ಬ್ರಹ್ಮ

ವಿವಿಧ ಬ್ರಹ್ಮ ವರ್ಣನೆಗಳಿಂದ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಗಣೇಶನೇ ಈ ವಿವಿಧ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ನಾರದನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ವೀಣಾ ಗಾನದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾದ ಯೋಗಿಯಾಗಿ ಹೋದನು.

ಅವರು ವಿವಿಧ ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಯಾದ ಗಣೇಶನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಅವರು ನಿರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಸಾಕಾರ ಎರಡೂ ಆಗಿದ್ದು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ವಿಘ್ನರಾಜರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇದರ ಒಳಗಿನ ಸೂತ್ರವೇ ಬ್ರಹ್ಮ. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿರುವುದು ಶೈವ; ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿರುವುದು ವೈಷ್ಣವ. ಇದರ ‘ಮುಖ’ ಸರಸ್ವತಿ; ‘ಪುಚ್ಛ’ ಗಾಯತ್ರಿ. ಇದರ ರಂಧ್ರ ವಿದ್ಯೆ; ಇದರ ಗಾಂಠ ಪ್ರಕೃತಿ. ಸ್ವರಗಳು ಧವಳ; ಸ್ಪರ್ಶವರ್ಣಗಳು ಪೀತ; ಉಳಿದ ವರ್ಣಗಳು ರಕ್ತ.

ಆಗ ಸಂಕೃತಿಯು ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಹೇ ಭಗವನ್, ನನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ।' ಆದಿತ್ಯನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಹೇ ಸಂಕೃತಿ, ಕೇಳು, ನಾನು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳುವೆನು, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾಗಿದೆ, ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನೀನು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ।

ಅದು ಚಿಂತಿಸಬಹುದಾದುದೂ ಅಲ್ಲ, ಚಿಂತಿಸಬಾರದ್ದೂ ಅಲ್ಲ; ಕಲ್ಪನೀಯವೂ ಅಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೀಯ ಮಾತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ. ಪಕ್ಷಪಾತರಹಿತನಾದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆದ್ಯ ಪುರುಷನಾದ ಈಶಾನನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಬಹುಜನರಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿತನೂ ಬಹುಜನರಿಂದ ಸ್ತುತಿತನೂ ಆದವನಿಗೆ; ಋತಸ್ವರೂಪವಾದ ಏಕಾಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕೆ; ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಆದ ಸನಾತನ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ।

‘ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ! ನಾನು ರಾಜ ಪರಿಕ್ಷಿತ್, ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಪುತ್ರ. ನನ್ನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಜಿಂಕೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿಹೋಗಿದೆ—ನೀನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯಾ?’

ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಶ್ರವಣವಾಗುವಂತೆ ಪಠಿಸುವ ವಿದ್ಯಾವಂತನು ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಭಾವವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ಮಹದ್ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಹಾನ್ ಮಂತ್ರ). ಹೇ ಜನಾಸೋ (ಜನರೇ), ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ; ಅವನು ಮಹದ್ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವನು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ದಿವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ—ವೀರುಧಃ (ಔಷಧಿ/ಸಸ್ಯಗಳು) ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪಡೆದು ಜೀವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅದರಂತದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ವೇನನು ಪರಮ ಧಾಮವನ್ನು ಕಂಡನು—ಪರಮ ಗುಹೆಯನ್ನು, ಆ ಗುಪ್ತ ಗರ್ಭವನ್ನು—ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವವೂ ಏಕರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಪೃಶ್ನಿಯು ಹಾಲಾಗಿ ದೋಹಿಸಿದಳು; ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನವಜಾತ ಗಣಗಳು ಸಮೀಪಿಸಿ ಸ್ತುತಿಗಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಶತ್ರುನಾಶಕನಾಗಿರುವೆ. ನೀನು ಭ್ರಾತೃವ್ಯನ ಕ್ಷಯಕಾರಕನು; ನನಗೆ ಭ್ರಾತೃವ್ಯನನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ।