Adhyaya 13

Verse 1

गङ्‌गोपाख्यानवर्णनम् नारद उवाच कलेः पञ्चसहस्राब्दे समतीते सुरेश्वर । क्व गता सा महाभाग तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

ဂင်္ဂါဥပါချာနကို ဖော်ပြချက်။ နာရဒက ပြောကြားသည်မှာ- အို နတ်မင်းတို့၏ အရှင်သခင်။ အို အလွန်ကံထူးသော အရှင်။ ကလိယုဂ ခေတ်၏ နှစ်ပေါင်း ငါးထောင် ကုန်လွန်ပြီးနောက် သူမ (ဂင်္ဂါ) သည် အဘယ်သို့ ကြွသွားသနည်း။ ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပေးတော်မူပါ။

Verse 2

श्रीनारायण उवाच भारतं भारतीशापात्समागत्येश्वरेच्छया । जगाम तत्र वैकुण्ठे शापान्ते पुनरेव सा

သီရိနာရာယဏက ပြောကြားသည်မှာ- ဘာရတီ (သရဿတီ) သည် ကျိန်စာကြောင့်လည်းကောင်း၊ အရှင်သခင်၏ အလိုတော်ကြောင့်လည်းကောင်း ဘာရတ (အိန္ဒိယ) သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျိန်စာကုန်ဆုံးသောအခါ ဗိဿနိုးဘုံ (ဝေကုဏ္ဌ) သို့ ပြန်လည်ကြွမြန်းသွားခဲ့သည်။

Verse 3

भारती भारतं त्यक्त्वा तज्जगाम हरेः पदम् । पद्मावती च शापान्ते गङ्‌गा सा चैव नारद

ဘာရတီသည် ဘာရတကို စွန့်ခွာ၍ ဟရိ၏ ထံတော်သို့ ကြွသွားခဲ့သည်။ အို နာရဒ၊ ပဒ္မာဝတီ (လက်ရှမီ) နှင့် ဂင်္ဂါတို့သည်လည်း ကျိန်စာများ ကုန်ဆုံးသောအခါ ထိုနည်းတူပင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 4

गङ्‌गा सरस्वती लक्ष्यीश्चैतास्तिस्रः प्रिया हरेः । तुलसीसहिता ब्रह्मंश्चतस्रः कीर्तिताः श्रुतौ

ဂင်္ဂါ၊ သရဿတီနှင့် လက်ရှမီ—ဤသုံးဦးသည် ဟရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ကြင်ယာတော်များဖြစ်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ တူလ်စီနှင့်အတူ ဤလေးဦးကို ဝေဒကျမ်းများတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

Verse 5

नारद उवाच केनोपायेन सा देवी विष्णुपादाब्जसम्भवा । ब्रह्मकमण्डलुस्था च श्रुता शिवप्रिया च सा

နာရဒက မေးမြန်းသည်မှာ- ဗိဿနိုး၏ ကြာပန်းခြေတော်မှ မွေးဖွားလာသူ၊ ဗြဟ္မာ၏ ရေကရား (ကမဏ္ဍလု) တွင် ကိန်းဝပ်နေသူနှင့် သီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူဟု ကြားသိရသော ထိုနတ်သမီးသည် အဘယ်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့်...

Verse 6

बभूव सा मुनिश्रेष्ठ गङ्‌गा नारायणप्रिया । अहो केन प्रकारेण तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

...နာရာယဏ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ကြင်ယာတော် ဖြစ်လာခဲ့သနည်း။ အို ရသေ့တို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော အရှင်၊ ဤအရာသည် အဘယ်သို့သော ပုံစံဖြင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပေးတော်မူပါ။

Verse 7

श्रीनारायण उवाच पुरा बभूव गोलोके सा गङ्‌गा द्रवरूपिणी । राधाकृष्णाङ्‌गसम्भूता तदंशा तत्स्वरूपिणी

သီရိနာရာယဏက ပြောကြားသည်မှာ- ရှေးယခင် ဂေါလောကတွင် ထိုဂင်္ဂါသည် အရည်အသွင်ဖြင့် တည်ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ရာဓာနှင့် ခရစ်ရှနားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ကာ ၎င်းတို့၏ သဘောသဘာဝအတိုင်း ရှိနေသူဖြစ်သည်။

Verse 8

द्रवाधिष्ठातृदेवी या रूपेणाप्रतिमा भुवि । नवयौवनसम्पन्ना सर्वाभरणभूषिता

သူမသည် အရည်အားလုံးကို အစိုးရသော နတ်သမီးဖြစ်ပြီး စကြဝဠာတွင် အလှတရား၌ အနှိုင်းမဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမသည် လန်းဆန်းသော ပျိုမြစ်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကာ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။

Verse 9

शरन्मध्याह्नपद्मास्या सस्मिता सुमनोहरा । तप्तकाञ्चनवर्णाभा शरच्चन्द्रसमप्रभा

သူမ၏မျက်နှာသည် ဆောင်းဦးရာသီ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ပွင့်သော ကြာပန်းကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်ကာ အလွန်ညှို့ယူဖွယ်ကောင်းသည်။ သူမ၏ အသားအရည်သည် အရည်ကျိုထားသော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပပြီး ဆောင်းဦးလမင်း၏ အရောင်အဝါကဲ့သို့ ထွန်းလင်းသည်။

Verse 10

स्निग्धप्रभातिसुस्निग्धा शुद्धसत्त्वस्वरूपिणी । सुपीनकठिनश्रोणिः सुनितम्बयुगंधरा

သူမသည် ငြိမ်းချမ်းပြီး အလွန်နူးညံ့သော အရောင်အဝါရှိကာ စင်ကြယ်သော သတ်တ္တဝဂုဏ် (ကောင်းမြတ်ခြင်း) ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သည်။ သူမသည် ပြည့်ဖြိုးခိုင်မာသော တင်ပါးများနှင့် လှပသော တင်ပါးဆုံများ ရှိသည်။

Verse 11

पीनोन्नतं सुकठिनं स्तनयुग्मं सुवर्तुलम् । सुचारुनेत्रयुगलं सुकटाक्षं सुवंक्रिमम्

သူမတွင် ပြည့်ဖြိုးကာ မြင့်မားပြီး အလွန်ခိုင်မာကာ လုံးဝန်းသော ရင်သားတစ်စုံရှိသည်။ သူမသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်စောင်းအကြည့်နှင့်အတူ လှပသော မျက်ဝန်းတစ်စုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

Verse 12

वंक्रिमं कबरीभारं मालतीमाल्यसंयुतम् । सिन्दूरबिन्दुललितं सार्धं चन्दनबिन्दुभिः

သူမ၏ ထူထဲပြီး လှပစွာ ကွေးညွတ်နေသော ကျစ်ဆံမြီးကို မာလတီပန်းကုံးဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။ သူမသည် စန္ဒကူးနှစ်စက်များနှင့်အတူ ဆင်ဒူး (ဟင်္သာပြဒါး) အစက်ဖြင့် လှပနေသည်။

Verse 13

कस्तूरीपत्रिकायुक्तं गण्डयुग्मं मनोरमम् । बन्धूककुसुमाकारमधरोष्ठं च सुन्दरम्

သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပါးပြင်များကို ကတ်စတူရီ (ကတိုး) ဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ပုံစံများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ သူမ၏ လှပသော အောက်နှုတ်ခမ်းသည် နီမြန်းသော ဗန္ဓုကပန်းနှင့် တူသည်။

Verse 14

पक्वदाडिमबीजाभदन्तपंक्तिसमुज्ज्वलम् । वाससी वह्निशुद्धे च नीवीयुक्ते च बिभ्रती

သူမ၏ သွားတန်းများသည် မှည့်နေသော သလဲသီးစေ့များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူမသည် မီးဖြင့် သန့်စင်ထားသော အဝတ်နှစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် အထုပ် (နီဝီ) ဖြင့် သေသပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်။

Verse 15

सा सकामा कृष्णपार्श्वे समुवास सुलज्जिता । वाससा मुखमाच्छाद्य लोचनाभ्यां विभोर्मुखम्

ရိုမန်းတစ်ဆန်သော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူမသည် ခရစ်ရှ်နား၏ ဘေးတွင် အလွန်ရှက်ရွံ့စွာ ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်နှာကို အဝတ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး အရှင်မြတ်၏ မျက်နှာတော်ကို သူမ၏ မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရှုခံစားနေခဲ့သည်...

