
श्रीमद्देवीभागवते महापुराणे प्रथमः स्कन्धः
Devi Mahatmya Prelude & the Cosmic Narrative
သီရိမတ် ဒေဝီ ဘဂဝတမ်၏ ပထမစကန္ဓသည် ရှက္ကတအစဉ်အလာ၏ အခြေခံဒဿနကို တည်ဆောက်ထားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီဘူဝနေသွရီသည် စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်း၊ ထိန်းသိမ်းကာ ဖျက်ဆီးသော အဆုံးစွန်သော အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။ မြတ်စွာသော မိခင်နတ်ဘုရားမထံ ဂါယတြီကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ပူဇော်မှုဖြင့် စတင်ကာ ရှောနကနှင့် သုတတို့၏ ဆွေးနွေးမှုသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်။ ဤမဟာပုရာဏ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားပြီး ဂါထာပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင်၏ အသေးစိတ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤစကန္ဓသည် ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ ဦးခေါင်းပြတ်တောက်ခြင်းနှင့် ဒေဝီ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဟယဂြီဝအဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း၊ ယောဂနိဒြာ၏ ကြားဝင်မှုဖြင့် အနိုင်မရနိုင်သော မဓုနှင့် ကိုင်တဘ ဘီလူးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့သော စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဇာတ်လမ်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာ သီကုံးထားသည်။ ဤဖြစ်ရပ်များသည် ဒေဝီ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တန်ခိုးတော်ကို သက်သေပြနေပါသည်။ ထို့အပြင် ဤစကြဝဠာဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များကို လောကီမျိုးနွယ်စုများနှင့် ဆက်စပ်ပေးထားပြီး ဝေဒဗျာသ၏ သားတော် ရှုကမင်းသား ဖွားမြင်ခြင်း၊ ရှုက၏ လောကီအာရုံများကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ခြင်း၊ ဇနကမင်းကြီးနှင့် ဒဿနဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ခြင်းတို့ကို ဇာတ်ကြောင်းပြောပြထားသည်။ ဤအပိုင်းသည် ကုရုမင်းဆက်၏ မူလအစဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားပြီး နတ်ဘုရားတို့၏ အထွတ်အထိပ်ကို မဟာဘာရတ၏ ရာဇဝင်သမိုင်းနှင့် ချောမွေ့စွာ ဆက်စပ်ပေးထားကာ အကြီးမြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားများနှင့် ရသေ့များပင်လျှင် မဟာမာယာ၏ စကြဝဠာကစားပွဲတွင် ပါဝင်နေရကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
Shaunaka Prashna: The Questions of Shaunaka
ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ ပထမအခန်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီအား မူလစွမ်းအင်နှင့် စကြဝဠာအသိစိတ်အဖြစ် ချီးမွမ်းကာ နက်ရှိုင်းသော ပူဇော်မှုဖြင့် စတင်သည်။ ထို့နောက် ဇာတ်လမ်းသည် နိုင်မီရှာရန်ညာ (Naimisharanya) သန့်ရှင်းသောတောအုပ်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ရသေ့ရှောနက (Shaunaka) နှင့် အခြားသော ရသေ့များသည် ကလိယုဂ (Kali Yuga) ၏ ဆိုးယုတ်သောလွှမ်းမိုးမှုမှ ခိုလှုံရာရှာရန် စုဝေးနေကြသည်။ ရှောနကသည် ရသေ့ဗျာသ (Vyasa) ထံမှ တိုက်ရိုက်ရရှိထားသော ပုရာဏ် (Purana) ၁၈ ကျမ်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော သုတ (Suta) ကို ချီးမွမ်းစကားဆိုသည်။ ရှောနကသည် လောကီစည်းစိမ်နှင့် နတ်သုဒ္ဓါ (Amrita) တို့ကို သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာများ နာကြားခြင်းမှရရှိသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်စုံမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြသည်။ နတ်သုဒ္ဓါသည် နတ်ပြည်တွင် ခေတ္တနေထိုင်ခွင့်ကိုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို မရှောင်လွှဲနိုင်သော်လည်း၊ ပုရာဏ်ကျမ်းများ၏ ဉာဏ်ပညာသည် ထာဝရလွတ်မြောက်ခြင်း (Moksha) ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ဟု သူကဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောနကသည် မြင့်မြတ်သောအသိပညာကို ဖော်ထုတ်ပေးပြီး မောဟကို ပယ်ဖျောက်ကာ သံသရာဝဋ်မှ လွတ်မြောက်စေသည့် ထူးမြတ်သော ဒေဝီဘာဂဝတမ်ကျမ်းကို ဟောကြားရန် သုတအား အလေးအနက် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
Granthasankhyavishayavarnanam
ဤအခန်းတွင် သုတမဟာရီရှိသည် ရေသိများအား ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ ဘဂဝတီမယ်တော်အား ပူဇော်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ သူသည် သီရိမတ်ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံ (၁၂ ခန်း၊ ၃၁၈ အခန်းခွဲ၊ ဂါထာပေါင်း ၁၈,၀၀၀) ကို ရှင်းပြသည်။ မဟာပုရာဏ၏ လက္ခဏာငါးပါးနှင့် နိုင်မီရှာရန်ညာတော၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကိုလည်း အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။
Description of the Puranas and the Vyasas of Different Yugas
ဤအခန်းတွင် သုတသည် စုဝေးနေသော ရေသိများအား မဟာပုရာဏ ၁၈ ခုနှင့် ဥပပုရာဏ ၁၈ ခုတို့၏ ပြည့်စုံသော အမျိုးအစားခွဲခြားမှုကို ဟောကြားခဲ့သည်။ သူသည် မဟာပုရာဏတစ်ခုစီအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဂါထာအရေအတွက်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး ဒေဝီဘာဂဝတမ်တွင် ဂါထာပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ပါဝင်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ သုတက ဒွါပရယုဂတိုင်းတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် ဗေဒကျမ်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်နှင့် ပုရာဏကျမ်းများကို ပြုစုရန်အတွက် ဝေဒဗျာသအဖြစ် လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးများ၊ သုဒ္ဒြာများနှင့် ပညာမသင်ကြားရသေးသူများ အပါအဝင် လူသားအားလုံး ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိပညာများကို ရရှိနိုင်စေရန် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရေသိများက ဗျာသများ၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို မေးမြန်းကြရာ သုတက လက်ရှိ ဝေဝသွတ မနုန္တရ၏ ဗျာသ ၂၈ ပါးကို စာရင်းပြုစုပြခဲ့ပြီး ခရစ်ရှ်န ဒွါပယနဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဤအခန်းသည် သီရိမဒ် ဒေဝီဘာဂဝတမ်ကို နာကြားရခြင်း၏ နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးကျေးဇူးများကို ချီးမွမ်းထားပြီး၊ ၎င်းကို ဗျာသက သူ၏ ရဟန်းသားတော် ရှုကအား သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီနတ်ဘုရားမထံတွင် လွတ်မြောက်မှုနှင့် ကြည်ညိုမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။
Devi Sarvottama Kathanam: The Declaration of the Goddess as Supreme
