Adhyaya 44
The Narrative of Goddess Swadha (Swadhopakhyana Varnanam)
ဤအခန်းတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် နာရဒရသေ့အား ဆွာဓာဒေဝီ၏ မူလအစနှင့် အရေးပါပုံကို ဟောကြားခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာမင်းသည် ဘိုးဘေးများအတွက် ပူဇော်မှုများ ပြုလုပ်သော်လည်း မရောက်ရှိသဖြင့် မူလပရကရိတိ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ ဆွာဓာဒေဝီကို ဖန်ဆင်းကာ ဘိုးဘေးတို့၏ ဇနီးအဖြစ် အပ်နှင်းခဲ့သည်။ ဘိုးဘေးတို့အား ပူဇော်ရာတွင် ဆွာဓာဟူသော အမည်ကို ရွတ်ဆိုမှသာ ထိုပူဇော်မှုသည် အောင်မြင်မည်ဟု ဗြဟ္မာမင်းက သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
Shlokas
Verse 1
स्वधोपाख्यानवर्णनम् श्रीनारायण उवाच शृणु नारद वक्ष्यामि स्वधोपाख्यानमुत्तमम् । पितॄणां च तृप्तिकरं श्राद्धान्तफलवर्धनम्
ဆွဓာ၏ အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြချက်။ သီရိနာရာယဏက ဆိုသည်မှာ- အို နာရဒ၊ နားထောင်လော့၊ ပီတြိ (ဘိုးဘေး) တို့အား ကျေနပ်မှုပေးစွမ်းနိုင်ပြီး သရဒ္ဓါပွဲ၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို တိုးပွားစေသော ဆွဓာ၏ ထူးမြတ်သော အကြောင်းအရာကို ငါပြောပြမည်။
Verse 2
सृष्टेरादौ पितृगणान्ससर्ज जगतां विधिः । चतुरश्च मूर्तिमतस्त्रींश्च तेजःस्वरूपिणः
ဖန်ဆင်းခြင်းအစတွင် ဗြဟ္မာ (လောကကို ဖန်ဆင်းရှင်) သည် ပီတြိ (ဘိုးဘေး) အစုအဖွဲ့များကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ လေးမျိုးမှာ ရုပ်အင်္ဂါရှိ၍ သုံးမျိုးမှာ စင်ကြယ်သောအလင်း (ရုပ်မရှိ) ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။
Verse 3
दृष्ट्वा सप्तपितृगणान् सुखरूपान्मनोहरान् । आहारं ससृजे तेषां श्राद्धं तर्पणपूर्वकम्
လှပပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ပီတြိ ခုနစ်မျိုးကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် တာပန (ရေစက်ချခြင်း) ပြုလုပ်ပြီးနောက် သရဒ္ဓါပုံစံဖြင့် ၎င်းတို့အတွက် အစားအစာကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။
Verse 4
स्नानं तर्पणपर्यन्तं श्राद्धं तु देवपूजनम् । आह्निकं च त्रिसन्ध्यान्तं विप्राणां च श्रुतौ श्रुतम्
ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် ရေချိုးခြင်း၊ တာပဏပြုခြင်း၊ သရဒ္ဓါပြုခြင်း၊ နတ်ဘုရားများကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် သုံးကြိမ်သော သန္ဓယဝတ်ပြုခြင်းတို့ကို ဝေဒကျမ်းဂန်များတွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။
Verse 5
नित्यं न कुर्याद्यो विप्रस्त्रिसन्ध्यं श्राद्धतर्पणम् । बलिं वेदध्वनिं सोऽपि विषहीनो यथोरगः
နေ့စဉ် သုံးကြိမ်သော သန္ဓယဝတ်ပြုခြင်း၊ သရဒ္ဓါ၊ တာပဏ၊ ဗလိပူဇော်ခြင်းနှင့် ဝေဒရွတ်ဖတ်ခြင်းတို့ကို မပြုသော ဗြာဟ္မဏသည် အဆိပ်မရှိသော မြွေနှင့်တူ၏။
Verse 6
देवीसेवाविहीनश्च श्रीहरेरनिवेद्यभुक् । भस्मान्तं सूतकं तस्य न कर्मार्हश्च नारद
အို နာရဒ၊ ဒေဝီအား အလုပ်အကျွေးမပြုဘဲ သီရိဟရိအား မလှူဒါန်းဘဲ စားသုံးသူ၏ မစင်ကြယ်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်ပြာမဖြစ်မချင်း တည်ရှိနေပြီး သူသည် မည်သည့်ကံကိုမျှ ပြုခွင့်မရှိပေ။
Verse 7
ब्रह्मा श्राद्धादिकं सृष्ट्वा जगाम पितृहेतवे । न प्राप्नुवन्ति पितरो ददति ब्राह्मणादयः