Verse 16

निमेषरहिताभ्यां च पिबन्ती सततं मुदा । प्रफुल्लवदना हर्षान्नवसङ्‌गमलालसा

မျက်တောင်မခတ်ဘဲ အမြဲမပြတ် ပျော်ရွှင်စွာ ကြည့်ရှုနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပွင့်လန်းနေကာ သူနှင့် အသစ်တဖန် ပေါင်းစည်းရန် တောင့်တနေသည်။

Verse 17

मूर्च्छिता प्रभुरूपेण पुलकाङ्‌कितविग्रहा । एतस्मिन्नन्तरे तत्र विद्यमाना च राधिका

သူမသည် အရှင်မြတ်၏ အလှတရားကြောင့် မိန်းမောသွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ရာဓိကာသည်...

Verse 18

गोपीत्रिंशत्कोटियुक्ता चन्द्रकोटिसमप्रभा । कोपेनारक्तपद्मास्या रक्तपङ्‌कजलोचना

ဂေါပီသန်းပေါင်းသုံးရာနှင့်အတူ လမင်းသန်းပေါင်းများစွာ၏ အရောင်အဝါကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိသည်။ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းသော ကြာပန်းမျက်နှာနှင့် သွေးကဲ့သို့နီသော ကြာပန်းမျက်လုံးများ ရှိသည်။

Verse 19

पीतचम्पकवर्णाभा गजेन्द्रमन्दगामिनी । अमूल्यरत्‍ननिर्माणनानाभूषणभूषिता

ဝါရွှေသော စံပယ်ပန်းအဆင်းရှိပြီး ဆင်မင်းကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ လမ်းလျှောက်ကာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ဝတ်ရတနာမျိုးစုံကို ဆင်မြန်းထားသည်။

Verse 20

अमूल्यरत्‍नखचितममूल्यं वह्निशौचकम् । पीतवस्त्रस्य युगलं नीवीयुक्तं च बिभ्रती

အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများစီခြယ်ထားပြီး မီးဖြင့်သန့်စင်ထားသော အဖိုးတန်ဝါရွှေသော အဝတ်အစားတစ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ခါးတွင် မြဲမြံစွာ စည်းနှောင်ထားသည်။

Verse 21

स्थलपद्मप्रभामुष्टं कोमलं च सुरञ्जितम् । कृष्णदत्तार्घ्यसंयुक्तं विन्यसन्ती पदाम्बुजम्

ကုန်းကြာပန်း၏ အလှကိုပင် လုယူထားသော၊ ခရစ်ရှနားကိုယ်တိုင် အာဂယ (ပူဇော်သက္ကာ) ဆက်သထားသော သူမ၏ နူးညံ့လှပသော ကြာပန်းခြေထောက်တော်များသည် အောက်သို့ လှမ်းဆင်းလာသည်။

Verse 22

रत्‍नेन्द्रसारनिर्माणविमानादवरुह्य सा । सेव्यमाना च ऋषिभिः श्वेतचामरवायुना

အကောင်းဆုံးရတနာများ၏ အနှစ်သာရဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝိမာန (လေယာဉ်) ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာရာ ရေကန်ဖြူယပ်တောင်များဖြင့် ခတ်ပေးနေသော ရေသိ့များ၏ လုပ်ကျွေးမှုကို ခံယူနေသည်။

Verse 23

कस्तूरीबिन्दुभिर्युक्तं चन्दनेन समन्वितम् । दीप्तदीपप्रभाकारं सिन्दूरं बिन्दुशोभितम्

လင်းထိန်နေသော ဆီမီးကဲ့သို့ တောက်ပသော စန္ဒူးအစက်ကို စန္ဒကူးနှင့် ကတိုးစက်များဖြင့် ရောစပ်ကာ ဆင်ယင်ထားသည်။

Verse 24

दधती भालमध्ये च सीमन्ताधःस्थलोज्ज्वले । पारिजातप्रसूनानां मालायुक्तं सुवंक्रिमम्

တောက်ပသော နဖူးအလယ်၊ ဆံပင်ခွဲကြောင်း၏ အောက်တည့်တည့်တွင် ၎င်းကို ဆင်ယင်ထားပြီး လှပစွာ ကွေးညွတ်နေသော ပါရီဇာတပန်းကုံးကို ပန်ဆင်ကာ...

Verse 25

सुचारुकबरीभारं कम्पयन्ती सुकम्पिता । सुचारुरागसंयुक्तमोष्ठं कम्पयती रुषा

အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် သူမ၏ လှပလေးလံသော ဆံနွယ်များကို ခါယမ်းကာ ဒေါသကြောင့် လှပသော အနီရောင်နှုတ်ခမ်းလွှာများကို တုန်ရီစေလျက်...

Verse 26

गत्वोवास कृष्णपार्श्वे रत्‍नसिंहासने शुभे । सखीनां च समूहैश्च परिपूर्णा विभोः प्रिया

သူမသည် သွားရောက်၍ လှပသော ရတနာစီခြယ်ထားသော ပလ္လင်ပေါ်တွင် ခရစ်ရှနား၏ ဘေး၌ ထိုင်လိုက်သည်။ အရှင်မြတ်၏ ချစ်လှစွာသောသူသည် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများ (သခီများ) ခြံရံလျက်ရှိသည်။

Verse 27

तां दृष्ट्वा च समुत्तस्थौ कृष्णः सादरपूर्वकम् । सम्भाष्य मधुरालापैः सस्मितश्च ससंभ्रमः

သူမကို မြင်သောအခါ ခရစ်ရှနားသည် ကြီးစွာသော ရိုသေမှုဖြင့် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ ပြုံးရွှင်သော်လည်း ပျာယာခတ်လျက်၊ ချိုသာအေးမြသော စကားလုံးများဖြင့် သူမအား စကားပြောဆိုခဲ့သည်။

Verse 28

प्रणेमुरतिसन्त्रस्ता गोपा नम्रात्मकन्धराः । तुष्टुवुस्ते च भक्त्या च तुष्टाव परमेश्वरः

နွားကျောင်းသားများ (Gopas) သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကြကုန်၏။ သူတို့သည် ကြည်ညိုခြင်းဖြင့် ချီးမွမ်းကြပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင် (Krishna) သည်လည်း ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 29

उत्थाय गङ्‌गा सहसा स्तुतिं बहु चकार सा । कुशलं परिपप्रच्छ भीतातिविनयेन च

ဂင်္ဂါဒေဝီသည် ရုတ်တရက် ထရပ်၍ များစွာသော ချီးမွမ်းခြင်းကို ပြု၏။ သူမသည် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းတို့ဖြင့် သုခချမ်းသာကို မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 30

नम्रभागस्थिता त्रस्ता शुष्ककण्ठोष्ठतालुका । ध्यानेन शरणायत्ता श्रीकृष्णचरणाम्बुजे

နှိမ့်ချစွာ ဘေးတွင်ရပ်လျက်၊ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် လည်ချောင်း၊ နှုတ်ခမ်းနှင့် အာခေါင်တို့ ခြောက်သွေ့နေကာ၊ သူမသည် တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် သီရိကရစ်ရှ်နား၏ ကြာပန်းခြေတော်၌ ခိုလှုံရာယူ၏။

Verse 31

तां हृत्पद्मस्थितां कृष्णो भीतायै चाभयं ददौ । बभूव स्थिरचित्ता सा सर्वेश्वरवरेण च

ကရစ်ရှ်နားသည် ကြောက်ရွံ့နေသော ဂင်္ဂါဒေဝီအား ဘေးကင်းရာကို ပေးသနားတော်မူ၏။ အလုံးစုံတို့၏ အရှင်သခင်၏ ဆုလာဘ်ကြောင့် သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် တည်ငြိမ်သွားလေသည်။

Verse 32

ऊर्ध्वसिंहासनस्थां च राधां गङ्‌गा ददर्श सा । सुस्निग्धां सुखदृश्यां च ज्वलन्तीं ब्रह्मतेजसा

ထို့နောက် ဂင်္ဂါဒေဝီသည် မြင့်မြတ်သော ပလ္လင်ပေါ်တွင် စံပယ်နေသော ရာဓာဒေဝီကို မြင်လေသည်။ သူမသည် အလွန်မေတ္တာရှိပုံရပြီး ကြည့်မဝနိုင်အောင် လှပကာ ဗြဟ္မာ၏ ရောင်ခြည်တော်ဖြင့် တောက်ပနေ၏။

Verse 33

असंख्यब्रह्मणः कर्त्रीमादिसृष्टेः सनातनीम् । सदा द्वादशवर्षीयां कन्याभिनवयौवनाम्

သူမသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဗြဟ္မာများကို ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ပြီး မူလဖန်ဆင်းခြင်း၏ ထာဝရအရှင်မ ဖြစ်၏။ သူမသည် ထာဝရ ၁၂ နှစ်အရွယ် အပျိုစင်လေးအဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 34

विश्ववृन्दे निरुपमां रूपेण च गुणेन च । शान्तां कान्तामनन्तां तामाद्यन्तरहितां सतीम्

