Adhyaya 30

Verse 1

यमेन कर्मविपाककथनम् सावित्र्युवाच प्रयान्ति स्वर्गमन्यं च येनैव कर्मणा यम । मानवाः पुण्यवन्तश्च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

ယမမင်း၏ ကံအကျိုးပေးအကြောင်း ဟောကြားချက်။ သာဝိတြီက ပြောသည်- အို ယမမင်း၊ အဘယ်သို့သော ကောင်းမှုကံများကြောင့် သူတော်ကောင်းတို့သည် နတ်ပြည်နှင့် အခြားသော ဘုံဘဝများသို့ ရောက်ကြသနည်း။ ထိုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပေးတော်မူပါ။

Verse 2

धर्मराज उवाच अन्नदानं च विप्राय यः करोति च भारते । अन्नप्रमाणवर्षं च शिवलोके महीयते

ဓမ္မရာဇာက ပြောသည်- ဘာရတပြည်၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ဆွမ်းလောင်းလှူသောသူသည် ထိုဆွမ်း၏ ပမာဏနှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ သီဝလောက၌ ချီးမွမ်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

Verse 3

अन्नदानं महादानमन्येभ्योऽपि करोति यः । अन्नदानप्रमाणं च शिवलोके महीयते

ဆွမ်းလှူခြင်းသည် မြတ်သော အလှူဖြစ်၏။ အခြားသူများကိုပင် ဆွမ်းလှူသောသူသည် လှူဒါန်းသော ဆွမ်းပမာဏနှင့်အညီ သီဝလောက၌ ချီးမွမ်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

Verse 4

अन्नदानात्परं दानं न भूतं न भविष्यति । नात्र पात्रपरीक्षा स्यान्न कालनियमः क्वचित्

ဆွမ်းလှူခြင်းထက် မြတ်သော အလှူသည် အတိတ်ကလည်း မရှိခဲ့၊ အနာဂတ်တွင်လည်း ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဤနေရာတွင် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကို စစ်ဆေးရန် မလိုသလို၊ အချိန်ကာလ ကန့်သတ်ချက်လည်း မရှိပေ။

Verse 5

देवेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो वा ददाति चासनं यदि । महीयते विष्णुलोके वर्षाणामयुतं सति

အို သတိ၊ အကယ်၍ နတ်ဗြဟ္မာများ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏများအား နေရာထိုင်ခင်း လှူဒါန်းပါက၊ ထိုသူသည် ဝိဿဏုလောက၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ချီးမွမ်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

Verse 6

यो ददाति च विप्राय दिव्यां धेनुं पयस्विनीम् । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား နို့ထွက်သန်သော နတ်နွားမကို လှူဒါန်းသောသူသည် ထိုနွားမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင် အရေအတွက်နှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝိဿဏုလောက၌ ချီးမွမ်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

Verse 7

चतुर्गुणं पुण्यदिने तीर्थे शतगुणं फलम् । दानं नारायणक्षेत्रं फलं कोटिगुणं भवेत्

မင်္ဂလာရှိသောနေ့တွင် ကုသိုလ်သည် လေးဆ၊ သန့်ရှင်းသောနေရာတွင် အဆတစ်ရာ၊ နာရာယဏနယ်မြေ (Narayana-kshetra) တွင် လှူဒါန်းခြင်းသည် ကုဋေပေါင်းများစွာသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေသည်။

Verse 8

गां यो ददाति विप्राय भारते भक्तिपूर्वकम् । वर्षाणामयुतं चैव चन्द्रलोके महीयते

ဘာရတပြည်၌ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား ကြည်ညိုစွာဖြင့် နွားလှူသောသူသည် စန္ဒြလောက၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားလိမ့်မည်။

Verse 9

यश्चोभयमुखीदानं करोति ब्राह्मणाय च । तल्लोममानवर्षं च विष्णुलोके महीयते

ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား သားဖွားနေသောနွား (ဥဘယမုခီ) ကို လှူဒါန်းသောသူသည် ထိုနွား၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွေးအရေအတွက်နှင့်အမျှ ဝိသ္ဏုလောက၌ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားလိမ့်မည်။

Verse 10

यो ददाति ब्राह्मणाय श्वेतच्छत्रं मनोहरम् । वर्षाणामयुतं सोऽपि मोदते वरुणालये

ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား လှပသောထီးဖြူကို လှူဒါန်းသောသူသည် ဝရုဏဘုံ၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ပျော်ရွှင်ရလိမ့်မည်။

Verse 11

विप्राय पीडिताङ्‌गाय वस्त्रयुग्मं ददाति च । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं सति

အို-သတိ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား အဝတ်တစ်စုံလှူသောသူသည် ဝါယုလောက၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားလိမ့်မည်။

Verse 12

यो ददाति ब्राह्मणाय शालग्रामं सवस्त्रकम् । महीयते स वैकुण्ठे यावच्चन्द्रदिवाकरौ

ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား အဝတ်နှင့်တကွ သာလိဂြာမကျောက်ကို လှူဒါန်းသောသူသည် လနှင့်နေ တည်ရှိသရွေ့ ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားလိမ့်မည်။

Verse 13

यो ददाति ब्राह्मणाय दिव्यां शय्यां मनोहराम् । महीयते चन्द्रलोके यावच्चन्द्रदिवाकरौ

ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား လှပသောနတ်ကုတင်ကို လှူဒါန်းသောသူသည် လနှင့်နေ တည်ရှိသရွေ့ စန္ဒြလောက၌ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားလိမ့်မည်။

Verse 14

यो ददाति प्रदीपं च देवेभ्यो ब्राह्मणाय च । यावन्मन्वन्तरं सोऽपि वह्निलोके महीयते

နတ်ဘုရားများနှင့် ပုဏ္ဏားတို့အား ဆီမီးလှူဒါန်းသောသူသည် မနုန္တရတစ်ခေတ်တိုင်တိုင် ဝဟ္နိလောက၌ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမားလိမ့်မည်။

Verse 15

करोति गजदानं च यदि विप्राय भारते । यावदिन्द्रो नरस्तावदिन्द्रस्यार्धासने वसेत्

အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ဘာရတပြည်၌ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား ဆင်လှူဒါန်းပါက၊ သိကြားမင်းတည်ရှိသရွေ့ သိကြားမင်း၏ ပလ္လင်တစ်ဝက်ထက်၌ နေထိုင်ရလိမ့်မည်။

Verse 16

भारते योऽश्वदानं च करोति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ဘာရတပြည်၌ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား မြင်းလှူဒါန်းသောသူသည် သိကြားမင်း တစ်ဆယ့်လေးပါး၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ဝရုဏလောက၌ ပျော်ရွှင်ရလိမ့်မည်။

Verse 17

प्रकृष्टां शिबिकां यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । मोदते वारुणे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

ပုဏ္ဏားတစ်ဦးအား မြတ်သောဝေါယာဉ်ကို လှူဒါန်းသောသူသည် သိကြားမင်း တစ်ဆယ့်လေးပါး၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ဝရုဏလောက၌ ပျော်ရွှင်ရလိမ့်မည်။

Verse 18

प्रकृष्टां वाटिका यो हि ददाति ब्राह्मणाय च । महीयते वायुलोके यावन्मन्वन्तरं सति

အို သတိ၊ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ကောင်းမွန်သော ဥယျာဉ်ကို လှူဒါန်းသူသည် မနွန္တရ တစ်ခုတိုင်အောင် ဝါယုလောက၌ ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရမည်။

Verse 19

यो ददाति च विप्राय व्यजनं श्वेतचामरम् । महीयते वायुलोके वर्षाणामयुतं ध्रुवम्

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ယပ်တောင် သို့မဟုတ် အဖြူရောင်သားမြီးယပ်ကို လှူဒါန်းသူသည် ဝါယုလောက၌ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်အောင် ဧကန်မုချ ချီးမြှောက်ခြင်း ခံရမည်။

Verse 20

धान्यं रत्‍नं यो ददाति चिरञ्जीवी भवेत्सुधीः । दाता ग्रहीता तौ द्वौ च ध्रुवं वैकुण्ठगामिनौ

ဆန်စပါးနှင့် ရတနာများကို လှူဒါန်းသော ပညာရှိသည် အသက်ရှည်လိမ့်မည်။ အလှူရှင်နှင့် အလှူခံ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝေကုဏ္ဌသို့ ဧကန်မုချ ရောက်ရှိကြမည်။

