
Agnibheda–Vaṃśa: Forms of Agni, Their Functions, and Progeny (अग्निभेद-वंशः)
ഈ അധ്യായത്തിൽ അഗ്നിയുടെ തത്ത്വപരവും വംശപരമ്പരാഗതവുമായ വിവരണം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മാനസപുത്രനായ അഭിമാനിയെ സൂചിപ്പിച്ച്, അവനെ സ്വാഹയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് പാവക, പവമാന, ശുചി എന്നീ മൂന്ന് പ്രധാന അഗ്നികൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; ഇവയെ യഥാക്രമം വൈദ്യുത (മിന്നൽ), നിർമ്മഥ്യ (മഥനജന്യ), സൗര (സൂര്യ) രൂപങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പ്രവർത്തനഭേദമായി ദേവന്മാർക്കുള്ള ഹവ്യവാഹന അഗ്നിയും പിതൃകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കവ്യവാഹന അഗ്നിയും വിവരിച്ച്, അവരുടെ സന്തതികളും ഉപഭേദങ്ങളും (ഗാർഹപത്യ/ആഹവനീയ മുതലായവ) പേരുകളോടെ പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നു. പുരാണത്തിന്റെ ‘എണ്ണിപ്പറച്ചിലിലൂടെ ലോകക്രമം’ എന്ന ശൈലിയിൽ പേര്–പങ്ക്–ബന്ധങ്ങൾ (പിതാവ്–പുത്രൻ) ക്രമപ്പെടുത്തി, അവസാനം അഗ്നിവംശത്തെ നദികളോടും സംക്ഷിപ്തമായി ചേർത്ത് യജ്ഞാഗ്നിയെ പവിത്ര ഭൂദൃശ്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു।
Verse 1
विस्तरेणानुपूर्व्याच्च अग्नेर्वक्ष्याम्यतः परम् / इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे ऋषिसर्गवर्णनं नामैकादशो ऽध्यायः सूत उवाच यो ऽसावग्ने रभिमानी स्मृतः स्वायंभुवे ऽन्तरे / ब्रह्मणो मानसः पुत्रस्तस्मात्स्वाहा व्यजायत
ഇനി ഞാൻ അഗ്നിയെ വിശാലമായും ക്രമാനുസൃതമായും വിവരിക്കുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു—സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽ ‘അഭിമാനി’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്ന അഗ്നി ബ്രഹ്മാവിന്റെ മാനസപുത്രൻ; അവനിൽ നിന്നാണ് സ്വാഹാ ജനിച്ചത്।
Verse 2
पावकं पवमानं च शुचिरग्निश्च यः स्मृतः / निर्मथ्यः पवमानस्तु वैद्युतः पावकः स्मृतः
അഗ്നിക്ക് പാവക, പവമാന, ശുചി എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് നാമങ്ങൾ സ്മൃതമാണ്. മഥനത്തിൽ നിന്നുള്ളത് ‘പവമാന’യും, മിന്നലിൽ നിന്നുള്ളത് ‘പാവക’യുമെന്നു പറയുന്നു।
Verse 3
शुचिः सौरस्तु विज्ञेयः स्वाहापुत्रास्तु ते त्रयः / निर्मथ्यः पवमानस्तु शुचिः सौरस्तु यः स्मृतः
‘ശുചി’യെ സൗരൻ (സൂര്യസംബന്ധി) എന്നു അറിയണം; ആ മൂന്നുപേരും സ്വാഹയുടെ പുത്രന്മാർ. മഥനത്തിൽ നിന്നുള്ളത് ‘പവമാന’; ‘ശുചി’ എന്നു സ്മൃതനായവൻ സൗരനാണ്।
Verse 4
अब्योनिर्वैद्युतश्चैव तेषां स्थानानि तानि वै / पवमानात्मजश्चैव कव्यवाहन उच्यते
അബ്യോനി, വൈദ്യുത—ഇവയാണ് അവരുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ; പവമാനന്റെ പുത്രൻ ‘കവ്യവാഹനൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 5
पावकिः सहरक्षस्तु हव्यवाहः शुचेः सुतः / देवानां हव्यवाहो ऽग्निः पितॄणां कव्यवाहनः
പാവകി, സഹ-രക്ഷസ്, ഹവ്യവാഹൻ—ഇവർ ശുചിയുടെ പുത്രന്മാർ. ദേവന്മാർക്കു അഗ്നി ‘ഹവ്യവാഹൻ’; പിതൃകൾക്കു ‘കവ്യവാഹനൻ’.
