Sukta 25

Mantra 1

यच्चिद्धि ते विशो यथा प्र देव वरुण व्रतम् । मिनीमसि द्यविद्यवि ॥

ഹേ ദേവ വരുണാ, ഞങ്ങൾ—നിന്റെ ജനങ്ങൾ—ദിവസംതോറും നിന്റെ വ്രതത്തെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചാലും,

Mantra 2

मा नो वधाय हत्नवे जिहीळानस्य रीरधः । मा हृणानस्य मन्यवे ॥

കോപിച്ച ശത്രുവിന്റെ പ്രഹരത്തിൽ വധത്തിനായി ഞങ്ങളെ ഏല്പിക്കരുതേ; അപമാനിതനായവന്റെ മന്യു—ക്രോധം—ക്കുമെ ഞങ്ങളെ ഏല്പിക്കരുതേ.

Mantra 3

वि मृळीकाय ते मनो रथीरश्वं न संदितम् । गीर्भिर्वरुण सीमहि ॥

ഹേ വരുണ, നിന്റെ മൃളീക (കൃപ) നിമിത്തം ഞങ്ങൾ മനസ്സിനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു—രഥി നന്നായി ചേർത്ത കുതിരയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ; പ്രചോദിതമായ ഗീർഭിഃ (സ്തുതിവാണി/മന്ത്രവാണി)കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ സീമിക്കുന്നു, അത് നിന്റെ ഋത (സത്യക്രമം)യുടെ യഥാക്രമത്തിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 4

परा हि मे विमन्यवः पतन्ति वस्यइष्टये । वयो न वसतीरुप ॥

നിശ്ചയമായും, എന്റെ വിമന്യവഃ (വിഭിന്നമായ കോപങ്ങൾ) അകലെ പറന്നുപോകുന്നു, ഉത്തമ വസു (കൂടുതൽ ക്ഷേമം/സമൃദ്ധി) തേടി; പക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ വസതീഃ (വിശ്രമസ്ഥലങ്ങൾ)യിലേക്കു മടങ്ങുന്നതുപോലെ. അങ്ങനെ ഋതത്തിന്റെ നിയമത്തിന് കീഴിൽ സത്ത വീണ്ടും ശാന്തിയിലേക്കു തിരിയുന്നു.

Mantra 5

कदा क्षत्रश्रियं नरमा वरुणं करामहे । मृळीकायोरुचक्षसम् ॥

എപ്പോൾ, ഹേ നര, ഞങ്ങൾ വരുണനെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരും—ക്ഷത്രശ്രിയം (സാർവ്വഭൗമ തേജസ്സു) ധരിച്ച ആ ശക്തസത്തയെ—അവന്റെ മൃളീക (കൃപ) നിമിത്തം, ഉരുചക്ഷസം (വിശാലദർശിയെയ)െ; ഞങ്ങളുടെ സത്ത ഋതത്തിന്റെ രാജാധികാരത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടതിന്.

Mantra 6

तदित्समानमाशाते वेनन्ता न प्र युच्छतः । धृतव्रताय दाशुषे ॥

അതേ സമ്പൂർണ്ണതയെ അവർ ഇരുവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മുന്നോട്ടുള്ള ഗതിയിൽ അവർ ഒരിക്കലും വഴുതുന്നില്ല—ആഗ്രഹിതന്റെ പ്രണയികൾപോലെ—ധൃതവ്രതൻ (ദൃഢവ്രതധാരി) ആയ ദേവന്റെ അടുക്കലേക്ക്, യജ്ഞത്തിൽ സ്വയം അർപ്പിക്കുന്ന ദാശുഷ് (ദാനശീല യജമാനൻ) അടുക്കലേക്ക്.

Mantra 7

वेदा यो वीनां पदमन्तरिक्षेण पतताम् । वेद नावः समुद्रियः ॥

അന്തരിക്ഷത്തിലൂടെ പറക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ പാത അവൻ അറിയുന്നു; സമുദ്രത്തിലെ നാവുകളെയും അവൻ അറിയുന്നു—വരുണൻ, സകല ഗതികളുടെയും ജ്ഞാതാവ്, തന്റെ വിശാലമായ ഋത-ക്രമത്തിൽ എല്ലാം ധരിക്കുന്നവൻ.

