
कूर्मसंस्थान-नक्षत्रदेशवर्णन (Kūrma-saṃsthāna–Nakṣatra-Deśa-Varṇana)
The Solar Attendants
ഈ അധ്യായത്തിൽ നാരായണന്റെ കൂർമരൂപത്തെ ആധാരമാക്കി ഭാരതവർഷത്തിന്റെ സ്ഥാപനവിവരണം നൽകുന്നു. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ക്രമം, അതനുസരിച്ചുള്ള ദേശ-പ്രദേശങ്ങളുടെ സ്ഥാനം, കൂടാതെ സൂര്യാദി ഗ്രഹപീഡകളാൽ ജനപദങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന ദുരിതങ്ങളും അവ ശമിപ്പിക്കുന്ന ശാന്തി-ഉപായങ്ങളും സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു।
Verse 1
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथ नद्यादिवर्णन नाम सप्तपञ्चाशोऽध्यायः । अष्टपञ्चाशोऽध्यायः—५८ । क्रौष्टुकिरुवाच भगवन् कथितं सम्यक् भवता भारतं मम । सरितः पर्वता देशा ये च तत्र वसन्ति वै ॥
ഇങ്ങനെ ശ്രീമാർക്കണ്ഡേയപുരാണത്തിൽ ‘നദിവർണ്ണനാദി’ എന്ന പേരുള്ള അൻപത്തേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി; ഇനി അൻപത്തെട്ടാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. ക്രൗഷ്ടുകി പറഞ്ഞു—ഹേ ഭഗവൻ! ഭാരതഭൂമി—അതിന്റെ നദികൾ, പർവതങ്ങൾ, ജനപദങ്ങൾ, അവിടെ വസിക്കുന്നവരെ നിങ്ങൾ എനിക്ക് യഥാവിധി വിവരിച്ചു.
Verse 2
किन्तु कूर्मस्त्वया पूर्वं भारते भगवान् हरिः । कथितस्तस्य संस्थानं श्रोतुमिच्छाम्यशेषतः ॥
എന്നാൽ മുമ്പ് നിങ്ങൾ ഭാരതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂർമൻ—ഭഗവാൻ ഹരി—എന്നതിനെ പരാമർശിച്ചു. ആ കൂർമന്റെ രൂപവും വ്യാപ്തിയും അവശേഷമില്ലാതെ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
Verse 3
कथं स संस्थितो देवः कूर्मरूपी जनार्दनः । शुभाशुभं मनुष्याणां व्यज्यते च ततः कथम् । यथामुखं यथापादन्तस्य तद्ब्रूह्यशेषतः ॥
ആ ഭഗവാൻ ജനാർദനൻ കൂർമരൂപത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രതിഷ്ഠിതനായി നിലകൊള്ളുന്നു? അതിൽ നിന്നു മനുഷ്യർക്കുള്ള ശുഭവും അശുഭവും ആയ ഫലങ്ങൾ എങ്ങനെ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു? അവന്റെ മുഖദിശാനുസരിച്ചും പാദവ്യാപ്തിയനുസരിച്ചും എല്ലാം സമഗ്രമായി വിശദീകരിക്കൂ।
Verse 4
मार्कण्डेय उवाच प्राङ्मुखो भगवान् देवः कूर्मरूपी व्यवस्थितः । आक्रम्य भारतं वर्षं नवभेदमिदं द्विज ॥
മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ആ ഭഗവാൻ കൂർമരൂപത്തിൽ കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു. ഹേ ദ്വിജാ, ഭാരതവർഷത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഈ ഒൻപതു വിധ വിഭജനം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 5
नवधा संस्थितान्यस्य नक्षत्राणि समन्ततः । विषयाश्च द्विजश्रेष्ठ ये सम्यक् तान्निबोध मे ॥
അവന്റെ ചുറ്റുമെല്ലാം നക്ഷത്രങ്ങൾ ഒൻപതു രീതിയിൽ വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു. ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഏത് ഏത് വിഷയങ്ങൾ/പ്രദേശങ്ങളാണുള്ളത്, അവയെ എന്നിൽ നിന്നു യഥാവിധി ശരിയായി ഗ്രഹിക്കൂ।
Verse 6
वेदमन्त्राः विमाण्डव्याः शाल्वनीपास्तथा शकाः । उज्जिहानास्तथा वत्स घोषसंख्यास्तथा खसाः ॥
(ആ ജനങ്ങൾ/പ്രദേശങ്ങൾ:) വേദമന്ത്രർ, വിമാണ്ഡവ്യർ, ശാൽവനീപർ, ശകർ; അതുപോലെ ഉജ്ജിഹാനർ; കൂടാതെ, ഹേ പ്രിയനേ, ഘോഷസംഖ്യർ എന്നും ഖസർ എന്നും.
Verse 7
मध्ये सारस्वता मत्स्याः शूरसेनाः समाथुराः । धर्मारण्याः ज्योतिषिकाः गौरग्रीवा गुडाश्मकाः ॥
മധ്യഭാഗത്ത് സാരസ്വതർ, മത്സ്യർ, ശൂരസേനർ, മഥുരാവാസികൾ എന്നിവരുണ്ട്. (കൂടാതെ) ധർമാരണ്യർ, ജ്യോതിഷികർ, ഗൗരഗ്രീവർ, ഗുഡാശ്മകർ എന്നിവരും ഉണ്ട്।
Verse 8
कालकोटिसपाषण्डाः पारियात्रनिवासिनः । कापिङ्गलाः कुरुर्बाह्यस्तथैवोडुम्बरा जनाः ॥
കാലകോടികളും പാഷണ്ഡരും, പാരിയാത്രദേശവാസികളും; കാപിംഗലരും; ബാഹ്യപ്രദേശത്തിലെ കുരുക്കളും; കൂടാതെ ഉഡുംബരന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജനങ്ങളും (അവിടെ) വസിക്കുന്നു.
