Adhyaya 12

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) एकादशो ऽध्यायः व्यास उवाच शृणुध्वमृषयः सर्वे वक्ष्यमाणं सनातनम् / कर्मयोगं ब्राह्मणानामात्यन्तिकफलप्रदम्

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີກູຣະມະປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 6,000 ຄຳກອນ ໃນພາກຫຼັງ—ໃນ «ອີສະວະຣະ-ກີຕາ»—(ເລີ່ມ) ບົດທີ 11. ວະຍາສະກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານຣິສີທັງປວງຟັງ ຄຳສອນອັນສະນາຕະນະທີ່ຈະກ່າວນີ້—ກັມມະໂຢກະສຳລັບພຣາຫມັນ ຜູ້ໃຫ້ຜົນສູງສຸດ»។

Verse 2

आम्नायसिद्धमखिलं ब्रिह्मणानुप्रदर्शितम् / ऋषीणां शृण्वतां पूर्वं मनुराह प्रजापतिः

ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພວກຣິສີກຳລັງຟັງ ພຣະປະຊາປະຕິ ມະນຸ ໄດ້ກ່າວເຖິງຄຳສອນທັງປວງ ອັນຕັ້ງມັ່ນໃນອາມນາຍ (ປະເພນີສືບທອດສັກສິດ) ແລະຖືກພຣະພຣະຫມາອະທິບາຍໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 3

सर्वपापहरं पुण्यमृषिसङ्घैर्निषेवितम् / समाहितधियो यूयं शृणुध्वं गदतो मम

ຄຳສອນອັນສັກສິດນີ້ ເປັນກຸສົນ ແລະກຳຈັດບາບທັງປວງ ໄດ້ຖືກຄະນະຣິສີທັງຫຼາຍບຳເນີນແລະນິຍົມ. ພວກເຈົ້າຈົ່ງຮວບຮວມຈິດໃຫ້ສະຫງົບ ແລ້ວຟັງຂ້ອຍເມື່ອຂ້ອຍກ່າວ।

Verse 4

कृतोपनयनो वेदानधीयीत द्विजोत्तमाः / गर्भाष्टमे ऽष्टमे वाब्दे स्वसूत्रोक्तविधानतः

ເມື່ອໄດ້ຮັບພິທີອຸປະນະຍະແລ້ວ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ດີເລີດຄວນສຶກສາພຣະເວດ; ໃນປີທີ 8 ນັບແຕ່ການປະກອບຄັນ ຫຼືປີທີ 8 ນັບແຕ່ເກີດ ຕາມວິທີໃນຄຳສອນຂອງຄຣິຫຍະສູດຂອງຕົນ.

Verse 5

दण्डी च मेखली सूत्री कृष्णाजिनधरो मुनिः / भिक्षाहारो गुरुहितो वीक्षमाणो गुरुर्मुखम्

ຖືຄັນທອນ ຄາດເມຂະລາ ແລະສວມສາຍສິດ (ສູດ) ນຸ່ງຫົ່ມຜິວກວາງດຳ ດັ່ງມຸນີ; ສິດສາວົກດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ມຸ່ງປະໂຫຍດແກ່ຄູ ແລະຈ້ອງເບິ່ງໃບໜ້າຄູເພື່ອຮັບຄຳສອນ.

Verse 6

कार्पासमुपवीतार्थं निर्मितं ब्रह्मणा पुरा / ब्राह्मणानां त्रिवित् सूत्रं कौशं वा वस्त्रमेव वा

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງຝ້າຍເພື່ອເປັນອຸປະວີຕະ (ສາຍສິດ). ສຳລັບພຣາຫມະນະ ກຳນົດໃຫ້ເປັນສາຍສາມຊັ້ນ; ຈະເຮັດຈາກໃຍຫຍ້າກຸສະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຈາກຜ້າກໍໄດ້.

Verse 7

सदोपवीती चैव स्यात् सदा बद्धशिखो द्विजः / अन्यथा यत् कृतं कर्म तद् भवत्ययथाकृतम्

ຜູ້ເປັນດວິຊະຄວນສວມອຸປະວີຕະຢູ່ເສມອ ແລະມັດຈຸກຜົມໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍຢູ່ເສມອ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ກຳທີ່ເຮັດຈະເປັນເຫມືອນບໍ່ໄດ້ເຮັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 8

वसेदविकृतं वासः कार्पासं वा कषायकम् / तदेव परिधानीयं शुक्लमच्छिद्रमुत्तमम्

ຄວນນຸ່ງຜ້າທີ່ບໍ່ຖືກດັດແປງ—ຈະເປັນຜ້າຝ້າຍ ຫຼືຜ້າຍ້ອມສີອ່ອນແບບຝາດກໍໄດ້. ຄວນນຸ່ງແຕ່ຜ້ານັ້ນ: ຂາວສະອາດ ບໍ່ຂາດຮູ ແລະມີຄຸນນະພາບດີ.

