Book 4: The Avatars of Vishnu, Nara-Narayana, and the Birth of Krishna
चतुर्थस्कन्धः
Devi as the Supreme Shakti
ဒေဝီဘာဂဝတမ်၏ စတုတ္ထမြောက် စကန္ဒသည် နတ်ဘုရားများ၏ လူဝင်စားခြင်းနှင့် သီလရှိသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရင် Janamejaya ၏ နက်ရှိုင်းသော သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးထားသည်။ ဘုရားရှင် ခရစ်ရှနားသည် သူ၏ မိဘများ အကျဉ်းကျခံရမှုကို အဘယ်ကြောင့် မတားဆီးနိုင်ခဲ့သနည်း၊ ဖြောင့်မတ်သော ပဏ္ဍဝညီနောင်များသည် အဘယ်ကြောင့် အဆက်မပြတ် အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသနည်းဟု သူက မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ရသေ့ Vyasa က ဗြဟ္မာ၊ ဗစ်ရှ်နူးနှင့် သီဝကဲ့သို့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားများကိုပင် ချည်နှောင်ထားသည့် ကံတရား၏ ရှောင်လွှဲမရသော သဘောသဘာဝကို ရှင်းပြသည်။ ဤအခန်းတွင် နာရနှင့် နာရာယဏ ရသေ့တို့၏ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှု၊ အိန္ဒြာနတ်မင်းကို နှိမ့်ချရန် ဥရဝါရှီကို ဖန်တီးမှုနှင့် ပရာလာဒနှင့် သူတို့၏ မော်ကွန်းတင်တိုက်ပွဲတို့ကို အကျယ်တဝင့် ဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် ကရှာပရသေ့အပေါ် ကျိန်စာတိုက်ခြင်း၊ ဗစ်ရှ်နူးဘုရားက ရှုကရာချာရီယာ၏ မိခင်ကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်းနှင့် အသူရာများကို လမ်းမှားရောက်စေရန် ရှုကရာချာရီယာအဖြစ် ဗစ်ရှ်နူး၏ လှည့်စားဟန်ဆောင်မှုတို့ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘူဒေဝီသည် မိစ္ဆာအင်အားစုများထံမှ ကယ်တင်ရန် တောင်းဆိုသည့် စကြာဝဠာဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းတွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝီနတ်ဘုရားမက နတ်ဘုရားအသီးသီး ဆင်းသက်လာစေရန်နှင့် ခရစ်ရှနားဘုရားရှင် ဖွားမြင်လာစေရန် စီစဉ်ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
Adhyayas in Skandha 4 - Devi as Supreme Shakti
Adhyaya 1
Janamejaya Prashnah (Janamejaya's Questions)
စတုတ္ထမြောက် စကန္ဓ၏ ပထမအခန်းတွင် မင်းကြီး ဇနမေဇယသည် ရေသိဗျာသထံသို့ နတ်ဘုရားများ လူဝင်စားခြင်း၊ ကံကြမ္မာနှင့် သူတော်စင်တို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ပတ်သက်၍ နက်ရှိုင်းသော မေးခွန်းများကို တင်ပြခဲ့သည်။ သူသည် ဗုဒ္ဓဟူးနတ်ဘုရား ခရစ်ရှနား၏ ဘဝဖြစ်စဉ်မှ ရှေ့နောက်မညီမှုများကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်- အနန္တတန်ခိုးရှင် ဖန်ဆင်းရှင်သည် အဘယ်ကြောင့် ကံသ၏ အကျဉ်းထောင်တွင် မွေးဖွားခဲ့ရသနည်း၊ မသူရာမြို့မှ အဘယ်ကြောင့် ထွက်ပြေးခဲ့ရသနည်း။ ထို့ပြင် နာရနှင့် နာရာယဏ ရေသိတို့သည် အာဂျုနနှင့် ခရစ်ရှနားအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်းကိုလည်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူတော်စင် ပဏ္ဍဝညီနောင်များနှင့် ဒြေါပဒီတို့ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွက် သူသည် များစွာ စိတ်ရှုပ်ထွေးခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မဟာဘာရတစစ်ပွဲ၏ တရားမျှတမှုနှင့် မိမိ၏ဖခင် ပရိက္ခိတမင်း ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်တို့အပေါ် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ဤအခန်းသည် ကံတရားနှင့် စကြဝဠာအလိုတော်၏ မရှောင်လွှဲနိုင်သော စွမ်းအားကို နားလည်ရန်အတွက် ဒဿနဆိုင်ရာ အခြေခံကို ချမှတ်ပေးသည်။
Adhyaya 2
Skandha 4, Adhyaya 2: Karmano Janmadikaranatvanirupanam