Verse 9
वैदेहकाः सपाञ्चालाः संकेताḥ कङ्कमारुताः । गजाह्वयाश्च कूर्मस्य जलमध्यानिवासिनः ॥
വൈദേഹകർ പാഞ്ചാലരോടൊപ്പം; സംകേതരും കങ്കമാരുതരും; കൂടാതെ ഗജാഹ്വയരും—ഇവരെല്ലാം കൂർമത്തിന്റെ മദ്ധ്യജലത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
Verse 10
कृत्तिका रोहिणी सौम्या एतेषां मध्यवासिनाम् । नक्षत्रत्रितयं विप्र शुभाशुभविपाकदम् ॥
ഹേ ബ്രാഹ്മണാ! മദ്ധ്യവാസികൾക്കായി കൃത്തിക, രോഹിണി, സൗമ്യാ എന്ന നക്ഷത്രത്രയം ശുഭാശുഭ ഫലങ്ങളുടെ പരിപാകം നൽകുന്നു.
Verse 11
वृषध्वजोऽञ्जनश्चैव जम्ब्वाख्यो मानवाचलः । शूर्पकर्णो व्याघ्रमुखः खर्मकः करवटाशनः ॥
(അവിടെ) വൃഷധ്വജനും അഞ്ജനനും; ജംബ്വാഖ്യനും മാനവാചലനും; ശൂർപകർണ്ണൻ, വ്യാഘ്രമുഖൻ, ഖർമകൻ, കരവടാശനൻ (എന്നിവരും ഉണ്ട്).
Verse 12
तथा चन्द्रेश्वराश्चैव खशाश्च मगधास्तथा । गिरयो मैथिलाः शुभ्रास्तथा वदनदन्तुराः ॥
അതുപോലെ ചന്ദ്രേശ്വരർ, ഖസർ, മഗധർ; പർവ്വതവാസികൾ; പ്രകാശമുള്ള (ഗൗര) മൈഥിലർ; കൂടാതെ വദനദന്തുരർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവരും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 13
प्राग्ज्योतिषाः सलौहित्याः सामुद्राः पुरुषादकाः । पूर्णोत्कटो भद्रगौरस्तथोदयगिरिर्द्विज ॥
ഹേ ദ്വിജാ! പ്രാജ്യോതിഷർ, സലൗഹിത്യർ, സാമുദ്രർ, ‘പുരുഷാദക’ എന്ന ജനപദങ്ങൾ ഉണ്ട്; കൂടാതെ പൂർണോത്കട, ഭദ്രഗൗര, ഉദയഗിരി എന്നീ ദേശങ്ങളും ഉണ്ട്।
Verse 14
कशायाः मेखलामुष्टास्ताम्रलिप्तैकपादपाः । वर्धमानाः कोशलाश्च मुखे कूर्मस्य संस्थिताः ॥
കശായർ, മേഖലാമുഷ്ടർ, താമ്രലിപ്തർ, ഏകപാദപർ, വർധമാനർ, കോശലർ—ഇവരെല്ലാം വിശ്വകൂർമത്തിന്റെ മുഖപ്രദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।
Verse 15
रौद्रः पुनर्वसुः पुष्यो नक्षत्रत्रितयं मुखे । पादे तु दक्षिणे देशाः क्रौष्टुके वदतः शृणु ॥
രൗദ്രം, പുനർവസു, പുഷ്യ—ഈ നക്ഷത്രത്രയം മുഖപ്രദേശത്താണ്. ഇനി കേൾക്കുക; ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ, ക്രൗഷ്ടുക വിഭാഗത്തിൽ ദക്ഷിണ പാദത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേശങ്ങളെ।
Verse 16
कलिङ्गवङ्गजठराः कोशलाः मूषिकास्तथा । चेदयश्चोर्ध्वकर्णाश्च मत्स्याद्या विन्ध्यवासिनः ॥
കലിംഗർ, വംഗർ, ജഠരർ, കോശലർ, മൂഷികർ; ചേദി, ഊർധ്വകർണർ, മത്സ്യർ എന്നിവരും വിന്ധ്യപ്രദേശത്ത് വസിക്കുന്ന മറ്റു ജനങ്ങളും।
Verse 17
विदर्भा नारिकेलाश्च धर्मद्वीपास्तथैलिकाः । व्याघ्रग्रीवा महाग्रीवास्त्रैपुराः श्मश्रुधारिणः ॥
വിദർഭർ, നാരികേലർ, ധർമ്മദ്വീപർ, ഐലികർ; വ്യാഘ്രഗ്രീവർ, മഹാഗ്രീവർ, ത്രൈപുരർ—ഇവർ താടി ധരിക്കുന്നവർ ആകുന്നു।
Verse 18
कैष्किन्ध्याः हैमकूटाश्च निषधाः कटकस्थलाः । दशार्णाहारिका नग्ना निषादाः काकुलालकाः ॥
കൈഷ്കിന്ധ്യർ, ഹൈമകൂടർ, നിഷധർ, കടകാശ്ഥലർ; അതുപോലെ ദശാർണർ, ഹാരികർ, നഗ്നർ, നിഷാദർ, കാകുലാലകർ എന്നിവരും ഇവിടെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 19
तथैव पर्णशबराः पादे वै पूर्वदक्षिणे । आश्लेषर्क्षं तथा पैत्र्यं फाल्गुण्यः प्रथदमास्तथा ॥
അതുപോലെ കിഴക്ക്-തെക്ക് പാദത്തിൽ പർണശബരർ വസിക്കുന്നു. ആശ്ലേഷാ, ആർക്ഷ, പൈത്ര്യ; കൂടാതെ ഫാൽഗുനികളും പ്രഥദാമകളും ഈ ക്രമത്തിൽ നിയുക്തമാണ്.
