Adhyaya 5

Verse 1

इति ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यामभागे तृतीय उपोद्धातपादे जयाभिव्याहारो नाम चतुर्थो ऽध्यायः ऋषिरुवाच दैत्यानां दानवानां च गन्धर्वोरगरक्षसाम् / सर्पभूतापिशा चानां वसूनां पक्षिवीरुधाम्

ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാണ്ഡ മഹാപുരാണത്തിൽ, വായുപ്രോക്ത മധ്യാമഭാഗത്തിലെ തൃതീയ ഉപോദ്ധാതപാദത്തിൽ ‘ജയാഭിവ്യാഹാരം’ എന്ന നാലാം അധ്യായം. ഋഷി പറഞ്ഞു—ദൈത്യർ, ദാനവർ, ഗന്ധർവർ, ഉരഗർ, രാക്ഷസർ, സർപ്പങ്ങൾ, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, വസുക്കൾ, പക്ഷികൾ, സസ്യലതാദികൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച്।

Verse 2

उत्पत्तिं निधनं चैव विस्तारात्कथयस्व नः / एवमुक्तस्तदा सूतः प्रत्युवाचर्षिसत्तमम्

അവരുടെ ഉത്ഭവവും നാശവും കൂടി വിശദമായി ഞങ്ങളോട് പറയുക. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സൂതൻ അപ്പോൾ ഋഷിശ്രേഷ്ഠനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

Verse 3

सूत उवाच दितेः पुत्रद्वयं जज्ञे कन्या चैका महाबला / कश्यपस्यात्मजौ तौ तु सर्वेभ्यः पूर्वजौ स्मृतौ

സൂതൻ പറഞ്ഞു—ദിതിക്ക് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; കൂടാതെ മഹാബലയായ ഒരു കന്യയും. അവർ കശ്യപന്റെ പുത്രന്മാർ; എല്ലാവരിലും മുൻജന്മാർ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 4

सौत्ये ऽहन्यतिरा त्रस्य कश्यपस्याश्वमेधिकाः / हिरण्यकशिपुर्नाम प्रथितं पृथगासनम्

സൗത്യദിനത്തിൽ കശ്യപന്റെ അശ്വമേധവിധികൾ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ, ‘ഹിരണ്യകശിപു’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു പ്രത്യേക ആസനം സ്ഥാപിതമായി.

Verse 5

दित्या गर्भाद्विनिः सृत्य तत्रासीनः समन्ततः / हिरण्य कशिपुस्तस्मात् कर्मणा तेन स समृतः

ദിതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട് അവൻ അവിടെ എല്ലാടവും ഇരുന്നുവന്നു; ആ കർമം കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ ‘ഹിരണ്യകശിപു’ എന്ന നാമത്തിൽ സ്മരിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 6

ऋषय ऊचुः हिरण्यकशिपोर्जन्म नाम चैव महात्मनः / प्रभावं चैव दैत्यस्य विस्ताराद्ब्रूहि नः प्रभो

ഋഷികൾ പറഞ്ഞു—പ്രഭോ! മഹാത്മാവായ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ജനനം, അവന്റെ നാമം, ആ ദൈത്യന്റെ പ്രഭാവം എന്നിവയെല്ലാം വിശദമായി ഞങ്ങളോട് പറയുക.

Verse 7

सूत उवाच कश्यपस्याश्वमेधो ऽभूत्पुण्ये वै पुष्करे तदा / ऋषिभिदेंवताभिश्च गन्धर्वैरुपशोभितः

സൂതൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ പുണ്യമായ പുഷ്കരതീർത്ഥത്തിൽ കശ്യപന്റെ അശ്വമേധയജ്ഞം നടന്നു; അത് ഋഷിമാരും ദേവതകളും ഗന്ധർവരും കൊണ്ട് ശോഭിച്ചു.

Verse 8

उत्सृष्टे स्वे च विधिना आख्यानादौ यथाविधि / आसनान्युपकॢप्तानि सौवर्णानि तु पञ्च वै

സ്വവിധിപ്രകാരം ആഖ്യാനത്തിന്റെ ആദിയിൽ യഥാവിധി എല്ലാം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അഞ്ചു സ്വർണ്ണാസനങ്ങൾ ഒരുക്കപ്പെട്ടു।

Verse 9

कुलस्पदापि? त्रीण्यत्र कूर्चः फलकमेव च / मुख्यर्त्विजस्तु चत्वारस्तेषां तान्युपकल्पयन्

ഇവിടെ മൂന്നു കുലസ്ഥാനങ്ങളും, ഒരു കൂർച്ചയും ഒരു ഫലകവും ഉണ്ടായിരുന്നു; നാല് മുഖ്യ ഋത്വിജർക്കായി അവ ഒരുക്കപ്പെട്ടു।

Verse 10

कॢप्त तत्रासनं चैकं होतुरर्थे हिरण्यम् / निषसाद सगर्भो ऽत्र तत्रासीनः शशंस च

അവിടെ ഹോതൃവിനായി ഒരു സ്വർണ്ണാസനം ഒരുക്കി; സഗർഭൻ അവിടെ ഇരുന്ന്, ആസനസ്ഥനായി സ്തുതി ചൊല്ലി।

Verse 11

आख्यानमानुपूर्व्येण महर्षिः कश्यपो यथा / तं दृष्ट्वा ऋषयस्तस्य नाम कुर्वन्ति वर्द्धितम्

മഹർഷി കശ്യപൻ ക്രമാനുസൃതമായി ആഖ്യാനം പറഞ്ഞതുപോലെ; അത് കണ്ട ഋഷിമാർ അവന്റെ നാമം വർദ്ധിപ്പിച്ച് പ്രസിദ്ധമാക്കി।

Verse 12

हिरण्यकशिपुस्तस्मात्कर्मणा तेन स स्मृतः / हिरण्यक्षो ऽनुजस्तस्य सिंहिका तस्य चानुजा

ആ കർമ്മം മൂലം അവൻ ‘ഹിരണ്യകശിപു’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ അനുജൻ ‘ഹിരണ്യാക്ഷൻ’, അവന്റെ അനുജാ ‘സിംഹിക’യും ആയിരുന്നു।