ဗြဟ္မာသည် သရဒ္ဓါနှင့် အခြားသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ဖန်တီးပြီးနောက် ပိတြိ (ဘိုးဘေး) များအတွက် တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဗြာဟ္မဏတို့ လှူဒါန်းသော အလှူကို ပိတြိတို့ မရရှိကြပေ။
Verse 8
सर्वे च जग्मुः क्षुधिताः खिन्नास्तु ब्रह्मणः सभाम् । सर्वं निवेदनं चक्रुस्तमेव जगतां विधिम्
ဆာလောင်မွတ်သိပ်ပြီး စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် ဗြဟ္မာ၏ အစည်းအဝေးသို့ သွားရောက်ကာ လောကကို ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ သူတို့၏ ဒုက္ခများကို အပြည့်အစုံ တင်ပြကြသည်။
Verse 9
ब्रह्मा च मानसीं कन्यां ससृजे च मनोहराम् । रूपयौवनसम्पन्नां शतचन्द्रनिभाननाम्
ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် စိတ်မှမွေးဖွားသော သမီးတော်တစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ငယ်ရွယ်နုပျိုမှုနှင့် အလှတရားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ လမင်းတစ်ရာနှင့်တူသော မျက်နှာရှိသည်။
Verse 10
विद्यावतीं गुणवतीमतिरूपवतीं सतीम् । श्वेतचम्पकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम्
သူမသည် အသိပညာနှင့် ပြည့်စုံပြီး သီလရှိကာ အလွန်လှပပြီး စင်ကြယ်ကာ ဖြူသော စံပယ်ပန်းကဲ့သို့ ဝင်းပသော အသားအရေရှိပြီး ရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။
Verse 11
विशुद्धां प्रकृतेरंशां सस्मितां वरदां शुभाम् । स्वधाभिधां च सुदतीं लक्ष्मीलक्षणसंयुताम्
သူမသည် စင်ကြယ်ပြီး ပရကတိ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကာ ပြုံးရွှင်လျက် ဆုလာဘ်များကို ပေးသနားတော်မူသော မင်္ဂလာရှိသော သွဓာ အမည်ရှိသူဖြစ်ပြီး လှပသော သွားများရှိကာ လက္ချမီ၏ မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့် ပြည့်စုံသည်။
Verse 12
शतपद्मपदन्यस्तपादपद्मं च बिभ्रतीम् । पत्नीं पितॄणां पद्मास्यां पद्मजां पद्मलोचनाम्
သူမ၏ ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်များသည် ကြာပန်းတစ်ရာပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး သူမသည် ပိတြိတို့၏ ဇနီးဖြစ်ရန် ကံပါလာသူဖြစ်ကာ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်နှာရှိပြီး ကြာပန်းမှ မွေးဖွားကာ ကြာပန်းကဲ့သို့သော မျက်လုံးများရှိသည်။
Verse 13
पितृभ्यश्च ददौ ब्रह्मा तुष्टेभ्यस्तुष्टिरूपिणीम् । ब्राह्मणानां चोपदेशं चकार गोपनीयकम्
ဗြဟ္မာသည် ကျေနပ်မှု၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သော သူမအား ကျေနပ်နေသော ပိတြိတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့အား လျှို့ဝှက်စွာ ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
Verse 14
स्वधान्तं मन्त्रमुच्चार्य पितृभ्यो देयमित्यपि । क्रमेण तेन विप्राश्च पित्रे दानं ददुः पुरा
ကိုယ်တော်က 'သွဓာ (Svadha) ဟုဆုံးသော ဂါထာကို ရွတ်ဆို၍ ဘိုးဘွားမိဘများ (Pitris) အား လှူဒါန်းအပ်သည်' ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထိုအစီအစဉ်အတိုင်း ရှေးခေတ်ပုဏ္ဏားတို့သည် ဘိုးဘွားတို့အား လှူဒါန်းမှုပြုခဲ့ကြသည်။
Verse 15
स्वाहा शस्ता देवदाने पितृदाने स्वधा स्मृता । सर्वत्र दक्षिणा शस्ता हतं यज्ञमदक्षिणम्