စကြဝဠာအပေါင်းတို့တွင် သူမသည် အလှအပနှင့် အရည်အချင်း၌ အနှိုင်းမဲ့ဖြစ်၏။ သူမသည် ငြိမ်းချမ်းသူ၊ အလွန်လှပသူ၊ အဆုံးမရှိသူ၊ အစနှင့်အဆုံးမရှိသူနှင့် စင်ကြယ်သော သီလရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 35

शुभां सुभद्रां सुभगां स्वामिसौभाग्यसंयुताम् । सौन्दर्यसुन्दरीं श्रेष्ठां सर्वासु सुन्दरीषु च

သူမသည် မင်္ဂလာရှိသူ၊ အလွန်ကောင်းချီးခံရသူဖြစ်ပြီး သူမ၏အရှင်သခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အပြည့်အဝရရှိထားသူ ဖြစ်၏။ သူမသည် အလှတရား၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး လှပသော အမျိုးသမီးအားလုံးတွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 36

कृष्णार्धाङ्‌गां कृष्णसमां तेजसा वयसा त्विषा । पूजितां च महालक्ष्मीं लक्ष्म्या लक्ष्मीश्वरेण च

သူမသည် ကရစ်ရှ်နား၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းဖြစ်ပြီး ဘုန်းတန်ခိုး၊ အသက်နှင့် တောက်ပမှုတို့တွင် ကရစ်ရှ်နားနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်၏။ သူမကို လက္ခဏာဒေဝီနှင့် နာရာယဏတို့က မဟာလက္ခဏာအဖြစ် ပူဇော်ကြကုန်၏။

Verse 37

प्रच्छाद्यमानां प्रभया सभामीशस्य सुप्रभाम् । सखीदत्तं च ताम्बूलं भुक्तवन्तीं च दुर्लभम्

သူမသည် မိမိ၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်တော်ဖြင့် အရှင်မြတ်၏ အစည်းအဝေးကို လင်းထိန်စေပြီး အဖော်မွန်များ ဆက်သသော ရှားပါးလှသည့် ကွမ်းယာကို သုံးဆောင်နေတော်မူ၏။

Verse 38

अजन्यां सर्वजननीं धन्यां मान्यां च मानिनीम् । कृष्णप्राणाधिदेवीं च प्राणप्रियतमां रमाम्

သူမသည် မမွေးဖွားသောသူ၊ ခပ်သိမ်းသောသူတို့၏မိခင်၊ ကောင်းချီးခံစားရသူ၊ အလွန်ရိုသေထိုက်သူနှင့် မိမိကိုယ်ကို လေးစားမှုအပြည့်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူမသည် ခရစ်ရှနား၏ အသက်ရှူခြင်းကို အုပ်စိုးသောနတ်ဘုရားမ၊ သူ၏အချစ်ဆုံးချစ်သူ၊ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ရာမားဖြစ်သည်။

Verse 39

दृष्ट्वा रासेश्वरीं तृप्तिं न जगाम सुरेश्वरी । निमेषरहिताभ्यां च लोचनाभ्यां पपौ च ताम्

ရာသကပွဲ၏နတ်ဘုရားမ (ရာဓာ) ကိုမြင်လျှင် နတ်ဘုရားတို့၏နတ်ဘုရားမ (ဂင်္ဂါ) သည် မတင်းတိမ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် မမှိတ်မသုန်သောမျက်လုံးများဖြင့် သူမ၏ နတ်ဘုရားမအသွင်သဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရှုခံစားခဲ့သည်။

Verse 40

एतस्मिन्नन्तरे राधा जगदीशमुवाच सा । वाचा मधुरया शान्ता विनीता सस्मिता मुने

အို ရေသိ (နာရဒ)! ထိုအချိန်တွင် အေးချမ်းပြီး နှိမ့်ချသော ရာဓာသည် စကြဝဠာ၏အရှင် (ခရစ်ရှနား) ကို ချိုသာသောစကားလုံးများနှင့် နူးညံ့သောအပြုံးဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။

Verse 41

राधोवाच केयं प्राणेश कल्याणी सस्मिता त्वन्मुखाम्बुजम् । पश्यन्ती सस्मितं पार्श्वे सकामा वक्रलोचना

ရာဓာက ပြောသည်- 'အို ကျွန်ုပ်၏အသက်သခင်! အပြုံးဖြင့် သင်၏ကြာပန်းကဲ့သို့သောမျက်နှာကို တပ်မက်မှုနှင့် စောင်းငဲ့ကြည့်နေသော သင်၏ဘေးနားက ဤမင်္ဂလာရှိသောအမျိုးသမီးသည် မည်သူနည်း?'

Verse 42

मूर्च्छां प्राप्नोति रूपेण पुलकाङ्‌कितविग्रहा । वस्त्रेण मुखमाच्छाद्य निरीक्षन्ती पुनः पुनः

'သူမသည် သင်၏အလှတရားကြောင့် မိန်းမောနေပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ၏မျက်နှာကို အဝတ်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း သင့်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ကြည့်နေသည်။'

Verse 43

त्वं चापि तां संनिरीक्ष्य सकामः सस्मितः सदा । मयि जीवति गोलोके भूता दुर्वृत्तिरीदृशी

'သင်သည်လည်း သူမကို တပ်မက်မှုနှင့် အပြုံးဖြင့် အမြဲကြည့်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဂိုလိုကတွင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေပါလျက်နှင့်ပင် ထိုကဲ့သို့ မလျော်ကန်သောအကျင့်မျိုး ဖြစ်ပျက်နေပါသည်တကား!'

Verse 44

त्वमेव चैव दुर्वृत्तं वारं वारं करोषि च । क्षमां करोमि प्रेम्णा च स्त्रीजातिः स्निग्धमानसा

'သင်သည် ထိုကဲ့သို့သော အမှားများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်နေပြီး ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ခွင့်လွှတ်ပါသည်၊ အကြောင်းမှာ အမျိုးသမီးတို့၏ သဘာဝသည် နူးညံ့သောနှလုံးသားရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။'

Verse 45

संगृह्येमां प्रियामिष्टां गोलोकाद्‌ गच्छ लम्पट । अन्यथा न हि ते भद्रं भविष्यति व्रजेश्वर

'အို လူရှုပ်! သင်၏ဤချစ်သူကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဂိုလိုကမှ ထွက်သွားပါ။ မဟုတ်ပါက သင့်အတွက် ကောင်းကျိုးဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ၊ အို ဝရာဂျာ၏အရှင်!'

Verse 46

दृष्टस्त्वं विरजायुक्तो मया चन्दनकानने । क्षमा कृता मया पूर्वं सखीनां वचनादहो

'ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို စန္ဒကူးတော၌ ဝိရာဂျာနှင့်အတူ ရှိနေသည်ကို ယခင်က မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ အို! ထိုစဉ်က ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းမလေးများ၏ တောင်းပန်စကားကြောင့် သင့်ကို ကျွန်ုပ် ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်။'

Verse 47

त्वया मच्छब्दमात्रेण तिरोधानं कृतं पुरा । देहं तत्याज विरजा नदीरूपा बभूव सा

'ယခင်က ကျွန်ုပ်၏အသံကို ကြားရုံမျှဖြင့် သင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဝိရာဂျာသည် ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ မြစ်တစ်စင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။'

Verse 48

कोटियोजनविस्तीर्णा ततो दैर्घ्ये चतुर्गुणा । अद्यापि विद्यमाना सा तव सत्कीर्तिरूपिणी

သူမသည် ယူဇနာ ကုဋေတစ်သန်း ကျယ်ဝန်းပြီး လေးဆ ပိုရှည်သည်။ ယနေ့တိုင်အောင် သူမသည် သင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော ကျော်စောမှုအဖြစ် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

Verse 49

गृहं मयि गतायां च पुनर्गत्वा तदन्तिके । उच्चै रुरोद विरजे विरजे चेति संस्मरन्

ကျွန်ုပ် အိမ်ပြန်သွားသောအခါ သင်သည် သူမ၏အနားသို့ ပြန်သွားပြီး 'အို ဝိရဇာ၊ အို ဝိရဇာ!' ဟု အော်ဟစ်ကာ သူမကို အသည်းအသန် သတိရလျက် ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးခဲ့သည်။

Verse 50

तदा तोयात्समुत्थाय सा योगात्सिद्धयोगिनी । सालङ्‌कारा मूर्तिमती ददौ तुभ्यं च दर्शनम्

ထို့နောက် ထိုပြီးပြည့်စုံသော ယောဂီနီ (ဝိရဇာ) သည် သူမ၏ ယောဂတန်ခိုးဖြင့် ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရတနာများဖြင့် ဆင်ယင်ကာ ကိုယ်ထင်ရှားပြ၍ သင့်အား ဖူးမြော်ခွင့်ပေးခဲ့သည်။

