
Sukta 10.120
Uncertain for this excerpt; RV 10.120 is a martial hymn praising a conquering divine power (often aligned with Indra-like force).
Indra-like Ugra (conquering power); possibly Indra as the force that subdues inner enemies—exact Anukramani devatā should be checked.
Tr̥ṣṭubh (common for heroic/martial RV verses); needs metrical confirmation.
ഋഗ്വേദം 10.120 ഒരു വീര-യുദ്ധഗാനം ആണ്; പുതുതായി ഉദിച്ച, ലോകത്തിൽ അഗ്രഗണ്യമായ ജയശക്തിയെ—ഉഗ്രരൂപത്തിലുള്ള ഇന്ദ്രനെ—ആഘോഷിക്കുന്നു. അവൻ ഉടൻ തന്നെ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നു. കവി മന്ത്രം/ബ്രഹ്മൻ എന്നതിനെ സജീവമായ സഹായി ആയി വരയ്ക്കുന്നു: അത് ദേവന്റെ ആയുധങ്ങളെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുകയും അവന്റെ പ്രചോദന-വേഗം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അകത്തെ പ്രേരണയെ പുറത്തുള്ള വിജയവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവസാനം, ഇന്ദ്രൻ അഥർവണീയ അധികാരത്തിൽ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു കോസ്മിക് പ്രതിരൂപമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; പിന്തുണയ്ക്കുന്ന മാതൃ/സഹോദരി ശക്തികൾ അവനെ പോഷിപ്പിക്കുകയും വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
Mantra 1
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः । सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रूननु यं विश्वे मदन्त्यूमाः ॥
അതുതന്നെ ലോകങ്ങളിൽ ജ്യേഷ്ഠമായ ശക്തിയായിരുന്നു; അതിൽ നിന്നാണ് ഉഗ്രൻ—നൃമ്ണത്തിൽ ദീപ്തനായവൻ—ജനിച്ചത്. പുതുതായി ജനിച്ചവൻ ഉടൻ തന്നെ ശത്രുക്കളെ താഴ്ത്തുന്നു; അവനെ അനുഗമിച്ച് എല്ലാ ഊമാഃ (പ്രാണശക്തികൾ) ആഹ്ലാദിക്കുന്നു.
Mantra 2
वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति । अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥
ശവസാൽ വളരുന്നവൻ, ധാരാളം ഓജസ്സുള്ളവൻ, ശത്രുവായ ദാസന്റെ മേൽ ഭയം സ്ഥാപിക്കുന്നു. വളയാത്തതെയും വളഞ്ഞതെയും അവൻ വളയ്ക്കുന്നു; മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവന്ന മദങ്ങളിൽ, ഉന്മാദ-രസം നിറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ നിനക്കു നമിക്കുന്നു.
Mantra 3
त्वे क्रतुमपि वृञ्जन्ति विश्वे द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः । स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥
ഈ പ്രാണശക്തികൾ ഇരട്ടയും മൂന്നട്ടയും ആകുമ്പോൾ, എല്ലാവരും അവരുടെ ക്രതു (ഇച്ഛാശക്തി)യും വിവേകവും നിനക്കുള്ളിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു. മധുരത്തേക്കാൾ മധുരനായവനേ, മധുരത്താൽ തന്നെ സൃഷ്ടിക്ക; സമാധി-ആനന്ദത്തിന്റെ ഐക്യത്തിൽ മധുവിനെ മധുവിനോടു ചേർത്ത്, അതേ മധുവാൽ ജയത്തിനായി പോരാടുക.
Mantra 4
इति चिद्धि त्वा धना जयन्तं मदेमदे अनुमदन्ति विप्राः । ओजीयो धृष्णो स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन्यातुधाना दुरेवाः ॥
ഇങ്ങനെ തന്നേ, ഹേ ധനവിജയിയേ, മദത്തിനു പിന്നാലെ മദത്തിൽ വിപ്ര ഋഷിമാർ നിന്നെ അനുമോദിക്കുന്നു. ഹേ കൂടുതൽ ബലവാനേ, ഹേ ധൃഷ്ണു, ദൃഢമായ രക്ഷ നീട്ടുക; ദുഷ്ടാഭിപ്രായമുള്ള ശത്രു യാതുധാനർ നിന്നെ വഞ്ചിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
Mantra 5
त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि । चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥
നിനക്കൊപ്പമാണ് ഞങ്ങൾ രണങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നത്, യുദ്ധയോഗ്യമായ അനേകം കാര്യങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി കണ്ടുകൊണ്ട്. എന്റെ വചനങ്ങളാൽ ഞാൻ നിന്റെ ആയുധങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മ (മന്ത്രശക്തി)യാൽ ഞാൻ നിന്റെ വേഗമേറിയ ആക്രമണങ്ങളെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുന്നു.
