အရှက်ရသဖြင့် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး Harishchandra ကိုသာ နန်းတင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
Adhyaya 13
Vishvamitra Resolves to Uplift Trishanku from His Curse
ရှင်ဘုရင် Janamejaya က Trishanku မင်းကြီးသည် Chandala ကျိန်စာမှ မည်သို့လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ကို Vyasa အား မေးမြန်းခဲ့သည်။ Vishvamitra ရရှိသည်မှာ Trishanku သည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုအတွင်း သူ၏မိသားစုကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ကျေးဇူးတင်ရှိသည်။ Vasishtha က နွားကိုသတ်မိသောကြောင့် Trishanku ကို ကျိန်စာတိုက်ခဲ့သည်။ Vishvamitra က သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ကတိပြုခဲ့သည်။
Adhyaya 14
Varuna Kripaya Shaivyayam Putrotpattivarnanam
ဤအခန်းတွင် ရေရှိဝိသွာမိတ္တသည် သူ၏ ဂါယတြီဂျပမှ ရရှိသော ကြီးမားသော အကျင့်သီလကို အသုံးပြု၍ ဘုရင်တြိသံကုကို သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာဖြင့် နတ်ပြည်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ အိန္ဒြာနတ်မင်းက မာန်မာနဖြင့် တြိသံကုကို မြေပြင်သို့ ပြန်လည်တွန်းချသောအခါ ဝိသွာမိတ္တသည် သူ၏ ပြုတ်ကျမှုကို ဝေဟင်အလယ်တွင် ရပ်တန့်စေပြီး ပြိုင်ဘက်စကြဝဠာတစ်ခုကို စတင်ဖန်တီးခဲ့သည်။ ရေရှိ၏ တန်ခိုးကို ထိတ်လန့်သွားသော အိန္ဒြာသည် အလျှော့ပေးကာ တြိသံကုအား နတ်ပြည်တွင် မြင့်မြတ်သော နေရာတစ်ခု ပေးသနားခဲ့သည်။ ခမည်းတော် နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းသွားကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ဘုရင်ဟရိရှန္ဒြာသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ပြီး အယုဒ္ဓယကို အေးချမ်းစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့သော်လည်း သားသမီးမရှိခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် လူသားတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို အလေးပေးသော ဆရာဝသိဌနှင့် တိုင်ပင်ခဲ့ပြီး ဝရုဏနတ်မင်းကို ပူဇော်ရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ဟရိရှန္ဒြာသည် ပြင်းထန်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဝရုဏနတ်မင်း ပေါ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေတစ်ခုဖြင့် သားတစ်ယောက် ပေးသနားခဲ့သည်- ဘုရင်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ပသုဗန္ဓယဇ်ပွဲ၌ ထိုကလေးကို ဝရုဏအား ယဇ်ပူဇော်ရမည်ဖြစ်သည်။ အမွေဆက်ခံသူကို အလွန်အမင်း လိုလားသောကြောင့် ဟရိရှန္ဒြာက သဘောတူခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိဖုရားရှိုင်ဗျာသည် တောက်ပသော သားတော်တစ်ပါးကို ဖွားမြင်ခဲ့ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အောင်ပွဲခံပွဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
Adhyaya 15
Harishchandra's Affliction with Dropsy
ဤအခန်းတွင် နတ်မင်းဝရုဏသည် မင်းကြီးဟရိရှန္ဒြထံသို့ သားတော်ရောဟိတဖွားမြင်ပြီးနောက် ရောက်ရှိလာသည်။ ဝရုဏသည် မင်းကြီးအား သားတော်ကိုယဇ်ပူဇော်မည်ဟူသောကတိကို တောင်းဆိုသည်။ မင်းကြီးသည် သားအပေါ်ချစ်ခြင်းကြောင့် အကြောင်းပြချက်အမျိုးမျိုးဖြင့် အချိန်ဆွဲခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရောဟိတသည် တောထဲသို့ထွက်ပြေးသွားရာ ဝရုဏသည် အမျက်ထွက်ပြီး မင်းကြီးအား ရေဖျဉ်းရောဂါဖြစ်စေရန် ကျိန်စာတိုက်ခဲ့သည်။
Adhyaya 16
Vishvamitra Forbids the Sacrifice of the Brahmin Boy Shunahshepa
ဝရုဏနတ်မင်း၏ ကျိန်စာကြောင့် ဖောရောင်ဝေဒနာ ခံစားနေရသော ဟရိရှန္ဒြမင်းကြီးသည် ကုသရန် နည်းလမ်းရှာဖွေခဲ့သည်။ သားတော် ရောဟိတသည် တောမှ ပြန်လာရန် ကြိုးစားသော်လည်း သိကြားမင်းက တားဆီးခဲ့သည်။ ဝသိဋ္ဌရသေ့၏ အကြံပေးချက်အရ မင်းကြီးသည် ဆင်းရဲသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦး၏ သားဖြစ်သူ ရှုနရှေပကို ယဇ်ပူဇော်ရန် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်မည့်သူက ငြင်းဆန်သောအခါ လောဘကြီးသော ဖခင်ဖြစ်သူက ငွေကြေးအတွက် မိမိသားကို သတ်ရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ဝိသွာမိတ္တရသေ့က ကြားဝင်၍ ကရုဏာတရားအကြောင်း ဟောကြားသော်လည်း ဝေဒနာပြင်းထန်နေသော မင်းကြီးက လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။
Adhyaya 17
Vasishtha-Vishvamitra Pana Varnanam