Verse 51

ततस्तां च समाक्षिप्य वीर्याधानं कृतं त्वया । ततो बभूवुस्तस्यां च समुद्राः सप्त एव च

ထို့နောက် သူမကို ပွေ့ဖက်၍ သင်သည် သင်၏မျိုးစေ့ကို သူမ၌ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ သူမထံမှ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Verse 52

दृष्टस्त्वं शोभया गोप्या युक्तश्चम्पककानने । सद्यो मच्छब्दमात्रेण तिरोधानं कृतं त्वया

ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို စံပယ်တော၌ သောဘ အမည်ရှိသော ဂေါပီနှင့်အတူ ရှိနေသည်ကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အသံကို ကြားရရုံမျှဖြင့် သင်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

Verse 53

शोभा देहं परित्यज्य जगाम चन्द्रमण्डले । ततस्तस्याः शरीरं च स्निग्धं तेजो बभूव ह

သောဘသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပယ်၍ လမင်းထံသို့ သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အေးမြတောက်ပသော အရောင်အဝါ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 54

संविभज्य त्वया दत्तं हृदयेन विदूयता । रत्‍नाय किञ्चित्स्वर्णाय किञ्चिन्मणिवराय च

သင်သည် နာကျင်သောနှလုံးသားဖြင့် သူမ၏ အနှစ်သာရကို ခွဲဝေ၍ ဖြန့်ဝေခဲ့သည်- အနည်းငယ်ကို ရတနာများသို့၊ အနည်းငယ်ကို ရွှေသို့၊ အနည်းငယ်ကို အကောင်းဆုံးသော မဏိများသို့။

Verse 55

किञ्चित्स्त्रीणां मुखाब्जेभ्यः किञ्चिद्राज्ञे च किञ्चन । किञ्चित्किसलयेभ्यश्च पुष्पेभ्यश्चापि किञ्चन

အနည်းငယ်ကို အမျိုးသမီးတို့၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာများသို့၊ အနည်းငယ်ကို ရှင်ဘုရင်များသို့၊ အနည်းငယ်ကို နုပျိုသော အညွန့်များသို့၊ အနည်းငယ်ကို ပန်းများသို့။

Verse 56

किञ्चित्कलेभ्यः पक्वेभ्यः सस्येभ्यश्चापि किञ्चन । नृपदेवगृहेभ्यश्च संस्कृतेभ्यश्च किञ्चन

အနည်းငယ်ကို မှည့်သော အသီးများသို့၊ အနည်းငယ်ကို ကောက်ပဲသီးနှံများသို့၊ အနည်းငယ်ကို ရှင်ဘုရင်တို့၏ နန်းတော်နှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ ကျောင်းဆောင်များသို့၊ အနည်းငယ်ကို ကောင်းမွန်စွာ ပြုလုပ်ထားသော အရာများသို့။

Verse 57

किञ्चिन्नूतनपत्रेभ्यो दुग्धेभ्यश्चापि किञ्चन । दृष्टस्त्वं प्रभया गोप्या युक्तो वृन्दावने वने

အနည်းငယ်ကို သစ်ရွက်သစ်များသို့၊ အနည်းငယ်ကို နို့သို့။ ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ဝရိန္ဒာဝနတော၌ ပဘာ အမည်ရှိသော ဂေါပီနှင့်အတူ ရှိနေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။

Verse 58

सद्यो मच्छब्दमात्रेण तिरोधानं कृतं त्वया । प्रभा देहं परित्यज्य जगाम सूर्यमण्डले

ကျွန်ုပ်၏အသံကို ကြားရရုံမျှဖြင့် သင်သည် ချက်ချင်းကွယ်ပျောက်သွား၏။ ထို့နောက် ပရာဘာသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ခွာ၍ နေမန္တလာသို့ သွားလေ၏။

Verse 59

ततस्तस्याः शरीरं च तीव्रं तेजो बभूव ह । संविभज्य त्वया दत्तं प्रेम्णा प्ररुदता पुरा

ထို့နောက် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်သော တောက်ပသည့်အလင်းရောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ငိုကြွေးလျက် သင်သည် ၎င်းကို ယခင်က ခွဲဝေဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

Verse 60

विसृष्टं चक्षुषोः कृष्ण लज्जया मद्‍भयेन च । हुताशनाय किञ्चिच्च यक्षेभ्यश्चापि किञ्चन

အို ခရစ်ရှနား။ ကျွန်ုပ်ကို ရှက်ကြောက်ခြင်းကြောင့် ၎င်းသည် သင်၏မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုရောင်ခြည်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို အဂ္ဂနိ (မီးနတ်မင်း) အားလည်းကောင်း၊ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ယက္ခများအားလည်းကောင်း ပေးသနားခဲ့သည်။

Verse 61

किञ्चित्पुरुषसिंहेभ्यो देवेभ्यश्चापि किञ्चन । किञ्चिद्विष्णुजनेभ्यश्च नागेभ्योऽपि च किञ्चन

ခြင်္သေ့ကဲ့သို့သော လူသားများအား အနည်းငယ်၊ နတ်ဒေဝါများအား အနည်းငယ်၊ ဗိဿနိုးဘုရား၏ နောက်လိုက်များအား အနည်းငယ်နှင့် နဂါးများအား အနည်းငယ် ပေးသနားခဲ့သည်။

Verse 62

ब्राह्मणेभ्यो मुनिभ्यश्च तपस्विभ्यश्च किञ्चन । स्त्रीभ्यः सौभाग्ययुक्ताभ्यो यशस्विभ्यश्च किञ्चन

ဗြာဟ္မဏများ၊ ရေသိများနှင့် ကျင့်ကြံသူများအား အနည်းငယ်၊ အလွန်ကံကောင်း၍ ကျော်ကြားသော အမျိုးသမီးများအား အနည်းငယ် ပေးသနားခဲ့သည်။

Verse 63

तत्तु दत्त्वा च सर्वेभ्यः पूर्वं प्ररुदितं त्वया । शान्तिगोप्या युतस्त्वं च दृष्टोऽसि रासमण्डले

ထိုသူအားလုံးအား ပေးသနားပြီးနောက် သင်သည် ယခင်က ငိုကြွေးခဲ့သည်။ တစ်ဖန် သင်သည် ရာသ-မန္တလာတွင် ရှန်တီအမည်ရှိသော ဂေါပီနှင့်အတူ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရပြန်သည်။

Verse 64

वसन्ते पुष्पशय्यायां माल्यवांश्चन्दनोक्षितः । रत्‍नप्रदीपैर्युक्ते च रत्‍ननिर्माणमन्दिरे

နွေဦးကာလတွင် ပန်းအိပ်ရာပေါ်၌ ပန်းကုံးများဆင်ယင်ကာ စန္ဒကူးနံ့သာများ လိမ်းကျံလျက်၊ ရတနာများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး ရတနာမီးအိမ်များဖြင့် ထွန်းလင်းထားသော နန်းတော်အတွင်း၌ ရှိနေခဲ့သည်။

Verse 65

रत्‍नभूषणभूषाढ्यो रत्‍नभूषितया सह । तया दत्तं च ताम्बूलं भुक्तवांश्च पुरा विभो

အို အရှင်မြတ်။ ရတနာတန်ဆာများ ဆင်ယင်ထားသော သူမနှင့်အတူ သင်သည်လည်း ရတနာများ ဆင်ယင်လျက်၊ သူမကမ်းလှမ်းသော ကွမ်းယာကို ယခင်က စားသုံးနေခဲ့သည်။

Verse 66

सद्यो मच्छब्दमात्रेण तिरोधानं कृतं त्वया । शान्तिर्देहं परित्यज्य भिया लीना त्वयि प्रभो

အို အရှင်မြတ်။ ကျွန်ုပ်၏အသံကို ကြားရရုံမျှဖြင့် သင်သည် ချက်ချင်းကွယ်ပျောက်သွား၏။ ရှန်တီသည် ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ခွာ၍ သင်၏အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားလေပြီ၊ အို အရှင်မြတ်။

Verse 67

ततस्तस्याः शरीरं च गुणश्रेष्ठं बभूव ह । संविभज्य त्वया दत्तं प्रेम्णा प्ररुदता पुरा

ထို့နောက် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရည်အသွေး (ငြိမ်းချမ်းခြင်း) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ငိုကြွေးလျက် သင်သည် ၎င်းကို ယခင်က ခွဲဝေဖြန့်ဝေခဲ့သည်။

Verse 68

विश्वे तु विपिने किञ्चिद्ब्रह्मणे च मयि प्रभो । शुद्धसत्त्वस्वरूपायै किञ्चिल्लक्ष्म्यै पुरा विभो

