ಬ್ರಹ್ಮ in the Atharvaveda

ಮಹದ್ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಹಾನ್ ಮಂತ್ರ). ಹೇ ಜನಾಸೋ (ಜನರೇ), ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ; ಅವನು ಮಹದ್ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವನು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ದಿವಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ—ವೀರುಧಃ (ಔಷಧಿ/ಸಸ್ಯಗಳು) ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಪಡೆದು ಜೀವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅದರಂತದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಅವುಗಳ ಸ್ಥಾನ ಅಂತರಿಕ್ಷ—ಶ್ರಾಂತರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸನದಂತೆ. ಈ ಭೂತ (ಸತ್ತೆ) ಯ ಆಸ್ಥಾನ/ಆಧಾರಸ್ಥಾನ ಅದೇ—ಇದನ್ನು ವಿದುಷ್ ವೇಧಸರು (ವಿಧಾತೃ-ಋಷಿಗಳು) ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಲ್ಲ.

ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು (ದಿವ್–ಪೃಥ್ವಿ) ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೂ ಸಹ ಚಿರಿದು ತೆರೆಯುವಾಗ—ಆ ಆರ್ಧ್ರತೆ (ತೇವ) ಇಂದು ಸಹ ಸದಾಕಾಲ ಸಮುದ್ರದ ಪ್ರವಾಹಗಳು ತಮ್ಮ ಕಾಲುವೆಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವಂತೆ (ಹರಿದು ಹೋಗಲಿ).

ಸಕಲವನ್ನೂ ನಾನು ಆವರಿಸಿದೆನು; ಅದೇನ್ನು ಮತ್ತೊಂದರ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಸ್ಥಾನವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆನು. ದಿವಿಗೆ, ವಿಶ್ವವೇದಸೇ (ಸರ್ವಜ್ಞನಿಗೆ), ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದೆನು.

ವೇನನು ಪರಮ ಧಾಮವನ್ನು ಕಂಡನು—ಪರಮ ಗುಹೆಯನ್ನು, ಆ ಗುಪ್ತ ಗರ್ಭವನ್ನು—ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವವೂ ಏಕರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಪೃಶ್ನಿಯು ಹಾಲಾಗಿ ದೋಹಿಸಿದಳು; ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನವಜಾತ ಗಣಗಳು ಸಮೀಪಿಸಿ ಸ್ತುತಿಗಾನ ಮಾಡಿದರು.

ಶತ್ರುನಾಶಕನಾಗಿರುವೆ. ನೀನು ಭ್ರಾತೃವ್ಯನ ಕ್ಷಯಕಾರಕನು; ನನಗೆ ಭ್ರಾತೃವ್ಯನನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ।

ನೀನು ಸಪತ್ನನ ಕ್ಷಯಕಾರಕನು; ನನಗೆ ಸಪತ್ನನನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ।

ನೀನು ಅರಾಯನ ಕ್ಷಯಕಾರಕನು; ನನಗೆ ಅರಾಯನನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ।

ನೀನು ಪಿಶಾಚರ ಕ್ಷಯ (ನಾಶ) ಮಾಡುವವನು; ನನಗೆ ಪಿಶಾಚರನ್ನು ಓಡಿಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ।

ನೀನು ಸದಾ ಅನುಸರಿಸುವವನು, ಅಕ್ಷಯನು; ಸದಾ ಅನುಸರಿಸುವವನು, ಅಪ್ರತಿಹತನು; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ।

ಅತ್ರಿಯಂತೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಕ್ರಿಮಿಗಳೇ; ಕಣ್ವನಂತೆ, ಜಮದಗ್ನಿಯಂತೆ. ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರದಿಂದ ನಾನು ಕ್ರಿಮಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ—ನಾನೇ, ಕ್ರಿಮಿಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ನೆಲಕ್ಕೊತ್ತಿ ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಜರವಾಗಿರಲಿ ಕ್ಷತ್ರ—ರಾಜಾಧಿಕಾರ. ನನಗಾಗಿ ಈ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿ) ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಂಡಿದೆ; ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ ವೀರ್ಯ, ಬಲ. ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿರಲಿ ಕ್ಷತ್ರ, ಅಜರ—ನಾನು ಪುರೋಹಿತ (ಮುಂಚೆ ನಿಲ್ಲುವ ಯಾಜಕ)ನಾಗಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿರಲಿ.

ನಮ್ಮ ಸೂರಿ—ದಾನಶೂರ ಮಘವಾನ್—ಅವನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಲಿ; ಅವರು ಅಧಮರಾಗಲಿ. ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಬಲದಿಂದ (ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ) ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಮ್ಮವರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತೇನೆ—ನಾನೇ.

ರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ರಾಜನಾದ ಸೋಮನನ್ನೂ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನೂ ನಾವು ಸ್ತುತಿಗೀತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ಆದಿತ್ಯನನ್ನೂ, ವಿಷ್ಣುವನ್ನೂ, ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಕೂಡ.

ಅವಳು ಕ್ರವ್ಯಾದ್ (ಮಾಂಸಾಹಾರಿ) ಆಗಿ—ವ್ಯದ್ವಾರೀ—ಪಶುಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತು ಅವಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗಾದರೆ ಅವಳು ಸ್ಯೋನಾ, ಶಿವಾ—ಹಿತಕರ, ಶುಭಕರ—ಆಗಲಿ.

ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ: ತಿಳಿವ ಶಕ್ತಿ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಾಗಿ ಜನಿಸಿತು; ಪರಮ ಸೀಮೆಯಿಂದ ಸುಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವೇನನು (ಅದಕ್ಕೆ) ಸಹಾಯವನ್ನು ತಂದನು. ಅವನು ಈ (ಲೋಕ)ದ ಆಳವಾದ ಅಡಿಪಾಯಗಳನ್ನು, ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ-ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್—ಇವೆರಡರ ಯೋನಿಯನ್ನು ಅವನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

ಜನಿಸಿದವನು ಮುಂದೆ ಬಂದನು—ವಿದ್ವಾನದ ಬಂಧು-ಬಂಧವಾಗಿ—ದೇವರ ಎಲ್ಲಾ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದನು; ಮಧ್ಯದಿಂದ, ಕೆಳಗೂ ಮೇಲಗೂ—ಸ್ವಧಾ (Svadhā) ಮೇಲೆ—ಅವನು ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು.

ಯಾರು ಉಸಿರಾಡುವವರೂ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವವರೂ ಆದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಏಕಮಾತ್ರ ರಾಜನಾದನು; ಯಾರ ನೆರಳೇ ಅಮೃತತ್ವ, ಯಾರ ವಿಧಿಯೇ ಮರಣ—ಆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷಾ (ಆಹುತಿ)ಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ?

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು ಆಧಾರವಾಗಿ ನಿಂತವು, ಮತ್ತು ಭಯಗೊಂಡ ಎರಡು ರೋದಸೀ (ಆಕಾಶ-ಭೂಮಿ) ಅವನನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದವು; ಯಾರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ ರಜಸ (ಮಧ್ಯಾಕಾಶ)ದ ಆ ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪಥ—ಆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷಾ (ಆಹುತಿ)ಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ?

ಯಾರದ್ದೇ ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ) ಮತ್ತು ಉರ್ವೀ ಪೃಥಿವೀ—ವಿಸ್ತಾರವಾದ, ಮಹಾನ್; ಯಾರಿಂದ ವಿಶಾಲ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ; ಯಾರ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಅತ್ತಿನ ಸೂರ್ಯನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಿದ್ದಾನೆ—ಆ ದೇವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ನಾವು ಹವಿಷಾ (ಆಹುತಿ)ಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ?