യമൻ in the Rig Veda

സവിതൃയ്ക്ക് മൂന്നു ദ്യാവഃ (ആകാശങ്ങൾ) ഉണ്ട്; രണ്ടെണ്ണം അവന്റെ ഉപസ്ഥാനങ്ങൾ (ആധാര-ആസനങ്ങൾ), ഒന്ന് യമന്റെ ഭുവനത്തിൽ വിശാലമായി പ്രകാശിക്കുന്നു. രഥത്തിന്റെ നാഭിപോലെ, അമൃത (അമര) ദേവന്മാർ അതിന്മേൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ രഹസ്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ…

നിങ്ങളുടെ സ്തോതാവ് പുല്ലിനായി അലയുന്ന കാട്ടുമൃഗംപോലെ ആകരുതേ—സത്യാർപ്പണത്തിൽ ആനന്ദമില്ലാത്ത അജോഷ്യനായി മാറരുതേ; യമന്റെ പാതയിലേക്കു, ഉള്ളിലെ വിഘടനത്തിലേക്കുള്ള താഴോട്ടുള്ള വഴിയിലേക്കു, അവൻ സമീപിക്കരുതേ.

യജ്ഞങ്ങളാൽ അഥർവൻ ആദ്യം പഥങ്ങൾ വിരിച്ചു; തുടർന്ന് വ്രതപാ (ധർമ്മ-രക്ഷകൻ) സൂര്യൻ വേന (ദർശി) ആയി ജനിച്ചു. അവനോടൊപ്പം ഉശനാ കാവ്യൻ കിരണങ്ങളെ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു; യമന്റെ മേഖലയിലുണ്ടായ ആ അമൃതം (അമരതത്ത്വം) ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു.

ദൃഢമായി പറക്കുന്ന പാദചുവടുകളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ വേഗ-സ്വർണ്ണ പ്രേരണകളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാരുടെ തന്നെ വേഗത്തിന്റെ പാച്ചിലാലോ—എപ്പോഴും മുന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ടു—ഹേ നാസത്യൗ, യമന്റെ പ്രധന (മത്സരം)ത്തിൽ ആ കഴുത ആയിരം നേടി. അതുപോലെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക്…

യമൻ നൽകിയ ഈ അശ്വത്തെ ത്രിതൻ ആയുനക്—യോജിപ്പിച്ചു/കെട്ടി; ഇന്ദ്രൻ അതിന്മേൽ ആദ്യം അധ്യതിഷ്ഠത്—കയറി നിലകൊണ്ടു. ഗന്ധർവൻ അതിന്റെ രശനാ—ലഗാം—പിടിച്ചു; സൂര്യന്റെ ദീപ്തമായ ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് വസുക്കൾ ഈ അശ്വത്തെ നിരതഷ്ട—ആകൃതീകരിച്ചു—ക്രമബദ്ധമായ…

ഹേ അർവൻ (അശ്വ), നീ യമൻ—ഋതത്തിന്റെ നിയമവും നിയന്ത്രണവും; നീ ആദിത്യൻ—വിശാലമായ ദീപ്തസത്യം. ഗൂഢവ്രതംകൊണ്ട് നീ ത്രിതൻ. സോമത്തോടു നീ സമ്മതസമരസ്യത്തിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ദിവിയിൽ നിനക്കു മൂന്നു ബന്ധനങ്ങളുണ്ടെന്നു പറയുന്നു—ഉന്നതലോകത്തിലെ ത്രിവിധ…

ഒരുമിച്ച് ജനിച്ചവരിൽ ഏഴാമനെ അവർ ‘ഏകജ’ (ഏകജന്മ) എന്നു വിളിക്കുന്നു; ആറുപേർ യുഗ്മങ്ങൾ—എന്ന് ദേവജ ഋഷികൾ പറയുന്നു. അവരുടെ ഇഷ്ടസ്ഥാനങ്ങൾ ധാമശഃ (തത്തത് മണ്ഡലങ്ങളിൽ) ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സ്ഥിരസ്ഥാനത്തിൽ അവർ ദീപ്തരാകുന്നു, രൂപശഃ പലവിധ…

അവനെ ഇന്ദ്രൻ, മിത്രൻ, വരുണൻ, അഗ്നി എന്നു വിളിക്കുന്നു; അവൻ ദിവ്യസുപർണൻ—ശക്തിപക്ഷിയായ ഗരുത്മാൻ. സത് ഒന്നേ ഉള്ളു; വിപ്രർ അതിനെ പലവിധമായി പറയുന്നു—അഗ്നി, യമൻ, മാതരിശ്വാൻ എന്നു നാമകരണം ചെയ്യുന്നു.

അവർ ഹൃദയത്തിന്റെ രഹസ്യസ്ഥാനത്ത് പ്രകാശമയ വിവേചനത്തിന്റെ പ്രകെതങ്ങളാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; സഹസ്രശാഖകളുള്ള വളർച്ചയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി വ്യാപിക്കുന്നു. യമന്റെ നിയമം വലിച്ചുനീട്ടിയ പരിധിയെ നെയ്തുകൊണ്ട്, വസിഷ്ഠന്മാർ അപ്സരസ്സുകളുടെ അടുക്കൽ സമീപിച്ചു…

അവൻ പ്രകേതൻ—പ്രകാശമുള്ള വിവേചകൻ—ഉഭയത്തെയും (മേലും താഴെയും, അകവും പുറവും) അറിയുന്നവൻ; സഹസ്രദാനൻ, കൂടാതെ സദാനൻ—നിത്യധാരകൻ. യമന്റെ വലിച്ചുനീട്ടിയ പരിധിയെ നെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അപ്സരസ്സുകളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി വസിഷ്ഠൻ ജനിച്ചു.