ဒေဝီဘာဂဝတမ် စကန္ဒ ၁၊ အခန်း ၄ တွင် ရိရှိများက ဝေဒဗျာသ၏သား ရှုကမင်းသား မွေးဖွားခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းကြသည်။ ငှက်များ၏ သားသမီးအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ဗျာသသည် သားတစ်ယောက် ရလိုစိတ် ပြင်းပြလာသည်။ နာရဒက ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနိုးတို့၏ စကားဝိုင်းကို ပြန်လည်ပြောပြရာတွင် ဗိဿနိုးက တြိမုတ္တိနတ်မင်းကြီးသုံးပါးသည် ဒေဝီရှက္ကတိ၏ အလိုတော်အောက်တွင်သာ လုပ်ဆောင်ကြသူများဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗျာသသည် မဟာဒေဝီအား ရည်စူး၍ တရားကျင့်ကြံရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
Skandha 1, Adhyaya 5: Hayagrivavatarakathanam - The Story of the Hayagriva Incarnation
ရသေ့များက သုတအား ဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် မြင်းခေါင်းကို မည်သို့ရရှိခဲ့သည်ကို မေးမြန်းကြသည်။ သုတက စစ်ပွဲကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ဗိဿနိုးသည် လေးပေါ်တွင် ခေါင်းတင်ကာ ယောဂနိဒြာ (နတ်မင်းအိပ်စက်ခြင်း) ထဲသို့ ကျရောက်သွားကြောင်း ပြောပြသည်။ နတ်ဘုရားများသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွက် သူ့ကို လိုအပ်သောကြောင့် ဗြဟ္မာက ခြတစ်ကောင်ကို ဖန်တီးကာ လေးကြိုးကို ကိုက်ဖြတ်စေပြီး သူ့ကို နိုးစေခဲ့သည်။ လေးကြိုးပြတ်သွားသောအခါ ဗိဿနိုး၏ ခေါင်းသည် ပြတ်တောက်သွားပြီး သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နတ်ဘုရားများ စိတ်ပျက်နေစဉ် ဗြဟ္မာက ဝေဒကျမ်းစာများကို မဟာမာယာဒေဝီအား ပူဇော်ပန်ကြားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် ကျေနပ်အားရကာ အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ လက္ခမီဒေဝီသည် ဗိဿနိုး၏ ရယ်မောသံကို နားလည်မှုလွဲကာ မနာလိုစိတ်ဖြင့် ခေါင်းပြတ်စေရန် ကျိန်ဆိုခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဟယဂြီဝ အမည်ရှိသော ဘီလူးသည် မြင်းခေါင်းရှိသူကသာ သတ်နိုင်သည့် ဆုလာဘ်ကို ရရှိထားသည်။ မဟာမာယာ၏ အမိန့်အရ တွဋ္ဌာနတ်မင်းသည် ဗိဿနိုး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မြင်းခေါင်းကို တပ်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး ဟယဂြီဝ အဝတာအဖြစ် ထိုဘီလူးကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။
Madhukaitabhayor Yuddhodyoga Varnanam (The Origin and Penance of Madhu and Kaitabha)
ရိရှိများက သုတအား မဓုနှင့် ကိုင်တဘ အသူရာများ၏ မူလအစကို မေးမြန်းရာမှ နားထောင်ခြင်း သုံးမျိုး (သတ်ဝိက၊ ရာဇသိက နှင့် တာမသိက) ဆိုင်ရာ ဒဿနိကဗေဒ ဆွေးနွေးချက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီး စကြဝဠာသမုဒ္ဒရာ၌ ကျိန်းစက်နေစဉ် နားဖာချေးမှ မဓုနှင့် ကိုင်တဘတို့ မွေးဖွားလာကြောင်း သုတက ရှင်းပြသည်။ ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုကို မေးခွန်းထုတ်ရင်း စကြဝဠာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြောင်းတရားကို ဆင်ခြင်ကြသည်။ ကောင်းကင်မှ ဝါဂ်ဗီဂျာ မန္တန်ကို ကြားရပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကြာ ပြင်းထန်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကြသည်။ ပရမေသွာရီ နတ်ဘုရားမက ကျေနပ်သဖြင့် ၎င်းတို့အား မိမိအလိုရှိမှသာ သေဆုံးနိုင်သောဆု (ဣစ္ဆာမရိတျု) ကို ပေးသနားသည်။ ဤစွမ်းအားကြောင့် မာန်တက်ကာ ဗြဟ္မာမင်းအား စိန်ခေါ်ကြသဖြင့် ဗြဟ္မာမင်း အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ရသည်။
Skandha 1, Adhyaya 7: Vishnu Prabodha (The Awakening of Vishnu)