Mantra 8

वेद मासो धृतव्रतो द्वादश प्रजावतः । वेदा य उपजायते ॥

ധൃതവ്രതൻ മാസങ്ങളെ അറിയുന്നു—പ്രജാസമൃദ്ധമായ ആ പന്ത്രണ്ട്; അതിനുശേഷം ജനിക്കുന്നതും അവൻ അറിയുന്നു—വരുണൻ, ഋതത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ കാലത്തെയും വികാസത്തെയും അളക്കുന്നവൻ.

Mantra 9

वेद वातस्य वर्तनिमुरोॠष्वस्य बृहतः । वेदा ये अध्यासते ॥

അവൻ വായുവിന്റെ ഗതിപഥം അറിയുന്നു—വിശാലമായതും ഉന്നതമായതും മഹത്തായതും; മേലുള്ള ആസനങ്ങളിൽ അധിവസിക്കുന്നവരെയും അവൻ അറിയുന്നു—ഉന്നത ആസനങ്ങളുടെ തത്ത്വവും പ്രാണവായുവിന്റെ ചലനങ്ങളും ഗ്രഹിക്കുന്ന വരുണൻ।

Mantra 10

नि षसाद धृतव्रतो वरुणः पस्त्यास्वा । साम्राज्याय सुक्रतुः ॥

ധൃതവ്രതനായ വരുണൻ പസ്ത്യങ്ങളിൽ ആസനമേറ്റിരിക്കുന്നു—സാമ്രാജ്യത്തിനായി, സർവ്വാധിപത്യത്തിനായി; സുക്രതുവായ അവൻ നമ്മുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ഋതത്തിന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു।

Mantra 11

अतो विश्वान्यद्भुता चिकित्वाँ अभि पश्यति । कृतानि या च कर्त्वा ॥

അതുകൊണ്ട് ചികിത്വാൻ എല്ലാ അത്ഭുതങ്ങളെയും നിരീക്ഷിക്കുന്നു—ചെയ്തതും ഇനി ചെയ്യേണ്ടതും; ഇങ്ങനെ വരുണന്റെ ദർശനം പ്രകാശമായി, നമ്മുടെ കർമങ്ങളെ സത്യത്തിൽ (ഋതത്തിൽ) ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു।

Mantra 12

स नो विश्वाहा सुक्रतुरादित्यः सुपथा करत् । प्र ण आयूंषि तारिषत् ॥

സുസങ്കൽപനായ ആദിത്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും സുമാർഗം ഒരുക്കട്ടെ; നമ്മുടെ പ്രാണ-ആയുസ്സുകളെ കടത്തിവച്ച് മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ, നമ്മുടെ വർഷങ്ങൾ കൂടുതൽ പൂർണ്ണതയിലേക്കു ഒഴുകട്ടെ.

Mantra 13

बिभ्रद्द्रापिं हिरण्ययं वरुणो वस्त निर्णिजम् । परि स्पशो नि षेदिरे ॥

ഹിരണ്യമയ ദ്രാപി ധരിക്കുന്ന വരുണൻ ദീപ്തമായ നിർണിജ വസ്ത്രം അണിയുന്നു; അവനെ ചുറ്റി സ്പശർ—ജാഗ്രതയുള്ള നിരീക്ഷകർ—ഇരുന്നു, ഋതത്തെ നോക്കി കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 14

न यं दिप्सन्ति दिप्सवो न द्रुह्वाणो जनानाम् । न देवमभिमातयः ॥

വൈരത്തോടെ തേടുന്നവർ അവനെ പിടിക്കുകയില്ല, മനുഷ്യരിലെ ദ്രോഹികളും അല്ല; ആക്രമക ശക്തികൾ ദേവനെ തകർക്കുകയുമില്ല—ഋതം നിലകൊള്ളുന്നിടത്ത് അസത്യത്തിന് പിടിവാശിയില്ല.