Verse 13

राहोः सा जननी देवी विप्र चित्तेः परिग्रहः / हिरण्यकशिपुर्दैत्यश्चचार परमं तपः

രാഹുവിന്റെ ജനനി ആ ദേവി വിപ്രചിത്തന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു; ദൈത്യൻ ഹിരണ്യകശിപു പരമതപസ് ചെയ്തു।

Verse 14

शतं वर्षसहस्राणां निराहारो ह्यधःशिराः / वरयामास ब्रह्माणं तुष्टं दैत्यो वरेण तु

ആ ദൈത്യൻ ഒരു ലക്ഷം വർഷം ആഹാരമില്ലാതെ തലകീഴായി നിന്നു; പിന്നെ വരം തേടി തൃപ്തനായ ബ്രഹ്മാവിനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു।

Verse 15

सर्वामरत्वमवधं सर्वभूतेभ्य एव हि / योगद्देवान् विनिर्जित्य सर्वदेवत्वमास्थितः

അവൻ എല്ലാ ജീവികളാലും വധിക്കപ്പെടാത്ത സമ്പൂർണ്ണ അമരത്വം തേടി; യോഗബലത്തോടെ ദേവന്മാരെ ജയിച്ച് സർവ്വദേവത്വം കൈവരിച്ചു।

Verse 16

कारये ऽहमिहैश्वर्यं बलवीर्यसमन्वितः / दानवास्त्वसुराश्चैव देवाश्च सह चारणैः

ഞാൻ ഇവിടെ ബലവും വീര്യവും സമ്പന്നനായി ഐശ്വര്യം സ്ഥാപിക്കും; ദാനവരും അസുരരും, ചാരണന്മാരോടുകൂടി ദേവന്മാരും (എന്റെ അധീനരാകും).

Verse 17

भवन्तु वशगाः सर्वे मत्समीपानुभोजनाः / आर्द्रशुष्कैरवध्यश्च दिवा रात्रौ तथैव च / एवमुक्तस्तदा ब्रह्मानुजज्ञे सांतरं वरम्

എല്ലാവരും എന്റെ വശത്തിലാകട്ടെ, എന്റെ സമീപത്ത് വസിച്ച് ഭോഗിക്കട്ടെ; ഈർപ്പമോ വരണ്ടതോ, പകലോ രാത്രിയോ—എന്തിലും ഞാൻ വധിക്കപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് പരിധിയുള്ള വരം അനുവദിച്ചു।

Verse 18

ब्रह्मोवाच / महानयं वरस्तात वृतो दितिसुत त्वया / एही दानीं प्रतिज्ञानं भविष्यत्येवमेव तु

ബ്രഹ്മാവ് അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ ദിതിസുതാ, നീ മഹത്തായ വരം തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഇപ്പോൾ വരിക; നിന്റെ പ്രതിജ്ഞ ഇങ്ങനെ തന്നെയാകും ഫലിക്കുക.

Verse 19

दत्त्वा चाभिमतं तस्मै तत्रेवान्तरधादथ / सो ऽपि दैत्यस्तदा सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्

അവനു അഭിമതമായ വരം നൽകി ബ്രഹ്മാവ് അവിടെയേ അപ്രത്യക്ഷനായി. അപ്പോൾ ആ ദൈത്യൻ സ്ഥാവര-ജംഗമങ്ങളോടുകൂടിയ സർവ്വജഗത്തെയും നിരീക്ഷിച്ചു.

Verse 20

महिम्ना व्याप्य संतस्थे बहुमूर्त्तिरमित्रजित् / स एव तपति व्योम्नि चन्द्रसूर्यत्वमास्थितः

അമിത്രജിത് ആയ ആ ബഹുമൂർത്തി തന്റെ മഹിമകൊണ്ട് സർവ്വവും വ്യാപിച്ചു നിലകൊണ്ടു. അവൻ തന്നെയാണ് ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്ര-സൂര്യരൂപം ധരിച്ചു ദീപ്തിയായി തപിച്ചത്.

Verse 21

स एव वायुर्भूत्वा च ववौ जगति सर्वदा / स गोपालो ऽविपालश्च कर्षकश्च स एव ह

അവൻ തന്നെയാണ് വായുവായി ലോകത്തിൽ എപ്പോഴും വീശിയത്. അവൻ തന്നെയാണ് ഗോപാലനും, പശുപാലനും, കർഷകനും.

Verse 22

स ज्ञाता सर्वलोकेषु मन्त्रव्याख्याकरस्तथा / नेता गोप्ता गोपयिता दीक्षितो याजकः स तु

അവൻ സർവ്വലോകങ്ങളിലും ജ്ഞാനിയായും മന്ത്രങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാതാവായും നിലകൊള്ളുന്നു. അവൻ തന്നെയാണ് നേതാവ്, രക്ഷകൻ, രഹസ്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ, ദീക്ഷിതൻ, യാജകനും.

Verse 23

तस्य देवाः सुराः सर्वे तदासन्सोमपायिनः / एवंप्रभावो दैत्यो ऽसावतो भूयो निबोधत

അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും സുരന്മാരും സോമപാനം ചെയ്യുന്നവരായി. അത്തരം പ്രഭാവശാലിയായിരുന്നു ആ ദൈത്യൻ; ഇനി കൂടി കേൾക്കുക.

Verse 24

तस्मै सर्वे नमस्कारं कुर्वन्तीज्यः स एव च / हिरण्यकशिपोर्दैत्यैः श्लोको गीतः पुरा त्विह

എല്ലാവരും അവനോട് നമസ്കാരം ചെയ്തു; അവൻ തന്നെയായിരുന്നു പൂജ്യൻ. ഇവിടെ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ ദൈത്യർ പുരാതനമായി പാടിയ ശ്ലോകം പറയുന്നു.

Verse 25

हिरण्यकशिपू राजा यां यामाशां निरैक्षत / तस्यै तस्यै तदा देवा नमश्चक्रुर्महर्षिभिः

രാജാവ് ഹിരണ്യകശിപു ഏത് ഏത് ദിശയിലേക്കു നോക്കിയാലും, ആ ആ ദിശയിൽ ദേവന്മാർ മഹർഷികളോടൊപ്പം നമസ്കരിച്ചു.

