Sukta 33

Mantra 1

प्र ऋभुभ्यो दूतमिव वाचमिष्य उपस्तिरे श्वैतरीं धेनुमीळे । ये वातजूतास्तरणिभिरेवैः परि द्यां सद्यो अपसो बभूवुः ॥

ഋഭുക്കളിലേക്കു ദൂതനെപ്പോലെ എന്റെ വാക്കിനെ ഞാൻ അയക്കുന്നു; ഉപസ്തരിതമായ, ദീപ്തമായ ശ്വൈതരി—സമൃദ്ധിയുടെ ധേനു—യെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. വാതത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ, വേഗമുള്ള അശ്വങ്ങളോടെ, അവർ ഉടൻതന്നെ അപസ് എന്ന പ്രവർത്തനശക്തികളായി, ദ്യൗവിനെ ചുറ്റി വ്യാപിച്ചവർ—ഫലപ്രദമായ കര്‍മ്മശക്തികൾ.

Mantra 2

यदारमक्रन्नृभवः पितृभ्यां परिविष्टी वेषणा दंसनाभिः । आदिद्देवानामुप सख्यमायन्धीरासः पुष्टिमवहन्मनायै ॥

ഋഭുക്കൾ രണ്ടു പിതൃ-മാതൃകൾക്കു യോജിച്ചതിനെ നിർമ്മിച്ചപ്പോൾ—പരിവിഷ്ടീ എന്ന ചുറ്റുമൂടിയ ഇരിപ്പിടങ്ങളും, വേഷണാ എന്ന അലങ്കാരവും, അവരുടെ ദംസനാ (കൗശല-ശക്തി)കളാൽ—അവർ ദേവന്മാരുടെ സഖ്യത്തിലേക്കു സമീപിച്ചു. ധീരദർശികളായ ഋഷികൾ മനസ്സിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി പുഷ്ടിയും പോഷണവും കൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 3

पुनर्ये चक्रुः पितरा युवाना सना यूपेव जरणा शयाना । ते वाजो विभ्वाँ ऋभुरिन्द्रवन्तो मधुप्सरसो नोऽवन्तु यज्ञम् ॥

ജരിച്ച യൂപസ്തംഭംപോലെ പഴകി കിടന്നിരുന്നിട്ടും, രണ്ടു പിതൃ-മാതൃകളെ വീണ്ടും യുവാക്കളാക്കിയവർ—ആ ഋഭുക്കൾ: വാജ, വിഭ്വാൻ, ഋഭു—ഇന്ദ്രബലത്തിൽ നിറഞ്ഞും മധു തുളുമ്പിയും, നമ്മുടെ യജ്ഞത്തെ കാത്തരുളട്ടെ—ബോധപൂർവ്വമായ കര്‍മ്മാർപ്പണത്തെ.

Mantra 4

यत्संवत्समृभवो गामरक्षन्यत्संवत्समृभवो मा अपिंशन् । यत्संवत्समभरन्भासो अस्यास्ताभिः शमीभिरमृतत्वमाशुः ॥

ഒരു സമ്പൂർണ്ണ സംവത്സരം ഋഭുക്കൾ ഗാവിനെ (ജ്ഞാനകിരണത്തെ) കാത്തു; ഒരു സംവത്സരം അവളെ രൂപപ്പെടുത്തി പരിപൂർണ്ണമാക്കി; ഒരു സംവത്സരം അവളുടെ ദീപ്തമായ ഭാസസ്സുകൾ വഹിച്ചു—ആ ശമീഭിരെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന സുകൗശല്യകൃത്യങ്ങളാൽ അവർ അമൃതത്വം പ്രാപിച്ചു.

Mantra 5

ज्येष्ठ आह चमसा द्वा करेति कनीयान्त्रीन्कृणवामेत्याह । कनिष्ठ आह चतुरस्करेति त्वष्ट ऋभवस्तत्पनयद्वचो वः ॥

ജ്യേഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: ‘രണ്ട് ചമസങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുക’; കനീയാൻ പറഞ്ഞു: ‘നാം മൂന്ന് ഉണ്ടാക്കാം’; കനിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: ‘നാല് ഉണ്ടാക്കുക.’ ഹേ ഋഭുക്കളേ, ത്വഷ്ടൃ നിങ്ങളുടെ ആ വചനം—ആനന്ദപാത്രത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ രൂപകവചനം—അംഗീകരിച്ചു.

