The Book of Righteous Conduct, Rudraksha, Bhasma, and Daily Rituals
सदाचार-रुद्राक्ष-भस्म-सन्ध्या-महिमा
Cosmic Feminine Manifestations
ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ အခန်း ၁၁ သည် ဟိန္ဒူနေ့စဉ်ဝတ်ပြုမှုများ၊ မှန်ကန်သောအကျင့်စာရိတ္တ (သဒ္ဓါစာရ) နှင့် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ရေးရာကျင့်စဉ်များအတွက် အဓိကလမ်းညွှန်ချက်ဖြစ်သည်။ ရှုတိကျမ်းစာများက လက်ခံသော ဝေဒနှင့် တန္တရရိုးရာဓလေ့များ ပေါင်းစပ်မှုတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီး ဤအခန်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာရှာဖွေသူတစ်ဦး၏ နေ့စဉ်တာဝန်များကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရား၊ နံနက်ခင်းသန့်စင်မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းတို့၏ အရေးကြီးပုံဖြင့် စတင်သည်။ စာသား၏ သိသာထင်ရှားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ရုဒြာက္ခပုတီးစေ့များ ဝတ်ဆင်ခြင်း၏ နက်နဲသော ဝိညာဉ်ရေးသိပ္ပံအတွက် ရည်ညွှန်းထားပြီး ၎င်းတို့၏ မူလအစ၊ အမျိုးအစားများ နှင့် ၎င်းတို့ကို ဝတ်ဆင်ခြင်း၏ ကြီးမားသော ကုသိုလ်များကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက်တွင်၊ ကျမ်းစာသည် ဘတ်စမာ (သန့်ရှင်းသောပြာ) ကို မြတ်သော တြိပုဏ္ဍရအဖြစ် ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် လိမ်းကျံခြင်းအကြောင်းကို အသေးစိတ်ရှင်းပြထားပြီး ရိရှိဒူရဝါသ၏ ပိတြုလောကသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းကဲ့သို့သော ပုရာဏပုံပြင်များမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏သန့်စင်နိုင်စွမ်းကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ ထို့အပြင်၊ ဤအခန်းသည် သန္ဓယဝန္ဒနာပြုလုပ်ခြင်း၊ ဂါယတြီမန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဗြဟ္မာယဇ်ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ဂါယတြီပုရသျှစရဏ ပြုလုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံသောညွှန်ကြားချက်များကို ပေးထားသည်။ ဤအခန်းသည် ဝေဿဒေဝ၊ ပြာဏ-အဂ္ဂိဟောတြ နှင့် သီးခြားဟောမများဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက်များဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားပြီး ၎င်းကို ကျင့်ကြံသူများအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော လက်စွဲစာအုပ်ဖြစ်စေသည်။
Adhyayas in Skandha 11 - Cosmic Feminine Manifestations
Adhyaya 1
Sadachara, Supremacy of Vedic Dharma, and Morning Meditation
၁၁ ခုမြောက် စကန္ဓ၏ ဤအဖွင့်အခန်းတွင် ရေသိနာရဒသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးနတ်ဘုရားမအား နှစ်သက်စေသော နေ့စဉ်ကျင့်ဝတ် (သဒါစာရ) အကြောင်းကို ဗိဿနိုးနတ်ဘုရားအား မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဗိဿနိုးက ဖြောင့်မတ်သော အပြုအမူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တရားဓမ္မဖြစ်ပြီး သေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်၏ တစ်ခုတည်းသော စစ်မှန်သော အဖော်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ သူသည် အာစာရကို ကျမ်းစာလာကျင့်ထုံးများနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများအဖြစ် အမျိုးအစားခွဲခြားခဲ့ပြီး ဝေဒကျမ်းများ (ရှရုတိ) သည် စမရီတိ၊ ပုရာဏနှင့် တန္တရကျမ်းများထက် အမြင့်ဆုံးအာဏာရှိကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဝေဒကျမ်းများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မည်သည့်လမ်းစဉ်ကိုမဆို ရှုတ်ချသည်။ ထို့နောက် ဗိဿနိုးသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် စံပြနံနက်ခင်းလုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်အတွက် အရုဏ်မတက်မီ နိုးထခြင်းမှ စတင်ခဲ့သည်။ သူသည် သတ်မှတ်ထားသော ထိုင်ပုံထိုင်နည်းများ၊ ပြာဏာယာမ ခြောက်မျိုးကျင့်စဉ်နှင့် စက္ကရများနှင့် ကွန်ဒါလီနီတို့အပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ တရားထိုင်ခြင်းတို့ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဤအခန်းသည် 'အဟံ ဒေဝီ' (ငါသည် နတ်ဘုရားမဖြစ်သည်) ဟူသော အဒွယတ ရှက္ကတ သိမြင်နားလည်မှုဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဗြဟ္မာရန္ဓရရှိ ဆရာအား စိတ်ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည်။
