Sukta 14

Mantra 1

आ होता मन्द्रो विदथान्यस्थात्सत्यो यज्वा कवितमः स वेधाः । विद्युद्रथः सहसस्पुत्रो अग्निः शोचिष्केशः पृथिव्यां पाजो अश्रेत् ॥

ആനന്ദമയ ജ്വാലയായ ഹോതൃ (Hotṛ) വിദഥങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു—സത്യൻ, യജ്വാ, കവിതമൻ, സ വേധാഃ (യഥാവിധി കര്‍മ്മങ്ങളുടെ ജ്ഞാനി). വിദ്യുദ്രഥൻ, സഹസസ്പുത്രനായ അഗ്നി—ശോചി (ജ്വാല) തന്നെയാണ് അവന്റെ കേശം—പൃഥ്വിയിൽ തന്റെ പാജസ് (പ്രഭാവ-ബലം) വ്യാപിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

अयामि ते नमउक्तिं जुषस्व ऋतावस्तुभ्यं चेतते सहस्वः । विद्वाँ आ वक्षि विदुषो नि षत्सि मध्य आ बर्हिरूतये यजत्र ॥

ഹേ സഹസ്വഃ, ഋതാവാൻ (ഋതത്തിന്റെ ശക്തിയുള്ളവനേ), നിനക്കായി ഞാൻ നമസ്കാരവാക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു; അതിനെ പ്രസാദത്തോടെ സ്വീകരിക്ക. നിന്റെ ദിശയിലേക്കാണ് ചേതന/ഇച്ഛ ഉയരുന്നത്, ഹേ മഹാബലവാനേ. അറിഞ്ഞവനേ, അറിഞ്ഞവരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; അറിഞ്ഞവനായി മദ്ധ്യേ ബർഹി (പവിത്ര കുശാസനം)മേൽ നമ്മുടെ ഊതി (സഹായം)ക്കായി ഇരിക്ക, ഹേ യജത്ര (പൂജ്യ).

Mantra 3

द्रवतां त उषसा वाजयन्ती अग्ने वातस्य पथ्याभिरच्छ । यत्सीमञ्जन्ति पूर्व्यं हविर्भिरा वन्धुरेव तस्थतुर्दुरोणे ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഉഷസ്സും വാജയന്തീ (ബലം/വാജം നൽകുന്ന ശക്തി)യും വാതത്തിന്റെ പഥങ്ങളിലൂടെ നിന്റെ അടുക്കൽ വേഗത്തിൽ വരട്ടെ. അവർ ഹവിഷുകളാൽ നിന്നെ—പുരാതനനെ—അഞ്ജനം/അഭിഷേകം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ ഗൃഹത്തിൽ രഥത്തിന്റെ വന്ധുരത്തിൽ കെട്ടിയ കുതിരകളെപ്പോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 4

मित्रश्च तुभ्यं वरुणः सहस्वोऽग्ने विश्वे मरुतः सुम्नमर्चन् । यच्छोचिषा सहसस्पुत्र तिष्ठा अभि क्षितीः प्रथयन्त्सूर्यो नॄन् ॥

ഹേ സഹസ്വോ അഗ്നേ, മിത്രനും വരുണനും സർവ്വ മരുത്ഗണങ്ങളും നിനക്കായി സുമ്നം (കൃപ/മംഗളം) പാടുന്നു. ഹേ സഹസസ്പുത്ര (ബലത്തിന്റെ പുത്ര), നീ നിന്റെ ശോചിഷാ (ജ്വാല)യോടെ നിലകൊണ്ട് വാസലോകങ്ങളെ വ്യാപിപ്പിക്കുമ്പോൾ, സൂര്യൻ മനുഷ്യരെ വിശാലമാക്കുന്നതുപോലെ നീ നരന്മാരെ പൂർണ്ണ പ്രഭയിൽ വികസിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 5

वयं ते अद्य ररिमा हि काममुत्तानहस्ता नमसोपसद्य । यजिष्ठेन मनसा यक्षि देवानस्रेधता मन्मना विप्रो अग्ने ॥

അഗ്നേ, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ നിനക്കു നമ്മുടെ കാമന അർപ്പിച്ചു; കൈകൾ നീട്ടി നമസ്കാരത്തോടെ നിന്റെ അടുക്കൽ ഉപസദ്യ (ഉപാസനയായി) സമീപിക്കുന്നു. യജിഷ്ഠമായ മനസ്സോടെ ദേവന്മാരെ യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിക്ക; അശ്രേധ—അചഞ്ചലചിന്തയുള്ള—ഹേ വിപ്ര, നിന്റെ മനസ്സിൽ സ്ഥിരനായി ഇരിക്ക.

Mantra 6

त्वद्धि पुत्र सहसो वि पूर्वीर्देवस्य यन्त्यूतयो वि वाजाः । त्वं देहि सहस्रिणं रयिं नोऽद्रोघेण वचसा सत्यमग्ने ॥

ഹേ സഹസിന്റെ പുത്രാ, നിനക്കിൽ നിന്നുതന്നെ ദേവന്റെ അനേകം പുരാതന ഊതികൾ (സഹായങ്ങൾ) പുറപ്പെടുന്നു; വാജങ്ങൾ—ഊർജ്ജശക്തിയുടെ സമൃദ്ധികൾ—വ്യാപിക്കുന്നു. അഗ്നേ, ഞങ്ങൾക്ക് സഹസ്രിണ റയി (ആയിരമടങ്ങുള്ള സമ്പത്ത്) നല്കുക; അദ്രോഘ വചനത്താൽ—കപടമില്ലാതെ—സത്യവാക്കാൽ.

Mantra 7

तुभ्यं दक्ष कविक्रतो यानीमा देव मर्तासो अध्वरे अकर्म । त्वं विश्वस्य सुरथस्य बोधि सर्वं तदग्ने अमृत स्वदेह ॥

ഹേ ദക്ഷാ, ഹേ കവിക്രതു ദേവാ, അധ്വരത്തിൽ ഞങ്ങൾ മർത്ത്യർ നിനക്കായി ഈ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു. നീ വിശ്വത്തിന്റെ സുരഥ—നല്ല രഥമാർഗ്ഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും—ബോധം കൈവരിക്ക; ഹേ അമൃത അഗ്നേ, ഇവിടെ അതിന്റെ മുഴുവൻതും അതിന്റെ മാധുര്യത്തിൽ സ്വദേഹ (സ്വാദിച്ച്) അനുഭവിക്ക.