Verse 21

सततं श्रीहरेर्नाम भारते यो जपेन्नरः । स एव चिरजीवी च ततो मृत्युः पलायते

ဘာရတဝေရှ၌ သီရိဟရိ၏ နာမတော်ကို အမြဲမပြတ် ရွတ်ဆိုသူသည် အသက်ရှည်လိမ့်မည်၊ သေခြင်းတရားသည်လည်း ထိုသူထံမှ ထွက်ပြေးလိမ့်မည်။

Verse 22

यो नरो भारते वर्षे दोलनं कारयेत्सुधीः । पूर्णिमारजनीशेषे जीवन्मुक्तो भवेन्नरः

ဘာရတဝေရှ၌ လပြည့်ည၏အဆုံးတွင် ဒိုလန (လွှဲခြင်း) ပွဲတော်ကို ကျင်းပသော ပညာရှိသည် အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်သူ (ဇီဝန္မုတ္တ) ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 23

इहलोके सुखं भुक्त्वा यात्यन्ते विष्णुमन्दिरम् । निश्चितं निवसेत्तत्र शतमन्वन्तरावधि

ဤလောက၌ ချမ်းသာကို ခံစားပြီးနောက်၊ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ဗိဿနိုး၏ စံအိမ်သို့ သွားရောက်ကာ ထိုနေရာ၌ မနွန္တရ တစ်ရာတိုင်အောင် ဧကန်မုချ နေထိုင်ရမည်။

Verse 24

फलमुत्तरफल्गुन्यां ततोऽपि द्विगुणं भवेत् । कल्पान्तजीवी स भवेदित्याह कमलोद्‍भवः

အကယ်၍ ဤအမှုကို ဥတ္တရဖာဂုဏီ နက္ခတ်အတွင်း ပြုလုပ်ပါက အကျိုးကျေးဇူးသည် နှစ်ဆဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသို့သောသူသည် ကမ္ဘာကုန်သည်အထိ အသက်ရှည်လိမ့်မည်ဟု ဗြဟ္မာမင်း (ကမလောဒ္ဘဝ) က မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 25

तिलदानं ब्राह्मणाय यः करोति च भारते । तिलप्रमाणवर्षं च मोदते शिवमन्दिरे

ဘာရတဝေရှ၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား နှမ်းစေ့များကို လှူဒါန်းသူသည် လှူဒါန်းသော နှမ်းစေ့အရေအတွက်နှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ သီဝ၏စံအိမ်၌ ပျော်ရွှင်ရလိမ့်မည်။

Verse 26

ततः सुयोनिं सम्प्राप्य चिरञ्जीवी भवेत्सुखी । ताम्रपात्रस्य दानेन द्विगुणं च फलं लभेत्

ထို့နောက် မြတ်သောဘဝ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိကာ အသက်ရှည်၍ ပျော်ရွှင်ရလိမ့်မည်။ ကြေးနီဖလားကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ဤအကျိုးကျေးဇူး၏ နှစ်ဆကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 27

सालंकृतां च भोग्यां च सवस्त्रां सुन्दरीं प्रियाम् । यो ददाति ब्राह्मणाय भारते च पतिव्रताम्

ဘာရတဝေရှ၌ လှပသော၊ သစ္စာရှိသော၊ တန်ဆာဆင်အပ်သော၊ အဝတ်တန်ဆာ ဆင်ယင်အပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား (ထိမ်းမြားခြင်းဖြင့်) လှူဒါန်းသူသည်...

Verse 28

महीयते चन्द्रलोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । तत्र स्वर्वेश्यया सार्धं मोदते च दिवानिशम्

သူသည် အိန္ဒြာမင်း တစ်ဆယ့်လေးပါး၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက် စန္ဒြလောကတွင် ဂုဏ်ပြုခံရပြီး နတ်သမီးများနှင့်အတူ နေ့ညမပြတ် ပျော်စနိုးနေထိုင်ရ၏။

Verse 29

ततो गन्धर्वलोके च वर्षाणामयुतं ध्रुवम् । दिवानिशं कौतुकेन चोर्वश्या सह मोदते

ထို့နောက် သူသည် ဂန္ဓဗ္ဗလောကတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်တိုင် ဥရဝသီနတ်သမီးနှင့်အတူ နေ့ညမပြတ် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 30

ततो जन्मसहस्रं च प्राप्नोति सुन्दरीं प्रियाम् । सतीं सौभाग्ययुक्तां च कोमलां प्रियवादिनीम्

ထို့နောက် ဘဝပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်တိုင် သူသည် လှပသော၊ သစ္စာရှိသော၊ ကံကောင်းသော၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး စကားချိုသာသော ဇနီးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 31

प्रददाति फलं चारु ब्राह्मणाय च यो नरः । फलप्रमाणवर्षं च शक्रलोके महीयते

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှပသောသစ်သီးများကို လှူဒါန်းသောသူသည် လှူဒါန်းသောသစ်သီးအရေအတွက်နှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကြားမင်း၏ဘုံ (သက္ကလောက) တွင် ဂုဏ်ပြုခံရလိမ့်မည်။

Verse 32

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य लभते सुतमुत्तमम् । सफलानां च वृक्षाणां सहस्रं च प्रशंसितम्

မြင့်မြတ်သောဘဝဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောအခါ သူသည် ထူးချွန်သောသားရတနာကို ရရှိပြီး အသီးပွင့်သောသစ်ပင်တစ်ထောင်၏ ပိုင်ရှင်အဖြစ် ချီးမွမ်းခံရလိမ့်မည်။

Verse 33

केवलं फलदानं वा ब्राह्मणाय ददाति च । सुचिरं स्वर्गवासं च कृत्वा याति च भारते

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား သစ်သီးများကို လှူဒါန်းရုံမျှဖြင့်ပင် လူတစ်ဦးသည် ဘာရတဝါသသို့ မပြန်မီ ကာလရှည်ကြာစွာ နတ်ပြည်၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 34

नानाद्रव्यसमायुक्तं नानासस्यसमन्वितम् । ददाति यश्च विप्राय भारते विपुलं गृहम्

ဘာရတဝါသတွင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးနှင့် ကောက်ပဲသီးနှံများစွာ ပြည့်စုံသော ကျယ်ဝန်းသောအိမ်ကို လှူဒါန်းသောသူသည်...

Verse 35

सुरलोके वसेत्सोऽपि यावन्मन्वन्तरं शतम् । ततः सुयोनिं सम्प्राप्य स महाधनवान्भवेत्

...နတ်တို့၏ဘုံ၌ မနုန္တရတစ်ရာတိုင်တိုင် နေထိုင်ရ၏။ ထို့နောက် မြင့်မြတ်သောဘဝဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောအခါ သူသည် အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 36

यो नरः सस्यसंयुक्तां भूमिं च रुचिरां सति । ददाति भक्त्या विप्राय पुण्यक्षेत्रे च भारते

အို သတိ! ဘာရတ၏ သန့်ရှင်းသောမြေ၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ကောက်ပဲသီးနှံထွက်သော လှပသောမြေကို ကြည်ညိုစွာ လှူဒါန်းသောသူသည်...

Verse 37

महीयते च वैकुण्ठे मन्वन्तरशतं ध्रुवम् । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य महांश्च भूमिपो भवेत्

...ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ မနုန္တရတစ်ရာတိုင်တိုင် ဧကန်မုချ ဂုဏ်ပြုခံရလိမ့်မည်။ မြင့်မြတ်သောဝမ်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောအခါ သူသည် ကြီးမြတ်သောဘုရင် (ဘူမိပ) ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 38

तं न त्यजति भूमिश्च जन्मनां शतकं परम् । श्रीमांश्च धनवांश्चैव पुत्रवांश्च प्रजेश्वरः

မြေပြင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာသည် သူ့ကို ဘဝပေါင်း တစ်ရာတိုင်အောင် မစွန့်ခွာပေ။ သူသည် ကြီးပွားချမ်းသာသူ၊ ကြွယ်ဝသူ၊ သားရတနာနှင့် ပြည့်စုံသူနှင့် တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 39

यो व्रजं च प्रकृष्टं च ग्रामं दद्याद्‌ द्विजाय च । लक्षमन्वन्तरं चैव वैकुण्ठे स महीयते

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ကောင်းမွန်သော စားကျက်မြေ သို့မဟုတ် ရွာတစ်ရွာကို လှူဒါန်းသူသည် ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ မနွန္တရပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်အောင် ပူဇော်ခြင်းခံရမည်။

Verse 40

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य ग्रामलक्षसमन्वितम् । न जहाति च तं पृथ्वी जन्मनां लक्षमेव च

မြင့်မြတ်သော ဘဝသစ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ရွာပေါင်း တစ်သိန်း၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ လောကီအာဏာသည် သူ့ကို ဘဝပေါင်း တစ်သိန်းတိုင်အောင် မစွန့်ခွာပေ။

Verse 41

सुप्रजं च प्रकृष्टं च पक्वसस्यसमन्वितम् । नानापुष्करिणीवृक्षफलवल्लीसमन्वितम्

ကောင်းမွန်သော တိုင်းသူပြည်သားများ၊ မှည့်ဝင်းသော ကောက်ပဲသီးနှံများ၊ ရေကန်အမျိုးမျိုး၊ သစ်ပင်များ၊ သစ်သီးများနှင့် နွယ်ပင်များဖြင့် ပြည့်စုံသော သာယာဝပြောသော မြို့တစ်မြို့ကို လှူဒါန်းသူသည်...