Adhyaya 2
Skandha 11, Adhyaya 2: Shaucha Vidhi Varnanam
ဤအခန်းတွင် အရှင်နာရာယဏသည် ရိရှိနာရဒအား သူတော်စင်တစ်ဦး၏ နေ့စဉ်ဝတ္တရားများကို သင်ကြားပေးပြီး ကျင့်ဝတ်မပါသော ဝေဒပညာသည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ နံနက်ခင်းလုပ်ငန်းစဉ်များ၊ ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများနှင့် သွားတိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 3
Sadachara Nirupanam and Rudraksha Mahatmya
ဤအခန်းတွင် အရှင်နာရာယဏသည် ရေသိနာရဒအား ဝိညာဉ်ရေးရာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ မရှိမဖြစ်နေ့စဉ်တာဝန်များ (Sadachara) ကို ညွှန်ကြားထားပြီး သန့်စင်ခြင်းနှင့် ရုဒြက်ရှာ (Rudraksha) ဝတ်ဆင်ခြင်း၏ ကြီးမြတ်သောဂုဏ်ကျေးဇူးကို အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ နာရာယဏသည် အာချာမန အမျိုးမျိုး၊ နံနက်စောစော ရေချိုးခြင်း၏ အရေးပါပုံ၊ ဂါယတြီမန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် ထွက်လေဝင်လေထိန်းချုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို ရှင်းပြထားသည်။ ရုဒြက်ရှာပုတီးများကို ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးတွင် ဝတ်ဆင်နည်းနှင့် ၎င်း၏အကျိုးကျေးဇူးများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 4
Rudraksha Mahatmya Varnanam (The Greatness of Rudraksha)
ဤအခန်းတွင် နာရဒသည် ရုဒြက်ရှ (Rudraksha) ၏ ကြီးမြတ်မှုကို မေးမြန်းသည်။ သီရိနာရာယဏက သီဝနတ်မင်းနှင့် ကာတိကေယတို့အကြား ရှေးဟောင်းစကားပြောဆိုမှုကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။ သီဝနတ်မင်းသည် တြိပူရသုရကို ဖျက်ဆီးရန် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် တရားကျင့်ခဲ့သည်။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သောအခါ မျက်ရည်များ မြေပေါ်သို့ကျပြီး ရုဒြက်ရှပင်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအခန်းတွင် မျက်နှာ ၁၄ မျိုးရှိသော ရုဒြက်ရှများအကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းများကို ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 5
Skandha 11, Adhyaya 5: Rudraksha Japa Mala Vidhana Varnanam
ဤအခန်းတွင် သီဝနတ်မင်းကြီးသည် ကာတီကေယအား ရုဒြာက္ခပုတီးပြုလုပ်ပုံ၊ သိဒ္ဓိတင်ပုံနှင့် ၎င်း၏ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးရာအကျိုးကျေးဇူးများကို လမ်းညွှန်ထားသည်။ ပုတီးစေ့များကို မျက်နှာချင်းဆိုင်နှင့် အမြီးချင်းဆိုင် မည်သို့သီရမည်၊ မေရုပုတီးစေ့ထည့်သွင်းပုံနှင့် ပုတီးစေ့အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားများအကြောင်းကို ရှင်းပြထားသည်။ ရုဒြာက္ခမပါဘဲ ဝေဒကျမ်းလာဝတ်ပြုမှုများပြုလုပ်ခြင်းသည် အကျိုးမရှိကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ ရုဒြာက္ခကို ဝတ်ဆင်ခြင်းဖြင့် တိရစ္ဆာန်များ သို့မဟုတ် အပြစ်ရှိသူများပင်လျှင် လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိနိုင်ကြောင်း သီဝနတ်မင်းက ချီးမွမ်းပြောဆိုထားသည်။
Adhyaya 6
The Greatness of Rudraksha and the Liberation of Gunanidhi (रुद्राक्षमाहात्म्ये गुणनिधिमोक्षवर्णनम्)
ဤအခန်းတွင် အရှင်သျှီဝသည် စကန္ဒ (မဟာသေန) အား ရုဒြက်သီး (Rudraksha) ၏ အထူးမြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ဟောကြားတော်မူသည်။ ရုဒြက်သီးကို ဆင်ယင်ခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေပြီး ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၊ ကျမ်းဂန်ဖတ်ရွတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားဖူးခြင်းတို့၏ ကုသိုလ်အားလုံးကို ရရှိစေကာ အနိမ့်ကျဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင် ရုဒြလောကသို့ ရောက်ရှိစေသည်ဟု သျှီဝက မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အမျိုးမျိုးတွင် ဆင်ယင်ရမည့် ပုတီးစေ့ အရေအတွက်နှင့် ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးကျေးဇူးများကိုလည်း သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ ၎င်း၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သန့်စင်စေနိုင်စွမ်းကို သရုပ်ဖော်ရန်အတွက် သျှီဝသည် ပုံပြင်နှစ်ပုဒ်ကို ပြောပြခဲ့သည်။ ပထမမှာ ရုဒြက်သီးများကို သယ်ဆောင်ရင်း သေဆုံးသွားသော မြည်းတစ်ကောင်သည် ကျွတ်လွတ်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဒုတိယမှာ မိဘနှင့် ဆရာကို သတ်ခြင်းအပါအဝင် ဆိုးရွားသော အပြစ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ဂုဏနိဓိ အမည်ရှိ ယုတ်မာသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦး၏ အကြောင်းဖြစ်သည်။ တစ်သက်လုံး ယုတ်မာခဲ့သော်လည်း ဂုဏနိဓိသည် ရုဒြက်သီးတစ်စေ့ မြှုပ်နှံထားသော မြေပေါ်တွင် သေဆုံးခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ သျှီဝ၏ အစေအပါးများက ယမမင်း၏ တမန်များလက်မှ ကယ်တင်ခဲ့ပြီး မြတ်သော ပုတီးစေ့၏ လွတ်မြောက်စေနိုင်သော ကျေးဇူးတော်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။
Adhyaya 7
Skandha 11, Adhyaya 7: Rudraksha Mahatmya Varnanam
ဤအခန်းတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် ရုဒြာက္ခပုတီးစေ့၏ ကြီးမြတ်ပုံကို နာရဒရသေ့အား ရှင်းပြထားသည်။ ရုဒြာက္ခကို မြင်ရခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ဝတ်ဆင်ခြင်းနှင့် ပုတီးစိပ်ခြင်းတို့မှ ရရှိသော ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ကုသိုလ်များကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ အရွယ်အစားအလိုက် အမျိုးအစားခွဲခြားထားပြီး ဇာတ်လေးပါးအတွက် အရောင်လေးမျိုး သတ်မှတ်ထားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးတွင် ဝတ်ဆင်ရမည့် ပုတီးစေ့အရေအတွက်နှင့် သီဝဂါထာများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 8
Bhuta Shuddhi Varnanam: The Purification of Elements
ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ ဤအခန်းတွင် အရှင်နာရာယဏသည် ရိရှိနာရဒအား ရုပ်ဒြပ်စင်များသန့်စင်ခြင်း (Bhuta Shuddhi) အကြောင်းကို ရှင်းပြထားသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် မူလာဓာရစကြာမှ ကွန်ဒါလီနီကို နိုးကြားစေပြီး ဟမ်ဆာမန္တန်ဖြင့် သုသုမ္နာနာဒီမှတစ်ဆင့် ပရမဗြဟ္မာနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ကျင့်ကြံသူသည် မြေ၊ ရေ၊ မီး၊ လေ၊ အာကာသ ဟူသော ဓာတ်ကြီးငါးပါးကို ၎င်းတို့၏ သိမ်မွေ့သော ရင်းမြစ်များအတွင်းသို့ ပျော်ဝင်သွားသည်ဟု စိတ်ကူးပုံဖော်ရမည်။ အရေးကြီးသောအဆင့်မှာ ဝမ်းဗိုက်ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ အပြစ်များ၏ကိုယ်ပွား (Papa Purusha) ကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီး ဗာယုနှင့် အဂ္ဂိမန္တန်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြစ်သည်။
Adhyaya 9
Description of Shirovratam and the Wearing of Tripundra
ဤအခန်းတွင် အရှင်နာရာယဏသည် Shirovratam (ဦးခေါင်းဆိုင်ရာ အဓိဋ္ဌာန်) ၏ အလွန်အရေးကြီးပုံနှင့် Tripundra အဖြစ် Bhasma (မြင့်မြတ်သော ပြာ) ကို လိမ်းကျံခြင်းဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ရှင်းပြထားသည်။ ဤအဓိဋ္ဌာန်ကို မစောင့်ထိန်းဘဲ ဝေဒနှင့် သ္မရိတိ ကျင့်စဉ်အားလုံးသည် အကျိုးမရှိကြောင်းနှင့် ဗြဟ္မာဝိဇ္ဇာ (အမြင့်မြတ်ဆုံး အသိပညာ) ကို မရရှိနိုင်ကြောင်း ကိုယ်တော်က မိန့်ကြားတော်မူသည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုးနှင့် ရုဒ္ဒြာ ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ဤအဓိဋ္ဌာန်ဖြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းကို ရရှိခဲ့ကြသည်။
Adhyaya 10
Bhasma Mahatmya and Pashupata Vrata Varnanam
ဤအခန်းတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် ရေသိနာရဒအား Pashupata Vrata နှင့် Bhasma (သန့်ရှင်းသောပြာ) ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်များကို ဟောကြားတော်မူသည်။ အမျိုးမျိုးသော ဇာတ်နှင့် အာရှရမ်များအတွက် သင့်လျော်သော ပြာအမျိုးအစားများကို ခွဲခြားပြသထားသည်။ ဤအခန်းတွင် ၃၆ ပါးသော တတ္တဝါများကို သန့်စင်စေသည့် Viraja Homa အခမ်းအနားကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ ဤသစ္စာဓိဋ္ဌာန်သည် တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ မိုက်မဲမှုကို ပယ်ဖျောက်စေပြီး လွတ်မြောက်မှုကို ပေးစွမ်းသည်။
