Shloka 34
Adhyaya 84 — The Gods’ Hymn after the Slaying of Mahishasura and the Goddess’ Boon
यश्च मर्त्यः स्तवैरेभिस्त्वां स्तोष्यत्य मलानने ।
तस्य वित्तर्धिविभवैर्धनदारादिसम्पदाम् ।
वृद्धयेऽस्मात्प्रसन्ना त्वं भवेताः सर्वदाम्बिके ॥
yaś ca martyaḥ stavair ebhis tvāṃ stoṣyaty amalānane | tasya vittardhivibhavair dhanadārādisampadām | vṛddhaye 'smāt prasannā tvaṃ bhavetāḥ sarvadāmbike ||
ഹേ നിർമലമുഖിയേ, ഏതു മർത്ത്യനും ഈ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—ഹേ അംബികേ, നിങ്ങൾ നിത്യപ്രസന്നയായി അവന്റെ ധനം, ശ്രീ, സൗഭാഗ്യം, ഭാഗ്യം എന്നിവ വർധിപ്പിക്കുകയും, രത്നം, ഭാര്യ മുതലായ സമ്പത്തുകളും അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമേ।
FAQs
Prosperity is portrayed as a byproduct of divine favor gained through sincere stuti; the ethical undertone is that devotion stabilizes life (artha/kāma) under the umbrella of dharma.
Not genealogical; it functions as dharma-oriented instruction within a Manvantara narrative—linking sacred recitation with tangible societal well-being.
‘Amalānane’ implies purity: the devotee’s praise aligns with purity of mind, which ‘increases’ (vṛddhi) inner and outer resources—prosperity as an emanation of ordered consciousness.