Verse 26

तस्यासीन्नरसिंहस्तु मृत्युर्विष्णुः पुरा किल / नरात्तु यस्माज्जन्मास्य नरमूर्त्तिश्च यत्प्रभुः

അവനുവേണ്ടി വിഷ്ണു തന്നെ മരണമായി നരസിംഹനായി വന്നുവെന്ന് പുരാതനമായി പറയുന്നു. കാരണം അവന്റെ ജനനം നരത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു; പ്രഭുവിന്റെ രൂപവും നരരൂപമായിരുന്നു.

Verse 27

तस्मात्स नरसिंहो वै गीयते वेदवादिभिः / सागरस्य च वेलायामुच्छ्रित स्तपसो विभुः

അതുകൊണ്ട് വേദവാദികൾ ആ നരസിംഹനെ പാടുന്നു. ആ വിഭു തപസ്സാൽ ഉയർന്നു സമുദ്രതീരത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു പ്രകാശിച്ചു.

Verse 28

शरीरं तस्य देवस्य ह्यासीद्देवमयं प्रभो / नाम्ना सुदर्शनं चैव विश्रुतश्च महाबलः

പ്രഭോ, ആ ദേവന്റെ ശരീരം തീർച്ചയായും ദിവ്യമായിരുന്നു; അദ്ദേഹം സുദർശനൻ എന്ന പേരില് പ്രശസ്തനും മഹാബലവാനും ആയിരുന്നു.

Verse 29

ततः स बाहुयुद्धेन दैत्येन्द्रं तं महाबलम् / नखैर्बिभद संक्रुद्धो नार्द्राः शुष्का नखा इति

പിന്നീട് കുപിതനായ അദ്ദേഹം ബാഹുയുദ്ധത്തിൽ ആ മഹാബലവാനായ ദൈത്യരാജാവിനെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പിളർന്നു, എന്തെന്നാൽ നഖങ്ങൾ നനഞ്ഞതോ ഉണങ്ങിയതോ അല്ല.

Verse 30

हिरण्याक्षसुताः पञ्च विक्रान्ताः सुमहाबलाः / शंबरः शकुनिश्चैव कालनाभस्तथैव च

ഹിരണ്യാക്ഷന് പരാക്രമികളും മഹാബലവാന്മാരുമായ അഞ്ച് പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു: ശംബരൻ, ശകുനി, കൂടാതെ കാലനാഭൻ.

Verse 31

महानाभः सुविक्रान्तो सुत संतापनस्तथा / हिरण्यक्षसुता ह्येते देवैरपि दुरासदाः

അത്യന്തം പരാക്രമിയായ മഹാനാഭനും, സന്താപനനും. ഹിരണ്യാക്ഷന്റെ ഈ പുത്രന്മാർ ദേവന്മാർക്ക് പോലും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തവരായിരുന്നു.

Verse 32

तेषां पुत्राश्च पौत्राश्च दैतेयाः सगणाः स्मृताः / स शतानि सहस्राणि निहतास्तारकामये

അവരുടെ പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും, തങ്ങളുടെ ഗണങ്ങളോടുകൂടിയ ആ ദൈത്യന്മാർ, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും താരകാമയ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.

Verse 33

हिरण्यकशिपोः पुत्राश्चत्वारः सुमहाबलाः / प्रह्लादः पूर्वजस्तेषामनुह्ना दस्तथापरः

ഹിരണ്യകശിപുവിന് നാലു മഹാബലവാന്മാരായ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു—അവരിൽ പ്രഹ്ലാദൻ ജ്യേഷ്ഠൻ; പിന്നെ അനുഹ്ലാദനും ദ മുതലായവരും.

Verse 34

संह्रादश्चैव ह्रादश्च ह्रादपुत्रौ निबोधत / सुंदो निसुन्दश्च तथा ह्रादपुतौ बभूवतुः

സംഹ്രാദനും ഹ്രാദനും—ഇതു അറിഞ്ഞുകൊൾക; ഹ്രാദന് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവർ സുന്ദനും നിസുന്ദനും ആയിരുന്നു.

Verse 35

ब्रह्यघ्नौ तौ महावीरौ मूकस्तु ह्राददायकः / मारीचः सुन्दपुत्रस्तु ताडकायामजायत

അവർ രണ്ടുപേരും (സുന്ദ-നിസുന്ദ) ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്ത മഹാവീരന്മാർ; ഹ്രാദന്റെ ദായകൻ മൂകൻ. സുന്ദന്റെ പുത്രൻ മാരീചൻ താടകയിൽ ജനിച്ചു.

Verse 36

दण्डके निहतः सो ऽथ राघवेण बलीयसा / मूको विनिहतश्चापि कैराते सव्यसाचिना

അവൻ (മാരീചൻ) ദണ്ഡകവനത്തിൽ ബലവാനായ രാഘവൻ (ശ്രീരാമൻ) കൈയ്യാൽ നിഹതനായി; മൂകനും കൈരാതദേശത്ത് സവ്യസാചി (അർജുനൻ) കൈയ്യാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 37

संह्रादस्य तु दैत्यस्य निवातकवचाः कुले / उत्पन्ना महता चैव तपसा भाविताः स्वयम्

ആ ദൈത്യനായ സംഹ്രാദന്റെ കുലത്തിൽ ‘നിവാതകവചർ’ എന്നവർ ജനിച്ചു; അവർ മഹത്തായ തപസ്സാൽ സ്വയം പരിപോഷിതരും ശക്തിസമ്പന്നരുമായി.

Verse 38

अरयो देवतानां ते जंभस्य शतदुन्दुभिः / तथा दक्षो सुरश्चण्डश्चत्वारो देत्यनायकाः

അവർ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കൾ—ജംഭന്റെ ശതദുന്ദുഭി; അതുപോലെ ദക്ഷനും സുരചണ്ഡനും—ഈ നാലുപേരും ദൈത്യനായകർ.

Verse 39

बाष्कलस्य सुता ह्येते काल नेमेः सुताञ्छृणु / ब्रह्मजित्क्रतुजिच्चैव देवान्तकनरान्तकौ

ഇവർ ബാഷ്കലന്റെ പുത്രന്മാർ; ഇനി കാലനേമിയുടെ പുത്രന്മാരെ കേൾക്കുക—ബ്രഹ്മജിത്, ക്രതുജിത്, കൂടാതെ ദേവാന്തകനും നരാന്തകനും.

