Adhyaya 11
Īśvara-Gītā (continued): Twofold Yoga, Aṣṭāṅga Discipline, Pāśupata Meditation, and the Unity of Nārāyaṇa–Maheśvara
ຕໍ່ເນື່ອງຈາກກະແສ «ອີສະວະຣ‑ຄີຕາ» ພຣະອີສະວະຣສອນໂຍຄະອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ເຜົາບາບ ແລະນໍາໄປສູ່ການເຫັນອາດຕະຕົນໂດຍກົງ ແລະນິຣວານ. ໂຍຄະຖືກກໍານົດເປັນສອງຢ່າງ: ອະພາວະ‑ໂຍຄະ (ການຢຸດການປຸງແຕ່ງ/ຄວາມວ່າງ) ແລະມະຫາໂຍຄະ/ພຣະຫມ‑ໂຍຄະ ອັນສູງສຸດ ຈົນເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ. ບົດນີ້ຈັດລະບົບອັດຖາງຄະ‑ໂຍຄະ: ຍະມະ‑ນິຍະມະ (ອະຫິງສາ, ສັດຍະ, ອະສະເຕຍ, ພຣະຫມະຈະຣິຍະ, ອະປະຣິຄຣາຫ; ຕະປະສ, ສະວາດຫຍາຍ, ສັນໂຕສະ, ສໍາອາດ, ອີສະວະຣ‑ບູຊາ) ຕາມດ້ວຍປຣານາຍາມະ (ມາດຕຣາ, “ມີເມັດ/ບໍ່ມີເມັດ”, ວິທີຜູກກັບຄາຍະຕຣີ), ປຣະຕະຍາຫາຣະ, ທາຣະນາ, ທຽນ, ແລະສະມາທິ (ອັດຕາສ່ວນເວລາ). ກໍານົດອາສະນະ ແລະສະຖານທີ່ຝຶກ ພ້ອມການພິຈາລະນາສໍາຄັນ 2 ຢ່າງ (ດອກບົວທີ່ກະຫຼອດຫົວ ແລະດອກບົວທີ່ຫົວໃຈ) ອີງໃສ່ «ໂອມ» ແລະແສງອະມະຕະ ນໍາເຂົ້າສູ່ປາສຸປະຕະ‑ປຣະຕິບັດ (ຂີ້ເທົ່າອັກນິໂຫຕຣະ, ມັນຕຣະ, ອີຊານະເປັນແສງສູງສຸດ). ຕໍ່ມາຂະຫຍາຍໄປຫາພັກຕິ ແລະກັມມະ‑ໂຍຄະ: ສະລະຜົນ, ມອບຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າ, ບູຊາລິງຄະທຸກບ່ອນ, ແລະຈະປະ «ໂອມ/ຊະຕະຣຸທຣີຍະ» ຈົນວາລະສຸດທ້າຍ; ວາຣານາສີຖືກສັນລະເສີນເປັນສະຖານທີ່ໃຫ້ພົ້ນ. ມີການປະສານຄໍາສອນ: ພຣະສິວະປະກາດນາຣາຍະນະເປັນການປາກົດສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ແລະກ່າວວ່າການເຫັນຄວາມບໍ່ແຕກຕ່າງຈະຢຸດການເກີດໃໝ່ ແຕ່ການແບ່ງນິກາຍນໍາໄປສູ່ຄວາມຕົກຕໍ່າ. ທ້າຍບົດກ່າວເຖິງສາຍສືບຄູ‑ສິດ, ຂໍ້ຫ້າມເຜີຍແຜ່/ຄຸນສົມບັດ, ແລະເປີດທາງໃຫ້ບົດຕໍ່ໄປເມື່ອລິສີຂໍຄໍາສອນກັມມະ‑ໂຍຄະເພີ່ມ.
Shlokas
Verse 1
इती श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) दशमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि योगं परमदुर्लभम् / येनात्मानं प्रपश्यन्ति भानुमन्तमिवेश्वरम्
ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ບັດນີ້ ຕໍ່ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສອນໂຍຄະອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ໂດຍໂຍຄະນີ້ ພວກເຂົາເຫັນອາດຕະມັນໂດຍກົງ ສະຫວ່າງໄສເຫມືອນດວງອາທິດ ເປັນພຣະເຈົ້າ».
Verse 2
योगाग्निर्दहति क्षिप्रमशेषं पापपञ्जरम् / प्रसन्नं जायते ज्ञानं साक्षान्निर्वाणसिद्धिदम्
ໄຟໂຍຄະເຜົາໄໝ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ກົງກັນທັງໝົດແຫ່ງກົງຂອງບາບ. ແລ້ວປັນຍາອັນແຈ້ງໃສ ແລະສະຫງົບ ກໍເກີດຂຶ້ນ—ປັນຍາທີ່ມອບຜົນສຳເລັດນິຣະວານ ໂດຍກົງ.
Verse 3
योगात्संजायते ज्ञानं ज्ञानाद् योगः प्रवर्तते / योगज्ञानाभियुक्तस्य प्रसीदति महेश्वरः
ຈາກໂຍຄະ ປັນຍາແທ້ເກີດຂຶ້ນ; ຈາກປັນຍາ ໂຍຄະກໍເຄື່ອນໄຫວດຳເນີນ. ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ທັງໂຍຄະແລະປັນຍາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ມະຫາເທວະ) ຍ່ອມໂປດປານ.
Verse 4
एककालं द्विकालं वा त्रिकालं नित्यमेव वा / ये युञ्जन्तीह मद्योगं ते विज्ञेया महेश्वराः
ຈະເຮັດຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້ ຫຼືສອງຄັ້ງ ຫຼືສາມຄັ້ງ ຫຼືທຸກເວລາກໍຕາມ—ຜູ້ໃດຝຶກໂຍຄະຂອງເຮົາໃນໂລກນີ້ ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນ “ມະເຫສະວະຣະ” ຜູ້ອຸທິດຕົນທີ່ຖືກຈຳແນກວ່າຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.
Verse 5
योगस्तु द्विविधो ज्ञेयो ह्यभावः प्रथमो मतः / अपरस्तु महायोगः सर्वयोगोत्तमोत्तमः
ໂຍຄະພຶງຮູ້ວ່າມີສອງປະເພດ. ປະເພດທຳອິດເອີ້ນວ່າ «ອະພາວະ» ແມ່ນການດັບສິ້ນຄວາມຫວັ່ນໄຫວຂອງໃຈ ແລະຄວາມຍຶດຕິດໂລກ. ອີກປະເພດໜຶ່ງແມ່ນ «ມະຫາໂຍຄະ» ໂຍຄະສູງສຸດ ເຫນືອສຸດໃນບັນດາໂຍຄະທັງປວງ.
Verse 6
शून्यं सर्वनिराभासं स्वरूपं यत्र चिन्त्यते / अभावयोगः स प्रोक्तो येनात्मानं प्रपश्यति
ວິທີປະຕິບັດນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ອະພາວະ-ໂຍຄະ» ໃນທີ່ຜູ້ປະຕິບັດພິຈາລະນາສະພາບແທ້ຂອງຕົນເປັນ “ສູນຍະ” ປາສະຈາກຮູບປາກົດ ແລະການສ້າງພາບວັດຖຸ; ໂດຍນັ້ນຈຶ່ງເຫັນອາດມັນໂດຍກົງ.
Verse 7
यत्र पश्यति चात्मानं नित्यानन्दं निरञ्जनम् / मयैक्यं स महायोगो भाषितः परमेश्वरः
ສະພາບໃດທີ່ເຫັນອາດມັນ ຜູ້ເປັນຄວາມສຸກອັນນິລັນດອນ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ, ແລະຮູ້ຄວາມເປັນໜຶ່ງກັບຂ້າພະເຈົ້າ; ນັ້ນແມ່ນ «ມະຫາໂຍຄະ» ໂຍຄະສູງສຸດ ທີ່ພຣະປະເມສະວະຣະຕັດສອນ.
Verse 8
ये चान्ये योगिनां योगाः श्रूयन्ते ग्रन्थविस्तरे / सर्वे ते ब्रह्मयोगस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्
ແລະໂຍຄະອື່ນໆຂອງນັກໂຍຄະ ທີ່ໄດ້ຍິນໃນຄຳພີອັນກວ້າງຂວາງນັ້ນ, ທັງໝົດບໍ່ຄວນເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນຂອງ «ພຣະຫມະ-ໂຍຄະ» ເລີຍ.
Verse 9
यत्र साक्षात् प्रपश्यन्ति विमुक्ता विश्वमीश्वरम् / सर्वेषामेव योगानां स योगः परमो मतः
ສະພາບໃດທີ່ຜູ້ພົ້ນທຸກ (ວິມຸກຕະ) ເຫັນພຣະອິດສະວະຣະໂດຍກົງ—ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສາກົນ—ໂຍຄະນັ້ນຖືກນັບວ່າເປັນໂຍຄະສູງສຸດໃນບັນດາໂຍຄະທັງປວງ.
Verse 10
सहस्रशो ऽथ शतशो ये चेश्वरबहिष्कृताः / न ते पश्यन्ति मामेकं योगिनो यतमानसाः
ແມ່ນແຕ່ຈະມີເປັນພັນ ຫຼືເປັນຮ້ອຍ ຜູ້ທີ່ຖືກຕັດອອກຈາກພຣະອິສະວະຣະ ຫຼືຫັນຫນີຈາກພຣະອົງ ກໍບໍ່ເຫັນຂ້າ—ພຣະອົງອົງດຽວ—ໄດ້. ມີແຕ່ຍົກຄີຜູ້ຝຶກຈິດ ແລະພາກພຽນ ຈຶ່ງເຫັນຢ່າງແທ້ຈິງ.
Verse 11
प्राणायामस्तथा ध्यानं प्रत्याहारो ऽथ धारणा / समाधिश्च मुनिश्रेष्ठा यमो नियम आसनम्
ການຝຶກລົມຫາຍໃຈ (ປຣານາຢາມ) ແລະການພິຈາລະນາສະຫງົບ (ທຽນ) ການຖອນອິນທຣີ (ປຣະຕະຍາຫາຣ) ແລ້ວຕາມດ້ວຍການຈັບຈິດໃຫ້ໝັ້ນ (ທາຣະນາ) ແລະການດຳລົງຢູ່ໃນສະມາທິ (ສະມາທິ) — ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ — ພ້ອມດ້ວຍ ຍະມະ, ນິຍະມະ, ແລະ ອາສະນະ.
Verse 12
मय्येकचित्ततायोगो वृत्त्यन्तरनिरोधतः / तत्साधनान्यष्टधा तु युष्माकं कथितानि तु
ໂຍກະແຫ່ງການມີຈິດດຽວຢູ່ໃນຂ້າ ເກີດຈາກການຫ້າມກັ້ນຄວາມເຄື່ອນໄຫວຂອງຈິດອື່ນໆທັງປວງ. ວິທີຝຶກຂອງມັນມີແປດປະການ ແລະໄດ້ກ່າວສອນແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ.
