Adhyaya 138: The Episode of the Khañjarīṭa Bird (and the Saukarava Tīrtha’s Merit)

Verse 1

अथ खंजरिटोपाख्यानम् ॥ सूत उवाच ॥ एतत्पुण्यतमं श्रुत्वा रम्ये सौकरवे तदा ॥ गुणस्तवं च माहात्म्यं जात्यानां परिवर्तनम्

ບັດນີ້ແມ່ນນິທານທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຕອນ ຂັໍມຈະຣີຖະ” ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນເປັນບຸນສູງສຸດນັ້ນ ຢູ່ສາວກະຣະວະອັນງາມຮື່ນເຮີງແລ້ວ (ພວກເຂົາ) ຍັງໄດ້ຟັງການສັນລະເສີນຄຸນທຳ, ມະຫາຕະມະ, ແລະການປ່ຽນແປງແຫ່ງຊາຕິ (jāti) ອີກດ້ວຍ

Verse 2

इति खञ्जरीटोपाख्यानं समाप्तम्।

ດັ່ງນີ້ ຕອນເລື່ອງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຂັນຈະຣີຖະ ອຸປາຂະຍານະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ

Verse 3

ततः कमलपत्राक्षी सर्वधर्मविदां वरा ॥ विस्मयं परमं गत्वा निर्वृत्तेनान्तरात्मना।

ແລ້ວນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ທັງປວງທາງທັມ ເມື່ອເຖິງຄວາມພິສວົງສູງສຸດ ກໍສະຫງົບໃນອັນຕະຣາຕະມາອັນເລິກລ້ຳ

Verse 4

पुनः पप्रच्छ तं देवं विस्मयाविष्टमानसा ॥ अहो तीर्थस्य माहात्म्यं क्षेत्रे सौकरवे तव।

ອີກຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສວົງ ນາງໄດ້ຖາມເທວະນັ້ນວ່າ: “ໂອ້! ມະຫາຕະມະຂອງຕີຣຖະນີ້ ໃນເຂດສັກສິດ ສໍາກາຣະວະຂອງທ່ານ ຍິ່ງໃຫຍ່ປານໃດ”

Verse 5

अकामान्म्रियमाणस्य मानुषत्वमजायत ॥ किं वान्यद्वृत्तमाख्याहि क्षेत्रे सौकरवेऽमले।

“ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ກໍຍັງເກີດເປັນມະນຸດອີກ. ແລ້ວມີເຫດການອື່ນໃດອີກ—ຈົ່ງເລົ່າ—ໃນເຂດສໍາກາຣະວະອັນບໍລິສຸດນັ້ນ?”

Verse 6

नृत्यतः कि भवेत्पुण्यं जाग्रतो वा फलं नु किम् ॥ गोदातुरन्नदातुर्वा जलदातुस्तु किं फलम्।

“ຜູ້ຟ້ອນລໍາຈະໄດ້ບຸນຢ່າງໃດ? ຫຼືຜູ້ຖືການຕື່ນເຝົ້າຍາມຈະໄດ້ຜົນຢ່າງໃດ? ຜູ້ໃຫ້ງົວ, ຜູ້ໃຫ້ອາຫານ, ຫຼືຜູ້ໃຫ້ນ້ໍາ ຈະໄດ້ຜົນອັນໃດ?”

Verse 7

सम्मार्जने लेपने वा गन्धपुष्पादिदानतः ॥ धूपदीपादिनैवेद्यैः किं फलं समुदीरितम्।

ຈາກການກວາດຖູແລະທາປູນ (ການຮັບໃຊ້), ຫຼືຈາກການຖວາຍທານເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ແລະຈາກການບູຊາເຊັ່ນ ທູບ ປະທີບ ແລະໄນເວດຍະ—ຜົນບຸນອັນໃດທີ່ຄຳພີກ່າວໄວ້?

Verse 8

अन्येन कर्मणा चैव जपयज्ञादिना अथवा ॥ कां गतिं प्रतिपद्यन्ते ये शुद्धमनसो जनाः।

ແລະດ້ວຍການກະທຳອື່ນໆອີກ—ເຊັ່ນ ຈະປະ (ສວດພະມົນ) ແລະ ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ຫຼືວິທີອື່ນ—ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດຈະໄດ້ຮັບຄະຕິ (ປາຍທາງ) ໃດ?

Verse 9

शृण्वन्त्या मे महज्जातं चित्ते कौतूहलं परम् ॥ गायमानस्य किं पुण्यं वाद्यमानस्य किं फलम्।

ເມື່ອຂ້ອຍຟັງຢູ່ ຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ແລະສູງສຸດໄດ້ເກີດໃນໃຈ: ຜູ້ຮ້ອງເພງໄດ້ບຸນອັນໃດ ແລະຜູ້ບັນເລງດົນຕີໄດ້ຜົນອັນໃດ?

Verse 10

तव भक्तसुखार्याय तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ ततो मह्या वचः श्रुत्वा सर्वदेवमयो हरिः।

ເພື່ອຄວາມສຸກສະຫວັດດີຂອງຜູ້ພັກດີຂອງທ່ານ, ໂອ ອາຣະຍະ, ທ່ານຄວນອະທິບາຍເລື່ອງນີ້. ແລ້ວເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍ, ພຣະຫຣິ—ຜູ້ເປັນອົງຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ກໍ (ຕອບ).

Verse 11

सर्वं ते कथयिष्यामि पुण्यकर्म सुखावहम् ॥ तस्मिन्सौकरवे पक्षी खञ्जरीटस्तु कीटकान्।

ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງທັງໝົດ—ກຸສົນກຳທີ່ນຳຄວາມສຸກສະບາຍມາ. ໃນແດນໂສກາຣະວະນັ້ນ ມີນົກຊື່ ຄັນຈະຣີຕະ (ກ່ຽວກັບ) ແມງໄມ້ທັງຫຼາຍ (… ).

Verse 12

बहून् भुक्त्वा हि वसुधे अजीर्णभृशपीडितः ॥ मरणं समनुप्राप्तः पतितः स्वेन कर्मणा

ໂອ ວະສຸທາ, ຫຼັງຈາກກິນຫຼາຍ ລາວຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກຈາກອາຫານບໍ່ຍ່ອຍ; ຕໍ່ມາກໍເຖິງຄວາມຕາຍ ເນື່ອງຈາກກຳຂອງຕົນເອງ.

Verse 13

सम्प्राप्तास्तत्र वै बालाः क्रीडन्तस्तं मृतं खगम् ॥ ग्रहीष्याम इति प्रोच्य धावन्तस्तत्र तत्र ह

ທີ່ນັ້ນ ເດັກນ້ອຍບາງຄົນມາຮອດຂະນະທີ່ກຳລັງຫຼິ້ນ; ເຫັນນົກທີ່ຕາຍແລ້ວ ກໍກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາຈະຈັບມັນ” ແລ້ວວິ່ງໄປມາ.