Verse 40

कालनेमिसुता ह्येते शभोस्तु शृणुत प्रजाः / राजाजश्चैव गोमश्च शंभोः पुत्रौ प्रकीर्त्तितौ

ഇവർ കാലനേമിയുടെ പുത്രന്മാർ; ഹേ പ്രജകളേ, ഇനി ശഭോയുടെ (പുത്രന്മാരെ) കേൾക്കുക—രാജാജനും ഗോമനും; ശംഭോയുടെ പുത്രന്മാരെന്നു പ്രസിദ്ധർ.

Verse 41

विरोजनस्य पुत्रश्च बलिरेकः प्रतापवान् / बलेः पुत्रशतं जज्ञे राजानः सर्व एव ते

വിരോചനന്റെ പുത്രൻ ബലി ഒരുത്തൻ തന്നെ മഹാപ്രതാപി; ബലിക്ക് നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—അവർ എല്ലാവരും രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു.

Verse 42

तेषां प्रधानाश्चत्वारो विक्रान्ताः सुमहाबलाः / सहस्रबाहुः श्रेष्ठो ऽभूद्बाणो राजा प्रतापवान्

അവരിൽ നാലുപേർ പ്രധാനരും പരാക്രമികളും മഹാബലവാന്മാരുമായിരുന്നു; സഹസ്രബാഹു ശ്രേഷ്ഠനായി, പ്രതാപവാനായ രാജാവ് ബാണനും (അവരിൽ ഒരാൾ) ആയിരുന്നു.

Verse 43

कुंभगर्त्तो दयो भोजः कुञ्चिरित्येवमा दयः / शकुनी पूतना चैव कन्ये द्वे तु बलेः स्मृते

കുംഭഗർത്തൻ, ദയൻ, ഭോജൻ, കുഞ്ചിരൻ—ഇവർ ‘ദയ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധർ. ശകുനിയും പൂതനയും; ബലിയുടെ രണ്ടു പുത്രിമാരും സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു.

Verse 44

बलेः पुत्राश्च पौत्राश्च शतशो ऽथ सहस्रशः / बालेया नाम विख्याता गणा विक्रान्तपौरुषाः

ബലിയുടെ പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും നൂറുകളായും പിന്നെ ആയിരങ്ങളായും ഉണ്ടായിരുന്നു. ‘ബാലേയർ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധരായ അവർ മഹാപരാക്രമമുള്ള ഗണങ്ങളായിരുന്നു.

Verse 45

बाणस्य चैन्द्रधन्वा तु लोहिन्यामुदपद्यत / दितिर्विहितपुत्रा वै तोषयामास कश्यपम्

ബാണന്റെ ‘ഐന്ദ്രധന്വാ’ എന്ന പുത്രൻ ലോഹിനിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചു. പുത്രലാഭം ലഭിച്ച ദിതി കശ്യപനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.

Verse 46

तां कश्यपः प्रसन्नात्मा सम्यगाराधितस्त्वथ / वरेण छन्दयामास सा च वव्रे वरं तत

അപ്പോൾ സമ്യകായി ആരാധിക്കപ്പെട്ട് പ്രസന്നഹൃദയനായ കശ്യപൻ അവളോട് വരം ചോദിക്കുവാൻ പറഞ്ഞു; അവളും പിന്നെ ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുത്തു.

Verse 47

अथ तस्यै वरं प्रादात्प्रार्थितो भगवान्पुनः / उक्ते वरे तु मा तुष्टा दितिस्तं समभाषत

പിന്നീട് അപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവൾക്ക് വരം നൽകി. എന്നാൽ വരം പറഞ്ഞിട്ടും ദിതി തൃപ്തയായില്ല; അവൾ അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിച്ചു.

Verse 48

मारीचं कण्यपं देवी भर्त्तारं प्राञ्जलिस्तदा / हतपुत्रास्मि भगवन्नादित्यैस्तव सूनुभिः

അപ്പോൾ ദേവി ദിതി കൈകൂപ്പി ഭർത്താവായ മാരീചി കശ്യപനോട് പറഞ്ഞു— “ഭഗവൻ, നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരായ ആദിത്യർ എന്റെ പുത്രന്മാരെ വധിച്ചു; ഞാൻ പുത്രഹീനയായി ദുഃഖിതയാണ്।”

Verse 49

शक्रहन्तारमिच्छमि पुत्रं दीर्घतपो ऽर्जितम् / साहं तपश्चरिष्यामि गर्भमाधातुमर्हसि

“ഇന്ദ്രനെ വധിക്കുന്ന, ദീർഘതപസ്സാൽ ലഭിക്കേണ്ട പുത്രനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞാൻ തപസ്സു ചെയ്യും; എനിക്ക് ഗർഭം ധരിക്കുവാൻ നിങ്ങൾ അനുഗ്രഹിക്കണം.”

Verse 50

पुत्रमिन्द्रवधे युक्तं त्वं मै वै दातुमर्हसि / तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा मारीचः कश्यपस्तदा

“ഇന്ദ്രവധത്തിന് യോജ്യനായ പുത്രനെ എനിക്ക് നൽകേണ്ടതാകുന്നു” എന്നു അവൾ പറഞ്ഞു. അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അപ്പോൾ മാരീചി കശ്യപൻ…

Verse 51

प्रत्युवाच महातेजा दितिं परमदुः खितः / एवं भवतु गर्भे तु शुचिर्भव तपोधने

അപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള മാരീചി കശ്യപൻ അത്യന്തം ദുഃഖിതനായി ദിതിയോട് പറഞ്ഞു— “അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ; എന്നാൽ, തപോധനേ, ഗർഭകാലത്ത് ശുചിയായി ഇരിക്ക.”

Verse 52

जनयिष्यसि पुत्रं त्वं शक्रहन्तारमाहवे / पूर्णं वर्षसहस्रं तु शुचिर्यदि भविष्यसि

“നീ പൂർണ്ണമായും ആയിരം വർഷം ശുചിയായി ഇരുന്നാൽ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ വധിക്കുന്ന പുത്രനെ നീ പ്രസവിക്കും.”

Verse 53

पुत्रं त्रिलोकप्रवरं मन्मथं जनयिष्यसि / एवमुक्त्वा महातेजास्तथा समभावत्तदा

നീ ത്രിലോകങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുത്രൻ മന്മഥനെ പ്രസവിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മഹാതേജസ്വി അപ്പോൾ ശാന്തനായി നിലകൊണ്ടു.