Verse 13
अहिंसा सत्यमस्तेयं ब्रह्मचर्यापरिग्रहौ / यमाः संक्षेपतः प्रोक्ताश्चित्तशुद्धिप्रदा नृणाम्
ອະຫິງສາ (ບໍ່ເຮັດຮ້າຍ), ສັດຍະ (ຄວາມຈິງ), ອະສະເຕຍ (ບໍ່ລັກ), ພຣະຫມະຈະຣິຍະ (ຄວາມປະພຶດບໍລິສຸດ), ແລະ ອະປະຣິກຣະຫະ (ບໍ່ຍຶດຖື) — ນີ້ແມ່ນຍະມະທີ່ກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ແລະໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດແກ່ຈິດໃຈຂອງມະນຸດ.
Verse 14
कर्मणा मनसा वाचा सर्वभूतेषु सर्वदा / अक्लेशजननं प्रोक्तं त्वहिंसा परमर्षिभिः
ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ—ຕໍ່ສັດທັງປວງ ທຸກເວລາ—ອະຫິງສາ ຖືກພຣະຣິສີຜູ້ສູງສຸດປະກາດວ່າ ແມ່ນສິ່ງທີ່ບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກທໍລະມານແກ່ຜູ້ໃດ.
Verse 15
अहिंसायाः परो धर्मो नास्त्यहिंसा परं सुखम् / विधिना या भवेद्धिंसा त्वहिंसैव प्रकीर्तिता
ບໍ່ມີທຳໃດສູງກວ່າອະຫິງສາ ແລະບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດສູງກວ່າອະຫິງສາ. ການກະທຳທີ່ເບິ່ງຄືຄວາມຮຸນແຮງ ຖ້າເຮັດຕາມພິທີກົດລະບຽບຂອງຄຳພີ ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນອະຫິງສາເອງ.
Verse 16
सत्येन सर्वमाप्नोति सत्ये सर्वं प्रतिष्ठितम् / यथार्थकथनाचारः सत्यं प्रोक्तं द्विजातिभिः
ດ້ວຍຄວາມຈິງ (ສັດຍະ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງ; ທຸກສິ່ງຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມຈິງ. ການຝຶກຝົນເວົ້າຕາມຄວາມເປັນຈິງ ນັ້ນແຫຼະທີ່ພວກດວິຊາຕິກ່າວວ່າ “ສັດຍະ”.
Verse 17
परद्रव्यापहरणं चौर्याद् वाथ बलेन वा / स्तेयं तस्यानाचरणादस्तेयं धर्मसाधनम्
ການເອົາຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ ຈະເປັນການລັກລອບ ຫຼືເອົາດ້ວຍກຳລັງ ກໍເອີ້ນວ່າ ການລັກ (ສເຕຍ). ການລະເວັ້ນຈາກນັ້ນແມ່ນ ອະສເຕຍ (ບໍ່ລັກ) ເປັນເຄື່ອງສຳເລັດທຳ ແລະເປັນວິໄນພື້ນຖານໃນທາງຈິດວິນຍານ.
Verse 18
कर्मणा मनसा वाचा सर्वावस्थासु सर्वदा / सर्वत्र मैथुनत्यागं ब्रह्मचर्यं प्रचक्षते
ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ ໃນທຸກສະພາບ ໃນທຸກເວລາ ແລະໃນທຸກສະຖານທີ່ ການລະເວັ້ນຈາກການຮ່ວມເພດ ນັ້ນເຂົາເອີ້ນວ່າ ພຣະຫມະຈັຣຍະ (brahmacarya).
Verse 19
द्रव्याणामप्यनादानमापद्यपि यथेच्छया / अपरिग्रह इत्याहुस्तं प्रयत्नेन पालयेत्
ການບໍ່ຮັບເອົາຊັບສິນ—ແມ່ນແຕ່ຂອງວັດຖຸກໍບໍ່ເອົາ—ຕາມຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນ ແມ່ນກະທັ້ງໃນຍາມລຳບາກ; ນີ້ເອີ້ນວ່າ ອະປະຣິຄຣະຫະ (aparigraha) ຄືການບໍ່ຍຶດຖື. ຄວນຮັກສາມັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.
Verse 20
तपः स्वाध्यायसंतोषाः शौचमीश्वरपूजनम् / समासान्नियमाः प्रोक्ता योगसिद्धिप्रदायिनः
ຕະປະ, ການສຶກສາຕົນເອງ, ຄວາມພໍໃຈ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ແລະການບູຊາພຣະອີສະວະຣະ—ໂດຍຫຍໍ້ ເອີ້ນວ່າ “ນິຍະມະ” ຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຳເລັດໃນໂຍຄະ.
Verse 21
उपवासपराकादिकृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः / शरीरशोषणं प्राहुस्तापसास्तप उत्तमम्
ດ້ວຍການອົບອາຫານ, ວັດປາຣາກະ, ກຣິຈຈະ, ຈັນທຣາຍະນະ ແລະອື່ນໆ ນັກຕະປະກ່າວວ່າ ການທຳໃຫ້ກາຍຜອມແຫ້ງ (ການຂັດເກົ່າກາຍ) ແມ່ນຕະປະສູງສຸດ.
Verse 22
वेदान्तशतरुद्रीयप्रणवादिजपं बुधाः / सत्त्वशुद्धिकरं पुंसां स्वाध्यायं परिचक्षते
ນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າ “ສະວາດະຍາຍະ” ຄືການສວດທ່ອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະເວດານຕະ, ສະຕະຣຸດຣີຍະ, ແລະການຈະປະພຣະປຣະນະວະ (ໂອມ) ແລະມົນຕຣາອື່ນໆ ເພາະມັນຊຳລະສັດຕະວະ (ຄວາມໃສໃນ) ຂອງມະນຸດ.
Verse 23
स्वाध्यायस्य त्रयो भेदा वाचिकोपांशुमानसाः / उत्तरोत्तरवैशिष्ट्यं प्राहुर्वेदार्थवेदिनः
ສະວາດະຍາຍະມີ 3 ປະເພດ: ສວດອອກສຽງ, ສວດສຽງເບົາ/ກະຊິບ, ແລະສວດໃນໃຈ. ຜູ້ຮູ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງເວດາກ່າວວ່າ ແຕ່ລະປະເພດທີ່ຕາມມາ ປະເສີດກວ່າປະເພດກ່ອນ.
Verse 24
यः शब्दबोधजननः परेषां शृण्वतां स्फुटम् / स्वाध्यायो वाचिकः प्रोक्त उपांशोरथ लक्षणम्
ສະວາດະຍາຍະທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນທີ່ກຳລັງຟັງ ເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຊັດໂດຍອາໄສສຽງ ເອີ້ນວ່າ ວາຈິກະ (ອອກສຽງ). ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກ່າວລັກສະນະຂອງ ອຸປາມຊຸ (ສຽງກະຊິບ) ໂດຍທຽບກັນ.
Verse 25
ओष्ठयोः स्पन्दमात्रेण परस्याशब्दबोधकः / उपांशुरेष निर्दिष्टः साहस्रो वाचिकाज्जपः
ໂດຍການຂະບື້ນຂອງຮິມຝີປາກເພີຍແຕ່ນ້ອຍ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ມີສຽງດັງ ການຖ່າຍທອດມັນຕຣາແກ່ພຣະອົງສູງສຸດ ຖືກຮຽກວ່າ «ອຸປາມຊຸ» (ການຈະປະແບບກະຊິບ/ບໍ່ໄດ້ຍິນ). ອຸປາມຊຸ-ຈະປະນີ້ ຖືກປະກາດວ່າມີຜົນກຳລັງຫຼາຍກວ່າຈະປະດ້ວຍສຽງ (ວາຈິກ) ເຖິງພັນເທົ່າ।
Verse 26
यत्पदाक्षरसङ्गत्या परिस्पन्दनवर्जितम् / चिन्तनं सर्वशब्दानां मानसं तं जपं विदुः
ການພິຈາລະນາທີ່ໂດຍການປະສານພາຍໃນກັບພະຍາງຂອງຄຳມັນຕຣາ ບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ ຫຼືການສັ່ນໄຫວພາຍນອກ ແລະສະທ້ອນຄວາມໝາຍຂອງຄຳມັນຕຣາທັງປວງໃນໃຈ—ນັກປັນຍາຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນ ມານະສະ-ຈະປະ (ຈະປະດ້ວຍໃຈ).
Verse 27
यदृच्छालाभतो नित्यमलं पुंसो भवेदिति / या धीस्तामृषयः प्राहुः संतोषं सुखलक्षणम्
ປັນຍາອັນໝັ້ນຄົງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນໜຶ່ງຮູ້ສຶກວ່າ «ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ມາໂດຍບັງເອີນ ຍ່ອມພໍພຽງແກ່ຂ້ອຍເສມອ»—ບັນດາລຶສີໄດ້ກ່າວວ່າ ທັດສະນະນັ້ນແມ່ນ ສັນໂຕສະ (ຄວາມພໍໃຈ) ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສຸກແທ້.
Verse 28
बाह्यमाभ्यन्तरं शौचं द्विधा प्रोक्तं द्विजोत्तमाः / मृज्जलाभ्यां स्मृतं बाह्यं मनःशुद्धिरथान्तरम्
ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈໂອດຕະມາ) ຄວາມບໍລິສຸດ (śauca) ຖືກກ່າວວ່າມີສອງຢ່າງ—ພາຍນອກ ແລະ ພາຍໃນ. ຄວາມບໍລິສຸດພາຍນອກ ແມ່ນການຊຳລະດ້ວຍດິນ/ດິນເຫນຽວ ແລະນ້ຳ; ສ່ວນຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນ ແມ່ນການຊຳລະໃຈໃຫ້ຜ່ອງໃສ.
Verse 29
स्तुतिस्मरणपूजाभिर्वाङ्मनःकायकर्मभिः / सुनिश्चला शिवे भक्तिरेतदीश्वरपूजनम्
ໂດຍການສັນລະເສີນ ການລະລຶກ ແລະການບູຊາ—ປະຕິບັດດ້ວຍວາຈາ ໃຈ ແລະກາຍກຳ—ເມື່ອຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະຊິວະ (Śiva) ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ນັ້ນແຫຼະແມ່ນການບູຊາພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara) ຢ່າງແທ້ຈິງ.
Verse 30
यमाः सनियमाः प्रोक्ताः प्राणायामं निबोधत / प्राणः स्वदेहजो वायुरायामस्तन्निरोधनम्
ຍະມະ ແລະ ນິຍະມະ ໄດ້ຖືກສອນແລ້ວ; ບັດນີ້ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈ ປຣານາຍາມ. ປຣານະ ແມ່ນລົມຊີວິດທີ່ເກີດໃນກາຍຂອງຕົນ; «ອາຍາມ» ແມ່ນການຢັບຢັ້ງ—ດັ່ງນັ້ນ ປຣານາຍາມ ແມ່ນການຄວບຄຸມລົມຊີວິດນັ້ນ।
Verse 31
उत्तमाधममध्यत्वात् त्रिधायं प्रतिपादितः / स एव द्विविधः प्रोक्तः सगर्भो ऽगर्भ एव च
ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງເປັນ ສູງ, ຕ່ຳ, ແລະ ກາງ ຈຶ່ງຖືກສອນເປັນສາມຢ່າງ. ການແບ່ງນັ້ນເອງ ຍັງຖືກກ່າວວ່າເປັນສອງຢ່າງ: «ສະຄັຣພະ» (ມີເມັດ) ແລະ «ອະຄັຣພະ» (ບໍ່ມີເມັດ).