ဤအခန်းတွင် ဟရိရှန္ဒြမင်းကြီး၏ ယဇ်ပူဇော်ပွဲ အဆုံးသတ်ခြင်းနှင့် ရိရှိ ဝသိဌနှင့် ဝိသမိတ္တတို့အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော မော်ကွန်းတင်လောက်သည့် လောင်းကြေးအကြောင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ ငိုကြွေးနေသော သူနရှေပ အမည်ရှိသော ကောင်လေး၏ ဒုက္ခကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ဝိသမိတ္တသည် ဝရုဏနတ်မင်းကို ပင့်ဖိတ်ရန် မြင့်မြတ်သော ဂါထာတော်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ဂါထာတော်ကို ရွတ်ဆိုခြင်းကြောင့် ဝရုဏနတ်မင်းသည် ကျေနပ်အားရကာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟရိရှန္ဒြ၏ ရေဖျဉ်းရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေကာ ယဇ်ပူဇော်မှုကို လက်ခံပြီး သူနရှေပကို လွှတ်ပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သူနရှေပ၏ ဖခင်အရင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အစည်းအဝေးတွင် အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ရိရှိ ဝသိဌက ဝိသမိတ္တသည် ဂါထာတော်ဖြင့် ကောင်လေး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့် တရားဝင်ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာကာ ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ ဟရိရှန္ဒြသည် ၎င်း၏သားတော် ရောဟိတနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး ရာဇသူယယဇ်ပူဇော်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့ကာ ဝသိဌကို များစွာ ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အိန္ဒြာနတ်မင်း၏ နန်းတော်၌ ဝသိဌက ဟရိရှန္ဒြ၏ မယိမ်းမယိုင်သော သစ္စာရှိမှုနှင့် သီလကို များစွာ ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ဝိသမိတ္တသည် ဤချီးမွမ်းမှုကို အမျက်ထွက်ကာ မင်းကြီးအား လှည့်ဖြားတတ်သော လူလိမ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ဤအခန်းကို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ လောင်းကြေး (Pana) ဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်- ဝိသမိတ္တသည် ဟရိရှန္ဒြကို လူလိမ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် ၎င်း၏ တစ်သက်တာ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကုသိုလ်များကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ပြီး ဝသိဌက မင်းကြီး၏ ခိုင်မာသော သစ္စာရှိမှုအပေါ် ၎င်း၏ ကုသိုလ်များကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 18
Harishchandra's Promise of Wealth to the Old Brahmin
ဟရိရှန္ဒြမင်းကြီးသည် တောထဲတွင် ငိုယိုနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဝိသမ္မိတ္တရသေ့၏ ပြင်းထန်သော အကျင့်သီလများကြောင့် သူမအား အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခဖြစ်စေကြောင်း တိုင်တန်းခဲ့သည်။ တရားစောင့်သော မင်းကြီးသည် ကြားဝင်စွက်ဖက်ပြီး မိမိနိုင်ငံအတွင်း ဆင်းရဲဒုက္ခများ မဖြစ်ပွားစေရန် ရသေ့အား ပြင်းထန်သော အကျင့်များကို ရပ်တန့်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤနှောင့်ယှက်မှုကြောင့် အမျက်ထွက်ကာ ဝိသမ္မိတ္တသည် မင်းကြီး၏ နန်းတွင်းဥယျာဉ်များကို ဖျက်ဆီးရန် ကြီးမားပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော မှော်ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ သားရဲကို မတားဆီးနိုင်သော နန်းတွင်းအစောင့်များသည် ဟရိရှန္ဒြထံ အကူအညီတောင်းခဲ့ကြသည်။ မင်းကြီးသည် ဝက်ဝံကို အမဲလိုက်ရန် မိမိ၏စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သော်လည်း ဖမ်းရခက်သော ထိုသတ္တဝါသည် သူ့ကို မရင်းနှီးသော တောနက်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ စစ်တပ်နှင့် ကွဲကွာသွားစေခဲ့သည်။ မောပန်းခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းနှင့် လမ်းပျောက်ခြင်းတို့ကြောင့် ဟရိရှန္ဒြသည် မြစ်နားတွင် အနားယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝိသမ္မိတ္တသည် ပုဏ္ဏားအိုတစ်ဦးအသွင်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ အသွင်ဖျက်ထားသည်ကို မသိဘဲ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အခက်အခဲကို ရိုသေစွာ ရှင်းပြပြီး အယုဒ္ဓယသို့ သွားရာလမ်းကို မေးမြန်းကာ ပုဏ္ဏားအိုအား များပြားလှသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ဂုဏ်ယူစွာ ကတိပေးခဲ့ပြီး သူ၏ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုအတွက် အခြေအနေကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
Adhyaya 19
Kaushikaya Sarvasvasamarpanam Taddakshinadanavarnanam
ဤအခန်းတွင် ရေသိ ဝိသွာမိတ္တသည် လှည့်ဖြား၍ ဟရိရှန္ဒြမင်းကြီး၏ နိုင်ငံတော်ကို သိမ်းယူခဲ့သည်။ ဝိသွာမိတ္တသည် မင်းကြီး၏ ရက်ရောမှုကို ချီးမွမ်းပြီး သားဖြစ်သူ၏ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် ဥစ္စာပစ္စည်း တောင်းခံခဲ့သည်။ ဟရိရှန္ဒြသည် နိုင်ငံတော်တစ်ခုလုံးကို လှူဒါန်းခဲ့သော်လည်း ဝိသွာမိတ္တက ထပ်မံ၍ အလှူငွေအမြောက်အမြား တောင်းခံပြန်သည်။ သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းသောအားဖြင့် ဟရိရှန္ဒြသည် ဇနီးနှင့်သားကို ခေါ်ဆောင်ကာ အယုဒ္ဓယမြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
Adhyaya 20
Skandha 7, Adhyaya 20: Harishchandra Upakhyana Varnanam