ဤအခန်းတွင် ဗြဟ္မာမင်းသည် အနိုင်မတိုက်နိုင်သော မဓုနှင့် ကိုဋ္ဌဘ ဘီလူးတို့၏ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို ခံရသည်။ ၎င်းတို့ကို မအောင်နိုင်မှန်း သိရှိသောအခါ ဗိဿနိုးနတ်မင်းထံ ခိုလှုံခွင့် တောင်းခံလေသည်။ သို့သော် ဗြဟ္မာ၏ အသည်းအသန် ဆုတောင်းမှုများ ရှိသော်လည်း ဗိဿနိုးသည် ယောဂနိဒြာတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်နေသဖြင့် တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။ ယောဂနိဒြာအဖြစ် ထင်ရှားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားမသည် ဗိဿနိုး၊ သီဝနှင့် မိမိအပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဗြဟ္မာက ကောက်ချက်ချသည်။ သူမ၏ အကြွင်းမဲ့ မြင့်မြတ်မှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ဗြဟ္မာသည် သူ၏ ကြည်ညိုမှုကို လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ယောဂနိဒြာ နတ်ဘုရားမအား စကြဝဠာ၏ မူလစွမ်းအင်နှင့် ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ချီးမွမ်းကာ နက်ရှိုင်းသော စတုတ္ထီ (stuti) ကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ ဘီလူးများကို သတ်နိုင်စေရန် ဗိဿနိုးအား သူမ၏ မှော်အတတ်မှ လွှတ်ပေးရန် သူမအား တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆုတောင်းမှုကြောင့် တာမစီဒေဝီသည် ဗိဿနိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားမ နုတ်ထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ ဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အိပ်စက်ခြင်းမှ နိုးထလာကာ ဗြဟ္မာအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးကာ မကြာမီ ဖြစ်ပွားတော့မည့် တိုက်ပွဲအတွက် အခြေအနေကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။
Skandha 1, Adhyaya 8: Aradhya Nirnaya Varnanam
ဤအခန်းတွင် ရိရှိ (Rishis) များသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးနတ်ဘုရားအကြောင်း သုတ (Suta) အား မေးမြန်းကြပြီး ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရှင်ဖြစ်သော ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် ယောဂနိဒြာ (Yoganidra) ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို မည်သို့ခံရသနည်းဟူသော ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖော်ပြကြသည်။ ဗေဒကျမ်းများတွင် ဗိဿနိုး၊ သီဝနှင့် သူရိယစသည့် နတ်ဘုရားအမျိုးမျိုးကို ချီးမွမ်းထားသော်လည်း ရှက္ကတိ (Shakti) ဟုခေါ်သော မြင့်မြတ်သောစွမ်းအင်မပါဘဲ မည်သူမျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်း သုတက ရှင်းပြသည်။ ဗြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဗိဿနိုးသည် ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် သီဝသည် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ ရှက္ကတိများကြောင့်သာ ပြုလုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမမပါဘဲ သီဝသည်ပင် အလောင်းကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ရှက္ကတိသည် စဂုဏ (Saguna) နှင့် နိဂုဏ (Nirguna) နှစ်မျိုးလုံးအဖြစ် တည်ရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဗြဟ္မန် (Brahman) ဖြစ်ကြောင်း သုတက အတည်ပြုသည်။ သူမသည် ဓမ္မ၊ အတ္ထ၊ ကာမနှင့် မောက္ခတို့ကို အန္တိမပေးသနားတော်မူသောအရှင်ဖြစ်သည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုးနှင့် မဟေသျှဝရ တြိမုတ္တိတို့ပင်လျှင် သူမကို အမြဲတစေ တရားမှတ်ကြသည်။ သုတသည် ဤအမြင့်မြတ်ဆုံးအသိပညာကို ဗျာသ (Vyasa) မှ ဗိဿနိုးအထိ ပြန်လည်ခြေရာခံပြပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးနတ်ဘုရားမ၊ မူလစွမ်းအင်သည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အန္တိမကိုးကွယ်ရာဖြစ်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်ထားသည်။