Verse 6
सह रक्षो ऽसुराणां तु त्रयाणां तु त्रयो ऽग्नयः / एतेषां पुत्रपौत्रास्तु चत्वारिंशन्न वैव तु
രക്ഷസുകളും അസുരങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന ആ മൂന്നർക്കും മൂന്ന് അഗ്നികൾ ഉണ്ട്; ഇവരുടെ പുത്ര-പൗത്രങ്ങൾ ചേർന്ന് തീർച്ചയായും നാല്പത് ആകുന്നു.
Verse 7
वक्ष्यामि नामभिस्तेषां प्रविभागं पृथक्पृथक् / विश्रुप्तो लौकिको ऽग्निस्तु प्रथमो ब्रह्मणः सुतः
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ വിഭജനം പേരുകളോടെ വേർതിരിച്ച് പറയും. ‘വിശ്രുപ്തൻ’ എന്ന ലൗകിക അഗ്നി ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആദ്യ പുത്രനാണ്.
Verse 8
ब्रह्मो दत्ताग्निस त्पुत्रो भरतो नाम विश्रुतः / वैश्वानरः सुतस्तस्य वहन् हव्यं समाः शतम्
ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ ദത്താഗ്നി ‘ഭരതൻ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനാണ്. അവന്റെ പുത്രൻ വൈശ്വാനരൻ നൂറു വർഷം ഹവ്യം വഹിച്ചു.
Verse 9
संभृतो ऽथर्वणा पूर्वमेधितिः पुष्करोदधौ / सोथर्वा लौकिको ऽग्निस्तु दर्पहाथर्वणः स्मृतः
അഥർവണ ഋഷി പൂർവമേധിതി പുഷ്കരോദധൗവിൽ അഗ്നിയെ സംഭരിച്ചു. ആ അഥർവൻ തന്നെയാണ് ലൗകിക അഗ്നി; ‘ദർപഹാ’ അഥർവണൻ എന്നു സ്മൃതം.
Verse 10
अथर्वा तु भृगुर्जज्ञे ह्यग्निराथर्वणः स्मृतः / तस्मात्स लौकिको ऽग्निस्तु दध्यङ्ङाथर्वणो मतः
അഥർവയിൽ നിന്ന് ഭൃഗു ജനിച്ചു; അവൻ തന്നെയാണ് ‘ആഥർവണ അഗ്നി’ എന്നു സ്മൃതൻ. അതുകൊണ്ട് ആ ലൗകിക അഗ്നി ‘ദധ്യങ്’ ആഥർവണൻ എന്നു മതി.
Verse 11
आथर्वः पवमानस्तु निर्मथ्यः कविभिः स्मृतः / स ज्ञेयो गार्हपत्यो ऽग्निस्तस्य पुत्रद्वयं स्मृतम्
ആഥർവ പവമാനനെ കവികൾ ‘നിർമഥ്യ’—മഥനജന്യൻ—എന്നു സ്മരിച്ചു. അവൻ തന്നെയാണ് ഗാർഹപത്യ അഗ്നി; അവന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ സ്മൃതം.
