Adhyaya 5

Verse 1

याज्ञवल्क्यकृतं सरस्वतीस्तोत्रवर्णनम् श्रीनारायण उवाच वाग्देवतायाः स्तवनं श्रूयतां सर्वकामदम् । महामुनिर्याज्ञवल्क्यो येन तुष्टाव तां पुरा

ယာဇ္ဉဝလ္ကျ ရေးစပ်သော သူရဿတီ သတောတြကို ဖော်ပြချက်။ သီရိနာရာယဏက မိန့်ကြားသည်- အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်ဝစေသော၊ ရှေးခေတ်က မဟာမုနိ ယာဇ္ဉဝလ္ကျ ချီးမွမ်းထောပနာပြုခဲ့သော နှုတ်မှုဆိုင်ရာနတ်သမီး (သူရဿတီ) ၏ ဂါထာကို နားထောင်လော့။

Verse 2

गुरुशापाज्ज स मुनिर्हतविद्यो बभूव ह । तदा जगाम दुःखार्तो रविस्थानं सुपुण्यदम्

ဆရာ၏ ကျိန်စာကြောင့် ထိုမုနိ (ယာဇ္ဉဝလ္ကျ) သည် သူ၏ ပညာရပ်အားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် သူသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော နေနတ်သား၏ စံအိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။

Verse 3

सम्प्राप्य तपसा सूर्यं लोलार्के दृष्टिगोचरे । तुष्टाव सूर्यं शोकेन रुरोद च मुहुर्मुहुः

လောလာက៌ အမည်ရှိသော နေရာတွင် တပသျှာကျင့်ခြင်းဖြင့် နေနတ်သားထံသို့ ရောက်ရှိပြီး နတ်မင်းကို မျက်မှောက်ပြုလျက် သူသည် နေနတ်သားကို ချီးမွမ်းကာ ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ငိုကြွေးခဲ့သည်။

Verse 4

सूर्यस्तं पाठयामास वेदं वेदाङ्‌गमीश्वरः । उवाच स्तौहि वाग्देवीं भक्त्या च स्मृतिहेतवे

အရှင်ထာဝရ နေနတ်သားသည် သူ့အား ဗေဒနှင့် ဗေဒင်္ဂများကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် 'သင်၏ မှတ်ဉာဏ်နှင့် ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည်ရရှိရန် နှုတ်မှုဆိုင်ရာနတ်သမီး (သူရဿတီ) ကို ကြည်ညိုစွာဖြင့် ချီးမွမ်းလော့' ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Verse 5

तमित्युक्त्वा दीननाथोऽप्यन्तर्धानं चकार सः । मुनिः स्नात्वा च तुष्टाव भक्तिनम्रात्मकन्धरः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဆင်းရဲသားတို့၏အရှင်သည် ကွယ်ပျောက်သွားလေသည်။ ရသေ့သည် ရေချိုးပြီးနောက် ကြည်ညိုစွာဖြင့် ရှိခိုးပူဇော်လေသည်။

Verse 6

याज्ञवल्क्य उवाच कृपां कुरु जगन्मातर्मामेवं हततेजसम् । गुरुशापात्स्मृतिभ्रष्टं विद्याहीनं च दुःखितम्

ယာဇ္ညဝလ္ကယက ဆိုသည်မှာ- အို စကြဝဠာ၏မိခင်၊ အကျွန်ုပ်အား သနားတော်မူပါ။ ဆရာ၏ကျိန်စာကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ အရည်အချင်းများ ပျက်စီးကာ မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံး၍ အသိပညာကင်းမဲ့ကာ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေရပါသည်။

Verse 7

ज्ञानं देहि स्मृतिं विद्यां शक्तिं शिष्यप्रबोधिनीम् । ग्रन्थकर्तृत्वशक्तिं च सुशिष्यं सुप्रतिष्ठितम्

အကျွန်ုပ်အား အသိပညာ၊ မှတ်ဉာဏ်၊ သင်ယူမှုနှင့် တပည့်များကို နိုးကြားစေရန်နှင့် သွန်သင်ရန် စွမ်းအားကို ပေးသနားတော်မူပါ။ ကျမ်းဂန်ကြီးများကို ရေးသားနိုင်စွမ်းနှင့် ကောင်းမွန်သော တပည့်များကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 8

प्रतिभां सत्सभायां च विचारक्षमतां शुभाम् । लुप्तं सर्वं दैवयोगान्नवीभूतं पुनः कुरु

ပညာရှိများအလယ်တွင် ထက်မြက်သောဉာဏ်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆင်ခြင်တုံတရားကို ပေးသနားတော်မူပါ။ ကံကြမ္မာကြောင့် ဆုံးရှုံးသွားသမျှကို အသစ်တဖန် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေတော်မူပါ။

