The Classification and Explanation of Yakṣiṇī Mantras (Kālī and Tārā Vidyās)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । वाग्देवता वतारोऽन्यः कालिकेति प्रकीर्तिता । तस्या मन्त्रं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् ॥ १ ॥

សនត្កុមារ បានមានព្រះវាចា៖ ការបង្ហាញមួយទៀតនៃទេវតានៃព្រះវាចា ត្រូវបានគេគោរពថា «កាលី»។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំនឹងប្រកាសមន្ត្ររបស់ព្រះនាង ដែលប្រទានទាំងភោគសុខលោកីយ៍ និងមុក្ខ ដល់មនុស្ស។

Verse 2

सृष्टिक्रियान्विता शांतिर्बिद्वाढ्या च त्रिधा पुनः । अरुणाक्ष्यादीपिका च बिंदुयुक्ता द्विधा ततः ॥ २ ॥

សន្តិ (របៀបបន្ធូរភាព) ជាប្រភេទ «ភ្ជាប់ជាមួយសកម្មភាពនៃការបង្កើត»; ហើយរូបដែលហៅថា បិទ្វាឍ្យា ក៏មានបីប្រភេទម្តងទៀត។ ដូចគ្នានេះ មាន អរុណាក្សី និង ទីពីកា; ហើយបន្ទាប់មក ប្រភេទ បិន្ទុយុកតា មានពីរប្រភេទ។

Verse 3

मायाद्वयं ततः पश्चाद्दक्षिणे कालिके पदम् । पुनश्च सप्तबीजानि स्वाहांतोऽयं मनूत्तमः ॥ ३ ॥

បន្ទាប់មក ដាក់ព្យាង្គ «មាយា» ពីរ; បន្ទាប់ពីនោះ នៅខាងស្តាំ ដាក់ពាក្យ «កាលិកា»។ ហើយបន្ថែមព្យាង្គគ្រាប់ពូជ៧ ម្តងទៀត—មន្តដ៏ប្រសើរនេះ បញ្ចប់ដោយ «ស្វាហា»។

Verse 4

भैरवोऽस्य ऋषिश्छन्द उष्णिक्काली तु देवता । बीजं मायादीर्घवर्त्म शक्तिरुक्ता मुनीश्वर ॥ ४ ॥

សម្រាប់មន្តនេះ «ភៃរវ» ត្រូវបានប្រកាសថាជា ឫសិ (អ្នកឃើញមន្ត); ឆន្ទៈគឺ «ឧෂ்ணិក»; ទេវតាប្រធានគឺ «កាលី»។ ព្យាង្គគ្រាប់ពូជគឺ «មាយា» ហើយ «ឌីរឃវរត្ម» ត្រូវបាននិយាយថាជា សក្តិ ឱ មុនីឧត្តម។

Verse 5

षड्दीर्धाढ्ये बीजेन विद्याया अंगमीरितम् । मातृकार्णान्दश दश हृदये भुजयोः पदोः ॥ ५ ॥

ដោយព្យាង្គគ្រាប់ពូជដែលពេញដោយស្រៈវែងទាំង៦ នោះ ការដាក់លើអង្គ (អង្គ-ញាស) នៃវិទ្យា ត្រូវបានកំណត់។ អក្សរមាតૃកា ត្រូវដាក់—ដប់ និងដប់—លើបេះដូង លើដៃទាំងពីរ និងលើជើងទាំងពីរ។

Verse 6

विन्यस्य व्यापकं कुर्यान्मूलमंत्रेण साधकः । शिरः कृपाणमभयं वरं हस्तैश्च बिभ्रतीम् ॥ ६ ॥

ក្រោយធ្វើញាសរួច សាធកគួរធ្វើពិធីការពារដ៏ពេញទូលាយ ដោយមន្តមូល ហើយសមាធិលើព្រះនាង ដែលកាន់ក្បាលកាត់ ដាវ កាយវិការមិនភ័យ និងកាយវិការផ្តល់ពរ នៅក្នុងដៃទាំងឡាយ។

