Sukta 19

Mantra 1

अपाय्यस्यान्धसो मदाय मनीषिणः सुवानस्य प्रयसः । यस्मिन्निन्द्रः प्रदिवि वावृधान ओको दधे ब्रह्मण्यन्तश्च नरः ॥

അർപ്പണത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയിൽ നിന്ന് പിഴിഞ്ഞ (സോമ) ആനന്ദം മദത്തിനായി മനീഷി (ചിന്താശീലൻ ഋഷി) പാനം ചെയ്തു. അതിൽ ഇന്ദ്രൻ പരദിവിയിൽ വളരുന്നവനായി തന്റെ ഓകഃ—വാസസ്ഥലം—സ്ഥാപിച്ചു; ബ്രഹ്മണ്യന്തഃ—വാക്ക്/ബ്രഹ്മം അന്വേഷിക്കുന്ന—നരന്മാർ അവന്റെ അടുക്കൽ ഒന്നിക്കുന്നു.

Mantra 2

अस्य मन्दानो मध्वो वज्रहस्तोऽहिमिन्द्रो अर्णोवृतं वि वृश्चत् । प्र यद्वयो न स्वसराण्यच्छा प्रयांसि च नदीनां चक्रमन्त ॥

ഈ മധുരത്തിൽ ആനന്ദിച്ച വജ്രഹസ്തനായ ഇന്ദ്രൻ പ്രളയജലത്തെ മൂടിയിരുന്ന അഹി (സർപ്പം)യെ വെട്ടിപ്പിരിച്ചു. പിന്നെ, പക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ തന്നെ ഒഴുക്കുകളിലേക്കു പായുന്നതുപോലെ, നദികളുടെ ഗതികളും മുന്നോട്ടുള്ള പ്രയാണധാരകളും ചലിച്ചു തുടങ്ങി.

Mantra 3

स माहिन इन्द्रो अर्णो अपां प्रैरयदहिहाच्छा समुद्रम् । अजनयत्सूर्यं विदद्गा अक्तुनाह्नां वयुनानि साधत् ॥

ആ മഹിമാവാൻ ഇന്ദ്രൻ—അഹി (സർപ്പം) സംഹാരകൻ—ജലങ്ങളുടെ പ്രളയപ്രവാഹത്തെ സമുദ്രത്തോട്ടു മുന്നോട്ടു തള്ളിവിട്ടു. അവൻ സൂര്യനെ ജനിപ്പിച്ചു; ഗാവുകൾ (കിരണങ്ങൾ) കണ്ടെത്തി; രാത്രിയും പകലും ഋതത്തിന്റെ വിവേകപൂർണ്ണമായ വിധാനങ്ങളാൽ പ്രവർത്തികളെ സിദ്ധമാക്കി.

Mantra 4

सो अप्रतीनि मनवे पुरूणीन्द्रो दाशद्दाशुषे हन्ति वृत्रम् । सद्यो यो नृभ्यो अतसाय्यो भूत्पस्पृधानेभ्यः सूर्यस्य सातौ ॥

അവൻ, ഇന്ദ്രൻ, മനുവിന് അനേകം അപ്രതിഹത ദാനങ്ങൾ നൽകി; ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ വേണ്ടി അവൻ വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നു. സൂര്യവിജയത്തിന്റെ സമരത്തിൽ, വൈരത്തോടെ മത്സരിക്കുന്നവർക്കെതിരെ, അവൻ മനുഷ്യർക്കായി ഉടൻതന്നെ അജേയനാകുന്നു.

Mantra 5

स सुन्वत इन्द्रः सूर्यमा देवो रिणङ्मर्त्याय स्तवान् । आ यद्रयिं गुहदवद्यमस्मै भरदंशं नैतशो दशस्यन् ॥

സോമം പിഴിയുന്നവന്റെ വേണ്ടി ഇന്ദ്രദേവൻ സൂര്യനെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു—സ്തുതി ചെയ്യുന്ന മർത്ത്യനുവേണ്ടി. അവൻ അവനിലേക്ക് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന, ദോഷരഹിതമായ സമൃദ്ധി (രയി) കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, സേവനത്തിൽ ഏതശനെപ്പോലെ, യുക്തമായ അംശമായി ആ പങ്ക് അവൻ വഹിക്കുന്നു.

