Shloka 1
Adhyaya 83 — The Slaying of Mahishasura’s Armies and the Final Death of Mahishasura
इति श्रीमार्कण्डेयमहापुराणे सावर्णिके मन्वन्तरे देवीमाहात्म्ये महिषासुरसैन्यवधो नाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः ।
ऋषिरुवाच— निहन्यमानं तत्सैन्यमवलोक्य महासुरः ।
सेनानीश्चिक्षुरः कोपाद्ययौ योद्धुमथाम्बिकाम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyamahāpurāṇe sāvarṇike manvantare devīmāhātmye mahiṣāsurasainyavadho nāma dvyaśītitamo 'dhyāyaḥ | ṛṣiruvāca nihanyamānaṃ tatsainyamavalākya mahāsuraḥ / senānīścikṣuraḥ kopādyayau yoddhumathāmbikām
ഇങ്ങനെ ശ്രീമാർകണ്ഡേയ മഹാപുരാണത്തിലെ സാവർണി മന്വന്തരത്തിലെ ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘മഹിഷാസുരസേനാവധം’ എന്ന എൺപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപ്തമായി. ഋഷി പറഞ്ഞു—തന്റെ സൈന്യം വധിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട മഹാസുരനായ സേനാനി ചിക്ഷുരൻ ക്രോധത്തോടെ അംബികയോട് യുദ്ധിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
FAQs
When collective wrongdoing collapses, its leadership often responds with anger rather than reflection; the verse sets up the moral pattern of adharma doubling down and meeting decisive defeat.
Manvantara (explicitly named) with Anucarita (episode narrative). The colophon anchors the story within purāṇic time-structuring.
The ‘general’ represents the organizing intellect of ego (ahaṃkāra’s strategy); once the mass of tendencies is cut down, the controlling node confronts Śakti directly—and is undone.