Mantra 15

उत यो मानुषेष्वा यशश्चक्रे असाम्या । अस्माकमुदरेष्वा ॥

മനുഷ്യരിൽ അസാമ്യ—അതുല്യ—യശസ്സ് നിർമ്മിച്ചവൻ ആരോ, ആ ശക്തി നമ്മുടെ ഉദരങ്ങളിലേക്കും പ്രവേശിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ അന്തർകക്ഷങ്ങളിലേക്കിറങ്ങി, നമ്മിലും അതേ വിശാലതയും ഋതത്തിന്റെ ശരിയായ ക്രമവും സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 16

परा मे यन्ति धीतयो गावो न गव्यूतीरनु । इच्छन्तीरुरुचक्षसम् ॥

എന്റെ ധീതികൾ പുറപ്പെടുന്നു—പശുക്കൾ തങ്ങളുടെ മേച്ചൽപാതകളിലൂടെ പോകുന്നതുപോലെ—അനുസരിച്ച്; ഉരു-ചക്ഷസ്, വിശാലദൃഷ്ടിയുള്ളവനെ തേടി, ആ മഹാദർശനത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു; അവിടെ ഋതം തെളിഞ്ഞു കാണപ്പെടുന്നു, മനസ്സിന് തന്റെ യഥാർത്ഥ പാത ലഭിക്കുന്നു.

Mantra 17

सं नु वोचावहै पुनर्यतो मे मध्वाभृतम् । होतेव क्षदसे प्रियम् ॥

ഇപ്പോൾ വരിക, വീണ്ടും ഏകസ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കാം—എനിക്ക് മധ്വാഭൃത, മധുരരസം കൊണ്ടുവന്ന ആ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന്; ഹോതാ യാഗത്തിൽ പ്രിയരസം ആസ്വദിക്കുന്നതുപോലെ—ദൈവീ മാധുര്യം വീണ്ടും വാക്കിലേക്കും ഹൃദയത്തിലേക്കും മടങ്ങിവരട്ടെ.

Mantra 18

दर्शं नु विश्वदर्शतं दर्शं रथमधि क्षमि । एता जुषत मे गिरः ॥

ഇപ്പോൾ സർവ്വത്ര ദർശനീയനായവൻ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു; ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമായ രഥവും ദർശനീയമാണ്. എന്റെ ഈ ഗിരഃ (സ്തുതി-വാക്കുകൾ) അവൻ സ്വീകരിക്കട്ടെ—ദൈവസന്നിധി ദേഹധാരിയായ ജീവിതത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകട്ടെ.

Mantra 19

इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च मृळय । त्वामवस्युरा चके ॥

ഹേ വരുണ, എന്റെ ഈ ഹവ് (ആഹ്വാനം) കേൾക്കുക; ഇന്നും കൃപാലുവാകുക. നിന്റെ സഹായം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ നിന്റെ ശരണത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു—വിശാലമായ ഋത (ധർമ്മ-ക്രമം) എന്റെ പോരാടുന്ന മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ കരുണയായി പ്രത്യക്ഷമാകട്ടെ.

Mantra 20

त्वं विश्वस्य मेधिर दिवश्च ग्मश्च राजसि । स यामनि प्रति श्रुधि ॥

ഹേ മേധിര (ജ്ഞാനി) വരുണ, നീ സർവ്വത്തിനുമേൽ രാജിക്കുന്നു—ദിവത്തിനുമേൽ, ഭൂമിയിനുമേൽ. അതിനാൽ നമ്മുടെ ഗമനത്തിന്റെ ഈ പഥത്തിൽ ഞങ്ങളെ മറുപടിയായി കേൾക്കുക; നിന്റെ ഋത-ദർശനത്തോടെ യാത്രയെ നയിക്കണമേ.

Mantra 21

उदुत्तमं मुमुग्धि नो वि पाशं मध्यमं चृत । अवाधमानि जीवसे ॥

ഹേ വരുണാ, ഞങ്ങളെ ഉന്നതബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കേണമേ; മദ്ധ്യപാശം മുറിച്ചുകളക; താഴ്ന്ന ബന്ധനങ്ങൾ അഴിച്ചുവിടുക—ഞങ്ങൾ ജീവിക്കേണ്ടതിന്. അജ്ഞാനവും ഭയവും കെട്ടിയ ഗന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് ആത്മാവിനെ വിടുവിച്ച്, ഋതത്തിന്റെ വിശാലതയിൽ ജീവൻ വീണ്ടും ഒഴുകട്ടെ.