Verse 9

यथाङ्‌कुरं भस्मनि च करोति देवता पुनः । ब्रह्मस्वरूपा परमा ज्योतीरूपा सनातनी

နတ်ဘုရားသည် ပြာပုံထဲမှပင် အညှောက်ကို ပြန်လည်ပေါက်စေနိုင်သကဲ့သို့။ ကိုယ်တော်သည် ဗြဟ္မာ၏သဘောရှိ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ကာ အလင်းရောင်ဆောင်သော ထာဝရဘုရားမဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 10

सर्वविद्याधिदेवी या तस्यै वाण्यै नमो नमः । विसर्गबिन्दुमात्रासु यदधिष्ठानमेव च

အသိပညာအားလုံးကို အစိုးရသော ဝါဏီ (သူရဿတီ) အား အဖန်ဖန် ရှိခိုးပါ၏။ ဝိသဇ္ဇနီ၊ ဗိန္ဒုနှင့် မာတြာတို့တွင် ကိန်းဝပ်တော်မူသော အရှင်မဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 11

तदधिष्ठात्री या देवी तस्यै नित्यै नमो नमः । व्याख्यास्वरूपा सा देवी व्याख्याधिष्ठातृरूपिणी

ထိုအရာတို့ကို အစိုးရသော ထာဝရနတ်ဘုရားမအား အဖန်ဖန် ရှိခိုးပါ၏။ ထိုနတ်ဘုရားမသည် ရှင်းလင်းချက် (ဗျာချာ) ၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်ပြီး ကျမ်းစာဖွင့်ဆိုချက်အားလုံးကို အစိုးရတော်မူ၏။

Verse 12

यया विना प्रसंख्यावान् संख्यां कर्तुं न शक्यते । कालसंख्यास्वरूपा या तस्यै देव्यै नमो नमः

ကိုယ်တော်မရှိလျှင် သင်္ချာပညာရှင်ပင်လျှင် ဂဏန်းများကို မတွက်ချက်နိုင်ပါ။ အချိန်နှင့် ဂဏန်းများကို တွက်ချက်ခြင်း၏ ကိုယ်ပွားဖြစ်သော နတ်ဘုရားမအား အဖန်ဖန် ရှိခိုးပါ၏။

Verse 13

भ्रमसिद्धान्तरूपा या तस्यै देव्यै नमो नमः । स्मृतिशक्तिज्ञानशक्तिबुद्धिशक्तिस्वरूपिणी

ဝေခွဲမရမှုများကို ဖြေရှင်းပေးသော ဝါဒ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ဖြစ်သော နတ်ဘုရားမအား အဖန်ဖန် ရှိခိုးပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် မှတ်ဉာဏ်၊ အသိပညာနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့၏ စွမ်းအားကိုယ်ပွား ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

प्रतिभाकल्पनाशक्तिर्या च तस्यै नमो नमः । सनत्कुमारो ब्रह्माणं ज्ञानं पप्रच्छ यत्र वै

ထူးချွန်ထက်မြက်မှုနှင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းတို့၏ စွမ်းအားဖြစ်သော ကိုယ်တော်အား အဖန်ဖန် ရှိခိုးပါ၏။ သနတ္ကုမာရသည် ဗြဟ္မာအား ဝိညာဉ်ရေးရာအသိပညာကို မေးမြန်းသောအခါ...

Verse 15

बभूव मूकवत्सोऽपि सिद्धान्तं कर्तुमक्षमः । तदाऽऽजगाम भगवानात्मा श्रीकृष्ण ईश्वरः

ဗြဟ္မာသည် ဆွံ့အသူကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အမှန်တရားကို မတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအခါ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သော အရှင်ကရစ်ရှနား ကြွရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 16

उवाच स तां स्तौहि वाणीमिष्टां प्रजापते । स च तुष्टाव तां ब्रह्मा चाज्ञया परमात्मनः

အရှင်ကရစ်ရှနားက 'အို ပရာဂျာပတီ၊ သင်အလိုရှိအပ်သော ဝါနီ (သရဿတီ) ကို ချီးမွမ်းလော့' ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဗြဟ္မာသည်လည်း ပရမတ္တမ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း သူမကို ချီးမွမ်းလေသည်။

Verse 17

चकार तत्प्रसादेन तदा सिद्धान्तमुत्तमम् । यदाप्यनन्तं पप्रच्छ ज्ञानमेकं वसुन्धरा

သူမ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဗြဟ္မာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အမှန်တရားကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာမြေ (ဝသုန္ဓရေ) က အနန္တနဂါးမင်းအား ထူးကဲသော အသိဉာဏ်ကို မေးမြန်းသောအခါ...