အရှင်မြတ်၊ ကိုယ်တော်သည် စကြဝဠာရှိ တောတောင်များသို့ အနည်းငယ်၊ ဗြဟ္မာမင်းအား အနည်းငယ်၊ ကျွန်ုပ် (ရာဓာ) အား အနည်းငယ်နှင့် သုဒ္ဓသတ္တ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သော လက္ချမီးအား အနည်းငယ် ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။

Verse 69

त्वन्मन्त्रोपासकेभ्यश्च शाक्तेभ्यश्चापि किञ्चन । तपस्विभ्यश्च धर्माय धर्मिष्ठेभ्यश्च किञ्चन

ကိုယ်တော်၏ မန္တန်ကို ကိုးကွယ်သူများအား အနည်းငယ်၊ ရှက္ကတ (Shaktas) များအား အနည်းငယ်၊ ရသေ့များအား အနည်းငယ်၊ ဓမ္မနှင့် တရားစောင့်သူများအား အနည်းငယ် ပေးသနားခဲ့သည်။

Verse 70

मया पूर्वं च त्वं दृष्टो गोप्या च क्षमया सह । सुवेषयुक्तो मालावान् गन्धचन्दनचर्चितः

ယခင်က ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်အား ခေမာ (Kshama) အမည်ရှိ ဂေါပီနှင့်အတူ တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ကိုယ်တော်သည် လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပန်းကုံးများ ဆင်ယင်ကာ မွှေးကြိုင်သော စန္ဒကူးနံ့သာများ လိမ်းကျံထားသည်။

Verse 71

रत्‍नभूषितया गन्धचन्दनोक्षितया सह । सुखेन मूर्च्छितस्तल्पे पुष्पचन्दनचर्चिते

ရတနာများ ဆင်ယင်ပြီး မွှေးကြိုင်သော စန္ဒကူးနံ့သာများ လိမ်းကျံထားသော သူမ (ခေမာ) နှင့်အတူ ကိုယ်တော်သည် ပန်းများနှင့် စန္ဒကူးများ ဖြူးထားသော ခုတင်ပေါ်တွင် ချမ်းမြေ့စွာ မိန်းမောနေခဲ့သည်။

Verse 72

श्लिष्टो निद्रितया सद्यः सुखेन नवसङ्‌गमात् । मया प्रबोधिता सा च भवांश्च स्मरणं कुरु

အသစ်တဖန် ပေါင်းစည်းခြင်း၏ ချမ်းမြေ့မှုကြောင့် ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားသော သူမ၏ ပွေ့ဖက်ခြင်းကို ခံနေရစဉ်၊ သူမနှင့် ကိုယ်တော် နှစ်ဦးစလုံးကို ကျွန်ုပ် နှိုးခဲ့သည်။ ၎င်းကို မှတ်သားထားပါ!

Verse 73

गृहीतं पीतवस्त्रं च मुरली च मनोहरा । वनमालाकौस्तुभश्चाप्यमूल्यं रत्‍नकुण्डलम्

ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ အဝါရောင် ဝတ်စုံများ၊ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုလွေ၊ တောပန်းကုံး၊ ကောသတုဘ (Kaustubha) ရတနာနှင့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာနားတောင်းများကို သိမ်းယူခဲ့သည်။

Verse 74

पश्चात्प्रदत्तं प्रेम्णा च सखीनां वचनादहो । लज्जया कृष्णवर्णोऽभूद्‍भवान् पापेन यः प्रभो

အို... နောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူငယ်ချင်းများ၏ စကားကြောင့်လည်းကောင်း ၎င်းတို့ကို ပြန်ပေးခဲ့သည်။ အရှင်မြတ်၊ ထိုအပြစ်နှင့် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အသားအရောင်သည် မည်းနက် (ကရစ်ရှနား) သွားခဲ့ရသည်!

Verse 75

क्षमा देहं परित्यज्य लज्जया पृथिवीं गता । ततस्तस्याः शरीरं च गुणश्रेष्ठं बभूव ह

ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ခေမာသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်ပယ်ကာ မြေကြီးသို့ သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရည်အသွေး (သည်းခံခြင်း) ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 76

संविभज्य त्वया दत्तं प्रेम्णा प्ररुदता पुनः । किञ्चिद्दत्तं विष्णवे च वैष्णवेभ्यश्च किञ्चन

ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ငိုကြွေးရင်း ကိုယ်တော်သည် ၎င်းကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ခွဲဝေဖြန့်ဖြူးခဲ့သည်- အနည်းငယ်ကို ဗိဿနိုးနတ်မင်းအား ပေးခဲ့ပြီး အနည်းငယ်ကို ဝါသုဒေဝ (Vaishnavas) ကိုးကွယ်သူများအား ပေးခဲ့သည်။

Verse 77

धार्मिकेभ्यश्च धर्माय दुर्बलेभ्यश्च किञ्चन । तपस्विभ्योऽपि देवेभ्यः पण्डितेभ्यश्च किञ्चन

တရားစောင့်သူများ၊ ဓမ္မနှင့် အားနည်းသူများအား အနည်းငယ်၊ ရသေ့များ၊ နတ်ဒေဝါများနှင့် ပညာရှိသုခမိန်များအား အနည်းငယ် ပေးသနားခဲ့သည်။

Verse 78

एतत्ते कथितं सर्वं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि । त्वद्‌गुणं चैव बहुशो न जानामि परं प्रभो

ကျွန်ုပ်သည် ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ပြောပြပြီးပါပြီ။ သင် နောက်ထပ် ဘာကို ကြားချင်ပါသနည်း။ အို မြင့်မြတ်သော အရှင်သခင်၊ ကိုယ်တော်၏ များပြားလှသော ဂုဏ်တော်များကို ကျွန်ုပ် အပြည့်အဝ မသိပါ။

Verse 79

इत्येवमुक्त्वा सा राधा रक्तपङ्‌कजलोचना । गङ्‌गां वक्तुं समारेभे नम्रास्यां लज्जितां सतीम्

ဤသို့ပြောပြီးနောက် ကြာနီပွင့်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများရှိသော ထိုရာဓာသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မျက်နှာကို ငုံ့ထားသော စင်ကြယ်သော ဂင်္ဂါအား စတင်ပြောဆိုလေသည်။

Verse 80

गङ्‌गा रहस्यं विज्ञाय योगेन सिद्धयोगिनी । तिरोभूय सभामध्ये स्वजलं प्रविवेश सा

ဂင်္ဂါသည် သူမ၏ ယောဂစွမ်းအားဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်ပြီးနောက်၊ ပြီးပြည့်စုံသော ယောဂီနီဖြစ်သော ဂင်္ဂါသည် အစည်းအဝေးအလယ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

Verse 81

राधा योगेन विज्ञाय सर्वत्रावस्थितां च ताम् । पानं कर्तुं समारेभे गण्डूषात्सिद्धयोगिनी

ပြီးပြည့်စုံသော ယောဂီနီ ရာဓာသည် ဂင်္ဂါသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေကြောင်း သူမ၏ ယောဂစွမ်းအားဖြင့် သိရှိပြီးနောက်၊ သူမအား တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် သောက်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။

Verse 82

गङ्‌गा रहस्यं विज्ञाय योगेन सिद्धयोगिनी । श्रीकृष्णचरणाम्भोजे विवेश शरणं ययौ

ပြီးပြည့်စုံသော ယောဂီနီ ဂင်္ဂါသည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ယောဂဖြင့် သိရှိပြီးနောက်၊ သီရိခရစ်ရှ်နား၏ ကြာပန်းခြေတော်ရာထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုနေရာတွင် ခိုလှုံခွင့် တောင်းခံလေသည်။

Verse 83

गोलोके सा च वैकुण्ठे ब्रह्मलोकादिके तथा । ददर्श राधा सर्वत्र नैव गङ्‌गां ददर्श सा

ရာဓာသည် ဂေါလောက၊ ဝေကုဏ္ဌ၊ ဗြဟ္မာလောကနှင့် အခြားသော ဘုံများတွင် နေရာတိုင်း၌ ရှာဖွေသော်လည်း ဂင်္ဂါကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရပေ။

Verse 84

सर्वत्र जलशून्यं च शुष्कपङ्‌कं च गोलकम् । जलजन्तुसमूहैश्च मृतदेहैः समन्वितम्

နေရာတိုင်းတွင် ရေလုံးဝမရှိတော့ဘဲ ဖြစ်သွားသည်၊ ကမ္ဘာလောကများသည် ခြောက်သွေ့သော ရွှံ့နွံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ရေနေသတ္တဝါများ၏ အလောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

Verse 85

ब्रह्मविष्णुशिवानन्तधर्मेन्द्रेन्दुदिवाकराः । मनवो मुनयः सर्वे देवसिद्धतपस्विनः

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုး၊ သီဝ၊ အနန္တ၊ ဓမ္မ၊ အိန္ဒြာ၊ စန္ဒြာ၊ သူရိယ၊ မနုအပေါင်း၊ မုနိအပေါင်း၊ နတ်ဒေဝါများ၊ သိဒ္ဓါများနှင့် ရသေ့များ...

Verse 86

गोलोकं च समाजग्मुः शुष्ककण्ठोष्ठतालुकाः । सर्वे प्रणेमुर्गोविन्दं सर्वेशं प्रकृतेः परम्

ခြောက်သွေ့သော လည်ချောင်း၊ နှုတ်ခမ်းနှင့် အာခေါင်များဖြင့် ဂေါလောကသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ပကတိထက် သာလွန်သော၊ ခပ်သိမ်းသော အရှင်သခင် ဂေါဝိန္ဒကို ဦးညွှတ်ရှိခိုးကြလေသည်။

Verse 87

वरं वरेण्यं वरदं वरिष्ठं वरकारणम् । गोपिकागोपवृन्दानां सर्वेषां प्रवरं प्रभुम्

သူတို့သည် အလွန်ထူးကဲသော၊ အကြည်ညိုထိုက်ဆုံးသော၊ ဆုလာဘ်များကို ပေးသနားတော်မူသော၊ အကြီးမြတ်ဆုံးသော၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သော၊ ဂေါပီနှင့် ဂေါပအပေါင်းတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်သခင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်ကို ဦးညွှတ်ကြလေသည်။

Verse 88

निरीहं च निराकारं निर्लिप्तं च निराश्रयम् । निर्गुणं च निरुत्साहं निर्विकारं निरञ्जनम्

ကိုယ်တော်သည် အလိုဆန္ဒမရှိ၊ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိ၊ တွယ်တာမှုမရှိ၊ အမှီအခိုကင်းမဲ့ကာ၊ ရုပ်ဝတ္ထုဂုဏ်သတ္တိများကင်းစင်၍၊ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိ၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းတော်မူ၏။

Verse 89

स्वेच्छामयं च साकारं भक्तानुग्रहकारकम् । सत्त्वस्वरूपं सत्येशं साक्षिरूपं सनातनम्

သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်၏အလိုတော်အတိုင်း၊ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သူများအား ကျေးဇူးတော်ပြုရန် ပုံသဏ္ဌာန်ယူတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သစ္စာတရား၏ အရှင်သခင်ဖြစ်၍ ထာဝရသက်သေဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 90

परं परेशं परमं परमात्मानमीश्वरम् । प्रणम्य तुष्टुवुः सर्वे भक्तिनम्रात्मकन्धराः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်သခင်၊ ပရမတ္တမအား ဦးညွှတ်ပြီးနောက်၊ သူတို့အားလုံးသည် ကြည်ညိုလေးမြတ်စွာဖြင့် ကိုယ်တော်အား ချီးမွမ်းကြကုန်၏။

Verse 91

सगद्‌गदाः साश्रुनेत्राः पुलकाङ्‌कितविग्रहाः । सर्वे संस्तूय सर्वेशं भगवन्तं परात्परम्

တုန်ရီသောအသံများ၊ မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နေသောမျက်လုံးများ၊ ကြည်ညိုမှုကြောင့် ကြက်သီးမွေးညင်းထနေသော ခန္ဓာကိုယ်များဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်သခင်အား ချီးမွမ်းကြကုန်၏။

Verse 92

ज्योतिर्मयं परं ब्रह्म सर्वकारणकारणम् । अमूल्यरत्‍ननिर्माणचित्रसिंहासनस्थितम्

သူတို့သည် အကြောင်းတရားအားလုံး၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သော၊ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပလ္လင်ပေါ်တွင် စံပယ်တော်မူသော အလင်းရောင်ရှိသော ဗြဟ္မာအား ချီးမွမ်းကြကုန်၏။

Verse 93

सेव्यमानं च गोपालैः श्वेतचामरवायुना । गोपालिकानृत्यगीतं पश्यन्तं सस्मितं मुदा

ကိုယ်တော်အား ဂေါပများက ယပ်ခပ်၍ အလုပ်အကျွေးပြုနေကြပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ဂေါပီများ၏ ကခုန်သီဆိုမှုများကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေတော်မူ၏။

Verse 94

प्राणाधिकप्रियतमं राधावक्षःस्थलस्थितम् । तया प्रदत्तं ताम्बूलं भुक्तवन्तं सुवासितम्

အသက်ထက်ပင် ချစ်မြတ်နိုးအပ်သော ကိုယ်တော်သည် ရာဓာ၏ ရင်ခွင်တွင် မှီတင်းနေတော်မူပြီး၊ သူမဆက်ကပ်သော မွှေးကြိုင်သော ကွမ်းယာကို စားသုံးနေတော်မူ၏။

Verse 95

परिपूर्णतमं रासे ददृशुश्च सुरेश्वरम् । मुनयो मनवः सिद्धास्तापसाश्च तपस्विनः

ရသေ့များ၊ မနုများ၊ သိဒ္ဓိရှင်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ရာသ မဏ္ဍလတွင် အပြည့်စုံဆုံးသော နတ်မင်းကြီးအား ဖူးမြော်ကြကုန်၏။

Verse 96

प्रहृष्टमनसः सर्वे जग्मुः परमविस्मयम् । परस्परं समालोक्य प्रोचुस्ते च चतुर्मुखम्

ကြည်နူးသောစိတ်နှလုံးများဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ရှုရင်း မျက်နှာလေးခုရှိသော ဗြဟ္မာမင်းအား ပြောကြားကြကုန်၏။

Verse 97

निवेदितं जगन्नाथं स्वाभिप्रायमभीप्सितम् । ब्रह्मा तद्वचनं श्रुत्वा विष्णुं कृत्वा स्वदक्षिणे

သူတို့သည် စကြဝဠာ၏ အရှင်သခင်ထံသို့ သူတို့၏ဆန္ဒကို တင်ပြရန် တောင်းဆိုကြ၏။ သူတို့၏စကားကို ကြားရသောအခါ ဗြဟ္မာမင်းသည် ဗိဿနိုးနတ်မင်းအား မိမိ၏လက်ယာဘက်တွင် ထားရှိကာ...

Verse 98

वामतो वामदेवं च जगाम कृष्णसन्निधिम् । परमानन्दयुक्तं च परमानन्दरूपिणीम्

လက်ဝဲဘက်တွင် ဝါမဒေဝ (သီဝ) နှင့်အတူ၊ သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ချမ်းသာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသော သီရိကရစ်ရှ်နားနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ချမ်းသာခြင်း၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သော ရာဓာတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

Verse 99

सर्वं कृष्णमयं धाता ददर्श रासमण्डले । सर्वं समानवेषं च समानासनसंस्थितम्

ရာသ မဏ္ဍလတွင်၊ ဗြဟ္မာသည် အရာခပ်သိမ်းကို ကရစ်ရှ်နားဖြင့် လွှမ်းမိုးထားသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် ဆင်တူသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆင်တူသော ပလ္လင်များပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

Verse 100

द्विभुजं मुरलीहस्तं वनमालाविभूषितम् । मयूरपिच्छचूडं च कौस्तुभेन विराजितम्

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပုလွေကို ကိုင်ဆောင်ထားသော၊ တောပန်းကုံးများဖြင့် ဆင်ယင်ထားသော၊ ဥဒေါင်းအမွေးသရဖူကို ဆောင်းထားသော၊ ကောသတုဘ ရတနာဖြင့် တောက်ပနေသော အရှင်မြတ်ကို မြင်ခဲ့သည်။

Verse 101

अतीव कमनीयं च सुन्दरं शान्तविग्रहम् । गुणभूषणरूपेण तेजसा वयसा त्विषा

ကိုယ်တော်သည် အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော၊ လှပသော၊ ငြိမ်းချမ်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ဂုဏ်ရည်များ၊ လက်ဝတ်ရတနာများ၊ ရောင်ခြည်တော်များ၊ ပျိုမြစ်ခြင်းနှင့် တောက်ပခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။

Verse 102

परिपूर्णतमं सर्वं सर्वैश्वर्यसमन्वितम् । किं सेव्यं सेवकं किं वा दृष्ट्वा निर्वक्तुमक्षमः

အရာခပ်သိမ်းသည် လုံးဝပြီးပြည့်စုံပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဤအရာကို မြင်သောအခါ၊ ဗြဟ္မာသည် မည်သူက အစေခံခံရသော အရှင်ဖြစ်ပြီး မည်သူက အစေခံဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

