
Shashthi Upakhyana Varnanam: The Story of Goddess Shashthi
ဤအခန်းတွင် ရေသိနာရဒသည် ကလေးငယ်များကို စောင့်ရှောက်သော နတ်ဘုရားမ Shashthi အကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာ၏ စိတ်မှမွေးဖွားသောသမီးတော် Devasena၊ Skanda ၏ဇနီးနှင့် Mula Prakriti ၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံဖြစ်ကြောင်း ဗိဿနိုးနတ်ဘုရားက ရှင်းပြသည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် သားသမီးမရရှိဘဲ ကြာမြင့်စွာနေခဲ့ရသော ဘုရင် Priyavrata ၏အကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ Putreshti Yajna ပြုလုပ်ပြီးနောက် သားတစ်ယောက်ရသော်လည်း ကလေးမှာ အသေမွေးလာခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဘုရင်သည် ကလေးကို သုသာန်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ Shashthi နတ်ဘုရားမ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ကံတရားအကြောင်းကို ဟောကြားပြီး ကလေးကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးခဲ့သည်။
Verse 1
षष्ठ्युपाख्यानवर्णनम् नारद उवाच अनेकानां च देवीनां श्रुतमाख्यानमुत्तमम् । अन्यासां चरितं ब्रह्मन् वद वेदविदांवर
ရှသျှဌီ ဒေဝီ၏ ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြချက်။ နာရဒက လျှောက်ထားသည်မှာ- အို ဗြဟ္မာ! ဗေဒကျမ်းတတ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော အရှင်! ကျွန်ုပ်သည် ဒေဝီအများအပြား၏ ထူးမြတ်သော ဇာတ်လမ်းများကို ကြားနာပြီးပါပြီ။ ယခု အခြားသော ဒေဝီတို့၏ နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြောပြပေးပါ။
Verse 2
श्रीनारायण उवाच सर्वासां चरितं विप्र वेदेषु च पृथक्पृथक् । पूर्वोक्तानां च देवीनां कासां श्रोतुमिहेच्छसि
သီရိ နာရာယဏက မိန့်ကြားသည်မှာ- အို ပုဏ္ဏား! ဒေဝီအားလုံး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဗေဒကျမ်းများတွင် သီးခြားစီ ဖော်ပြထားသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော ဒေဝီများထဲမှ မည်သူ၏ ဇာတ်လမ်းကို ယခု ကြားနာလိုသနည်း။
Verse 3
नारद उवाच षष्ठी मङ्गलचण्डी च मनसा प्रकृतेः कला । उत्पत्तिमासां चरितं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
နာရဒက လျှောက်ထားသည်မှာ- မူလ ပရကရိတိ၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကြသော ရှသျှဌီ၊ မင်္ဂလာစဏ္ဍီနှင့် မနသာ ဒေဝီတို့၏ မူလအစနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို အမှန်အတိုင်း ကြားနာလိုပါသည်။
Verse 4
श्रीनारायण उवाच षष्ठांशा प्रकृतेर्या च सा च षष्ठी प्रकीर्तिता । बालकानामधिष्ठात्री विष्णुमाया च बालदा
သီရိ နာရာယဏက မိန့်ကြားသည်မှာ- ပရကရိတိ၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံ ဖြစ်သောသူကို ရှသျှဌီဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ သူမသည် ကလေးသူငယ်များကို စောင့်ရှောက်သော နတ်ဘုရားမ၊ ဗိဿနိုး၏ မာယာ (ဝိသျှဏုမာယာ) နှင့် ကလေးများကို ပေးသနားသောသူ ဖြစ်သည်။
Verse 5
मातृकासु च विख्याता देवसेनाभिधा च या । प्राणाधिकप्रिया साध्वी स्कन्दभार्या च सुव्रता
သူမသည် မာတိကာ (မြင့်မြတ်သော မိခင်များ) ထဲတွင် ဒေဝသေနာ အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသည်။ သူမသည် စကန္ဒ (ကာတိကေယ) ၏ သစ္စာရှိသော ဇနီးဖြစ်ပြီး သူ့အသက်ထက်ပင် ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်သည်။
Verse 6
आयुःप्रदा च बालानां धात्री रक्षणकारिणी । सततं शिशुपार्श्वस्था योगेन सिद्धियोगिनी
သူမသည် ကလေးများကို အသက်ရှည်စေ၏၊ သူနာပြုနှင့် အကာအကွယ်ပေးသူအဖြစ် ဆောင်ရွက်၏။ သိဒ္ဓိယောဂီနီ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ယောဂစွမ်းအားဖြင့် ကလေးငယ်များ၏ အနားတွင် အမြဲရှိနေတတ်သည်။