Verse 18

बभूव मूकवत्सोऽपि सिद्धान्तं कर्तुमक्षमः । तदा तां स च तुष्टाव संत्रस्तः कश्यपाज्ञया

အနန္တနဂါးမင်းသည်လည်း ဆွံ့အသူကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အမှန်တရားကို မတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် ကဿပရသေ့၏ အမိန့်ဖြင့် သူမကို ချီးမွမ်းလေသည်။

Verse 19

ततश्चकार सिद्धान्तं निर्मलं भ्रमभञ्जनम् । व्यासः पुराणसूत्रं च पप्रच्छ वाल्मिकिं यदा

ထို့နောက် အနန္တနဂါးမင်းသည် အမှားများကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စင်ကြယ်သည့် အယူဝါဒကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ဝေဒဗျာသသည် ဝါလ်မီကိအား ပုရာဏ်ကျမ်းများ၏ အနှစ်သာရကို မေးမြန်းသောအခါ...

Verse 20

मौनीभूतश्च सस्मार तामेव जगदम्बिकाम् । तदा चकार सिद्धान्तं तद्वरेण मुनीश्वरः

ဝါလ်မီကိသည် တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး စကြဝဠာ၏မိခင်ကို အောက်မေ့သတိရခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ဆုလာဘ်ကြောင့် ရသေ့တို့၏အရှင်သည် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။

Verse 21

सम्प्राप्य निर्मलं ज्ञानं भ्रमान्धध्वंसदीपकम् । पुराणसूत्रं श्रुत्वा च व्यासः कृष्णकलोद्‍भवः

အမှားတရား၏ အမှောင်ထုကို ဖျက်ဆီးသော ဆီမီးနှင့်တူသည့် စင်ကြယ်သော အသိဉာဏ်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ ပုရာဏ်ကျမ်းများ၏ အနှစ်သာရကို ကြားသိရသောအခါ၊ အရှင်ကရစ်ရှနား၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မွေးဖွားလာသော ဝေဒဗျာသသည်...

Verse 22

तां शिवां वेद दध्यौ च शतवर्षं च पुष्करे । तदा त्वत्तो वरं प्राप्य सत्कवीन्द्रो बभूव ह

ပုရှ်ကရတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိုင်အောင် ထိုမင်္ဂလာရှိသော ဝေဒနတ်သမီးကို တရားမှတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သင်၏ထံမှ ဆုလာဘ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အမြတ်ဆုံးသော ကဗျာဆရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Verse 23

तदा वेदविभागं च पुराणं च चकार सः । यदा महेन्द्रः पप्रच्छ तत्त्वज्ञानं सदाशिवम्

ထို့နောက် ဝေဒဗျာသသည် ဝေဒကျမ်းများကို ပိုင်းခြားပြီး ပုရာဏ်ကျမ်းများကို ရေးသားခဲ့သည်။ မဟိန္ဒြ (သိကြားမင်း) က သဒါသိဝအား အမြင့်မြတ်ဆုံး အမှန်တရားကို မေးမြန်းသောအခါ...

Verse 24

क्षणं तामेव सञ्चिन्त्य तस्मै ज्ञानं ददौ विभुः । पप्रच्छ शब्दशास्त्रं च महेन्द्रश्च बृहस्पतिम्

အရာခပ်သိမ်း၌ တည်ရှိတော်မူသော အရှင် (သဒါသိဝ) သည် သူမကို ခဏမျှ အောက်မေ့ပြီးနောက် သူ့အား အသိဉာဏ်ကို ပေးသနားခဲ့သည်။ မဟိန္ဒြက ဗြိဟသ္ပတိအား သဒ္ဒါကျမ်းအကြောင်း မေးမြန်းသောအခါ...

Verse 25

दिव्यं वर्षसहस्रं च स त्वां दध्यौ च पुष्करे । तदा त्वत्तो वरं प्राप्य दिव्यवर्षसहस्रकम्

သူ (ဗြိဟသ္ပတိ) သည် ပုရှ်ကရ၌ နတ်တို့၏နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်တိုင်တိုင် သင်၏အပေါ်၌ ဈာန်ဝင်စားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သင်၏ထံမှ ဆုလာဘ်ကို ရရှိပြီးနောက် နတ်တို့၏နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်တိုင်တိုင်...

Verse 26

उवाच शब्दशास्त्रं च तदर्थं च सुरेश्वरम् । अध्यापिताश्च ये शिष्या यैरधीतं मुनीश्वरैः

သူသည် စကားလုံးတို့၏ သိပ္ပံပညာနှင့် ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်တို့ကို နတ်တို့၏အရှင် (အိန္ဒြာ) အား သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သင်ကြားမှုကို ခံယူခဲ့ကြသော တပည့်များနှင့် လေ့လာခဲ့ကြသော ရေသူတော်တို့သည်...