Verse 103

क्षणं तेजः स्वरूपं च रूपं तत्र स्थितं क्षणम् । निराकारं च साकारं ददर्श द्विविधं क्षणम्

ခဏတာတွင် သူသည် ကိုယ်တော်ကို စင်ကြယ်သော ရောင်ခြည်တော်အဖြစ် မြင်ခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ထင်ရှားသော ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်တော်ကို ပုံသဏ္ဌာန်မရှိခြင်းနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိခြင်းဟူသော နှစ်မျိုးစလုံးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

Verse 104

एकमेव क्षणं कृष्णं राधया रहितं परम् । प्रत्येकासनसंस्थं च तया सार्धं च तत्क्षणम्

ခဏတာတွင် သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကရစ်ရှ်နားကို ရာဓာမပါဘဲ တစ်ဦးတည်း မြင်ခဲ့ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ပလ္လင်တိုင်း၌ သူမနှင့်အတူ ထိုင်နေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။

Verse 105

राधारूपधरं कृष्णं कृष्णरूपं कलत्रकम् । किं स्त्रीरूपं च पुरुषं विधाता ध्यातुमक्षमः

သူသည် ကရစ်ရှ်နားက ရာဓာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူထားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ ကြင်ယာတော်က ကရစ်ရှ်နား၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူထားသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်ခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာသည် ထိုပုံသဏ္ဌာန်မှာ အမျိုးသားလော သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးလော ဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

Verse 106

हृत्पद्मस्थं च श्रीकृष्णं ध्यात्वा ध्यानेन चक्षुषा । चकार स्तवनं भक्त्या परिहारमनेकधा

မိမိနှလုံးသားကြာပွင့်၌ တည်ရှိသော သီရိကရစ်ရှ်နားကို တရားထိုင်သော မျက်စိဖြင့် ဆင်ခြင်လျက်၊ ဗြဟ္မာသည် ကြည်ညိုစွာဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် တောင်းပန်ခြင်းများကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 107

ततः स्वचक्षुरुन्मील्य पुनश्च तदनुज्ञया । ददर्श कृष्णमेकं च राधावक्षःस्थलस्थितम्

ထို့နောက် အရှင်မြတ်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် မျက်စိကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ ရာဓာ၏ ရင်ခွင်၌ လဲလျောင်းနေသော တစ်ဦးတည်းသော ကရစ်ရှ်နားကို တစ်ဖန် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

Verse 108

स्वपार्षदैः परिवृतं गोपीमण्डलमण्डितम् । पुनः प्रणेमुस्तं दृष्ट्वा तुष्टुवुः परमेश्वरम्

ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အခြံအရံများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ဂေါပီမယ်တို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် တစ်ဖန် ဦးညွှတ်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်မြတ်ကို ချီးမွမ်းကြကုန်၏။

Verse 109

तदभिप्रायमाज्ञाय तानुवाच रमेश्वरः । सर्वात्मा स च सर्वज्ञः सर्वेशः सर्वभावनः

အလုံးစုံသော ဝိညာဉ်ဖြစ်တော်မူသော၊ အလုံးစုံကို သိတော်မူသော၊ အလုံးစုံ၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော၊ အလုံးစုံကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ရမေသွရသည် သူတို့၏ အကြံအစည်ကို သိရှိ၍ သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 110

श्रीभगवानुवाच आगच्छ कुशलं ब्रह्मन्नागच्छ कमलापते । इहागच्छ महादेव शश्वत्कुशलमस्तु वः

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်မှာ- လာပါ ဗြဟ္မာမင်း၊ အလုံးစုံ အဆင်ပြေပါသလား။ လာပါ ကမလာပတိ။ ဤသို့ လာပါ မဟာဒေဝ။ သင်တို့အားလုံး အမြဲတစေ ချမ်းသာခြင်း ရှိပါစေသတည်း။

Verse 111

आगता हि महाभागा गङ्‌गानयनकारणात् । गङ्‌गा च चरणाम्भोजे भयेन शरणं गता

အို မွန်မြတ်သော အရှင်တို့၊ သင်တို့သည် ဂင်္ဂါကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လာကြပြီ။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဂင်္ဂါသည် ငါ၏ ကြာပန်းခြေတော်ရင်း၌ ခိုလှုံခဲ့လေပြီ။

Verse 112

राधेमां पातुमिच्छन्ती दृष्ट्वा मत्सन्निधानतः । दास्यामीमां च भवतां यूयं कुरुत निर्भयाम्

ရာဓာသည် သူမအား သောက်သုံးလိုသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ငါ့ထံသို့ လာခဲ့၏။ ငါသည် သူမအား သင်တို့အား ပေးမည်။ သူမအား ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှ ကင်းဝေးအောင် ပြုကြကုန်လော့။

Verse 113

श्रीकृष्णस्य वचः श्रुत्वा सस्मितः कमलोद्‍भवः । तुष्टाव राधामाराध्यां श्रीकृष्णपरिपूजिताम्

သီရိကရိရှ်နား၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကြာပန်းမှ ဖွားမြင်သော ဗြဟ္မာသည် ပြုံးလျက် သီရိကရိရှ်နား ကိုယ်တိုင် ပူဇော်အပ်သော ရာဓာကို ချီးမွမ်းလေ၏။

Verse 114

वक्त्रैश्चतुर्भिः संस्तूय भक्तिनम्रात्मकन्धरः । धाता चतुर्णां वेदानामुवाच चतुराननः

မျက်နှာလေးဖက်ဖြင့် ချီးမွမ်းလျက်၊ ကြည်ညိုစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ဗေဒလေးပုံကို ဖန်ဆင်းရှင် မျက်နှာလေးဖက်ရှိသော ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူ၏။

Verse 115

चतुरानन उवाच गङ्‌गा त्वदङ्‌गसम्भूता प्रभोश्च रासमण्डले । युवयोर्द्रवरूपा सा मुग्धयोः शङ्‌करस्वनात्

မျက်နှာလေးဖက်ရှိသော ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်မှာ- အို ဒေဝီ၊ ဂင်္ဂါသည် ရာသမဏ္ဍလ၌ သင်နှင့် အရှင်မြတ်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖွားမြင်ခဲ့၏။ သူမသည် သင်တို့နှစ်ဦး၏ အရည်အသွေးရှိသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး သံကရ၏ ဂီတကြောင့် အရည်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 116

कृष्णांशा च त्वदंशा च त्वत्कन्यासदृशी प्रिया । त्वन्मन्त्रग्रहणं कृत्वा करोतु तव पूजनम्

သူမသည် ကရိရှ်နား၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သလို သင်၏ အစိတ်အပိုင်းလည်း ဖြစ်၏။ သူမသည် သင်၏ သမီးအရင်းကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သူ ဖြစ်၏။ သူမအား သင်၏ မန္တန်ကို ခံယူစေပြီး သင့်အား ပူဇော်ခွင့်ပြုပါ။

Verse 118

भविष्यति पतिस्तस्या वैकुण्ठेशश्चतुर्भुजः । भूस्थायाः कलया तस्याः पतिर्लवणवारिधिः १ रे ७ गोलोकस्था च या गङ्‌गा सर्वत्रस्था तथाम्बिके । तदम्बिका त्वं देवेशी सर्वदा सा त्वदात्मजा

လက်လေးဖက်ရှိသော ဝေကုဏ္ဌအရှင်သည် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သူမ၏ အစိတ်အပိုင်းတွင် ဆားငန်သမုဒ္ဒရာသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်လိမ့်မည်။ အို အမ္ဗိကာ၊ ဂေါလောကရှိ ဂင်္ဂါသည် နေရာတိုင်း၌ ရှိနေပြီး သင်သည် သူမ၏ မိခင်ဖြစ်၏၊ အို ဒေဝေစီ၊ သူမသည် ထာဝစဉ် သင်၏ သမီးဖြစ်၏။

Verse 119

ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा स्वीचकार च सस्मिता । वहिर्बभूव सा कृष्णपादाङ्‌गुष्ठनखाग्रतः

ဗြဟ္မာ၏စကားကိုကြားသော် ရာဓာသည် ပြုံး၍ သဘောတူလေ၏။ ထို့နောက် ဂင်္ဂါသည် သီရိကရစ်ရှ်နား၏ ခြေသည်းဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 120

तत्रैव सत्कृता शान्ता तस्थौ तेषां च मध्यतः । उवास तोयादुत्थाय तदधिष्ठातृदेवता

ထိုနေရာတွင် ပူဇော်ခြင်းခံရသော ငြိမ်းချမ်းသော ရေစောင့်နတ်သမီးသည် ရေထဲမှထလာပြီး သူတို့အလယ်တွင် ထိုင်လေ၏။