Verse 9

उत्तरं तु समाख्यातं वासः कृष्णाजिनं शुभम् / अभावे गव्यमजिनं रौरवं वा विधीयते

ເຄື່ອງນຸ່ງທ່ອນເທິງ ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ເປັນຜິວກວາງດຳ (kṛṣṇājina) ອັນເປັນມົງຄຸນ. ຖ້າບໍ່ມີ ໃຫ້ໃຊ້ຜິວງົວ ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ຜິວກວາງ (raurava) ແທນ.

Verse 10

उद्धृत्य दक्षिणं बाहुं सव्ये बाहौ समर्पितम् / उपवीतं भवेन्नित्यं निवीतं कण्ठसज्जने

ຍົກແຂນຂວາຂຶ້ນ ແລ້ວວາງສາຍສັກສິດ (upavīta) ໄວ້ທີ່ແຂນຊ້າຍ—ນີ້ແມ່ນທ່າ upavīta ສຳລັບການປະພຶດປະຈຳ. ແຕ່ຖ້າສວມໃຫ້ພັກຢູ່ທີ່ຄໍ ເອີ້ນວ່າ nivīta.

Verse 11

सव्यं बाहुं समुद्धृत्य दक्षिणे तु धृतं द्विजाः / प्राचीनावीतमित्युक्तं पित्र्ये कर्मणि योजयेत्

ຍົກແຂນຊ້າຍຂຶ້ນ ແລ້ວສວມສາຍສັກສິດໃຫ້ຢູ່ທີ່ບ່າຂວາ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ນີ້ເອີ້ນວ່າ prācīnāvīta. ຄວນນຳໃຊ້ໃນພິທີກຳສຳລັບບັນພະບຸລຸດ (pitṛ-karman).

Verse 12

अग्न्यगारे गवां गोष्ठे होमे जप्ये तथैव च / स्वाध्याये भोजने नित्यं ब्राह्मणानां च सन्निधौ

ໃນເຮືອນໄຟ (agnyagāra), ໃນຄອກງົວ, ໃນພິທີບູຊາໄຟ (homa) ແລະການສະທ້ອນມະນະ (japa); ທັງໃນການຮຽນພຣະເວດ ແລະເວລາຮັບປະທານອາຫານ—ຄວນຮັກສາຄວາມສະອາດມີວິໄນ ໃນທ່າມກາງການສະນິດຂອງພຣາຫມັນ.

Verse 13

उपासने गुरूणां च संध्ययोः साधुसंगमे / उपवीती भवेन्नित्यं विधिरेष सनातनः

ໃນການຮັບໃຊ້ແລະປະຄອງຄູອາຈານ, ໃນພິທີສັນທະຍາສອງຍາມ, ແລະໃນການຄົບຄົນດີ—ຄວນສວມສາຍສັກສິດ (upavīta) ຢູ່ເທື່ອ. ນີ້ແມ່ນວິທີປະພຶດອັນສະນາຕະນະ (ນິລັນດອນ).

Verse 14

मौञ्जी त्रिवृत् समा श्लक्षणा कार्या विप्रस्य मेखला / मुञ्जाभावे कुशेनाहुर्ग्रन्थिनैकेन वा त्रिभिः

ສໍາລັບພຣາຫມັນ ສາຍຄາດແອວ (ເມຄະລາ) ຄວນເຮັດຈາກຫຍ້າມຸນຈະ ບິດສາມຊັ້ນ ໃຫ້ເທົ່າກັນ ແລະເນີຍນວນ. ຖ້າບໍ່ມີຫຍ້າມຸນຈະ ກໍໃຫ້ເຮັດຈາກຫຍ້າກຸສະ ຜູກປົກໜຶ່ງປົກ ຫຼືສາມປົກ.

Verse 15

धारयेद् बैल्वपालाशौ दण्डौ केशान्तकौ द्विजः / यज्ञार्हवृक्षजं वाथ सौम्यमव्रणमेव च

ນັກສຶກສາດວິຊະຄວນຖືໄມ້ທອນຈາກໄມ້ເບວ ຫຼືໄມ້ປະລາຊະ ໃຫ້ສູງເຖິງປາຍຜົມ (ກະຫຼອດຫົວ). ຫຼືຈະເລືອກໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ທີ່ເໝາະແກ່ພິທີຍັດ ມີຮູບລັກອ່ອນໂຍນ ແລະບໍ່ມີຕໍາໜິ.

Verse 16

सायं प्रातर्द्विजः संध्यामुपासीत समाहितः / कामाल्लोभाद् भयान्मोहात् त्यक्तेन पतितो भवेत्

ດວິຊະຄວນນະມັດສະການສັນທະຍາ ໃນຍາມແລງ ແລະຍາມອາລຸນ ດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ. ຖ້າລະທິ້ງເພາະຕັນຫາ ໂລບະ ຄວາມຢ້ານ ຫຼືຄວາມຫຼົງ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຕົກຕໍ່າ.