Verse 14

ममायं वै ममायं वै जिघृक्षन्तः परस्परम् ॥ सङ्घर्षात्कलहं चक्रुर्भृशं क्रीडनकोत्सुकाः

“ນີ້ແມ່ນຂອງຂ້ອຍ—ນີ້ແມ່ນຂອງຂ້ອຍ” ພວກເຂົາກ່າວ ແລະພະຍາຍາມແຍ່ງຈາກກັນ; ດ້ວຍການກະທົບກັນຈຶ່ງເກີດການຖຽງທະເລາະ ເພາະຮຸນແຮງໃນຄວາມຢາກຫຼິ້ນ.

Verse 15

तत एको गृहीत्वैनं गङ्गाम्भसि समाक्षिपत् ॥ युष्माकमेव भवतु नानेनास्मत्प्रयोजनम्

ຕໍ່ມາ ຄົນໜຶ່ງໃນພວກເຂົາຈັບມັນໄວ້ ແລ້ວໂຍນລົງໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ພ້ອມກ່າວວ່າ “ໃຫ້ເປັນຂອງພວກເຈົ້າເຖີດ; ພວກເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ມັນ”

Verse 16

एवं स खञ्जरीटो हि गङ्गातोयात्ततस्तदा ॥ आदित्यतीर्थसंक्लिन्नशरीरः स वसुन्‍धरे

ດັ່ງນັ້ນ ນົກຄັນຈະຣີຖະ (khañjarīṭa) ໃນຂະນະນັ້ນ ໄດ້ສຳຜັດນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາ; ຮ່າງກາຍຂອງມັນຊຸ່ມຊື່ນໂດຍການສຳຜັດກັບ ອາທິຕະຍະ-ຕີຣຖະ—ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເລື່ອງລາວດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 17

वैश्यस्य तु गृहे जातो ह्यनेकक्रतুযाजिनः ॥ धनरत्नसमृद्धे तु रूपवान् गुणवान् शुचिः

ເຂົາເກີດໃນເຮືອນຂອງໄວສະຍະ—ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກອບຍັດຍະຫຼາຍຄັ້ງ. ໃນຄອບຄົວທີ່ອຸດົມດ້ວຍຊັບແລະອັນມະນີ ເຂົາງາມ ມີຄຸນທຳ ແລະບໍລິສຸດ.

Verse 18

विबुद्धश्च पवित्रश्च मद्भक्तश्च वसुन्धरे ॥ जातस्य तस्य वर्षाणि जग्मुर्द्वादश सुव्रते

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເຂົາມີປັນຍາ ບໍລິສຸດ ແລະເປັນພັກຕະຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານດີ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເກີດມາແບບນັ້ນ ໄດ້ຜ່ານໄປສິບສອງປີ.

Verse 19

कदाचिदुपविष्टौ तौ दृष्ट्वा बालो गुणान्वितः ॥ मातरं पितरं चोभौ हर्षेण महतान्वितौ

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເຫັນທັງສອງນັ່ງຢູ່ ເດັກນ້ອຍຜູ້ມີຄຸນງາມຄວາມດີໄດ້ເບິ່ງແມ່ແລະພໍ່ທັງຄູ່ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່.

Verse 20

न चाहं वारणीयो वै पित्रा मात्रा कथंचन ॥ सत्यं शपामि गुरुणा यथा ननु कृतं भवेत्

ແລະເຮົາບໍ່ອາດຖືກຫ້າມໂດຍພໍ່ຫຼືແມ່ໃນທາງໃດໆ. ເຮົາສາບານຕໍ່ສັດຈະ ໂດຍມີຄູເປັນພະຍານວ່າ ສິ່ງນັ້ນຈະຖືກກະທໍາແນ່ນອນ.

Verse 21

पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा दम्पती तौ मुदान्वितौ ॥ ऊचतुस् तं प्रियं वाक्यं बालं कमललोचनम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກ ສາມີພັນລະຍາທັງສອງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຄໍາອ່ອນໂຍນອັນເປັນທີ່ຮັກແກ່ເດັກນ້ອຍຜູ້ມີດວງຕາດຸດດອກບົວ.

Verse 22

यद्यत्त्वं वक्ष्यसे वत्स यद्यत्ते हृदि वर्तते ॥ सर्वं तत्तत्करिष्यावो विस्रब्धं वद साम्प्रतम् ॥

ໂອ ລູກຮັກ, ເຈົ້າຈະເວົ້າສິ່ງໃດກໍຕາມ ແລະສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ—ພວກເຮົາຈະເຮັດທັງໝົດນັ້ນ. ຈົ່ງເວົ້າດຽວນີ້ຢ່າງເສຣີ ແລະດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ.

Verse 23

त्रिंशत्सहस्रं गावो हि सर्वाश्च शुभदोहनाḥ ॥ यद्यत्र रोचते पुत्र देहि त्वमविचारितम् ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີງົວສາມສິບພັນຕົວ ທັງໝົດໃຫ້ນ້ຳນົມອັນເປັນມົງຄຸນ. ໂອ ລູກຊາຍ, ໃນເລື່ອງນີ້ ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າພໍໃຈ ຈົ່ງໃຫ້ໂດຍບໍ່ລັງເລ.

Verse 24

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि आवयोः पुत्र कारणात् ॥ वाणिज्यं नः स्मृतं कर्म तत्ते पुत्र यदीप्सितम् ॥

ໂອ ລູກຊາຍ, ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຮົາ ຂ້ອຍຈະກ່າວອີກປະການໜຶ່ງ. ການຄ້າຂາຍເປັນອາຊີບທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຂອງພວກເຮົາ—ຖ້ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ.

Verse 25

तत्कुरुष्व यथान्यायं मित्रेभ्यो दीयतां धनम् ॥ धनधान्यानि रत्नानि देहि पुत्र अवारितः ॥

ຈົ່ງເຮັດຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງທຳ: ໃຫ້ມອບຊັບສິນແກ່ມິດສະຫາຍ. ໂອ ລູກຊາຍ, ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມຮັ່ງມີ, ເຂົ້າທັນຍາຫານ, ແລະອັນມະນີຮັດນະ ໂດຍບໍ່ກັ້ນກວາງ.

Verse 26

कन्या वै रमणीयाश्च सजातीयाः कुलोद्भवाः ॥ आनयिष्याव भद्रं ते उद्वाहेन क्रमेण ते ॥

ບັນດາສາວນ້ອຍຜູ້ງາມນ່າຊົມ—ເປັນພວກຊົນຊາດດຽວກັນ ແລະເກີດຈາກຕະກູນດີ—ພວກເຮົາຈະນຳມາໃຫ້ເຈົ້າເປັນຄູ່ຄອງ. ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫວັດດີມີແກ່ເຈົ້າ; ພວກເຮົາຈະຈັດພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ຕາມລຳດັບອັນຄວນ.