Verse 54

तामालभ्य स्वभवनं जगाम भगवानृषिः / गते भर्त्तरि सा देवी दितिः परमहर्षिता

അവളെ സ്പർശിച്ച് അനുഗ്രഹിച്ച് ഭഗവാൻ ഋഷി തന്റെ വസതിയിലേക്കു പോയി. ഭർത്താവ് പോയശേഷം ദേവി ദിതി പരമാനന്ദത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു.

Verse 55

कुशप्लवनमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् / शक्रस्तु समुपश्रुत्य संवादं तं तयोः प्रभुः

കുശപ്ലവനത്തിൽ എത്തി അവൾ അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു. അപ്പോൾ പ്രഭുവായ ശക്രൻ അവരുടെ സംഭാഷണം കേട്ടറിഞ്ഞു.

Verse 56

कुशप्लवनमागम्य दितिं वाक्यमभाषत / शुश्रूषां ते करिष्यामि मानुज्ञां दातुमर्हसि

കുശപ്ലവനത്തിലേക്ക് വന്ന് അവൻ ദിതിയോട് പറഞ്ഞു—ഞാൻ നിനക്കു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യും; അതിന് അനുമതി നൽകണമേ.

Verse 57

समिधश्चाहरिष्यामि पुष्पाणि च फलानि च / यथा त्वं मन्यसे वत्स सुश्रूषाभिरतो भव

ഞാൻ സമിധയും പുഷ്പങ്ങളും ഫലങ്ങളും കൊണ്ടുവരാം. നിനക്കു എങ്ങനെ തോന്നുന്നുവോ അതുപോലെ, ഹേ വത്സാ, ശുശ്രൂഷയിൽ നിരതനായി ഇരിക്കു.

Verse 58

सर्वकर्मसु निष्णात आत्मनो हितमाचर / वरं श्रुत्वा तु त द्वाक्यं मातुः शक्रः प्रहर्षितः

സകലകർമ്മങ്ങളിലും നിഷ്ണാതനായി, സ്വന്തം ഹിതം ആചരിക്ക. മാതാവിന്റെ ആ ശ്രേഷ്ഠവാക്യം കേട്ട് ശക്രൻ അത്യന്തം ഹർഷിച്ചു.

Verse 59

शुश्रूषाभिरतो भूत्वा कलुषेणान्तरात्मना / शुश्रूषते तु तां शक्रः सर्वकालमनुव्रतः

ശുശ്രൂഷയിൽ നിരതനായി, അന്തരാത്മയിൽ കലുഷത ഉണ്ടായിരുന്നാലും, ശക്രൻ സദാ അനുവ്രതനായി അവളെ സേവിച്ചു.

Verse 60

फलपुष्पाण्युपादाय समिधश्च दृढव्रतः / गात्रसंवाहनं काले श्रमापनयने तथा

ദൃഢവ്രതനായി ഫലപുഷ്പങ്ങളും സമിധകളും കൊണ്ടുവന്ന്, സമയോചിതമായി ഗാത്രസംവാഹനം ചെയ്ത് ക്ഷീണം അകറ്റുകയും ചെയ്തു.

Verse 61

शक्रः सर्वेषु कालेषु दितिं परिचचार ह / किञ्चिच्छिष्टे व्रते देवी तुष्टा शक्रमुवाच ह

ശക്രൻ എല്ലാ കാലത്തും ദിതിയെ പരിചരിച്ചു. വ്രതത്തിൽ അല്പം മാത്രം ശേഷിക്കുമ്പോൾ ദേവി സന്തുഷ്ടയായി ശക്രനോട് പറഞ്ഞു.

Verse 62

प्रतीताहं ते सुरश्रेष्ठ दशवर्षाणि पुत्रक / अवशिष्ठानि भद्रं ते भ्रातरं द्रक्ष्यसे ततः

ഹേ സുരശ്രേഷ്ഠ പുത്രകാ! പത്തു വർഷങ്ങളായി ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രസന്നയാണ്. നിനക്ക് മംഗളം; ശേഷിക്കുന്ന കാലം പൂർത്തിയായാൽ നീ പിന്നെ നിന്റെ സഹോദരനെ കാണും.

Verse 63

तमहं त्वत्कृते पुत्र सह धास्ये जयैषिणम् / त्रैलोक्यविजयं पुत्र भोक्ष्यसे सह तेन वै

മകനേ! നിനക്കായി ഞാൻ ആ ജയാകാംക്ഷിയെ കൂടെ ധരിക്കും; മകനേ, നീ അവനോടൊപ്പം നിശ്ചയമായും ത്രൈലോക്യവിജയഫലം അനുഭവിക്കും।

Verse 64

नाहं पुत्राभिजानामि मद्भक्तिगतमानसम् / एवमुक्त्वा दितिः शक्रं मध्यं प्राप्ते दिवाकरे

എന്റെ ഭക്തിയിൽ മനസ്സ് ലീനമായ പുത്രനെ ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സൂര്യൻ മധ്യാഹ്നത്തിലെത്തുമ്പോൾ, ദിതി ശക്രനോട് (അങ്ങനെ) പറഞ്ഞു।

Verse 65

निद्रयापहृता दवी शिरः कृत्वा तु जानुनि / केशान्कृत्वा तु पादस्थान्सा सुष्वाप च देवता

നിദ്രയാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട ആ ദേവി, തല മുട്ടിന്മേൽ വെച്ച്, മുടി പാദങ്ങളിലേക്കാക്കി, ആ ദേവതാസ്വരൂപിണി ഉറങ്ങി।

Verse 66

अधस्ताद्यत्तु नाभेर्वै सर्वं तदशुचि स्मृतम् / ततस्तामशुचिं ज्ञात्वा सोंतरं तदमन्यत

നാഭിക്കു താഴെയുള്ളതെല്ലാം അശുചിയെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ആ അശുചിത്വം അറിഞ്ഞ്, അവൻ അകത്തേക്കുള്ള (വഴി) മറ്റെങ്ങനെ എന്നു ചിന്തിച്ചു.