ဤအခန်းတွင် မင်းကြီး ဟရိရှန္ဒြာသည် သူ၏နိုင်ငံနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ရသေ့ ဝိသမိတ္တအား ပေးဆောင်ရန် ကတိပြုထားသည့် ဒက္ခိဏကို ပေးဆောင်ရန် သူ၏သစ္စာဓိဋ္ဌာန်၌ တည်ကြည်နေပါသည်။ ဝိသမိတ္တသည် ရွှေကို မဆုတ်မနစ် တောင်းဆိုပြီး လကုန်မီ ကြွေးမြီမဆပ်ပါက ကျိန်စာတိုက်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ သူ၏တာဝန်ကို ကျေပွန်စေရန်အတွက် ဟရိရှန္ဒြာသည် သူ၏ဇနီးနှင့် သားငယ်တို့နှင့်အတူ သန့်ရှင်းသောမြို့တော် ဗာရာဏသီ (ကာသီ) သို့ ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး လိုအပ်ပါက မိမိကိုယ်ကို ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သတ်မှတ်ရက် နီးကပ်လာပြီး နက်နဲသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဟရိရှန္ဒြာ၏ သစ္စာရှိသော ဇနီးသည်က လိုအပ်သော ရန်ပုံငွေရှာရန် သူမအား ရောင်းချရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ချစ်လှစွာသော ဇနီးသည်အား လေလံတင်ရောင်းချရမည့် အတွေးကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ဟရိရှန္ဒြာသည် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ဇနီးသည်လည်း တစ်ချိန်က ဘုန်းကြီးခဲ့သော ခင်ပွန်းသည် ယခုကဲ့သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လဲကျသွားပြီး သူတို့၏ ငတ်မွတ်နေသော သားငယ်လေးမှာ အစားအစာအတွက် ငိုကြွေးနေခြင်းသည် သစ္စာတရား (Satya) နှင့် ဓမ္မ (Dharma) တို့ကို မယိမ်းမယိုင် လိုက်နာခြင်း၏ ကြီးမားသော ကြေကွဲဖွယ် အထွတ်အထိပ်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။
Adhyaya 21
Harishchandra Upakhyana: The Demand for Dakshina and the Queen's Proposal
ဤအခန်းတွင် ပြင်းထန်သောရရှိ Vishwamitra သည် ဘုရင် Harishchandra ထံမှ သူ၏ Dakshina ကို တောင်းဆိုရန် ရောက်ရှိလာပြီး နေမဝင်မီ မပေးချေပါက ပြင်းထန်သော ကျိန်စာတိုက်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ Harishchandra သည် သူ၏ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အခြေအနေကြောင့် မူးမေ့လဲသွားခဲ့သည်။ Vishwamitra သည် သူ့ကို ပြန်လည် သတိရစေပြီး Ashwamedha ယဇ်ပူဇော်ခြင်း တစ်ထောင်ထက် သစ္စာတရား၏ မြင့်မြတ်သော တန်ဖိုးကို အလေးပေး ပြောကြားခဲ့သည်။ ပုဏ္ဏားတစ်ဦး ဖြတ်သွားသောအခါ မိဖုရားက သူ့ထံမှ ငွေကြေးအကူအညီ တောင်းရန် အကြံပြုသည်။ သို့သော် Harishchandra က Kshatriya တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏တာဝန်မှာ ပေးကမ်းခြင်း၊ ကာကွယ်ခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး တောင်းရမ်းခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခဖြစ်စေသော အချိန် (Kala) ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုလျက် မိဖုရားသည် ရင်နာစရာကောင်းသော အဆိုပြုချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ရရှိအား ပေးဆောင်ရန် လိုအပ်သော ဓနဥစ္စာများ ရရှိစေရန် မိမိအား ရောင်းချရန် ဘုရင်အား တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး ယင်းဖြင့် သူ၏ သစ္စာတရား (Satya-vrata) ကို စောင့်ထိန်းကာ Vishwamitra ၏ အမျက်ဒေါသ ကျိန်စာမှ ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
Adhyaya 22
Harishchandrasya Patniputravikrayavarnanam: The Sale of Harishchandra's Wife and Son
ဤကြေကွဲဖွယ်အခန်းတွင် သစ္စာတရားအပေါ် မယိမ်းယိုင်သော ကတိကဝတ်ကြောင့် ဘုရင်ဟရိရှန္ဒြာသည် သူ၏ဇနီးအား ကျွန်အဖြစ်ရောင်းချရန် မြို့ဈေးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ရသေ့ဝိသွာမိတ္တြက ရုပ်ဖျက်ထားသော ပုဏ္ဏားအိုတစ်ဦးက သူမကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ မိဖုရားကို ဆံပင်မှဆွဲ၍ ရက်စက်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် သူတို့၏သားငယ် ရောဟိတသျှဝသည် ငိုယိုကာ သူမထံ ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် သူမသည် သားဖြစ်သူကိုပါ ဝယ်ယူရန် ပုဏ္ဏားအား တောင်းပန်ခဲ့ရာ ပုဏ္ဏားက သဘောတူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟရိရှန္ဒြာသည် အလွန်နှလုံးကြေကွဲကာ သူ၏ကံကြမ္မာဆိုးကို ညည်းတွားခဲ့ရသည်။ မကြာမီတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဝိသွာမိတ္တြသည် သူ၏ဒက္ခိဏကို လာရောက်တောင်းခံသည်။ ဟရိရှန္ဒြာက မိသားစုကို ရောင်းချ၍ရသော ငွေကြေးများကို ပေးအပ်သောအခါ ဝိသွာမိတ္တြက ရာဇသူယယဇ်အတွက် မလုံလောက်ဟုဆိုကာ ဒေါသတကြီး ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး နေ့မကုန်မီ အကြွေးအားလုံးကို ပေးဆပ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
Adhyaya 23
Harishchandropakhyana Varnanam