Mantra 6

स रन्धयत्सदिवः सारथये शुष्णमशुषं कुयवं कुत्साय । दिवोदासाय नवतिं च नवेन्द्रः पुरो व्यैरच्छम्बरस्य ॥

അവൻ (ഇന്ദ്രൻ) ദിവ്യസാരഥിയായ കുത്സനുവേണ്ടി, ഉണക്കുന്ന ശുഷ്ണനെയും കുയവനെയും കീഴടക്കി. ദിവോദാസനുവേണ്ടി ഇന്ദ്രൻ ശംബരന്റെ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് ദൃഢപുരങ്ങൾ (പുരഃ) പൊളിച്ചുതുറന്നു.

Mantra 7

एवा त इन्द्रोचथमहेम श्रवस्या न त्मना वाजयन्तः । अश्याम तत्साप्तमाशुषाणा ननमो वधरदेवस्य पीयोः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾ നിന്റെ സ്തുതിവചനം ഉച്ചരിക്കട്ടെ—കീർത്തിക്കായി; സ്വശക്തിയാൽ പരിശ്രമിച്ച് സമൃദ്ധികളെ ജയിക്കുവാൻ. വേഗത്തോടെ മുന്നേറി ഞങ്ങൾ ആ ഏഴാമത്തെ (പദം/ലോകം) പ്രാപിക്കട്ടെ; ദേവരഹിതന്റെ ആയുധം—വീർപ്പിച്ച ശത്രുബലം—ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ തലകുനിക്കട്ടെ.

Mantra 8

एवा ते गृत्समदाः शूर मन्मावस्यवो न वयुनानि तक्षुः । ब्रह्मण्यन्त इन्द्र ते नवीय इषमूर्जं सुक्षितिं सुम्नमश्युः ॥

ഇങ്ങനെ, ഹേ ശൂരാ, ഗൃത്സമദ ഋഷിമാർ—നിന്റെ സഹായം ആഗ്രഹിച്ച്—കൗശലപ്രവർത്തിപോലെ അവരുടെ മന്ത്രചിന്തകൾ പണിതു. ബ്രഹ്മം (വാണി) തേടിക്കൊണ്ട്, ഹേ ഇന്ദ്രാ, അവർ നിന്റെ പുതുമയുള്ള (ഉന്നത) ദാനം പ്രാപിച്ചു: പ്രേരണയും വർദ്ധനശക്തിയും, സുസ്ഥിര വാസവും, സമൃദ്ധിയുടെ കൃപയും (സുമ്നം).

Mantra 9

नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

ഇപ്പോൾ തീർച്ചയായും, ഹേ ഇന്ദ്രാ, ജരിത്രൻ (സ്തുതിഗായകൻ) നിനക്കു പ്രത്യുപകാരമായി സമൃദ്ധിയാൽ നിറഞ്ഞ ദാത്രീ ദക്ഷിണാ (Dakṣiṇā) പാൽപോലെ ദോഹിക്കപ്പെടട്ടെ. സ്തോതാക്കൾക്കു ദാനം നല്കുക; നമ്മുടെ ഭഗ (Bhaga)—സുഖത്തിന്റെ പങ്ക്—ദഗ്ധമാകാതിരിക്കട്ടെ, ക്ഷയിക്കാതിരിക്കട്ടെ. സുവീരന്മാർ (നല്ല വീരബലം ഉള്ളവർ) ആയി ഞങ്ങൾ വിധഥ (യജ്ഞസഭ)യിൽ ബൃഹത് (Bṛhat)—വിശാല വാക്ക്—ഉച്ചരിക്കട്ടെ.