ဤအခန်းတွင် သုတရရှိသည် ရိရှိဗျာသနှင့် ရှင်ဘုရင် ဇနမေဇယတို့အကြား ကံတရား၏ ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော နက်နဲသည့် သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးမှုကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။ ဗျာသက ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုးနှင့် သီဝကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားများအပါအဝင် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ကံတရား၏ နိယာမများအောက်တွင် ရှိနေကြောင်း ရှင်းပြသည်။ သူသည် ကံကို သုံးမျိုးခွဲခြားထားသည်- သံစိတ၊ ပြာရဗ္ဓ နှင့် ဝတ္တမာန တို့ဖြစ်သည်။ ဇနမေဇယသည် ဝေကုဏ္ဌ၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် အဘယ်ကြောင့် မိခင်၏ဝမ်းဗိုက်အတွင်း နေထိုင်ရသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို ခံယူကာ ရာမနှင့် ခရစ်ရှနားကဲ့သို့သော လူ့ဘဝအသွင်မျိုးစုံဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားရသနည်းဟု သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေသည်။ ဗျာသက စကြဝဠာနိယာမနှင့် အတိတ်က ကျိန်စာများကို အရိပ်အမြွက်ပြောကြားပြီး ရိရှိကဿပနှင့် သူ၏ဇနီးများသည် ဝရုဏနတ်မင်း၏ ကျိန်စာကြောင့် ဝါသုဒေဝ၊ ဒေဝကီနှင့် ရောဟိဏီတို့အဖြစ် လူ့ပြည်တွင် မွေးဖွားလာရပုံကို ဖော်ပြသည်။
Adhyaya 3
Diti's Curse on Aditi (Ditya Adityai Shapadanam)
ဤအခန်းတွင် ကရှာပနှင့် အဒိတိတို့သည် ဝါသုဒေဝနှင့် ဒေဝကီအဖြစ် လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာရခြင်း၏ ကံတရားအကြောင်းရင်းများကို ရှင်းပြထားသည်။ ဗျာသသည် ကျိန်စာနှစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ ပထမမှာ ကရှာပသည် လောဘကြောင့် ဝရုဏ၏နွားကို ခိုးယူသဖြင့် နွားကျောင်းသားအဖြစ် ကျိန်ဆိုခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယမှာ အဒိတိ၏ မနာလိုမှုကြောင့် အိန္ဒြာသည် ဒိတိ၏ သန္ဓေသားကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရာ ဒိတိက အဒိတိအား ထောင်ထဲတွင် သားသမီးများ ဆုံးရှုံးစေရန် ကျိန်ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
Adhyaya 4
Adhamajagatah Sthitivarnanam
ဤအခန်းတွင် မင်းကြီး Janamejaya သည် လေးစားထိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အပေးအယူလုပ်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝေခွဲမရဖြစ်မှုကို ဖော်ပြထားသည်။ ခရစ်ရှနားကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဝင်စားသူများနှင့် ပန်ဒါဝါးများကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်သော စစ်သည်တော်များသည် မဟာဘာရတအတွင်း အဘယ်ကြောင့် လှည့်ဖြားမှုကို အသုံးပြုခဲ့ကြသနည်းဟု သူက မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ရိရှိဗျာသက မာယာနှင့် တြိဂုဏတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ရှင်းပြခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားများအပါအဝင် သတ္တဝါအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ပင်ကိုယ်ဂုဏ်သတ္တိများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
Adhyaya 5
Nara Narayana Katha Varnanam
ဗျာသသည် ဓမ္မ၏သားတော်များဖြစ်သော နာရနှင့် နာရာယဏတို့ မွေးဖွားလာပုံနှင့် ဗဒရိကာရှရမတွင် ၎င်းတို့၏ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုများကို ဇာတ်ကြောင်းပြောပြသည်။ သိကြားမင်းသည် မိမိ၏ နတ်နန်းစည်းစိမ်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဆုလာဘ်များ ပေးကမ်းခြင်း၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဆိုင်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှည့်စားမှုများကို ဖန်တီးခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ တရားဘာဝနာကို နှောင့်ယှက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ဤနည်းဗျူဟာများ ကျရှုံးသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ တည်ကြည်မှုသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝီမယ်တော် အာဒီရှတ္တိကို အစွမ်းထက်သော ဗီဇမန္တန်များဖြင့် တရားထိုင်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်ကာ သိကြားမင်းသည် ကာမနတ်မင်း၊ ဝသန္တ (နွေဦး) နှင့် နတ်သမီးများကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ အဓိဋ္ဌာန်ကို ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ကာမနတ်မင်းက သိကြားမင်းအား ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုး သို့မဟုတ် သီဝနတ်မင်းတို့၏ ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သူများကို အလွယ်တကူ အောင်နိုင်သော်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝီမယ်တော်၏ စစ်မှန်သော ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သူများကိုမူ လုံးဝမတတ်နိုင်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သိကြားမင်းက ဇွတ်အတင်းခိုင်းစေသဖြင့် ကာမနတ်မင်းသည် မဖြစ်နိုင်သောအရာကို ကြိုးစားရန် နောက်လိုက်အခြံအရံများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