ဤအခန်းတွင် မင်းကြီး ဟရိရှန္ဒြာသည် နေမဝင်မီ ရသေ့ ဝိသမိတ္တ၏ ယဇ်ပူဇော်ခကို ပေးဆောင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ဓမ္မနတ်မင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စဏ္ဍာလအသွင်ဖြင့် ပေါ်လာပြီး မင်းကြီးကို ဝယ်ယူရန် ကမ်းလှမ်းသည်။ ဇာတ်နိမ့်သူတစ်ဦးကို အစေခံရမည့်အရေးကို စက်ဆုပ်သဖြင့် ဟရိရှန္ဒြာက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် အမျက်ထွက်နေသော ဝိသမိတ္တ ရောက်ရှိလာပြီး အကြွေးမဆပ်ပါက မင်းကြီးကို ပြာဖြစ်အောင် ကျိန်စာတိုက်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်သည်။ စဏ္ဍာလကို အစေခံရခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် ဟရိရှန္ဒြာသည် မိမိကိုယ်ကို ဝိသမိတ္တထံ တိုက်ရိုက် ကျွန်အဖြစ် ကမ်းလှမ်းသည်။ ရသေ့က လက်ခံသော်လည်း ဟရိရှန္ဒြာကို များပြားလှသော ဥစ္စာဓနနှင့် လဲလှယ်၍ စဏ္ဍာလထံ ချက်ချင်း ပြန်ရောင်းလိုက်သည်။ သစ္စာတရားအပေါ် မယိမ်းမယိုင် ကိုးကွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ဟရိရှန္ဒြာသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို မည်သည့်ညည်းညူမှုမျှမရှိဘဲ လက်ခံခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မှ အသံတစ်ခုက သူ့ကို အကြွေးကင်းစင်ကြောင်း ကြေညာပြီး နတ်ဘုရားများက သူ့အပေါ် ပန်းမိုးရွာသွန်းကြသည်။ ဝိသမိတ္တသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားပြီး ဟရိရှန္ဒြာကို စဏ္ဍာလ၏ အစေခံအဖြစ် ထားရစ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 24
Harishchandrachintavarnanam: Harishchandra's Lamentation at the Cremation Ground
ရှောနကသည် စဏ္ဍာလထံတွင် အမှုထမ်းနေသော ဟရိရှန္ဒြမင်းကြီး၏ ကံကြမ္မာကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ စဏ္ဍာလသည် မင်းကြီးကို ချည်နှောင်ရိုက်နှက်ထားကြောင်း သုတက ပြန်လည်ပြောပြသည်။ ဟရိရှန္ဒြသည် မိမိ၏ တိုင်းပြည်၊ ဇနီးနှင့် သားတို့ကို ဆုံးရှုံးရမှုအတွက် အမြဲတစေ ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေခဲ့သည်။ ပဉ္စမမြောက်နေ့တွင် စဏ္ဍာလသည် သူ့အား ကာသီမြို့ရှိ သုသာန်ကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် လူသေများထံမှ အဝတ်အစားများကို သိမ်းဆည်းရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ ဤအခန်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သုသာန်အကြောင်းကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားမှ ဓမ္မ၏ မြင့်မြတ်မှုကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေခဲ့သည်။
Adhyaya 25
Harishchandra Takes the Sword by the Chandala's Order
မင်းသား Rohitasva သည် ရcontextိ Vishwamitra စေလွှတ်သော မြွေဆိုးကိုက်ခံရပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ မိဖုရား Saivya သည် စုန်းမဟု အထင်မှားခံရပြီး ကွပ်မျက်ရန်အတွက် Chandala ထံ အပ်နှံခံရသည်။ Harishchandra သည် မိမိ၏ဇနီးဖြစ်သူကို ကွပ်မျက်ရန် အမိန့်ပေးခံရပြီး ကျွန်တစ်ဦး၏ တာဝန်အရ သခင်၏အမိန့်ကို နာခံရန်အတွက် ဓားကို ကိုင်စွဲခဲ့ရသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်ဟု သူကန့်ကွက်သော်လည်း မတတ်သာဘဲ လက်ခံခဲ့ရသည်။
Adhyaya 26
Harishchandra's Preparation to Enter the Funeral Pyre
အလွန်ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသော ဤအခန်းတွင်၊ သုသာန်၌ ချဏ္ဍာလအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရသော ဟရိရှန္ဒြမင်းကြီးသည် သူ၏ဇနီး ရှိုင်ဗျာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူမသည် မြွေကိုက်ခံရ၍ သေဆုံးသွားသော ၎င်းတို့၏သားတော် ရောဟိတသျှဝ၏ ရုပ်အလောင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အခြေအနေကြောင့် အစပိုင်းတွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မမှတ်မိကြသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ငိုကြွေးသံများမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ စစ်မှန်သော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားကြသည်။ တစ်ဦးတည်းသောသားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းနှင့် ကံကြမ္မာ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် မိဘနှစ်ပါးစလုံး အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ သတိလစ်သွားကြသည်။ သတိပြန်ရလာသောအခါတွင် သူတို့၏ ကံဆိုးမှုများကို ခါးသီးစွာ ပြန်ပြောပြကြသည်။ ရှိုင်ဗျာသည် ဟရိရှန္ဒြအား သူ၏သခင်အပေါ် တာဝန်ကျေပွန်စေရန် သူမအား ကွပ်မျက်ရန် တောင်းပန်သော်လည်း သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ လွှမ်းမိုးနေသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မခံစားနိုင်တော့သဖြင့် ဟရိရှန္ဒြသည် သူ၏သခင်၏ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သေဆုံးခြင်း၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးဆက်များရှိနေသော်လည်း ရောဟိတသျှဝ၏ မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ ထင်းပုံပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့သတ်သေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ရှိုင်ဗျာက သူမသည် မီးတောက်ထဲတွင် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဟု ကြေညာခဲ့ပြီး ဟရိရှန္ဒြကလည်း လေးနက်စွာ သဘောတူခဲ့သည်။
Adhyaya 27
Harishchandrakhyanashravanaphalavarnanam: Harishchandra's Ascension to Heaven and the Fruits of Hearing