Harikritamadhukaitabhavadhavarnanam: The Slaying of Madhu and Kaitabha
ဒေဝီယိုဂနိဒြာသည် ဗိဿဏုနတ်မင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဗိဿဏုနတ်မင်း နိုးလာသောအခါ ဗြဟ္မာမင်းသည် မဓုနှင့် ကိုင်တဘ အသူရာများကြောင့် ထိတ်လန့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဗိဿဏုသည် အသူရာများနှင့် နှစ်ပေါင်းငါးထောင်ကြာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အသူရာများသည် ဒေဝီထံမှ မိမိအလိုရှိမှ သေဆုံးနိုင်သော ဆုလာဘ်ကို ရရှိထားကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ ဗိဿဏုသည် မဟာမာယာဒေဝီကို အကူအညီတောင်းခံခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် အသူရာများကို မိန်းမောတွေဝေစေခဲ့သည်။ မာန်မာနတက်ကြွနေသော အသူရာများက ဗိဿဏုကို ဆုတောင်းခိုင်းရာ ဗိဿဏုက ၎င်းတို့၏ သေဆုံးခြင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က ရေမရှိသော မြေပေါ်တွင် သတ်ရန် တောင်းဆိုသဖြင့် ဗိဿဏုသည် ၎င်း၏ ပေါင်ပေါ်တွင် တင်၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Shiva-vara-dana-varnanam: Shiva's Boon to Vyasa
ရေရှိများက ဝေဒဗျာသသည် သူ၏သားဖြစ်သူ ရှုကကို မည်သို့ရရှိခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။ သုတက ဗျာသသည် မေရုတောင်ပေါ်တွင် မဟာမာယာကို ရည်မှန်း၍ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာ ကျင့်ကြံခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ သီဝနတ်မင်းက ပညာရှိသောသားကို ရရှိစေရန် ဆုပေးခဲ့သည်။ ဗျာသသည် အာရဏီကို မွှေနှောက်နေစဉ် နတ်သမီး ဂရိတာချီကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ရဟန်းဘောင်နှင့် လောကီအာရုံကြား စိတ်ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သည်။
Budhotpatti: The Abduction of Tara and the Birth of Budha
ဤအခန်းတွင် တာရာကာမာယစစ်ပွဲနှင့် ဗုဒ္ဓ (Budha) ဖွားမြင်ခြင်းအကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဗြိဟသ္ပတိ၏ဇနီး တာရာသည် လနတ်သားနှင့် ချစ်ကြိုက်မိကြသည်။ လနတ်သားက သူမကို ပြန်မပေးသောအခါ နတ်ဒေဝါများနှင့် အသူရာများအကြား စစ်ပွဲကြီးဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာမင်းက ကြားဝင်စေ့စပ်ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရသော တာရာကို ပြန်ပေးစေခဲ့သည်။ တာရာသည် သားတစ်ယောက်ဖွားမြင်ပြီး လနတ်သား၏သားဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ လနတ်သားက ထိုကလေးကို ဗုဒ္ဓဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။
Skandha 1, Adhyaya 12: Sudyumna Stuti
မင်းကြီး သုဒယုမ္နသည် ပါဝတီဒေဝီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မည်သည့်အမျိုးသားကိုမဆို အမျိုးသမီးအဖြစ် ပြောင်းလဲစေရန် သီဝနတ်မင်း ကျိန်ဆိုထားသော ကုမာရဝနတောအုပ်အတွင်းသို့ မတော်တဆ ဝင်ရောက်မိခဲ့သည်။ အိလာအမည်ရှိ အမျိုးသမီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ဗုဒ္ဓနတ်မင်းနှင့် လက်ထပ်ကာ ပုရုရဝကို ဖွားမြင်ခဲ့သည်။ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖြစ်ရသော အိလာသည် ရိရှိ ဝသိသျှထထံမှ အကူအညီတောင်းခံရာ ဝသိသျှထက သီဝနတ်မင်းကို ဖျောင်းဖျပေးခဲ့သည်။ သီဝနတ်မင်းသည် ကျိန်စာကို လျှော့ပေါ့ပေးကာ သုဒယုမ္နအား လစဉ် ကျား၊ မ လဲလှယ်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ တိုင်းသူပြည်သားများက ဤအစီအစဉ်ကို မကျေနပ်ကြသဖြင့် သုဒယုမ္နသည် ပုရုရဝအား နန်းတင်ကာ တောထွက်ခဲ့သည်။ ရိရှိ နာရဒ၏ အကြံပေးချက်အရ သုဒယုမ္နသည် မြင့်မြတ်သော ကိုးလုံးပါ နဝက္ခရီဂါထာကို ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။ ဤကြည်ညိုမှုကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုဝနေသွရီဒေဝီ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ သုဒယုမ္နသည် ဒေဝီအား အမြင့်ဆုံးသော နိဂုဏနှင့် သဂုဏ အရှိတရား၊ တြိမုတ္တိနတ်မင်းများထက် သာလွန်သူနှင့် မြင့်မြတ်သော စွမ်းအား (သက္ကတိ) အားလုံး၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် ချီးမွမ်းဂုဏ်ပြုသော ဂါထာ (သတုတိ) ကို ဆက်သခဲ့သည်။ ဤကြည်ညိုမှုကြောင့် ဒေဝီသည် သုဒယုမ္နအား မိမိ၏ မြင့်မြတ်သော ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားခြင်းဖြစ်သော အမြင့်ဆုံး လွတ်မြောက်မှု (သာယုဇျမုတ္တိ) ကို ပေးသနားခဲ့သည်။
The Story of Pururavas and Urvashi
ဤအခန်းတွင် မင်းကြီး ပုရုရဝါးနှင့် နတ်သမီး ဥရဝါသီတို့၏ ကျော်ကြားသော ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဗြဟ္မာ၏ ကျိန်စာကြောင့် လူ့ပြည်သို့ ရောက်လာသော ဥရဝါသီသည် စည်းကမ်းချက် ၃ ချက်ဖြင့် မင်းကြီးနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ စည်းကမ်းပျက်ယွင်းသောအခါ သူမ ထွက်ခွာသွားပြီး မင်းကြီးအား တော်ဝင်တာဝန်များကို ပြန်လည်ထမ်းဆောင်ရန် ဆုံးမခဲ့သည်။
Vyasa's Description of Grihastha Dharma and the Birth of Shuka
ဤအခန်းတွင် ဝေဒဗျာသသည် ကြက်တူရွေးအသွင်ဆောင်သော နတ်သမီး ဂရိတာချီကို စွဲလန်းပြီးနောက် မီးမွှေးသောသစ်သား (Arani) မှ ရရှိသော ရသေ့ရှုက၏ ထူးဆန်းသောမွေးဖွားခြင်းအကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ရှုကသည် မွေးဖွားစဉ်ကပင် အလင်းရရှိပြီးသားဖြစ်သည်။ ဗြိဟသ္ပတိထံတွင် ဝေဒပညာသင်ကြားပြီးနောက် ရှုကသည် ဗျာသထံ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဗျာသသည် မျိုးဆက်ပြတ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ရှုကအား အိမ်ထောင်ပြုရန် တိုက်တွန်းသော်လည်း ရှုကက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ဗျာသသည် အိမ်ထောင်သည်ဘဝ၏ ကောင်းကျိုးများကို ရှင်းပြခဲ့သည်။
Shuka Vairagya Varnanam
ဤအခန်းတွင် ရှုကသည် လောကီဘဝအပေါ် အလွန်အမင်း ငြီးငွေ့ခြင်း (vairagya) ကို ဖော်ပြပြီး ဖခင်ဗျာသ၏ အိမ်ထောင်ပြုရန် တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ မိသားစုဘဝ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် လောဘတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မီးမောင်းထိုးပြပြီး ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုးနှင့် သီဝနတ်မင်းတို့ပင် ကံ၏အကျိုးကို ခံစားရကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ဗျာသ၏ သံယောဇဉ်ကို မြင်သောအခါ ရှုကသည် မဟာဒေဝီ၏ မာယာတန်ခိုးကို အံ့သြမိသည်။ ဗျာသသည် သားဖြစ်သူအား သီရိမတ်ဒေဝီဘာဂဝတမ်ကို လေ့လာရန် အကြံပြုပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြခဲ့သည်။
Vyasopadeshavarnanam