Verse 20
नक्षत्रत्रितयं पादमाश्रितं पूर्वदक्षिणम् । लङ्का कालाजिनाश्चैव शैलिका निकटास्तथा ॥
കിഴക്ക്-തെക്ക് പാദത്തിന് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഒരു ത്രയം നിയോഗിച്ചതായി പറയുന്നു. അവിടെ ലങ്കാ, കാലാജിനർ, ശൈലികർ, നികടർ എന്നിവരും (പരാമർശിക്കുന്നു).
Verse 21
महेन्द्रमलयाद्रौ च दुर्दुरे च वसन्ति ये । कर्कोटकवने ये च भृगुकच्छाः सकोङ्कणाः ॥
മഹേന്ദ്ര, മലയം, ദുര്ദുരം എന്നീ പർവതങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരും, കർക്കോടക വനത്തിൽ പാർക്കുന്നവരുമായവരിൽ ഭൃഗുകച്ഛരും കൊങ്കണരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
Verse 22
सर्वाश्चैव तथाभीराः वेण्यास्तीरनिवासिनः । अवन्तयो दासपुरास्तथैवाकणिनो जनाः ॥
അതുപോലെ എല്ലാ ആഭീരരും; നദീതീരങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന വേണ്യരും; അവന്തി, ദാസപുരം, കൂടാതെ ‘ആകണിന’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജനങ്ങളും (ഇവിടെ ഉൾപ്പെടുന്നു).
Verse 23
महाराष्ट्राः सकर्णाटाः गोनर्दाश्चित्रकूटकाः । चोलाः कोलगिराश्चैव क्रौञ्चद्वीपजटाधराः ॥
ഇവിടെ മഹാരാഷ്ട്രർ കർണാടകർക്കൊപ്പം, ഗോണർദരും ചിത്രകൂടവാസികളും, ചോളരും കോലഗിരിജനങ്ങളും, കൂടാതെ ക്രൗഞ്ചദ്വീപിലെ ജടാധാരികളും പരിഗണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।
Verse 24
कावेरी ऋष्यमूकस्था नासिक्याश्चैव ये जनाः । शङ्खशुक्त्यादिवैदूर्यशैलप्रान्तचराश्च ये ॥
കാവേരി പ്രദേശവാസികൾ, ഋഷ്യമൂകത്തിൽ പാർക്കുന്നവർ, നാശിക്യജനങ്ങൾ, കൂടാതെ ശംഖ്-മുത്ത് മുതലായവയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമായ വൈദൂര്യപർവതങ്ങളുടെ അതിരുകളിൽ താമസിക്കുന്നവരും ഇവിടെ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।
Verse 25
तथा वारिचराः कोलाः चर्मपट्टनिवासिनः । गणबाह्याः पराः कृष्णा द्वीपवास निवासिनः ॥
അതുപോലെ ജലമാർഗങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന കോലർ, ചർമപട്ടയിൽ പാർക്കുന്നവർ, അംഗീകൃത ഗണ/സമൂഹങ്ങൾക്ക് പുറത്തുള്ളവർ, ദൂരസ്ഥ കൃഷ്ണവർണ്ണ ജനങ്ങൾ, കൂടാതെ ദ്വീപവാസികളും പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।
Verse 26
सूर्याद्रौ कुमुदाद्रौ च ते वसन्ति तथा जनाः । औखावनाः सपिशिकास्तथा ये कर्मनायकाः ॥
അവർ സൂര്യാദ്രിയിലും കുമുദാദ്രിയിലും വസിക്കുന്നു; അതുപോലെ ഔഖാവനർ, സപീശികർ, കൂടാതെ ‘കർമനായക’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവരും ഇവിടെ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।
Verse 27
तक्षिणाः कौरुषा ये च ऋषिकास्तापसाश्रमाः । ऋषभाः सिहलाश्चैव तथा काञ्चीनिवासिनः ॥
തക്ഷിണരും കൌരുഷരും, തപോവന ആശ്രമങ്ങളിൽ പാർക്കുന്ന ഋഷികർ, ഋഷഭർ, സിംഹലർ (ശ്രീലങ്ക), കൂടാതെ കാഞ്ചിയിലെ നിവാസികളും ഇവിടെ എണ്ണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।
Verse 28
तिलङ्गा कुञ्जारदरीकच्छवासाश्च ये जनाः । ताम्रपर्णो तथा कुक्षिरिति कूर्मस्य दक्षिणः ॥
തിലംഗർ, കുഞ്ജരദരീ (ആന-താഴ്വര)യിലെ കച്ചപ്രദേശത്ത് വസിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ, കൂടാതെ താമ്രപർണീ ദേശവും ‘കുക്ഷി’യും—ഇവയാണ് കൂർമ (ആമ-ആകൃതി) വിഭജനത്തിലെ ദക്ഷിണഭാഗം।
Verse 29
फाल्गुन्यश्चोत्तरा हस्ता चित्रा चर्क्षत्रयं द्विज । कूर्मस्य दक्षिणे कुक्षौ बाह्यपादस्तथापरम् ॥
ഹേ ദ്വിജാ! ഉത്തരാഫാൽഗുനി, ഹസ്താ, ചിത്രാ—ഈ മൂന്ന് നക്ഷത്രങ്ങൾ കൂർമത്തിന്റെ ദക്ഷിണ ‘കുക്ഷി’യിൽ സ്ഥാപിതം; മറ്റിടത്ത് ബാഹ്യ പാദം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 30