Verse 27

यदीच्छसि पुनश्चान्यद्यज्ञैर्यष्टुं सुपुत्रक ॥ विधिना पूर्वदृष्टेन वैश्याः येन यजन्ति च ॥

ໂອ ລູກຊາຍຜູ້ດີ! ຖ້າເຈົ້າປາຖະນາສິ່ງອື່ນອີກ ກໍຈົ່ງປະກອບຍັດຍະຕາມວິທີການທີ່ກໍານົດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ດັ່ງທີ່ຊາວໄວສະຍະກໍປະຕິບັດການບູຊາເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 28

अष्टौ सम्पूर्णधुर्याणां हलानां तावतां शतम् ॥ वैश्यकर्म समादाय किं पुनः प्राप्तुमिच्छसि ॥

ມີຄູ່ທີມໄຖທີ່ເທືອກຄົບຖ້ວນ 8 ຊຸດ ແລະ ໄຖຊະນິດນັ້ນ 100 ຄັນ—ເມື່ອເຈົ້າຮັບເອົາວຽກອັນເໝາະສົມຂອງຊາວໄວສະຍະແລ້ວ ເຈົ້າຍັງປາຖະນາຈະໄດ້ຫຍັງອີກ?

Verse 29

पितृमातृ वचः श्रुत्वा स बालो धर्मसंयुतः ॥ चरणावुपसंगृह्य पितरौ पुनरब्रवीत् ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພໍ່ແມ່ ເດັກນ້ອຍນັ້ນຜູ້ປະກອບດ້ວຍທຳ ໄດ້ຈັບຕີນຂອງທ່ານທັງສອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວກັບບິດາມານດາອີກຄັ້ງ

Verse 30

गोप्रदाने न मे कार्यं मित्रं वापि न चिन्तितम् ॥ कन्यालाभे न चेच्छास्ति न च यज्ञफले तथा ॥

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການຖວາຍງົວ (ໂກທານ) ແລະກໍບໍ່ໄດ້ແສວງຫາມິດແບບນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະນາຈະໄດ້ຄູ່ຄອງຍິງ ແລະກໍບໍ່ປາຖະນາຜົນແຫ່ງຍັດຍະເຊັ່ນກັນ

Verse 31

नाहं वाणिज्यमिच्छामि कृषिगोरक्षमेव च ॥ न च सर्वातिथित्वं वा मम चित्ते प्रसज्जति ॥

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະນາການຄ້າ ແລະບໍ່ປາຖະນາການເກດສິກໍາກັບການປົກປ້ອງງົວ ທັງບົດບາດໃນການຕ້ອນຮັບແຂກທຸກຄົນກໍບໍ່ເກາະຕິດໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 32

एकं मे परमं चिन्त्यं यन्ममेच्छा तपोधृतौ ॥ चिन्ता नारायणक्षेत्रं गाढं सौकरवं प्रति ॥

ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມຄິດອັນສູງສຸດຢ່າງດຽວ: ຄວາມປາຖະໜາໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ມັ່ນຄົງໃນປະຕິຍານແຫ່ງຕະປະ. ຄວາມຫ່ວງໃຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕິດແນ່ນຫນາຕໍ່ກະເສດສັກສິດນາຣາຍະນະ ມຸ່ງໄປຫາສໍາກາຣະວະ।

Verse 33

अथ द्वादश वर्षाणि तव जातस्य पुत्रक ॥ किमिदं चिन्तितं वत्स त्वया नारायणाश्रयम् ॥

ເດັກນ້ອຍເອີຍ ນັບແຕ່ເຈົ້າເກີດມາ ພຽງແຕ່ສິບສອງປີເທົ່ານັ້ນ. ລູກຮັກ ເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງຈິດຕັ້ງໃຈຫຍັງ ໂດຍອາໄສນາຣາຍະນະເປັນທີ່ພຶ່ງ?

Verse 34

चिन्तयिष्यति भद्रं ते यदा तत्प्राप्नुया वयः ॥ अद्यापि भोजनं गृह्य धावमानास्मि पृष्ठतः ॥

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີຄວາມສຸກສະຫວັດ; ເມື່ອເຈົ້າຮອດວັຍນັ້ນ ເຈົ້າຈະຄິດໄຕ່ຕອງເອງ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຍັງວິ່ງຕາມຫຼັງເຈົ້າ ພ້ອມຖືອາຫານ (ເພື່ອເຈົ້າ)

Verse 35

किमिदं चिन्तितं वत्स गमने सौकरं प्रति ॥ अद्यापि मत्स्तनौ धन्यौ प्रसृतौ हि दिवानिशम् ॥

ລູກຮັກ ການຕັ້ງໃຈນີ້ແມ່ນຫຍັງ ທີ່ຈະໄປຫາສໍາກາຣະ? ບັດນີ້ກໍຍັງມີນ້ຳນົມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ ໄຫຼຢູ່ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ (ເພື່ອເຈົ້າ)

Verse 36

ततः पुत्रवचः श्रुत्वा मम कर्मपरायणौ ॥ करुणं परिदेवन्तौ रुदन्तौ तावुभौ तथा ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກຊາຍ ທັງສອງຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນໜ້າທີ່ ກໍຄໍາຄວນດ້ວຍຄວາມເສົ້າສະເທືອນ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງນັ້ນ

Verse 37

पुत्र त्वत्स्पर्शनाशायाः किमेतच्चिन्तितं त्वया ॥ रात्रौ सुप्तोऽसि वत्स त्वं शय्यासु परिवर्तितः ॥

ລູກເອີຍ ແມ່ມີຊີວິດຢູ່ດ້ວຍຄວາມຫວັງຈະໄດ້ສຳຜັດເຈົ້າ—ເຈົ້າຄິດເລື່ອງນີ້ເປັນຫຍັງ? ຕອນກາງຄືນ ລູກຮັກ ເຈົ້ານອນແລະກັບຕົວໄປມາເທິງທີ່ນອນ។

Verse 38

अपराधो न विद्येत पुत्र क्षेत्रगृहेष्वपि ॥ न वा स्वजनभृत्याद्यैः परुषं ते प्रभाषितम् ॥

ລູກເອີຍ ບໍ່ພົບຄວາມຜິດໃດໆ ທັງໃນນາແລະໃນເຮືອນ; ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ຄົນຮັບໃຊ້ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າຄຳຫຍາບກັບເຈົ້າເລີຍ।