Verse 32
मात्राद्वादशको मन्दश्चतुर्विंशतिमात्रिकः / मध्यमः प्राणसंरोधः षट्त्रिंशन्मात्रिकोत्तमः
ການຢັບຢັ້ງປຣານ (ປຣານະສັມໂຣດ) ມີສາມຂັ້ນ: ຂັ້ນອ່ອນ 12 ມາດຣາ; ຂັ້ນກາງ 24 ມາດຣາ; ແລະຂັ້ນຍອດ 36 ມາດຣາ.
Verse 33
प्रस्वेदकम्पनोत्थानजनकत्वं यथाक्रमम् / मन्दमध्यममुख्यानामानन्दादुत्तमोत्तमः
ຕາມລຳດັບ ອານັນດະ (ຄວາມປິຕິ) ກ່ອນໃຫ້ເກີດ ເຫື່ອ, ການສັ່ນ, ແລະ ການລຸກຂຶ້ນ. ໃນບັນດາຂັ້ນອ່ອນ, ຂັ້ນກາງ, ແລະຂັ້ນນຳ ອານັນດະທີ່ສູງສຸດ ແມ່ນຍອດຢ່າງຍິ່ງ.
Verse 34
सगर्भमाहुः सजपमगर्भं विजपं बुधाः / एतद् वै योगिनामुक्तं प्राणायामस्य लक्षणम्
ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ປຣານາຍາມ ເມື່ອປະກອບດ້ວຍການສວດມັນຕຣາ (japa) ເອີ້ນວ່າ «ສະຄັຣພະ» (ມີເມັດ); ແລະເມື່ອບໍ່ມີ japa ເອີ້ນວ່າ «ອະຄັຣພະ» (ບໍ່ມີເມັດ). ນີ້ແທ້ໆແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງປຣານາຍາມ ທີ່ໂຍຄີກ່າວໄວ້.
Verse 35
सव्याहृतिं सप्रणवां गायत्रीं शिरसा सह / त्रिर्जपेदायतप्राणः प्राणायामः स उच्यते
ພ້ອມດ້ວຍວະຍາຫຣິຕິ ແລະ ພຣະນະວະ «ໂອມ», ຮວມທັງສູດ «ສິຣະ» ດ້ວຍ, ຄວນສະດຸດຈຳ ຄາຍະຕຣີ 3 ເທື່ອ ໂດຍຍືດແລະຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ; ນີ້ເອີ້ນວ່າ ປຣານາຍາມະ.
Verse 36
रेचकः पूरकश्चैव प्राणायामो ऽथ कुम्भकः / प्रोच्यते सर्वशास्त्रेषु योगिभिर्यतमानसैः
ການຫາຍໃຈອອກ (recaka), ການຫາຍໃຈເຂົ້າ (pūraka), ແລະຕໍ່ມາການກັ້ນລົມ (kumbhaka) — ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຣານາຍາມະ ໃນຄຳພີທັງປວງ, ດັ່ງທີ່ໂຍຄີຜູ້ມີໃຈຝຶກຝົນໄດ້ສອນໄວ້.
Verse 37
रेचको ऽजस्त्रनिश्वासात् पूरकस्तन्निरोधतः / साम्येन संस्थितिर्या सा कुम्भकः परिगीयते
ການຫາຍໃຈອອກ ເອີ້ນວ່າ recaka ເກີດຈາກລົມອອກທີ່ໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງ; ການຫາຍໃຈເຂົ້າ ແມ່ນ pūraka ໂດຍການຫ້າມກັ້ນການໄຫຼນັ້ນ. ຄວາມຕັ້ງຢູ່ຢ່າງສະເໝີພາບ ແມ່ນຖືກສັນລະເສີນວ່າ kumbhaka.
Verse 38
इन्द्रियाणां विचरतां विषयेषु स्वभावतः / निग्रहः प्रोच्यते सद्भिः प्रत्याहारस्तु सत्तमाः
ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງໃນບັນດາຜູ້ມີຄຸນທຳ, ບັນດາຜູ້ຮູ້ແຈ້ງກ່າວວ່າ pratyāhāra ແມ່ນການຂົ່ມຄວບຄຸມອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍ ທີ່ໂດຍທຳມະຊາດມັກທ່ອງໄປໃນອາຣົມວັດຖຸຂອງມັນ.
Verse 39
हृत्पुण्डरीके नाभ्यां वा मूर्ध्नि पर्वतमस्तके / एवमादिषु देशेषु धारणा चित्तबन्धनम्
ການຕັ້ງໃຈໃຫ້ຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ, ຫຼືທີ່ສະດື, ຫຼືທີ່ກະຫຼອດສີສະ, ຫຼືທີ່ຍອດພູ—ການຈົດຈໍ່ (dhāraṇā) ແມ່ນການຜູກມັດແລະເຮັດໃຫ້ຈິດຢືນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ທີ່ເລືອກໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ.
Verse 40
देशावस्थितिमालम्ब्य बुद्धेर्या वृत्तिसंततिः / वृत्त्यन्तरैरसंसृष्टा तद्ध्यानं सूरयो विदुः
ເມື່ອການໄຫຼຕໍ່ເນື່ອງຂອງການແປປ່ຽນໃນປັນຍາ ຖືກຍຶດໄວ້ຢູ່ບ່ອນແລະສະພາບດຽວ ແລະບໍ່ປົນກັບການເຄື່ອນໄຫວຈິດອື່ນ—ນັ້ນແມ່ນ “ທະຍານ” ທີ່ຜູ້ຮູ້ກ່າວໄວ້।
Verse 41
एकाकारः समाधिः स्याद् देशालम्बनवर्जितः / प्रत्ययो ह्यर्थमात्रेण योगसाधनमुत्तमम्
ສະມາທິ ເຂົາກ່າວວ່າເປັນການດູດຊຶມແບບຮູບດຽວ ບໍ່ອາໄສບ່ອນ ຫຼືສິ່ງພຶ່ງພາພາຍນອກ. ວິທີຍົກຈິດໃນໂຍກະທີ່ສູງສຸດ ແມ່ນຄວາມຮູ້ທີ່ພັກຢູ່ໃນວັດຖຸລ້ວນໆ—ແຕ່ອັດຖະທີ່ມຸ່ງໝາຍເທົ່ານັ້ນ।
Verse 42
धारणा द्वादशायामा ध्यानं द्वादशधारणाः / ध्यानं द्वादशकं यावत् समाधिरभिधीयते
ທາຣະນາ ກ່າວວ່າຍາວເຖິງ 12 ຢາມ; ທາຣະນາ 12 ຄັ້ງ ກາຍເປັນ ທະຍານ. ແລະເມື່ອ ທະຍານ ຄົບເປັນ 12 ຊຸດ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ສະມາທິ।
Verse 43
आसनं स्वस्तिकं प्रोक्तं पद्ममर्धासनं तथा / साधनानां च सर्वेषामेतत्साधनमुत्तमम्
ອາສະນະ “ສະວັສຕິກະ” ຖືກກ່າວວ່າເປັນທີ່ນັ່ງອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະອີກທັງ “ປັດມະ” ແລະ “ອັດທະອາສະນະ” ດ້ວຍ. ສໍາລັບສາທະນາທັງປວງ ນີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນວິທີຝຶກທີ່ດີທີ່ສຸດ।
Verse 44
ऊर्वोरुपरि विप्रेन्द्राः कृत्वा पादतले उभे / समासीतात्मनः पद्ममेतदासनमुत्तमम्
ໂອ ພຣາຫມະນະລະສີຜູ້ປະເສີດ, ວາງຝາຕີນທັງສອງໄວ້ເທິງຂາອ່ອນ (ຕົ້ນຂາ) ແລ້ວນັ່ງຢ່າງໝັ້ນຄົງ ດ້ວຍຈິດໃຈສະຫງົບຮວມ—ນີ້ແມ່ນ “ປັດມາສະນະ” ອາສະນະອັນສູງສຸດສໍາລັບການທະຍານ।
Verse 45
एकं पादमथैकस्मिन् विन्यस्योरुणि सत्तमाः / आसीतार्धासनमिदं योगसाधनमुत्तमम्
ໂອ ຜູ້ມີຄຸນທຳອັນປະເສີດ, ວາງຕີນຂ້າງໜຶ່ງໄວ້ເທິງຂາອີກຂ້າງ ແລ້ວນັ່ງ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ ອາດຣະສານະ (Ardhāsana), ເປັນເຄື່ອງຊ່ວຍອັນຍອດຢ່າງໃນການຝຶກໂຍຄະ।
Verse 46
उभे कृत्वा पादतले जानूर्वोरन्तरेण हि / समासीतात्मनः प्रोक्तमासनं स्वस्तिकं परम्
ໃຫ້ວາງຝາຕີນທັງສອງໄວ້ລະຫວ່າງຫົວເຂົ່າແລະຂາອ່ອນ ແລ້ວນັ່ງດ້ວຍຈິດໃຈສະຫງົບ ແລະຄວບຄຸມຕົນ; ອາສນະນີ້ຖືກສອນວ່າເປັນ ສະວັສຕິກາສນະ (Svastika-āsana) ອັນສູງສຸດ।
Verse 47
अदेशकाले योगस्य दर्शनं हि न विद्यते / अग्न्यभ्यासे जले वापि शुष्कपर्णचये तथा
ແທ້ຈິງແລ້ວ ເມື່ອສະຖານທີ່ແລະເວລາບໍ່ເໝາະສົມ ການບັນລຸ (ຫຼື ການເຫັນ) ໂຍຄະຢ່າງແທ້ຈິງຍ່ອມບໍ່ມີ; ດັ່ງການພະຍາຍາມຈຸດໄຟໃນນ້ຳ ຫຼືໃນກອງໃບໄມ້ແຫ້ງ.
Verse 48
जन्तुव्याप्ते श्मशाने च जीर्णगोष्ठे चतुष्पथे / सशब्दे सभये वापि चैत्यवल्मीकसंचये
ໃນບ່ອນທີ່ມີສັດຕ່າງໆແອອັດ, ໃນປ່າຊ້າ, ໃນຄອກງົວເກົ່າຊຳຮຸດ, ທີ່ສີ່ແຍກ, ໃນບ່ອນມີສຽງອື້ອອຶງ ຫຼືນ່າຢ້ານ, ແລະຍັງໃນກອງທີ່ມີສານສັກສິດ (ເຈດີ) ແລະຈອມປວກ/ຮັງມົດ—ບ່ອນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ຄວນເຮັດສະມາທິໃຫ້ໝັ້ນຄົງ.