Verse 7
तस्याः पूजाविधिं ब्रह्मनितिहासमिदं शृणु । यच्छ्रुतं धर्मवक्येण सुखदं पुत्रदं परम्
အို ဗြဟ္မာ! သူမကို ပူဇော်နည်းနှင့် ဤသမိုင်းဝင် ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပါ။ ၎င်းကို ကျွန်ုပ်သည် ဓမ္မ၏ နှုတ်မှ ကြားနာခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ချမ်းသာသုခနှင့် သားရတနာကို ပေးစွမ်းနိုင်သော အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။
Verse 8
राजा प्रियव्रतश्चासीत्स्वायम्भुवमनोः सुतः । योगीन्द्रो नोद्वहद्भार्यां तपस्यासु रतः सदा
ဆွာယမ်ဘူဝ မနု၏ သားတော် ပရိယဝရတ အမည်ရှိသော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိလေသည်။ သူသည် ကြီးမြတ်သော ယောဂီတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အမြဲတစေ ခြိုးခြံချွေတာစွာ ကျင့်ကြံနေသဖြင့် အိမ်ထောင်မပြုခဲ့ပေ။
Verse 9
ब्रह्माज्ञया च यत्नेन कृतदारो बभूव ह । सुचिरं कृतदारश्च न लेभे तनयं मुने
အို မုနိ။ ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် သူသည် အားထုတ်မှုများစွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် အိမ်ထောင်ပြုပြီး အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် သားရတနာ မရရှိခဲ့ပေ။
Verse 10
पुत्रेष्टियज्ञं तं चापि कारयामास कश्यपः । मालिन्यं तस्य कान्तायै मुनिर्यज्ञचरुं ददौ
ရသေ့ ကဿပသည် သူ့အား ပုတြေဋ္ဌိယဇ် (သားရတနာရရှိရန် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရသေ့သည် ယဇ်ပူဇော်သော အစားအစာ (ချာရု) ကို သူ၏ဇနီး မာလိနီအား ပေးခဲ့သည်။
Verse 11
भुक्त्वा च तं चरुं तस्याः सद्यो गर्भो बभूव ह । दधार तं च सा देवी दैवं द्वादशवत्सरम्
ထိုချာရုကို စားသုံးပြီးနောက် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဝန်ရရှိခဲ့သည်။ နတ်မင်းတို့၏ စီမံမှုဖြင့် မိဖုရားသည် ထိုကိုယ်ဝန်ကို တစ်ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ဆောင်ထားခဲ့သည်။
Verse 12
ततः सुषाव सा ब्रह्मन् कुमारं कनकप्रभम् । सर्वावयवसम्पन्नं मृतमुत्तारलोचनम्
အို ဗြာဟ္မဏ။ ထို့နောက် သူမသည် ရွှေအဆင်းရှိသော၊ အင်္ဂါရပ်အားလုံး ပြည့်စုံသော သားတော်ကို ဖွားမြင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသားတော်သည် မျက်လုံးများ လန်လျက် သေဆုံးလျက် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
Verse 13
तं दृष्ट्वा रुरुदुः सर्वा नार्यश्च बान्धवस्त्रियः । मूर्च्छामवाप तन्माता पुत्रशोकेन भूयसा
သေဆုံးနေသော ကလေးကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးများနှင့် ဆွေမျိုးများအားလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ ငိုကြွေးကြလေသည်။ မိခင်ဖြစ်သူသည် သားတော်ကို ဆုံးရှုံးရသည့်အတွက် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းကာ သတိလစ်သွားခဲ့သည်။
Verse 14
श्मशानं च ययौ राजा गृहीत्वा बालकं मुने । रुरोद तत्र कान्तारे पुत्रं कृत्वा स्ववक्षसि
အို မုနိ။ ရှင်ဘုရင်သည် သေဆုံးနေသော ကလေးကို ယူဆောင်ကာ သုသာန်သို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတွင် သူသည် သားတော်ကို ရင်ခွင်၌ ပိုက်ထားကာ ငိုကြွေးလေသည်။
Verse 15
नोत्सृजद् बालकं राजा प्राणांस्त्यक्तुं समुद्यतः । ज्ञानयोगं विसस्मार पुत्रशोकात्सुदारुणात्
ရှင်ဘုရင်သည် ကလေးကို လွှတ်ရန် ငြင်းဆန်ပြီး မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သားတော်အတွက် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် သူသည် ဉာဏယောဂ (အသိပညာနှင့် စွန့်လွှတ်ခြင်းလမ်းစဉ်) ကို လုံးဝမေ့လျော့သွားခဲ့သည်။
Verse 16
एतस्मिन्नन्तरे तत्र विमानं च ददर्श सः । शुद्धस्फटिकसंकाशं मणिराजविनिर्मितम्