Verse 39

रुष्टेन वापि भीषायै गृह्यते चैव यष्टिका ॥ पुत्रहर्तुं न पश्येहं तव निर्वेदकारणम् ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມໂກດ ຫຼືເພື່ອໃຫ້ກົວ ກໍອາດຈັບໄມ້ຄ້ອນ/ໄມ້ທ່ອນຂຶ້ນໄດ້; ແຕ່ລູກເອີຍ ແມ່ບໍ່ເຫັນເຫດໃດໆ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍຫຼືທໍ້ໃຈ।

Verse 40

इति मातुर्वचः श्रुत्वा स वैश्यकुलनन्दनः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं जननीं संशितव्रतः ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງແມ່ແລ້ວ ລູກຊາຍນັ້ນ—ເປັນຄວາມພາກພູມໃຈແຫ່ງຕະກູນໄວຊະຍະ ແລະມັ່ນຄົງໃນປະຕິຍານ—ໄດ້ເວົ້າຄຳອ່ອນຫວານກັບແມ່ຂອງຕົນ।

Verse 41

उषितोऽस्मि तदङ्गेषु गर्भस्थः कुक्षिसंभवः ॥ क्रीडतोऽस्मि यथान्यायं तवोत्सङ्गे यशस्विनि ॥

ຂ້ອຍໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນອະໄວຍະວະຂອງແມ່—ຢູ່ໃນຄັນ ເກີດຈາກທ້ອງຂອງແມ່. ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ຂ້ອຍໄດ້ຫຼິ້ນຢູ່ໃນຕັກຂອງແມ່ຕາມຄວາມຄວນເປັນ।

Verse 42

स्तनौ ह्येतौ मया पीतौ ललितेन विजृम्भितौ ॥ अङ्गं तव समारुह्य पांसुभिर्गुण्ठिता तनुः

ນົມສອງນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າໄດ້ດື່ມ; ໃນຄວາມຫຼິ້ນລີລາ ຂ້າເຕີບໃຫຍ່ແລະຮຸ່ງເຮືອງ. ເມື່ອຂ້າຂຶ້ນໄປເທິງກາຍຂອງເຈົ້າ ຮ່າງກາຍຂ້າຖືກຝຸ່ນຄຸ້ມຄອງ.

Verse 43

अम्ब त्वं मयि कारुण्यं कुरुष्व खलु शोचितम् ॥ मुञ्च पुत्रकृतं शोकं त्यज मातरनिन्दिते

ແມ່ເອີຍ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາຕໍ່ຂ້າ; ຄວາມໂສກນີ້ແທ້ຈິງຄວນຄຳຄວນໄຫ້. ຈົ່ງປ່ອຍວາງຄວາມໂສກທີ່ເກີດເນື່ອງຈາກລູກ ແລະລະມັນເສຍ ແມ່ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 44

आयान्ति च पुनर्यान्ति गता गच्छन्ति चापरे ॥ दृश्यते च पुनर्नष्टो न दृश्येत पुनः क्वचित्

ບາງຄົນມາແລ້ວກໍກັບໄປອີກ; ບາງຄົນໄປແລ້ວກໍໄປຕໍ່ທີ່ອື່ນ. ແລະຜູ້ທີ່ຫາຍໄປ ບາງຄັ້ງກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນອີກ—ຫຼືບໍ່ປາກົດອີກເລີຍທີ່ໃດກໍຕາມ.

Verse 45

कुतो जातः क्व सम्बद्धः कस्य माता पिताथवा ॥ इमां योनिमनुप्राप्तो घोरे संसारसागरे

ເກີດມາຈາກໃສ ຜູກພັນກັບໃສ ແມ່ຫຼືພໍ່ເປັນຂອງໃຜ? ເມື່ອເຂົ້າມາຮອດຍອນີນີ້ແລ້ວ ສັດໂລກກໍຖືກພັດພາໄປໃນທະເລແຫ່ງສັງສາຣອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 46

मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ॥ जन्मजन्मनि वर्तन्ते कस्य ते कस्य वा वयम्

ໃນຊາດແລ້ວຊາດອີກ ມີແມ່ພໍ່ນັບພັນ ແລະລູກກັບຄູ່ຄອງນັບຮ້ອຍ. ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຂອງໃຜ—ແລະພວກເຮົານີ້ ແທ້ຈິງເປັນຂອງໃຜ?

Verse 47

अहो बत महद्गुह्यं किमेतत्तात कथ्यताम् ॥ एतद्वचनमाकर्ण्य स वैश्यकुलबालकः

“ໂອ້! ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ລູກເອີຍ ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍເຖີດ।” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານີ້ ເດັກຊາຍຜູ້ເກີດໃນຕະກູນໄວສະຍະ…

Verse 48

उवाच मधुरं वाक्यं जननीं पितरं तथा ॥ यदि श्रुतेन वः कार्यं गुह्यस्य परिनिश्चयात्

ເຂົາໄດ້ເວົ້າຄໍາອ່ອນຫວານຕໍ່ແມ່ແລະພໍ່ວ່າ: “ຖ້າທ່ານທັງສອງມີຄວາມຈໍາເປັນຈະເຂົ້າໃຈ ໂດຍການຟັງ ຂໍ້ສະຫຼຸບອັນແນ່ນອນແຫ່ງຄວາມລັບນີ້…”

Verse 49

तत्पृच्छ्यतां भवद्भ्यां हि गुह्यं सौकरवं प्रति ॥ तत्राहं कथयिष्यामि स्वस्य गुह्यं महौजसम्

“ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານທັງສອງຈົ່ງຖາມເຖິງຄວາມລັບທີ່ກ່ຽວກັບ ‘ສໍາກະຣະວະ’; ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍຈະບອກຄວາມລັບອັນມີພະລັງຂອງຂ້ອຍເອງ”

Verse 50

सूर्यतीर्थं समासाद्य यत्तात परिपृच्छसि ॥ बाढमित्येव पुत्रं तौ दम्पती प्रोचतुश्च तम्

“ລູກເອີຍ ເມື່ອໄປຮອດ ສູຣະຍະຕີຣະຖະ ແລ້ວ ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າຖາມ ກໍຈົ່ງຖາມເຖີດ।” ຄູ່ສາມີພັນລະຍານັ້ນຈຶ່ງກ່າວກັບລູກວ່າ “ດີແລ້ວ” ແລະເວົ້າຕໍ່ເຂົາດັ່ງນີ້

Verse 51

गमने कृतसंकल्पौ ततः सौकरवं प्रति ॥ सर्वद्रव्यसमायुक्तौ गतौ सौकरवं प्रति

ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນໃນການເດີນທາງແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງອອກໄປສູ່ ‘ສໍາກະຣະວະ’। ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຂອງຈໍາເປັນທັງປວງ ພວກເຂົາໄດ້ເດີນທາງໄປຫາ ‘ສໍາກະຣະວະ’