Verse 17

अग्निकार्यं ततः कुर्यात् सायं प्रातः प्रसन्नधीः / स्नात्वा संतर्पयेद् देवानृषीन् पितृगणांस्तथा

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍໃຈທີ່ຜ່ອງໃສ ໃຫ້ເຮັດພິທີໄຟ (ອັກນິກາຣະຍະ) ໃນຍາມແລງ ແລະຍາມເຊົ້າ. ຫຼັງອາບນ້ໍາ ໃຫ້ຖວາຍທາຣະປະນະແກ່ເທວະ ຣິສີ ແລະຫມູ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 18

देवताभ्यर्चनं कुर्यात् पुष्पैः पत्रेण वाम्बुभिः / अभिवादनशीलः स्यान्नित्यं वृद्धेषु धर्मतः

ຄວນບູຊາເທວະດ້ວຍດອກໄມ້ ໃບໄມ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ໍາ. ແລະຕາມທຳມະ ຄວນເປັນຜູ້ຮັກການຄໍານັບ ເຄົາລົບຢ່າງສະເໝີ ໂດຍພິເສດຕໍ່ຜູ້ເຖົ້າ.

Verse 19

असावहं भो नामेति सम्यक् प्रणतिपूर्वकम् / आयुरारोग्यसिद्ध्यर्थं तन्द्रादिपरिवर्जितः

ດ້ວຍການກົດກາບຢ່າງຄວນຄາລະ ຄວນເວົ້າຖ້ອຍຄໍາວ່າ «ນີ້ແມ່ນຂ້ອຍ—ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ—ຊື່…» ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ; ເພື່ອໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະພົ້ນໂລກໄພ ຈົ່ງຫຼີກພົ້ນຄວາມງ່ວງ ແລະອຸປະສັກອື່ນໆ.

Verse 20

आयुष्णान् भव सौम्येति वाच्यो विप्रो ऽभिवादने / अकारश्चास्य नाम्नो ऽन्ते वाच्यः पूर्वाक्षरः प्लुतः

ເມື່ອຖວາຍອະພິວາດນະ (ການຄໍານັບຕາມພິທີ) ຄວນເອີ້ນພຣາຫມັນວ່າ «ຂໍໃຫ້ມີອາຍຸຍືນ, ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ». ແລະເວົ້າຊື່ຂອງທ່ານ ຈົ່ງເພີ່ມສຽງ “a” ໄວ້ທ້າຍ ແລະຍືດພະຍາງກ່ອນໜ້າໃຫ້ຍາວ (pluta).

Verse 21

न कुर्याद् यो ऽभिवादस्य द्विजः प्रत्यभिवादनम् / नाभिवाद्यः स विदुषा यथा शूद्रस्तथैव सः

ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດຖືກຄໍານັບຢ່າງເຄົາລົບແລ້ວບໍ່ຕອບຄໍານັບກັບ ຜູ້ຮູ້ບໍ່ຄວນຄໍານັບລາວ; ໃນເລື່ອງນີ້ ລາວຖືກນັບວ່າບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກຊູດຣະ.

Verse 22

व्यत्यस्तपाणिना कार्यमुपसंग्रहणं गुरोः / सव्येन सव्यः स्प्रष्टव्यो दक्षिणेन तु दक्षिणः

ເມື່ອເຂົ້າໄປຫາຄູອາຈານເພື່ອຄໍານັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຄວນປະສານມືໂດຍຂ້າມກັນ: ຂ້າງຊ້າຍໃຫ້ແຕະດ້ວຍມືຊ້າຍ ແລະຂ້າງຂວາໃຫ້ແຕະດ້ວຍມືຂວາ.

Verse 23

लौकिकं वैदिकं चापि तथाध्यात्मिकमेव वा / आददीत यतो ज्ञानं तं पूर्वमभिवादयेत्

ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄວາມຮູ້ທາງໂລກ, ຄວາມຮູ້ວິເທດ, ຫຼືປັນຍາທາງອັດຍາດມິກ—ຜູ້ໃດທີ່ໃຫ້ຄວາມຮູ້ນັ້ນ ຄວນກົດກາບຄໍານັບທ່ານກ່ອນ.

Verse 24

नोदकं धारयेद् भैक्षं पुष्पाणि समिधस्तथा / एवंविधानि चान्यानि न दैवाद्येषु कर्मसु

ບໍ່ຄວນຖືຫຼືເກັບນ້ຳ, ອາຫານບິນທະບາດ, ດອກໄມ້, ໄມ້ຟືນສຳລັບບູຊາ; ແລະຂອງອື່ນໆແນວນີ້ ບໍ່ຄວນນຳໄປໃຊ້ໃນພິທີກຳທີ່ເລີ່ມດ້ວຍການບູຊາເທວະ (daiva-karmas).