ထိုအတောအတွင်း သူသည် ထိုနေရာသို့ ကောင်းကင်ယာဉ် (ဝိမာန) တစ်စင်း ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် စင်ကြယ်သော ဖန်သားကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး အကောင်းဆုံးသော ကျောက်မျက်ရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
Verse 17
तेजसा ज्वलितं शश्वच्छोभितं क्षौमवाससा । नानाचित्रविचित्राढ्यं पुष्पमालाविराजितम्
၎င်းသည် အမြဲတစေ ရောင်ခြည်များဖြင့် တောက်ပနေပြီး ပိုးထည်အဝတ်အစားများဖြင့် လှပစွာ ဆင်ယင်ထားကာ အမျိုးမျိုးသော အံ့ဖွယ်ပန်းချီကားများဖြင့် ကြွယ်ဝစွာ အလှဆင်ထားပြီး ပန်းမာလ်များဖြင့် ဝေဆာနေသည်။
Verse 18
ददर्श तत्र देवीं च कमनीयां मनोहराम् । श्वेतचम्पकवर्णाभां शश्वत्सुस्थिरयौवनाम्
ထိုအတွင်း၌ သူသည် လှပ၍ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်သမီးတစ်ပါးကို မြင်လေသည်။ သူမ၏ အသားအရောင်မှာ စံပယ်ဖြူပန်းကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ထာဝရနုပျိုခြင်းနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။
Verse 19
ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम् । कृपामयीं योगसिद्धां भक्तानुग्रहकातराम्
သူမ၏မျက်နှာသည် နူးညံ့သောအပြုံးဖြင့် တောက်ပနေပြီး ရတနာအဆင်တန်ဆာများဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။ သူမသည် ကရုဏာနှင့်ပြည့်စုံပြီး ယောဂကျင့်စဉ်တွင် ကျွမ်းကျင်ကာ သူမ၏ကြည်ညိုသူများကို ကျေးဇူးပြုရန် စိတ်အားထက်သန်တော်မူ၏။
Verse 20
दृष्ट्वा तां पुरतो राजा तुष्टाव परमादरात् । चकार पूजनं तस्या विहाय बालकं भुवि
သူမကို ရှေ့တွင်မြင်လျှင် မင်းကြီးသည် အလွန်ရိုသေစွာ ချီးမွမ်းလေသည်။ သေဆုံးနေသော ကလေးငယ်ကို မြေပေါ်တွင် ထားခဲ့ပြီး သူမကို စတင်ပူဇော်လေသည်။
Verse 21
पप्रच्छ राजा तां तुष्टां ग्रीष्मसूर्यसमप्रभाम् । तेजसा ज्वलितां शान्तां कान्तां स्कन्दस्य नारद
အို နာရဒ။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် နွေရာသီနေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော၊ စွမ်းအင်များဖြင့် ထွန်းလင်းသော၊ ငြိမ်းချမ်းသော၊ စကန္ဒ၏ ချစ်လှစွာသော ဇနီးဖြစ်သော နတ်သမီးကို မေးမြန်းလေသည်။
Verse 22
राजोवाच का त्वं सुशोभने कान्ते कस्य कान्तासि सुव्रते । कस्य कन्या वरारोहे धन्या मान्या च योषिताम्
မင်းကြီးက မေးသည်မှာ- အို အလွန်လှပသော အရှင်မ။ သင်သည် မည်သူနည်း။ အို သီလရှိသော အရှင်မ၊ သင်သည် မည်သူ၏ ဇနီးနည်း။ အို လှပသော အမျိုးသမီး၊ သင်သည် မည်သူ၏ သမီးနည်း။ သင်သည် အမှန်ပင် ကောင်းချီးခံစားရပြီး အမျိုးသမီးများထဲတွင် အလေးစားရဆုံး ဖြစ်ပါသည်။
Verse 23
नृपेन्द्रस्य वचः श्रुत्वा जगन्मङ्गलचण्डिका । उवाच देवसेना सा देवानां रणकारिणी
မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ စကြဝဠာ၏ မင်္ဂလာရှိသော မင်္ဂလာစဏ္ဍီကာ ဖြစ်ပြီး နတ်မင်းများအတွက် စစ်တိုက်ပေးသော စစ်သေနာပတိ (ဒေဝသေနာ) ဖြစ်သော ထိုနတ်သမီးသည် စကားပြောလေသည်။
Verse 24
देवानां दैत्यग्रस्तानां पुरा सेना बभूव सा । जयं ददौ सा तेभ्यश्च देवसेना च तेन सा
ရှေးခေတ်က နတ်မင်းများသည် ဒေတျာ (ဘီလူး) များ၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရသောအခါ သူမသည် သူတို့၏ စစ်တပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူတို့ကို အောင်ပွဲပေးခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းကြောင့် သူမကို ဒေဝသေနာဟု လူသိများသည်။
Verse 25
श्रीदेवसेनोवाच ब्रह्मणो मानसी कन्या देवसेनाहमीश्वरी । सृष्ट्वा तां मनसा धाता ददौ स्कन्दाय भूमिप
သီရိဒေဝသေနာက ပြောသည်မှာ- အို မင်းကြီး။ ကျွန်ုပ်သည် ဗြဟ္မာ၏ စိတ်မှမွေးဖွားသော သမီးတော် ဒေဝသေနာ နတ်သမီး ဖြစ်ပါသည်။ ဖန်ဆင်းရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် ကျွန်ုပ်ကို သူ၏စိတ်မှ ဖန်ဆင်းပြီးနောက် စကန္ဒနှင့် လက်ထပ်ပေးခဲ့သည်။