Verse 52

गतः स पद्मपत्राक्ष आभीराणां जनेश्वरः ॥ गावो विंशसहस्राणि प्रेषयत्यग्रतो द्रुतम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງໃບບົວ ເປັນຈະເນສະວອນແຫ່ງຊາວອາພີຣະ ໄດ້ອອກເດີນທາງ ແລະສົ່ງງົວສອງໝື່ນໂຕໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງໄວວາ।

Verse 53

अग्रे सर्वास्ताः प्रययुर्द्रव्येण च समायुताः ॥ यच्च किंचिद्गृहे वास्टि कृतं नारायणं प्रति

ງົວທັງໝົດໄດ້ໄປຂ້າງໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນ; ແລະສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ມີໃນເຮືອນ ກໍຖືກອຸທິດເປັນເຄື່ອງບູຊາແດ່ພຣະນາຣາຍະນະ।

Verse 54

ततः पूर्वार्द्धयामेन माघमासे त्रयोदशी ॥ सर्वं स्वजनमामन्त्र्य सम्बद्धं च यथाविधि

ຕໍ່ມາ ໃນເດືອນມາຆະ ໃນຕິຖີທີ 13 ໃນຊ່ວງຕົ້ນຂອງຍາມ ໄດ້ເຊີນຊວນຄົນຂອງຕົນທັງໝົດ ແລະຈັດການທຸກຢ່າງຕາມພິທີກຳນົດ,

Verse 55

मुहूर्त्तेन च तेनैव गमनं कुरुते ततः ॥ स्नात्वा च कृतशौचास्ते नारायणमुदावहाः

ແລ້ວໃນມຸຫູຣຕະນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ເລີ່ມອອກເດີນທາງ; ແລະເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ອາວາຫນະເຊີນພຣະນາຣາຍະນະ।

Verse 56

स्नाताः सन्तर्प्य च पितॄन्मम वस्त्रविभूषिताः ॥ गावो विंशतिसाहस्रा याः पूर्वमुपकल्पिताः

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງອັນງາມ ງົວສອງໝື່ນໂຕທີ່ຈັດຕຽມໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ກໍຖືກນຳອອກມາຕໍ່ໜ້າ។

Verse 57

तत्र भङ्गुरसो नाम मम कर्मपरायणः ॥ तेनैव ता गृहीता वै विधिदृष्टेन कर्मणा

ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ພັງກຸຣະສະ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການຮັບໃຊ້ແລະກຳຂອງເຮົາ; ລາວໄດ້ຮັບພວກນັ້ນແທ້ ຕາມພິທີກຳທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມວິທີບັນຍັດ।

Verse 58

ततः स प्रददौ तस्य विंशा गावो महाधनाः ॥ मङ्गल्याश्च पवित्राश्च सर्वाश्च वरदोहनाḥ

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຖວາຍໂຄ 20 ຕົວແກ່ຜູ້ນັ້ນ ມີຄ່າມະຫາສົມບັດ; ເປັນມົງຄຸນ ແລະບໍລິສຸດ ທັງໝົດລ້ວນໃຫ້ນ້ຳນົມດີເລີດ।

Verse 59

प्रददौ धनरत्नानि नित्यमेव दिने दिने ॥ मोदते सह पुत्रेण भार्यया स्वजनेन च

ລາວໄດ້ຖວາຍຊັບສິນແລະເພັດນິລະມິດເປັນນິດ ມື້ຕໍ່ມື້; ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມປິຕິຮ່ວມກັບບຸດ ພັນລະຍາ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 60

एवं तु वसतस्तस्य वर्षाकाल उपागतः ॥ प्रावृडुपस्थिता तत्र सर्वसस्यप्रवर्द्धिनी

ເມື່ອລາວພັກອາໄສຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ລະດູຝົນກໍມາຮອດ; ລະດູ ປຣາວຣິດ (Prāvṛṭ) ໄດ້ປາກົດທີ່ນັ້ນ ເປັນການເພີ່ມພູນການເຕີບໃຫຍ່ຂອງພືດຜົນທັງປວງ।

Verse 61

पुष्पितानि कदम्बानि कुटजार्ज्जुनकानि च ॥ एवं दुःखमनुप्राप्ता स्त्रियो या रहिताः प्रियैः

ຕົ້ນກະດັມບະອອກດອກ ແລະຕົ້ນກຸຏະຊະກັບອັຣຊຸນະກໍບານ; ແຕ່ຄວາມໂສກເສົ້າກໍເກີດແກ່ສະຕຣີຜູ້ພັດພາກຈາກຄົນຮັກຂອງນາງ।

Verse 62

गर्ज्जतां गुंजतां चैव धारापातनिपातिताः॥ मेघाः सविद्युतश्चैव बलाकाङ्गदभूषिताः

ທີ່ນັ້ນ ເມກທັງຫຼາຍຮ້ອງຄຳຮາມແລະກ້ອງກັງວານ ພ້ອມທັງທິ້ງຝົນຫນັກເປັນສາຍ; ມີຟ້າຜ່າປະດັບ ດັ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍ “ກຳໄລແຂນ” ຂອງນົກກະຮຽນ.

Verse 63

नदीनां चैव निर्घोषो मयूराणां च निःस्वनः॥ कुटजार्ज्जुनगन्धाश्च कदम्बार्ज्जुनपादपाः

ທີ່ນັ້ນມີສຽງຄຳຮາມລຶກຂອງແມ່ນ້ຳ ແລະສຽງຮ້ອງຂອງນົກຢູງ; ກິ່ນຫອມຂອງກຸຏະຊະ ແລະອັຣຊຸນ ແຜ່ຊ່ວຍທົ່ວ, ແລະຕົ້ນໄມ້ເປັນກະດັມພະ ແລະອັຣຊຸນ.

Verse 64

वाताः प्रवान्ति ते तत्र शिखीनां च सुखावहाः॥ शोकेन कामिनीनां च भर्त्रा च रहिताश्च याः

ທີ່ນັ້ນ ລົມພັດພາມາ ເປັນຄວາມສຸກແກ່ນົກຢູງ; ແຕ່ບັນດານາງຜູ້ມີຄວາມຮັກ ທີ່ຂາດຄູ່ຄອງ ກໍຖືກຄວາມໂສກເສົ້າບີບຄັ້ນ.

Verse 65

तडागानि प्रसन्नानि कुमुदोत्पलवन्ति च॥ पद्मषण्डैः सुरम्याणि पुष्पितानि समन्ततः

ສະລອງນ້ຳທັງຫຼາຍໃສແຈ້ງແລະສະຫງົບ ອຸດົມດ້ວຍກຸມຸດ (ບົວຂາວ) ແລະອຸດປະລະ (ບົວຟ້າ); ງາມຍິ່ງດ້ວຍກຸ່ມດອກປັດມະ ແລະບານສະພັ່ງຮອບດ້ານ.