Verse 67

दृष्ट्वा तु कारणं सर्वं तस्य बुद्धिरजायत / गर्भं निहन्तु वै देव्या स हि दोषो ऽत्र दृश्यते

എല്ലാ കാരണവും കണ്ടപ്പോൾ അവനിൽ ബുദ്ധി ഉദിച്ചു—‘ദേവിയുടെ ഗർഭം നശിപ്പിക്കണം; കാരണം ഇവിടെ ഇതാണ് ദോഷമായി കാണപ്പെടുന്നത്.’

Verse 68

ततो विवेश दित्या वै ह्युपस्थेनोदरं वृषा / प्रविश्य चापि तं दृष्ट्वा गभमिन्द्रो महौजसम्

അതിനുശേഷം ഇന്ദ്രൻ ദിതിയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അകത്തു കടന്നപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള ആ ഗർഭത്തെ അവൻ കണ്ടു.

Verse 69

भीतस्तं सप्तधा गभ बिभेद रिपुमात्मनः / म गर्भो भिद्यमानस्तु वज्रणशतपर्वणा

ഭയന്ന ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശത്രുവായ ആ ഗർഭത്തെ ഏഴു കഷ്ണങ്ങളാക്കി. നൂറു കണുകളുള്ള വജ്രായുധത്താൽ ആ ഗർഭം പിളർക്കപ്പെട്ടു.

Verse 70

रुरोद सुस्वरं भीमं वेपमानः पुनः पुनः / मारोद मारोद इति गर्भं शक्रो ऽभ्यभाषत

വിറച്ചുകൊണ്ട് ആ ഗർഭം വീണ്ടും വീണ്ടും ഭയങ്കരമായി കരഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ഗർഭത്തോട് 'മാ രോദ' (കരയരുത്), 'മാ രോദ' എന്ന് പറഞ്ഞു.

Verse 71

तं गर्भं सप्तधा कृत्वा ह्येकैकं सप्तधा पुनः / कुलिशेन बिभेदेन्द्रस्ततो दितिरबुध्यता

ആ ഗർഭത്തെ ഏഴു ഭാഗങ്ങളാക്കി, വീണ്ടും ഓരോ ഭാഗത്തെയും ഏഴു കഷ്ണങ്ങളായി ഇന്ദ്രൻ വജ്രായുധത്താൽ പിളർന്നു. അപ്പോൾ ദിതി ഉണർന്നു.

Verse 72

न हन्तव्यो न हन्तव्य इत्येवं दितिरब्रवीत् / निष्पपात ततो वज्री मातुर्वचनगौरवात्

'കൊല്ലരുത്, കൊല്ലരുത്' എന്ന് ദിതി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മാതാവിന്റെ വാക്കുകളെ മാനിച്ചു വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ പുറത്തുവന്നു.

Verse 73

प्राञ्जलिर्वज्रसहितो दितिं शक्रो ऽभ्यभाषत / अशुचिर्देवि सुप्तासि पादयोर्गतमूर्द्धजा

വജ്രം ധരിച്ചു കൈകൂപ്പി ശക്രൻ ദിതിയോട് പറഞ്ഞു— “ദേവി, നീ അശുചിയാണ്; നീ ഉറങ്ങുന്നു, നിന്റെ മുടി പാദങ്ങളിലേക്കു വീണിരിക്കുന്നു.”

Verse 74

तदं तरमनुप्राप्य गर्भं हेतारमाहवे / भिन्नवानहमेतं ते बहुधा क्षन्तुमर्हसि

ആ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ യുദ്ധഹേതുവായ നിന്റെ ഗർഭത്തെ സമീപിച്ച് അതിനെ പല ഭാഗങ്ങളായി പിളർത്തി; നീ എന്നെ ക്ഷമിക്കേണ്ടതാകുന്നു.

Verse 75

तस्मिंस्तु विफले गर्भे दितिः परमदुःखिता / सहस्राक्षं दुराधर्षं वाक्यं सानुनयाब्रवीत्

ആ ഗർഭം വിഫലമായപ്പോൾ ദിതി അത്യന്തം ദുഃഖിതയായി; പിന്നെ അവൾ ദുർജയനായ സഹസ്രാക്ഷനോട് വിനയത്തോടെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

Verse 76

ममापराधाद्गर्भो ऽयं यदि ते विफलीकृतः / नापराधो ऽस्ति देवेश तव पुत्र महाबल

എന്റെ അപരാധം മൂലം നിന്റെ ഈ ഗർഭം വിഫലമായിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പോലും, ദേവേശാ, മഹാബലനായ പുത്രനേ, നിനക്കൊന്നും കുറ്റമില്ല.

Verse 77

शत्रोर्वधे न दोषो ऽस्ति भेतव्यं न च ते विभो / प्रियं तु कृतमिच्छामि श्रेयो गर्भस्य मे कुतः

ശത്രുവധത്തിൽ ദോഷമില്ല, വിഭോ, നിനക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതുമില്ല; എങ്കിലും നീ ചെയ്തതു എനിക്ക് പ്രിയമായിരിക്കണമെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു— എന്റെ ഗർഭത്തിന്റെ ശ്രേയസ് ഇനി എവിടെ?

Verse 78

भवन्तु मम पुत्राणां सप्त स्थानानि वै दिवि / वातस्कन्धानिमान्सप्त चरन्तु मम पुत्रकाः

എന്റെ പുത്രന്മാർക്കായി ദിവ്യലോകത്തിൽ നിശ്ചയമായി ഏഴ് സ്ഥാനങ്ങൾ ഉണ്ടാകട്ടെ. ഈ ഏഴ് വായു-സ്കന്ധങ്ങളിൽ എന്റെ പുത്രന്മാർ സഞ്ചരിക്കട്ടെ.

Verse 79

मरुतस्ते तु विख्याता गतास्ते सप्तसप्तकाः / पृथिव्यां प्रथमस्कन्धो द्वितीयश्चापि भास्करे

അവർ ‘മരുത്’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധർ; അവർ ഏഴ്-ഏഴ് കൂട്ടങ്ങളായി പോയി. ഭൂമിയിൽ ആദ്യ സ്കന്ധം, രണ്ടാമത് ഭാസ്കരനിൽ (സൂര്യനിൽ).

Verse 80

सोमे तृतीयो विज्ञेयश्चतुर्थो ज्योतिषां गणे / ग्रहेषु पञ्चमस्चैव षष्ठः सप्तर्षिमण्डले

മൂന്നാമത് സോമനിൽ (ചന്ദ്രനിൽ) എന്നു അറിയണം; നാലാമത് ജ്യോതിഷികളുടെ ഗണത്തിൽ. അഞ്ചാമത് ഗ്രഹങ്ങളിൽ, ആറാമത് സപ്തർഷി മണ്ഡലത്തിൽ ആണ്.