Adhyaya 11
Trividha Bhasma Mahatmya Varnanam
ဤအခန်းတွင် ရေသိနာရဒသည် သန့်ရှင်းသောပြာ (Bhasma) သုံးမျိုးအကြောင်း မေးမြန်းရာတွင် ဗိဿနိုးနတ်ဘုရားက ၎င်းတို့၏ ပြင်ဆင်မှု၊ အသုံးပြုမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အရေးပါမှုတို့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြထားသည်။ နာရာယဏသည် Bhasma ကို Shantikrit၊ Paushtika နှင့် Kamada ဟူ၍ အမျိုးအစားခွဲခြားပြီး ဇာတ်နိမ့်ဇာတ်မြင့်အလိုက် နွားချေးစုဆောင်းနည်းများကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအခန်းတွင် သန့်ရှင်းသောမီးနှင့် စန္ဒကူး၊ ကုံကုမံကဲ့သို့သော မွှေးကြိုင်သောပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ Bhasma ပြင်ဆင်ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် Bhasma Snana နှင့် Tripundra လိမ်းကျံခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကိုလည်း သတ်မှတ်ပေးထားသည်။
Adhyaya 12
Bhasmadharana Mahatmya Varnanam (The Greatness of Wearing Sacred Ash)
ဒေဝီဘာဂဝတမ် ကျမ်း၊ အခန်း ၁၁၊ အခန်း ၁၂ တွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီး (Lord Narayana) က နာရဒရသေ့အား သန့်ရှင်းသောပြာ (Bhasma) ကို ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ဝတ်ဆင်ခြင်း၏ နက်ရှိုင်းသောအရေးပါမှုနှင့် တိကျသောနည်းလမ်းများကို ရှင်းပြထားသည်။ ဤအခန်းသည် ကပိလနွားမထံမှ သန့်ရှင်းသောနွားချေးကို စုဆောင်းခြင်း၊ ၎င်းကို သန့်ရှင်းသောမီးတွင် မီးရှို့ခြင်းနှင့် စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများဖြင့် စတင်သည်။ နာရယဏက ဝိညာဉ်ရေးရာရှာဖွေသူအားလုံးအတွက် တြိပုဏ္ဍရ (Tripundra - ပြာသုံးကြောင်းဆွဲခြင်း) ကို ဝတ်ဆင်ရန် မဖြစ်မနေလိုအပ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ ပြာကို မဝတ်ဆင်ဘဲ ပြုလုပ်သော ဝေဒကျမ်းလာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၊ အလှူဒါနများ၊ ခြိုးခြံချွေတာမှုများနှင့် ယဇ်ပူဇော်မှုများအားလုံးသည် လုံးဝအချည်းနှီးဖြစ်သည်ဟု သူက ကြေညာသည်။ စာသားတွင် 'Bhasma Snana' (ပြာချိုးခြင်း) ကို ဖော်ပြထားပြီး ဦးခေါင်း၊ မျက်နှာ၊ နှလုံး၊ လျှို့ဝှက်အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ခြေထောက်များတွင် ပြာလိမ်းရန်အတွက် သီးခြား ပဉ္စဗြဟ္မာမန္တန်များဖြစ်သော Ishana, Tatpurusha, Aghora, Vamadeva နှင့် Sadyojata တို့ကို ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ နာရယဏက တြိပုဏ္ဍရနှင့် ရုဒြာက္ခ (Rudraksha) တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသူသည် မည်သည့်အစည်းအဝေးကိုမဆို သန့်စင်စေပြီး သေခြင်းတရားကို အောင်နိုင်ကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ နောက်ဆုံးတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဗြဟ္မာ (Supreme Brahman) ထံသို့ ရောက်ရှိကြောင်း အတည်ပြုပြောကြားခဲ့သည်။
Adhyaya 13
Skandha 11, Adhyaya 13: Tripundra Dharana Mahatmya Varnanam
ဒေဝီဘာဂဝတမ် ကျမ်း၊ စကန္ဒ ၁၁၊ အဓျာယ ၁၃ တွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်း (Narayana) သည် ရိရှိနာရဒ (Sage Narada) အား တြိပုဏ္ဍြ (Tripundra - သန့်ရှင်းသော ပြာသုံးကြောင်း) ဆင်ယင်ခြင်း၏ နက်ရှိုင်းသော အရေးပါမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးကျေးဇူးများကို ရှင်းပြထားသည်။ ဤအခန်းတွင် ဘတ်စမာ (Bhasma) ပြာသည် အာရှရမ် (Ashramas) လေးမျိုးလုံးရှိ လူပုဂ္ဂိုလ်များအား မည်သို့အကျိုးပြုကြောင်း ဖော်ပြထားသည် - ရဟန်းများအား အသိပညာ၊ တောမှီရဟန်းများအား စွန့်လွှတ်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်သည်များအား တရားမျှတခြင်းနှင့် ကျောင်းသားများအား အာရုံစူးစိုက်မှုတို့ကို ပေးသနားသည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် ဝေဒကျမ်းစာများ (Vedic Shruti) အရ သတ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သီဝ၊ ဗိဿနိုး၊ ဗြဟ္မာ၊ ဥမာ၊ လက်ရှ်မီးနှင့် သူရဿတီ အပါအဝင် နတ်ဘုရားများ၊ နတ်ဗြဟ္မာများနှင့် ဇာတ်အားလုံးမှ လူသားများက