कम्बोजाः पहलवाश्चैव तथैव वहवामुखाः । तथा च सिन्धुसौवीराः सानर्ता वनितामुखाः ॥
കാംബോജർ, പഹ്ലവർ, അതുപോലെ വഹവാമുഖർ; കൂടാതെ സിന്ധു-സൗവീരർ, ആനർത്തർ, വനിതാമുഖർ—ഇവരും ഇവിടെ പരികീർത്തിതരാണ്।
Verse 31
द्रावणाः मार्गिकाः शूद्रा कर्णप्राधेयवर्वराः । किराताः पारदाः पाण्ड्यास्तथा पारशवाः कलाः ॥
ദ്രാവണർ, മാർഗികർ, ശൂദ്രർ, കർണപ്രാധേയർ, വർവരർ; കിരാതർ, പാരദർ, പാണ്ഡ്യർ, കൂടാതെ പാരശവർയും കലരും—ഇവരും പരികീർത്തിതരാണ്।
Verse 32
धूर्तका हैमगिरिकाः सिन्धुकालकवैरताः । सौराष्ट्रा दरदाश्चैव द्राविडाश्च महार्णवाः ॥
ധൂർത്തകർ, ഹൈമഗിരികർ (ഹിമാലയ പർവ്വതവാസികൾ), സിന്ധുകാലകർയും വൈരടരും; സൗരാഷ്ട്രർ, ദാരദർ; കൂടാതെ ദ്രാവിഡരും മഹാർണവരും—ഇവരും പരികീർത്തിതരാണ്।
Verse 33
एते जनपदाः पादे स्थिताः वै दक्षिणेऽपरे । स्वात्यो विशाखा मैत्रञ्च नक्षत्रत्रयमेव च ॥
ഈ ജനപദങ്ങൾ കൂർമ-രചനയുടെ തെക്കൻ, ബാഹ്യ പാദത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതേ പ്രദേശത്ത് സ്വാതി, വിശാഖ, മൈത്ര (അനുരാധ) എന്ന ചന്ദ്രനക്ഷത്രത്രയവും ഉണ്ട്.
Verse 34
मणिमेघः क्षुराद्रिश्च खञ्जनोऽस्तगिरिस्तथा । अपरान्तिका हैहयाश्च शान्तिका विप्रशस्तकाः ॥
മണിമേഘം, ക്ഷുരാദ്രി, ഖഞ്ജന, അസ്തഗിരി; കൂടാതെ അപരാന്തികർ, ഹൈഹയർ, ശാന്തികർ, വിപ്രശസ്തകർ—ഇവർ ആ ദിക്കിലെ ജനങ്ങളും പ്രദേശങ്ങളും ആയി കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 35
कौङ्कणाः पञ्चनदका वामना ह्यवरास्तथा । तारक्षुरा ह्यङ्गतकाḥ कर्कराः शाल्मवेश्मकाः ॥
കൗങ്കണർ, പഞ്ചനദകർ, വാമനർ, അവരർ; കൂടാതെ താരക്ഷുരർ, അങ്ങതകർ, കർക്കരർ, ശാൽമവേശ്മകർ—ഇവരും അവിടെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
Verse 36
गुरुस्विराः फल्गुणका वेणुमत्याञ्च ये जनाः । तथा फल्गुलुका घोरा गुरूहाश्च कलास्तथा ॥
ഗുരുസ്വിരർ, ഫൽഗുണകർ, വേണുമതിയിലെ ജനങ്ങൾ; അതുപോലെ ഫൽഗുലുകർ, ഘോരർ, ഗുരുഹർ, കലർ—ഇവരും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
Verse 37
एकेक्षणा वाजिकेशा दीर्घग्रीवाः सचूलिकाः । अश्वकेशास्तथा पुच्छे जनाḥ कूर्मस्य संस्थिताः ॥
ഏകേക്ഷണർ, വാജികേശർ, ദീർഘഗ്രീവർ, സചൂലികർ, അശ്വകേശർ—ഈ ജനങ്ങൾ കൂർമ (വിശ്വ-കച്ഛപ)ത്തിന്റെ വാൽഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
Verse 38
ऐन्द्रं मूलं तथाषाढा नक्षत्रत्रयमेव च । माण्डव्याश्चण्डखाराश्च अश्वकालानतास्तथा ॥
അതുപോലെ ചന്ദ്രനക്ഷത്രങ്ങളുടെ ത്രയം—ഐന്ദ്രം, മൂലം, ആഷാഢാ. കൂടാതെ മാണ്ഡവ്യർ, ചണ്ഡഖാരർ, അതുപോലെ അശ്വകാലാനത (ജനപദങ്ങൾ/പ്രദേശങ്ങൾ) എന്നും പരാമർശിക്കുന്നു.
Verse 39
कुन्यतालडहाश्चैव स्त्रीबाह्या बालिक्रास्तथा । नृसिंहा वेणुमत्याञ्च बलावस्थास्तथापरे ॥
കുന്യതാലഢഹർ, സ്ത്രീബാഹ്യർ, ബാലിക്രർ; നൃസിംഹർ; വേണുമതിയിലെ ജനങ്ങൾ; കൂടാതെ ബലാവസ്ഥർ മുതലായ മറ്റു വിഭാഗങ്ങളും (പട്ടികയിൽ) ഉൾപ്പെടുന്നു.
Verse 40
धर्मबद्धास्तथालूका उरुकर्मस्थिताः जनाः । वामपादे जनाः पार्श्वे स्थिताः कूर्मस्य भागुरे ॥
ധർമബദ്ധർ, ആലൂകർ, ഉരുകർമയിൽ സ്ഥാപിതരായ ജനങ്ങൾ—ഇവർ കൂർമത്തിന്റെ പാർശ്വത്ത്, ഇടത് പാദത്തിൽ, ഭാഗുര ഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 41
आषाढश्रवणे चैव धनिष्ठा यत्र संस्थिता । कैलासो हिमवांश्चैव धनुष्मान् वसुमांस्तथा ॥
ആഷാഢാ, ശ്രവണ, ധനിഷ്ഠാ നക്ഷത്രങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നിടത്ത്—കൈലാസം, ഹിമവാൻ, ധനുഷ്മാൻ, വസുമാൻ എന്നീ (പർവ്വത/പ്രദേശങ്ങൾ)യും ഉണ്ട്.