Mantra 6
स्तुषेय्यं पुरुवर्पसमृभ्वमिनतममाप्त्यमाप्त्यानाम् । आ दर्षते शवसा सप्त दानून्प्र साक्षते प्रतिमानानि भूरि ॥
ഞാൻ ബഹുരൂപനായ, ഋഭു—കൗശലശില്പി—അത്യന്ത പരാക്രമിയെയെ സ്തുതിക്കുന്നു; ആപ്ത്യന്മാരിൽ ആപ്ത്യ (ആപ്ത്യ) യെ. അവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ ദൃശ്യമാകുന്നു; ഏഴ് ദാനുക്കളെ (പ്രതിരോധധാരകളെ) കീഴടക്കി, അനേകം പ്രമാണങ്ങളും പ്രതിമാനങ്ങളും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
Mantra 7
नि तद्दधिषेऽवरं परं च यस्मिन्नाविथावसा दुरोणे । आ मातरा स्थापयसे जिगत्नू अत इनोषि कर्वरा पुरूणि ॥
നീ അത് സ്ഥാപിക്കുന്നു—താഴെയുള്ളതും മേലെയുള്ളതും—നിന്റെ രക്ഷയാൽ നീ സഹായിക്കുന്ന ആ ഗൃഹത്തിൽ. ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്ന രണ്ടു മാതാക്കളെ നീ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അവിടെ നിന്ന് നീ അനേകം കർവര (ഇരുളുകൾ) നീക്കിത്തള്ളുന്നു.
Mantra 8
इमा ब्रह्म बृहद्दिवो विवक्तीन्द्राय शूषमग्रियः स्वर्षाः । महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजो दुरश्च विश्वा अवृणोदप स्वाः ॥
വിശാല ദ്യൗവിന്റെ ഈ ബ്രഹ്മ (മന്ത്രങ്ങൾ) വേർതിരിച്ച് ഇന്ദ്രനു ശൂഷ (ഉത്കട തേജസ്) സമർപ്പിക്കുന്നു—സ്വർ-ലോകങ്ങളുടെ അഗ്രവിജയി, സ്വർഷാ യ്ക്ക്. സ്വരാജൻ മഹത്തായ ഗോത്രത്തിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവൻ എല്ലാ വാതിലുകളും തുറന്ന്, തന്റെതായ തടസ്സം നീക്കിക്കളഞ്ഞു.
Mantra 9
एवा महान्बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव । स्वसारो मातरिभ्वरीररिप्रा हिन्वन्ति च शवसा वर्धयन्ति च ॥
ഇങ്ങനെ മഹത്തും വിശാലവുമായ ദ്യൗ (ആകാശം) എന്ന അഥർവൻ, ഇന്ദ്രനെയേ തന്റെ സ്വന്തം തനുസ്വരൂപമായി ഉച്ചരിച്ചു. സർവ്വവ്യാപിനികളായ, നിർദോഷമായ മാതൃശക്തിരൂപ സഹോദരിമാർ അവനെ മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; അവരുടെ ശവസാ (ബലം)കൊണ്ട് അവനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
A proclamation of the ‘eldest’ or foremost power in the worlds, from which the fierce victor is born.
The hymn unfolds Indra’s immediate efficacy—newly born yet instantly crushing opposition—while showing the poet’s speech as a weapon that urges and hones divine action.
The explicit ritual-psychological fusion: ‘I urge your weapons with my words; with brahman I sharpen your onrushes’ (RV 10.120.5).
Atharvanic authority seals the vision: Indra is spoken as an embodied cosmic power, driven and increased by flawless mother/sister energies (RV 10.120.9).
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः । सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रूननु यं विश्वे मदन्त्यूमाः ॥saṃ te śiśāmi brahmaṇā
एवा महान्बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव । स्वसारो मातरिभ्वरीररिप्रा हिन्वन्ति च शवसा वर्धयन्ति च ॥It praises a fierce, victory-giving divine power (Indra-like Ugra) who immediately overcomes enemies and clears obstacles, while showing mantra as a force that empowers that victory.
Because it presents sacred speech as effective action: the poet’s words ‘urge the weapons’ and ‘sharpen’ Indra’s momentum, joining inner focus with outer success.
Traditional listings often associate RV 10.120 with Bṛhaddiva of the Atharvanic line; the closing verse explicitly mentions Atharvan speaking Indra as embodied power, which supports that attribution even when details are debated.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.