တစ်ကမ္ဘာလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် လိုက်နာကြကြောင်း နာရာယဏက အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ တြိပုဏ္ဍြကို ဆင်ယင်ခြင်းသည် အလှူဒါနအားလုံး၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများနှင့် ဘုရားဖူးခြင်းအားလုံး စုပေါင်းထားသော ကုသိုလ်ထက် သာလွန်ကြောင်း ဤဇာတ်လမ်းက မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။ ၎င်းသည် အနိမ့်ကျဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင် သန့်စင်စေနိုင်ပြီး၊ မြေရိုင်းများကို ကာသီ (Kashi) ကဲ့သို့သော သန့်ရှင်းသောနေရာများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် နဖူးပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော ကံဆိုးမှု သို့မဟုတ် မကောင်းသော ကံကြမ္မာများကို ဖျက်ဆီးပေးကာ နတ်ဘုရားများ၏ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် လွတ်မြောက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားရှိသည်။
Adhyaya 14
Vibhuti Dharana Mahatmya Varnanam: The Glory of Applying Holy Ash
ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ ဤအခန်းတွင် ဗိဿနိုးနတ်ဘုရား (Lord Narayana) သည် ရေနံ့သာပြာဖြင့် ရေချိုးခြင်း (Bhasma Snana) နှင့် နဖူးတွင် အစင်းသုံးစင်း (Tripundra) ရေးဆွဲခြင်း၏ နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် သန့်စင်မှုဆိုင်ရာ အရေးပါပုံကို ရေသိဒ္ဓိနာရဒ (Sage Narada) အား ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့သည်။ အဂ္ဂိယသနာန (Agneya Snana) ဟုလည်းခေါ်သော ပြာဖြင့်ရေချိုးခြင်းသည် သာမန်ရေဖြင့်ရေချိုးခြင်းထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ပြင်ပခန္ဓာကိုယ်နှင့် အတွင်းစိတ်ဝိညာဉ် နှစ်ခုလုံးကို သန့်စင်စေသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း နာရာယဏက အတည်ပြုခဲ့သည်။ ဝိဘူတိ (Vibhuti) ကို လိမ်းကျံခြင်းသည် မီးက ထင်းကို လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့ ကြီးငယ်မရွေး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူအား ရောဂါဘယများ၊ မကောင်းဆိုးဝါးများ၊ သရဲတစ္ဆေများနှင့် ဂြိုဟ်စီးဂြိုဟ်နင်း မကောင်းမှုများမှ ကာကွယ်ပေးသည့် နတ်မင်းကြီး၏ ဒိုင်းလွှားတစ်ခုကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်သည်။ ထို့အပြင်၊ ပြာကို မလိမ်းဘဲ ဝေဒကျမ်းလာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ပြုလုပ်ခြင်းသည် မပြည့်စုံသော ရလဒ်များကိုသာ ရရှိစေကြောင်း နာရာယဏက အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောပြာသည် နဖူးပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော မကောင်းသော ကံကြမ္မာကို ဖျက်ဆီးပေးပြီး လွတ်မြောက်မှုကို ပေးသနားကာ နောက်ဆုံးတွင် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သူအား သီဝလောက (Shiva Loka) သို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ ဤအခန်းသည် ပြာကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှု၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ သန့်စင်မှုနှင့် နောက်ဆုံးကယ်တင်ခြင်းအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကြားခံနယ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသည်။
Adhyaya 15
Tripundrordhvapundradharanavidhivarnanam
သီရိနာရာယဏသည် ဒွိဇများအတွက် တြိပုဏ္ဍရ (သန့်ရှင်းသောပြာအမှတ်အသား) ဝတ်ဆင်ခြင်း၏ လုံးဝလိုအပ်ချက်ကို ရှင်းပြထားပြီး၊ ၎င်းမပါဘဲ သန္ဓယဝန္ဒနာနှင့် ဂါယတြီဇပကဲ့သို့သော ဝေဒကျင့်စဉ်များသည် အကျိုးမရှိကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဘာသမာ (ပြာ) ၏ ကြီးမားသောစွမ်းအားကို သရုပ်ဖော်ရန် နာရာယဏသည် ရိရှိဒူရဝါသ ပိတြုလောကသို့ သွားရောက်သည့်အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ကုမ္ဘီပါကငရဲရှိ အပြစ်ရှိသူများ၏ ငိုကြွေးသံကို ကြားရသောအခါ ဒူရဝါသသည် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နဖူးမှ ဘာသမာမှုန်တစ်ခုသည် ငရဲမီးထဲသို့ မတော်တဆ ကျသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုဝေဒနာခံစားနေရသော ငရဲသည် နတ်ပြည်ကဲ့သို့ သာယာကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော ဘုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြစ်ရှိသူများကို လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော ယမမင်း၊ အိန္ဒြာနှင့် ဗိဿနိုးတို့သည် အရှင်သီဝထံ ချဉ်းကပ်ကြရာ အရှင်သီဝက ဤအံ့ဖွယ်အမှုသည် ဘာသမာ၏ ကြီးမြတ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဤအခန်းတွင် ဥဒ္ဓဝပုဏ္ဍရ (ဒေါင်လိုက်ရွှံ့အမှတ်အသား) ပြုလုပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အသေးစိတ်စည်းမျဉ်းများကို ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 16