Verse 42
क्रौञ्चाः कुरुवकाः चैव क्षुद्रवीणाश्च ये जनाः । रसालयाः सकैकेयाः भोगप्रस्थाः सयामुनाः ॥
ക്രൗഞ്ചർ, കുരുവകർ, ക്ഷുദ്രവീണർ—ആ ജനങ്ങൾ; രസാലയർ കൈകേയരോടൊപ്പം; കൂടാതെ ഭോഗപ്രസ്ഥർ യാമുനരോടൊപ്പം (ഇവിടെ) പരാമർശിക്കുന്നു.
Verse 43
अन्तर्द्वोपास्त्रिगर्ताश्च अग्नीjyāḥ सार्दनाः जनाः । तथैवाश्वमुखाः प्राप्ताश्चिविडाः केशधारिणः ॥
അന്തര്ദ്വീപർ, ത്രിഗർത്തർ, അഗ്നീജ്യർ, സാർദനർ; അതുപോലെ അശ്വമുഖർ, ചിവിഡർ, കേശധാരികൾ (ജടാധാരികൾ) എന്നും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 44
दासेरका वाटधानाः शवधानास्तथैव च । पुष्कलाधमकैरातास्तथा तक्षशिलाश्रयाः ॥
ദാസേരകർ, വാടധാനർ, അതുപോലെ ശാവധാനർ; കൂടാതെ പുഷ്കലർ, അധമ-കിരാതർ, തക്ഷശിലാ പരിസരവാസികളും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 45
अम्बाला मालवा मद्रा वेणुकाः सवदन्तिकाः । पिङ्गला मानकलहा हूणाः कोहलकाश्च तथा ॥
അംബാലർ, മാലവർ, മദ്രർ, വേണുകർ, സവദന്തികർ; പിംഗലർ, മാനകലഹർ, ഹൂണർ, കോഹലകർ എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
Verse 46
माण्डव्या भूतियुवकाः शातका हेमतारकाः । यशोमत्याः सगान्धाराः खरसागरराशयः ॥
മാണ്ഡവ്യർ, ഭൂതിയുവകർ, ശാടകർ, ഹേമതാരകർ; ഗന്ധാരരോടൊപ്പം യശോമത്യർയും ഖര-സാഗര-രാശയരും എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
Verse 47
यौधेया दासमेयाश्च राजन्याः श्यामकास्तथा । क्षेमधूर्ताश्च कूर्मस्य वामकुक्षिमुपाश्रिताः ॥
യൗധേയർ, ദാസമേയർ, രാജന്യർ, ശ്യാമകർ; കൂടാതെ കൂർമന്റെ വാമ-കുക്ഷിയിൽ വസിക്കുന്ന ക്ഷേമധൂർത്തരും പറയപ്പെടുന്നു.
Verse 48
वारुणञ्चात्र नक्षत्रं तत्र प्रौष्ठपदाद्वयम् । येन किन्नरराज्यञ्च पशुपालं सकीचकम् ॥
ഇവിടെ വരുണബന്ധമുള്ള നക്ഷത്രവും, അവിടെ പ്രോഷ്ഠപദാ-യുഗ്മവും ഉണ്ട്; ഇതിലൂടെ കിന്നരരുടെ ലോകവും, കീചകരോടുകൂടിയ ഗോപാലരുടെ ദേശവും സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 49
काश्मीरकं तथा राष्ट्रमभिसारजनस्तथा । दवदास्त्वङ्गनाश्चैव कुलटा वनराष्ट्रकाः ॥
കാശ്മീരും, രാഷ്ട്രദേശവും; അതുപോലെ അഭിസാരജനങ്ങളും; ദവദാസർ, അങ്ഗനർ, കുലടർ, വനരാഷ്ട്രകർ എന്നിവരും (ഉള്ളവർ)।
Verse 50
सैरिष्ठा ब्रह्मपुरकास्तथैव वनवाह्यकाः । किरातकौशिका नन्दा जनाः पह्णवलोलनाः ॥
സൈരിഷ്ഠർ, ബ്രഹ്മപുരകർ, അതുപോലെ വനവാഹ്യകർ; കിരാത-കൗശികർ, നന്ദർ, ‘പഹ്ണവലോലന’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ജനങ്ങൾ।
Verse 51
दार्वादा मरकाश्चैव कुरटाश्चान्नदारकाः । एकपादा खशा घोषाः स्वर्गभौमानवद्यकाः ॥
ദാർവാദർ, മരകർ, കുറടർ, അന്നദാരകർ; ഏകപാദർ, ഖശർ, ഘോഷർ, സ്വർഗ്ഗഭൗമർ, അനവദ്യകർ എന്നിവരും।
Verse 52
तथा सयवना हिङ्गाश्चीरप्रावरणाश्च ये । त्रिनेत्राः पौरवाश्चैव गन्धर्वाश्च द्विजोत्तम ॥
അതുപോലെ സയവനരും ഹിങ്ങരും, വൽക്കലവസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവരും; ത്രിനേത്രജനങ്ങൾ, പൗരവർ, ഗന്ധർവരും കൂടെ—ഹേ ദ്വിജോത്തമാ।
Verse 53
पूर्वोत्तरन्तु कूर्मस्य पदामेते समाश्रिताः । रेवत्यश्चाश्विदैवत्यं याम्यञ्चर्क्षमिति त्रयम् ॥
ഈ മൂന്ന് നക്ഷത്രങ്ങൾ—രേവതി, അശ്വിനിദേവതയുള്ള അശ്വിനി, കൂടാതെ യാമ്യം അഥവാ ഭരണി—വിശ്വകൂർമ്മത്തിന്റെ കിഴക്കും വടക്കും പാദങ്ങളിൽ സ്ഥിതമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു।
Verse 54
तत्र पादे समाख्यातं पाकाय मुनिसत्तम । देशेष्वेतेषु चैतानि नक्षत्राण्यपि वै द्विज ॥
ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ! ആ പാദത്തിൽ ‘പാക’ (ഫലനിർണ്ണയം/പ്രവചനാർത്ഥം) വേണ്ടി ഇത് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹേ ദ്വിജാ! ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ സത്യമായും ഈ നക്ഷത്രങ്ങളേ പ്രവർത്തിക്കുന്നവയായി ഗ്രഹിക്കണം।