Adhyaya 6
Apsaras' Prayer to Narayana (अप्सरां नारायणसमीपे प्रार्थनाकरणम्)
ဤအခန်းတွင် ဗျာသသည် နာရနှင့် နာရာယဏတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးရန် အိန္ဒြာနတ်မင်းက ဖန်တီးလိုက်သော ဗဒရိကာရှရမ်ရှိ အချိန်မတော် နွေဦးပေါက်ရောက်လာပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ နာရာယဏသည် အိန္ဒြာ၏ အကြံအစည်ကို သိရှိပြီး မိမိ၏ ပေါင်မှ အလွန်လှပသော ဥရဝတီကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ နတ်သမီးများက ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်ပြီး နာရာယဏကို ခင်ပွန်းအဖြစ် တောင်းဆိုကြသော်လည်း နာရာယဏက မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုကို အလေးထားကာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 7
Ahankaravartanavarnanam (The Description of the Cycle of Ego)
ဤအခန်းတွင် ရေသိနာရာယဏသည် မာနကြောင့် အပ်စရာနတ်သမီးများကို ဖန်တီးခဲ့မိခြင်းအတွက် နောင်တရပြီး မာနသည် လောကီနှောင်ကြိုး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်သွားသည်။ သူသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ကျိန်စာတိုက်ရန် ကြံရွယ်စဉ် ညီတော် နာရက ဝင်ရောက်တားဆီးပြီး သူတို့၏ အတိတ်က မာနကြောင့် မဟာဘုရားလောင်း ပရာလာဒနှင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကြာ စစ်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပုံကို သတိပေးခဲ့သည်။ ဤသည်ကို ကြားသိရသောအခါ ဇနမေဇယမင်းကြီးသည် နာရ-နာရာယဏကဲ့သို့ စင်ကြယ်သော ရသေ့များနှင့် ပရာလာဒကဲ့သို့ အေးချမ်းသော ဘုရားလောင်းတို့ စစ်ခင်းကြသည်ကို အလွန်အံ့ဩမိသည်။ ရေသိဗျာသက ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုး၊ ရုဒ္ဒရ အပါအဝင် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် မာယာနှင့် ဂုဏသုံးပါးတို့၏ ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံရကြောင်း ရှင်းပြသည်။ အတ္တ (အဟံကာရ) သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သောကြောင့် မည်သည့်သက်ရှိသတ္တဝါမျှ လောဘနှင့် ဒေါသမှ လုံးဝကင်းဝေးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 8
Prahlada Tirtha Yatra Varnanam
ရေသိဗျာသသည် မင်းကြီးဇနမေဇယအား ပြဟလာဒ၏အကြောင်းကို ပြောပြသည်။ ရေသိချာဝနသည် မြွေတစ်ကောင်၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းခံရသော်လည်း ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ပြဟလာဒနှင့် ချာဝနတို့သည် စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းမှုနှင့် ဘုရားဖူးခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် ပြဟလာဒသည် နိုင်မီရှာရန်ညာသို့ ဘုရားဖူးထွက်ခဲ့သည်။
Adhyaya 9
Prahlada-Narayana Yuddhe Vishnoragamana Varnanam
ဤအခန်းတွင် ပရာလာဒသည် သန့်ရှင်းသော အာရှရမ်သို့ သွားရောက်ပြီး နာရနှင့် နာရာယဏတို့သည် နတ်လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ၎င်းကို ဓမ္မနှင့် မညီဟု ယူဆကာ ပရာလာဒက စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်သည်။ နတ်သက်တမ်း နှစ်တစ်ရာကြာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဗိဿနိုးနတ်မင်း ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့သည် မိမိ၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။
Adhyaya 10
Bhrigu Shapa Karana Varnanam (Description of the Cause of Bhrigu's Curse)