Verse 42

नगरं यश्च विप्राय ददाति भारते भुवि । महीयते स कैलासे दशलक्षेन्द्रकालकम्

...ဘာရတဝေဿရှိ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှူဒါန်းပါက၊ သိကြားမင်းပေါင်း ဆယ်သိန်း၏ သက်တမ်းနှင့်ညီသော ကာလပတ်လုံး ကိလာသတောင်၌ ပူဇော်ခြင်းခံရမည်।

Verse 43

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य राजेन्द्रो भारते भवेत् । नगराणां च नियुतं स लभेन्नात्र संशयः

မြင့်မြတ်သော ဝမ်းကြာတိုက်၌ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် သူသည် ဘာရတပြည်၌ ဧကရာဇ် (ရာဇေန္ဒြ) ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူသည် မြို့ပေါင်း တစ်သန်းကို အစိုးရမည်မှာ သံသယရှိစရာမလိုပေ။

Verse 44

धरा तं न जहात्येव जन्मनामयुतं ध्रुवम् । परमैश्वर्यनियुतो भवेदेव महीतले

မြေပြင်သည် သူ့ကို ဘဝပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် အမှန်ပင် မစွန့်ခွာပေ။ သူသည် လောက၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စည်းစိမ်ချမ်းသာတို့နှင့် ပြည့်စုံနေလိမ့်မည်။

Verse 45

नगराणां च शतकं देशं यो हि द्विजातये । सुप्रकृष्टं मध्यकृष्टं प्रजायुक्तं ददाति च

ကောင်းမွန်စွာ စိုက်ပျိုးထားသော၊ လူနေထူထပ်သော၊ သာယာဝပြောသော မြို့ပေါင်း တစ်ရာပါဝင်သည့် တိုင်းပြည်တစ်ခုကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှူဒါန်းသူသည်...

Verse 46

वापीतडागसंयुक्तं नानावृक्षसमन्वितम् । महीयते स वैकुण्ठे कोटिमन्वन्तरावधि

...ရေတွင်းများ၊ ရေကန်များနှင့် သစ်ပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံသော ထိုသူသည် ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ မနွန္တရပေါင်း ကုဋေတစ်သောင်းတိုင်အောင် ပူဇော်ခြင်းခံရမည်။

Verse 47

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य जम्बुद्वीपपतिर्भवेत् । परमैश्वर्यसंयुक्तो यथा शक्रस्तथा भुवि

မြင့်မြတ်သော ဘဝသစ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ဇမ္ဗူဒီပါကျွန်း၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ သိကြားမင်းကဲ့သို့ပင် လောက၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စည်းစိမ်ချမ်းသာတို့နှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 48

मही तं न जहात्येव जन्मनां कोटिमेव च । कल्पान्तजीवी स भवेद्‌राजराजेश्वरो महान्

မြေကြီးသည် သူ့ကို ကုဋေပေါင်းများစွာသော ဘဝတိုင်အောင် မစွန့်လွှတ်ပေ။ သူသည် ကမ္ဘာကုန်ဆုံးသည်အထိ အသက်ရှင်ပြီး ရှင်ဘုရင်တို့၏ ဧကရာဇ် (ရာဇရာဇေသွရ) ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 49

स्वाधिकारं समग्रं च यो ददाति द्विजातये । चतुर्गुणं फलं चान्ते भवेत्तस्य न संशयः

မိမိ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှူဒါန်းသူသည် အဆုံးတွင် အထက်ပါအကျိုးကျေးဇူး၏ လေးဆကို ဧကန်မလွဲ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 50

जम्बुद्वीपं यो ददाति ब्राह्मणाय तपस्विने । फलं शतगुणं चान्ते भवेत्तस्य न संशयः

ခြိုးခြံစွာကျင့်ကြံသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ဇမ္ဗူဒီပတစ်ခုလုံးကို လှူဒါန်းသူသည် အဆုံးတွင် အဆတစ်ရာသော အကျိုးကျေးဇူးကို ဧကန်မလွဲ ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 51

जम्बुद्वीपमहीदातुः सर्वतीर्थानि सेवितुः । सर्वेषां तपसां कर्तुः सर्वेषां वासकारिणः

ဇမ္ဗူဒီပကို လှူဒါန်းသူ၊ သန့်ရှင်းသောနေရာအားလုံးသို့ ဘုရားဖူးသွားသူ၊ ခြိုးခြံစွာကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို ပြုလုပ်သူ၊ ခိုလှုံရာအားလုံးကို ပေးဆောင်သူ...

Verse 52

सर्वदानप्रदातुश्च सर्वसिद्धेश्वरस्य च । अस्त्येव पुनरावृत्तिर्न भक्तस्य महेशितुः

...အလှူဒါနအားလုံးကို ပေးလှူသူနှင့် သိဒ္ဓိအပေါင်းကို ပိုင်စိုးသူတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ခံရကြသည်။ သို့သော် မဟေသီ (Maheshvari) ၏ ဘုရားလောင်းအတွက်မူ ပြန်လာခြင်းမရှိတော့ပေ။

Verse 53

असंख्यब्रह्मणां पातं पश्यन्ति भुवनेशितुः । निवसन्ति मणिद्वीपे श्रीदेव्याः परमे पदे

သီရိဒေဝီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စံအိမ်တော်ဖြစ်သည့် မဏိဒီပ (Manidvipa) တွင် နေထိုင်ကြကုန်သော စကြဝဠာ၏ အရှင်သခင်ကို ကိုးကွယ်သူတို့သည် ရေတွက်မရနိုင်သော ဗြဟ္မာတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို မြင်တွေ့ကြရသည်။

Verse 54

देवीमन्त्रोपासकाश्च विहाय मानवीं तनुम् । विभूतिं दिव्यरूपं च जन्ममृत्युजराहरम्

ဒေဝီမန္တန်ကို ကိုးကွယ်သူတို့သည် လူသားခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက်၊ မွေးဖွားခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းနှင့် အိုမင်းခြင်းတို့မှ ကင်းဝေးသော နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ အဆင်းသဏ္ဌာန်နှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရရှိကြသည်။

Verse 55

लब्ध्वा देव्याश्च सारूप्यं देवीसेवां च कुर्वते । पश्यन्ति ते मणिद्वीपे सखण्डं लोकसंक्षयम्

ဒေဝီနှင့် တူညီသော အဆင်းသဏ္ဌာန် (Sarupya) ကို ရရှိကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဒေဝီအား ခစားကြကာ မဏိဒီပမှနေ၍ လောကဓာတ်တို့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးခြင်းကို မြင်တွေ့ကြရသည်။

Verse 56

नश्यन्ति देवाः सिद्धाश्च विश्वानि निखिलानि च । देवीभक्ता न नश्यन्ति जन्ममृत्युजराहराः

နတ်ဘုရားများ၊ သိဒ္ဓိရှင်များနှင့် စကြဝဠာအားလုံး ပျက်စီးကြသော်လည်း၊ မွေးဖွားခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းနှင့် အိုမင်းခြင်းတို့မှ ကင်းဝေးကြသော ဒေဝီ၏ ဘုရားလောင်းတို့သည် မပျက်စီးကြပေ။

Verse 57

कार्तिके तुलसीदानं करोति हरये च यः । युगत्रयप्रमाणं च मोदते हरिमन्दिरे

ကာတိကလတွင် အရှင်ဟရိအား သီဟိုဠ်ပင် (Tulasi) အရွက်များကို လှူဒါန်းသူသည် ယုဂ်သုံးပါးနှင့် ညီမျှသော ကာလပတ်လုံး ဟရိ၏ စံအိမ်တော်တွင် ပျော်ရွှင်ရလိမ့်မည်။

Verse 58

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य हरिभक्तिं लभेद्‌ ध्रुवम् । जितेन्द्रियाणां प्रवरः स भवेद्‍भारते भुवि

မြတ်သောဝမ်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူသည် ဟရိနတ်မင်းအား ကြည်ညိုဆည်းကပ်မှုကို ဧကန်မုချရရှိကာ ဘာရတပြည်၌ ဣန္ဒြေတို့ကို အောင်နိုင်သူတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 59

मध्ये यः स्नाति गङ्‌गायामरुणोदयकालतः । युगषष्टिसहस्राणि मोदते हरिमन्दिरे

အရုဏ်တက်ချိန် (အရုဏောဒယ) တွင် ဂင်္ဂါမြစ်အလယ်၌ ရေချိုးသောသူသည် ဟရိနတ်မင်း၏ ဗိမာန်တော်၌ အနှစ်ခြောက်သောင်းတိုင်တိုင် ပျော်စံရ၏။

Verse 60

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य विष्णुमन्त्रं लभेद्‌ ध्रुवम् । त्यक्त्वा च मानुषं देहं पुनर्याति हरेः पदम्

မြတ်သောဝမ်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူသည် ဝိသ္ဏုမန္တန်ကို ဧကန်မုချရရှိ၏။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီးနောက် သူသည် ဟရိနတ်မင်း၏ အမြတ်ဆုံးဘုံသို့ တစ်ဖန်ပြန်သွားရ၏။

Verse 61

नास्ति तत्पुनरावृत्तिर्वैकुण्ठाच्च महीतले । करोति हरिदास्यं च तथा सारूप्यमेव च

ဝေကုဏ္ဌဘုံမှ သူ့အတွက် မြေကြီးသို့ ပြန်လာခြင်းမရှိတော့ပေ။ သူသည် ဟရိနတ်မင်း၏ အစေအပါးအဖြစ် (ဟရိဒါသျ) ဆောင်ရွက်ပြီး ကိုယ်တော်နှင့်တူသော အဆင်းသဏ္ဌာန် (သာရူပယ) ကို ရရှိ၏။

Verse 62

नित्यस्नायी च गङ्‌गायां स पूतः सूर्यवद्‌भुवि । पदे पदेऽश्वमेधस्य लभते निश्चितं फलम्

ဂင်္ဂါမြစ်၌ နေ့စဉ်ရေချိုးသောသူသည် မြေကြီးပေါ်တွင် နေမင်းကဲ့သို့ စင်ကြယ်၏။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူသည် အဿမေဓယဇ်၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ဧကန်မုချရရှိ၏။

Verse 63

तस्यैव पादरजसा सद्यःपूता वसुन्धरा । मोदते स च वैकुण्ठे यावच्चन्द्रदिवाकरौ

သူ၏ခြေဖဝါးမှ ဖုန်မှုန့်များဖြင့် မြေကြီးသည် ချက်ချင်းစင်ကြယ်သွား၏။ နေနှင့်လ တည်ရှိသရွေ့ သူသည် ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ ပျော်စံရ၏။

Verse 64

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य हरिभक्तिं लभेद्‌ ध्रुवम् । जीवन्मुक्तोऽतितेजस्वी तपस्विप्रवरो भवेत्

မြတ်သောဝမ်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူသည် ဟရိနတ်မင်းအား ကြည်ညိုဆည်းကပ်မှုကို ဧကန်မုချရရှိ၏။ သူသည် ဇီဝန္မုတ္တ (အသက်ရှင်စဉ် လွတ်မြောက်သူ)၊ အလွန်တောက်ပသူနှင့် ရဟန်းမြတ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 65

स्वधर्मनिरतः शुद्धो विद्वांश्च स जितेन्द्रियः । मीनकर्कटयोर्मध्ये गाढं तपति भास्करः

သူသည် စင်ကြယ်သူ၊ မိမိ၏ဓမ္မ၌ မွေ့လျော်သူ၊ ပညာရှိသူနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ ဖြစ်လာ၏။ နေမင်းသည် မိန်ရာသီနှင့် ကရကဋ်ရာသီတို့အကြား ပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေချိန်တွင်...

Verse 66

भारते यो ददात्येव जलमेव सुवासितम् । स मोदते च कैलासे यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...ဘာရတပြည်၌ မွှေးကြိုင်သောရေကို လှူဒါန်းသောသူသည် သိကြားမင်း တစ်ဆယ့်လေးပါးတို့၏ သက်တမ်းတိုင်အောင် ကိလာသတောင်၌ ပျော်စံရ၏။

Verse 67

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य रूपवांश्च सुखी भवेत् । शिवभक्तश्च तेजस्वी वेदवेदाङ्‌गपारगः

မြတ်သောဝမ်း၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူသည် ရုပ်အဆင်းလှပကာ ပျော်ရွှင်သူဖြစ်လာ၏။ သူသည် တောက်ပသော သီဝနတ်မင်း၏ ဘုရားလောင်းဖြစ်လာပြီး ဗေဒနှင့် ဝေဒင်္ဂကျမ်းတို့တွင် အဆုံးတိုင်တတ်မြောက်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 68

वैशाखे सक्तुदानं च यः करोति द्विजातये । सक्तुरेणुप्रमाणाब्दं मोदते शिवमन्दिरे

ဝေသာခလတွင် ဗြာဟ္မဏအား မုန့်ညက်လှော် လှူဒါန်းသူသည် မုန့်ညက်မှုန်အရေအတွက်ရှိသမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ သီဝနတ်မင်း၏ ဘုံဗိမာန်၌ ပျော်စံရ၏။

Verse 69

करोति भारते यो हि कृष्णजन्माष्टमीव्रतम् । शतजन्मकृतं पापं मुच्यते नात्र संशयः

ဘရတတိုင်းပြည်၌ ကရိရှ်နားနတ်မင်း၏ မွေးနေ့ဥပုသ်ကို စောင့်ထိန်းသူသည် ဘဝပေါင်းတစ်ရာမှ အကုသိုလ်ဒုစရိုက်များမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။

Verse 70

वैकुण्ठे मोदते सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य कृष्णे भक्तिंलभेद्‌ ध्रुवम्

ထိုသူသည် အိန္ဒြာနတ်မင်း တစ်ဆယ့်လေးပါးတို့၏ သက်တမ်းတိုင်အောင် ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ ပျော်စံရ၏။ မြတ်သောမျိုးရိုး၌ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ကရိရှ်နားနတ်မင်းအပေါ်၌ ကြည်ညိုခြင်းကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။

Verse 71

इहैव भारते वर्षे शिवरात्रिं करोति यः । मोदते शिवलोके स सप्तमन्वन्तरावधि

ဤဘရတတိုင်းပြည်၌ သီဝရာတြီဥပုသ်ကို စောင့်ထိန်းသူသည် မနုန္တရ ခုနစ်ခေတ်တိုင်အောင် သီဝနတ်မင်း၏ ဘုံ၌ ပျော်စံရ၏။

Verse 72

शिवाय शिवरात्रौ च बिल्वपत्रं ददाति यः । पत्रमानयुगं तत्र मोदते शिवमन्दिरे

သီဝရာတြီအခါ၌ သီဝနတ်မင်းအား ဥသျှစ်ရွက်တို့ကို လှူဒါန်းသူသည် လှူဒါန်းသော အရွက်အရေအတွက်ရှိသမျှ ကမ္ဘာအဆက်ဆက် သီဝနတ်မင်း၏ ဘုံဗိမာန်၌ ပျော်စံရ၏။

Verse 73

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य शिवभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । विद्यावान्पुत्रवाञ्छ्रीमान् प्रजावान्भूमिमान्भवेत्

မြတ်သောမျိုးရိုး၌ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် သီဝနတ်မင်းအပေါ်၌ ကြည်ညိုခြင်းကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။ ထိုသူသည် ပညာရှိခြင်း၊ သားရတနာထွန်းကားခြင်း၊ ကြွယ်ဝခြင်း၊ အခြံအရံများခြင်းနှင့် မြေပိုင်ရှင်ဖြစ်ခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံအံ့။

Verse 74

चैत्रमासेऽथवा माघे शङ्‌करं योऽर्चयेद्‌व्रती । करोति नर्तनं भक्त्या वेत्रपाणिर्दिवानिशम्

စိတြလ သို့မဟုတ် မာဃလတို့တွင် သီဝနတ်မင်းကို ပူဇော်၍ လက်၌ ကြိမ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ နေ့ညမပြတ် ကြည်ညိုစွာ ကခုန်သော ဥပုသ်သည်သည်...

