Sukta 98

Mantra 1

बृहस्पते प्रति मे देवतामिहि मित्रो वा यद्वरुणो वासि पूषा । आदित्यैर्वा यद्वसुभिर्मरुत्वान्त्स पर्जन्यं शंतनवे वृषाय ॥

ഹേ ബൃഹസ്പതേ, എന്റെ ആഹ്വാനത്തോടു മുഖാമുഖമായി വന്നു ഇവിടെ ദൈവശക്തി ഏറ്റെടുക്കുക; നീ മിത്രനാകുകയോ വരുണനാകുകയോ പൂഷനാകുകയോ—അഥവാ ആദിത്യന്മാരോടൊപ്പം, വസുക്കളോടൊപ്പം, അല്ലെങ്കിൽ മരുത്വാൻ (മരുതുകളെ ധരിക്കുന്നവൻ) ആയി—അപ്പോൾ ശന്തനുവിന്റെ വർദ്ധനയ്ക്കും ആത്മാവിന്റെ മംഗളത്തിനുമായി പർജന്യനെ ഉണർത്തുക; ഫലദായകമായ മഴ പെയ്യാൻ.

Mantra 2

आ देवो दूतो अजिरश्चिकित्वान्त्वद्देवापे अभि मामगच्छत् । प्रतीचीनः प्रति मामा ववृत्स्व दधामि ते द्युमतीं वाचमासन् ॥

ദേവാപേ, നിന്നിൽ നിന്നുള്ള ദൈവദൂതൻ—വേഗവാനും വിവേകിയുമായവൻ—എന്റെ അടുക്കൽ വരട്ടെ. എന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു, എന്നെ അഭിമുഖീകരിച്ചു വരിക; ഞാൻ നിനക്കായി ദ്യുമതീ (പ്രകാശമയ) വാക്കിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു, അത് ഉള്ളിൽ ഇരിപ്പുറപ്പെടുന്നു—അന്തര്യാഗം യഥാവിധി നയിക്കപ്പെടുവാൻ.

Mantra 3

अस्मे धेहि द्युमतीं वाचमासन्बृहस्पते अनमीवामिषिराम् । यया वृष्टिं शंतनवे वनाव दिवो द्रप्सो मधुमाँ आ विवेश ॥

ഹേ ബൃഹസ്പതേ, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ദ്യുമതീ (പ്രകാശമയ) വാക്കിനെ സ്ഥാപിക്കണമേ—അത് ഉള്ളിൽ ഉറച്ചിരിപ്പുറപ്പെടട്ടെ, അനാമീവ (അപായരഹിത)മായിരിക്കട്ടെ, ഇഷിര (വേഗപ്രേരിത)മായിരിക്കട്ടെ—അതിലൂടെ ശന്തനുവിനായി വർദ്ധന നൽകുന്ന മഴ ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മധുമയ തുള്ളി ഞങ്ങളുടെ അസ്തിത്വത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കട്ടെ.

Mantra 4

आ नो द्रप्सा मधुमन्तो विशन्त्विन्द्र देह्यधिरथं सहस्रम् । नि षीद होत्रमृतुथा यजस्व देवान्देवापे हविषा सपर्य ॥

മധുമയ തുള്ളികൾ ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിക്കട്ടെ. ഹേ ഇന്ദ്രാ, സഹസ്രഗുണ ബലമുള്ള രഥം ഞങ്ങൾക്ക് ദയചെയ്യുക. ഹോതൃ-ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന്, ഋതു പ്രകാരം ഋതത്തിന്റെ താളത്തിൽ യജ്ഞം ചെയ്യുക; ഹേ ദേവാപി, ഹവിഷാൽ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്ക—ദൈവശക്തികൾ സമ്യക് സേവിതരാകുകയും അവതരണം സ്ഥിരമാകുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 5

आर्ष्टिषेणो होत्रमृषिर्निषीदन्देवापिर्देवसुमतिं चिकित्वान् । स उत्तरस्मादधरं समुद्रमपो दिव्या असृजद्वर्ष्या अभि ॥

ആർഷ്ടിഷേണ ഋഷി ഹോതൃ-ആസനത്തിൽ ഇരുന്നു—ദേവാപി, ദേവസുമതിയെ അറിയുന്നവൻ, ദേവമുഖിയായ സന്മതിയെ തിരിച്ചറിയുന്നവൻ. മുകളിലെ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് താഴെയുള്ള സമുദ്രത്തിലേക്ക് അവൻ ദിവ്യജലങ്ങളെ—വർഷാജലങ്ങളെ—മുക്തമാക്കി; പ്രവാഹങ്ങൾ പുറപ്പെട്ടു, ഉയരം-താഴം തമ്മിൽ തടഞ്ഞ വഴികൾ തുറന്നു.