Verse 26
मातृकासु च विख्याता स्कन्दभार्या च सुव्रता । विश्वे षष्ठीति विख्याता षष्ठांशा प्रकृतेः परा
ကျွန်ုပ်သည် မာတိကာများထဲတွင် စကန္ဒ၏ သစ္စာရှိသော ဇနီးအဖြစ် ကျော်ကြားပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ပရကတိ၏ မြတ်သော ခြောက်ပုံတစ်ပုံ ဖြစ်သောကြောင့် စကြဝဠာတွင် သဿသျှတီ (Shashthi) ဟု ကျော်ကြားပါသည်။
Verse 27
अपुत्राय पुत्रदाहं प्रियादात्री प्रियाय च । धनदाहं दरिद्रेभ्यः कर्मिभ्यश्च स्वकर्मदा
ကျွန်ုပ်သည် သားသမီးမရှိသူများကို သားသမီးပေးသူ၊ ချစ်သူလိုချင်သူများကို ချစ်သူပေးသူ၊ ဆင်းရဲသားများကို ချမ်းသာပေးသူနှင့် ကံတရားကို ဆောင်ရွက်သူများကို ကံ၏အကျိုးပေးသူ ဖြစ်ပါသည်။
Verse 28
सुखं दुःखं भयं शोको हर्षो मङ्गलमेव च । सम्पत्तिश्च विपत्तिश्च सर्वं भवति कर्मणा
ချမ်းသာခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ ကြောက်ရံခြင်း၊ စိုးရိမ်ခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ မင်္ဂလာရှိခြင်း၊ ကြွယ်ဝခြင်းနှင့် ဘေးဒုက္ခ—အရာအားလုံးသည် မိမိ၏ကံကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Verse 29
कर्मणा बहुपुत्रश्च वंशहीनः स्वकर्मणा । कर्मणा मृतपुत्रश्च कर्मणा चिरजीवनः
ကံကြောင့် သားများစွာရရှိပြီး မိမိ၏ကံကြောင့်ပင် သားသမီးမရှိဘဲ ဖြစ်ရသည်။ ကံကြောင့် သားသေဆုံးမှုကို ခံစားရပြီး ကံကြောင့်ပင် အသက်ရှည်သောသားကို ရရှိသည်။
Verse 30
कर्मणा गुणवांश्चैव कर्मणा चाङ्गहीनकः । कर्मणा बहुभार्यश्च भार्याहीनश्च कर्मणा
ကံကြောင့် လူတစ်ဦးသည် သီလရှိသူနှင့် အရည်အချင်းရှိသူ ဖြစ်လာပြီး ကံကြောင့်ပင် အင်္ဂါမစုံဘဲ မွေးဖွားလာရသည်။ ကံကြောင့် ဇနီးများစွာရရှိပြီး ကံကြောင့်ပင် ဇနီးမရှိဘဲ ဖြစ်ရသည်။
Verse 31
कर्मणा रूपवान्धर्मी रोगी शश्वत्स्वकर्मणा । कर्मणा च भवेद्व्याधिः कर्मणाऽऽरोग्यमेव च
ကံကြောင့် လူတစ်ဦးသည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး တရားစောင့်သူ ဖြစ်လာကာ မိမိ၏ကံကြောင့်ပင် အမြဲတစေ ဖျားနာနေရသည်။ ကံကြောင့် ရောဂါဖြစ်ပွားပြီး ကံကြောင့်ပင် ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်လာသည်။
Verse 32
तस्मात्कर्म परं राजन् सर्वेभ्यश्च श्रुतौ श्रुतम् । इत्येवमुक्त्वा सा देवी गृहीत्वा बालकं मुने
ထို့ကြောင့် အိုမင်းကြီး၊ ကံသည် အရာအားလုံးထက် သာလွန်မြင့်မြတ်၏။ ဤသည်မှာ ဝေဒကျမ်းများတွင် ကြားသိရသောအချက်ဖြစ်သည်။ အိုရသေ့၊ ဤသို့ဆိုကာ နတ်သမီးသည် သေဆုံးနေသောကလေးကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
Verse 33
महाज्ञानेन सा देवी जीवयामास लीलया । राजा ददर्श तं बालं सस्मितं कनकप्रभम्
နတ်သမီးသည် သူမ၏ မြင့်မြတ်သောအသိဉာဏ်ဖြင့် ကလေးကို ကစားသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ အသက်ပြန်သွင်းပေးခဲ့သည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ပြုံးရွှင်ကာ ရွှေရောင်အဆင်းရှိသော အသက်ရှင်နေသည့်ကလေးကို မြင်တွေ့ရလေသည်။
Verse 34
देवसेना च पश्यन्तं नृपमापृच्छ्य सा तदा । गृहीत्वा बालकं देवी गगनं गन्तुमुद्यता
ထို့နောက် မင်းကြီးကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဒေဝသေနာနတ်သမီးသည် ခွင့်ပန်ကာ ကလေးကိုပွေ့ချီ၍ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။
Verse 35
पुनस्तुष्टाव तां राजा शुष्ककण्ठोष्ठतालुकः । नृपस्तोत्रेण सा देवी परितुष्टा बभूव ह
မင်းကြီးသည် (ကလေးကို ထပ်မံဆုံးရှုံးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့်) လည်ချောင်း၊ နှုတ်ခမ်းနှင့် အာခေါင်တို့ ခြောက်ကပ်လျက် သူမကို ထပ်မံချီးမွမ်းလေသည်။ မင်းကြီး၏ ချီးမွမ်းဂါထာကြောင့် နတ်သမီးသည် အလွန်ကျေနပ်အားရသွားသည်။
Verse 36
उवाच तं नृपं ब्रह्मन् वेदोक्तं कर्मनिर्मितम् । देव्युवाच त्रिषु लोकेषु त्वं राजा स्वायम्भुवमनोः सुतः