မင်းကြီး ဟရိရှန္ဒြာသည် ကွယ်လွန်သွားသော သားနှင့် ဇနီးတို့နှင့်အတူ မီးသင်္ဂြိုဟ်စက်တွင် မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားမကို အာရုံပြု တရားမှတ်လေသည်။ သူ၏ အနှိုင်းမဲ့ သည်းခံမှုနှင့် ကြည်ညိုမှုကို နှစ်သက်သဖြင့် အိန္ဒြာနှင့် ဓမ္မတို့ ဦးဆောင်သော နတ်ဘုရားများ ပေါ်လာကြသည်။ ဓမ္မက သူသည် မင်းကြီးကို စမ်းသပ်ခဲ့သော စဏ္ဍာလသခင်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ အိန္ဒြာသည် အမြိုက်ရည် (Amrita) ကို ရွာသွန်းစေပြီး မင်းသား ရောဟိတကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်စေခဲ့သည်။ အိန္ဒြာက ဟရိရှန္ဒြာကို နတ်ပြည်သို့ ဖိတ်ခေါ်သောအခါ တရားစောင့်သော မင်းကြီးသည် အယုဒ္ဓယရှိ သစ္စာရှိသော တိုင်းသူပြည်သားများကို စွန့်ပစ်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို တိုင်းသူပြည်သားများနှင့် မျှဝေခံစားရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားများက သဘောတူကြသည်။ ရောဟိတကို အယုဒ္ဓယ၏ မင်းသစ်အဖြစ် နန်းတင်ပြီးနောက် ဟရိရှန္ဒြာနှင့် တိုင်းသူပြည်သားများသည် နတ်ရထားများဖြင့် နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းကြသည်။ ရှုကရာချာရီယာက သူ၏ ထူးကဲသော အလှူဒါနနှင့် သည်းခံမှုကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ဤအခန်းသည် ဖလသုတ္တန်ဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည်။
Adhyaya 28
The Manifestation of Shatakshi, Shakambhari, and Durga
ဤအခန်းတွင် ရေသိဗျာသသည် မင်းကြီးဇနမေဇယအား ရှာတာရှီ၊ ရှာကမ်ဘာရီနှင့် ဒူရဂါနတ်ဘုရားမတို့၏ အစပြုပုံကို ဟောကြားခဲ့သည်။ ဒူရဂါမအသူရာသည် ဗြဟ္မာမင်းထံမှ ဗေဒကျမ်းအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခွင့်ရရှိသဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ မိုးခေါင်ခဲ့သည်။ ဗြာဟ္မဏများနှင့် နတ်မင်းတို့သည် ဟိမဝန္တာတောင်၌ နတ်ဘုရားမအား ဆုတောင်းကြသည်။ နတ်ဘုရားမသည် မျက်လုံးပေါင်းများစွာဖြင့် (ရှာတာရှီ) ပေါ်ထွန်းလာပြီး မျက်ရည်များဖြင့် ကမ္ဘာကို ရေပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည်။ ထို့နောက် အစားအစာများ ပေးသနားကာ (ရှာကမ်ဘာရီ) ဒူရဂါမကို သတ်ဖြတ်၍ ဗေဒကျမ်းများကို ပြန်လည်ရယူပေးခဲ့သဖြင့် ဒူရဂါဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။
Adhyaya 29
The Arrogance of Hari and Hara and the Devas' Penance to Propitiate Bhagavati
ဗျာသသည် နေမင်းဆက်နှင့် လမင်းဆက်တို့၏ အကြောင်းအရာများကို နိဂုံးချုပ်ကာ ၎င်းတို့၏ ဘုန်းတန်ခိုးသည် ပရာရှပ်တိ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ သူသည် ဘူဝနက်ရှ်ဝရီနတ်သမီးကို အမြင့်မြတ်ဆုံးအမှန်တရားအဖြစ် ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ဂေါရီနှင့် လက္ခမီနတ်သမီးတို့သည် ဒက်ရှနှင့် နို့ပင်လယ်၏ သမီးတော်များအဖြစ် မည်သို့ဝင်စားခဲ့သည်ကို ဇနမေဇယက မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဗျာသက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်- နှစ်ပေါင်း ၆၀,၀၀၀ ကြာ စစ်ပွဲအပြီးတွင် သီဝနှင့် ဗစ်ရှ်နူးတို့သည် ဟာလာဟာလ နတ်ဆိုးများကို အနိုင်ယူခဲ့သော်လည်း မာန်မာနထောင်လွှားခဲ့ကြသည်။ ရှပ်တိများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဟရီနှင့် ဟာရတို့သည် အစွမ်းမဲ့သွားကြသည်။ ဗြဟ္မာသည် ပရာရှပ်တိကို ကျေနပ်စေရန် သူ၏သားတော်များကို ခြိုးခြံစွာ ကျင့်ကြံရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
Adhyaya 30
Devi Pitha Varnanam
ဤအခန်းတွင် မြင့်မြတ်သော ရှက္ကတီးပီဌာများ၏ မူလအစကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ ဒက္ခမင်းနှင့် ရေရှိများသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီမယ်တော်အား ပူဇော်ရန် ခြိုးခြံချွေတာစွာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ဒေဝီမယ်တော်သည် ဒက္ခမင်း၏ သမီးတော် သတီအဖြစ် မွေးဖွားလာရန် ဆုလာဘ်ကို ပေးသနားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဒုရဝါသရေရှိ ပေးအပ်သော နတ်ပန်းကုံးအပေါ် ဒက္ခမင်း၏ မလေးစားမှုကြောင့် သူသည် ရှိဝနတ်မင်းနှင့် သတီအပေါ် ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့သည်။ သူမ၏ ခင်ပွန်းအပေါ် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စော်ကားမှုကို မခံရပ်နိုင်သဖြင့် သတီသည် ယောဂမီးဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ရှိဝနတ်မင်းသည် ဝီရဘဒ္ဒရမှတစ်ဆင့် ဒက္ခမင်း၏ ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး သတီ၏ ရုပ်အလောင်းကို ထမ်းကာ စကြဝဠာအနှံ့ လှည့်လည်ခဲ့သည်။ ရှိဝနတ်မင်း၏ ရူးသွပ်မှုကို သက်သာစေရန် ဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် သတီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြှားများဖြင့် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ ကျရောက်ရာနေရာများသည် မြင့်မြတ်သော သိဒ္ဓပီဌာ ၁၀၈ ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗျာသရေရှိသည် ဤနေရာ ၁၀၈ ခု၊ နေရာတစ်ခုစီတွင် စံပယ်တော်မူသော ဒေဝီမယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်များကို အသေးစိတ် ရေတွက်ပြပြီး ဤမြင့်မြတ်သော ဘုရားကျောင်းများသို့ ဘုရားဖူးသွားခြင်း၏ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ကုသိုလ်များကို ဖော်ပြကာ နိဂုံးချုပ်ထားသည်။