ဤအခန်းတွင် မင်းကြီး Janamejaya က ရသေ့ Vyasa အား အေးချမ်းသော နာရ နှင့် နာရာယဏ ရသေ့တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ပရာလာဒ နှင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ Vyasa က အဟင်္ကာရ (အတ္တ) သည် စကြဝဠာနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံး၏ အခြေခံအမြစ်ဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုးနှင့် သီဝနတ်မင်းကြီးတို့ကိုပင် သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ကံနှင့် အတ္တတို့ကြောင့် ဗိဿနိုးသည် ရသေ့ Bhrigu ၏ ကျိန်စာကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် လူဝင်စားခဲ့ရသည်။ Janamejaya က ထိုကျိန်စာ၏ ဇစ်မြစ်ကို မေးမြန်းရာ Vyasa က နတ်ဒေဝါများနှင့် အသူရာများအကြား ရှေးဟောင်းပဋိပက္ခကို ပြောပြသည်။ ဗာလီမင်း ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် အသူရာများသည် ၎င်းတို့အား ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သော Shukracharya ထံတွင် ခိုလှုံခဲ့ကြသည်။
Adhyaya 11
Shukramaturvadhavarnanam (The Description of the Killing of Shukra's Mother)
စကန္ဒ ၄၊ အခန်း ၁၁ တွင် ရှုကြာချာရီယာသည် ရှုံးနိမ့်သွားသော ဒေတျာများကို ငြိမ်းချမ်းရေးဟန်ဆောင်ရန်နှင့် သူသည် သီဝနတ်မင်းထံမှ အောင်နိုင်ခြင်းမရှိသော မန္တန်များကို ရှာဖွေနေစဉ်အတွင်း ခြိုးခြံချွေတာမှုကို ကျင့်သုံးရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ သီဝနတ်မင်းသည် ရှုကြာ၏ နတ်ဘုရားများကို ဆန့်ကျင်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသဖြင့် သူ့ကို ဇောက်ထိုးဆွဲထားလျက် မီးခိုးများကို ရှူရှိုက်ကာ အနှစ်တစ်ထောင်ကြာ ပြင်းထန်သော ကျင့်စဉ်ကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ဒေတျာများ၏ လှည့်ဖြားမှုကို သိရှိသွားသောအခါ နတ်ဘုရားများသည် အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးကို ချိုးဖောက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အာရှရမ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကြောက်လန့်နေသော မိစ္ဆာများသည် ရှုကြာ၏မိခင် (ကာဗျာမာတာ) ထံတွင် ခိုလှုံခွင့်တောင်းခဲ့ကြပြီး သူမသည် ၎င်းတို့ကို အကာအကွယ်ပေးကာ သူမ၏ ကြီးမားသော တန်ခိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားများကို လွှတ်၍မရအောင် ပြုလုပ်ကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားစေခဲ့သည်။ ဗိဿနိုးနတ်မင်းသည် အိန္ဒြာနတ်မင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူထားသော်လည်း ကာဗျာမာတာက ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို ပြာဖြစ်အောင် မီးရှို့မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ယောဂစွမ်းအားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကြောက်လန့်နေသော အိန္ဒြာ၏ တိုက်တွန်းချက်ကြောင့် ဗိဿနိုးသည် သူ၏ သုဒဿနစကြာကို ခေါ်ယူကာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားများ၏ အောင်ပွဲခံသံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ဗိဿနိုးနှင့် အိန္ဒြာတို့သည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်မိခြင်း (Stri-Vadha) ကြောင့် ရသေ့ဘရိဂု၏ အမျက်ထွက်သော ကျိန်စာကို ကြိုတင်တွေးတောကာ နောင်တနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို ချက်ချင်းခံစားခဲ့ရသည်။
Adhyaya 12
Jayantya Shukrasahavasavarnanam (Jayanti and Shukra's Cohabitation)
ရသေ့ ဘရိဂုသည် သူ၏ဇနီးကို သတ်ဖြတ်မိသည့် အပြစ်အတွက် ဗိဿနိုးနတ်မင်းအား လူ့လောကတွင် ပဋိသန္ဓေယူကာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရစေရန် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဘရိဂုသည် သူ၏ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားနှင့် ကုသိုလ်တရားတို့ကို အသုံးပြု၍ ဇနီးဖြစ်သူကို ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း ဘရိဂု၏သားဖြစ်သူ ရှုကရာချာရီယာ၏ ပြင်းထန်သော ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သိကြားမင်းသည် သူ၏သမီးတော် ဂျာယန်တီအား ရသေ့ကို ပြုစုလုပ်ကျွေးရန်နှင့် စိတ်အာရုံလွှဲရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဂျာယန်တီသည် ရှုကရာအား နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်တိုင် သစ္စာရှိရှိ ပြုစုခဲ့သည်။ ရှုကရာ၏ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် ကျေနပ်သဖြင့် သီဝနတ်မင်းသည် သူ့အား မအောင်နိုင်သော စွမ်းအားနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဆုလာဘ်များကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှုကရာသည် ဂျာယန်တီ၏ အဆိုပြုချက်ကို လက်ခံကာ သူမနှင့်အတူ ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် မမြင်ကွယ်ရာတွင် နေထိုင်ရန် သဘောတူခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဆရာကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ဒေတျာ (ဘီလူး) များသည် စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ သိကြားမင်းသည် ဗရိဟသပတိအား ရှုကရာအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဗရိဟသပတိသည် ဒေတျာများကို အောင်မြင်စွာ လှည့်ဖြားနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဒေတျာများသည် သူတို့၏ ဆရာအစစ်အမှန်သည် မြင့်မြတ်သော အသိပညာများနှင့်အတူ ပြန်လာပြီဟု ယုံကြည်ကာ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။
Adhyaya 13
Shukrarupeṇa Guruṇa Daityavañcanavarṇanam
ရှင်ဘုရင် Janamejaya သည် နတ်ဘုရားတို့၏ဆရာ Brihaspati က Shukracharya အသွင်ဆောင်၍ Daitya တို့ကို လှည့်ဖြားခြင်း၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ပတ်သက်၍ ရေသိ Vyasa အား မေးမြန်းခဲ့သည်။ Vyasa က သုံးပါးတစ်ဆူ နတ်မင်းကြီးများနှင့် ရေသိကြီးများအပါအဝင် သက်ရှိအားလုံးသည် Guna သုံးပါး၏ ချည်နှောင်မှုကို ခံရပြီး လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရကြောင်း ရှင်းပြသည်။ စကြာဝဠာ၏ မာယာမှ လွတ်မြောက်ရန်မှာ မိခင်နတ်ဘုရားမ Bhuvaneshwari ကို ကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူက အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ ထိုအတောအတွင်း စစ်မှန်သော Shukracharya ပြန်လာသောအခါ Brihaspati က မိမိအသွင်ဖြင့် လှည့်ဖြားနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
Adhyaya 15
Devikathanena Danavanam Rasatalam Prati Gamanam (The Danavas' Departure to Rasatala)
နတ်မင်းများနှင့် နှစ်တစ်ရာကြာ တိုက်ပွဲတွင် ဒါနဝါများ အောင်ပွဲရပြီးနောက်၊ အိန္ဒြာနတ်မင်းသည် မဟာမာယာဒေဝီကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် နတ်မင်းများကို ကာကွယ်ရန် ပေါ်လာသည်။ ပရာလာဒက စကြဝဠာမိခင်အနေဖြင့် နတ်နှင့်အသူရာကို ခွဲခြားခြင်းမပြုရန် ဒဿနဆန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဒေဝီသည် ကျေနပ်ပြီး ဒါနဝါများကို ပါတာလသို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ ပြောင်းရွှေ့ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
Adhyaya 16
Hareh Nanavatara Varnanam (Description of the Various Avatars of Hari)
Janamejaya သည် Bhrigu ၏ကျိန်စာအပြီးတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်း၏ အမျိုးမျိုးသောဝင်စားခြင်းများအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ရေသိ Vyasa သည် Nara-Narayana၊ Dattatreya၊ Narasimha၊ Vamana၊ Parashurama၊ Sri Rama နှင့် Arjuna နှင့်အတူ Sri Krishna အပါအဝင် မတူညီသော Manvantaras နှင့် Yugas များတစ်လျှောက် ဤဘုရားသခင့်ဆင်းသက်လာမှုများကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသည်။ ဤအဝတာများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြပြီးနောက် Vyasa သည် အဓိက Shakta ဒဿနကို မိတ်ဆက်ပေးသည်- ဤဘုရားသခင့်ထင်ရှားပေါ်လဝင်မှုများနှင့် စကြဝဠာဆိုင်ရာလှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို အဆုံးစွန်အားဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး Prakriti (မယ်တော်) မှ စီစဉ်ညွှန်ကြားခြင်းဖြစ်သည်။
Adhyaya 17
Narayana Varadanam: Narayana's Boon to the Celestial Nymphs
