Sukta 98

Mantra 1

अभि नो वाजसातमं रयिमर्ष पुरुस्पृहम् । इन्दो सहस्रभर्णसं तुविद्युम्नं विभ्वासहम् ॥

ഹേ ഇന്ദു, ഞങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകിവരിക—വാജസാതമ (ബലവിജയത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠം) ആയ റയി, പുരുസ്പൃഹ (അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്ന) ധനം. ഹേ ഇന്ദോ, സഹസ്രഭർണസ (ആയിരം വഹിക്കുന്ന) സമൃദ്ധി, തുവിദ്യുമ്ന (വിശാല ദീപ്തിമഹിമ)വും വിഭ്വാസഹ (എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളും ജയിക്കുന്ന) ശക്തിയും ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രവഹിപ്പിക്ക.

Mantra 2

परि ष्य सुवानो अव्ययं रथे न वर्माव्यत । इन्दुरभि द्रुणा हितो हियानो धाराभिरक्षाः ॥

പിഴിഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട (സുവാന) അവൻ ഉണ്ണിനെയായ ആവരണത്തിൽ എല്ലാടവും തന്നെ പൊതിയുന്നു—രഥത്തിൽ കവചം ധരിക്കുന്നതുപോലെ; ഇന്ദു മരദ്രോണങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനായി, ഉത്സുകനായി, തന്റെ ധാരകളായി ഒഴുകി പുറപ്പെടുന്നു.

Mantra 3

परि ष्य सुवानो अक्षा इन्दुरव्ये मदच्युतः । धारा य ऊर्ध्वो अध्वरे भ्राजा नैति गव्ययुः ॥

പിഴിഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഇന്ദു ഉണ്ണിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; അവന്റെ മദം (ആനന്ദോന്മാദം) ചോർന്നുപോകുന്നില്ല. അധ്വരത്തിൽ മേലോട്ടുയരുന്ന ധാര, ദീപ്തനായ ഒരുവനുപോലെ മുന്നേറുന്നു—പ്രകാശത്തിന്റെ ഗവ്യങ്ങളെ (ഗോകളെ) തേടി.

Mantra 4

स हि त्वं देव शश्वते वसु मर्ताय दाशुषे । इन्दो सहस्रिणं रयिं शतात्मानं विवाससि ॥

ഹേ ദേവ ഇന്ദു! അർപ്പിക്കുന്ന മർത്ത്യനായ ദാശുഷനു നീ സദാ നിലനിൽക്കുന്ന കല്യാണരൂപ വസു നൽകുന്നു. ഹേ ഇന്ദോ, നീ അവനു സഹസ്രിണ റയി—ശതാത്മ (നൂറു ശക്തികളുള്ള) സമ്പത്ത്—പ്രദാനം ചെയ്ത്, വിശാലതയിലും സുഖക്ഷേമത്തിലും വസിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 5

वयं ते अस्य वृत्रहन्वसो वस्वः पुरुस्पृहः । नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुम्नस्याध्रिगो ॥

ഹേ വൃത്രഹൻ, ഹേ വസു! നിന്റെ അനവധി ധനങ്ങളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ നിന്റെ ഈ (സോമ)ത്തിന്റെ ആശ്രിതരാണ്. പ്രേരണയുടെ പ്രവാഹങ്ങളോടു ഏറ്റവും അടുത്തായി ഞങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കേണമേ; ഹേ അധ്രിഗോ, നിന്റെ സുമ്ന (കൃപ)യുടെ ധാരകരായി ഞങ്ങൾ അഖണ്ഡമായ ധൈര്യസ്ഥൈര്യത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 6

द्विर्यं पञ्च स्वयशसं स्वसारो अद्रिसंहतम् । प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त्यूर्मिणम् ॥

രണ്ടുതവണ അഞ്ചു സഹോദരി-ശക്തികൾ അവനെ സ്നാനിപ്പിക്കുന്നു—കല്ലുകളാൽ പിഴിഞ്ഞ, സ്വയം-യശസ്സുള്ള (സോമ)നെ; ഇന്ദ്രനു പ്രിയവും കാമ്യവും ആയ അവനെ. അവർ അവന്റെ ആനന്ദ-ഊർമിയെ ശുദ്ധീകരിച്ച് തരംഗിതമാക്കുന്നു.