Verse 66

प्रवान्ति सुसुखा वाताः सुगन्धाश्च सुशीतलाः॥ सप्तपर्णसुगन्धाश्च शीतलाः कामिवल्लभाः

ລົມທີ່ພັດມານັ້ນຊ່າງສຸກສະບາຍ—ຫອມແລະເຢັນ; ນຳກິ່ນຫອມຂອງສັບຕະປັນນະມາ ເປັນລົມເຢັນຊື່ນ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຄູ່ຮັກ.

Verse 67

एवं शरदि निर्वृत्ते कौमुदे समुपागते॥ सा तस्मिन्मासि सुश्रोणि शुक्लपक्षान्तरे तदा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລະດູສະຣະດ (ລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ) ຜ່ານພົ້ນໄປ ແລະການ “ເກົາມຸດີ” ຄືລະດູຄືນສວ່າງດ້ວຍແສງຈັນ ມາຮອດ ໃນເດືອນນັ້ນເອງ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ໃນຊ່ວງປັກສະສວ່າງ (ສຸກລະປັກສະ) ໃນເວລານັ້ນ…

Verse 68

एकादश्यां ततः सुभ्रु स्नातौ क्षौमविभूषितौ॥ उभौ तौ दम्पती तत्र पुत्रमूचतुरात्मनः

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ ໃນວັນເອກາດະຊີ ທັງສອງຜົວເມຍ ໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າ “ກະເຊົາມະ” (ຜ້າລິນິນ) ຢ່າງສົມພອນ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ບຸດຂອງຕົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 69

उषितास्त्वत्र षण्मासान्सुखं च द्वादशी भवेत्॥ किन्नो न वक्ष्यसे गुह्यं येन वै वारिता वयम्

‘ພວກເຮົາພັກຢູ່ນີ້ຫົກເດືອນຢ່າງສຸກສະບາຍ ແລະບັດນີ້ວັນດວາດະຊີກໍມາຮອດຢ່າງຮື່ນເຮີງ; ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ບອກຄວາມລັບນັ້ນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຖືກຫ້າມໄວ້ແທ້?’

Verse 70

पित्रोस्तु वचनं श्रुत्वा स पुत्रो धर्मनिष्ठितः॥ उवाच मधुरं वाक्यं तयोस्तु कृतनिश्चयः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງບິດາມານດາ ບຸດນັ້ນຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ໄດ້ກຳນົດໃຈແນ່ນອນກ່ຽວກັບທ່ານທັງສອງ ແລ້ວກ່າວວາຈາອ່ອນໂຍນ।

Verse 71

एवमेतन्महाभाग यत्त्वया परिभाषितम्॥ कल्यं ते कथयिष्यामि इदं गुह्यं महौजसम्

‘ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ; ມື້ອື່ນຂ້ອຍຈະເລົ່າຄວາມລັບນີ້ໃຫ້ທ່ານ ອັນປະກອບດ້ວຍອານຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່।’

Verse 72

एषा वै द्वादशी तात प्रभुनारायणप्रिया॥ मङ्गला च विचित्रा च विष्णुभक्तसुखावहा॥

ນີ້ແທ້ໆແມ່ນວັນທວາດະຊີ ໂອ້ລູກທີ່ຮັກ—ເປັນທີ່ພຣະນາຣາຍະນະຊົມຊອບ; ເປັນມົງຄຸນ ແລະນ່າອັດສະຈັນ ນຳຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີພຣະວິສະນຸ.

Verse 73

ददतेऽस्यां प्रहृष्याश्च द्वादश्यां कौमुदे सिते॥ दीक्षितास्ते योगिकुले विष्णुभक्तिपरायणाः॥

ໃນວັນທວາດະຊີນີ້ ໃນປັກສ໌ສວ່າງຂອງເດືອນກາຣຕຕິກະ (ເກົາມຸດີ) ພວກເຂົາໃຫ້ທານດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ຜູ້ໄດ້ຮັບດິກສາໃນສາຍໂຍຄະນັ້ນ ຕັ້ງໝັ້ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສະນຸ.

Verse 74

एवं कथयतां तेषां प्रभाता रजनी शुभा॥ ततः सन्ध्यामुपास्याथ उदिते सूर्यमण्डले॥

ເມື່ອພວກເຂົາເວົ້າກັນດັ່ງນັ້ນ ຄືນອັນເປັນມົງຄຸນກໍສິ້ນສຸດ ແລະອາລຸນກໍມາຮອດ. ຈາກນັ້ນ ຫຼັງຈາກບູຊາສັນທະຍາ ເມື່ອດວງອາທິດໄດ້ຂຶ້ນ…

Verse 75

शुचिर्भूत्वा यथान्यायं क्षौमवस्त्रविभूषितः॥ प्रणम्य शिरसा देवं शङ्खचक्रगदाधरम्॥

ເມື່ອເຮັດຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມພິທີ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າລິນິນ (ກະເສົາມະ) ຢ່າງຖືກຄວນ ລາວໄດ້ກົ້ມສີສະປະນົມຕໍ່ພຣະເທວະ—ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ.

Verse 76

उभौ तच्छरणौ गृह्य पितरौ समभाषत॥ शृणु तात महाभाग यदर्थं समुपागतः॥

ລາວໄດ້ຈັບພຣະບາດທັງສອງຂອງພໍ່ແມ່ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂໍຈົ່ງຟັງ, ທ່ານພໍ່ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ—ເຫດຜົນທີ່ຂ້ອຍມານີ້.”

Verse 77

यद्भवान्पृच्छते तात गुह्यं सौकरवं प्रति॥ खञ्जरीटो ह्यहं तात पक्षियोनिसमुद्भवः॥

ໂອ ພໍ່ຜູ້ເຄົາລົບ! ສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມນັ້ນແມ່ນຄວາມລັບກ່ຽວກັບ ‘ເສົາກະຣະວະ’. ໂອ ພໍ່! ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ຂັນຈະຣີຏ ເກີດຈາກສາຍພັນນົກ.

Verse 78

भक्षिताश्च पतङ्गा मे अजीर्णेनातिपीडितः॥ अहं तेनैव दोषेण न शक्नोमि विचेष्टितुम्॥

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກິນແມງຕ່າງໆ ແລະຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກດ້ວຍອາການຍ່ອຍບໍ່ດີ. ເນື່ອງຈາກໂທດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ອາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້.