Verse 75

मासं वाप्यर्धमासं वा दश सप्त दिनानि च । दिनमानयुगं सोऽपि शिवलोके महीयते

...တစ်လ၊ လခွဲ၊ ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် ခုနစ်ရက်တိုင်အောင် (ပြုလုပ်သူသည်) ဥပုသ်ဆောက်တည်သော ရက်ပေါင်းအရေအတွက်ရှိသမျှ ကမ္ဘာအဆက်ဆက် သီဝနတ်မင်း၏ ဘုံ၌ ချီးမွမ်းခြင်းခံရ၏။

Verse 76

श्रीरामनवमीं यो हि करोति भारते पुमान् । सप्तमन्वन्तरं यावन्मोदते विष्णुमन्दिरे

ဘရတတိုင်းပြည်၌ သီရိရာမနဝမီဥပုသ်ကို စောင့်ထိန်းသူသည် မနုန္တရ ခုနစ်ခေတ်တိုင်အောင် ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ ဘုံဗိမာန်၌ ပျော်စံရ၏။

Verse 77

पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य रामभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । जितेन्द्रियाणां प्रवरो महांश्च धनवान्भवेत्

ကောင်းသောမျိုးရိုး၌ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ရာမနတ်မင်းအပေါ်၌ ကြည်ညိုခြင်းကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။ ထိုသူသည် ဣန္ဒြေကို အောင်နိုင်သူတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ခြင်း၊ ကြီးမြတ်ခြင်းနှင့် ကြွယ်ဝခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံအံ့။

Verse 78

शारदीयां महापूजां प्रकृतेर्यः करोति च । महिषैश्छागलैर्मेषैः खड्गैर्भेकादिभिः सति

အို သတိ! ကျွဲ၊ ဆိတ်၊ သိုး၊ ကြံ့နှင့် ဖားများဖြင့် သဘာဝတရား (ဒေဝီ) အား ဆောင်းဦးရာသီ မဟာပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်သောသူသည်...

Verse 79

नैवेद्यैरुपहारैश्च धूपदीपादिभिस्तथा । नृत्यगीतादिभिर्वाद्यैर्नानाकौतुकमङ्‌गलम्

...အစားအစာများ၊ လက်ဆောင်များ၊ အမွှေးနံ့သာများ၊ ဆီမီးများနှင့်အတူ ကခုန်ခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် တေးဂီတတူရိယာများဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော ပွဲတော်များဖြင့်...

Verse 80

शिवलोके वसेत्सोऽपि सप्तमन्वन्तरावधि । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य नरो बुद्धिं च निर्मलाम्

...ထိုသူသည် ခုနစ်မနွန္တရတိုင်အောင် သီဝလောက၌ နေထိုင်ရ၏။ မြတ်သောဘဝ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောအခါ ထိုသူသည် စင်ကြယ်သော ဉာဏ်ပညာကို ရရှိ၏...

Verse 81

अतुलां श्रियमाप्नोति पुत्रपौत्रविवर्धनीम् । महाप्रभावयुक्तश्च गजवाजिसमन्वितः

...သားမြေးများမှတစ်ဆင့် တိုးပွားလာသော အနှိုင်းမဲ့စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ရရှိ၏။ သူသည် ကြီးမြတ်သော ဩဇာအာဏာနှင့် ပြည့်စုံပြီး ဆင်နှင့် မြင်းများကို ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 82

राजराजेश्वरः सोऽपि भवेदेव न संशयः । ततः शुक्लाष्टमीं प्राप्य महालक्ष्मीं च योऽर्चयेत्

သူသည် မလွဲမသွေ ရှင်ဘုရင်တို့၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် လဆန်းရှစ်ရက်နေ့တွင် မဟာလက္ခမီဒေဝီအား ပူဇော်သောသူသည်...

Verse 83

नित्यं भक्त्या पक्षमेकं पुण्यक्षेत्रे च भारते । दत्त्वा तस्यै प्रकृष्टानि चोपचाराणि षोडश

...ဘားရတ၏ မြတ်သောမြေ၌ တစ်လခွဲတိုင်အောင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သဒ္ဓါတရားဖြင့် ပူဇော်မှုဆိုင်ရာ အသုံးအဆောင် တစ်ဆယ့်ခြောက်မျိုး (Shodasha Upachara) ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်း၍...

Verse 84

गोलोके च वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश । पुनः सुयोनिं सम्प्राप्य राजराजेश्वरो भवेत्

...ထိုသူသည် အိန္ဒြာနတ်မင်း တစ်ဆယ့်လေးပါး၏ သက်တမ်းတိုင်အောင် ဂေါလောက၌ နေထိုင်ရ၏။ ကောင်းသောမိသားစု၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသောအခါ သူသည် ရှင်ဘုရင်တို့၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာ၏။

Verse 85

कार्तिकीपूर्णिमायां च कृत्वा तु रासमण्डलम् । गोपानां शतकं कृत्वा गोपीनां शतकं तथा

ကာတိကလပြည့်နေ့တွင် ဂေါပီတစ်ရာနှင့် ဂေါပတစ်ရာတို့ကို စီစဉ်၍ ရာသ မဏ္ဍလကို ဖန်တီးသောသူသည်...

Verse 86

शिलायां प्रतिमायां च श्रीकृष्णं राधया सह । भारते पूजयेद्‍भक्त्या चोपचाराणि षोडश

...ဘားရတ၌ သဒ္ဓါတရားဖြင့် ရှာလာဂရာမကျောက်တုံး သို့မဟုတ် ရုပ်ပွားတော်တွင် ရာဓာနှင့်အတူ သီရိကရစ်ရှ်နားကို ပူဇော်မှုဆိုင်ရာ အသုံးအဆောင် တစ်ဆယ့်ခြောက်မျိုးဖြင့် ပူဇော်သောသူသည်...

Verse 87

गोलोके वसते सोऽपि यावद्वै ब्रह्मणो वयः । भारतं पुनरागत्य कृष्णे भक्तिं लभेद्‌दृढाम्

...ဗြဟ္မာမင်း၏ သက်တမ်းတိုင်အောင် ဂေါလောက၌ နေထိုင်ရ၏။ ဘားရတသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသောအခါ သူသည် ကရစ်ရှ်နားအပေါ် ခိုင်မာသော သဒ္ဓါတရားကို ရရှိ၏။

Verse 88

क्रमेण सुदृढां भक्तिं लब्ध्वा मन्त्रं हरेरहो । देहं त्यक्त्वा च गोलोकं पुनरेव प्रयाति सः

ဟရိ၏မန္တန်ကိုရရှိ၍ ခိုင်မြဲသောကြည်ညိုမှုကို တဖြည်းဖြည်းရရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုစွန့်၍ ဂေါလောကသို့ တစ်ဖန်ပြန်သွားလေသည်။

Verse 89

ततः कृष्णस्य सारूप्यं पार्षदप्रवरो भवेत् । पुनस्तत्पतनं नास्ति जरामृत्युहरो भवेत्

ထို့နောက် ခရစ်ရှ်နားနှင့် တူညီသောရုပ်သွင် (သာရူပယမုတ္တိ) ကိုရရှိကာ အဓိကအခြံအရံဖြစ်လာသည်။ ထိုနေရာမှ ဘယ်သောအခါမှ မကျဆင်းဘဲ အိုခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းဝေးသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 90

शुक्लां वाप्यथवा कृष्णां करोत्येकादशीं च यः । वैकुण्ठे मोदते सोऽपि यावद्वै ब्रह्मणो वयः

လဆန်းဖြစ်စေ၊ လဆုတ်ဖြစ်စေ ဧကာဒသီအကျင့်ကို စောင့်ထိန်းသူသည် ဗြဟ္မာ၏သက်တမ်းတစ်လျှောက် ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ ပျော်မွေ့ရလေသည်။

Verse 91

भारते पुनरागत्य कृष्णभक्तिं लभेद्‌ध्रुवम् । क्रमेण भक्तिं सुदृढां करोत्येकां हरेरहो

ဘာရတသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ခရစ်ရှ်နားအား ကြည်ညိုမှုကို ဧကန်ရရှိသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဟရိအပေါ် ခိုင်မြဲသော၊ စိတ်တစ်ခုတည်းသော ကြည်ညိုမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

Verse 92

देहं त्यक्त्वा च गोलोकं पुनरेव प्रयाति सः । ततः कृष्णस्य सारूप्यं सम्प्राप्य पार्षदो भवेत्

ခန္ဓာကိုယ်ကိုစွန့်၍ ဂေါလောကသို့ တစ်ဖန်ပြန်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ခရစ်ရှ်နားနှင့် သာရူပယ (တူညီသောရုပ်သွင်) ကိုရရှိကာ ကိုယ်တော်၏အခြံအရံဖြစ်လာသည်။

Verse 93

पुनस्तत्पतनं नास्ति जरामृत्युहरो भवेत् । भाद्रे च शुक्लद्वादश्यां यः शक्रं पूजयेन्नरः

သူ၏အတွက် နောက်ထပ်ကျဆင်းခြင်းမရှိတော့ဘဲ အိုခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းဝေးသူဖြစ်လာသည်။ ဘဒ္ဒြပဒလဆန်း ၁၂ ရက်နေ့တွင် သိကြားမင်း (ဣန္ဒြာ) ကို ပူဇော်သောသူသည်...

Verse 94

षष्टिवर्षसहस्राणि शक्रलोके महीयते । रविवारे च संक्रान्त्यां सप्तम्यां शुक्लपक्षके

...သိကြားမင်း၏ဘုံ (သက္ကလောက) ၌ နှစ်ပေါင်း ခြောက်သောင်းတိုင်တိုင် ချီးမြှောက်ခြင်းခံရသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် သင်္ကြန် (သို့မဟုတ်) လဆန်း ၇ ရက်နေ့ တိုက်ဆိုင်သောအခါ...

Verse 95

सम्पूज्यार्कं हविष्यान्नं यः करोति च भारते । महीयते सोऽर्कलोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश

...ဘာရတ၌ နေမင်း (အက္က) ကို ပူဇော်၍ ဟဝိသျှဆွမ်းကို စားသုံးသောသူသည် သိကြားမင်း ၁၄ ပါး၏ သက်တမ်းတိုင်အောင် အက္ကလောက၌ အလေးအမြတ်ပြုခြင်း ခံရသည်။

Verse 96

भारतं पुनरागत्य चारोगी श्रीयुतो भवेत् । ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां सावित्रीं यो हि पूजयेत्

ဘာရတသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ ရောဂါကင်းစင်၍ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်လာသည်။ ဇေဋ္ဌလဆုတ် ၁၄ ရက်နေ့တွင် သာဝိတြီကို ပူဇော်သောသူသည်...

Verse 97

महीयते ब्रह्मलोके सप्तमन्वन्तरावधि । पुनर्महीं समागत्य श्रीमानतुलविक्रमः

...မနုန္တရ ၇ ခုတိုင်အောင် ဗြဟ္မာ့ဘုံ၌ ချီးမြှောက်ခြင်းခံရသည်။ မြေကြီးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိ၍ အနှိုင်းမဲ့ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်လာသည်။

Verse 98

चिरजीवी भवेत्सोऽपि ज्ञानवान्सम्पदा युतः । माघस्य शुक्लपञ्चम्यां पूजयेद्यः सरस्वतीम्

မာဃလ၏ လဆန်း ၅ ရက်နေ့တွင် သူရဿတီဒေဝီကို ပူဇော်သောသူသည် အသက်ရှည်ခြင်း၊ ပညာရှိခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်၏။

Verse 99

संयतो भक्तितो दत्त्वा चोपचाराणि षोडश । महीयते मणिद्वीपे यावद्ब्रह्म दिवानिशम्

မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ သဒ္ဓါတရားဖြင့် ပူဇော်သက္ကာရ ၁၆ မျိုးကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသောသူသည် ဗြဟ္မာ၏ နေ့ညပတ်လုံး မဏိဒွီပ၌ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရ၏။

Verse 100

सम्प्राप्य च पुनर्जन्म स भवेत्कविपण्डितः । गां सुवर्णादिकं यो हि ब्राह्मणाय ददाति च

တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားသောအခါ ထိုသူသည် မဟာကဗျာဆရာနှင့် ပညာရှိဖြစ်လာ၏။ ပုဏ္ဏားအား နွား၊ ရွှေနှင့် အခြားအရာများကို လှူဒါန်းသောသူသည်...

Verse 101

नित्यं जीवनपर्यन्तं भक्तियुक्तश्च भारते । गवां लोमप्रमाणाब्दं द्विगुणं विष्णुमन्दिरे

ဘုရားတရား၌ သဒ္ဓါတရားဖြင့် အိန္ဒိယပြည်၌ တစ်သက်လုံး နေ့စဉ်လှူဒါန်းသောသူသည် နွား၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်အရေအတွက်၏ နှစ်ဆရှိသော နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဗိဿနိုးဘုံ၌ နေရ၏။

Verse 102

मोदते हरिणा सार्धं क्रीडाकौतुकमङ्‌गलैः । तदन्ते पुनरागत्य राजराजेश्वरो भवेत्

ထိုသူသည် ဟရိနတ်မင်းနှင့်အတူ မင်္ဂလာရှိသော ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ၌ မွေ့လျော်ရ၏။ ထို့နောက် ဤလောကသို့ ပြန်လာသောအခါ မင်းတကာတို့၏ ဧကရာဇ်ဖြစ်လာ၏။

Verse 103

श्रीमांश्च पुत्रवान्विद्वाञ्ज्ञानवान्सर्वतः सुखी । भोजयेद्योऽपि मिष्टान्नं ब्राह्मणेभ्यश्च भारते

ထိုသူသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်း၊ သားသမီးရရှိခြင်း၊ တတ်သိနားလည်ခြင်း၊ ပညာရှိခြင်းနှင့် အဘက်ဘက်မှ ပျော်ရွှင်ခြင်းသို့ ရောက်၏။ အိန္ဒိယပြည်၌ ပုဏ္ဏားတို့အား ချိုမြိန်သော အစားအစာများကို ကျွေးမွေးသောသူသည်...

Verse 104

विप्रलोमप्रमाणाब्दं मोदते विष्णुमन्दिरे । ततः पुनरिहागत्य सुखी च धनवान्भवेत्

ပုဏ္ဏား၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်အရေအတွက်နှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ဗိဿနိုးဗိမာန်၌ မွေ့လျော်ရ၏။ ထို့နောက် ဤလောကသို့ ပြန်လာသောအခါ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာသောသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 105

विद्वान्सुचिरजीवी च श्रीमानतुलविक्रमः । यो वक्ति वा ददात्येव हरेर्नामानि भारते

ထိုသူသည် တတ်သိနားလည်ခြင်း၊ အလွန်အသက်ရှည်ခြင်း၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့် အနှိုင်းမဲ့ရဲရင့်ခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ အိန္ဒိယပြည်၌ ဟရိနတ်မင်း၏ အမည်နာမတော်များကို ရွတ်ဆိုခြင်း သို့မဟုတ် သင်ကြားပေးခြင်း ပြုသောသူသည်...

Verse 106

युगं नाम प्रमाणं च विष्णुलोके महीयते । ततः पुनरिहागत्य स सुखी धनवान्भवेत्

ရွတ်ဆိုအပ်သော အမည်နာမတော်အရေအတွက်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကြာအောင် ဗိဿနိုးဘုံ၌ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရ၏။ ထို့နောက် ဤလောကသို့ ပြန်လာသောအခါ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာသောသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 107

यदि नारायणक्षेत्रे फलं कोटिगुणं भवेत् । नाम्ना कोटिं हरेर्यो हि क्षेत्रे नारायणे जपेत्

နာရာယဏနယ်မြေ၌ ပြုလုပ်ပါက အကျိုးကျေးဇူးသည် ကုဋေတစ်သန်း ဆပွား၏။ နာရာယဏနယ်မြေ၌ ဟရိနတ်မင်း၏ အမည်နာမတော် ကုဋေတစ်သန်းကို ရွတ်ဆိုသောသူသည်...