Verse 49
अशुभे दुर्जनाक्रान्ते मशकादिसमन्विते / नाचरेद् देहबाधे वा दौर्मनस्यादिसंभवे
ບໍ່ຄວນປະຕິບັດພິທີຫຼືວິນັຍໃນບ່ອນອັບມົງຄຸນ—ບ່ອນທີ່ຄົນຊົ່ວຄອບງຳ, ມີຍຸງແລະແມງອື່ນໆຊຸກຊຸມ—ແລະບໍ່ຄວນເຮັດເມື່ອຮ່າງກາຍຖືກລົບກວນ ຫຼືເມື່ອເກີດຄວາມເສົ້າໝອງແລະຄວາມວຸ້ນວາຍອື່ນໆ.
Verse 50
सुगुप्ते सुशुभे देशे गुहायां पर्वतस्य तु / नद्यास्तीरे पुण्यदेशे देवतायतने तथा
ໃນສະຖານທີ່ທີ່ປອດໄພ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ເຊັ່ນ ຖ້ຳໃນພູ, ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ, ດິນແດນສັກສິດ ຫຼືໃນສະຖານບູຊາ/ວິຫານຂອງເທວະ—ຄວນພັກອາໄສ ແລະປະຕິບັດຍົກຈິດ (ໂຍກະ).
Verse 51
गृहे वा सुशुभे रम्ये विजने जन्तुवर्जिते / युञ्जीत योगी सततमात्मानं मत्परायणः
ຈະຢູ່ໃນເຮືອນທີ່ດີງາມ ຫຼືໃນສະຖານທີ່ງາມ ໂດດດ່ຽວ ປາສຈາກການລົບກວນຂອງສັດມີຊີວິດ—ໂຍກີຜູ້ພຶ່ງພາພຣະອົງເປັນຈຸດໝາຍສູງສຸດ ຄວນຝຶກຢ່າງສະເໝີ ເພື່ອປະສານອາດຕະມັນໃນໂຍກະ.
Verse 52
नमस्कृत्य तु योगीन्द्रान् सशिष्यांश्च विनायकम् / गुरुं चैवाथ मां योगी युञ्जीत सुसमाहितः
ໂຍກີຄວນກ່ອນອື່ນ ນົບນ້ອມບູຊາແດ່ໂຍກີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ພ້ອມສິດ, ແດ່ວິນາຍະກະ (ພຣະຄະເນຊາ), ແລະແດ່ຄູບາອາຈານຂອງຕົນ; ແລ້ວຈຶ່ງຝຶກໂຍກະດ້ວຍຈິດທີ່ສະຫງົບຮວບຮວມ ໂດຍຕັ້ງສະຕິທີ່ພຣະອົງ.
Verse 53
आसनं स्वस्तिकं बद्ध्वा पद्ममर्धमथापि वा / नासिकाग्रे समां दृष्टिमीषदुन्मीलितेक्षणः
ໃຫ້ນັ່ງອາສນະສະວັສຕິກະ ຫຼືບໍ່ກໍໃຫ້ນັ່ງຄື່ງປັດມາສນະ; ແລ້ວຮັກສາສາຍຕາໃຫ້ເທົ່າທຽມ ແລະໝັ້ນຄົງ ທີ່ປາຍດັ່ງ, ໂດຍເປີດຕາເພີຍນ້ອຍໆ.
Verse 54
कृत्वाथ निर्भयः शान्तस्त्यक्त्वा मायामयं जगत् / स्वात्मन्यवस्थितं देवं चिन्तयेत् परमेश्वरम्
ແລ້ວຈຶ່ງເປັນຜູ້ບໍ່ຫວາດກົວ ແລະສະຫງົບ, ປະຖິ້ມໂລກທີ່ເປັນມາຍາ; ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາພຣະປະເມສະວະຣະ (Parameśvara) ຜູ້ເປັນເທວະສູງສຸດ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນອາດຕະມັນຂອງຕົນ.
Verse 55
शिखाग्रे द्वादशाङ्गुल्ये कल्पयित्वाथ पङ्कजम् / धर्मकन्दसमुद्भूतं ज्ञाननालं सुशोभनम्
ແລ້ວ ທີ່ປາຍກະໂຫຼກ—ສູງຂຶ້ນໄປສິບສອງນິ້ວ—ພຶງນຶກພາບດອກບົວໜຶ່ງ ເກີດຈາກຫົວຮາກແຫ່ງທຳມະ ມີກ້ານແຫ່ງປັນຍາສ່ອງສະຫວ່າງ ງາມສົມຄວນແກ່ການບູຊາ।
Verse 56
ऐश्वर्याष्टदलं श्वेतं परं वैराग्यकर्णिकम् / चिन्तयेत् परमं कोशं कर्णिकायां हिरण्मयम्
ພຶງພິຈາລະນາດອກບົວອັນສູງສຸດ: ກີບທັງແປດເປັນສີຂາວ ດ້ວຍອຳນາດອັນທິບ (ໄອສະວະຣະ); ໃຈກາງແມ່ນວິໄຣຍາກະອັນສູງສຸດ; ແລະໃນແກ່ນຄຳນັ້ນ ພຶງສະມາທິເຖິງ “ໂກສະ” ອັນສູງສຸດ—ສະຖານສັກສິດໃນສຸດຂອງຈິດ.
Verse 57
सर्वशक्तिमयं साक्षाद् यं प्राहुर्दिव्यमव्ययम् / ओङ्कारवाच्यमव्यक्तं रश्मिजालसमाकुलम्
ຄວາມເປັນຈິງອັນສູງສຸດນັ້ນ ແມ່ນຄວາມເຕັມພ້ອມແຫ່ງພະລັງທັງປວງໂດຍກົງ; ນັກິສີກ່າວວ່າ ພຣະອົງເປັນທິບ ແລະອະມະຕະ. ພຣະອົງຖືກເອີ້ນໄດ້ດ້ວຍພະຍາງ “ໂອມ” ແຕ່ເປັນອະວະຍັກ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍຕາຂ່າຍແຫ່ງລຳແສງ.
Verse 58
चिन्तयेत् तत्र विमलं परं ज्योतिर्यदक्षरम् / तस्मिन् ज्योतिषि विन्यस्यस्वात्मानं तदभेदतः
ທີ່ນັ້ນ ພຶງພິຈາລະນາແສງອັນບໍລິສຸດ ອັນສູງສຸດ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ; ແລ້ວນຳຕົນເອງໄປວາງໃນແສງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ແຕກຕ່າງ ແລະສະຖິດຢູ່ເປັນອັນດຽວກັນ.
Verse 59
ध्यायीताकाशमध्यस्थमीशं परमकारणम् / तदात्मा सर्वगो भूत्वा न किञ्चिदपि चिन्तयेत्
ພຶງສະມາທິເຖິງ ອີຊະ (Īśa) ຜູ້ເປັນເຫດປັດໃຈສູງສຸດ ດັ່ງສະຖິດຢູ່ກາງອາກາດ. ເມື່ອເປັນອັນດຽວກັບອາຕະມັນນັ້ນ ແຜ່ໄປທົ່ວທຸກທີ່ ກໍຢ່າຄິດສິ່ງໃດເລີຍ.
Verse 60
एतद् गुह्यतमं ध्यानं ध्यानान्तरमथोच्यते / चिन्तयित्वा तु पूर्वोक्तं हृदये पद्ममुत्तमम्
ນີ້ແມ່ນການພິຈາລະນາອັນລັບລຶກທີ່ສຸດ; ບັດນີ້ຈະສອນວິທີພິຈາລະນາອື່ນ. ເມື່ອໄດ້ຄິດຄໍານຶງດອກບົວອັນສູງສຸດໃນຫົວໃຈຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແລ້ວ,
Verse 61
आत्मानमथ कर्तारं तत्रानलसमत्विषम् / मध्ये वह्निशिखाकारं पुरुषं पञ्चविंशकम्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງພິຈາລະນາອາດຕະມັນເປັນຜູ້ກະທໍາພາຍໃນ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໄຟ; ແລະໃນກາງກາງ ຈົ່ງເຫັນພຸຣຸຊະ ຕັດຕະວະທີ່ 25 ຮູບດັ່ງຍອດແປວໄຟ.
Verse 62
चिन्तयेत् परमात्मानं तन्मध्ये गगनं परम् / ओङ्करबोधितं तत्त्वं शाश्वतं शिवमच्युतम्
ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ; ໃນນັ້ນອີກ ຈົ່ງພິຈາລະນາຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ດັ່ງຟ້າອັນສູງສຸດແຫ່ງຈິດບໍລິສຸດ. ຄວາມຈິງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍພະຍາງ «ໂອມ» ນັ້ນ ເປັນນິລັນດອນ, ເປັນສິວະອັນມົງຄຸນ, ແລະເປັນອະຈະຍຸຕະ (ວິສນຸ) ບໍ່ຕົກຕ່ໍາ.
Verse 63
अव्यक्तं प्रकृतौ लीनं परं ज्योतिरनुत्तमम् / तदन्तः परमं तत्त्वमात्माधारं निरञ्जनम्
ອະວະຍັກຕະ (ສິ່ງບໍ່ປາກົດ) ທີ່ຫຼວມຢູ່ໃນປຣະກຣິຕິ ແມ່ນແສງສູງສຸດອັນບໍ່ມີສິ່ງໃດເຫນືອກວ່າ. ພາຍໃນນັ້ນມີຕັດຕະວະສູງສຸດ—ບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ, ເປັນຖານຮອງຂອງອາດຕະມັນ.
Verse 64
ध्यायीत तन्मयो नित्यमेकरूपं महेश्वरम् / विशोध्य सर्वतत्त्वानि प्रणवेनाथवा पुनः
ເມື່ອກາຍເປັນອັນດຽວກັບພຣະອົງແລ້ວ ຈົ່ງພິຈາລະນາມະເຫສະວະຣະຢ່າງສະເໝີ ຜູ້ມີຮູບດຽວບໍ່ແປປ່ຽນ. ແລະເມື່ອຊໍາລະຕັດຕະວະທັງປວງແລ້ວ ຈົ່ງກັບມາຊໍາລະແລະຕັ້ງຈິດອີກຄັ້ງດ້ວຍປຣະນະວະ «ໂອມ» ດ້ວຍ.