Verse 79

दृष्ट्वा मां विह्वलं बाला गृहीत्वा क्रीडितुं गताः॥ हस्ताद्धस्तेन क्रीडन्तश्चान्योन्यपरिहासया॥

ເມື່ອເຫັນຂ້າພະເຈົ້າອ່ອນແອ ເດັກນ້ອຍບາງຄົນຈັບຂ້າພະເຈົ້າໄປເພື່ອຫຼິ້ນ. ພວກເຂົາສົ່ງຕໍ່ຈາກມືສູ່ມື ແລະຫຼິ້ນພ້ອມກັບຢອກຢ້ານກັນໄປມາ.

Verse 80

त्वया दृष्टो मया दृष्टो ह्यं चेति कलिः कृतः॥ तत एकेन बालने भ्रामयित्वाऽक्षयेऽम्भसि॥

“ເຈົ້າເຫັນ ຂ້າເຫັນ—ນີ້ແມ່ນຂອງຂ້າ!” ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງເກີດການທະເລາະ. ແລ້ວເດັກຄົນໜຶ່ງໝຸນຂ້າພະເຈົ້າໄປມາ ແລະໂຍນລົງໃນນ້ຳອັນບໍ່ຮູ້ຈົບ.

Verse 81

न ममेति तवेत्युक्त्वा ह्यादित्यं तीर्थमुत्तमम्॥ क्रोधेनादाय तीव्रेण क्षिप्तो गङ्गाम्भसि त्वरा॥

ເວົ້າວ່າ “ບໍ່ແມ່ນຂອງຂ້າ—ເປັນຂອງເຈົ້າ!” ທີ່ທີຣຖະອັນປະເສີດນາມ ອາທິຕະຍະ-ຕີຣຖະ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຮງ ເຂົາຈັບຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວໂຍນລົງໃນນ້ຳແມ່ນ້ຳຄົງຄາຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 82

तत्र मुक्ताः मया प्राणाः सूर्यतीर्थे महौजसि॥ अकामेन विशालाक्षि तत्प्रभावादहं ततः

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ສູຣະຍະຕີຣຖະອັນມີອຳນາດຍິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປ່ອຍວາງປຣານ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ຂອງຕົນ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງສະຖານສັກສິດນັ້ນ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າ…

Verse 83

व्यतीतानि च गुह्यं ते कथनं मम चैव यत्॥ एतत्ते कथितं तात गुह्यमागमनं प्रति

ແລະເລື່ອງທີ່ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ ພ້ອມທັງຄຳບອກເລົ່າອັນເປັນຄວາມລັບແກ່ເຈົ້າ—ຄືສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າພຶງກ່າວແກ່ເຈົ້າ—ທັງໝົດນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເປັນຄວາມລັບກ່ຽວກັບການມາຮອດ (ການເຂົ້າໃກ້)

Verse 84

अहं कर्म करिष्यामि गच्छ तात नमोऽस्तु ते॥ ततो माता पिता चैव पुत्रं पुनरुवाच ह

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບກຳຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້; ໄປເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຂໍນະໂມແດ່ເຈົ້າ।” ແລ້ວແມ່ແລະພໍ່ກໍໄດ້ກ່າວກັບລູກຊາຍຂອງຕົນອີກຄັ້ງ

Verse 85

विष्णुप्रोक्तानि कर्माणि यं यं कारयिता भवान्॥ तान्वयं च करिष्यामो विधिदृष्टेन कर्मणा

ພິທີກຳທັງຫຼາຍທີ່ພຣະວິສນຸໄດ້ສອນໄວ້—ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປະສົງໃຫ້ພວກເຮົາກະທຳ—ພວກເຮົາກໍຈະກະທຳທັງນັ້ນ ຕາມຂັ້ນຕອນທີ່ວິທິ (ກົດພິທີ) ຮັບຮອງ

Verse 86

वटमाला यथान्यायं कर्मसंसारमोक्षणम्॥ तेऽपि दीर्घेण कालेन मम कर्मपरायणाः

ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ມີວະຕະມາລາ (Vaṭamālā)—ເປັນຂໍ້ປະພຶດທີ່ປົດປ່ອຍຈາກວົງຈອນແຫ່ງກຳ ແລະການສືບຕໍ່ທາງໂລກ ພວກເຂົາເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ ຕະຫຼອດເວລາອັນຍາວນານ ໄດ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ກຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳນົດໄວ້

Verse 87

कृत्वा तु विपुलं कर्म ततः पञ्चत्वमागताः॥ मम क्षेत्रप्रभावेण चात्मनः कर्मनिश्चयात्

ເມື່ອໄດ້ກະທຳກຸສົນກຳອັນຫຼາຍແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຖິງຄວາມຕາຍ (ປັນຈັດວະ) ແຕ່ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງເຂດສັກສິດຂອງຂ້າ ແລະໂດຍຄວາມແນ່ວແນ່ໃນກຳຂອງຕົນ,

Verse 88

विमुक्ताः सर्वसंसाराच्छ्वेतद्वीपमुपागताः॥ योऽसौ परिजनः कश्चिद्गृहेभ्यश्च समागतः

ເມື່ອພົ້ນຈາກສັງສາຣະ (saṃsāra) ທັງປວງແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງ ສະເວຕະທະວີປ (Śvetadvīpa) ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເປັນບໍລິວານ ຫຼືຄົນໃນເຮືອນ ຜູ້ທີ່ມາຈາກເຮືອນທັງຫຼາຍດ້ວຍ,

Verse 89

सर्वः श्रिया युतस्तत्र रोगव्याधिविवर्जितः॥ सर्वे च योगिनस्तत्र सर्वे चोत्पलगन्धयः॥

ທີ່ນັ້ນທຸກຄົນມີສິຣີແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ປາດສະຈາກໂຣກແລະພະຍາດ ທີ່ນັ້ນທຸກຄົນເປັນໂຍຄີ ແລະທຸກຄົນຫອມດັ່ງດອກບົວສີຟ້າ

Verse 90

मोदन्ते तु यथान्यायं प्रसादात्क्षेत्रजान्मम॥ एतत्ते कथितं देवि महाख्यानं महौजसम्

ພວກເຂົາຍິນດີຕາມຄວາມຄວນເປັນ ໂດຍພຣະປະສາດ (prasāda) ທີ່ເກີດຈາກເຂດສັກສິດຂອງຂ້າ ໂອ ເທວີ, ມະຫາຂະຍານອັນມີເດຊະອັນຍິ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ

Verse 91

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि यद्वृत्तं सौकरे मम॥ एषा व्युष्टिर्महाभागे क्षेत्रे यत्क्रियते महत्

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຂ້າຈະອະທິບາຍອີກປະການ—ເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນກ່ຽວກັບຮູບສຸກຣະ (saukara/ວະຣາຫະ) ຂອງຂ້າ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ນີ້ແມ່ນອຸສາ (ຫຼືວາລະສຸດທ້າຍ) ໃນເຂດສັກສິດ ທີ່ກະທຳກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 92