အို ဗြာဟ္မဏ၊ ထို့နောက် သူမသည် တာဝန်ဝတ္တရားများ ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေဒကျမ်းလာ စကားများကို မင်းကြီးအား မိန့်ကြားလေသည်။ နတ်သမီးက "သင်သည် လောကသုံးပါးတွင် ကြီးမြတ်သောမင်းဖြစ်ပြီး သွာယမ္ဘူဝမနု၏ သားတော်ဖြစ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။
Verse 37
मम पूजां च सर्वत्र कारयित्वा स्वयं कुरु । तदा दास्यामि पुत्रं ते कुलपद्मं मनोहरम्
နေရာတိုင်းတွင် ငါ့ကို ပူဇော်ပွဲများ ပြုလုပ်စေပြီး သင်ကိုယ်တိုင်လည်း ပူဇော်လော့။ ထိုအခါ သင်၏မျိုးနွယ်အတွက် ကြာပန်းကဲ့သို့ဖြစ်သော ဤလှပသောသားတော်ကို ငါပေးမည်။
Verse 38
सुव्रतं नाम विख्यातं गुणवन्तं सुपण्डितम् । जातिस्मरं च योगीन्द्रं नारायणकलात्मकम्
သူသည် သုဝရတ အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ သူသည် သီလနှင့် ပြည့်စုံ၍ ပညာရှိပြီး အတိတ်ဘဝကို အောက်မေ့နိုင်သူ၊ ယောဂီမြတ်နှင့် နာရာယဏ၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 39
शतक्रतुकरं श्रेष्ठं क्षत्रियाणां च वन्दितम् । मत्तमातङ्गलक्षाणां धृतवन्तं बलं शुभम्
သူသည် ယဇ်ပူဇော်မှု တစ်ရာကို ပြုလိမ့်မည်။ ခတ္တိယတို့တွင် အမြတ်ဆုံးနှင့် အလေးစားရဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဆင်ရိုင်းတစ်သိန်း၏ အားအင်နှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။
Verse 40
धनिनं गुणिनं शुद्धं विदुषां प्रियमेव च । योगिनां ज्ञानिनां चैव सिद्धिरूपं तपस्विनाम्
သူသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝ၍ သီလရှိပြီး စင်ကြယ်သူ၊ ပညာရှိတို့ ချစ်ခင်သူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယောဂီများ၊ ပညာရှိများနှင့် ရသေ့များအတွက် သူသည် သိဒ္ဓိ၏ ကိုယ်ပွားသဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။
Verse 41
यशस्विनं च लोकेषु दातारं सर्वसम्पदाम् । इत्येवमुक्त्वा सा देवी तस्मै तद्बालकं ददौ
သူသည် လောကဓာတ်အပေါင်း၌ ကျော်ကြား၍ စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါင်းကို ပေးသနားသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဒေဝီသည် ထိုသူငယ်ကို သူ့အား အပ်နှင်းလေသည်။
Verse 42
राजा चकार स्वीकारं पूजार्थं च प्रियव्रतः । जगाम देवी स्वर्गं च दत्त्वा तस्मै शुभं वरम्
မင်းကြီး ပရိယဝရတသည် သူမအား ပူဇော်မှုကို တည်ထောင်ရန် သဘောတူလက်ခံခဲ့သည်။ ဤမင်္ဂလာရှိသော ဆုလာဘ်ကို ပေးသနားပြီးနောက် ဒေဝီသည် နတ်ပြည်သို့ ပြန်ကြွသွားလေသည်။
Verse 43
आजगाम सहामात्यः स्वगृहं हृष्टमानसः । आगत्य कथयामास वृत्तान्तं पुत्रहेतुकम्
မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ဖြင့် အမတ်များနှင့်အတူ နန်းတော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ရောက်ရှိသောအခါ သားတော်နှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောပြလေသည်။
Verse 44
श्रुत्वा बभूवुः सन्तुष्टा नरा नार्यश्च नारद । मङ्गलं कारयामास सर्वत्र पुत्रहेतुकम्
အို နာရဒ! ဤစကားကို ကြားရသော် လူအပေါင်းတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြကုန်၏။ သားတော်အတွက် နေရာတိုင်း၌ မင်္ဂလာပွဲများကို ကျင်းပကြလေသည်။
Verse 45
देवीं च पूजयामास ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ । राजा च प्रतिमासेषु शुक्लषष्ठ्यां महोत्सवम्
မင်းကြီးသည် ဒေဝီကို ပူဇော်၍ ပုဏ္ဏားတို့အား ဥစ္စာပစ္စည်းများကို လှူဒါန်းလေသည်။ သူသည် လစဉ် လဆန်း ၆ ရက်နေ့တိုင်းတွင် ကြီးကျယ်သော ပွဲတော်ကို ကျင်းပစေခဲ့သည်။
Verse 46
षष्ट्या देव्याश्च यत्नेन कारयामास सर्वतः । बालानां सूतिकागारे षष्ठाहे यत्नपूर्वकम्