Verse 65
संस्थाप्य मयि चात्मानं निर्मले परमे पदे / प्लावयित्वात्मनो देहं तेनैव ज्ञानवारिणा
ເມື່ອຕັ້ງອາດຕະໄວ້ໃນຂ້າພະເຈົ້າ—ໃນສະຖານະອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນ ແລະສູງສຸດ—ຄວນໃຫ້ນ້ຳແຫ່ງປັນຍານັ້ນເອງ ຊຳລະລ້າງສະພາບກາຍຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ।
Verse 66
मदात्मा मन्मयो भस्म गृहीत्वा ह्यग्निहोत्रजम् / तेनोद्धृत्य तु सर्वाङ्गमग्निरित्यादिमन्त्रतः / चिन्तयेत् स्वात्मनीशानं परं ज्योतिः स्वरूपिणम्
ໂດຍຮູ້ວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນອາດຕະຂອງພຣະອົງ; ຂ້າພະເຈົ້າຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມ» ໃຫ້ນຳຂີ້ເຖົ່າຈາກພິທີອັກນິໂຫຕຣະ ຍົກຂຶ້ນແລະທາໃຫ້ທົ່ວຮ່າງ ພ້ອມສວດມົນຕຣາເລີ່ມດ້ວຍ «ອັກນິ…». ແລ້ວໃນອາດຕະຂອງຕົນ ຈົ່ງພິຈາລະນາອີຊານະ ເປັນແສງສູງສຸດ ຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມສະຫວ່າງບໍລິສຸດ।
Verse 67
एष पाशुपतो योगः पशुपाशविमुक्तये / सर्ववेदान्तसारो ऽयमत्याश्रममिति श्रुतिः
ນີ້ແມ່ນປາຊຸປະຕະໂຍຄະ ທີ່ສອນເພື່ອໃຫ້ປະຊຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ພົ້ນຈາກປາຊະ (ພັນທະແຫ່ງຂໍ້ຈຳກັດ). ນີ້ແທ້ແມ່ນສານະສຳຄັນຂອງເວດານຕະທັງປວງ ແລະສຣຸຕິປະກາດວ່າ ມັນເກີນອາສຣະມະທັງຫມົດ।
Verse 68
एतत् परतरं गुह्यं मत्सायुज्योपपादकम् / द्विजातीनां तु कथितं भक्तानां ब्रह्मचारिणाम्
ນີ້ແມ່ນຄຳສອນທີ່ສູງສຸດ ແລະລັບລຶກທີ່ສຸດ ເປັນຫົນທາງນຳໄປສູ່ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບຂ້າພະເຈົ້າ (ສາຍຸຊະ). ມັນໄດ້ຖືກປະກາດແກ່ດວິຈາຕິ ຜູ້ມີພັກຕິ ແລະດຳລົງວິໄນພຣະຫມະຈັຣຍະ।
Verse 69
ब्रह्मचर्यमहिंसा च क्षमा शौचं तपो दमः / संतोषः सत्यमास्तिक्यं व्रताङ्गानि विशेषतः
ພຣະຫມະຈັຣຍະ (ການສຳລວມພົວພັນ), ອະຫິງສາ, ຂະມາ (ການອະໄພ), ເສົາຈະ (ຄວາມບໍລິສຸດ), ຕະປະ (ຕະປັສ), ດະມະ (ການຄວບຄຸມຕົນ) ພ້ອມດ້ວຍ ສັນໂຕສະ, ສັດຍະ, ແລະ ອາສຕິກຍະ (ຄວາມເຊື່ອມັ່ນຄາງ) — ເຫຼົ່ານີ້ໂດຍພິເສດ ຖືກປະກາດເປັນອົງປະກອບຈຳເປັນຂອງວຣະຕະອັນສັກສິດ।
Verse 70
एकेनाप्यथ हीनेन व्रतमस्य तु लुप्यते / तस्मादात्मगुणोपेतो मद्व्रतं वोढुमर्हति
ຖ້າຂາດເງື່ອນໄຂແມ່ນແຕ່ຂໍ້ດຽວ ວຣະຕະນີ້ກໍຖືກເສຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີວິໄນຕົນ ແລະຄຸນທຳໃນອາດຕະມາ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຄວນຮັບແລະຮັກສາວຣະຕະຂອງເຮົາ।
Verse 71
वीतरागभयक्रोधा मन्मया मामुपाश्रिताः / बहवो ऽनेन योगेन पूता मद्भावमागताः
ຜູ້ທີ່ພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ຄວາມຢ້ານ ແລະຄວາມໂກດ—ຈິດຊຶມຊາບໃນເຮົາ ແລະພຶ່ງພາເຮົາ—ຫຼາຍຄົນໄດ້ຖືກຊຳລະດ້ວຍຍົກນີ້ ແລະເຂົ້າຮອດພາວະຂອງເຮົາ।
Verse 72
ये यथा मां प्रपद्यन्ते तांस्तथैव भजाम्यहम् / ज्ञानयोगेन मां तस्माद् यजेत परमेश्वरम्
ສັດທັງຫຼາຍຍອມຈຳນົນຕໍ່ເຮົາແນວໃດ ເຮົາກໍຕອບຮັບເຂົາແນວນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນນະມັດສະການເຮົາ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ດ້ວຍຍົກແຫ່ງປັນຍາ (ຍານະຍົກ).
Verse 73
अथवा भक्तियोगेन वैराग्येण परेण तु / चेतसा बोधयुक्तेन पूजयेन्मां सदा शुचिः
ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ດ້ວຍພັກຕິຍົກ ອັນມີວິໄຣາກະສູງສຸດເປັນພະລັງຫນຸນ ຜູ້ບໍລິສຸດເສມອ ຄວນບູຊາເຮົາຕະຫຼອດເວລາ ດ້ວຍຈິດທີ່ມີປັນຍາຕື່ນຮູ້ແລະການແຍກແຍະຖືກຕ້ອງ।
Verse 74
सर्वकर्माणि संन्यस्य भिक्षाशी निष्परिग्रहः / प्राप्नोति मम सायुज्यं गुह्यमेतन्मयोदितम्
ສະຫຼະກຳທັງປວງ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນດະບາດ ແລະບໍ່ຍຶດຖືຊັບສິນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະ (ການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງ) ກັບເຮົາ. ນີ້ແມ່ນຄຳສອນລັບທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວໄວ້।
Verse 75
अद्वेष्टा सर्वभूतानां मैत्रः करुण एव च / निर्ममो निरहङ्कारो यो मद्भक्तः स मे प्रियः
ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມເກຽດຊັງຕໍ່ສັດທັງປວງ ມີໄມຕຣີ ແລະ ກະຣຸນາ ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະ ບໍ່ມີອະຫັງການ—ຜູ້ບັກຕິຂອງເຮົານັ້ນ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ।
Verse 76
संतुष्टः सततं योगी यतात्मा दृढनिश्चयः / मय्यर्पितमनो बुद्धिर्यो मद्भक्तः स मे प्रियः
ຜູ້ຍົກຈິດໃນໂຍກະ ຜູ້ພໍໃຈເສມອ ມີການຄວບຄຸມຕົນ ແລະ ມີຄວາມຕັ້ງໃຈໝັ້ນຄົງ; ຜູ້ທີ່ອຸທິດຈິດ ແລະ ປັນຍາໃຫ້ແກ່ເຮົາ—ຜູ້ບັກຕິນັ້ນ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ।
Verse 77
यस्मान्नोद्विजते लोको लोकान्नोद्विजते च यः / हर्षामर्षभयोद्वेगैर्मुक्तो यः स हि मे प्रियः
ຜູ້ທີ່ໂລກບໍ່ຖືກລົບກວນເນື່ອງຈາກລາວ ແລະ ລາວກໍບໍ່ຖືກລົບກວນໂດຍໂລກ; ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມລິ້ມຍິນດີ ຄວາມຂຸ່ນເຄືອງ ຄວາມຢ້ານ ແລະ ຄວາມຫວັ່ນໄຫວ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ।
Verse 78
अनपेक्षः शुचिर्दक्ष उदासीनो गतव्यथः / सर्वारम्भपरित्यागी भक्तिमान् यः स मे प्रियः
ຜູ້ບໍ່ຄາດຫວັງ ບໍລິສຸດ ຊ່ຽວຊານ ວາງໃຈເປັນກາງ ແລະ ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກ; ຜູ້ລະທິ້ງການເລີ່ມກິດທັງປວງເພື່ອຕົນ ແລະ ມີພັກຕິ—ຜູ້ນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ।
Verse 79
तुल्यनिन्दास्तुतिर्मौनी संतुष्टो येन केनचित् / अनिकेतः स्थिरमतिर्मद्भक्तो मामुपैष्यति
ຜູ້ທີ່ເທົ່າທຽມກັນໃນການຕຳນິແລະການສັນລະເສີນ ສະຫງົບໃນວາຈາ ພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ມາເອງ ບໍ່ມີທີ່ຢູ່ຖາວອນ ແລະ ມີປັນຍາໝັ້ນຄົງ—ຜູ້ບັກຕິຂອງເຮົານັ້ນ ຈະເຖິງເຮົາ।
Verse 80
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मत्परायणः / मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं परमं पदम्
ແມ່ນແຕ່ເຮັດກຳທັງປວງຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈແດ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງໝົດຈິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ສະຖານະອັນຖາວອນ ແລະສູງສຸດ।
Verse 81
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः / निराशीर्निर्ममो भूत्वा मामेकं शरणं व्रजेत्
ດ້ວຍໃຈ ຈົ່ງມອບກຳທັງປວງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖືຂ້າພະເຈົ້າເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ; ເປັນຜູ້ບໍ່ຫວັງຜົນ ແລະບໍ່ຍຶດຖື “ຂອງຂ້ອຍ” ແລ້ວຈົ່ງໄປພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວ।
Verse 82
त्यक्त्वा कर्मफलासङ्गं नित्यतृप्तो निराश्रयः / कर्मण्यभिप्रवृत्तो ऽपि नैव तेन निबध्यते
ລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດໃນຜົນຂອງກຳ ເປັນຜູ້ພໍໃຈເປັນນິດ ແລະບໍ່ພຶ່ງພາສິ່ງໃດ; ແມ່ນແຕ່ຂະຫຍັນໃນກຳຢ່າງເຕັມທີ ກໍບໍ່ຖືກກຳນັ້ນຜູກມັດ।
Verse 83
निराशीर्यतचित्तात्मा त्यक्तसर्वपरिग्रहः / शारीरं केवलं कर्म कुर्वन्नाप्नोति तत्पदम्
ບໍ່ຫວັງຜົນ ຄວບຄຸມຈິດແລະຕົນໃຫ້ສົມວິໄນ ລະທິ້ງການຄອບຄອງແລະການອ້າງສິດທັງປວງ; ຜູ້ທີ່ເຮັດແຕ່ກຳອັນຈຳເປັນຕໍ່ຮ່າງກາຍ ຍ່ອມບັນລຸສະຖານະສູງສຸດນັ້ນ।
Verse 84
यदृच्छालाभतुष्टस्य द्वन्द्वातीतस्य चैव हि / कुर्वतो मत्प्रसादार्थं कर्म संसारनाशनम्
ຜູ້ທີ່ພໍໃຈກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ມາໂດຍບັງເອີນ ຜູ້ທີ່ຂ້າມພົ້ນຄູ່ຕົກຕ່າງ ແລະເຮັດກຳເພື່ອຂໍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ—ກຳນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ທຳລາຍສັງສານ (ວົງຈອນແຫ່ງການຜູກມັດໂລກ)។
Verse 85
मन्मना मन्नमस्कारो मद्याजी मत्परायणः / मामुपैष्यति योगीशं ज्ञात्वा मां परमेश्वरम्
ຜູ້ມີໃຈຈົ່ງຈໍ່ຢູ່ໃນຂ້າ, ກໍ່ນົບນ້ອມຂ້າ, ບູຊາຂ້າດ້ວຍຍັດຍາ, ແລະພຶ່ງພາຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈະໄດ້ເຖິງຂ້າ—ອົງຈອມແຫ່ງໂຍຄະ—ເມື່ອຮູ້ຂ້າເປັນພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ສູງສຸດ।
Verse 86
मद्बुद्धयो मां सततं बोधयन्तः परस्परम् / कथयन्तश्च मां नित्यं मम सायुज्यमाप्नुयुः
ຜູ້ທີ່ປັນຍາຕັ້ງຢູ່ໃນຂ້າ ຍ້ຳເຕືອນກັນແລະກັນຢູ່ເສມອ ແລະເວົ້າເຖິງຂ້າບໍ່ຂາດ ຈະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະ—ຄວາມຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບຂ້າ ເຂົ້າສູ່ສະພາບຂອງຂ້າເອງ।
Verse 87
एवं नित्याभियुक्तानां मायेयं कर्मसान्वगम् / नाशयामि तमः कृत्स्नं ज्ञानदीपेन भास्वता
ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນຢ່າງໝັ້ນຄົງທຸກເວລາ ຂ້າຈະທໍາລາຍຄວາມມືດທັງປວງທີ່ເກີດຈາກມາຍາ ພ້ອມທັງຂະບວນກຳຂອງມັນ ດ້ວຍຕະກຽງແຫ່ງປັນຍາອັນສະຫວ່າງໄສ।
Verse 88
मद्बुद्धयो मां सततं पूजयन्तीह ये जनाः / तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम्
ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ປັນຍາຕັ້ງຢູ່ໃນຂ້າ ແລະບູຊາຂ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ—ສໍາລັບຜູ້ອຸທິດຕົນບໍ່ຂາດນັ້ນ ຂ້າເອງຈະແບກຫາບໂຍຄະ-ເກສະມະ: ສິ່ງທີ່ຄວນໄດ້ມາ ແລະສິ່ງທີ່ຄວນຮັກສາໄວ້।
Verse 89
ये ऽन्ये च कामभोगार्थं यजन्ते ह्यन्यदेवताः / तेषां तदन्तं विज्ञेयं देवतानुगतं फलम्
ຜູ້ອື່ນໆທີ່ຫາກາມະແລະພົກພາຄວາມເພີດເພີນ ໄປບູຊາເທວະອື່ນ—ຈົ່ງຮູ້ວ່າຜົນຂອງເຂົາເຈົ້າຈໍາກັດຢູ່ແຕ່ທ້າຍນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ເປັນຜົນທີ່ຕາມເທວະທີ່ບູຊາ ແລະສິ້ນສຸດພ້ອມກັນ।
Verse 90
ये चान्यदेवताभक्ताः पूजयन्तीह देवताः / मद्भावनासमायुक्ता मुच्यन्ते ते ऽपि भावतः
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີສັດທາຕໍ່ເທວະອື່ນ ແລະບູຊາເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໃນໂລກນີ້—ຖ້າເຂົາເຈົ້າປະສານກັບການພິຈາລະນາຮະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ເຂົາເຈົ້າກໍພົ້ນໄດ້ ຕາມສະພາບໃຈພາຍໃນຂອງສັດທານັ້ນ.