Sandhyopasana Nirupanam: The Rules and Significance of Sandhya Worship
ဤအခန်းတွင် သီရိနာရာယဏသည် နာရဒအား Sandhyopasana ၏ နက်နဲသော အရေးပါမှုနှင့် တိကျသော နည်းလမ်းများကို ရှင်းပြထားသည်။ သူသည် နေ့စဉ် Sandhyas သုံးမျိုးကို အမျိုးအစားခွဲခြားပြီး Sandhya သည် Vedic တာဝန်အားလုံး၏ အခြေခံအမြစ်ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုသည်။ ၎င်းမရှိလျှင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အဆင့်အတန်းကို ဆုံးရှုံးစေသည်။ နာရာယဏသည် Dvija အားလုံးသည် အခြေခံအားဖြင့် Shakta များဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အဓိကတာဝန်မှာ Vedas များ၏ မိခင်ဖြစ်သော ဂါယတြီနတ်သမီးကို ကိုးကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းတွင် ဗိဿနိုး၏ အမည်နှစ်ဆယ့်လေးခုကို အသုံးပြု၍ Achamana ပြုလုပ်ပုံ၊ သုံးပါးတစ်ဆူကို တရားထိုင်ခြင်းနှင့်အတူ Pranayama ပြုလုပ်ပုံ၊ သန့်စင်ရန်အတွက် Marjana နှင့် အပြစ်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် Aghamarshana ပြုလုပ်ပုံ အဆင့်ဆင့်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ Mandeha နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန် နေမင်းအား Arghya ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း ရှင်းပြထားသည်။ ထို့အပြင် Khechari Mudra၊ Siddhasana၊ Nyasa၊ ဂါယတြီ မုဒြာ နှစ်ဆယ့်လေးမျိုးနှင့် ဂါယတြီနတ်သမီးအား ထင်ရှားစွာ တရားထိုင်ခြင်း အသေးစိတ်ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 17
Sandhyadikrityavarnanam (Description of Sandhya and Daily Duties)
ဤအခန်းတွင် သီရိနာရာယဏသည် နေ့စဉ်ဝတ်ပြုခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ (Sandhya Vandanam) ကို အသေးစိတ် ညွှန်ကြားထားသည်။ ဂါယတြီမန္တန်ကို မှန်ကန်စွာ ရွတ်ဆိုပုံ၊ ပြသရမည့် လက်ဟန်ခြေဟန်များ (mudras) နှင့် နတ်ဘုရားမကို စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်းတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤအခန်းတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါးဆိုင်ရာ ဗီဇမန္တန်များ (Lam, Ham, Yam, Ram, Vam) ကို အသုံးပြု၍ ပဉ္စောပစာရပူဇော်ခြင်း (Panchopachara Puja) အကြောင်း အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပြီး ဗေဒကျမ်းများ၊ လောကများနှင့် စကြဝဠာဆိုင်ရာ အရာများအတွက် ဂါယတြီတာပန (Gayatri Tarpana) ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် နာရာယဏသည် နတ်ဘုရားမ ဘာဝါနီကို အလယ်တွင်ထား၍ ဗိဿနိုး၊ သီဝ၊ ဂနေရှ နှင့် သူရိယ နတ်မင်းတို့ကို ထောင့်လေးထောင့်တွင် ထားရှိပူဇော်သည့် ပဉ္စယတနပူဇော်ခြင်း (Panchayatana Puja) အကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ဤကျမ်းစာတွင် ပန်းပူဇော်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ တင်းကျပ်သော တားမြစ်ချက်များကို ပေးထားပြီး မည်သည့်ပန်းများသည် ဒေဝီနတ်ဘုရားမ နှစ်သက်သည်ကို ဖော်ပြထားကာ ဂနေရှအတွက် ပင်စိမ်း (Tulasi)၊ ဗိဿနိုးအတွက် ဆန် (Akshata)၊ ဒူရဂါအတွက် မြက် (Durva) နှင့် သီဝအတွက် ကေတကီပန်း (Ketaki) စသည်ဖြင့် သီးခြားနတ်ဘုရားများအတွက် အချို့သောအရာများကို တားမြစ်ထားသည်။
Adhyaya 18
The Narrative of Brihadratha and the Method of Devi Worship