Verse 81

ध्रुवे तु सप्तमश्चैव वातस्कन्धाश्चसप्त ये / तानेते विचरन्त्वद्य कालेकाले ममात्मजाः

ഏഴാമത് ധ്രുവനിൽ ആണ്; ഈ ഏഴ് വായു-സ്കന്ധങ്ങളിൽ എന്റെ പുത്രന്മാർ ഇന്നുമുതൽ കാലകാലങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കട്ടെ.

Verse 82

वातस्कन्धाधिपा भूत्वा चरन्तु मम पुत्रकाः / पृथिव्यां प्रथमस्कन्ध आ मेघेब्यो य आवहः

വായു-സ്കന്ധങ്ങളുടെ അധിപന്മാരായി എന്റെ പുത്രന്മാർ സഞ്ചരിക്കട്ടെ. ഭൂമിയിൽ ആദ്യ സ്കന്ധം ഉണ്ട്; അത് മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് (ജലാദി) കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്.

Verse 83

चरन्तु मम पुत्रास्ते सप्त ये प्रथमे गणे / द्वितीयश्चापि मेघेभ्य आसूर्यात्प्रवहस्ततः

പ്രഥമ ഗണത്തിലുള്ള എന്റെ ആ ഏഴ് പുത്രന്മാർ സഞ്ചരിക്കട്ടെ; മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് സൂര്യന്റെ താഴേവരെ ഉള്ള രണ്ടാം ഗണം ‘പ്രവഹ’ എന്നു പ്രസിദ്ധം.

Verse 84

वातस्कन्धो हि विज्ञेयो द्वितीयश्चरतां गणः / सूर्यादूर्ध्वमधः सोमादुद्वहो ऽथ स वै स्मृतः

രണ്ടാമത്തെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗണം ‘വാതസ്കന്ധ’ എന്നു അറിയപ്പെടണം; അത് സൂര്യന്റെ മുകളിലും സോമന്റെ താഴെയും സ്ഥിതിചെയ്തതിനാൽ ‘ഉദ്വഹ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 85

वातस्कन्धस्तृतीयश्च पुत्राणां चरता गणः / सोमादूर्द्ध्वमधर्क्षेभ्यश्चतुर्थ संवहस्तु सः

പുത്രന്മാരുടെ മൂന്നാമത്തെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗണവും ‘വാതസ്കന്ധ’ തന്നേ; അത് സോമന്റെ മുകളിലും നക്ഷത്രങ്ങളുടെ താഴെയും സ്ഥിതിചെയ്തതിനാൽ നാലാമത്തേതായി ‘സംവഹ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 86

चतुर्थो मम पुत्राणां गणस्तु चरतां विभो / ऋक्षेभ्यश्च तथैवोर्द्ध्वमा ग्रहाद्विवहस्तु यः

ഹേ വിഭോ, എന്റെ പുത്രന്മാരുടെ നാലാമത്തെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗണം നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മുകളിലും ഗ്രഹങ്ങളോളം (അവയുടെ താഴെവരെ) വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതു; അതാണ് ‘വിവഹ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

Verse 87

वातस्कन्धः पञ्चमस्तु पुत्राणां चरतां गणः / ग्रहेभ्य ऊर्द्ध्वमार्षिभ्यः षष्ठो ह्यनुवहश्च यः

പുത്രന്മാരുടെ അഞ്ചാമത്തെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗണം ‘വാതസ്കന്ധ’; ഗ്രഹങ്ങളുടെ മുകളിലും ഋഷിമാരുടെ (സപ്തർഷി മണ്ഡലം) വരെ ഉള്ള ആറാമത്തേതാണ് ‘അനുവഹ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

Verse 88

वातस्कन्धस्तत्र मम पुराणां चरता गणः / ऋषिभ्य ऊर्द्ध्वमाध्रौवं सप्तमो यः प्रकीर्त्तितः

അവിടെ എന്റെ പുരാണങ്ങളുടെ സഞ്ചാരത്തെ നയിക്കുന്ന ‘വാതസ്കന്ധ’ എന്ന ഗണം ഉണ്ട്; ഋഷിമാരിൽനിന്നും മുകളിലേക്ക് ധ്രുവലോകം വരെ എത്തുന്ന ഏഴാമൻ എന്നു പ്രസിദ്ധം.

Verse 89

वातस्कन्धः परिवहस्तत्र तिष्ठन्तु मे सुताः / एतान्सर्वाश्चरन्त्वन्ते कालेकाले ममात्मजाः

വാതസ്കന്ധം അവിടെ പരന്നു ഒഴുകട്ടെ; എന്റെ പുത്രന്മാർ അവിടെ നിലകൊള്ളട്ടെ. കാലംകാലമായി അവസാനം എന്റെ ആത്മജർ ഇവയൊക്കെയും സഞ്ചരിക്കട്ടെ.

Verse 90

त्वत्कृतेन च नाम्ना वै भवतु मरुतस्त्विमे / ततस्तेषां तु नामानि मत्पुत्राणां शतक्रतो

നീ നൽകിയ നാമം കൊണ്ടുതന്നെ ഇവർ ‘മരുതുകൾ’ ആകട്ടെ; തുടർന്ന്, ഹേ ശതക്രതു, എന്റെ പുത്രന്മാരുടെ നാമങ്ങൾ (കേൾക്കുക).

Verse 91

तद्विधैः कर्मभिश्चैव समवेहि पृथक्पृथक् / शक्रज्योतिस्तथा सत्यः सत्यज्योतिस्तथापरः

അത്തരം കര്‍മ്മങ്ങളോടുകൂടെ അവരെ വേർതിരിച്ച് അറിയുക: ശക്രജ്യോതി, അതുപോലെ സത്യൻ, പിന്നെ മറ്റൊന്ന് സത്യജ്യോതി.

Verse 92

चित्रज्योतिश्च ज्योतिष्मान् सुतपश्चैत्य एव च / प्रथमो ऽयं गणः प्रोक्तो द्वितीयं तु निबोधत

ചിത്രജ്യോതി, ജ്യോതിഷ്മാൻ, സുതപ, ചൈത്യ—ഇവയാണ് ആദ്യ ഗണം എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി രണ്ടാമത്തേതും അറിയുക.