ဤအခန်းတွင် ဗျာသက ရိရှိနာရာယဏသည် သူ၏တရားကျင့်ကြံမှုကို နှောင့်ယှက်ရန် အိန္ဒြာနတ်မင်းစေလွှတ်လိုက်သော နတ်သမီးများကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်ကို ပြန်ပြောင်းပြောပြထားသည်။ နာရာယဏသည် ၎င်းတို့အား ကျိန်စာတိုက်မည့်အစား ဖျောင်းဖျနားချခဲ့ပြီး သူ၏လက်ရှိဘဝတွင် ကျင့်ကြံနေသော အဓိဋ္ဌာန်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ၎င်းတို့အား ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးခဲ့သည်- နှစ်ဆယ့်ရှစ်ကြိမ်မြောက် ဒွါပရယုဂတွင် သူသည် ခရစ်ရှ်နားအဖြစ် လူဝင်စားသောအခါ ၎င်းတို့သည် မင်းသမီးများအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး သူ၏ဇနီးများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ နတ်သမီးများသည် ကျေနပ်စွာ ပြန်သွားကြပြီး အိန္ဒြာနတ်မင်းက နာရာယဏ၏ ထူးကဲသော မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ချီးကျူးခဲ့သည်။ နာရနှင့် နာရာယဏတို့သည် အာဂျုနနှင့် ခရစ်ရှ်နားအဖြစ် လူဝင်စားခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ဘုရင်ဂျာနမေဂျာယသည် နက်ရှိုင်းသော ဒဿနဆိုင်ရာ သံသယများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်ရှ်နား၏ ဘဝတွင် တွေ့ရှိရသော ဆန့်ကျင်ဘက်များကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်- အကယ်၍ ခရစ်ရှ်နားသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ပါက သူ၏မိဘများသည် ကံသ၏ ထောင်ထဲတွင် အဘယ်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံခဲ့ရသနည်း။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မာသူရာမှ ထွက်ပြေးခဲ့သနည်း။ ဖြောင့်မတ်သော ပဏ္ဍဝညီနောင်များနှင့် ဒရော်ပဒီတို့သည် အဘယ်ကြောင့် မရပ်မနား ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားခဲ့ရသနည်း။ ဂျာနမေဂျာယသည် ဒရော်ပဒီ၏ လင်များစွာယူခြင်းနှင့် ယာဒဝမျိုးနွယ် ပျက်စီးခြင်းတို့ကိုလည်း မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပြီး ကံ၊ တရားနှင့် အဝတာ တို့၏ နက်နဲသော လမ်းစဉ်များကို ရှင်းလင်းစွာ သိလိုခဲ့သည်။
Adhyaya 18
Brahmanam Prati Vishnuvakyam (Vishnu's Words to Brahma)
ဤအခန်းသည် ကံသ၊ ဇရာသန္ဓနှင့် သိသုပါလကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဘုရင်များ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် မြေကြီး (ဓရ) သည် ငိုကြွေးနေသော နွားမအသွင်ဖြင့် သိကြားမင်းထံ ချဉ်းကပ်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ သိကြားမင်းက ဗြဟ္မာထံ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဗြဟ္မာက ဗိဿနိုးနတ်မင်းထံ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဗိဿနိုးက မိမိသည် လွတ်လပ်သူ (Svatantra) မဟုတ်ဘဲ ယောဂမာယာ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသည်။ ရာမမင်းအဖြစ် သီတာနှင့် ခွဲခွာရခြင်းကဲ့သို့သော ယခင်ဘဝများမှ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ပြန်လည်ပြောပြသည်။
Adhyaya 19
Description of Devi's Words to the Devas
ဤအခန်းတွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် နတ်ဒေဝါများအား နတ်ဘုရားသုံးပါးပင်လျှင် မယ်တော်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မာယာဖြင့် ချည်နှောင်ထားကြောင်း နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံခဲ့သည်။ သူ၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း နတ်ဒေဝါများသည် ရှေးဦးမယ်တော် ဘူဝနေရှဝရီကို တရားထိုင်ကြရာ မယ်တော်သည် တောက်ပသော အနီရောင်အသွင်ဖြင့် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သိကြားမင်းနှင့် ဗိဿနိုးအပါအဝင် နတ်ဒေဝါများသည် မယ်တော်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စွမ်းအင်မရှိဘဲ စကြဝဠာကို ဖန်တီးရန်၊ ထိန်းသိမ်းရန် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးရန် လုံးဝမစွမ်းသာကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကာ လေးနက်စွာ ဆုတောင်းကြသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မင်းဆိုးမင်းညစ်များနှင့် ဘီလူးများ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ ကမ္ဘာမြေကို ကယ်တင်ရန် မယ်တော်အား တောင်းပန်ကြသည်။ မယ်တော်သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူမ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စကြဝဠာစီမံကိန်းကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ နတ်ဒေဝါများအား ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အစိတ်အပိုင်းအလိုက် လူဝင်စားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဒေဝကီထံတွင် ခရစ်ရှနားနတ်ဘုရား ဖွားမြင်ခြင်း၊ ယသောဓရာထံတွင် သူမကိုယ်တိုင် ဖွားမြင်ခြင်း၊ ဗလရာမအား ပြောင်းရွှေ့ခြင်းနှင့် လာမည့် ကုရုခေတ္တရာစစ်ပွဲမှတစ်ဆင့် ဆိုးညစ်သောဘုရင်များကို အဆုံးစွန်ဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကို ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 20