သူသည် နေရာတိုင်း၌ ရှသ္ဌီဒေဝီကို ကြိုးစားပမ်းစား ပူဇော်စေခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မွေးကင်းစကလေးငယ်များ၏ မွေးဖွားခန်းတွင် ခြောက်ရက်မြောက်နေ့၌ ဂရุတစိုက် ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။
Verse 47
तत्पूजां कारयामास चैकविंशतिवासरे । बालानां शुभकार्ये च शुभान्नप्राशने तथा
မွေးဖွားပြီး ၂၁ ရက်မြောက်နေ့၊ ကလေးများအတွက် မင်္ဂလာရှိသော အခမ်းအနားအားလုံးနှင့် အန္နပြာသန အချိန်တို့တွင်လည်း သူမအား ပူဇော်စေခဲ့သည်။
Verse 48
सर्वत्र वर्धयामास स्वयमेव चकार ह । ध्यानं पूजाविधानं च स्तोत्रं मत्तो निशामय
သူသည် သူမအား ပူဇော်ခြင်းကို နေရာတိုင်းတွင် မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယခု၊ သူမ၏ ဈာန်၊ ပူဇော်ခြင်းနည်းလမ်းနှင့် ဂုဏ်တော်ဘွဲ့တို့ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်ပါ။
Verse 49
यच्छ्रुतं धर्मवक्त्रेण कौथुमोक्तं च सुव्रत । शालग्रामे घटे वाथ वटमूलेऽथवा मुने
အို သီလရှိသူ။ ဤနည်းလမ်းသည် ငါသည် ဓမ္မ၏နှုတ်မှ ကြားသိရသည့်အတိုင်းဖြစ်ပြီး ကော်သုမဌာနမှ ကြေညာထားသည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။ အို ရေသေ့။ ပူဇော်ခြင်းကို ရှာလိဂြာမကျောက်၊ ရေအိုး သို့မဟုတ် ညောင်ပင်ရင်းတွင် ပြုလုပ်သင့်သည်။
Verse 50
भित्त्यां पुत्तलिकां कृत्वा पूजयेद्वा विचक्षणः । षष्ठांशां प्रकृतेः शुद्धां प्रतिष्ठाप्य च सुप्रभाम्
သို့မဟုတ် နံရံပေါ်တွင် ပုံဆွဲ၍ ပညာရှိသော ကိုးကွယ်သူသည် ပကတိ၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံဖြစ်သော စင်ကြယ်တောက်ပသော နတ်သမီးကို တည်ထား၍ ပူဇော်သင့်သည်။
Verse 51
सुपुत्रदां च शुभदा दयारूपां जगत्प्रसूम् । श्वेतचम्पकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम्
မြတ်သောသားတို့ကို ပေးသနားတော်မူသော၊ မင်္ဂလာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံစေသော၊ ကရုဏာတော်၏ အရှင်သခင်၊ စကြဝဠာ၏ မိခင်၊ အသားအရေမှာ စံပယ်ဖြူပန်းကဲ့သို့ ဝင်းပ၍ ရတနာတန်ဆာများ ဆင်ယင်ထားသော...
Verse 52
पवित्ररूपां परमां देवसेनां परां भजे । इति ध्यात्वा स्वशिरसि पुष्पं दत्त्वा विचक्षणः
စင်ကြယ်သော အဆင်းရှိသော ထိုအထွတ်အမြတ်ဖြစ်သော ဒေဝသေနာကို ငါပူဇော်၏။ ဤသို့ ဈာန်ဝင်စားပြီးလျှင် ပညာရှိသော ကျင့်ကြံသူသည် မိမိ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ပန်းတစ်ပွင့်ကို တင်ထားသင့်သည်။
Verse 53
पुनर्ध्यात्वा च मूलेन पूजयेत्सुव्रतां सतीम् । पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च गन्धपुष्पप्रदीपकैः
တစ်ဖန် ဈာန်ဝင်စား၍ သီလရှိသော နတ်သမီးကို မူလမန္တန်ဖြင့် ပူဇော်သင့်ပြီး ခြေဆေးရေ၊ အာဃ၊ အာစမနီယ၊ စန္ဒကူးနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် ဆီမီးတို့ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရမည်။
Verse 54
नैवेद्यैर्विविधैश्चापि फलेन शोभनेन च । ॐ ह्रीं षष्ठीदेव्यै स्वाहेति विधिपूर्वकम्
အမျိုးမျိုးသော အစားအစာများ (နိဝေဒယ) နှင့် လှပသော သစ်သီးဝလံများကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပြီး 'Om Hrim Shashthi Devyai Svaha' ဟူသော မန္တန်ကို စနစ်တကျ ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 55
अष्टाक्षरं महामन्त्रं यथाशक्ति जपेन्नरः । ततः स्तुत्वा च प्रणमेद्भक्तियुक्तः समाहितः
လူတစ်ဦးသည် ဤရှစ်လုံးတွဲ မဟာမန္တန်ကို မိမိစွမ်းဆောင်နိုင်သမျှ ရွတ်ဆိုသင့်သည်။ ထို့နောက် ကြည်ညိုသဒ္ဓါတရားနှင့် တည်ကြည်သောစိတ်ဖြင့် သူမအား ချီးမွမ်း၍ ရှိခိုးပူဇော်ရမည်။
Verse 56
स्तोत्रं च सामवेदोक्तं वरं पुत्रफलप्रदम् । अष्टाक्षरं महामन्त्रं लक्षधा यो जपेत्ततः
ဤရှစ်လုံးတွဲ မဟာမန္တန်ကို အကြိမ်ပေါင်း တစ်သိန်းရွတ်ဆို၍ သားဆုကို ပေးသနားတော်မူသော သာမဗေဒကျမ်းလာ မြတ်သော ဂုဏ်တော်ဘွဲ့ကို ရွတ်ဖတ်ပူဇော်သူသည်...