'သွာဟာ' (Svaha) ကို နတ်မင်းတို့အား လှူဒါန်းရာတွင် သုံး၍ 'သွဓာ' (Svadha) ကို ဘိုးဘွားတို့အား လှူဒါန်းရာတွင် သုံးရမည်ဟု မှတ်သားအပ်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ဒက္ခိဏာ (အလှူငွေ) လိုအပ်သည်၊ ဒက္ခိဏာမပါသော ယဇ်ပူဇော်မှုသည် ပျက်စီးတတ်၏။
Verse 16
पितरो देवता विप्रा मुनयो मनवस्तथा । पूजां चक्रुः स्वधां शान्तां तुष्टुवुः परमादरात्
ဘိုးဘွားများ၊ နတ်မင်းများ၊ ပုဏ္ဏားများ၊ ရသေ့များနှင့် မနုမင်းတို့သည် ငြိမ်းချမ်းသော သွဓာဒေဝီကို ပူဇော်ကြပြီး အလွန်အမင်း ရိုသေစွာ ချီးမွမ်းကြကုန်၏။
Verse 17
देवादयश्च सन्तुष्टाः परिपूर्णमनोरथाः । विप्रादयश्च पितरः स्वधादेवीवरेण च
သွဓာဒေဝီ၏ ဆုလာဘ်ကြောင့် နတ်မင်းတို့နှင့် အခြားသူတို့သည် စိတ်ကျေနပ်မှုရရှိကာ အလိုဆန္ဒများ ပြည့်ဝခဲ့ကြသည်၊ ထို့အတူ ပုဏ္ဏားများ၊ ဘိုးဘွားများနှင့် အခြားသူတို့လည်း ပြည့်စုံခဲ့ကြသည်။
Verse 18
इत्येवं कथितं सर्वं स्वधोपाख्यानमेव च । सर्वेषां च तुष्टिकरं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
ဤသို့ဖြင့် အားလုံးကို စိတ်ကျေနပ်စေသော သွဓာဒေဝီ၏ အကြောင်းအရာအပြည့်အစုံကို ဟောကြားပြီးပြီ။ သင်သည် အဘယ်အရာကို ထပ်မံကြားနာလိုသနည်း။
Verse 19
नारद उवाच स्वधापूजाविधानं च ध्यानं स्तोत्रं महामुने । श्रोतुमिच्छामि यत्नेन वद वेदविदांवर
နာရဒက 'အို မဟာရသေ့မြတ်၊ သွဓာဒေဝီအား ပူဇော်နည်းစနစ်၊ တရားမှတ်နည်းနှင့် ဂါထာတော်တို့ကို ကျွန်ုပ် အထူးကြားနာလိုပါသည်။ ဗေဒကျမ်းတတ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော အရှင်၊ ဟောကြားတော်မူပါ' ဟု လျှောက်ထား၏။
Verse 20
श्रीनारायण उवाच ध्यानं च स्तवनं ब्रह्मन् वेदोक्तं सर्वमङ्गलम् । सर्वं जानासि च कथं ज्ञातुमिच्छसि वृद्धये
သီရိနာရာယဏက 'အို ပုဏ္ဏား၊ ဗေဒကျမ်းလာ တရားမှတ်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့သည် အလွန်မင်္ဂလာရှိ၏။ သင်သည် အလုံးစုံကို သိပြီးဖြစ်ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ကြီးပွားချမ်းသာရန်အတွက် ဤအရာကို သိလိုသေးသနည်း' ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 21
शरत्कृष्णत्रयोदश्यां मघायां श्राद्धवासरे । स्वधां सम्पूज्य यत्नेन ततः श्राद्धं समाचरेत्
ဆောင်းဦးကာလ လဆုတ် ၁၃ ရက်၊ မဃနက္ခတ်နှင့် ယှဉ်သောနေ့၊ သျှရဒ္ဓ (Shraddha) ပြုသောနေ့တွင် သွဓာဒေဝီကို အားထုတ်ပူဇော်ပြီးမှ သျှရဒ္ဓပွဲကို ကျင်းပအပ်သည်။
Verse 22
स्वधां नाभ्यर्च्य यो विप्रः श्राद्धं कुर्यादहंमतिः । न भवेत्फलभाक्सत्यं श्राद्धस्य तर्पणस्य च
သွဓာဒေဝီကို ဦးစွာမပူဇော်ဘဲ မာန်မာနဖြင့် သျှရဒ္ဓပွဲပြုသော ပုဏ္ဏားသည် အမှန်စင်စစ် သျှရဒ္ဓနှင့် တရ္ပဏ (Tarpana) ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို မရရှိနိုင်ပေ။
Verse 23
ब्रह्मणो मानसीं कन्यां शश्वत्सुस्थिरयौवनाम् । पूज्यां वै पितृदेवानां श्राद्धानां फलदां भजे
ထာဝရနုပျိုသော၊ ဘိုးဘွားနတ်မင်းတို့ ပူဇော်အပ်သော၊ သျှရဒ္ဓ၏ အကျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ဗြဟ္မာမင်း၏ စိတ်မှဖြစ်သော သမီးတော်ကို ကျွန်ုပ်ရှိခိုးပူဇော်ပါ၏။
Verse 24
इति ध्यात्वा शिलायां वा ह्यथवा मङ्गले घटे । दद्यात्पाद्यादिकं तस्यै मूलेनेति श्रुतौ श्रुतम्
ဤသို့ တရားထိုင်ပြီးနောက် ကျောက်တုံးပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ မင်္ဂလာရှိသော ရေအိုး (Kalasha) ပေါ်တွင်ဖြစ်စေ Mula Mantra ကို အသုံးပြု၍ Padya နှင့် အခြားသော ပူဇော်သက္ကာများကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းသင့်သည်။
Verse 25
ओं ह्रीं श्रीं क्लीं स्वधादेव्यै स्वाहेति च महामुने । समुच्चार्य तु सम्पूज्य स्तुत्वा तां प्रणमेद् द्विजः
အို မဟာရုသီ၊ 'Om Hrim Shrim Klim Svadha Devyai Svaha' ဂါထာကို ရွတ်ဆို၍ ဒွိဇသည် ပူဇော်ခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ရှိခိုးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။
Verse 26
स्तोत्रं शृणु मुनिश्रेष्ठ ब्रह्मपुत्र विशारद । सर्ववाञ्छाप्रदं नॄणां ब्रह्मणा यत्कृतं पुरा
အို ရုသီမြတ်၊ ဗြဟ္မာ၏သားတော်၊ ပညာရှိကြီး၊ ဤ Stotra ကို နားထောင်ပါ။ ၎င်းသည် လူသားတို့၏ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ရှေးခေတ်က ဗြဟ္မာကိုယ်တိုင် ရေးစပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 27
श्रीनारायण उवाच स्वधोच्चारणमात्रेण तीर्थस्नायी भवेन्नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो वाजपेयफलं लभेत्
သီရိနာရာယဏက မိန့်တော်မူသည်မှာ- 'Svadha' ဟု ရွတ်ဆိုရုံမျှဖြင့် လူသည် သန့်ရှင်းသောနေရာများတွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းဝေးကာ Vajapeya ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိစေသည်။
Verse 28
स्वधा स्वधा स्वधेत्येवं यदि वारत्रयं स्मरेत् । श्राद्धस्य फलमाप्नोति बलेश्च तर्पणस्य च
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် 'Svadha, Svadha, Svadha' ကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အောက်မေ့ပါက၊ သူသည် Shraddha၊ Bali ပူဇော်သက္ကာများနှင့် Tarpana တို့၏ ပြည့်စုံသောအကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
Verse 29
श्राद्धकाले स्वधास्तोत्रं यः शृणोति समाहितः । स लभेच्छ्राद्धसम्भूतं फलमेव न संशयः
Shraddha ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း Svadha Stotra ကို ဂရုတစိုက်နားထောင်သူသည် Shraddha မှရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
Verse 30
स्वधा स्वधा स्वधेत्येवं त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः । प्रियां विनीतां स लभेत्साध्वीं पुत्रगुणान्विताम्
Sandhyas သုံးကြိမ် (နံနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ) တွင် 'Svadha, Svadha, Svadha' ကို ရွတ်ဆိုသောသူသည် ချစ်ခင်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းသော၊ နှိမ့်ချသော၊ သီလရှိသော ဇနီးနှင့် သီလရှိသော သားသမီးများကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 31
पितॄणां प्राणतुल्या त्वं द्विजजीवनरूपिणी । श्राद्धाधिष्ठातृदेवी च श्राद्धादीनां फलप्रदा
သင်သည် Pitris တို့၏ အသက်ရှူသံနှင့် တူညီသည်၊ ဒွိဇတို့၏ အသက်စွမ်းအားဖြစ်သည်၊ Shraddha ကို အစိုးရသော နတ်ဘုရားမဖြစ်ပြီး Shraddha နှင့် အခြားသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးသနားတော်မူသောအရှင် ဖြစ်သည်။
Verse 32
नित्या त्वं सत्यरूपासि पुण्यरूपासि सुव्रते । आविर्भावतिरोभावौ सृष्टौ च प्रलये तव