Mantra 6

सत्यमूचुर्नर एवा हि चक्रुरनु स्वधामृभवो जग्मुरेताम् । विभ्राजमानाँश्चमसाँ अहेवावेनत्त्वष्टा चतुरो ददृश्वान् ॥

ആ നരന്മാർ സത്യം ഉച്ചരിച്ചു; കാരണം അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ കൃത്യം നിർവഹിച്ചു. സ്വന്തം സ്വധാ (സ്വഭാവനിയമം) അനുസരിച്ച് ഋഭുക്കൾ ഈ സിദ്ധിയിലേക്കെത്തി. ത്വഷ്ടൃ, കണ്ടറിഞ്ഞവൻ, ഒരേ ദിവസത്തിനുള്ളിൽ എന്നപോലെ, ദീപ്തിയോടെ തിളങ്ങുന്ന നാല് ചമസങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

Mantra 7

द्वादश द्यून्यदगोह्यस्यातिथ्ये रणन्नृभवः ससन्तः । सुक्षेत्राकृण्वन्ननयन्त सिन्धून्धन्वातिष्ठन्नोषधीर्निम्नमापः ॥

അഗോഹ്യന്റെ അതിഥ്യത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ ഋഭുക്കൾ ആനന്ദിച്ചു, ലക്ഷ്യം പിന്തുടർന്ന്. അവർ വയലുകളെ സുസ്ഥലങ്ങളാക്കി; നദികളെ വഴിനടത്തി; ധൻവാ—വറ്റിയ ഭൂമിയിൽ—ഔഷധികളെ സ്ഥാപിച്ചു; ജലങ്ങളെ താഴ്ന്നിടങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകുവാൻ നയിച്ചു—ശരിയായ കൗശലത്തോടെ ജീവന്റെ ഗതികളെ ക്രമപ്പെടുത്തി.

Mantra 8

रथं ये चक्रुः सुवृतं नरेष्ठां ये धेनुं विश्वजुवं विश्वरूपाम् । त आ तक्षन्त्वृभवो रयिं नः स्ववसः स्वपसः सुहस्ताः ॥

മനുഷ്യയാത്രയ്ക്ക് ശ്രേഷ്ഠമായ, സുവൃത—സുസംയോജിത—രഥം നിർമ്മിച്ചവരും; സർവ്വശക്തികളാൽ ചലിക്കുന്ന (വിശ്വജുവ), സർവ്വരൂപധാരിണിയായ ധേനുവിനെ രൂപപ്പെടുത്തിയവരും—അത്തരം സ്വവസ, സ്വപസ, സുഹസ്ത ഋഭുക്കൾ ഞങ്ങൾക്ക് റയി—സമൃദ്ധിയും പൂർണ്ണതയും—കൊത്തിയൊരുക്കട്ടെ.

Mantra 9

अपो ह्येषामजुषन्त देवा अभि क्रत्वा मनसा दीध्यानाः । वाजो देवानामभवत्सुकर्मेन्द्रस्य ऋभुक्षा वरुणस्य विभ्वा ॥

ദേവന്മാർ അവരുടെ കൃത്യങ്ങളെ അംഗീകരിച്ചു; കാരണം അവർ ക്രതു കൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും ലക്ഷ്യത്തിൽ ധ്യാനിച്ചു മുന്നേറി. ദേവന്മാരിൽ സുകർമ്മിയായി വാജൻ നിലകൊണ്ടു; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഋഭുക്ഷാ, വരുണനുവേണ്ടി വിഭ്വാ—ഓരോരുത്തനും ദൈവക്രമത്തിൽ തന്റെ സിദ്ധശക്തിയുടെ സ്ഥാനമേറ്റു.

Mantra 10

ये हरी मेधयोक्था मदन्त इन्द्राय चक्रुः सुयुजा ये अश्वा । ते रायस्पोषं द्रविणान्यस्मे धत्त ऋभवः क्षेमयन्तो न मित्रम् ॥

മേധ—പ്രേരിത ബുദ്ധിയും സ്തുതിയുംകൊണ്ട് മദിക്കുന്ന ആ രണ്ടു ഹരികൾ (താമ്രവർണ്ണ ശക്തികൾ) ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ആരൊക്കെയോ നിർമ്മിച്ചു, കൂടാതെ അശ്വങ്ങളെ സുയുജ—സമ്പൂർണ്ണമായി യോജിപ്പിച്ചവർ; ഹേ ഋഭുക്കളേ, ഞങ്ങളിലേക്കു റായിയുടെ പോഷവും ധാരക സമൃദ്ധിയും, ദ്രവിണം—അസ്തിത്വത്തിന്റെ ധനങ്ങളും—നിക്ഷേപിക്കുവിൻ; മിത്രനെപ്പോലെ ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമം പോഷിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 11

इदाह्नः पीतिमुत वो मदं धुर्न ऋते श्रान्तस्य सख्याय देवाः । ते नूनमस्मे ऋभवो वसूनि तृतीये अस्मिन्त्सवने दधात ॥

ഇന്നത്തെ ഈ അഹ്നത്തിൽ—ഈ ഗതിയിൽ—നിങ്ങൾക്കായി ദേവന്മാർ സോമപാനത്തിന്റെ പീതിയും ഉയർന്ന മദവും ഒഴുക്കിയിരിക്കുന്നു; അന്വേഷത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചു ക്ഷീണിച്ച സഖാവിന്റെ സഖ്യതയില്ലാതെ അല്ല. അതിനാൽ, ഹേ ഋഭുക്കളേ, ഞങ്ങളിലേക്കു വസു—സത്യധനങ്ങൾ—നിക്ഷേപിക്കുവിൻ; ഈ തൃതീയ സവനത്തിൽ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കുവിൻ.