Verse 121

तत्तोयं ब्रह्मणा किञ्चित्स्थापितं च कमण्डलौ । किञ्चिद्दधार शिरसि चन्द्रार्धकृतशेखरः

ဗြဟ္မာသည် ထိုရေအချို့ကို မိမိ၏ ကမဏ္ဍလုအိုးထဲတွင် ထည့်ထားပြီး လခြမ်းဆောင်းထားသော သီဝသည် အချို့ကို မိမိ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ထားလေ၏။

Verse 122

गङ्‌गायै राधिकामन्त्रं प्रददौ कमलोद्‍भवः । तत्स्तोत्रं कवचं पूजां विधानं ध्यानमेव च

ကြာပန်းမှဖွားသော ဗြဟ္မာသည် ဂင်္ဂါအား ရာဓိကာ၏ မန္တန်၊ သတ္တုတ္တရာ၊ ကဝစ၊ ပူဇော်နည်းနှင့် တရားမှတ်နည်းတို့ကို သင်ကြားပေးလေ၏။

Verse 123

सर्वं तत्सामवेदोक्तं पुरश्चर्याक्रमं तथा । गङ्‌गा तामेव सम्पूज्य वैकुण्ठं प्रययौ सह

ဆာမဗေဒကျမ်းလာ ပူရရှာချာရာဏာ အခမ်းအနားများအပါအဝင် အားလုံးကို သင်ကြားပေး၏။ ရာဓာကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဂင်္ဂါသည် ဗိဿနိုးနှင့်အတူ ဝေကုဏ္ဌသို့ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

Verse 124

लक्ष्मीः सरस्वती गङ्‌गा तुलसी विश्वपावनी । एता नारायणस्यैव चतस्रो योषितो मुने

အို ရသေ့။ လက္ခမီ၊ သရဿတီ၊ ဂင်္ဂါနှင့် လောကကိုသန့်စင်စေသော တုလသီ—ဤလေးဦးသည် နာရာယဏ၏ ဇနီးများဖြစ်ကြ၏။

Verse 125

अथ तं सस्मितः कृष्णो ब्रह्माणं समुवाच सः । सर्वकालस्य वृत्तान्तं दुर्बोधमविपश्चितम्

ထို့နောက် သီရိကရစ်ရှ်နားသည် ပြုံး၍ ဗြဟ္မာအား စကားပြောဆိုကာ လူမိုက်တို့နားလည်ရန်ခက်ခဲသော အချိန်ကာလသမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြလေ၏။

Verse 126

श्रीकृष्ण उवाच गृहाण गङ्‌गां हे ब्रह्मन् हे विष्णो हे महेश्वर । शृणु कालस्य वृत्तान्तं मत्तो ब्रह्मन्निशामय

သီရိကရစ်ရှ်နားက မိန့်တော်မူသည်မှာ- အို ဗြဟ္မာ၊ ဂင်္ဂါကို လက်ခံပါ။ အို ဗိဿနိုး၊ အို မဟေသျှဝရ နှင့် အို ဗြဟ္မာ၊ ငါ့ထံမှ အချိန်ကာလအကြောင်းကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 127

यूयं च येऽन्ये देवाश्च मुनयो मनवस्तथा । सिद्धा यशस्विनश्चैव ये येऽत्रैव समागताः

သင်နှင့် အခြားသော နတ်ဗြဟ္မာများ၊ ရသေ့များ၊ မနုမင်းများနှင့် ဤနေရာတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြသော ကျော်ကြားသော သိဒ္ဓိရှင်များ...

Verse 128

एते जीवन्ति गोलोके कालचक्रविवर्जिते । जलाप्लुते सर्वविश्वं जातं कल्पक्षयोऽधुना

...သည် အချိန်စက်ဝန်းမှ ကင်းလွတ်သော ဂေါလောကတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအတောအတွင်း စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကိန်း (ကမ္ပ) ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

Verse 129

ब्रह्माद्या येऽन्यविश्वस्थास्ते विलीनाधुना मयि । वैकुण्ठं च विना सर्वं जलमग्नं च पद्मज

အို ကြာပန်းမှ ဖွားမြင်သော အရှင်၊ အခြားသော စကြဝဠာများရှိ ဗြဟ္မာတို့သည် ယခု ငါ၏အတွင်း၌ ပျော်ဝင်သွားကြပြီ။ ဝေကုဏ္ဌမှတစ်ပါး အရာခပ်သိမ်းသည် ရေအောက်၌ နစ်မြုပ်နေ၏။

Verse 130

गत्वा सृष्टिं कुरु पुनर्ब्रह्मलोकादिकं भवम् । स्वं ब्रह्माण्डं विरचय पश्चाद्‌ गङ्‌गा प्रयास्यति

သွား၍ ဗြဟ္မာလောကနှင့် အခြားသော ဘုံများကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဖန်ဆင်းလော့။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်စကြဝဠာကို တည်ဆောက်လော့၊ ထို့နောက် ဂင်္ဂါသည် ထိုနေရာသို့ ကြွလိမ့်မည်။

Verse 131

एवमन्येषु विश्वेषु सृष्टौ ब्रह्मादिकं पुनः । करोम्यहं पुनः सृष्टिं गच्छ शीघ्रं सुरैः सह

ထို့အတူ အခြားသော စကြဝဠာများတွင်လည်း ငါသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသူများကို တစ်ဖန် ထင်ရှားစေမည်။ နတ်ဒေဝါတို့နှင့်အတူ အမြန်သွားလော့။

Verse 132

गतो बहुतरः कालो युष्माकं च चतुर्मुखाः । गताः कतिविधास्ते च भविष्यन्ति च वेधसः

အို မျက်နှာလေးဖက်ရှိသော ဗြဟ္မာတို့။ သင်တို့အတွက် အချိန်များစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ပြီ။ ဖန်ဆင်းရှင် (ဗြဟ္မာ) ပေါင်းမည်မျှပင် လာပြီးသွားကြပြီနည်း၊ နောင်အနာဂတ်တွင်လည်း မည်မျှပင် ထပ်မံမွေးဖွားလာဦးမည်နည်း။

Verse 133

इत्युक्त्वा राधिकानाथो जगामान्तःपुरे मुने । देवा गत्वा पुनः सृष्टिं चक्रुरेव प्रयत्‍नतः

အို ရသေ့မြတ်။ ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ရာဓိကာ၏အရှင် (ကရုဏာရှင် ခရစ်ရှ်နား) သည် အတွင်းဆောင်သို့ ကြွသွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် နတ်ဒေဝါတို့သည် ထွက်ခွာသွားကြပြီး မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ တာဝန်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြန်လည်ထမ်းဆောင်ကြကုန်၏။

Verse 134

गोलोके च स्थिता गङ्‌गा वैकुण्ठे शिवलोकके । ब्रह्मलोके स्थितान्यत्र यत्र यत्र पुरः स्थिता

ဂင်္ဂါသည် ဂေါလောက၊ ဝေကုဏ္ဌ၊ သိဝလောက၊ ဗြဟ္မာလောကနှင့် ယခင်က သူမရှိခဲ့ဖူးသော နေရာတိုင်းတွင် တည်ရှိနေ၏။

Verse 135

तत्रैव सा गता गङ्‌गा चाज्ञया परमात्मनः । निर्गता विष्णुपादाब्जात्तेन विष्णुपदी स्मृता

ပရမတ္တမ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ဂင်္ဂါသည် ထိုနေရာများသို့ ကြွသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ ခြေတော်ကြာပန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် သူမကို ဝိဿနုပဒီ ဟု အမှတ်ရကြကုန်၏။

Verse 136

इत्येवं कथितं ब्रह्मन् गङ्‌गोपाख्यानमुत्तमम् । सुखदं मोक्षदं सारं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि

အို ဗြဟ္မဏ (နာရဒ)။ ဤသို့ဖြင့် ငါသည် သင့်အား ချမ်းသာခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သော၊ အရာခပ်သိမ်း၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော ဂင်္ဂါ၏ ထူးမြတ်သော ပုံပြင်ကို ပြောပြခဲ့ပြီးပြီ။ သင်သည် အဘယ်အရာကို ထပ်မံကြားသိလိုသေးသနည်း။

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे गङ्‌गोपाख्यानवर्णनं नाम त्रयोदशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် တစ်သောင်းရှစ်ထောင်သော လင်္ကာများပါရှိသော သီရိမဒ် ဒေဝီ ဘာဂဝတမ် မဟာပုရာဏ၊ ကိုးခုမြောက် စကန္ဓရှိ 'ဂင်္ဂါ၏ အကြောင်းအရာ' အမည်ရှိသော တစ်ဆယ့်သုံးခုမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။