Verse 55
एतत्पीडा अमी देशाः पीड्यन्ते ये क्रमोदिताः । यान्ति चाभ्युदयं विप्र ग्रहैः सम्यगवस्थितैः ॥
ഇത്തരത്തിലുള്ള പീഡകളാൽ ക്രമമായി എണ്ണിപ്പറഞ്ഞ ഈ പ്രദേശങ്ങൾ പീഡിതമാകുന്നു; ഹേ ബ്രാഹ്മണാ! ഗ്രഹങ്ങൾ ശരിയായി സ്ഥിതിചെയ്താൽ അവ സമൃദ്ധിയും പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 56
यस्यर्क्षस्य पतिर्यो वै ग्रहस्तद्भावितो भयम् । तद्देशस्य मुनिश्रेष्ठ तदुत्कर्षे शुभागमः ॥
ഏത് നക്ഷത്രത്തിനും ഏത് ഗ്രഹമാണ് അധിപതിയോ—ആ ഗ്രഹം പ്രതികൂലാവസ്ഥയിൽ ആകുമ്പോൾ ആ പ്രദേശത്തിന് ഭയം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു, ഹേ മുനിശ്രേഷ്ഠാ; എന്നാൽ അത് ഉന്നത/ബലവത്തായാൽ ശുഭഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു।
Verse 57
प्रत्येकं देशसामान्यं नक्षत्रग्रहसम्भवम् । भयं लोकस्य भवति शोभनं वा द्विजोत्तम ॥
ഓരോ പ്രദേശത്തിനും നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പൊതുനിമിത്തം ഉണ്ടാകുന്നു; അത് ജനങ്ങൾക്ക് ഭയമായോ അല്ലെങ്കിൽ ശുഭമായോ മാറുന്നു, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ।
Verse 58
स्वर्क्षैरशोभनैरजन्तोः सामान्यं इति भीतिदम् । ग्रहैर्भवति पीडोत्थमल्पायासमशोभनम् ॥
സ്വന്തമായ അശുഭ നക്ഷത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് മനുഷ്യനിൽ പൊതുവായ ഭയം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു; എന്നാൽ ഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് അല്പപ്രയാസത്തിൽ തന്നെ ക്ലേശജന്യമായ അശുഭഫലം അനിവാര്യമായി വരുന്നു।
Verse 59
तथैव शोभनः पाकः दुःस्थितैश्च तथा ग्रहैः । अल्पोपकाराय नृणां देशज्ञैश्चात्मनो बुधैः ॥
അതുപോലെ ഗ്രഹങ്ങൾ ദുഷ്ടസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ ജനങ്ങൾക്ക് ശുഭ ‘പാക’ (ശുഭ മുൻസൂചന) പോലും അല്പഫലമേ നൽകൂ; ദേശദിശകൾ അറിയുന്ന സ്വവിവേകമുള്ള പണ്ഡിതർ ഇതു ഗ്രഹിക്കുന്നു।
Verse 60
द्रव्ये गोष्ठेऽथ भृत्येषु सुहृत्सु तनयेषु वा । भार्यायाञ्च गृहे दुष्ठे भयं पुण्यवतां नृणाम् ॥
ഒരാളുടെ ഭാവം/ഗൃഹത്തിൽ ഗ്രഹം ദുഷ്ടസ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ ധനം, പശുസമ്പത്ത്/കൂട്ടങ്ങൾ, സേവകർ, സുഹൃത്തുകൾ, പുത്രന്മാർ, കൂടാതെ ഭാര്യ—ഇവയെക്കുറിച്ചും പുണ്യവാന്മാർക്കും ഭയം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു।
Verse 61
आत्मन्यथाल्पपुण्यानां सर्वत्रैवातिपापिनाम् । नैकत्रापि ह्यपापानां भयमस्ति कदाचन ॥
ഇങ്ങനെ അല്പപുണ്യമുള്ളവർക്കും മഹാപാപികൾക്കും എല്ലായിടത്തും, സ്വയം സംബന്ധിച്ചും ഭയം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; എന്നാൽ നിഷ്പാപർക്കു ഒരിക്കലും ഭയം ഇല്ല, ഒരിടത്തിലും ഇല്ല।
Verse 62
दिग्देशजनसामान्यं नृपसामान्यमात्मजम् । नक्षत्रग्रहसामान्यं नरो भुङ्क्ते शुभाशुभम् ॥
മനുഷ്യൻ ദിക്കുകൾ, പ്രദേശങ്ങൾ, ജനസമൂഹങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പൊതുപ്രഭാവങ്ങളാൽ; രാജാവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രഭാവങ്ങളാൽ; തന്റെ സന്തതിയാൽ; കൂടാതെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും ഗ്രഹങ്ങളുടെയും പൊതുപ്രഭാവങ്ങളാൽ ശുഭാശുഭ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു।
Verse 63
परस्पराभिरक्षा च ग्रहादौस्थ्येन जायते । एतेभ्य एव विप्रेन्द्र ! शुभहानिस्तथाशुभैः ॥
ഗ്രഹാദികൾ പ്രതികൂലാവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ജനങ്ങളിൽ പരസ്പര സംരക്ഷണപ്രവണത ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. അതേ യോഗങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ, ശുഭഹാനിയും അശുഭപ്രഭാവങ്ങളാൽ പീഡയും സംഭവിക്കുന്നു.