ဤအခန်းတွင် ရေသိနာရဒသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသောဒေဝီအား ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သည့် သီးခြားနည်းလမ်းများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် ဒေဝီအား ပူဇော်ပသခြင်းဆိုင်ရာ အသေးစိတ်ဖော်ပြချက်ကို ပေးထားပြီး ပဉ္စမရိတ်၊ သစ်သီးဖျော်ရည်အမျိုးမျိုး၊ နို့၊ ပျားရည်နှင့် ဗိလွနှင့် ကုန္ဒကဲ့သို့သော မြင့်မြတ်သောပန်းများကို ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ပူဇော်သက္ကာတစ်ခုစီသည် သီးခြားဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ခြင်း သို့မဟုတ် နတ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိစေသည်။ ဒေဝီ၏ အတိုင်းအဆမရှိသော ကျေးဇူးတော်ကို သရုပ်ဖော်ရန်အတွက် နာရာယဏသည် ဘုရင်ဗြိဟဒြထ၏ ပုံပြင်ကို ပြောပြသည်။ သူ၏ယခင်ဘဝတွင် ဘုရင်သည် အစာရှာဖွေနေစဉ် ကာရှီရှိ ဒေဝီအန္နပူရဏကျောင်းတော်အား မသိလိုက်ဘဲ လှည့်ပတ်ခဲ့သော စက္ကဝါငှက်တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ဤမရည်ရွယ်ဘဲ ဆည်းကပ်မှုသည် သူ့အား ကမ္ဘာနှစ်ခုကြာ နတ်ပြည်၌ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသနားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်ဆိုင်ရာ အသိပညာများဖြင့် ပြည့်စုံသော မင်းကြီးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ဒေဝီအား ကိုးကွယ်ခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် မဖြစ်မနေလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဤအခန်းကို နိဂုံးချုပ်ထားသည်။
Adhyaya 19
Skandha 11, Adhyaya 19: Madhyahna Sandhya Varnanam
ဤအခန်းတွင် သီရိနာရာယဏသည် ရိရှိနာရဒအား မဇ္ဈိမသန္ဓယ (မွန်းတည့်ဝတ်ပြုခြင်း) ၏ တိကျသောထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာအရေးပါမှုများကို ညွှန်ကြားထားသည်။ ဆွေးနွေးမှုသည် နွားလားဥသဘကို စီးနင်းပြီး ယဇုဗေဒနှင့် ရုဒြအသွင်ကို ကိုယ်စားပြုသော မျက်လုံးသုံးလုံးရှိသော ငယ်ရွယ်သောနတ်သမီးအဖြစ် စိတ်ကူးပုံဖော်ထားသည့် ဂါယတြီ (သို့မဟုတ်) သာဝိတြီနတ်သမီးကို တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ နာရာယဏသည် မန္ဒေဟနတ်ဆိုးများကို မောင်းထုတ်ရန် နေမင်းထံသို့ အထက်သို့ ဦးတည်၍ အာဃျ (ရေပူဇော်ခြင်း) ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ဗေဒသုတ္တန်များကို အသုံးပြု၍ မွန်းတည့်တာပနမ်နှင့် သူရိယဥပသထာနမ် ပြုလုပ်ပုံလုပ်နည်းများကို ရှင်းပြထားသည်။ အရေးကြီးသည်မှာ ဤအခန်းသည် ဂျပ (ပုတီးစိပ်ခြင်း) အတွက် သီးခြားလက်ဟန်ခြေဟန်များကို ဖော်ပြထားပြီး ဂါယတြီမန္တန်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သန့်စင်နိုင်စွမ်းကို ချီးမွမ်းထားသည်။ ဂါယတြီမန္တန်ကို အကြိမ်တစ်ထောင် ရွတ်ဆိုခြင်းသည် အကြီးလေးဆုံးသော အပြစ်များကို ပြေပျောက်စေကြောင်း ကြေညာထားပြီး ဂါယတြီကို သိရှိနားလည်ခြင်းသည် ဗေဒလေးပုံကို ရွတ်ဆိုရုံထက် သာလွန်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 20
Skandha 11, Adhyaya 20: Brahma-Yajnadi-Kirtanam
ဤအခန်းတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် ဗြဟ္မာယဇ်၏ သန့်ရှင်းသောလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပြီး ရေနှင့် ဒါဘမြက်တို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်စေကာ ဝေဒဂါထာများကို ရွတ်ဆိုခြင်း ပါဝင်သည်။ ဤထုံးတမ်းစဉ်လာ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားများ၊ ဝေဒကျမ်းများ၊ ရှေးဟောင်းရီရှိများ (ဂါဂီနှင့် မိုင်ထရီယီကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးရီရှိများအပါအဝင်) နှင့် ဘိုးဘွားများအား တာပနမ် (ရေလှူဒါန်းခြင်း) ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။ နာရာယဏသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ နေ့စဉ်အချိန်ဇယားကို အကြမ်းဖျင်းဖော်ပြထားပြီး ဝေဿဒေဝ၊ ဧည့်သည်တော်များကို ဧည့်ခံခြင်းနှင့် အစာမစားမီ နွားများကို အစာကျွေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ရန် ညွှန်ကြားထားသည်။
Adhyaya 21
Gayatri Purascharana Vidhi Kathanam (Description of the Rules for Gayatri Purascharana)
ဤအခန်းတွင် ဘုရားရှင် နာရာယဏသည် ရိရှိနာရဒအား ဂါယတြီ ပူရရှာရာဏ၏ အသေးစိတ်လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရှင်းပြထားသည်။ မန္တန်ရွတ်ဆိုရန် သင့်တော်သောနေရာများ၊ မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်ခြင်း (Atma Shodhana) နှင့် ဂါယတြီမန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းမရှိဘဲ မည်သည့်ထုံးတမ်းစဉ်လာမျှ အကျိုးမရှိကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ အစားအသောက်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများ၊ ရွတ်ဆိုရမည့်အကြိမ်အရေအတွက်နှင့် ဟိုးမားပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 22