Verse 12
शंस्यस्त्वाह वनीयो ऽग्नेः स्मृतो यो हव्यवाहनः / द्वितीयस्तु सुतः प्रोक्तः शुको ऽग्निर्यः प्रणीयते
ശംസ്യൻ അഗ്നിയുടെ ‘വനീയ’ രൂപമായി സ്മൃതൻ; അവൻ ഹവ്യവാഹനൻ. രണ്ടാമത്തെ പുത്രൻ ‘ശുക’ അഗ്നി എന്നു പ്രോക്തൻ; യജ്ഞത്തിൽ അവനെ പ്രണീതനായി കൊണ്ടുവരുന്നു.
Verse 13
तथा सव्यापसव्यौ च शंस्यस्याग्नेः सुतावुभौ / शंस्यस्तु षोडश नदीश्चकमे हव्यवाहनः
അതുപോലെ ശംസ്യ അഗ്നിക്ക് ‘സവ്യ’യും ‘അപസവ്യ’യും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാർ ഉണ്ട്. ഹവ്യവാഹനനായ ശംസ്യൻ പതിനാറു നദികളെ വരിച്ചു.
Verse 14
यो सावाहवनीयो ऽग्निरभिमानी द्विजैः स्मृतः / कावेरीं कृष्णवेणां च नर्मदां यमुनां तथा
ദ്വിജന്മാർ ‘ആഹവനീയ അഗ്നി’യുടെ അധിഷ്ഠാതാ (അഭിമാനി) ദേവനെന്ന് സ്മരിക്കുന്നവൻ, കാവേരി, കൃഷ്ണവേണ, നർമദ, യമുന എന്നീ നദികളിലും വസിക്കുന്നു.
Verse 15
गोदावरीं वितस्तां च चन्द्रभागामिरावतीम् / विपाशां कौशिकीञ्चैव शतद्रूं सरयूं तथा
അതുപോലെ ഗോദാവരി, വിതസ്താ, ചന്ദ്രഭാഗാ, ഇരാവതി, വിപാശാ, കൗശികി, ശതദ്രൂ, സരയൂ എന്നീ നദികളിലും അവൻ വസിക്കുന്നു.
Verse 16
सीतां सरस्वतीं चैव ह्रादिनीं पावनीन्तथा / तासु षोडशधामानं प्रविभज्य पृथक्पृथक्
സീതാ, സരസ്വതി, ഹ്രാദിനി, പാവനി എന്നീ നദികളിലും, പതിനാറു ധാമങ്ങളെ ഓരോന്നായി വേർതിരിച്ച് വിഭജിച്ചു സ്ഥാപിച്ചു.
Verse 17
आत्मानं व्यदधात्तासु धिष्णीष्वथ बभूव सः / कृत्तिकाचारिणी धिष्णी जज्ञिरे ताश्च धिष्णयः
പിന്നീട് അവൻ ആ ധിഷ്ണികളിൽ തന്റെ ആത്മസ്വരൂപം സ്ഥാപിച്ചു; അവിടെയേ അവൻ പ്രത്യക്ഷനായി. കൃത്തികാചാരിണി ധിഷ്ണിയിൽ നിന്നാണ് ആ ധിഷ്ണികൾ ജനിച്ചത്.
Verse 18
धिष्णीषु जज्ञिरे यस्माद् धिष्णयस्तेन कीर्त्तिताः / इत्येते वै नदीपुत्रा धिष्णीष्वेवं विजज्ञिरे
ധിഷ്ണികളിൽ തന്നെയാണ് അവർ ജനിച്ചതിനാൽ ‘ധിഷ്ണയ’ എന്നു പ്രസിദ്ധരായി; ഇങ്ങനെ ഈ നദീപുത്രർ ധിഷ്ണികളിൽ തന്നെയായി ഉദ്ഭവിച്ചു.