Verse 64
यदेतत्कूर्मसंस्थानं नक्षत्रेषु मयोदितम् । एतत्तु देशसामान्यमशुभं शुभमेव च ॥
നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഞാൻ വിവരിച്ച ‘കൂർമാകാര’ (ആമയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള) വിന്യാസം ഒരു പ്രദേശത്തിനുള്ള പൊതുസൂചനയാണ്; അത് അശുഭവും ശുഭവും രണ്ടിനെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.
Verse 65
तस्माद्विज्ञाय देशर्क्षं ग्रहपीडां तथात्मनः । कुर्वोत शान्तिं मेधावी लोकवादांश्च सत्तम ॥
അതുകൊണ്ട് പ്രദേശത്തിന്റെ നക്ഷത്രലക്ഷണവും സ്വന്തം ഗ്രഹപീഡയും നിർണ്ണയിച്ച് ജ്ഞാനി ശാന്തികർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കണം; കൂടാതെ, ഹേ നരശ്രേഷ്ഠ, ലോകവാദങ്ങൾ (ജനങ്ങളിൽ കേൾക്കുന്ന ശകുനവാർത്തകൾ)യും പരിഗണിക്കണം.
Verse 66
आकाशाद्देवतानाञ्च दैत्यादीनाञ्च दौर्हृदाः । पृथ्व्यां पतन्ति ते लोके लोकवादाः इति श्रुताः ॥
ദേവന്മാരുടെയും ദൈത്യാദികളുടെയും വൈമനസ്യം/അശാന്തി മൂലം ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ ഭൂമിയിലേക്കു വീഴുന്നു; ലോകത്തിൽ ഇവ ‘ലോകവാദങ്ങൾ’ എന്നായി കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 67
तां तथैव बुधः कुर्यात् लोकवादान्न हापयेत् । तेषान्तत्करणान्नॄणां युक्तो दुष्टागमक्षयः ॥
അതുപോലെ ജ്ഞാനി യഥോചിതമായി പ്രവർത്തിക്കണം; ലോകവാദങ്ങളെ അവഗണിക്കരുത്. അവ അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് വരാനിരിക്കുന്ന ദുഃഖം യഥാവിധി നശിക്കുകയോ ശമിക്കുകയോ ചെയ്യും.
Verse 68
शुभोदयम् प्रहाणिं च पापानां द्विजसत्तम । प्रज्ञाहानिं प्रकुर्व्युस्ते द्रव्यादीनाञ्च कुर्वते ॥
ഹേ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, പാപപ്രഭാവങ്ങൾ ശുഭോദയവും സമൃദ്ധിയും നശിപ്പിക്കുന്നു; അവ ബുദ്ധിനാശവും ധനാദികളുടെ നഷ്ടവും വരുത്തുന്നു।
Verse 69
तस्माच्छान्तिपरः प्राज्ञो लोकवादरतस्तथा । लोकवादांश्च शान्तींश्च ग्रहपीडासु कारयेत् ॥
അതുകൊണ്ട് ജ്ഞാനി ശാന്തികർമങ്ങളിൽ ഭക്തനായി ഇരിക്കണം; ലോകവാദങ്ങൾ (ശകുനാചാരങ്ങൾ) സംബന്ധിച്ചും ജാഗ്രത പുലർത്തണം; ഗ്രഹപീഡാകാലത്ത് ലോകവാദങ്ങളും ശാന്തികളും—ഇരണ്ടും നടത്തിക്കൊള്ളണം।
Verse 70
अद्रोहानुपवासांश्च शस्तं चैत्यादिवन्दनम् । जपं होमं तथा दानं स्नानं क्रोधादिवर्जनम् ॥
അഹിംസയും ഉപവാസങ്ങളും; ദേവാലയാദി പുണ്യസ്ഥാനങ്ങളുടെ യഥാവിധി പൂജ; ജപം, ഹോമം, ദാനം, സ്നാനം, കൂടാതെ ക്രോധാദി ദോഷങ്ങൾ ഒഴിവാക്കൽ—(ഇവയാണ് ഉപദേശ്യം)।
Verse 71
अद्रोहः सर्वभूतेषु मैत्रीं कुर्याच्च पण्डितः । वर्जयेदसतीं वाचमतिवादांस्तथैव च ॥
പണ്ഡിതൻ എല്ലാ ജീവികളോടും അഹിംസകനായി മൈത്രിഭാവം വളർത്തണം; അസത്യ/അശുദ്ധ വാക്കുകൾ ഒഴിവാക്കി, അത്യധികം സംസാരിക്കുന്നതും വർജിക്കണം।
Verse 72
ग्रहपूजां च कुर्वोत सर्वपीडासु मानवः । एवं शाम्यन्त्यशेषाणि घोराणि द्विजसत्तम ॥
എല്ലാ പീഡകളിലും ഗ്രഹങ്ങളുടെ പൂജ നടത്തണം. ഇങ്ങനെ, ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാ ഭയങ്കര ദുരിതങ്ങളും ശമിക്കുന്നു।
Verse 73
प्रयतानां मनुष्याणां ग्रहर्क्षोत्थान्यशेषतः । एष कूर्मो मया ख्यातो भारते भगवान् विभुः ॥
ശ്രമശീലരും সাধനാപരരുമായ ജനങ്ങൾക്കായി ഗ്രഹങ്ങളാലും നക്ഷത്രങ്ങളാലും ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ഫലങ്ങളെ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി വിശദീകരിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഭാരതത്തിൽ മഹാബലവാനായ കൂർമരൂപനായ ഭഗവാനെ ഞാൻ വർണ്ണിച്ചു.