Vaishvadevadividhinirupanam
ဤအခန်းတွင် ဘုရားရှင်နာရာယဏသည် ရေသိနာရဒအား အိမ်ထောင်ရှင်များအတွက် နေ့စဉ်ပြုလုပ်ရမည့် ဝတ်ပြုဆုတောင်းမှုများကို သင်ကြားပေးသည်။ ပဉ္စသုနဟုခေါ်သော အိမ်သုံးပစ္စည်းငါးမျိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်များကို ဖြေဖျောက်ရန် ဝေဿဒေဝယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကို ဖော်ပြထားသည်။ ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် နွားများကို အစာကျွေးခြင်း၏ အရေးပါပုံကိုလည်း အလေးပေးဖော်ပြထားပြီး ပြာဏ-အဂ္ဂနိဟောတြ ကျင့်စဉ်ကိုလည်း ရှင်းလင်းထားသည်။
Adhyaya 23
Taptakricchradilakshanavarnanam
ဤအခန်းတွင် အရှင်နာရာယဏသည် ဒေဝါရ်ှနရဒအား ပုရသျှစရဏ၏ ရှုပ်ထွေးသော စည်းမျဉ်းများနှင့် အမျိုးမျိုးသော အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုင်ရာ အကျင့်သီလများ (Vratas) ကို ရှင်းပြထားသည်။ အလှူဒါနပြုခြင်း၊ အစားအစာဝေငှခြင်းနှင့် မသန့်ရှင်းမှုများနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် သန့်စင်ခြင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက်များဖြင့် စတင်သည်။ နာရာယဏသည် ဝိညာဉ်ရေးရာကျင့်ကြံသူများအတွက် လိုအပ်သော တင်းကျပ်သော အမူအကျင့်နှင့် အစားအသောက်ဆိုင်ရာ စည်းကမ်းများကို အလေးပေးဖော်ပြပြီး နတ်ဘုရားများ၊ ရိရှိများနှင့် ဘိုးဘေးများထံမှ အကြွေးသုံးမျိုးကို ဆပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤအခန်းတွင် Prajapatya Kricchra၊ Santapana၊ Paraka၊ Taptakricchra နှင့် Chandrayana Vrata ကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သော အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုင်ရာ ကျင့်စဉ်များကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 24
Sadachara Nirupanam: The Prayogas of Gayatri Mantra and Expiatory Rites
နာရဒသည် သီရိနာရာယဏအား ဂါယတြီမန္တန်၏ လက်တွေ့အသုံးချမှုများ (Prayogas) ကို ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် နာရာယဏသည် ငြိမ်းချမ်းရေး (Shanti) နှင့် ကြီးပွားချမ်းသာရေး (Pushti) ဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ရောဂါပျောက်ကင်းစေရန်၊ မကောင်းသောဝိညာဉ်များကို မောင်းထုတ်ရန်နှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၊ အသက်ရှည်မှု သို့မဟုတ် သားသမီးရရှိရန်အတွက် မတူညီသောပစ္စည်းများကို အသုံးပြု၍ မီးပူဇော်ခြင်း (Homas) အကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအခန်းတွင် ဇပ (Japa) ကျင့်စဉ်များကို ဖော်ပြထားပြီး ဗြဟ္မာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ကူညီပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ကောင်းမွန်သောအကျင့်စာရိတ္တ (Sadachara) သည် ဒေဝီဒူဂါအား ကျေနပ်စေရန်နှင့် လွတ်မြောက်မှုရရှိရန်အတွက် အဓိကကျသော တရားဓမ္มဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။
Frequently Asked Questions
Skandha 11 primarily focuses on 'Sadachara' or righteous daily conduct. It details the rules for bodily purification, Sandhyavandana, the worship of the Supreme Goddess, and the immense spiritual significance of wearing Rudraksha and Bhasma (Tripundra).
The text describes various types of Rudraksha beads ranging from one to fourteen faces (Mukhis). It explains the presiding deities for each type and the specific spiritual and material benefits associated with wearing them.
Bhasma (holy ash) applied as a Tripundra is described as a supreme purifier that destroys sins. The Skandha narrates stories, such as Sage Durvasa's visit to the realm of the ancestors, showing how even sinners in hell are liberated by the power of Bhasma.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.