Verse 19
तेषां विहरणीया ये उपस्थेयाश्च ये ऽग्नयः / ताञ्शृणुध्वं समासेन कीर्त्यमानान्यथातथम्
അവരിൽ സഞ്ചരിക്കേണ്ടതും ഉപാസിക്കേണ്ടതുമായ അഗ്നികളെ, സംക്ഷേപമായി യഥാതഥമായി കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നതായി കേൾക്കുവിൻ।
Verse 20
विभुः प्रवाहणो ग्नीध्रस्तत्रस्था धिष्णयो ऽपरे / विधीयन्ते यथास्थानं सूत्याहे सवने क्रमात्
വിഭു, പ്രവാഹണ, ഗ്നീധ്രൻ എന്നിവയും അവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മറ്റു ധിഷ്ണ്യങ്ങളും—സൂത്യാഹ സവനത്തിൽ ക്രമമായി യഥാസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 21
अनुद्देश्य निवास्यानामग्नीनां शृणुत क्रमम् / सम्राडग्नि कृशानुर्यो द्वितीयोंऽतरवेदिकः
ഇപ്പോൾ അനുദ്ദേശ്യ-നിവാസ്യ അഗ്നികളുടെ ക്രമം കേൾക്കുവിൻ—സമ്രാഡഗ്നി ‘കൃശാനു’; രണ്ടാമത്തേത് ‘അന്തരവേദിക’ അഗ്നി.
Verse 22
सम्राडग्नमुखानष्टौ उपतिष्ठन्ति तान् द्विजान् / परिषत्पवमानस्तु द्वितीय सो ऽनुदिश्यते
സമ്രാഡഗ്നിയുടെ മുഖത്ത് എട്ട് അഗ്നികൾ ആ ദ്വിജന്മാരെ ഉപസ്ഥാനം ചെയ്ത് സേവിക്കുന്നു; ‘പരിഷത്പവമാന’ രണ്ടാമത്തെ അനുദിശ്യയായി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 23
प्रतल्कान्यो नभोनाम चत्वरेसौ विभाव्यते / हव्यस्ततो ह्यसंमृष्टः शामित्रे ऽग्नौ विभाव्यते
‘പ്രതൽകാന്യ’ എന്ന ‘നഭോ’ ഈ ചത്വരത്തിൽ സ്ഥാപിതമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് ‘ഹവ്യ’ എന്ന അസംമൃഷ്ട അഗ്നി ശാമിത്ര അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിതമെന്നു വിചാരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 24
ऋतुधामा च सुज्योतिरौदुंबर्यः प्रकीर्त्यते / विश्वव्यचाः समुद्रो ऽग्निर्ब्रह्मस्थाने स कीर्त्यते
അവനെ ‘ഋതുധാമാ’ എന്നും ‘സുജ്യോതി-ഔദുംബര്യ’ എന്നും പ്രഖ്യാതനാക്കുന്നു. ‘വിശ്വവ്യചാ’ എന്ന സമുദ്രസ്വരൂപ അഗ്നി ബ്രഹ്മസ്ഥാനത്തിൽ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 25
ब्रह्मज्योतिर्वसुर्धामा ब्रह्मस्थाने स उच्यते / अचौकपादुपस्थो यः स वै शालासुखीयकः
ബ്രഹ്മസ്ഥാനത്തിൽ അവനെ ‘ബ്രഹ്മജ്യോതി’ എന്നും ‘വസുർധാമാ’ എന്നും പറയുന്നു. ചതുരത്തിന്റെ പാദങ്ങളോടടുത്ത് നിലകൊള്ളുന്നവൻ ‘ശാലാസുഖീയക’ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
Verse 26
अनुहेश्यो ह्यहिर्बुध्न्यो सो ऽग्रिर्गृहपतिः स्मृतः / शंस्यस्यैते सुताः सर्वे उपस्थेया द्विजैः स्मृताः
‘അനുഹേശ്യ’യും ‘അഹിർബുധ്ന്യ’യും—ഈ അഗ്നിയെ ‘ഗൃഹപതി’ എന്നു സ്മരിക്കുന്നു. ‘ശംസ്യ’യുടെ ഈ പുത്രന്മാർ എല്ലാവരും ദ്വിജന്മാർ ഉപാസ്യരെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
Verse 27
ततो विहरणीयांश्च वक्ष्याम्यष्टौ च तत्सुतान् / विभुः प्रवाहणो ऽग्नीध्रस्तेषां धिष्ण्यस्तथा परे
അതിനുശേഷം ഞാൻ ‘വിഹരണീയ’നെയും അവന്റെ എട്ട് പുത്രന്മാരെയും വിവരിക്കും. അവരിൽ ‘വിഭു’, ‘പ്രവാഹണ’, ‘അഗ്നീധ്ര’ എന്നിവരാണ്; മറ്റുള്ളവരും അവരുടെ ധിഷ്ണ്യങ്ങൾ (ആസനങ്ങൾ/സ്ഥാനങ്ങൾ) ആകുന്നു.