ആയിരം കൊമ്പുകളുള്ള ആ വൃഷഭൻ സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു വന്നു—ആ സഹസ്യ (മഹാ) ശക്തിയാൽ ഞങ്ങൾ ജനങ്ങളെ നിദ്രയിലേക്കു താഴ്ത്തുന്നു, ശാന്തമായ നിശ്ചലതയിലേക്കു.

യത്ര വൈവസ്വത രാജാ ഉണ്ടോ, യത്ര ദിവഃ അവരോധനം—സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ആവരണം/ദ്വാരം ഉണ്ടോ; യത്ര ആ മഹാബലവത്തായ ആപഃ (ജലധാരകൾ) ഉണ്ടോ—അവിടെ എന്നെ അമൃതൻ (അമരൻ) ആക്കുക. ഹേ ഇന്ദു (സോമ), ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പരി സ്രവ—ചുറ്റും മുന്നോട്ടും ഒഴുകുക.

യമനോടു—യമിയോടു (ഇരട്ടയോടു)—എനിക്കു കാമം വന്നുചേർന്നു; ഒരേ യോനിയിൽ ഞങ്ങൾ സഹശയ്യയാകുവാൻ. ഭാര്യ ഭർത്താവിനോടു തന്റെ ദേഹം ഏല്പിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ എന്റെ തനുവിനെ അർപ്പിക്കാം; രഥത്തിന്റെ ചക്രം രഥ്യയിൽ നിന്നു വിടർത്തുന്നതുപോലെ, നീയും ബന്ധനം…

അവൾ രാത്രികളാലും ദിവസങ്ങളാലും അവനെ സേവിക്കട്ടെ; സൂര്യന്റെ ചക്ഷു വീണ്ടും വീണ്ടും തുറക്കട്ടെ. ദ്യൗവും പൃഥിവിയും യുഗളം—ബന്ധുക്കളും സംയുക്തരും; യമീ യമനെ ധരിക്കട്ടെ—അജാമി (അനുചിത സംഗമം) ആയി അല്ല, ഇരട്ട-ശക്തിയെ അവിഭ്രമമായി ധരിക്കുന്നവളായി.

സഹോദരൻ എന്ത്, അവൻ അനാഥനായാൽ? സഹോദരി എന്ത്, നിർൃതി (വിനാശം) അവളിലേക്കു വന്നാൽ? കാമം പ്രേരിപ്പിച്ച് ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഏറെ പറയുന്നു; എന്റെ തനുവാൽ നിന്റെ തനുവിനെ പൂർണ്ണതയിലേക്കു ചേർക്കുക.

അയ്യോ, അയ്യോ, ഹേ യമ—സത്യമായി ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. മറ്റൊരാൾ നിന്നെ, ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവനെ വലയുന്ന കച്ചപോലെ, ലിബുജാ ലത വൃക്ഷത്തെ ചേർന്നു പിടിക്കുന്നതുപോലെ, ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു.

ഇവിടെ അമൃത (അമര)ത്തിന്റെ നാമം പിടിച്ചുനിർത്തുക ദുർമന്ത്വ—കഠിനമാകുന്നു; ലക്ഷണം ഒന്ന് തന്നെയെങ്കിലും അത് പല രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, ബലവാനേ, അപ്രയുച്ഛൻ (അവിരത) ആയി യമത്തിന്റെയും മനുഷ്യനുവേണ്ടിയുമുള്ള ആ…

യമന്റെ ലോകത്തിലിരിക്കുന്നതുപോലെ—ദേവയന്ത മനുഷ്യർ ഈ അർപ്പണം നിങ്ങളിരുവർക്കും മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ—നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അറിയപ്പെട്ട സ്വലോകത്തിൽ ഇരിക്കുവിൻ. നമ്മുടെ സോമത്തിനായി നിങ്ങളുടെ സ്വാസ്ഥ സ്ഥാനത്തിൽ ദൃഢമായി അധിവസിക്കുവിൻ; അങ്ങനെ ആനന്ദം…

ദേവന്മാരിൽ ആരെയാണവൻ മരണത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്, പ്രജയ്ക്കായി ആരെയാണവൻ അമൃതത്വത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തില്ല? അവർ ബൃഹസ്പതിയെ യജ്ഞമായി ആക്കി—പ്രിയ ഋഷിയായി; യമൻ തന്റെ തനുവിനെ മുന്നോട്ട് വ്യാപിപ്പിച്ചു—മർത്ത്യദേഹത്തെ തന്നെ ആ മേഖലയാക്കി സ്ഥാപിച്ചു…

ഹവിഷോടെ രാജാവായ യമനെ സേവിക്കുവിൻ—വിവസ്വത്തിന്റെ പുത്രനെ; മഹത്തായ ഇറക്കങ്ങളിലൂടെ മുമ്പേ പോയവൻ, അനേകർക്ക് പഥം തിരിച്ചറിഞ്ഞു കാണിച്ചവൻ—അപ്പുറം മനുഷ്യർ സംഗമിക്കുന്ന സംഗമസ്ഥാനം അറിയുന്നവൻ.