Verse 27

ते च तां परिसञ्चिन्त्य प्रवर्तन्ते सुरेश्वरीम् । त्वं संस्तुता पूजिता च मुनीन्द्रैर्मनुमानवैः

၎င်းတို့အားလုံးသည် ထိုနတ်ဘုရားမကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အာရုံပြုခြင်းဖြင့်သာ လေ့လာမှုများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သင်သည် အမြတ်ဆုံးသော ရေသူတော်များ၊ မနုမင်းများနှင့် လူသားအားလုံး၏ ချီးမွမ်းကိုးကွယ်မှုကို ခံရသူဖြစ်သည်။

Verse 28

दैत्येन्द्रैश्च सुरैश्चापि ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः । जडीभूतः सहस्रास्यः पञ्चवक्त्रश्चतुर्मुखः

ဒေတျာမင်းများ၊ နတ်ဘုရားများ၊ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနိုး၊ သီဝနှင့် အခြားသူများ၏ ချီးမွမ်းမှုကို ခံရသည်။ ဦးခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသူ (အနန္တ)၊ မျက်နှာငါးခုရှိသူ (သီဝ) နှင့် မျက်နှာလေးခုရှိသူ (ဗြဟ္မာ) တို့ပင်လျှင် ဆွံ့အသွားကြရသည်...

Verse 29

यां स्तोतुं किमहं स्तौमि तामेकास्येन मानवः । इत्युक्त्वा याज्ञवल्क्यश्च भक्तिनम्रात्मकन्धरः

သူမကို ချီးမွမ်းရာတွင်၊ မျက်နှာတစ်ခုတည်းသာရှိသော လူသားတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျွန်ုပ်သည် သူမကို မည်သို့လျှင် လုံလောက်စွာ ချီးမွမ်းနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤသို့ပြောပြီးနောက် ယာဇ္ဉဝလ္ကယသည် နက်ရှိုင်းသော ကြည်ညိုမှုဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ...

Verse 30

प्रणनाम निराहारो रुरोद च मुहुर्मुहुः । ज्योतीरूपा महामाया तेन दृष्टाप्युवाच तम्

အစာရှောင်လျက် သူသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ဦးချ၍ ငိုကြွေးခဲ့သည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အလင်းရောင်သဏ္ဌာန်ရှိသော မဟာမာယာကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူမသည် သူ့အား စကားပြောခဲ့သည်။

Verse 31

सुकवीन्द्रो भवेत्युक्त्वा वैकुण्ठं च जगाम ह । याज्ञवल्क्यकृतं वाणीस्तोत्रमेतत्तु यः पठेत्

'ထူးချွန်သော ကဗျာဆရာတို့၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ပါစေ' ဟု မိန့်ကြားကာ သူမသည် ဝေကုဏ္ဌသို့ ကြွသွားတော်မူ၏။ ယာဇ္ဉဝလ္ကယ ရေးစပ်ထားသော ဤဝါဏီတော်ကို ဖတ်ရှုသူတိုင်းသည်...

Verse 32

स कवीन्द्रो महावाग्मी बृहस्पतिसमो भवेत् । महामूर्खश्च दुर्बुद्धिर्वर्षमेकं यदा पठेत्

သူသည် အကောင်းဆုံးသော ကဗျာဆရာ၊ အလွန်စကားပြောကောင်းသူနှင့် ဉာဏ်ပညာတွင် ဗြိဟသ္ပတိနှင့် တူညီသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ အလွန်မိုက်မဲသူပင်လျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဖတ်ရှုပါက...

Verse 33

स पण्डितश्च मेधावी सुकवीन्द्रो भवे ध्रुवम्

သူသည် ဧကန်မုချ တတ်သိနားလည်သော ပညာရှိ၊ အလွန်ဉာဏ်ကောင်းသူနှင့် ထူးချွန်သော ကဗျာဆရာတို့တွင် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 999

इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां नवमस्कन्धे याज्ञवल्क्यकृतं सरस्वतीस्तोत्रवर्णनं नाम पञ्चमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိမဒ် ဒေဝီ ဘာဂဝတ မဟာပုရာဏ၊ နဝမမြောက် စကန္ဓရှိ 'ယာဇ္ဉဝလ္ကယ ရေးစပ်သော သရဿတီ စတိုတြာ ဖော်ပြချက်' အမည်ရှိ ပဉ္စမမြောက် အခန်း ပြီးဆုံးပါပြီ။