Verse 25

ब्राह्मणं कुशलं पृच्छेत् क्षत्रबन्धुमनामयम् / वैश्यं क्षेमं समागम्य शूद्रमारोग्यमेव तु

ເມື່ອພົບພຣາຫມັນ ຄວນຖາມຖຶງຄວາມສຸກສະບາຍ; ພົບກະສັດຕຣິຍະ ຖາມວ່າປອດຈາກທຸກໂລກໄພບໍ; ພົບໄວສະຍະ ຖາມຖຶງຄວາມປອດໄພແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ສ່ວນຊູດຣະ ຖາມແຕ່ສຸຂະພາບເທົ່ານັ້ນ.

Verse 26

उपाध्यायः पिता ज्येष्ठो भ्राता चैव महीपतिः / मातुलः श्वशुरस्त्राता मातामहपितामहौ / वर्णज्येष्ठः पितृव्यश्च पुंसो ऽत्र गुरवः स्मृताः

ໃນເລື່ອງນີ້ ອຸປາທະຍາຍ (ອາຈານ), ພໍ່, ອ້າຍໃຫຍ່, ແລະກະສັດ ຖືກນັບເປັນຄູບາອາຈານ. ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ລຸງຝ່າຍແມ່, ພໍ່ເຂີຍ, ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ, ປູ່ຝ່າຍແມ່ ແລະ ປູ່ຝ່າຍພໍ່, ພ້ອມທັງຜູ້ອາວຸໂສຕາມວັນນະ ແລະລຸງຝ່າຍພໍ່—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຄູຂອງຊາຍ.

Verse 27

माता मातामही गुर्वो पितुर्मातुश्च सोदराः / श्वश्रूः पितामहीज्येष्ठा धात्री च गुरवः स्त्रियः

ແມ່ ແລະ ຍ່າ/ຍາຍຝ່າຍແມ່ ຄວນເຄົາລົບເປັນຄູບາອາຈານ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ພີ່ນ້ອງສາວຂອງພໍ່ ແລະ ຂອງແມ່. ອີກທັງ ແມ່ເຂີຍ, ຍ່າຝ່າຍພໍ່ຜູ້ອາວຸໂສທີ່ສຸດ, ແລະ ນາງພະຍາບານ/ແມ່ລ້ຽງຜູ້ລ້ຽງດູ—ຜູ້ຍິງເຫຼົ່ານີ້ກໍເປັນຄູເຊັ່ນກັນ.

Verse 28

इत्युक्तो गुरुवर्गो ऽयं मातृतः पितृतो द्विजाः / अनुवर्तनमेतेषां मनोवाक्कायकर्मभिः

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ກຸ່ມຜູ້ຄວນເຄົາລົບທັງໝົດນີ້ ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ທັງຝ່າຍແມ່ແລະຝ່າຍພໍ່. ຄວນຕິດຕາມ ແລະ ຮັບໃຊ້ພວກເຂົາດ້ວຍໃຈ, ຄຳເວົ້າ, ແລະ ການກະທຳທາງກາຍ.

Verse 29

गुरुं दृष्ट्वा समुत्तिष्ठेदभिवाद्य कृताञ्जलिः / नैतैरुपविशेत् सार्धं विवदेन्नात्मकारणात्

ເມື່ອເຫັນຄູບາອາຈານ ຄວນລຸກຂຶ້ນ ແລະປະນົມມືກ່າວຄໍານົບນ້ອມ; ບໍ່ຄວນນັ່ງຮ່ວມກັບຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຄວນບູຊາ ແລະບໍ່ຄວນໂຕ້ຖຽງເພາະອັດຕາຂອງຕົນ।

Verse 30

जीवितार्थमपि द्वेषाद् गुरुभिर्नैव भाषणम् / उदितो ऽपि गुणैरन्यैर्गुरुद्वेषी पतत्यधः

ແມ່ນແຕ່ເພື່ອຮັກສາຊີວິດ ດ້ວຍຄວາມຊັງ ຄູບາອາຈານກໍບໍ່ເວົ້າກັບຜູ້ນັ້ນ; ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ນັ້ນຈະໂດດເດັ່ນດ້ວຍຄຸນຄ່າອື່ນໆ ຜູ້ຊັງຄູກໍຕົກຕໍ່າລົງ।

Verse 31

गुरूणामपि सर्वेषां पूज्याः पञ्च विशेषतः / तेषामाद्यास्त्रयः श्रेष्ठास्तेषां माता सुपूजिता

ໃນບັນດາຄູທັງປວງ ມີຫ້າທ່ານທີ່ຄວນບູຊາເປັນພິເສດ; ໃນນັ້ນ ສາມທ່ານທໍາອິດເປັນຜູ້ສູງສຸດ ແລະໃນບັນດາພວກເຂົາ ມານດາຄວນຖືກບູຊາດ້ວຍກຽດສູງສຸດ।

Verse 32

यो भावयति या सूते येन विद्योपदिश्यते / ज्येष्ठो भ्राता च भर्ता च पञ्चैते गुरवः स्मृताः