Verse 74
नारायणो ह्यचिन्त्यात्मा यत्र सर्वं प्रतिष्ठितम् । तत्र देवाः स्थिताः सर्वे प्रतिनक्षत्रसंश्रयाः ॥
അചിന്ത്യസ്വഭാവനായ നാരായണനാണ് എല്ലാം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്ന അധിഷ്ഠാനം. അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും വസിച്ച്, തത്തത്ത നക്ഷത്രങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ആശ്രയം സ്വീകരിക്കുന്നു.
Verse 75
तथा मध्ये हुतवहः पृथ्वी सोमश्च वै द्विज । मेषादयस्त्रयो मध्ये मुखे द्वौ मिथुनादिकौ ॥
ഹേ ദ്വിജാ! മദ്ധ്യത്തിൽ അഗ്നി, ഭൂമി, സോമൻ എന്നിവരാണ്. മദ്ധ്യത്തിൽ മേടം മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന മൂന്ന് രാശികൾ; വായ്മുഖത്ത് മിഥുനം മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന രണ്ട് രാശികൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 76
प्राग्दक्षिणे तथा पादे कर्कसिंहौ व्यवस्थितौ । सिंहकन्यातुलाश्चैव कुक्षौ राशैत्रयं स्थितम् ॥
മുൻ-വലത് പാദത്തിൽ കർക്കടകവും സിംഹവും ഉണ്ട്. ഉദരത്തിൽ സിംഹം, കന്നി, തുലാം—ഈ മൂന്ന് രാശികളും ഒരുമിച്ച് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 77
तुलाथ वृश्चिकाश्चोभौ पादे दक्षिणपश्चिमे । पृष्ठे च वृश्चिकेनैव सह धन्वी व्यवस्थितः ॥
തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് പാദത്തിൽ തുലാംയും വൃശ്ചികവും ഉണ്ട്. പിന്നിൽ വൃശ്ചികത്തോടൊപ്പം ധനുസ്സും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
Verse 78
वायव्ये चास्य वै पादे धनुर्ग्राहादिकं त्रयम् । कुम्भमीनौ तथैवास्य उत्तरां कुक्षिमाश्रितौ ॥
ആ (കൂർമത്തിന്റെ) വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പാദത്തിൽ ധനുസ്സാദി ത്രയം—ധനുസ്സ്, മകരം, കുംഭം—സ്ഥിതമാണ്. അതുപോലെ അതിന്റെ വടക്കൻ ഉദരത്തിൽ കുംഭവും മീനവും സ്ഥിതിക്കുന്നു.
Verse 79
मीनमेषौ द्विजश्रेष्ठ ! पादे पूर्वोत्तरे स्थितौ । कूर्मे देशास्तथर्क्षाणि देशेष्वेतेषु वै द्विज ॥
ഹേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ! മീനവും മേഷവും ഈശാന്യ പാദത്തിൽ സ്ഥിതമാണ്. ഇങ്ങനെ (വിശ്വ) കൂർമത്തിൽ പ്രദേശങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും—ഹേ ദ്വിജാ—ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ വിഭജിതമായി വിന്യസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
Verse 80
राशयश्च तथर्क्षेषु ग्रहराशिष्ववस्थिताः । तस्माद् ग्रहर्क्षपीडासु देशपीडां विनिर्दिशेत् ॥
രാശികൾ നക്ഷത്രങ്ങളിലുമുണ്ട്; ഗ്രഹങ്ങൾ രാശികളിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. അതിനാൽ ഗ്രഹ-നക്ഷത്ര പീഡ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അതിനനുസരിച്ച പ്രദേശത്തിന്റെ പീഡ നിർണയിക്കണം.
Verse 81
तत्र स्त्रात्वा प्रकुर्वोत दानहोमादिकं विधिम् । स एष वैष्णवः पादो ब्रह्मा मध्ये ग्रहस्य यः । नारायणाख्योऽचिन्त्यात्मा कारणं जगतः प्रभुः ॥
അവിടെ സ്നാനാദി (ശുദ്ധികർമ്മം) നിർവഹിച്ചു, വിധിപൂർവം ദാനം, ഹോമം മുതലായ കർമങ്ങൾ ആചരിക്കണം. ഇതാണ് വൈഷ്ണവ പാദം. ഗ്രഹമണ്ഡലത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ സ്ഥിതമായ ബ്രഹ്മതത്ത്വം അചിന്ത്യസ്വഭാവമുള്ള, ജഗത്കാരണഭൂതനായ പ്രഭു ‘നാരായണൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
The chapter asks how cosmic order becomes legible in human geography: Mārkaṇḍeya explains that regional fortune and fear are read through nakṣatra–graha conditions, but the response is ethical and ritual—non-violence, truth-restraint, devotion, and śānti rites—so astrology functions as a discipline of responsibility rather than fatalism.
It does not directly enumerate a Manu, lineage, or Manvantara chronology. Instead, it supplies an interpretive apparatus—linking nakṣatras, grahas, and rāśis to Bhārata’s regions—that can be used to read collective (deśa-sāmānya) outcomes within any age, complementing the Purāṇa’s broader analytical style.
This chapter is outside the Devī Māhātmya (Adhyāyas 81–93) and contains no stuti or battle-cycle of the Goddess. Its distinctive contribution is the Kūrma-saṃsthāna model centered on Nārāyaṇa and the practical śānti framework for mitigating graha/arkṣa afflictions affecting regions and rulers.