Verse 57
सुपुत्रं स लभेन्नूनमित्याह कमलोद्भवः । स्तोत्रं शृणु मुनिश्रेष्ठ सर्वकामशुभावहम्
...ဧကန်မလွဲ မြတ်သောသားကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု ဗြဟ္မာမင်းက မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ အို ရေသေ့မြတ်၊ မင်္ဂလာအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံစေ၍ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်ဝစေသော ဤဂုဏ်တော်ဘွဲ့ကို နားထောင်ပါ။
Verse 58
वाञ्छाप्रदं च सर्वेषां गूढं वेदेषु नारद । नमो देव्यै महादेव्यै सिद्ध्यै शान्त्यै नमो नमः
အို နာရဒ၊ ဤအရာသည် အားလုံး၏ အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ဗေဒကျမ်းများတွင် လျှို့ဝှက်ထားသည်။ ဒေဝီ၊ မဟာဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ သိဒ္ဓိနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းအား ထပ်ခါတလဲလဲ ရှိခိုးပါ၏။
Verse 59
शुभायै देवसेनायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः । वरदायै पुत्रदायै धनदायै नमो नमः
မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝသေနာ၊ ရှသျှတီဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ ဆုလာဘ်ပေးသနားတော်မူသော၊ သားရတနာပေးသနားတော်မူသော၊ ဓနဥစ္စာပေးသနားတော်မူသော အရှင်မအား ထပ်ခါတလဲလဲ ရှိခိုးပါ၏။
Verse 60
सुखदायै मोक्षदायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः । सृष्ट्यै षष्ठांशरूपायै सिद्धायै च नमो नमः
ချမ်းသာခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးသနားတော်မူသော ရှသျှတီဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ခြောက်ပုံတစ်ပုံဖြစ်သော၊ ပြီးပြည့်စုံသော အရှင်မအား ရှိခိုးပါ၏။
Verse 61
मायायै सिद्धयोगिन्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः । सारायै शारदायै च परादेव्यै नमो नमः
မာယာနှင့် သိဒ္ဓယောဂီနီဖြစ်သော ရှသျှတီဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ အနှစ်သာရဖြစ်သော၊ သာရဒါနှင့် ပရဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။
Verse 62
बालाधिष्ठातृदेव्यै च षष्ठीदेव्यै नमो नमः । कल्याणदायै कल्याण्यै फलदायै च कर्मणाम्
ကလေးသူငယ်များကို စောင့်ရှောက်သော ရှသျှတီဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ ကောင်းကျိုးကို ပေးသနားတော်မူသော၊ မင်္ဂလာရှိသော၊ ကံ၏အကျိုးကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်မအား ရှိခိုးပါ၏။
Verse 63
प्रत्यक्षायै स्वभक्तानां षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः । पूज्यायै स्कन्दकान्तायै सर्वेषां सर्वकर्मसु
မိမိ၏ ဘုရားဖူးများအား ကိုယ်ထင်ရှားပြတော်မူသော ရှသျှတီဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ အားလုံးသော လုပ်ငန်းဆောင်တာတို့တွင် အားလုံး၏ ပူဇော်မှုကို ခံယူတော်မူသော၊ သကန္ဒ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ အရှင်မအား ရှိခိုးပါ၏။
Verse 64
देवरक्षणकारिण्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः । शुद्धसत्त्वस्वरूपायै वन्दितायै नृणां सदा
နတ်ဒေဝါတို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူသော ရှသျှတီဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ စင်ကြယ်သော သတ္တဝဂုဏ်ရှိတော်မူသော၊ လူအပေါင်းတို့ အမြဲပူဇော်အပ်သော အရှင်မအား ရှိခိုးပါ၏။
Verse 65
हिंसाक्रोधवर्जितायै षष्ठीदेव्यै नमो नमः । धनं देहि प्रियां देहि पुत्रं देहि सुरेश्वरि
အကြမ်းဖက်ခြင်းနှင့် အမျက်ဒေါသကင်းစင်သော ရှသျှတီဒေဝီအား ရှိခိုးပါ၏။ အို သုရေသွရီ၊ ကျွန်ုပ်အား ဓနဥစ္စာကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ ချစ်မြတ်နိုးအပ်သော ဇနီးကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ သားရတနာကို ပေးသနားတော်မူပါ။
Verse 66
मानं देहि जयं देहि द्विषो जहि महेश्वरि । धर्मं देहि यशो देहि षष्ठीदेव्यै नमो नमः
အို မဟေသွရီ၊ ကျွန်ုပ်အား ဂုဏ်သိက္ခာကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်အား ဓမ္မကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ ကျော်စောမှုကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ ရှသျှတီဒေဝီအား ထပ်ခါတလဲလဲ ရှိခိုးပါ၏။