Verse 91
तस्मादनीश्वरानन्यांस्त्यक्त्वा देवानशेषतः / मामेव संश्रयेदीशं स याति परमं पदम्
ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງເທວະອື່ນໆທັງປວງ ຜູ້ບໍ່ແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ແລ້ວຈົ່ງພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວ ເປັນອີສະວະຣະ; ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງບົດສູງສຸດ.
Verse 92
त्यक्त्वा पुत्रादिषु स्नेहं निः शोको निष्परिग्रहः / यजेच्चामरणाल्लिङ्गे विरक्तः परमेश्वरम्
ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຜູກພັນຕໍ່ລູກຫຼານແລະອື່ນໆ ໄຮ້ຄວາມໂສກ ແລະບໍ່ຍຶດຖືການຄອບຄອງ ຈົ່ງບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ດ້ວຍໃຈວາງວິຣາຄະ ໃນລິງຄະອະມະຕະ ອັນເກີນຄວາມຕາຍ.
Verse 93
ये ऽर्चयन्ति सदा लिङ्गं त्यक्त्वा भोगानशेषतः / एकेन जन्मना तेषां ददामि परमैश्वरम्
ຜູ້ໃດບູຊາລິງຄະເປັນນິດ ໂດຍລະທິ້ງຄວາມເພີດເພີນໂລກທັງປວງ—ໃນຊາດດຽວ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານຄວາມເປັນອີສະວະຣະອັນສູງສຸດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.
Verse 94
परानन्दात्मकं लिङ्गं केवलं सन्निरञ्जनम् / ज्ञानात्मकं सर्वगतं योगिनां हृदि संस्थितम्
ລິງຄະນັ້ນເປັນສະພາບແຫ່ງປະຣະອານັນດະ—ເປັນອັນດຽວ ເປັນສັດຕະພາບບໍລິສຸດ ໄຮ້ມົນທິນ. ເປັນສະພາບແຫ່ງຈິດ-ຍານ ຄອບຄຸມທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງໂຍຄີ.
Verse 95
ये चान्ये नियता भक्ता भावयित्वा विधानतः / यत्र क्वचन तल्लिङ्गमर्चयन्ति महेश्वरम्
ແລະບັນດາຜູ້ສັດທາຜູ້ມີວິໄນອື່ນໆ—ເມື່ອໄດ້ຕຽມໃຈຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ—ກໍບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ໂດຍນະມັດສະການລິງຄະນັ້ນ ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່।
Verse 96
जले वा वह्निमध्ये वाव्योम्नि सूर्ये ऽथवान्यतः / रत्नादौ भावयित्वेशमर्चयेल्लिङ्गमैश्वरम्
ຈະໃນນ້ຳ ຫຼືໃນກາງໄຟ ຫຼືໃນຟ້າໂລ່ງ ຫຼືໃນດວງອາທິດ ຫຼືບ່ອນອື່ນໃດ—ເມື່ອພິຈາລະນາເຫັນພຣະອີສະຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຄວນບູຊາລິງຄະອັນເປັນອຳນາດສູງຂອງອີສະວະຣະ।
Verse 97
सर्वं लिङ्गमयं ह्येतत् सर्वं लिङ्गे प्रतिष्ठितम् / तस्माल्लिङ्गे ऽर्चयेदीशं यत्र क्वचन शाश्वतम्
ແທ້ຈິງແລ້ວ ທຸກສິ່ງນີ້ເປັນລິງຄະປົກຄຸມ; ທຸກຢ່າງຕັ້ງຢູ່ໃນລິງຄະ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະອີສະຜູ້ນິລັນດອນໃນລິງຄະ—ບ່ອນໃດກໍຕາມ ແລະທຸກເວລາ—ເປັນຄວາມຈິງອັນດຳລົງຢູ່ເສມອ.
Verse 98
अग्नौ क्रियावतामप्सु व्योम्नि सूर्ये मनीषिणाम् / काष्ठादिष्वेव मूर्खाणां हृदि लिङ्गन्तुयोगिनाम्
ສຳລັບຜູ້ປະກອບພິທີ ພຣະອົງຖືກສະແຫວງໃນໄຟ; ສຳລັບບາງຄົນ ໃນນ້ຳ; ສຳລັບນັກຄິດຜູ້ຮູ້ ໃນຟ້າແລະໃນດວງອາທິດ. ຄົນໂງ່ຫາແຕ່ໄມ້ແລະອື່ນໆ; ແຕ່ສຳລັບໂຍຄີ ລິງຄະແທ້ຢູ່ໃນດວງໃຈ.
Verse 99
यद्यनुत्पन्नविज्ञानो विरक्तः प्रीतिसंयुतः / यावज्जीवं जपेद् युक्तः प्रणवं ब्रह्मणो वपुः
ແມ່ນແຕ່ປັນຍາແທ້ຍັງບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ທີ່ປອດຈາກຄວາມຍຶດຕິດ ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ຄວນ—ດ້ວຍສະມາທິອັນມີວິໄນ—ສວດຈັບພຣະນະວະ (ໂອມ) ຕະຫຼອດຊີວິດ; ນັ້ນແມ່ນຮ່າງອັນປະຈັກຂອງພຣະພຣະຫມັນ.
Verse 100
अथवा शतरुद्रीयं जपेदामरणाद् द्विजः / एकाकी यतचित्तात्मा स याति परमं पदम्
ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃຫ້ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງສວດຈະປະ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ຈົນຮອດເວລາມໍລະນະ; ຢູ່ຜູ້ດຽວ ຄວບຄຸມຈິດແລະອາຕະມາ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।
Verse 101
वसेद् वामरणाद् विप्रो वाराणस्यां समाहितः / सो ऽपीश्वरप्रसादेन याति तत् परमं पदम्
ໃຫ້ພຣາຫມັນຢູ່ອາໄສໃນນະຄອນວາຣານະສີ ດ້ວຍຈິດທີ່ຮວບຮວມແນ່ນອນ ຈົນຮອດມໍລະນະ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ອີສະວະຣະ ລາວກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດນັ້ນເຊັ່ນກັນ।
Verse 102
तत्रोत्क्रमणकाले हि सर्वेषामेव देहिनाम् / ददाति तत् परं ज्ञानं येन मुच्येत बन्धनात्
ໃນຂະນະທີ່ອອກຈາກຮ່າງກາຍ ພຣະອົງຍ່ອມປະທານປັນຍາອັນສູງສຸດໃຫ້ແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງ; ໂດຍປັນຍານັ້ນ ຈຶ່ງພົ້ນຈາກພັນທະນາການ।
Verse 103
वर्णाश्रमविधिं कृत्स्नं कुर्वाणो मत्परायणः / तेनैव जन्मना ज्ञानं लब्ध्वा याति शिवं पदम्
ຜູ້ໃດປະພຶດວິໄນວັນນະ-ອາສຣະມະທັງປວງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະຍຶດຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ; ໃນຊາດນີ້ເອງຍ່ອມໄດ້ປັນຍາ. ເມື່ອໄດ້ແລ້ວ ຍ່ອມໄປຮອດພະທີ່ປະເສີດຂອງພຣະສິວະ (ຫຼຸດພົ້ນ).
Verse 104
ये ऽपि तत्र वसन्तीह नीचा वा पापयोनयः / सर्वे तरन्ति संसारमीश्वरानुग्रहाद् द्विजाः
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຈະເປັນຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ ຫຼືເກີດໃນຕະກູນບາບ—ທຸກຄົນກໍຂ້າມພົ້ນສັງສານ; ໂດຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງ ອີສະວະຣະ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຄວາມພົ້ນທຸກ।
Verse 105
किन्तु विघ्ना भविष्यन्ति पापोपहतचेतसाम् / धर्मं समाश्रयेत् तस्मान्मुक्तये नियतं द्विजाः
ແຕ່ອຸປະສັກຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກບາບທໍາຮ້າຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະ, ຈົ່ງພຶ່ງພາທຳມະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.