Krishnavatara Kathopakrama Varnanam
ဤအခန်းတွင် ဗျာသသည် ဂျနမေဂျယမင်းကြီးအား ယဒုမင်းဆက်တွင် ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် ခရစ်ရှနားအဖြစ် လူဝင်စားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများကို ရှင်းပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် ရိရှိဘရိဂု၏ ကျိန်စာနှင့် မဟာမာယာ၏ ရှောင်လွှဲ၍မရသော တန်ခိုးကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဗျာသက ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုးနှင့် သီဝတို့ပင်လျှင် မဟာမာယာ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် မသူရာပြည်သမိုင်းနှင့် ဝါသုဒေဝ-ဒေဝကီတို့၏ မင်္ဂလာပွဲအကြောင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်။
Adhyaya 21
The Description of the Killing of Devaki's First Son by Kamsa
ဒေဝကီသည် ပထမဆုံးသားကို ဖွားမြင်သည်။ ဝါသုဒေဝသည် မိမိ၏ကတိအတိုင်း ကလေးကို ကံသထံသို့ အပ်နှံရန် ပြင်ဆင်သည်။ ဝါသုဒေဝသည် ကံသုံးပါး (သံစိတ၊ ပြာရဗ္ဓ နှင့် ဝတ္တမာန) အကြောင်းကို ဟောကြားပြီး သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးတရားဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားသည်။ ကံသသည် အစပိုင်းတွင် ကလေးကို လွှတ်ပေးသော်လည်း နာရဒမုနိ၏ နိုင်ငံရေးအကြံပေးချက်ကြောင့် စိတ်ပြောင်းသွားကာ ကလေးကို ကျောက်တုံးနှင့်ရိုက်၍ ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 22
Devadanavanam Amsavatarana Varnanam: Description of the Incarnations of Devas and Danavas
ဤအခန်းတွင် ဇနမေဇယက ပညာရှိ နာရဒသည် ကံသအား ကလေးသတ်ဖြတ်မှု အပြစ်ကျူးလွန်ရန် မည်သို့လှုံ့ဆော်နိုင်သနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ နာရဒသည် နတ်ဘုရားများ၏ မြင့်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဗျာသက ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှဒ်ဂါဘာ (ကလေးခြောက်ယောက်) ၏ သမိုင်းကြောင်းကို ပြောပြသည်။ မူလက မာရီချီ၏ သားများဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မာ၏ ကျိန်စာကြောင့် အသူရာများအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဟိရန်ယကရှိပု၏ သားများအဖြစ် မွေးဖွားလာကာ ဗြဟ္မာကို နှစ်သက်စေပြီး မအောင်နိုင်သော စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့သည်။ ဗြဟ္မာအပေါ် သူတို့၏ ကြည်ညိုမှုကို အမျက်ထွက်ကာ ဟိရန်ယကရှိပုက သူတို့ကို ဒေဝကီထံတွင် မွေးဖွားစေပြီး ကာလနေမိ၏ လူဝင်စားဖြစ်သော ကံသ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရစေရန် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ ယောဂမာယာသည် သတ္တမမြောက်ကလေးကို ကာကွယ်ရန် ရောဟဏီ၏ ဝမ်းဗိုက်သို့ မည်သို့ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်ကို ဗျာသက ရှင်းပြသည်။ ဤအခန်းသည် ပဏ္ဍဝညီနောင်များ၊ ကောရဝများ၊ ခရစ်ရှနားနှင့် အမျိုးမျိုးသော မဟာမိတ်များနှင့် ရန်သူများ အပါအဝင် မဟာဘာရတ ဇာတ်ကောင်များ၏ နတ်ဘုရားနှင့် မိစ္ဆာ ဇာစ်မြစ်များကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည့် 'အမ်ရှာဝတာရဏ' (တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လူဝင်စားခြင်း) စာရင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည်။
Adhyaya 23
Kamsaṃ Prati Yogamāyāvākyam