Adhyaya 31
The Devi's Promise to the Devas Regarding Parvati's Birth in the House of Himalaya
သတိဒေဝီ မီးထဲခုန်ဆင်းပြီးနောက် သီဝနတ်မင်းကြီးသည် နက်ရှိုင်းသော သမာဓိထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ စကြဝဠာကြီးသည် ရှက္ကတိအင်အား ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ တာရကာသူရ အသူရိန်သည် သီဝနတ်မင်း၏ သားတော်ကသာ သူ့ကို သတ်နိုင်သည်ဟူသော ဆုလာဘ်ကို ရယူပြီး လောကသုံးပါးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ နတ်မင်းတို့သည် ဗိဿနိုးနတ်မင်းထံ ချဉ်းကပ်ရာ ဗိဿနိုးက မဟာဒေဝီအား ပူဇော်ရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ နတ်မင်းတို့သည် ဟိမဝန္တာတောင်သို့ သွားရောက်၍ ဝေဒနှင့် တန္တရနည်းလမ်းများဖြင့် ပူဇော်ကြရာ မဟာဒေဝီသည် အလင်းတန်းအဖြစ်လည်းကောင်း၊ လက်လေးဖက်ပါသော နတ်ဘုရားမအဖြစ်လည်းကောင်း ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် ဟိမဝန္တာမင်း၏ သမီးတော် ဂေါရီအဖြစ် လူဝင်စားပြီး သီဝနှင့် လက်ထပ်ရန် ကတိပေးခဲ့သည်။ ဟိမဝန္တာမင်းက ဒေဝီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဝေဒန္တအသိပညာနှင့် ယောဂတရားများကို ဟောကြားရန် တောင်းဆိုခဲ့ရာမှ ဒေဝီဂီတာ စတင်ခဲ့သည်။
Adhyaya 32
Devya Vyashtisamashtirupavarnanam
ဤအခန်းတွင် ဒေဝီသည် ဟိမဝန္တာမင်းနှင့် နတ်မင်းတို့အား နက်နဲသော ဒဿနပညာရပ်များကို ဟောကြားတော်မူသည်။ သူမသည် ပရဗြဟ္မာအဖြစ် ထာဝရတည်ရှိမှုနှင့် မာယာ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ရှင်းလင်းပြသသည်။ စကြဝဠာ ဖြစ်တည်လာပုံ၊ ပဉ္စကရဏ နည်းလမ်းဖြင့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ် (Linga Deha) ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဤသွာရနှင့် ဇီဝတို့၏ ခြားနားချက်များကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 33
Shri Devi Virad Rupa Darshana
Devi Bhagavatam ၏ ဤအခန်းတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသောနတ်ဘုရားမသည် Maya ၏နက်နဲသောဒဿနကို ရှင်းပြထားပြီး စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် သူမ၏ဖန်တီးမှုသာဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ Jiva နှင့် Ishwara အကြား ကွာခြားချက်မှာ Maya မှ ဆင်းသက်လာသော အထင်အမြင်မှားမှုသာ ဖြစ်သည်ဟု သူမက ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။ ဟိမဝန္တာမင်းကြီး၏ တောင်းဆိုချက်အရ ဒေဝီသည် သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စကြဝဠာပုံသဏ္ဍာန် (Virad Rupa) ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ နတ်မင်းတို့သည် ကြောက်လန့်တကြား သတိလစ်သွားကြပြီးနောက် သူမ၏ နူးညံ့သောပုံစံကို ပြသရန် ဆုတောင်းကြသည်။
Adhyaya 34
Devi Gita: Jnanasya Moksha Hetutva Varnanam (Knowledge as the Cause of Liberation)
ဒေဝီဂီတာ၏ ဤအခန်းတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီသည် ဟိမဝန္တာမင်းကြီးအား အဆုံးစွန်သော လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ညွှန်ကြားထားသည်။ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ မရပ်မနား သံသရာသည် အဝိဇ္ဇာ (အညာဏ) တွင် အခြေခံသော ကံကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သူမက ရှင်းပြသည်။ ဒေဝီသည် အသိပညာနှင့် လုပ်ဆောင်ချက် ပေါင်းစပ်မှုကို ငြင်းပယ်ပြီး စင်ကြယ်သော အသိပညာ (ဝိဇ္ဇာ) သာလျှင် အဝိဇ္ဇာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု အခိုင်အမာ ဆိုသည်။ စိတ်ကို သန့်စင်ရန်အတွက်သာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လိုအပ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ရှာဖွေသူသည် ဆရာကောင်းထံ ချဉ်းကပ်၍ ဝေဒန္တကို လေ့လာကာ 'Tat Tvam Asi' ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းဖြင့် ဇီဝနှင့် ဗြဟ္မာတို့၏ တစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို သိရှိနားလည်ရမည်ဖြစ်သည်။
Adhyaya 35
Mantra Siddhi Sadhana Varnanam (Description of Yoga and Mantra Sadhana)