Verse 28
विधीयन्ते यथास्थानं सौत्ये ऽह्नि सवने क्रमात् / होत्रीयस्तु स्मृते ह्यग्निर्वह्निर्यो हव्यवाहनः
സൗത്യദിനത്തിൽ സവനക്രമപ്രകാരം അവർ യഥാസ്ഥാനത്തിൽ നിയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ഹോത്രീയ അഗ്നി എന്നു പറയുന്നത് ‘വഹ്നി’—ഹവ്യവാഹനൻ തന്നെയെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 29
प्रशान्तो ऽग्निः प्रचेतास्तु द्वितीयश्चात्र नामकः / ततो ऽग्निर्वैश्वदेवस्तु ब्राह्मणाच्छंसिरुच्यते
ഇവിടെ രണ്ടാം അഗ്നി ‘പ്രചേതാഃ’ എന്ന നാമത്താലും ‘പ്രശാന്തൻ’ എന്നായും പ്രസിദ്ധൻ. തുടർന്ന് ‘വൈശ്വദേവ’ അഗ്നിയെ ‘ബ്രാഹ്മണാച്ഛംസി’ എന്നു പറയുന്നു.
Verse 30
उशिगग्निः कविर्यस्तु पोतो ऽग्निः स विभाव्यते / आवारिरग्निर्वाभारिर्वैष्ठीयः स विभाव्यते
‘ഉശിഗ്’ അഗ്നി ‘കവി’ എന്നു പ്രസിദ്ധൻ; ‘പോത’ എന്ന അഗ്നിയും സ്മരണീയൻ. ‘ആവാരി’യും ‘ആഭാരി’യും ആയ അഗ്നി ‘വൈഷ്ഠീയ’ എന്നും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 31
अवस्फूर्जो विवस्वांस्तु आस्थांश्चैव स उच्यते / अष्टमः सुध्युरग्निर्योमार्जालीयः स उच्यन्ते
‘അവസ്ഫൂർജ’ അഗ്നിയെ ‘വിവസ്വാൻ’ എന്നും ‘ആസ്ഥാംശ്ച’ എന്നും പറയുന്നു. എട്ടാമത്തെ അഗ്നി ‘സുധ്യുഃ’ എന്ന നാമത്താലും ‘യോമാർജാലീയ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 32
धिष्ण्यावाहरणा ह्येते सौत्येह्नीज्यन्त वै द्विजैः / अपां योनिः स्मृतो ऽसौ स ह्यप्सुनामा विभाव्यते
ഈ ‘ധിഷ്ണ്യാവാഹരണ’ അഗ്നികൾ സൗത്യദിനത്തിൽ ദ്വിജന്മാർ ആരാധിക്കുന്നു. അവൻ ‘അപാം യോനി’ എന്നു സ്മൃതനും ‘അപ്സുനാമാ’ എന്നും പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 33
ततो यः पावको नाम्ना अब्जो यो गर्भ उच्यते / अग्निः सो ऽवभृथे ज्ञेयो वरुणेन सहेज्यते
തുടർന്ന് ‘പാവക’ എന്ന അഗ്നി ‘അബ്ജ-ഗർഭ’ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അവൻ ‘അവഭൃഥ’ കർമത്തിൽ ജ്ഞേയൻ; വരുണനോടൊപ്പം അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.