ဤအခန်းတွင် ဒေဝီဘာဂဝတပုရာဏ၏ မြင့်မြတ်သောလွှဲပြောင်းမှုကို ဖော်ပြထားသည်။ မဟာလက္ချမီသည် ဗိဿနိုးနတ်မင်းအား နိရဂုဏပရာရှက္ကတိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသဘာဝနှင့် သူမ၏ထင်ရှားမှုများကို ရှင်းပြသည်။ ဗိဿနိုးသည် ဗြဟ္မာအား ဘာဂဝတ၏မျိုးစေ့ဖြစ်သော မြင့်မြတ်သောလင်္ကာတစ်ဝက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ဗျာသသည် ဤအသိပညာကို ဗိဿနိုးမှ ဗြဟ္မာ၊ နာရဒနှင့် နောက်ဆုံးတွင် မိမိထံသို့ ဆင်းသက်လာပုံကို ခြေရာခံခဲ့သည်။ ဗျာသသည် သူ၏သားဖြစ်သူ ရှုကအား ဤကျမ်းစာကို လေ့လာရန် ညွှန်ကြားသော်လည်း ရှုကသည် စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သားဖြစ်သူ၏ သံသယများကို ပြေပျောက်စေရန် ဗျာသသည် ရှုကအား မိထိလာပြည်မှ ဇနကမင်းကြီးထံ သွားရောက်ရန် အကြံပြုခဲ့သည်။
Shuka's Entrance into the Royal Palace (Shukasya Rajamandirapraveshavarnanam)
Shuka သည် သူ၏ဖခင် Vyasa ထံမှ Mithila ရှိ ဘုရင် Janaka ထံသို့ သွားရောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံခဲ့သည်။ Vyasa က ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ Mithila တွင် Shuka သည် အစောင့်တစ်ဦးနှင့် တွယ်တာသူနှင့် မတွယ်တာသူတို့၏ ကွာခြားချက်ကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ နန်းတော်တွင် လှပသော အမျိုးသမီးများက သူ့ကို ဖြားယောင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း Shuka သည် သူတို့ကို မိခင်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ တရားထိုင်ခြင်းဖြင့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။
Janaka's Teachings to Shuka (Janakopadesha Varnanam)
အခန်း ၁၈ တွင် သုတသည် မိထိလာပြည်ရှိ ဘုရင်ဇနက၏ နန်းတော်သို့ ရေသိရှုက ရောက်ရှိလာပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ လွတ်မြောက်မှုအတွက် လမ်းညွှန်မှုကို ရှာဖွေရင်း ရှုကသည် အိမ်ထောင်သည်ဘဝ (Grihastha) ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဇနကအား မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဇနကသည် ဝေဒအာရှမစနစ်ကို ရှင်းပြပြီး လိုအင်ဆန္ဒများကို အောင်နိုင်ရန် ဘဝ၏ အဆင့်လေးဆင့်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖြတ်သန်းရမည်ဟု အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ချည်နှောင်မှုနှင့် လွတ်မြောက်မှုသည် စိတ်ထဲတွင်သာ ရှိသောကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ဇီဝမုတ္တ (အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်သူ) ဟု အခိုင်အမာ ဆိုခဲ့သည်။
Shuka's Marriage and Ascent to Heaven (Shukasya Vivahadikaryavarnanam)
ဤအခန်းတွင် ရှုကသည် ဘုရင်ဂျနကအား မင်းမှုရေးရာများနှင့် လောကီမာယာများကြားတွင် စစ်မှန်သော စွန့်လွှတ်ခြင်းကို မည်သို့ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဂျနကက စစ်မှန်သော လွတ်မြောက်ခြင်း (Jivanmukti) သည် စိတ်၏ မတွယ်တာမှုတွင် တည်ရှိကြောင်း၊ 'ငါ့ဥစ္စာ' ဟု ထင်မြင်ခြင်းသည် အနှောင်အဖွဲ့ဖြစ်ပြီး 'ငါ့ဥစ္စာမဟုတ်' ဟု သိမြင်ခြင်းသည် လွတ်မြောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ကျေနပ်အားရမှုရှိသော ရှုကသည် ဗျာသ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွားကာ ပီဝါရီနှင့် လက်ထပ်ပြီး မျိုးနွယ်စုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နာရဒ၏ သွန်သင်ချက်များဖြင့် လမ်းညွှန်မှုခံယူကာ ရှုကသည် လောကကို စွန့်လွှတ်ကာ ကိုင်လာသတောင်သို့ သွားရောက်ပြီး စကြဝဠာနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ဗျာသသည် သူ၏သားကို အော်ဟစ်ခေါ်ယူရာ တောင်တန်းများက သူ၏အသံကို ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။ အရှင်သီဝသည် ဝမ်းနည်းနေသော ဖခင်ကို နှစ်သိမ့်ရန် ပေါ်လာပြီး ရှုက၏ မြင့်မြတ်သော အခြေအနေကို ရှင်းပြကာ ဗျာသအား သူ၏သားအရိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်စေရန် ဆုလာဘ်ပေးသော်လည်း ဗျာသသည် ခွဲခွာရခြင်းအတွက် အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။