ဤအခန်းတွင် ဗုဒ္ဓဟူးနတ်မင်း ခရစ်ရှ်နား၏ အံ့ဖွယ်မွေးဖွားခြင်းနှင့် ယောဂမာယာနတ်သမီး၏ မြင့်မြတ်သော ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုကို ဖော်ပြထားသည်။ မိမိသေဆုံးမည့် နိမိတ်ဖတ်ချက်ကြောင့် ထိတ်လန့်နေသော ကံသသည် ဒေဝကီနှင့် ဝါသုဒေဝတို့ကို ထောင်ထဲတွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စောင့်ကြည့်ထားသည်။ သာဝဏလ၏ အဋ္ဌမီနေ့ သန်းခေါင်ယံတွင် ခရစ်ရှ်နားကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ နတ်သံတစ်ခု၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဝါသုဒေဝသည် အစောင့်များ အိပ်ပျော်နေပြီး တံခါးများ ပွင့်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးငယ်ကို ခါးစောင်းနက်သော ယမုနာမြစ်ကို ဖြတ်၍ ဂေါကုလသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ယောဂမာယာ၏ လူဝင်စားဖြစ်သော ယသောဓါ၏ သမီးလေးနှင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။ ကံသသည် ကလေးမွေးဖွားကြောင်း သိရှိသောအခါ ကလေးမလေးကို ကျောက်တုံးနှင့် ရိုက်သတ်ရန် ရက်စက်စွာ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်သွားပြီး ကောင်းကင်တွင် သူမ၏ မြင့်မြတ်သော စကြဝဠာပုံသဏ္ဍာန်ကို ယူကာ သူ၏ ပျက်စီးခြင်းကို နိမိတ်ဖတ်ကာ သူ၏ ဖျက်ဆီးမည့်သူသည် မွေးဖွားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ကံသသည် ပုတနာ အပါအဝင် သူ၏ မိစ္ဆာတမန်များကို မွေးကင်းစကလေးအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။
Adhyaya 24
Devya Krishnashokapanodanam
ဤအခန်းတွင် ကံသနှင့် သူ၏နတ်ဆိုးတမန်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအပါအဝင် ခရစ်ရှ်နား၏ အစောပိုင်းသူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်များကို ပြန်ပြောင်းပြောပြထားသည်။ ဂျရာသန္ဓနှင့် ကာလယာဝနတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခရစ်ရှ်နားသည် ယာဒဝါများကို ဒွါရကာကျွန်းခံတပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ကာလယာဝနကို မုချုကုန္ဒမင်းကြီးထံ ခေါ်ဆောင်သွားကာ လိမ္မာပါးနပ်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခရစ်ရှ်နားသည် ရုက္ခမိနီနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ ရုက္ခမိနီသည် ပရာဒယွမ်နကို ဖွားမြင်သော်လည်း နတ်ဆိုးရှမ်ဘာရာက ပြန်ပေးဆွဲသွားခဲ့သည်။ ခရစ်ရှ်နားသည် ချန်ဒီကာနတ်သမီးထံ ဆုတောင်းရာ နတ်သမီးက ပရာဒယွမ်နသည် ရှမ်ဘာရာကို သတ်ပြီး ပြန်လာမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။
Adhyaya 25
The Omniscience of Para Shakti
မင်းကြီး ဇနမေဇယက ခရစ်ရှနားကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဝင်စားသူများသည် အဝိဇ္ဇာနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို မည်သို့ခံစားရသနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ရသေ့ဗျာသက မာယာ၏ အမြင့်ဆုံးတန်ခိုးကို ရှင်းပြပြီး နတ်ဘုရားများ လူ့အသွင်ဆောင်သောအခါ လူသားတို့၏ ကန့်သတ်ချက်များဖြင့် ချည်နှောင်ခံရကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤအခန်းတွင် ဂျမ်ဘာဝတီအတွက် သားတစ်ယောက်ရရန် ခရစ်ရှနားက သီဝနတ်ဘုရားထံ ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ပုံကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ သီဝက ဆုလာဘ်ပေးသော်လည်း ပါရဝတီဒေဝီက ယာဒဝမျိုးနွယ် ပျက်စီးမည့်အကြောင်း ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ဗျာသက တြိမုတ္တိနတ်ဘုရားများပင်လျှင် ပရာရှက္ကတိ၏ မာယာအောက်တွင် ရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။
Frequently Asked Questions
Sage Vyasa explains to King Janamejaya that even divine incarnations are bound by the supreme law of Karma and the will of the Supreme Goddess. Their suffering was the result of past karmic actions and curses, illustrating that taking a physical body subjects one to the dualities of joy and sorrow.
To break the intense penance of the sages Nara and Narayana at Badarikashrama, Indra sent Kamadeva and celestial nymphs. Unfazed, Sage Narayana patted his thigh (Uru) and created Urvashi, a nymph of unparalleled beauty, humbling Indra's pride and proving their mastery over the senses.
When the Asuras took refuge with Shukracharya's mother during a battle, she used her yogic powers to paralyze Indra and Vishnu. To protect the cosmic order, Lord Vishnu severed her head with his Sudarshana Chakra, which led to Sage Bhrigu cursing Vishnu to endure multiple human incarnations.
Read Devi Bhagavatam in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.