Verse 34
त्दृच्छयस्तत्सुतो ह्यग्निर्जठरे यो नृणां पचन् / मृत्युमाञ् जाठरस्याग्नेर्विद्वानाग्निः सुतः स्मृतः
അപ്രതീക്ഷിതമായി അവന്റെ പുത്രൻ ആ അഗ്നിയാണ്; അത് മനുഷ്യരുടെ ജഠരത്തിൽ വസിച്ച് ആഹാരം പചിപ്പിക്കുന്നു. ആ ജാഠരാഗ്നിയെ ‘മൃത്യുമാൻ’ എന്നു പറയുന്നു; ‘വിദ്വാൻ-അഗ്നി’ അവന്റെ പുത്രനെന്നു സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു.
Verse 35
परस्परोत्थितः सो ऽग्निर्भूतानीह विनिर्दहेत् / पुत्रस्त्वग्नेर्मन्युमतो घोरः संवर्तकः स्मृतः
പരസ്പരത്തിൽ നിന്നുയർന്ന ആ അഗ്നി ഇവിടെ സകല ഭൂതങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ക്രോധമയനായ അഗ്നിയുടെ പുത്രൻ ‘സംവർത്തകൻ’ അതിഘോരൻ എന്നു സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു.
Verse 36
पिबन्नवः स वसति समुद्रे वडवामुखः / समुद्रवासिनः पुत्रः साहरक्षो विभाव्यते
ആ വഡവാമുഖ അഗ്നി സമുദ്രത്തിൽ വസിച്ച് ജലം കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സമുദ്രവാസിയുടെ പുത്രൻ ‘സാഹരക്ഷ’ എന്നു വിചാരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 37
सहरक्षसुतः क्षामो गृहाणां दहते नृणाम् / क्रव्यादग्निः सुतस्तस्य पुरुषानत्ति यो मृतान्
സാഹരക്ഷയുടെ പുത്രൻ ‘ക്ഷാമ’ മനുഷ്യരുടെ വീടുകൾ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. അവന്റെ പുത്രൻ ‘ക്രവ്യാദ-അഗ്നി’; അത് മരിച്ച പുരുഷന്മാരുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നു.
Verse 38
इत्येते पावकस्याग्नेः पुत्रा एव प्रकीर्त्तिताः / ततः शुचिस्तु वै सौरो गन्धर्वैरायुराहुतः
ഇങ്ങനെ പാവക അഗ്നിയുടെ പുത്രന്മാർ ഇവരെന്നു പ്രഖ്യാതമായി. അതിനുശേഷം സൂര്യബന്ധിയായ ‘ശുചി’ ഉണ്ട്; ഗന്ധർവർ അവനെ ‘ആയു’ എന്നു വിളിച്ചു ആഹ്വാനിച്ചു.
Verse 39
मथितो यस्त्वरण्यां च सो ऽग्निरग्निं समिन्धति / आयुर्नाम्ना तु भगवानसौ यस्तु प्रणीयते
അരണ്യത്തിൽ മഥനം ചെയ്ത് ഉദ്ഭവിക്കുന്ന അഗ്നിയേ അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. വിധിപൂർവം മുന്നോട്ട് നയിക്കപ്പെടുന്ന ആ ഭഗവാൻ ‘ആയു’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധൻ.