ဒေဝီဂီတာ၏ ဤအခန်းတွင် ဟိမဝန္တာမင်းကြီးသည် ဒေဝီအား ယောဂကျင့်စဉ်လမ်းကို ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် အဋ္ဌင်္ဂယောဂ၏ အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြစ်သော ယမ၊ နိယမ၊ အာသန၊ ပြာဏာယာမ၊ ပြာတျာဟာရ၊ ဓာရဏ၊ ဓျာန နှင့် သမာဓိ တို့ကို အသေးစိတ် ရှင်းလင်းပြသခဲ့သည်။ သူမသည် ယမ ဆယ်ပါးနှင့် နိယမ ဆယ်ပါးတို့ကို ဖော်ပြပြီး အဓိက ထိုင်ပုံထိုင်နည်း (အာသန) ငါးမျိုးကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် အိဒါ၊ ပိင်္ဂလာ နှင့် သုသုမ္မနာ နာဒီများကို အသုံးပြု၍ ပြာဏာယာမကို အသေးစိတ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် သိမ်မွေ့သော ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ တည်ဆောက်ပုံကို နက်နဲစွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။ မူလာဓာရမှ အာဇ္ဉာအထိ စက္ကရ ခြောက်ပါးနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဟဿရာရတို့ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် ကုဏ္ဍလိနီ စွမ်းအင်ကို နိုးကြားစေခြင်း၊ စက္ကရများမှတစ်ဆင့် သီဝနတ်မင်းနှင့် ပေါင်းစည်းရန် လမ်းညွှန်ခြင်းနှင့် နတ်ရေစင်ကို သောက်သုံးပြီးနောက် ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခြင်းတို့ကို ရှင်းလင်းပြသခဲ့သည်။ မန္တန်နှင့် ယောဂတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြရင်း၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အမှန်တရား (ဇီဝါတ္တမနှင့် ပရမတ္တမ ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်သာ ရရှိနိုင်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 36
Skandha 7, Adhyaya 36: Brahmavidyopadesha Varnanam
ဒေဝီဂီတာ၏ ဤနက်နဲသောအခန်းတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသောနတ်ဘုရားမသည် ဟိမဝန္တာမင်းကြီးအား ဗြဟ္မာဝိဇ္ဇာ (အကြွင်းမဲ့အမှန်တရားဆိုင်ရာအသိပညာ) ကို သွန်သင်ဆုံးမခဲ့သည်။ သူမသည် ဗြဟ္မာအဖြစ် သူမ၏ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ပြီး အကြွင်းမဲ့အခြေအနေကို တရားထိုင်နည်းကို ရှင်းပြသည်။ ဥပနိသတ်ပညာမှ များစွာကို ထုတ်ယူပြီး ဒေဝီသည် ကျော်ကြားသော လေးနှင့်မြှားပုံဥပမာကို အသုံးပြုသည်—သန့်ရှင်းသော 'Om' အသံသည် လေးဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းဝိညာဉ် (Atman) သည် မြှားဖြစ်ကာ ဗြဟ္မာသည် ပစ်မှတ်ဖြစ်သည်။ သိရှိနားလည်မှုသည် နှလုံးသား၏အထုံးအဖွဲ့များကို ဖျက်ဆီးပြီး သံသယအားလုံးကို ပယ်ဖျောက်ကာ ကံတရားများကို ကုန်ဆုံးစေကြောင်း သူမရှင်းပြသည်။ ထို့အပြင် ဒေဝီသည် သူမသည် ဝေကုဏ္ဌ သို့မဟုတ် ကိလာသတွင် မဟုတ်ဘဲ ပညာရှိတို့၏ နှလုံးသားကြာပန်းတွင် ကိန်းဝပ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
Adhyaya 37
Devi Gita: The Glory of Bhakti Yoga (Bhakti Mahima Varnanam)
ဒေဝီဂီတာ၏ ဤအခန်းတွင် ဟိမဝန္တာမင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီအား ဘတ်တိ (ကြည်ညိုခြင်း) လမ်းစဉ်ကို ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစဉ် သုံးခုဖြစ်သော ကမ္မ၊ ဉာဏ နှင့် ဘတ်တိ တို့ကို ရှင်းပြပြီး ဘတ်တိသည် အလွယ်ကူဆုံးဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။ သူမသည် ကျင့်ကြံသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဂုဏ်များပေါ်မူတည်၍ အောက်တန်းစား ကြည်ညိုမှုကို တာမသိက၊ ရာဇသိက နှင့် သတ်တဝိက ဟူ၍ အမျိုးအစားခွဲခြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေဝီသည် ပရဘတ်တိ (အမြင့်မြတ်ဆုံး ကြည်ညိုခြင်း) ကို နက်နဲစွာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ကြည်ညိုသူ၏ စိတ်သည် အလိုဆန္ဒကင်းမဲ့စွာဖြင့် မပြတ်သော ဆီစီးကြောင်းကဲ့သို့ သူမထံသို့ အစဉ်မပြတ် စီးဆင်းနေကာ မောက္ခ လေးမျိုးကိုပင် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး ကြည်ညိုမှုသည် သန့်ရှင်းသော အသိဉာဏ် (ဉာဏ) နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်းကို သဘာဝအတိုင်း ရရှိစေသည်။ သူမသည် အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသေးသော ကြည်ညိုသူများ၏ သေဆုံးပြီးနောက် ခရီးစဉ်ကို ရှင်းပြပြီး မဏိဒွီပ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်မှုကို အာမခံခဲ့သည်။
Adhyaya 38
Skandha 7, Adhyaya 38: Mahotsava-vrata-sthana-varnanam (Description of Sacred Places, Vows, and Festivals)
ဒေဝီဂီတာ၏ ဤအခန်းတွင် ဟိမဝန္တာမင်းကြီးသည် ဒေဝီအား ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သူမ၏ အသန့်ရှင်းဆုံးနေရာများ၊ အဓိဋ္ဌာန်များ (vratas) နှင့် ပွဲတော်များကို ဖော်ပြရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် Kolhapur၊ Tuljapur၊ Vindhyachal၊ Kashi နှင့် Nepal အပါအဝင် သူမ၏ ပုံစံအမျိုးမျိုးအတွက် ရည်ညွှန်းထားသော မြင့်မြတ်သောနေရာများ (Shakti Peethas) အမြောက်အမြားကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ သူမသည် Kamakhya Yoni Mandala ကို အလေးပေးဖော်ပြပြီး သူမကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ထင်ရှားပြသသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားဖူးနေရာအဖြစ် ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ အမြင့်ဆုံးစံအိမ်သည် ပညာရှိတို့၏ နှလုံးကြာပန်းအတွင်း၌ ရှိကြောင်းကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေဝီသည် Ananta Tritiya၊ Pradosha နှင့် Navaratris နှစ်ခုကဲ့သို့သော သတ်မှတ်ထားသော အဓိဋ္ဌာန်များကို Dolotsava နှင့် Rathotsava ကဲ့သို့သော ပွဲတော်များနှင့်အတူ ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။ သူမ၏ အမည်နာမများကို ရွတ်ဆိုခြင်း၊ အပျိုစင်များ (Kumaris) နှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများကို ကျွေးမွေးခြင်း၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကုသိုလ်များကို အလေးပေးဖော်ပြကာ ဤမြင့်မြတ်သော အသိပညာကို ထိုက်တန်သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများကိုသာ မျှဝေရမည်ဟု သတိပေးကာ နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 39