Mantra 7

परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण । यो देवान्विश्वाँ इत्परि मदेन सह गच्छति ॥

അവർ പ്രിയമായ കേശരി-വർണ്ണ സോമത്തെ—സ്വർണ്ണ-തവിട്ടു (ബഭ്രു)നെ—ശുദ്ധീകരണജലത്തോടെ എല്ലാടവും ചുറ്റും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ ആനന്ദത്തിന്റെ മദത്തോടെ സർവ്വ ദേവന്മാരെയും പരിവ്യാപിച്ചു, അവരോടൊപ്പം ഏകതയിൽ ഗമിക്കുന്നു.

Mantra 8

अस्य वो ह्यवसा पान्तो दक्षसाधनम् । यः सूरिषु श्रवो बृहद्दधे स्वर्ण हर्यतः ॥

അവന്റെ അവസ (സഹായം) കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ നിങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകുന്നു—ദക്ഷ (കൗശലം) സിദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ശക്തി-സാധകൻ. ഹര്യത (പ്രിയൻ, പ്രകാശവാൻ) സ്വർണ (സൂര്യസമ) ദീപ്തിയുള്ളവൻ, സൂരിഷു (ഋഷി-ഗായകർ) ഇടയിൽ മഹത്തായ ശ്രവഃ (യശസ്, കീർത്തി) സ്ഥാപിക്കുന്നു—സൂര്യപ്രകാശിത ദ്യൗവിന്റെ കാന്തിപോലെ.

Mantra 9

स वां यज्ञेषु मानवी इन्दुर्जनिष्ट रोदसी । देवो देवी गिरिष्ठा अस्रेधन्तं तुविष्वणि ॥

ഹേ രോദസീ (ദ്യാവാ-പൃഥിവീ), മാനവീയ യജ്ഞങ്ങളിൽ ആ ഇന്ദു നിങ്ങള്ക്കായി ജനിക്കുന്നു—ദേവന്മാർക്കു ദേവനായി, ദേവീ-ശക്തികൾക്കു ദേവനായി; ഗിരിഷ്ഠാ (പർവ്വതസ്ഥൻ), അസ്രേധന്ത (അഥകാത്ത, അചലൻ), തുവിഷ്വണി (മഹാ ഗർജ്ജനമുള്ളവൻ).

Mantra 10

इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे । नरे च दक्षिणावते देवाय सदनासदे ॥

ഹേ സോമ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി—പാനം ചെയ്യാൻ—വൃത്രഘ്ന (വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്ന) ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നീ എല്ലാടവും പരിഷിച്യസേ (ചുറ്റും ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു). അതുപോലെ നര (വീരൻ)യും ദക്ഷിണാവത് (ദക്ഷിണാ-ദാനം വഹിക്കുന്ന) ദേവനുവേണ്ടിയും—സദനാസദേ (ആസനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്ന) ദിവ്യനുവേണ്ടിയും.

Mantra 11

ते प्रत्नासो व्युष्टिषु सोमाः पवित्रे अक्षरन् । अपप्रोथन्तः सनुतर्हुरश्चितः प्रातस्ताँ अप्रचेतसः ॥

ആ പ്രാചീന സോമങ്ങൾ, രാത്രികളുടെ ഉഷസ്സിൽ, പവിത്രം (പവിത്രക) വഴിയായി ഒഴുകി. വൈരത്തെ തള്ളിനീക്കി, മുകളിൽ നിന്നത് താഴേക്ക് അമർത്തി വീഴ്ത്തുന്നു—പ്രാതഃക്കാലത്ത്—അപ്രചേതസ് (യഥാർത്ഥ ബോധമില്ലാത്ത) ആ ചലനങ്ങൾ/പ്രവാഹങ്ങൾ.

Mantra 12

तं सखायः पुरोरुचं यूयं वयं च सूरयः । अश्याम वाजगन्ध्यं सनेम वाजपस्त्यम् ॥

ഹേ സഖാക്കളേ! ആ പുരോരുച് (മുന്നിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന)നെ—നിങ്ങളും ഞങ്ങളും, സൂരയഃ (പ്രകാശിതർ)—പ്രാപിക്കട്ടെ. വാജഗന്ധ്യ (ബല-സമൃദ്ധിയുടെ സുഗന്ധം) നേടട്ടെ; വാജപസ്ത്യ (ആ സമൃദ്ധിയുടെ ഗൃഹവും ആധാരവും) ജയിക്കട്ടെ.