အို ကောင်းသော အဓိဋ္ဌာန်ရှိသောအရှင်၊ သင်သည် ထာဝရဖြစ်သည်၊ သစ္စာတရား၏ သဘောသဘာဝရှိသည်၊ ကုသိုလ်တရား၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သည်! သင်၏ ထင်ရှားလာခြင်းနှင့် ကွယ်ပျောက်ခြင်းတို့သည် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကာလများတွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။
Verse 33
ॐ स्वस्तिश्च नमः स्वाहा स्वधा त्वं दक्षिणा तथा । निरूपिताश्चतुर्वेदैः प्रशस्ताः कर्मिणां पुनः
Om, Svasti, Namah, Svaha, Svadha နှင့် Dakshina—သင်သည် ဤအရာအားလုံးဖြစ်သည်၊ ဗေဒလေးပုံတို့က သတ်မှတ်ထားပြီး အမှုကိစ္စဆောင်ရွက်သူတို့အတွက် အလွန်ချီးမွမ်းအပ်သောအရာ ဖြစ်သည်။
Verse 34
कर्मपूर्त्यर्थमेवैता ईश्वरेण विनिर्मिताः । इत्येवमुक्त्वा स ब्रह्मा ब्रह्मलोके स्वसंसदि
ဤအရာများကို အပြုအမူများ ပြီးမြောက်စေရန်အတွက်သာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်မြတ်က ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။ ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် ဗြဟ္မာလောကရှိ မိမိ၏ အစည်းအဝေး၌ ရှိနေခဲ့သည်။
Verse 35
तस्थौ च सहसा सद्यः स्वधा साऽऽविर्बभूव ह । तदा पितृभ्यः प्रददौ तामेव कमलाननाम्
ရုတ်တရက် ဆွာဓာသည် ထိုနေရာ၌ ချက်ချင်းပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် ကြာပန်းကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသော ထိုသူကို ပီတြိ (ဘိုးဘေးများ) ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
Verse 36
तां सम्प्राप्य ययुस्ते च पितरश्च प्रहर्षिताः । स्वधास्तोत्रमिदं पुण्यं यः शृणोति समाहितः । स स्नातः सर्वतीर्थेषु वाञ्छितं फलमाप्नुयात्
သူမကို ရရှိသဖြင့် ပီတြိတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဤသန့်ရှင်းသော ဆွာဓာစတိုတရာကို အာရုံစိုက်၍ နားထောင်သူသည် သန့်ရှင်းသော နေရာအားလုံးတွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မိမိအလိုရှိသော အသီးအပွင့်များကို ရရှိစေသည်။
Verse 999
इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे नारायणनारदसंवादे स्वधोपाख्यानवर्णनं नाम चतुश्चत्वारिशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ဂါထာပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ပါဝင်သော သီရိမဒ် ဒေဝီ ဘာဂဝတမ် မဟာပုရာဏ၊ ကိုးခုမြောက်ကျမ်း၊ နာရာယဏနှင့် နာရဒတို့၏ ဆွေးနွေးခန်းတွင် 'ဆွာဓာ၏ အကြောင်းအရာ' အမည်ရှိသော လေးဆယ့်လေးခုမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။
Frequently Asked Questions
Goddess Swadha is the mind-born daughter of Lord Brahma, created from a fraction of Mula Prakriti. She was bestowed as a wife to the Pitrs (ancestors) to ensure that the offerings made during Shraddha reach them.
Lord Brahma ordained that offerings to the Pitrs are only fruitful and successfully reach them when the mantra ends with the word 'Swadha'. Without it, the offerings fail to nourish the ancestors.
Chanting the name 'Swadha' three times or reciting her Stotra grants the spiritual merits of performing Shraddha, Tarpana, and Bali. It is considered equivalent to bathing in all sacred pilgrimage sites.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.