Devi Puja Vidhi Varnanam: The Methods of Devi Worship
ဒေဝီဂီတာ၏ ဤအခန်းတွင် ဟိမဝန္တာမင်းကြီးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီအား သူမအား ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ရန် မှန်ကန်သော နည်းလမ်းများကို ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် ကိုးကွယ်မှုကို အပြင်ပန်း (Bahya) နှင့် အတွင်းပိုင်း (Abhyantara) ဟူ၍ အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည်။ အပြင်ပန်းကိုးကွယ်မှုကို ဝေဒနှင့် တန္တရလမ်းစဉ်များအဖြစ် ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။ သူမသည် ဝေဒကျမ်းများ၏ မြင့်မြတ်မှုကို သူမ၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်အဖြစ် အခိုင်အမာ အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် ဝေဒကိုးကွယ်မှု ပုံစံနှစ်မျိုးကို ဖော်ပြသည်- သူမ၏ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့သော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရှုထောင့်ကို တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ရုပ်ပုံများ သို့မဟုတ် ယန္တရားများကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ သဏ္ဍာန်ရှိသော (Saguna) ပုံစံကို ကိုးကွယ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ အတွင်းပိုင်းကိုးကွယ်မှုသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူမက ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ကိုးကွယ်သူသည် စိတ်ကို စင်ကြယ်သော အသိစိတ် (Samvit) ထဲသို့ ပျော်ဝင်စေကာ လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိစေသည်။
Adhyaya 40
Skandha 7, Adhyaya 40: Description of External Worship (Bahya Puja Vidhi) in the Devi Gita
ဒေဝီဂီတာ၏ ဤနိဂုံးချုပ်အခန်းတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသောနတ်ဘုရားမသည် သူမ၏ ပြင်ပဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု (Bahya Puja) အတွက် တိကျသောနည်းလမ်းကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ သူမသည် ဝတ်ပြုသူများအား ဂုရုနှင့် ကွန်ဒါလီနီတို့အပေါ် နံနက်ခင်းတရားထိုင်ခြင်း၊ ထို့နောက် Bhuta Shuddhi နှင့် Matrika Nyasa ကဲ့သို့သော သန့်စင်ခြင်းဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ညွှန်ကြားသည်။ ဒေဝီသည် Hrllekha မန္တန် (Hrim) ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးစွမ်းအားကို အလေးပေးဖော်ပြပြီး ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုး၊ ရုဒြ၊ အိရှ်ဝါရာ နှင့် သဒ္ဒါရှိဝ တို့ပါဝင်သော Pancha-Preta အာသနပေါ်တွင် သူမ၏ တရားထိုင်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ သူမသည် သန့်ရှင်းသောဓမ္မတေးများ၊ Sahasranama နှင့် လုံးဝအရှုံးပေးခြင်းတို့အပါအဝင် Yantra Puja ၏ အစဉ်လိုက်ပူဇော်သက္ကာများကို အကြမ်းဖျင်းဖော်ပြသည်။ သူမ၏ ဟောပြောချက်ကို နိဂုံးချုပ်ရာတွင် ဒေဝီသည် ဤမြင့်မြတ်သောအသိပညာကို အလွန်လျှို့ဝှက်ထားရန်၊ ထိုက်တန်သောတပည့်များကိုသာ ပေးဆောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရသေ့ဗျာသသည် ဒေဝီကွယ်ပျောက်သွားပုံနှင့် ဟိမဝန္တာတောင်တွင် ဂေါရီအဖြစ်လည်းကောင်း၊ သမုဒ္ဒရာကို မွှေနှောက်နေစဉ်အတွင်း လက္ခမီအဖြစ်လည်းကောင်း နောက်ဆက်တွဲဝင်စားခြင်းများကို ဖော်ပြကာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဒေဝီဂီတာကို နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။
Frequently Asked Questions
The Devi Gita is a supreme philosophical discourse found in the final ten chapters (31-40) of the Seventh Skandha of the Devi Bhagavatam. In it, the Goddess reveals her cosmic form to King Himalaya and imparts advanced teachings on Advaita Vedanta, Yoga, Kundalini, and devotion.
When the demon Durgama stole the Vedas, a severe hundred-year drought plagued the earth. The Goddess incarnated as Shatakshi (the hundred-eyed) and wept out of compassion, creating rivers from her tears. As Shakambhari, she nourished the world with vegetation from her own body before slaying Durgama.
The Seventh Skandha narrates the trials of several prominent kings of the Solar Dynasty, most notably King Harishchandra's ultimate test of truth by Sage Vishvamitra, King Sharyati (the father of Sukanya), and King Trishanku.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.