ദേവി in the Markandeya Purana

മഹാമായയുടെ ശക്തിയാൽ രവിപുത്രനായ ഭാഗ്യവാൻ സാവർണി ഒരു മന്വന്തരത്തിന്റെ അധിപതിയായി.

അങ്ങനെ അവർ ‘എന്റെത്’ എന്ന മമതയുടെ ചുഴിയിലും മോഹത്തിന്റെ കുഴിയിലും തള്ളപ്പെടുന്നു—സംസാരത്തിന്റെ തുടർച്ച വരുത്തുന്ന മഹാമായയുടെ ശക്തിയാൽ।

അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ല: ഇത് ജഗദീശ്വരന്റെ യോഗനിദ്രയാണ്. ഇത് ഹരിയുടെ മഹാമായയാണ്; അവളാൽ സർവ്വലോകവും മോഹിതമാണ്।

ജ്ഞാനികളുടെ മനസ്സുകളെയും ആ ഭഗവതി ബലമായി മോഹത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു; മഹാമായ തന്നെയാണ് ഈ സമ്മോഹം നൽകുന്നത്।

രാജാവ് പറഞ്ഞു—ഭഗവൻ, നിങ്ങൾ ‘മഹാമായാ’ എന്നു വിളിക്കുന്ന ആ ദേവി ആരാണ്? അവൾ എങ്ങനെ ഉദ്ഭവിച്ചു, അവളുടെ കർമ്മം എന്ത്, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ?

മഹാബലത്താൽ അഹങ്കരിച്ചവരും മഹാമായയാൽ വിമോഹിതരുമായ ആ രണ്ടുപേരും കേശവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു വരം ചോദിച്ചുകൊള്ളുക.'

യുദ്ധഭൂമിയിൽ പോരാടുമ്പോൾ അംബിക തന്റെ ശ്വാസങ്ങളിൽ നിന്ന് ആരെയോ സൃഷ്ടിച്ചുവോ, അവർ തന്നേ ക്ഷണത്തിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗണങ്ങളായി മാറി।

ഒരു ക്ഷണത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ അംബിക ആ വിപുലമായ അസുരസൈന്യത്തെ നശിപ്പിച്ചു—അഗ്നി പുല്ലും വിറകും ചേർന്ന വലിയ കൂമ്പാരത്തെ ഭസ്മമാക്കുന്നതുപോലെ.

മുനി പറഞ്ഞു: തന്റെ സൈന്യം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട മഹാസുരൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേനാനായകൻ ചിക്ഷുരൻ, കോപത്തോടെ അംബികയുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ മുന്നേറി.

അവനും ദേവിയിലേക്കു ശക്തി (കുന്തം) എറിഞ്ഞു; എന്നാൽ അംബിക തന്റെ ഹുംകാരത്തോടെ അതിനെ ഉടൻ തട്ടി, തേജസ്സില്ലാത്തതായി നിലത്തേക്ക് വീഴ്ത്തി।

ത്രിനേത്രിയായ പരമേശ്വരി ദേവി തന്റെ ത്രിശൂലത്തോടെ ഉഗ്രാസ്യൻ, ഉഗ്രവീര്യൻ, മഹാഹനു എന്നിവരെ വധിച്ചു।

പ്രമഥരുടെ സൈന്യത്തെ വീഴ്ത്തിയ ശേഷം ആ ദൈത്യൻ മഹാദേവിയുടെ സിംഹത്തെ കൊല്ലാൻ പാഞ്ഞുവന്നു; അപ്പോൾ അംബിക ക്രുദ്ധയായി।

അവൻ തത്സമയത്തിൽ സിംഹരൂപം പ്രാപിച്ചു; അംബിക അവന്റെ ശിരഛേദം ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ, കൈയിൽ ഖഡ്ഗം ധരിച്ച ഒരുപുരുഷൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു।

ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു—സ്വശക്തിയാൽ ഈ സമസ്ത ജഗത്തെയും വ്യാപിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നവളും, എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളുടെ ശക്തികളുടെ സമുച്ചയസ്വരൂപിണിയുമായവളും, എല്ലാ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും പൂജ്യയായ അംബികയേ, ഞങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ നമസ്കരിക്കുന്നു; അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് മംഗലങ്ങൾ…

ഹേ ദേവീ, നിന്റെ ത്രിശൂലത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ; ഹേ അംബികേ, നിന്റെ ഖഡ്ഗത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. നിന്റെ ഘണ്ടാനാദത്തോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ; കൂടാതെ ധനുസ്സിന്റെ ഞാണിന്റെ ടങ്കാരശബ്ദത്താലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

ഹേ അംബികേ, നിനക്കുള്ള ആയുധങ്ങൾ—ഖഡ്ഗം, ത്രിശൂലം, ഗദ മുതലായവ—നിന്റെ കരകിസലയങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നവ; അവയാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ।

ഹേ നിർമലമുഖിയേ, ഏതു മർത്ത്യനും ഈ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—ഹേ അംബികേ, നിങ്ങൾ നിത്യപ്രസന്നയായി അവന്റെ ധനം, ശ്രീ, സൗഭാഗ്യം, ഭാഗ്യം എന്നിവ വർധിപ്പിക്കുകയും, രത്നം, ഭാര്യ മുതലായ സമ്പത്തുകളും അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമേ।

പാർവതിയുടെ കോശത്തിൽ (ദേഹാവരണത്തിൽ) നിന്നു അംബികാ പ്രത്യക്ഷയായി; അതുകൊണ്ട് അവൾ സർവ്വലോകങ്ങളിലും ‘കൗശികീ’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധയാണ്।

അവൾ (അംബികാ/കൗശികീ) പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ പാർവതി സ്വയം ശ്യാമവർണ്ണയായി; ഹിമാലയത്തെ വാസസ്ഥാനമാക്കിയ അവൾ അപ്പോൾ ‘കാലികാ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു।

അപ്പോൾ ശുംഭ-നിശുംഭരുടെ സേവകരായ ചണ്ഡനും മുണ്ഡനും പരമരൂപം ധരിച്ച അത്യന്തം മനോഹരിയായ അംബികയെ കണ്ടു।