Verse 106
एतद् रहस्यं वेदानां न देयं यस्य कस्य चित् / धार्मिकायैव दातव्यं भक्ताय ब्रह्मचारिणे
ຄໍາສອນລັບລຶກຂອງເວດານີ້ ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້. ຄວນມອບໃຫ້ແຕ່ຜູ້ມີທຳ, ຜູ້ມີພັກຕິ, ແລະຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະຈັຣຍາ.
Verse 107
व्यास उवाच इत्येतदुक्त्वा भगवानात्मयोगमनुत्तमम् / व्याजहार समासीनं नारायणमनामयम्
ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງອາດຕະໂຍກະອັນສູງສຸດແລ້ວ, ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດກັບນາຣາຍະນະ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບ ໄຮ້ທຸກໂທດ.
Verse 108
मयैतद् भाषितं ज्ञानं हितार्थं ब्रह्मवादिनाम् / दातव्यं शान्तचित्तेभ्यः शिष्येभ्यो भवता शिवम्
ຄວາມຮູ້ນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ປາຖະກະພຣະພຣະຫມັນ. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ (ພຣະສິວະ), ຈົ່ງມອບໃຫ້ແກ່ສິດທີ່ຈິດໃຈສະຫງົບ.
Verse 109
उक्त्वैवमथ योगीन्द्रानब्रवीद् भगवानजः / हिताय सर्वभक्तानां द्विजातीनां द्विजोत्तमाः
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຊະ) ໄດ້ຕັດກັບບັນດາໂຍຄີອິນທຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ມີພັກຕິທັງປວງ—ໂດຍສະເພາະເພື່ອຄວາມດີຂອງທະວິຊະ, ໂອ ທະວິໂຊດຕະມະ.
Verse 110
भवन्तो ऽपि हि मज्ज्ञानं शिष्याणां विधिपूर्वकम् / उपदेक्ष्यन्ति भक्तानां सर्वेषां वचनान्मम
ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍກໍຈະສອນຄວາມຮູ້ຂອງເຮົາໃຫ້ແກ່ສິດທິຂອງພວກເຈົ້າ ຕາມພິທີແລະວິນັຍອັນຖືກຕ້ອງ; ແທ້ຈິງ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີພັກຕິທຸກຄົນ។
Verse 111
अयं नारायणो यो ऽहमीश्वरो नात्र संशयः / नान्तरं ये प्रपश्यन्ति तेषां देयमिदं परम्
ນີ້ແຫຼະແມ່ນນາຣາຍະນະ—ແທ້ຈິງ ເຮົາແມ່ນອີສະວະຣະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຜູ້ໃດທີ່ເຫັນວ່າບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ ຈົ່ງມອບຂອງປະທານສູງສຸດນີ້ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.
Verse 112
ममैषा परमा मूर्तिर्नारायणसमाह्वया / सर्वभूतात्मभूतस्था शान्ता चाक्षरसंज्ञिता
«ນີ້ແມ່ນປາງສູງສຸດຂອງເຮົາ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ນາຣາຍະນະ’—ສະຖິດເປັນອາດຕະຂອງສັດທັງປວງ ຢູ່ໃນສິ່ງມີຊີວິດທັງຫມົດ; ສະງົບ ແລະໄດ້ຮັບນາມວ່າ ‘ອັກສະຣະ’ (ອະມະຕະ, ບໍ່ເສື່ອມ)»។
Verse 113
ये त्वन्यथा प्रपश्यन्ति लोके भेददृशो जनाः / न ते मां संप्रपश्यन्ति जायन्ते च पुनः पुनः
ແຕ່ຜູ້ຄົນໃນໂລກທີ່ເຫັນຜິດໄປ—ຜູ້ທີ່ຍຶດຕິດກັບທັດສະນະແຫ່ງຄວາມແຕກຕ່າງ—ບໍ່ໄດ້ເຫັນເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງ; ແລະຈຶ່ງເກີດຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.
Verse 114
ये त्विमं विष्णुमव्यक्तं मां वा देवं महेश्वरम् / एकीभावेन पश्यन्ति न तेषां पुनरुद्भवः
ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ເຫັນວິດສະນຸອັນບໍ່ປາກົດນີ້—ຫຼືເຫັນເຮົາ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ—ດ້ວຍທັດສະນະແຫ່ງຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວ ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າບໍ່ມີການເກີດຄືນອີກ.
Verse 115
तस्मादनादिनिधनं विष्णुमात्मानमव्ययम् / मामेव संप्रपश्यध्वं पूजयध्वं तथैव हि
ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເບິ່ງເຫັນແຕ່ພຣະອົງຂ້າ—ພຣະວິດສະນຸ ອັດຕາອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມ—ບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີປາຍ; ແລະຈົ່ງບູຊາຂ້າ ຕາມນັ້ນແທ້ໆ.
Verse 116
ये ऽन्यथा मां प्रपश्यन्ति मत्वेमं देवतान्तरम् / ते यान्ति नरकान् घोरान् नाहं तेषुव्यवस्थितः
ຜູ້ໃດທີ່ເຫັນຂ້າຜິດໄປ ໂດຍຄິດວ່າຂ້າເປັນເທວະອື່ນທີ່ແຍກຕ່າງ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ; ຂ້າບໍ່ສະຖິດຢູ່ໃນເຂົາເຈົ້າ.
Verse 117
मूर्खं वा पण्डितं वापि ब्राह्मणं वा मदाश्रयम् / मोचयामि श्वपाकं वा न नारायणनिन्दकम्
ຈະເປັນຄົນໂງ່ ຫຼື ຄົນຮູ້, ຫຼື ພຣາຫມັນຜູ້ອາໄສຂ້າເປັນທີ່ພຶ່ງ—ຂ້າໃຫ້ໂມກຂະ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປຸງເນື້ອຫມາ (ຄົນນອກວັນນະ) ຂ້າກໍປົດປ່ອຍໄດ້, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ດ່ານາຣາຍະນະ.
Verse 118
तस्मादेष महायोगी मद्भक्तैः पुरुषोत्तमः / अर्चनीयो नमस्कार्यो मत्प्रीतिजननाय हि
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບຸຣຸດສູງສຸດ, ມະຫາໂຍຄີນີ້ ຄວນໃຫ້ຜູ້ພັກຕິຂອງຂ້າ ບູຊາ ແລະ ກ່າວນະມັດສະການ—ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມປິຕິ (ພຣະກະລຸນາ) ຂອງຂ້າແທ້ໆ.
Verse 119
एवमुक्त्वा समालिङ्ग्य वासुदेवं पिनाकधृक् / अन्तर्हितो ऽभवत् तेषां सर्वेषामेव पश्यताम्
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ຖືພິນາກະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກອດພຣະວາສຸເທວ; ແລະໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າ.
Verse 120
नारायणो ऽपि भगवांस्तापसं वेषमुत्तमम् / जग्राह योगिनः सर्वांस्त्यक्त्वा वै परमं वपुः
ແມ່ນແຕ່ພຣະພະຄະວານ ນາຣາຍະນະ ກໍໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງຂອງຕະປະສີອັນປະເສີດ; ລະທິ້ງຮູບອັນສູງສຸດ ແລ້ວຮັບເອົາແນວນັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂຍຄີທັງປວງ।
Verse 121
ज्ञातं भवद्भिरमलं प्रसादात् परमेष्ठिनः / साक्षादेव महेशस्य ज्ञानं संसारनाशनम्
ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະປະຣະເມດຖິນ (ອົງສູງສຸດ) ພວກເຈົ້າໄດ້ຮູ້ຈັກຄວາມຈິງອັນບໍ່ມີມົນທິນ; ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນປັນຍາໂດຍກົງແຫ່ງພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ທຳລາຍສັງສາຣະ।
Verse 122
गच्छध्वं विज्वराः सर्वे विज्ञानं परमेष्ठिनः / प्रवर्तयध्वं शिष्येभ्यो धार्मिकेभ्यो मुनीश्वराः
“ຈົ່ງໄປເຖີດ ພວກເຈົ້າທັງປວງ ຜູ້ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນ. ຈົ່ງໃຫ້ປັນຍາອັນສູງສຸດທີ່ຮູ້ແຈ້ງແຫ່ງພຣະປະຣະເມດຖິນເກີດການແຜ່ຂະຫຍາຍ; ແລະໂອ ມຸນີອັນປະເສີດ ຈົ່ງຖ່າຍທອດໃຫ້ແກ່ສິດທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ.”
Verse 123
इदं भक्ताय शान्ताय धार्मिकायाहिताग्नये / विज्ञानमैश्वरं देयं ब्राह्मणाय विशेषतः
ປັນຍາອັນເປັນອຳນາດແຫ່ງພຣະເຈົ້າ (ວິຊາແຫ່ງອີສະວະຣະ) ນີ້ ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ ແລະສະງົບ, ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ແລະຮັກສາໄຟບູຊາອັນສັກສິດ; ແລະຄວນມອບເປັນພິເສດແກ່ພຣາຫມະນະ।
Verse 124
एवमुक्त्वा स विश्वात्मा योगिनां योगवित्तमः / नारायणो महायोगी जगामादर्शनं स्वयम्
ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສະວາດມາ—ນາຣາຍະນະ ມະຫາໂຍຄີ, ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະຢ່າງຍອດໃນບັນດາໂຍຄີ—ກໍຖອນຕົນອອກຈາກສາຍຕາ ແລະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ປາກົດໂດຍພຣະອົງເອງ।
Verse 125
ते ऽपि देवादिदेवेशं नमस्कृत्य महेश्वरम् / नारायणं च भूतादिं स्वानि स्थानानि भेजिरे
ພວກເຂົາກໍໄດ້ນ້ອມກາຍນະມັດສະການຕໍ່ ມະຫາເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ແລະຕໍ່ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນປະຖົມກໍ່ກຳເນີດສັດທັງຫມົດ ແລ້ວກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ।
Verse 126
सनत्कुमारो भगवान् संवर्ताय महामुनिः / दत्तवानैश्वरं ज्ञानं सो ऽपि सत्यव्रताय तु
ພຣະສະນັດກຸມາຣະ ມະຫາມຸນີຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ປະທານ “ອິສະວະຣະຍະຍານ” ຄືປັນຍາຮູ້ແຈ້ງໃນພຣະເຈົ້າ ແກ່ມະຫາຣິສິ ສັມວັຣຕະ; ແລ້ວສັມວັຣຕະນັ້ນກໍຖ່າຍທອດໃຫ້ ສັດຕະຍະວຣະຕະ ຕໍ່ໄປ।
Verse 127
सनन्दनो ऽपि योगीन्द्रः पुलहाय महर्षये / प्रददौ गौतमायाथ पुलहो ऽपि प्रजापतिः
ສະນັນດະນະ ຜູ້ເປັນຍົກຄີນທຣະ ຜູ້ເລີດໃນໂຍຄະ ໄດ້ປະທານຄວາມຮູ້ນັ້ນແກ່ມະຫາຣິສິ ປຸລະຫະ; ຕໍ່ມາ ປຸລະຫະ ຜູ້ເປັນປຣະຊາປະຕິ ກໍໄດ້ມອບໃຫ້ ໂກຕະມະ।
Verse 128
अङ्गिरा वेदविदुषे भरद्वाजाय दत्तवान् / जैगीषव्याय कपिलस्तथा पञ्चशिखाय च
ອັງຄິຣະ ໄດ້ມອບຄວາມຮູ້ນັ້ນໃຫ້ ພະຣະດວາຊະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນເວທ; ແລະ ກະປິລະ ກໍໄດ້ມອບໃຫ້ ໄຈຄີສະວະຍະ ແລະແກ່ ປັນຈະສິຂະ ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।
Verse 129
पराशरो ऽपि सनकात् पिता मे सर्वतत्त्वदृक् / लेभेतत्परमं ज्ञानं तस्माद् वाल्मीकिराप्तवान्
ພຣະຣິສິ ປະຣາຊະຣະ ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ເຫັນແຈ້ງທຸກຕັດຕະວະ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ສູງສຸດນີ້ຈາກ ສະນະກະ; ແລະຈາກທ່ານນັ້ນ ວາລະມີກິ ກໍໄດ້ຮັບສືບຕໍ່।
Verse 130
ममोवाच पुरा देवः सतीदेहभवाङ्गजः / वामदेवो महायोगी रुद्रः किल पिनाकधृक्
ໃນການເກົ່າກ່ອນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ອຍ—ຣຸດຣະ ວາມະເທວ ມະຫາໂຍຄີ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ ພິນາກະ ຜູ້ເກີດຈາກກາຍຂອງສະຕີ.