ຜູ້ທີ່ອຸ້ມຊູແລະລ້ຽງດູເຮົາ, ນາງຜູ້ໃຫ້ກໍາເນີດ, ຜູ້ທີ່ສອນວິຊາອັນສັກສິດ, ອ້າຍໃຫຍ່, ແລະສາມີ—ທັງຫ້ານີ້ ຖືກຈື່ຈໍາຕາມປະເພນີວ່າເປັນ “ຄູ” ຜູ້ຄວນຄາລະວະ।

Verse 33

आत्मनः सर्वयत्नेन प्राणत्यागेन वा पुनः / पूजनीया विशेषेण पञ्चैते भूतिमिच्छता

ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ—ແມ່ນແຕ່ຈະສະຫຼະຊີວິດກໍຕາມ—ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຄວາມເຈີຣິນທາງຈິດວິນຍານ ຄວນບູຊາຫ້າທ່ານນີ້ເປັນພິເສດ।

Verse 34

यावत् पिता च माता च द्वावेतौ निर्विकारिणौ / तावत् सर्वं परित्यज्य पुत्रः स्यात् तत्परायणः

ຕາບໃດທີ່ພໍ່ແລະແມ່—ສອງທ່ານນີ້—ຍັງບໍ່ບົກພ່ອງ ລູກຊາຍຄວນລະທິ້ງທຸກສິ່ງ ແລະອຸທິດໃຈທັງໝົດແດ່ທ່ານທັງສອງ।

Verse 35

पिता माता च सुप्रीतौ स्यातां पुत्रगुणैर्यदि / स पुत्रः सकलं धर्ममाप्नुयात् तेन कर्मणा

ຖ້າໂດຍຄຸນຄ່າຂອງລູກ ພໍ່ແລະແມ່ໄດ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ລູກນັ້ນຍ່ອມບັນລຸທັງມວນແຫ່ງທຳມະ ໂດຍການກະທຳນັ້ນເອງ।

Verse 36

नास्ति मातृसमं दैवं नास्ति पितृसमो गुरुः / तयोः प्रत्युपकारो ऽपि न कथञ्चन विद्यते

ບໍ່ມີເທວະໃດເທົ່າແມ່ ແລະບໍ່ມີຄູໃດເທົ່າພໍ່; ການຕອບແທນບຸນຄຸນຂອງທ່ານທັງສອງ ກໍບໍ່ມີທາງເປັນໄປໄດ້ເລີຍ।

Verse 37

तयोर्नित्यं प्रियं कुर्यात् कर्मणा मनसा गिरा / न ताभ्यामननुज्ञातो धर्ममन्यं समाचरेत्

ຄວນເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພໍ່ແລະແມ່ຢູ່ເສມອ ໂດຍກາຍ ໂດຍໃຈ ແລະໂດຍວາຈາ; ແລະຫາກບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານທັງສອງ ຢ່າໄປປະພຶດທຳອື່ນໃດໆ।

Verse 38

वर्जयित्वा मुक्तिफलं नित्यं नैमित्तिकं तथा / धर्मसारः समुद्दिष्टः प्रेत्यानन्तफलप्रदः

ເວັ້ນໄວ້ກ່ອນຊົ່ວຄາວເລື່ອງຜົນແຫ່ງມຸກຕິ ແກ່ນສານຂອງທຳມະໄດ້ຖືກປະກາດວ່າ ແມ່ນການປະພຶດໜ້າທີ່ປະຈຳວັນ (ນິຕະ) ແລະໜ້າທີ່ຕາມການກໍານົດໂອກາດ (ໄນມິຕຕິກ); ຫຼັງຄວາມຕາຍມັນໃຫ້ຜົນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 39

सम्यगाराध्य वक्तारं विसृष्टस्तदनुज्ञया / शिष्यो विद्याफलं भुङ्क्ते प्रेत्य चापद्यते दिवि

ເມື່ອໄດ້ບູຊານົບນ້ອມອາຈານ (ຜູ້ອະທິບາຍທຳອັນສັກສິດ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ອອກໄປຕາມການອະນຸຍາດຂອງທ່ານ ສິດຈຶ່ງໄດ້ເສບສຸກຜົນແຫ່ງວິຊານັ້ນ; ຫຼັງຕາຍກໍໄດ້ເຖິງໂລກສະຫວັນ.

Verse 40

यो भ्रातरं पितृसमं ज्येष्ठं मूर्खो ऽवमन्यते / तेन दोषेण स प्रेत्य निरयं घोरमृच्छति

ຜູ້ໂງ່ທີ່ດູໝິ່ນອ້າຍໃຫຍ່—ຜູ້ຄວນນັບຖືເທົ່າພໍ່—ດ້ວຍໂທດນັ້ນເອງ ຫຼັງຕາຍຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 41

पुंसा वर्त्मनिविष्टेन पूज्यो भर्ता तु सर्वदा / याति दातरि लोके ऽस्मिन् उपकाराद्धि गौरवम्

ສຳລັບຜູ້ຊາຍທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທາງແຫ່ງຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງ ຜົວ—ຜູ້ປົກປ້ອງແລະອຸປະຖຳເຮືອນ—ຄວນໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາເສມອ. ໃນໂລກນີ້ ກຽດຕິຍົດເກີດຈາກການເຮັດຄຸນ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວາມສົງເກຍດເກີດຈາກການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ.