Verse 108

सर्वपापविनिर्मुक्तो जीवन्मुक्तो भवेद्‌ध्रुवम् । न लभेत्स पुनर्जन्म वैकुण्ठे स महीयते

အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းဝေးပြီး ဧကန်မုချ ဇီဝန္မုတ္တ ဖြစ်လာသည်။ သူသည် နောက်ထပ် ပဋိသန္ဓေမနေတော့ဘဲ ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ ချီးမြှောက်ခြင်းခံရသည်။

Verse 109

लभेद्विष्णोश्च सारूप्यं न तस्य पतनं भवेत् । विष्णुभक्तिं लभेत्सोऽपि विष्णुसारूप्यमाप्नुयात्

သူသည် ဗိဿနိုးနှင့် တူညီသော ရုပ်အသွင် (သာရူပယ) ကို ရရှိပြီး ကျဆုံးခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ဗိဿနိုးအပေါ် ကြည်ညိုဆည်းကပ်မှုကို ရရှိပြီး ဗိဿနိုးနှင့်အတူ သာရူပယ လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိသည်။

Verse 110

शिवं यः पूजयेन्नित्यं कृत्वा लिङ्‌गं च पार्थिवम् । यावज्जीवनपर्यन्तं स याति शिवमन्दिरम्

မြေဖြင့်ပြုလုပ်သော လိင်္ဂကို တစ်သက်လုံး နေ့စဉ် ပူဇော်သောသူသည် သီဝနတ်မင်း၏ စံအိမ်သို့ သွားရ၏။

Verse 111

मृदो रेणुप्रमाणाब्दं शिवलोके महीयते । ततः पुनरिहागत्य राजेन्द्रो भारते भवेत्

သူသည် မြေမှုန့်အရေအတွက်နှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ သီဝလောက၌ ချီးမြှောက်ခြင်းခံရသည်။ ထို့နောက် ဤနေရာသို့ ပြန်လာသောအခါ ဘာရတပြည်၌ ဧကရာဇ်မင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 112

शिलां च पूजयेन्नित्यं शिलातोयं च भक्षति । महीयते च वैकुण्ठे यावद्वै ब्रह्मणः शतम्

သာလိဂြာမကျောက်တုံးကို နေ့စဉ်ပူဇော်ပြီး ထိုကျောက်တုံးကို ဆေးကြောထားသော ရေကို သောက်သောသူသည် ဗြဟ္မာမင်း၏ သက်တမ်းတစ်ရာတိုင်အောင် ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ ချီးမြှောက်ခြင်းခံရသည်။

Verse 113

ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म हरिभक्तिं च दुर्लभाम् । महीयते विष्णुलोके न तस्य पतनं भवेत्

ထို့နောက် ပဋိသန္ဓေပြန်လည်ရရှိပြီး ရှားပါးလှသော ဟရိနတ်မင်းအပေါ် ကြည်ညိုမှုကို ရရှိကာ ဝိဿနိုးလောက၌ ချီးမြှောက်ခြင်းခံရပြီး ထိုနေရာမှ ကျဆုံးခြင်းမရှိပေ။

Verse 114

तपांसि चैव सर्वाणि व्रतानि निखिलानि च । कृत्वा तिष्ठति वैकुण्ठे यावदिन्द्राश्चतुर्दश

အကျင့်သီလအားလုံးကို ကျင့်ကြံပြီး အဓိဋ္ဌာန်အားလုံးကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် အိန္ဒြာနတ်မင်း တစ်ဆယ့်လေးပါး၏ သက်တမ်းတိုင်အောင် ဝေကုဏ္ဌဘုံ၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 115

ततो लब्ध्वा पुनर्जन्म राजेन्द्रो भारते भवेत् । ततो मुक्तो भवेत्पश्चात्पुनर्जन्म न विद्यते

ထို့နောက် ပဋိသန္ဓေပြန်လည်ရရှိကာ ဘာရတပြည်၌ မင်းမြတ်ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် လွတ်မြောက်မှုရရှိပြီး သူ၏အတွက် နောက်ထပ် ပဋိသန္ဓေမရှိတော့ပေ။

Verse 116

यः स्नात्वा सर्वतीर्थेषु भुवः कृत्वा प्रदक्षिणाम् । स तु निर्वाणतां याति न च जन्म भवेद्‌भुवि

သန့်ရှင်းသော ရေစင် (တီတ္ထ) အားလုံး၌ ရေချိုးပြီး ကမ္ဘာမြေကို လက်ယာရစ် လှည့်လည်သောသူသည် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိကာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နောက်ထပ် ပဋိသန္ဓေမနေတော့ပေ။

Verse 117

पुण्यक्षेत्रे भारते च योऽश्वमेधं करोति च । अश्वलोममिताब्दं च शक्रस्यार्धासनं भजेत्

သန့်ရှင်းသော ဘာရတမြေ၌ အဿမေဓ ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်သောသူသည် မြင်း၏ အမွှေးအမျှင် အရေအတွက်နှင့်အမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကြားမင်း၏ ပလ္လင်တစ်ဝက်ကို စံစားရသည်။

Verse 118

चतुर्गुणं राजसूये फलमाप्नोति मानवः । सर्वेभ्योऽपि मखेभ्यो हि परो देवीमखः स्मृतः

လူသားတစ်ဦးသည် ရာဇသူယယဇ်ထက် လေးဆသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိ၏။ သို့သော် ဒေဝီအား ပူဇော်ခြင်း (ဒေဝီမခ) သည် အခြားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားလုံးထက် သာလွန်သည်ဟု ဆိုအပ်၏။

Verse 119

विष्णुना च कृतः पूर्वं ब्रह्मणा च वरानने । शङ्‌करेण महेशेन त्रिपुरासुरनाशने

အို လှပသောမျက်နှာရှိသူမ! ဤယဇ်ကို ရှေးယခင်က ဗိဿနိုး၊ ဗြဟ္မာနှင့် ရှံကရ (မဟေသ) တို့သည် တြိပူရအသူရကို ဖျက်ဆီးရန် ပြုလုပ်ခဲ့ကြဖူး၏။

Verse 120

शक्तियज्ञः प्रधानश्च सर्वयज्ञेषु सुन्दरि । नानेन सदृशो यज्ञस्त्रिषु लोकेषु विद्यते

အို လှပသောသူမ! ရှက္ကတိယဇ်သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားလုံးတွင် အဓိကဖြစ်၏။ သုံးလောကလုံးတွင် ဤယဇ်နှင့် တူသောယဇ် မရှိပေ။

Verse 121

दक्षेण च कृतः पूर्वं महान्संवादसंयुतः । बभूव कलहो यत्र दक्षशङ्‌करयोः सति

အို သတိ! ရှေးယခင်က ဒက္ခသည် ကြီးကျယ်သော အငြင်းပွားမှုနှင့်အတူ ကြီးကျယ်သော ယဇ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့၏၊ ထိုနေရာတွင် ဒက္ခနှင့် ရှံကရ (သီဝ) တို့အကြား ရန်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

Verse 122

शेपुश्च नन्दिनं विप्रा नन्दी विप्रांश्च कोपतः । यद्धेतोर्दक्षयज्ञं च बभञ्ज चन्द्रशेखरः

ပုဏ္ဏားတို့သည် နန္ဒီကို ကျိန်ဆဲကြကုန်၏၊ နန္ဒီသည်လည်း အမျက်ထွက်၍ ပုဏ္ဏားတို့ကို ကျိန်ဆဲလေ၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့် စန္ဒြရှိခရ (သီဝ) သည် ဒက္ခ၏ယဇ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

Verse 123

चकार देवीयज्ञं स पुरा दक्षः प्रजापतिः । धर्मश्च कश्यपश्चैव शेषश्चापि च कर्दमः

ရှေးခေတ်က ပြဇာပတိဒက္ခသည် ဒေဝီယဇ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ဓမ္မ၊ ကဿပ၊ သေသနှင့် ကရ္ဒမတို့သည်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 124

स्वायम्भुवो मनुश्चैव तत्पुत्रश्च प्रियव्रतः । शिवः सनत्कुमारश्च कपिलश्च ध्रुवस्तथा

သွာယမ္ဘူဝမနု၊ သူ၏သား ပရိယဝြတ၊ သီဝ၊ သနတ္ကုမာရ၊ ကပိလနှင့် ဓြုဝတို့လည်း ၎င်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 125