Verse 40
आयुषो महिषः पुत्रः सहसो नाम तत्सुतः / पाकयज्ञेष्वभीमानी सोग्निस्तु सहसः स्मृतः
ആയുവിന്റെ പുത്രൻ മഹിഷൻ; അവന്റെ പുത്രന് ‘സഹസ’ എന്ന നാമം. പാകയജ്ഞങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠാതൃ-അഭിമാനിയായ ആ അഗ്നി ‘സഹസ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 41
पुत्रश्च सहसस्याग्नेरद्भुतः स महायशाः / विविधिश्चाद्भुतस्यापि पुत्रो ऽग्नेस्तुमाहान्स्मृतः
‘സഹസ’ എന്ന അഗ്നിയുടെ പുത്രൻ ‘അദ്ഭുതൻ’—അവൻ മഹായശസ്സുള്ളവൻ. ‘അദ്ഭുത’നുമുണ്ട് പുത്രൻ ‘വിവിധി’; അവൻ അഗ്നിയുടെ മഹത്തായ പുത്രനെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 42
प्रायश्चित्तेष्वभीमानी हुतं भुङ्क्ते हविः सदा / विविधेस्तु सुतो ह्यर्क्क स्तस्य चाग्नेः सुता इमे
പ്രായശ്ചിത്തകർമ്മങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠാതൃ-അഭിമാനിയായി, അർപ്പിച്ച ഹവിസ് അവൻ എപ്പോഴും ഭുജിക്കുന്നു. ‘വിവിധി’യുടെ പുത്രൻ ‘അർക്ക’; ആ അഗ്നിയുടെ പുത്രന്മാർ ഇവരാണെന്ന് പറയുന്നു.
Verse 43
अनीकवान् वाजसृक् च रक्षोहा चष्टिकृत्तथा / सुरभिर्वसुरन्नादो प्रविष्टो यः स रुकमराट्
അനീകവാൻ, വാജസൃക്, രക്ഷോഹാ, ചഷ്ടികൃത; കൂടാതെ സുരഭി, വസുര്, അന്നാദ—ഇവരിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നവൻ ‘രുക്മരാട്’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 44
शुचेरग्नेः प्रजा ह्येषा वह्नयश्च चतुर्द्दश / इत्येते चाग्नयः प्रोक्ताः प्रणीयन्तेध्वरेषु वै
ശുചി അഗ്നിയുടെ ഈ പ്രജയാണ് പതിനാലു വഹ്നികൾ; ഇവയെ അഗ്നികളെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു, യാഗങ്ങളിൽ വിധിപൂർവ്വം സ്ഥാപിക്കുന്നു।
Verse 45
आदिसर्गे व्यतीता वै यामैः सह सुरोत्तमैः / स्वायंभुवे ऽन्तरे पूर्वमग्नयस्तेभिमानिनः
ആദിസൃഷ്ടിയിൽ അവർ യാമന്മാരോടും ശ്രേഷ്ഠ ദേവന്മാരോടും കൂടെ കാലം കഴിച്ചു; സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിന് മുമ്പ് ആ അഗ്നികൾ തത്തത്ത സ്ഥാനാഭിമാനികളായിരുന്നു।
Verse 46
एते विहरणीयेषु चेतनाचेतनेषु वै / स्थानाभिमानिनो लोके प्रागासन्हव्यवाहनाः
ചേതനവും അചേതനവും, ചരവും അചരവും ആയ സകല വിഹരണീയ സ്ഥലങ്ങളിലും ഇവർ ഉണ്ടായിരുന്നു; മുമ്പ് ഈ ഹവ്യവാഹന അഗ്നികൾ ലോകത്തിൽ തത്തത്ത സ്ഥാനാഭിമാനികളായിരുന്നു।
Verse 47
काम्यनै मित्तिका यज्ञेष्वेते कर्मस्ववस्थिताः / पूर्वमन्वतंरे ऽतीताः शुकैर्यागैश्च तैः सह
കാമ്യവും നൈമിത്തികവും ആയ യാഗങ്ങളിൽ ഇവർ തത്തത്ത കർമങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു; മുൻ മന്വന്തരത്തിൽ അവർ ശുദ്ധ യാഗങ്ങളോടൊപ്പം കടന്നുപോയി।