Mantra 6

अस्मिन्त्समुद्रे अध्युत्तरस्मिन्नापो देवेभिर्निवृता अतिष्ठन् । ता अद्रवन्नार्ष्टिषेणेन सृष्टा देवापिना प्रेषिता मृक्षिणीषु ॥

ആ മുകളിലെ സമുദ്രത്തിൽ ജലങ്ങൾ ദേവന്മാർ തടഞ്ഞുവെച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു; പിന്നെ അവ ഒഴുകിപ്പാഞ്ഞു—ആർഷ്ടിഷേണ മോചിപ്പിച്ചതും ദേവാപി പ്രേരിപ്പിച്ചതും ആയി—മൃക്ഷിണീ ചാനലുകളിലേക്കും ശുദ്ധീകരണ വഴികളിലേക്കും കടന്ന്, ജീവനും മനസ്സും എന്ന നിലത്തിന്റെ മാലിന്യം കഴുകി പുതുക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 7

यद्देवापिः शंतनवे पुरोहितो होत्राय वृतः कृपयन्नदीधेत् । देवश्रुतं वृष्टिवनिं रराणो बृहस्पतिर्वाचमस्मा अयच्छत् ॥

ശന്തനുവിന്നു പുരോഹിതനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദേവാപി കരുണാഭാവത്തോടെ ഹോത്രകർമ്മത്തിനായി അഗ്നിയെ പ്രജ്വലിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ദേവശ്രുതം—വൃഷ്ടി വരുത്തുന്ന—വാണിയിൽ ആനന്ദിച്ച് ബൃഹസ്പതി അവനു വാക് ദാനം ചെയ്തു.

Mantra 8

यं त्वा देवापिः शुशुचानो अग्न आर्ष्टिषेणो मनुष्यः समीधे । विश्वेभिर्देवैरनुमद्यमानः प्र पर्जन्यमीरया वृष्टिमन्तम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, മനുഷ്യനായ ആർഷ്ടിഷേണ ദേവാപി നിന്നെ ജ്വലനതേജസ്സോടെ സമിധിക്കുമ്പോൾ—എല്ലാ ദേവന്മാരാലും അനുമോദിതനായി ആനന്ദിക്കുന്നവൻ—നീ വൃഷ്ടിവാനായ പർജന്യനെ പ്രേരിപ്പിക്ക; വൃഷ്ടിഭരിതമായ അവതരണം ഉണർത്തുക.

Mantra 9

त्वां पूर्व ऋषयो गीर्भिरायन्त्वामध्वरेषु पुरुहूत विश्वे । सहस्राण्यधिरथान्यस्मे आ नो यज्ञं रोहिदश्वोप याहि ॥

പുരാതന ഋഷിമാർ ഗീരുകളോടെ നിന്നിലേക്കു വന്നു; അധ്വരങ്ങളിൽ എല്ലാവരും, ഹേ പുരുഹൂത, നിന്നെ ആഹ്വാനിച്ചു. ഞങ്ങൾക്കായി സഹസ്രഗണ രഥങ്ങളെ കൊണ്ടുവരിക; ഹേ രോഹിദശ്വ, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്കു വരിക.

Mantra 10

एतान्यग्ने नवतिर्नव त्वे आहुतान्यधिरथा सहस्रा । तेभिर्वर्धस्व तन्वः शूर पूर्वीर्दिवो नो वृष्टिमिषितो रिरीहि ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇവ—തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിനായിരം രഥ-ഹവിസ്സുകൾ—നിനക്കുള്ളിൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവയാൽ, ഹേ ശൂര, നിന്റെ ശക്തിമയമായ തനുക്കൾ—അനേകവും പുരാതനവും—വളരട്ടെ. പിന്നെ നിന്റെ പ്രേരണയാൽ പ്രേരിതനായി, ദിവത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വൃഷ്ടി കൊണ്ടുവരിക; തടഞ്ഞുവെച്ചിരുന്ന പൂർണ്ണത വിടുവിക്ക.

Mantra 11

एतान्यग्ने नवतिं सहस्रा सं प्र यच्छ वृष्ण इन्द्राय भागम् । विद्वान्पथ ऋतुशो देवयानानप्यौलानं दिवि देवेषु धेहि ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇവ—തൊണ്ണൂറായിരം ശക്തികൾ—ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി, വൃഷ്ണനായ ഇന്ദ്രന് ന്യായമായ ഭാഗമായി മുന്നോട്ട് ഏല്പിക്ക. ഋതുവിനുസരിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്ന പഥങ്ങൾ, ദേവയാന മാർഗങ്ങൾ അറിയുന്നവനേ, ഞങ്ങളുടെ അർപ്പണവും ദിവത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ സ്ഥാപിക്ക—പ്രകാശമയ ലോകത്തിൽ ഉറപ്പിക്ക.

Mantra 12

अग्ने बाधस्व वि मृधो वि दुर्गहापामीवामप रक्षांसि सेध । अस्मात्समुद्राद्बृहतो दिवो नोऽपां भूमानमुप नः सृजेह ॥

ഹേ അഗ്നേ, ശത്രുതാപരമായ സമ്മർദ്ദങ്ങളെ അടിച്ചു അകറ്റുക; കടക്കാൻ ദുഷ്കരമായ പീഡകളെ നീക്കുക; ഭക്ഷകമായ രക്ഷാംസികളെ—അന്ധകാരശക്തികളെ—പിന്നോട്ട് തള്ളുക. ഈ മഹാസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന്, ഈ വിശാല ദിവത്തിൽ നിന്ന്, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് അപാം ഭൂമാൻ—ജലങ്ങളുടെ പൂർണ്ണത—വിടുവിക്ക; അത് ഞങ്ങളോടടുത്തുവരട്ടെ.