स कुलं तारयेत्तूर्णं दश पूर्वान्दशावरान् ॥ न पठेन्मूर्खमध्ये तु पापिष्ठे शास्त्रदूषके

ລາວຊ່ວຍກູ້ພົງສາວົງຂອງຕົນໄດ້ຢ່າງໄວ—ສິບຊົນຊາດກ່ອນ ແລະ ສິບຊົນຊາດຫຼັງ. ແຕ່ບໍ່ຄວນສວດອ່ານທ່າມກາງຄົນໂງ່, ໂດຍສະເພາະຕໍ່ໜ້າຜູ້ບາບໜັກຜູ້ດູຖູກຊາສະຕຣາ (śāstra)។

Verse 93

न पठेत्पिशुनानां च एकाकी तु पठेद्गृहे ॥ पठेद्ब्राह्मणमध्ये च ये च वेदविदां वराः

ບໍ່ຄວນສວດອ່ານໃນກຸ່ມຄົນສ່ອເສຍດ; ຄວນສວດຢູ່ຄົນດຽວໃນເຮືອນ. ແລະຄວນສວດໃນທ່າມກາງພຣາຫມັນດ້ວຍ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ

Verse 94

वैष्णवानां च पुरतो यै व शास्त्रगुणान्विताः ॥ विशुद्धानां विनीतानां सर्वसंसारमोक्षणम्

ຕໍ່ໜ້າພວກໄວສະນະວະ—ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າແຫ່ງການຮູ້ຊາສະຕຣາ—ການສວດນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນທາງໃຫ້ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງສັງສາຣາທັງປວງ ສໍາລັບຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ຜູ້ມີວິໄນ

Verse 95

उवाच मधुरं वाक्यं धर्मकामां वसुन्धराम् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ शृणु सुन्दरि तत्त्वेन यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນຫວານໄພເຖິງວະສຸນທະຣາ ຜູ້ປາຖະໜາທຳ. ພຣະສຣີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມແທ້ ໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມເຮົາ”

Verse 96

तिर्यग्योनिविनिर्मुक्ताः श्वेतद्वीपमुपागताः ॥ य एतत्पठते नित्यं कल्यमुत्थाय मानवः

ເມື່ອພົ້ນຈາກການເກີດໃນຍົນິຂອງສັດເດຣັດສານ ພວກເຂົາຈະໄປເຖິງ ສະເວຕະດວີປ. ມະນຸດຜູ້ຕື່ນເຊົ້າແລ້ວສວດບົດນີ້ເປັນນິດ ຖືກກ່າວວ່າຈະໄດ້ອານິສົງເຊັ່ນນັ້ນ

Verse 97

प्रणम्य शिरसा भूमौ बद्धाञ्जलिरयाचत ॥ मत्प्रियं यदि कर्त्तव्यमेको मे दीयतां वरः

ລາວໄດ້ກົດສະຫຼອງດ້ວຍການກົດຫົວລົງກັບພື້ນດິນ ພ້ອມປະນົມມືຂໍວ່າ: “ຖ້າຈະເຮັດສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກ ຂໍປະທານພອນພຽງປະການດຽວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 98

यावद्भोजनतृप्तान्वा द्विजानिच्छसि तर्पितुम् ॥ सर्वं निजेच्छया पुत्र कर्त्तुमर्हसि साम्प्रतम्

“ເຈົ້າປາດຖະນາຈະໃຫ້ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ອິ່ມໃຈດ້ວຍອາຫານຈຳນວນເທົ່າໃດກໍໄດ້ ລູກເອີຍ ບັດນີ້ເຈົ້າຄວນເຮັດທຸກຢ່າງຕາມຄວາມປາດຖະນາຂອງຕົນ”

Verse 99

अम्बेति भाषसेऽद्यापि कथमेतद्विचिन्तितम् ॥ स्पृशन्ति तव नार्योऽपि क्रीडमानस्य पुत्रक

“ເຈົ້າຍັງເອີ້ນ (ຂ້າພະເຈົ້າ) ວ່າ ‘ແມ່’ ຢູ່ອີກ—ເຈົ້າຄິດເຊັ່ນນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ລູກນ້ອຍເອີຍ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຍິງກໍຍັງແຕະຕ້ອງເຈົ້າເມື່ອເຈົ້າກຳລັງຫຼິ້ນ”

Verse 100

एवं चिन्तां समासाद्य मा शुचो जननि क्वचित् ॥ एवं तौ पितरौ श्रुत्वा विस्मयात्पुनरूचतुः

“ເມື່ອຄວາມກັງວົນແບບນີ້ເກີດຂຶ້ນ ແມ່ເອີຍ ຢ່າໄດ້ໂສກເສົ້າເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ” ເມື່ອພໍ່ແມ່ທັງສອງໄດ້ຍິນ ດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນອີກ

Verse 101

अथ दीर्घेण कालेन नारायणमुदावहाः ॥ वैशाखस्य तु द्वादश्यां मम क्षेत्रमुपागताः

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ພວກເຂົາໄດ້ອາວາຫະເຊີນນາຣາຍະນະ; ແລະໃນວັນທວາດະຊີ ແຫ່ງເດືອນໄວສາຂະ ພວກເຂົາໄດ້ມາຮອດກະເສດຕຣະ (ສະຖານສັກສິດ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 102

गच्छत्येवं स कालो हि मेघदुन्दुभिनादितः॥ ततः शरदनुप्राप्ता अगस्तिरुदितो महान्॥

ດັ່ງນັ້ນເວລາກໍຜ່ານໄປ ດັງກ້ອງຄືສຽງກອງແຫ່ງເມກ; ຕໍ່ມາລະດູສາຣະດກໍມາຮອດ ແລະອະກັສຕະຍະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍປາກົດຂຶ້ນໃຫ້ເຫັນ។

Verse 103

तेन दानप्रभावेण विष्णुतोषकरेण च॥ तरन्ति दुस्तरं तात घोरं संसारसागरम्॥

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງທານນັ້ນ—ແລະເປັນກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະວິສນຸພໍພຣະໄທ—ໂອ ລູກເອີຍ ຜູ້ຄົນຍ່ອມຂ້າມພົ້ນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະອັນຂ້າມຍາກແລະນ່າຢ້ານກົວນັ້ນໄດ້।

Verse 104

जातस्तव सुतो मातस्तदेतद्दिनमुत्तमम्॥ अकामान्म्रियमाणस्य वर्षाण्यद्य त्रयोदश॥

ໂອ ແມ່ເອີຍ ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າໄດ້ເກີດແລ້ວ—ມື້ນີ້ແມ່ນມື້ອັນປະເສີດ; ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ກຳລັງຕາຍໂດຍບໍ່ປາຖະໜາ ມື້ນີ້ມີສິບສາມປີ (ຖືກກຳນົດ)