Verse 42

येनरा भर्तृपिण्डार्थं स्वान् प्राणान् संत्यजन्ति हि / तेषामथाक्षयांल्लोकान् प्रोवाच भगवान् मनुः

ຍິງໃດທີ່ເພື່ອປິນດາ (piṇḍa) ບູຊາແກ່ຜົວ ແລະຍອມສະຫຼະຊີວິດຂອງຕົນ ພຣະມະນູຜູ້ມີພຣະພາກໄດ້ກ່າວວ່າ ພວກນາງຈະໄດ້ເຖິງໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 43

मातुलांश्च पितृव्यांश्च श्वशुरानृत्विजो गुरून् / असावहमिति ब्रूयुः प्रत्युत्थाय यवीयसः

ຜູ້ນ້ອຍຄວນລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເອີ້ນຫາລຸງຂ້າງແມ່, ລຸງຂ້າງພໍ່, ພໍ່ເຖົ້າ (ພໍ່ຜົວ), ພຣາຫມະນປະກອບພິທີ, ແລະອາຈານ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍຢູ່ນີ້.”

Verse 44

अवाच्यो दीक्षितो नाम्ना यवीयानपि यो भवेत् / भोभवत्पूर्वकं त्वेनमभिभाषेत धर्मवित्

ແມ່ນແຕ່ຈະອ່ອນກວ່າກໍຕາມ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບດີກສາ (dīkṣā) ບໍ່ຄວນເອີ້ນດ້ວຍຊື່. ຜູ້ຮູ້ທຳມະຄວນເວົ້າດ້ວຍຄຳຍົກຍ້ອງ «bho» «bhavat» ແລະເອີ້ນດ້ວຍກຽດສົມຄວນ.

Verse 45

अभिवाद्याश्च पूज्यश्च शिरसा वन्द्य एव च / ब्राह्मणः क्षत्रियाद्यैश्च श्रीकामैः सादरं सदा

ພຣາຫມະນະຄວນໄດ້ຮັບການທັກທາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ການບູຊາຍົກຍ້ອງ ແລະການກົ້ມຫົວນະມັດສະການ ໂດຍກະສັດຕຣິຍ ແລະວັນນະອື່ນໆ ໂດຍສະເພາະຜູ້ປາດຖະໜາສິຣີ ແລະມົງຄຸນ.

Verse 46

नाभिवाद्यास्तु विप्रेण क्षत्रियाद्याः कथञ्चन / ज्ञानकर्मगुणोपेता यद्यप्येते बहुश्रुताः

ພຣາຫມະນະບໍ່ຄວນເປັນຝ່າຍທັກທາຍກ່ອນຕໍ່ກະສັດຕຣິຍ ແລະວັນນະອື່ນໆ ບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດ. ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາຈະມີຄວາມຮູ້ ການປະພຶດດີ ແລະຄຸນທຳ ພ້ອມທັງຮູ້ຫຼາຍຄຳສອນກໍຕາມ.

Verse 47

ब्राह्मणः सर्ववर्णानां स्वस्ति कुर्यादिति स्थितिः / सवर्णेषु सवर्णानां कार्यमेवाभिवादनम्

ຂໍ້ປະເພນີທີ່ຕັ້ງໄວ້ແມ່ນ ພຣາຫມະນະຄວນກ່າວພອນ «svasti» ໃຫ້ແກ່ຄົນທຸກວັນນະ. ແລະໃນຫມູ່ຜູ້ມີວັນນະດຽວກັນ ໜ້າທີ່ທີ່ຖືກຕ້ອງຄືການທັກທາຍນະມັດສະການກັນແລະກັນ (abhivādana).

Verse 48

गुरुरग्निर्द्विजातीनां वर्णानां ब्राह्मणो गुरुः / पतिरेको गुरुः स्त्रीणां सर्वत्राभ्यागतो गुरुः

ສຳລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ໄຟ (Agni) ແມ່ນຄູບາອາຈານ. ໃນຫມູ່ວັນນະທັງຫຼາຍ ພຣາຫມະນະແມ່ນຄູ. ສຳລັບແມ່ຍິງ ຜົວພຽງຜູ້ດຽວແມ່ນຄູ. ແລະທຸກບ່ອນ ແຂກຜູ້ມາເຖິງຄວນຖືວ່າເປັນຄູ.