राजसूयसहस्राणां फलमाप्नोति निश्चितम् । देवीयज्ञात्परो यज्ञो नास्ति वेदे फलप्रदः

တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် ဧကန်မုချ ရာဇသူယယဇ်တစ်ထောင်၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။ ဝေဒကျမ်းဂန်တို့တွင် ဒေဝီယဇ်ထက် ပိုမိုအကျိုးရှိသော ယဇ်မရှိပေ။

Verse 126

वर्षाणां शतजीवी च जीवन्मुक्तो भवेद्‌ध्रुवम् । ज्ञानेन तेजसा चैव विष्णुतुल्यो भवेदिह

သူသည် ဧကန်မုချ အနှစ်တစ်ရာ အသက်ရှည်၍၊ အသက်ရှင်စဉ်ပင် လွတ်မြောက်သူ (ဇီဝန္မုတ္တ) ဖြစ်လာပြီး၊ ဤလောကတွင် အသိဉာဏ်နှင့် တောက်ပမှု၌ ဗိဿနိုးနှင့် တူညီလာပေမည်။

Verse 127

देवानां च यथा विष्णुर्वैष्णवानां च नारद । शास्त्राणां च यथा वेदा वर्णानां ब्राह्मणो यथा

အို နာရဒ! နတ်ဘုရားတို့တွင် ဗိဿနိုး၊ ဝိသျှဏုဘာသာဝင်တို့တွင် နာရဒ၊ ကျမ်းဂန်တို့တွင် ဝေဒနှင့် ဝဏ္ဏတို့တွင် ပုဏ္ဏားသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 128

तीर्थानां च यथा गङ्‌गा पवित्राणां शिवो यथा । एकादशी व्रतानां च पुष्पाणां तुलसी यथा

သန့်ရှင်းသောနေရာများတွင် ဂင်္ဂါမြစ်၊ စင်ကြယ်သောသူတို့တွင် သီဝနတ်မင်း၊ အဓိဋ္ဌာန်များတွင် ဧကဒသီနှင့် ပန်းများတွင် တော်လစီသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 129

नक्षत्राणां यथा चन्द्रः पक्षिणां गरुडो यथा । यथा स्त्रीणां च प्रकृती राधा वाणी वसुन्धरा

ကြယ်တာရာတို့တွင် လမင်း၊ ငှက်တို့တွင် ဂဠုန်၊ အမျိုးသမီးတို့တွင် ရာဓာ၊ ဝါနီနှင့် ဝသုန္ဓရာတို့သည် အမြတ်ဆုံး ပရကရိတိများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 130

शीघ्राणां चेन्द्रियाणां च चञ्चलानां मनो यथा । प्रजापतीनां ब्रह्मा च प्रजानां च प्रजापतिः

အာရုံငါးပါးတွင် စိတ်သည် အမြန်ဆုံးနှင့် အငြိမ်သက်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပရာဇာပတိတို့တွင် ဗြဟ္မာသည်လည်းကောင်း၊ လူသားတို့တွင် ပရာဇာပတိသည်လည်းကောင်း အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 131

वृन्दावनं वनानां च वर्षाणां भारतं यथा । श्रीमतां च यथा श्रीश्च विदुषां च सरस्वती

တောတို့တွင် ဝရိန္ဒာဝန၊ ပြည်နယ်တို့တွင် ဘာရတ၊ ချမ်းသာသူတို့တွင် သီရိ (လက္ခမီ) နှင့် ပညာရှိတို့တွင် သူရဿတီသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 132

पतिव्रतानां दुर्गा च सौभाग्यानां च राधिका । देवीयज्ञस्तथा वत्से सर्वयज्ञेषु भामिनि

သစ္စာရှိသော ဇနီးတို့တွင် ဒူရဂါ၊ ကံကောင်းသူတို့တွင် ရာဓာသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ အို ချစ်သမီး၊ အို အလှဂုဏ်အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားလုံးတွင် ဒေဝီယဇ်သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 133

अश्वमेधशतेनैव शक्रत्वं च लभेद्‌ध्रुवम् । सहस्रेण विष्णुपदं सम्प्राप्तः पृथुरेव च

အာရှဝမေဓာ ယဇ်ပူဇော်ပွဲ တစ်ရာပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အိန္ဒြာနတ်မင်း၏ အဆင့်အတန်းကို ဧကန်မုချ ရရှိသည်။ တစ်ထောင်ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပရိသုမင်းသည် ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ ဘုံဗိမာန်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

Verse 134

स्नानं च सर्वतीर्थानां सर्वयज्ञेषु दीक्षणम् । सर्वेषां च व्रतानां च तपसां फलमेव च

သန့်ရှင်းသော ရေကန်အားလုံးတွင် ရေချိုးခြင်း၊ ယဇ်ပူဇော်ပွဲအားလုံးတွင် ပါဝင်ခြင်းနှင့် အဓိဋ္ဌာန်များ၊ ကျင့်ကြံမှုများအားလုံး၏ အကျိုးကျေးဇူးများ။

Verse 135

पाठे चतुर्णां वेदानां प्रादक्षिण्यं भुवस्तथा । फलभूतमिदं सर्वं मुक्तिदं शक्तिसेवनम्

ဗေဒလေးပုံကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းနှင့် ကမ္ဘာမြေကို လှည့်လည်ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများ—ဤအကျိုးကျေးဇူးအားလုံးနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရှက္ကတိ (Shakti) အား ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်းဖြင့် ရရှိသည်။

Verse 136

पुराणेषु च वेदेषु चेतिहासेषु सर्वतः । निरूपितं सारभूतं देवीपादाम्बुजार्चनम्

ပုရာဏများ၊ ဗေဒများနှင့် ဣတိဟာသများတွင် နေရာတိုင်း၌ ဒေဝီ၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည်သာလျှင် အနှစ်သာရဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားသည်။

Verse 137

तद्वर्णनं च तद्ध्यानं तन्नामगुणकीर्तनम् । तत्स्तोत्रस्मरणं चैव वन्दनं जपमेव च

သူမအကြောင်းကို ဖော်ပြခြင်း၊ သူမကို တရားမှတ်ခြင်း၊ သူမ၏ အမည်နာမနှင့် ဂုဏ်တော်များကို ရွတ်ဆိုခြင်း၊ သူမ၏ ဓမ္မတေးများကို အောက်မေ့ခြင်း၊ ရှိခိုးခြင်းနှင့် သူမ၏ မန္တန်ကို ပုတီးစိပ်ခြင်း (Japa)။

Verse 138

तत्पादोदकनैवेद्यं भक्षणं नित्यमेव च । सर्वसम्मतमित्येवं सर्वेप्सितमिदं सति

သူမ၏ခြေဆေးရည်နှင့် ဆက်ကပ်ထားသော အစားအစာ (Naivedya) ကို နေ့စဉ်သုံးဆောင်ခြင်းသည် လူတိုင်းလက်ခံပြီး လိုလားအပ်သောအရာဖြစ်သည်၊ အို သတိ။

Verse 139

भज नित्यं परं ब्रह्म निर्गुणं प्रकृतिं पराम् । गृहाण स्वामिनं वत्से सुखं वस च मन्दिरे

ဂုဏ်အင်္ဂါကင်းစင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဗြဟ္မာနှင့် ပရပရကြိတိကို နေ့စဉ်ပူဇော်ပါ။ အို သမီး၊ သင်၏ခင်ပွန်းကို လက်ခံပြီး အိမ်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ပါ။

Verse 140

अयं ते कथितः कर्मविपाको मङ्‌गलो नृणाम् । सर्वेप्सितः सर्वमतस्तत्त्वज्ञानप्रदः परः

ဤသို့ဖြင့် လူသားတို့အတွက် မင်္ဂလာရှိသော ကံ၏အကျိုးပေးမှုကို ငါပြောပြခဲ့ပြီ၊ ၎င်းသည် လူတိုင်းလိုလားအပ်ပြီး အမှန်တရား၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အသိဉာဏ်ကို ပေးစွမ်းသည်။

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्या संहितायां नवमस्कन्धे यमेन कर्मविपाककथनं नाम त्रिंशोऽध्यायः

ဂါထာပေါင်း ၁၈,၀၀၀ ရှိသော သီရိမတ် ဒေဝီ ဘာဂဝတမ် မဟာပုရာဏ်၊ ကိုးခုမြောက် စကန္ဓ၊ အခန်း ၃၀ 'ယမမင်း၏ ကံအကျိုးပေးအကြောင်း ရှင်းလင်းချက်' ပြီးဆုံးပါပြီ။