Verse 93

ऋतजित्सत्यजिश्चैव सुषेणः सेनजित्तथा / सुतमित्रो ह्यमित्रश्च सुरमित्रस्तथापरः

ഋതജിത്, സത്യജിത്, സുഷേണൻ, സേനജിത്; അതുപോലെ സുതമിത്രൻ, അമിത്രൻ, സുരമിത്രൻ—ഇവരും (ഗണങ്ങൾ).

Verse 94

गण एष द्वितीयस्तु तृतीयं च निबोधत / धातुश्च धनदश्चैव ह्युग्रो भीमस्तथैव च

ഇത് രണ്ടാം ഗണം; ഇനി മൂന്നാമത്തേതും അറിഞ്ഞുകൊൾക—ധാതു, ധനദ, ഉഗ്രൻ, ഭീമൻ.

Verse 95

वरुणश्च तृतीयं च मया प्रोक्तं निबोधत / अभियुक्ताक्षिकश्चैव साह्वायश्च गणः स्मृतः

മൂന്നാമത്തെ (ഗണം) വരുണൻ—ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അറിഞ്ഞുകൊൾക; കൂടാതെ അഭിയുക്താക്ഷികനും സാഹ്വായനും ഗണങ്ങളായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 96

ईदृक् चैव तथान्यादृक् समरिद्द्रुमवृचक्षकाः / मितश्च समितश्चैव पञ्चमश्च तथा गणः

ഈദൃക്, അന്യാദൃക്, സമരിദ്ദ്രുമവൃചക്ഷകർ; കൂടാതെ മിതനും സമിതനും—ഇങ്ങനെ അഞ്ചാമത്തെ ഗണം.

Verse 97

ईदृक् च पुरुषश्चैव नान्यादृक् समचेतनः / संमितः समवृत्तिश्च प्रतिहर्ता च षड् गणाः

ഈദൃക്, പുരുഷൻ; കൂടാതെ അന്യാദൃക്, സമചേതനൻ; സംമിതൻ, സമവൃത്തിയും പ്രതിഹർത്താവും—ഇവയാണ് ആറു ഗണങ്ങൾ.

Verse 98

यज्ञैश्चित्वास्तुवन्सर्वे तथान्ये मानुषा विशः / दैत्यदेवाः समाख्याताः सप्तैते सप्तसप्तकाः

യജ്ഞങ്ങളാൽ പൂജിച്ച് എല്ലാവരും സ്തുതിച്ചു; മറ്റ് മനുഷ്യസമൂഹങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെ. ഇവർ ‘ദൈത്യദേവർ’ എന്നു പ്രസിദ്ധർ; ഏഴ്-ഏഴായി ഏഴ് കൂട്ടങ്ങൾ.

Verse 99

एते ह्येकोनपञ्चाशन्मरुतो नामतः स्मृताः / प्रसंख्यातास्तदा ताभ्यां दित्या शक्रेण चैव वै

ഇവർ പേരുപ്രകാരം നാല്പത്തൊമ്പത് മരുതുകൾ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ ദിതിയും ശക്രനും (ഇന്ദ്രനും) ചേർന്ന് അവരെ എണ്ണി കണക്കാക്കി.

Verse 100

कृत्वा चैतानि नामानि दितिरिन्द्रमुवाच ह / वातस्कन्धांश्चरन्त्वेते भ्रतरो मम पुत्रकाः

ഈ നാമങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ച ശേഷം ദിതി ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു—എന്റെ പുത്രന്മാർ, പരസ്പരം സഹോദരന്മാർ, വായുസമൂഹങ്ങളായി സഞ്ചരിക്കട്ടെ.

Verse 101

विचरन्तु च भद्रं ते देवैः सह ममात्मजाः / तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा महस्राक्षः पुरन्दरः

എന്റെ പുത്രന്മാർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ക്ഷേമത്തോടെ സഞ്ചരിക്കട്ടെ. അവളുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട് സഹസ്രാക്ഷ പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) …

Verse 102

उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा मातर्भवतु तत्तथा / सर्व मेतद्यथोक्तं ते भविष्यति न संशयः

കൈകൂപ്പി അവൻ പറഞ്ഞു—മാതാവേ, അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ. നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം സംശയമില്ലാതെ സംഭവിക്കും.

Verse 103

एवंभूता महात्मानः कुमारा लोकसंमताः / देवैः सह भविष्यन्ति यज्ञभाजस्तवात्म जाः

ഇത്തരത്തിലുള്ള മഹാത്മാക്കളായ, ലോകസമ്മതരായ കുമാരന്മാർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇരിക്കും; നിന്റെ ആത്മജരായി യജ്ഞഭാഗത്തിന് അർഹരാകും.

Verse 104

तस्मात्ते मरुतो देवाः सर्वे चेन्द्रानुजा वराः / विज्ञेयाश्चामराः सर्वे दितिपुत्रास्तरस्विनः

അതുകൊണ്ട് ആ മരുৎ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഇന്ദ്രന്റെ അനുജന്മാരായ ശ്രേഷ്ഠ ദേവന്മാർ; അവർ എല്ലാവരും അമരന്മാർ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ, മഹാബലവാന്മാർ എന്നു അറിയുക.

Verse 105

एवं तौ निश्चयं कृत्वा मातापुत्रौ तपोवने / जग्मतुस्त्रिदिवं त्दृष्टौ शक्रमाभूद्गतज्वरः

ഇങ്ങനെ തപോവനത്തിൽ മാതാവും പുത്രനും നിശ്ചയം ചെയ്ത് ത്രിദിവത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു; അവരെ കണ്ടതുമാത്രത്തിൽ ശക്രന്‍ (ഇന്ദ്രന്‍) ജ്വരം മാറി.

Verse 106

मरुतां च शुभं जन्म शृणुयाद्यः पठेच्च वा / वादे विजयमाप्नोति लब्धात्मा च भवत्युत

മരുৎകളുടെ ശുഭജന്മം ആരെങ്കിലും കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ വാദത്തിൽ വിജയം നേടും; കൂടാതെ ആത്മസിദ്ധനുമാകും.