Verse 49

विद्या कर्म वयो बन्धुर्वित्तं भवति पञ्चमम् / मान्यस्थानानि पञ्चाहुः पूर्वं पूर्वं गुरूत्तरात्

ວິຊາຄວາມຮູ້, ການປະພຶດດີ(ກັມມະ), ອາຍຸ, ຍາດພີ່ນ້ອງ, ແລະ ຊັບສິນ—ເຂົາເອີ້ນວ່າ ຖານະແຫ່ງກຽດຕິຍົດ 5 ປະການ. ໃນ 5 ນີ້ ສິ່ງທີ່ຢູ່ກ່ອນ ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ອາທິປະໄຕ ເໜືອສິ່ງທີ່ຕາມຫຼັງ.

Verse 50

पञ्चानां त्रिषु वर्णेषु भूयांसि बलवन्ति च / यत्र स्युः सो ऽत्र मानार्हः शूद्रो ऽपि दशमीं गतः

ໃນບັນດາວັນນະສູງ 3 ປະການ, ຜູ້ໃດມີຄຸນສົມບັດ 5 ປະການນີ້ຫຼາຍ ແລະ ແຂງແຮງໃນຕົນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖື. ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ຖ້າບັນລຸຂັ້ນທີ 10 ແຫ່ງຄຸນຄ່າ/ສະຖານະ ກໍຄວນເຄົາລົບເຊັ່ນກັນ.

Verse 51

पन्था देयो ब्राह्मणाय स्त्रियै राज्ञे ह्यचक्षुषे / वृद्धाय भारबुग्नाय रोगिणे दुर्बलाय च

ຄວນຫຼີກທາງໃຫ້ (ໃຫ້ສິດຜ່ານ) ແກ່ພຣາຫມັນ, ແມ່ຍິງ, ກະສັດ, ແລະ ຜູ້ຕາບອດ; ເຊັ່ນດຽວກັນແກ່ຜູ້ເຖົ້າ, ຜູ້ທີ່ຄ້ອມກາຍເນື່ອງຈາກພາລະ, ຜູ້ເຈັບໄຂ້, ແລະ ຜູ້ອ່ອນແອ.

Verse 52

भिक्षामाहृत्य शिष्टानां गृहेभ्यः प्रयतो ऽन्वहम् / निवेद्य गुरवे ऽश्नीयाद् वाग्यतस्तदनुज्ञया

ເມື່ອນຳບິນທະບາດ/ທານມາຈາກເຮືອນຂອງຜູ້ປະພຶດດີ ດ້ວຍໃຈສຸພາບ ທຸກມື້, ພຶງນຳໄປຖວາຍແດ່ຄູອາຈານ. ແລ້ວຈຶ່ງກິນ ໂດຍສຳລວມວາຈາ ແລະ ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງຄູ.

Verse 53

भवत्पूर्वं चरेद् भैक्ष्यमुपनीतो द्विजोत्तमः / भवन्मध्यं तु राजन्यो वैश्यस्तु भवदुत्तरम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣາຫມັນຜູ້ພຶ່ງຮັບພິທີອຸປະນະຍະນະ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ຄວນອອກໄປຂໍທານໃນຕອນເຊົ້າ. ກະສັດຕຣິຍະຄວນໃນຕອນທ່ຽງ, ແລະ ໄວຊະຄວນໃນຕອນບ່າຍ.

Verse 54

मातरं वा स्वसारं वा मातुर्वा भगिनीं निजाम् / भिक्षेत भिक्षां प्रथमं या चैनं न विमानयेत्

ພຶງໄປຂໍທານກ່ອນຈາກແມ່ ຫຼືຈາກເອື້ອຍ/ນ້ອງສາວຂອງຕົນ ຫຼືຈາກເອື້ອຍຂອງແມ່ ໂດຍເງື່ອນໄຂວ່ານາງບໍ່ດູໝິ່ນເຂົາ।

Verse 55

सजातीयगृहेष्वेव सार्ववर्णिकमेव वा / भैक्ष्यस्य चरणं प्रोक्तं पतितादिषु वर्जितम्

ການອອກຂໍທານ (bhaikṣya) ຖືກກໍານົດໃຫ້ເຮັດໃນເຮືອນຂອງຜູ້ຢູ່ກຸ່ມດຽວກັນ ຫຼືເຮັດແບບເປີດກວ້າງຕໍ່ວັນນະທັງປວງ; ແຕ່ຕ້ອງຫ້າມໃນເຮືອນຂອງຜູ້ຕົກຕ່ໍາ ແລະຜູ້ບໍ່ຄວນ.

Verse 56

वेदयज्ञैरहीनानां प्रशस्तानां स्वकर्मसु / ब्रह्मचर्याहरेद् भैक्षं गृहेभ्यः प्रयतो ऽन्वहम्

ພຣະພຣະຫມະຈາຣິນ ຜູ້ສໍາລວມຕົນ ແລະມີຄວາມພາກພຽນ ຄວນອອກຂໍທານທຸກມື້ຈາກເຮືອນຂອງຜູ້ບໍ່ຂາດຕໍ່ການຮຽນເວດ ແລະພິທີຍັດ ແລະຜູ້ມີຊື່ສຽງດີໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຂອງຕົນ.