Dhritarashtradinamutpattivarnanam (Description of the Birth of Dhritarashtra and Others)
အခန်း ၂၀ တွင် သုတသည် ကုရုမင်းဆက် ဆက်ခံပုံကို ရှင်းပြသည်။ ဘုရင် ရှန်တာနု ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ဘီရှ်မာသည် ချစ်တရန်ဂဒါကို နန်းတင်ခဲ့သော်လည်း ဂန္ဓဗ္ဗတစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဝိစိတြဝီရိယသည် ဘုရင်ဖြစ်လာသည်။ သူ၏အတွက် ကြင်ယာတော်များ ရရှိရန် ဘီရှ်မာသည် ကာသီမင်းသမီး သုံးဦးကို သူတို့၏ ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပွဲ (Swayamvara) မှ ပြန်ပေးဆွဲခဲ့သည်။ အကြီးဆုံးဖြစ်သူ အမ်ဘာသည် ရှာလ်ဗာမင်းကို ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း ဝန်ခံသဖြင့် ဘီရှ်မာက လွှတ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ရှာလ်ဗာက သူမကို အခြားသူတစ်ဦးက အနိုင်ရသွားပြီဟုဆိုကာ ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ဘီရှ်မာကလည်း သူမ၏နှလုံးသားမှာ ရှာလ်ဗာထံတွင် ရှိနေသောကြောင့် ငြင်းပယ်ခဲ့ရာ သူမသည် ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဝိစိတြဝီရိယသည် အမ်ဘီကာနှင့် အမ်ဘာလီကာတို့နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သော်လည်း သားသမီးမထွန်းကားဘဲ အဆုတ်ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ မင်းဆက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သတ္တဝတီသည် ဘီရှ်မာအား အမွေခံများ ရရှိရန် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း သူသည် ဗြဟ္မစရိယအဓိဋ္ဌာန်ကို စောင့်ထိန်းကာ နိယောဂ (Niyoga) နည်းလမ်းကို အကြံပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် သတ္တဝတီသည် သူမ၏ သားဦးဖြစ်သူ ရိရှိ ဗျာသကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။ နိယောဂနည်းလမ်းဖြင့် ဗျာသသည် အမ်ဘီကာနှင့် မျက်မမြင် ဓရိတရဋ္ဌ၊ အမ်ဘာလီကာနှင့် ဖျော့တော့သော ပန္ဒု၊ အစေခံတစ်ဦးနှင့် ပညာရှိ ဝိဒူရတို့ကို မွေးဖွားပေးခဲ့ပြီး ကုရုမင်းဆက်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။
The First Skandha establishes the supreme authority of the Goddess Mahamaya. It illustrates that even the cosmic trinity of Brahma, Vishnu, and Shiva operates under Her power, as seen in the stories of Yoga Nidra and the Hayagriva avatar.
Unlike other texts where Vishnu defeats them solely by his prowess, here he fights them for 5000 years and realizes they are invincible. He invokes the Goddess, who bewilders the demons with her enchanting glances, leading them to grant Vishnu a boon which he uses to slay them.
The narrative highlights the path of true renunciation or Vairagya. Vyasa sends his detached son Shuka to King Janaka, who teaches him that true liberation comes from performing one's duties without attachment, leading Shuka to attain ultimate spiritual realization.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.