Verse 48
देवैर्महात्मभिः पुण्यैः प्रथमस्यान्तरे मनोः / इत्येतानि मजोक्तानि स्थानानि स्थानिनश्च ह
പ്രഥമ മനുവിന്റെ അന്തരത്തിൽ പുണ്യ മഹാത്മ ദേവന്മാർ മുഖേന—ഈ സ്ഥാനങ്ങളും സ്ഥാനികളുമെല്ലാം—ഇങ്ങനെ ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചു।
Verse 49
तैरेव तु प्रसंख्यातमतीतानागतेष्विह / सन्वन्तरेषु सर्वेषु लक्षणं जातवेदसाम्
ഇവരാൽ തന്നെയാണ് ഇവിടെ കഴിഞ്ഞതും വരാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലും ജാതവേദസുകൾ (അഗ്നികൾ) എന്നവയുടെ ലക്ഷണം എണ്ണിപ്പറഞ്ഞത്।
Verse 50
सर्वे तपस्विनो ह्येते सर्वे ब्रह्मभृतस्तथा / प्रजानां पतयः सर्वे ज्योतिष्मन्तश्च ते स्मृताः
ഇവരെല്ലാം തപസ്വികളാണ്, ബ്രഹ്മം ധരിക്കുന്നവരുമാണ്; ഇവരെല്ലാം പ്രജകളുടെ അധിപതികളും തേജസ്സുള്ളവരുമെന്നു സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു।
Verse 51
स्वारोचिषादिषु ज्ञेयाः सावर्ण्यं तेषु सप्तसु / मन्वन्तरेषु सर्वेषु नामरूपप्रयोजनैः
സ്വാരോചിഷ മുതലായ ആ ഏഴ് മന്വന്തരങ്ങളിൽ, നാമം-രൂപം-പ്രയോജനം എന്നിവ പ്രകാരം അവരെ ‘സാവർണ്യർ’ എന്നു അറിയണം।
Verse 52
वर्त्तन्ते वर्त्तमानैश्च यामैदेवैः सहाग्नयः / अनागतैः सुरैः सार्द्धं वर्त्स्यन्ते ऽनागताग्नयः
വർത്തമാന യാമദേവന്മാരോടൊപ്പം ഈ അഗ്നികൾ ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; വരാനിരിക്കുന്ന സുരന്മാരോടൊപ്പം വരാനിരിക്കുന്ന അഗ്നികൾ പ്രവർത്തിക്കും।
Verse 53
इत्येष निचयो ऽग्नीनामनुक्रान्तो यथाक्रमम् / विस्तरेणानुपुर्व्या च पितॄणां वक्ष्यते पुनः
ഇങ്ങനെ അഗ്നികളുടെ ഈ സമുച്ചയം ക്രമമായി വിവരിച്ചു; ഇനി പിതൃകളെക്കുറിച്ചും വിപുലമായി, അനുക്രമമായി വീണ്ടും പറയപ്പെടും।
A genealogical chain centered on Agni: Abhimānī (as Brahmā’s mind-born son in the Svāyaṃbhuva Manvantara) linked with Svāhā, producing the triad Pāvaka–Pavamāna–Śuci, followed by further named descendants and specialized fires aligned to ritual functions.
Havyavāha is identified as the fire that conveys offerings (havya) to the Devas, while Kavyavāhana is associated with offerings (kavya) for the Pitṛs, expressing a cosmological division of sacrificial transmission by recipient domain.
No. The sampled content is a ritual-cosmological and genealogical taxonomy of Agni and related fires; Lalitopākhyāna themes (vidyā/yantra, Śrīvidyā theology, Bhaṇḍāsura narrative) belong to later sections of the Brahmāṇḍa Purāṇa’s overall structure.