Verse 57

गुरोः कुले न भिक्षेत न ज्ञातिकुलबन्धुषु / अलाभे त्वन्यगेहानां पूर्वं पूर्वं विवर्जयेत्

ບໍ່ຄວນອອກຂໍທານໃນເຮືອນຂອງຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລະບໍ່ຄວນໃນເຮືອນຍາດພີ່ນ້ອງຫຼືຜູ້ຜູກພັນ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ທານ ຈຶ່ງໄປຫາເຮືອນອື່ນໆ ໂດຍຫຼີກລ້ຽງເຮືອນທີ່ເຄີຍໄປກ່ອນຕາມລໍາດັບ.

Verse 58

सर्वं वा विचरेद् ग्रामं पूर्वोक्तानामसंभवे / नियम्य प्रयतो वाचं दिशस्त्वनवलोकयन्

ຫາກວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ ກໍໃຫ້ເດີນຜ່ານທົ່ວທັງບ້ານ ດ້ວຍຄວາມສໍາລວມ ແລະຄວາມພາກພຽນ ຄວບຄຸມຄໍາເວົ້າ ແລະບໍ່ຫັນໄປມອງຕາມທິດທາງຕ່າງໆ.

Verse 59

समाहृत्य तु तद् भैक्षं यावदर्थममायया / भुञ्जीत प्रयतो नित्यं वाग्यतो ऽनन्यमानसः

ເມື່ອເກັບຮວບອາຫານບິນທະບາດນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ຫລອກລວງ ແລະເອົາພຽງແຕ່ທີ່ຈໍາເປັນ; ຄວນກິນທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ຄຸ້ມຄອງວາຈາ ແລະໃຫ້ໃຈຈົ່ງຈໍາພຣະອິດສະວະຣະພຽງອົງດຽວ।

Verse 60

भैक्ष्येण वर्तयेन्नित्यं नैकान्नादी भवेद् व्रती / भैक्ष्येण व्रतिनो वृत्तिरुपवाससमा स्मृता

ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນດໍາລົງຊີວິດທຸກມື້ດ້ວຍອາຫານບິນທະບາດ ແລະບໍ່ຄວນເປັນຜູ້ກິນອາຫານຫຼາຍຢ່າງ. ສໍາລັບຜູ້ຖືວຣະຕະ ການດໍາລົງດ້ວຍບິນທະບາດ ຖືກຈໍາໄວ້ວ່າເທົ່າກັບການອົດອາຫານ.

Verse 61

पूजयेदशनं नित्यमद्याच्चैतदकुत्सयन् / दृष्ट्वा हृष्येत् प्रसीदेच्च प्रतिनन्देच्च सर्वशः

ຄວນນັບຖືອາຫານຂອງຕົນທຸກມື້ ແລະກິນມັນໂດຍບໍ່ດູຖູກ. ເມື່ອເຫັນອາຫານ ຄວນຍິນດີ ໃຈສະຫງົບ ແລະກ່າວຊົມເຊີຍຂອບໃຈທຸກປະການ.

Verse 62

अनारोग्यमनायुष्यमस्वर्ग्यं चातिभोजनम् / अपुण्यं लोकविद्विष्टं तस्मात् तत्परिवर्जयेत्

ການກິນເກີນພອດ ນໍາໃຫ້ບໍ່ມີສຸຂະພາບ ອາຍຸສັ້ນ ແລະຂັດຂວາງຄຸນສະຫວັນ; ຍັງເປັນອະກຸສົນ ແລະຖືກຊາວໂລກຕໍ່ານິ. ດັ່ງນັ້ນຄວນຫຼີກເວັ້ນ.

Verse 63

प्राङ्मुखो ऽन्नानि भुञ्जीत सूर्याभिमुख एव वा / नाद्यादुदङ्मुखो नित्यं विधिरेष सनातनः

ຄວນກິນອາຫານໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຫຼືຫັນໜ້າໄປຫາພຣະອາທິດ. ບໍ່ຄວນກິນເປັນນິດໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ. ນີ້ແມ່ນວິທີປະພຶດອັນດໍາລົງຄົງຄືນ (ສະນາຕະນະ).

Verse 64

प्रक्षाल्य पाणिपादौ च भुञ्जानो द्विरुपस्पृशेत् / शुचौ देशे समासीनो भुक्त्वा च द्विरुपस्पृशेत्

ເມື່ອລ້າງມືແລະຕີນແລ້ວ ໃນຂະນະກິນ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳຊຳລະ) ສອງເທື່ອ. ນັ່ງໃນບ່ອນສະອາດ ຫຼັງກິນແລ້ວ ຄວນເຮັດອາຈະມະນະນັ້ນອີກ ສອງເທື່ອ.