Verse 67
देहि भूमिं प्रजां देहि विद्यां देहि सुपूजिते । कल्याणं च जयं देहि षष्ठीदेव्यै नमो नमः
အလွန်အမင်း ပူဇော်အပ်သော အရှင်မ၊ ကျွန်ုပ်အား မြေယာကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ သားမြေးတို့ကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ ပညာဗဟုသုတကို ပေးသနားတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်အား ကောင်းကျိုးနှင့် အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ ရှသျှတီဒေဝီအား ထပ်ခါတလဲလဲ ရှိခိုးပါ၏။
Verse 68
इति देवीं च संस्तूय लेभे पुत्रं प्रियव्रतः । यशस्विनं च राजेन्द्रः षष्ठीदेव्याः प्रसादतः
ဤသို့ဖြင့် နတ်ဘုရားမအား ချီးမွမ်းထောပနာပြုပြီးနောက် မင်းကြီးပရိယဝရတသည် ရှသျှတီဒေဝီ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကျော်ကြားသော သားရတနာကို ရရှိခဲ့သည်။
Verse 69
षष्ठीस्तोत्रमिदं ब्रह्मन् यः शृणोति तु वत्सरम् । अपुत्रो लभते पुत्रं वरं सुचिरजीविनम्
အို ဗြာဟ္မဏ၊ အကြင်သူသည် ဤရှသျှတီစတိုတြာကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး နာယူပါက သားမရှိသော်လည်း ထူးချွန်၍ အသက်ရှည်သော သားကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 70
वर्षमेकं च यो भक्त्या सम्पूज्येदं शृणोति च । सर्वपापाद्विनिर्मुक्तो महावन्ध्या प्रसूयते
အကြင်သူသည် သဒ္ဓါတရားဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပူဇော်၍ ဤအရာကို နာယူပါက အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းဝေးလိမ့်မည်။ အမြုံမပင် ဖြစ်သော်လည်း သားဖွားနိုင်လိမ့်မည်...
Verse 71
वीरं पुत्रं च गुणिनं विद्यावन्तं यशस्विनम् । सुचिरायुष्यवन्तं च सूते देवीप्रसादतः
...နတ်ဘုရားမ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ရဲရင့်သော၊ သီလရှိသော၊ အသိပညာရှိသော၊ ကျော်ကြားသော၊ အသက်ရှည်သော သားကို ဖွားမြင်လိမ့်မည်။
Verse 72
काकवन्ध्या च या नारी मृतवत्सा च या भवेत् । वर्षं श्रुत्वा लभेत्पुत्रं षष्ठीदेवीप्रसादतः
သားတစ်ယောက်တည်းသာရှိသော အမျိုးသမီး (Kakavandhya) သို့မဟုတ် မွေးပြီးပြီးချင်း သားသမီးသေဆုံးတတ်သော အမျိုးသမီး (Mritavatsa) သည် ဤအရာကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး နာယူပါက ရှသျှတီဒေဝီ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သားကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 73
रोगयुक्ते च बाले च पिता माता शृणोति चेत् । मासेन मुच्यते बालः षष्ठीदेवीप्रसादतः
အကယ်၍ မိဘနှစ်ပါးသည် မိမိတို့၏သားသမီး ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရချိန်တွင် ဤအရာကို နာယူပါက ရှသျှတီဒေဝီ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် တစ်လအတွင်း ရောဂါမှ ကင်းဝေးလိမ့်မည်။
Verse 999
इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे नारायणनारदसंवादे षष्ठ्युपाख्यानवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သျှရီမဒ် ဒေဝီ ဘာဂဝတမ် မဟာပုရာဏ၊ ကိုးခုမြောက်ကျမ်း၊ နာရာယဏနှင့် နာရဒတို့၏ ဆွေးနွေးခန်းတွင် 'ရှသျှတီ၏ အကြောင်းအရာ ဖော်ပြချက်' အမည်ရှိသော လေးဆယ့်ခြောက်ခုမြောက် အခန်း ပြီးဆုံးပါပြီ။
Goddess Shashthi, also known as Devasena, is the mind-born daughter of Brahma, the wife of Skanda (Kartikeya), and the sixth fraction of Mula Prakriti. She is the divine protector and bestower of children.
King Priyavrata took his stillborn son to the cremation ground and mourned bitterly. Goddess Shashthi appeared, explained the supreme law of Karma, and out of compassion, revived the infant using her divine power.
The Goddess instructed that she should be worshipped on the sixth day of the bright lunar fortnight (Shukla Shashthi), on the sixth day after a child's birth in the delivery room, and during auspicious ceremonies like Annaprashana.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.