Verse 131
नारायणो ऽपि भगवान् देवकीतनयो हरिः / अर्जुनाय स्वयं साक्षात् दत्तवानिदमुत्तमम्
ແມ່ນແຕ່ ນາຣາຍະນະ ພຣະພະຄະວານ ຮະຣິ—ພຣະບຸດຂອງ ເທວະກີ—ກໍໄດ້ປະທານຄຳສອນອັນສູງສຸດນີ້ ແກ່ອາຣຊຸນ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະໂດຍກົງ.
Verse 132
यदहं लब्धवान् रुद्राद् वामदेवादनुत्तमम् / विशेषाद् गिरिशे भक्तिस्तस्मादारभ्य मे ऽभवत्
ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຮັບຈາກ ຣຸດຣະ—ວາມະເທວ—ຄຳສອນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ນັ້ນແຫຼະ ຕັ້ງແຕ່ເວລານັ້ນ ຄວາມພັກດີຂອງຂ້ອຍຕໍ່ ຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງແຮງກ້າເປັນພິເສດ.
Verse 133
शरण्यं शरणं रुद्रं प्रपन्नो ऽहं विशेषतः / भूतेशं गिरशं स्थाणुं देवदेवं त्रिशूलिनम्
ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາ—ໂດຍພິເສດ—ຕໍ່ ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນຄວນພຶ່ງ; ຕໍ່ ພູເຕຊະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ; ຕໍ່ ຄິຣີຊະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ; ຕໍ່ ສະຖານຸ ຜູ້ມິດມັ່ນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ຕໍ່ ເທວະເທວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າ; ແລະຕໍ່ ພຣະອົງຜູ້ຖືຕຣິຊູນ.
Verse 134
भवन्तो ऽपि हि तं देवं शंभुं गोवृषवाहनम् / प्रपद्यध्वं सपत्नीकाः सपुत्राः शरणं शिवम्
ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າກໍຄວນເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະເທວະນັ້ນ ຄື ຊັມພູ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີງົວເປັນພາຫະນະ—ໂດຍມາພ້ອມກັບພັນລະຍາ ແລະລູກຊາຍ ແລ້ວມອບຕົນໃຫ້ພຣະສິວະພຽງອົງດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງ.
Verse 135
वर्तध्वं तत्प्रसादेन कर्मयोगेन शङ्करम् / पूजयध्वं महादेवं गोपतिं भूतिभूषणम्
ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຈົ່ງດຳລົງຊີວິດ ແລະປະພຶດຕາມວິນັຍແຫ່ງກັມມະໂຍກະ; ຈົ່ງບູຊາ ສັງກະຣະ—ມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງສັດທັງປວງ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ।
Verse 136
एवमुक्ते ऽथ मुनयः शौनकाद्या महेश्वरम् / प्रणेमुः शाश्वतं स्थाणुं व्यासं सत्यवतीसुतम्
ເມື່ອກ່າວຈົບແລ້ວ ບັນດາມຸນີທີ່ມີ ເຊົານະກະ ເປັນຫົວໜ້າ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຕໍ່ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ນິລັນດອນແລະໝັ້ນຄົງ ແລະຕໍ່ ວະຍາສະ ບຸດແຫ່ງສັດຍະວະຕີ।
Verse 137
अब्रुवन् हृष्टमनसः कृष्णद्वैपायनं प्रभुम् / साक्षादेव हृषीकेशं सर्वलोकमहेश्वरम्
ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ ກຣິດສະນະທະໄວປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ຜູ້ເປັນອາຈານອັນຄວນເຄົາລົບ ໂດຍເຫັນທ່ານເປັນພຣະອົງເອງ—ຮຶສີເກສະ ປາກົດຕໍ່ໜ້າ ເປັນມະຫາອິດສະວະຣະແຫ່ງໂລກທັງປວງ।
Verse 138
भवत्प्रसादादचला शरण्ये गोवृषध्वजे / इदानीं जायते भक्तिर्या देवैरपि दुर्लभा
ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງທຸກຜູ້ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງສັນຍາລັກເປັນງົວຜູ້, ບັດນີ້ໃນຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນຄວາມພັກດີອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ຄວາມພັກດີເຊັ່ນນີ້ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້ຮັບ।
Verse 139
कथयस्व मुनिश्रेष्ठ कर्मयोगमनुत्तमम् / येनासौ भगवानीशः समाराध्यो मुमुक्षुभिः
ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ຂໍທ່ານຈົ່ງເລົ່າສອນກັມມະໂຍກະອັນສູງສຸດ ທີ່ໂດຍມັນ ພຣະອີສະ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຖືກບູຊາແລະປະນີປະນອມຢ່າງສົມບູນ ໂດຍຜູ້ແສວງຫາມຸກຕິ।
Verse 140
त्वत्संनिधावेष सूतः शृणोतु भगवद्वचः / तद्वदाखिललोकानां रक्षणं धर्मसंग्रहम्
ໃນພຣະສັນນິທານຂອງພຣະອົງ ໂອ ສູຕະ ໃຫ້ເຂົາໄດ້ຟັງພຣະວັຈນະຂອງພຣະພະຄະວານ; ໂດຍນັ້ນແຫຼະ ໂລກທັງປວງຈຶ່ງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ—ນີ້ແມ່ນສັງຄະຫຼຸບ ແລະ ເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງແຫ່ງທຳມະ।
Verse 141
यदुक्तं देवदेवेन विष्णुना कूर्मरूपिणा / पृष्टेन मुनिभिः पूर्वं शक्रेणामृतमन्थने
ນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ເຄີຍຖືກກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນໂດຍ ພຣະເທວະເທວາ—ພຣະວິດສະນຸ ໃນຮູບກູຣະມະ (ເຕົ່າ)—ເມື່ອການກວນນ້ຳອະມຣິຕະ ແລະຖືກຖາມໂດຍມຸນີທັງຫຼາຍ ແລະ ສັກຣະ (ອິນທຣະ)។
Verse 142
श्रुत्वा सत्यवतीसूनुः कर्मयोगं सनातनम् / मुनीनां भाषितं कृष्णः प्रोवाच सुसमाहितः
ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກມຸນີທັງຫຼາຍ ວິທີປະພຶດກັມມະໂຍຄະອັນນິລັນດອນ ກຣິສນະ—ບຸດຂອງສັດຍະວະຕີ—ໄດ້ກ່າວອອກດ້ວຍຈິດທີ່ຮວບຮວມສົມບູນ।
Verse 143
य इमं पठते नित्यं संवादं कृत्तिवाससः / सनत्कुमारप्रमुखैः सर्वपापैः प्रमुच्यते
ຜູ້ໃດອ່ານເປັນນິດ ບົດສົນທະນານີ້ຂອງ ກຣິຕຕິວາສະ (ພຣະສິວະ) ທີ່ຖືກກ່າວໂດຍບັນດາລະດັບມຸນີ ເຊັ່ນ ສະນັດກຸມາຣະ ເປັນຕົ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໂດຍສິ້ນເຊີງ।
Verse 144
श्रावयेद् वा द्विजान् शुद्धान् ब्रह्मचर्यपरायणान् / यो वा विचारयेदर्थं स याति परमां गतिम्
ຫຼືຜູ້ໃດໃຫ້ດວິຊະຜູ້ບໍລິສຸດ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະພຣະຫມະຈັນຍະ—ໄດ້ຟັງຄຳສອນນີ້; ຫຼືຜູ້ໃດພິຈາລະນາຄວາມໝາຍຂອງມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ।
Verse 145
यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं भक्तियुक्तो दृढव्रतः / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते
ຜູ້ໃດຟັງພຣະທຳນີ້ເປັນນິດ ມີພັກຕິ ແລະຖືວຣະຕະແນ່ນອນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ (Brahmā)។
Verse 146
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन पठितव्यो मनीषिभिः / श्रोतव्यश्चाथ मन्तव्यो विशेषाद् ब्राह्मणैः सदा
ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຮູ້ຄວນພາກພຽນທຸກປະການເພື່ອອ່ານສຶກສາ; ຄວນຟັງ ແລ້ວຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາ—ໂດຍສະເພາະ ແລະເປັນນິດ ໂດຍພຣາຫມັນ.
Frequently Asked Questions
Abhāva-yoga is the discipline of contemplating one’s essential nature as “empty” of appearances and projections—cessation of mental modifications—leading to direct Ātman-vision. Mahāyoga/Brahma-yoga is the supreme state where the yogin beholds the Lord pervading the universe and realizes unity with Him.
It teaches yama, niyama, āsana, prāṇāyāma, pratyāhāra, dhāraṇā, dhyāna, and samādhi, but frames their culmination as one-pointed absorption in Īśvara—supported by Oṃ (Praṇava), devotion, and the vision of the Supreme as the inner Self.
Prāṇāyāma is called sagarbha (“with seed”) when accompanied by mantra-japa, and agarbha (“seedless”) when performed without japa; this distinction is presented as a defining mark recognized by yogins.
Śiva explicitly identifies Nārāyaṇa as his supreme manifestation and states “I am that Īśvara,” declaring that those who perceive essential oneness (no bheda) are freed from rebirth, while those fixed in difference fail to perceive the Supreme.
Continuous Praṇava (Oṃ) japa, Śatarudrīya recitation until death, and steadfast collected contemplation—especially in Vārāṇasī—are presented as powerful supports, with Īśvara granting liberating knowledge at the time of leaving the body.