Verse 7

मुंडस्रङ्मस्तकां मुक्तकेशां पितृवनस्तिताम् । सर्वालंकृतवर्णां च श्यामांगीं कालिकां स्मरेत् ॥ ७ ॥

គួរសមាធិលើ «កាលិកា»៖ ក្បាលរបស់នាងតុបតែងដោយខ្សែកម្រងលលាដ៍ក្បាល សក់រលុង មកស្ថិតនៅក្នុងព្រៃបិតೃ (ដែនពាក់ព័ន្ធនឹងបុព្វបុរស) តុបតែងអលង្ការគ្រប់យ៉ាង ហើយមានអង្គកាយងងឹត។

Verse 8

एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं जुहुयादयुतं ततः । प्रसूनैः करवीरोत्थैः पूजायंत्रमथोच्यते ॥ ८ ॥

ដូច្នេះហើយ សូមធ្វើសមាធិ ហើយសូត្រមន្តឲ្យបានមួយសែនដង; បន្ទាប់មក បូជាអគ្គិដោយអាហុតិដប់ពាន់។ រួចយកផ្កាការាវីរ (អូឡេអាន់ឌ័រ) មកបូជា ហើយបង្រៀនវិធីបូជាយន្ត្រ។

Verse 9

विलिख्य पूर्वं षट्कोणं त्रिकोणत्रितयं ततः । पद्ममष्टदलं बाह्ये भूपुरं तत्र पूजयेत् ॥ ९ ॥

ជាមុន សូមគូររូបឆកោណ; បន្ទាប់មក គូរត្រីកោណបី។ ខាងក្រៅនោះ គូរផ្កាឈូកមាន៨ក្រពះ ហើយខាងក្រៅទៀត គូរភូបុរ (ស៊ុមការ៉េព័ទ្ធជុំវិញ)។ ក្នុងគំនូសនោះ សូមធ្វើពិធីបូជា។

Verse 10

जया च विजया चापि अजिता चापराजिता । नित्या विलासिनी वापि दोग्ध्यघोरा च मंगला ॥ १० ॥

ជយា និង វិជយា; អជិតា និង អបរាជិតា; និត្យា និង វិលាសិនី; ដោគ្ធ្រី អឃោរា និង មង្គលា—ទាំងនេះជាព្រះនាម/រូបទេវីដែលត្រូវរំលឹក។

Verse 11

पीठस्य शक्तयो मायात्मने हृत्पीठमंत्रकः । शिवरूपशवश्थां च शिवाभिर्दिक्षु वेष्टिताम् ॥ ११ ॥

ឥទ្ធិពល (សក្តិ) នៃពិឋៈ គឺសម្រាប់អ្នកដែលមានសារសំខាន់ជាមាយា; ហ្រឹត្ពិឋៈមានមន្ត្ររបស់ខ្លួន។ ហើយសូមគិតគូររូបសពដែលមានរូបរាងដូចសិវៈ ត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយសិវាទាំងឡាយនៅទិសទាំងអស់។

Verse 12

महाकालरतासक्तां ध्यात्वांगान्यर्चयेत्पुरा । कालीं कपालिनीं कुल्लां कुरुकुल्लां विरोधिनीम् ॥ १२ ॥

ជាមុន សូមធ្វើសមាធិលើទេវីដែលស្រឡាញ់ភ្ជាប់ចិត្តយ៉ាងខ្លាំងចំពោះ មហាកាល។ បន្ទាប់មក សូមបូជាអង្គ (អង្គបន្ថែម) របស់នាង។ សូមបូជានាងជា កាលី កបាលិនី គុល្លា គុរុគុល្លា និង វិរោធិនី។

Verse 13

विप्रचित्तां च षट्कोणे नवकोणे ततोऽर्चयेत् । उग्रामुष्णप्रभां दीप्तां नीलाधानां बलाकिकाम् ॥ १३ ॥

នៅក្នុងផ្នែកមានមុំប្រាំមួយ គួរបូជា វិប្រចិត្តា; បន្ទាប់មក ក្នុងផ្នែកមានមុំប្រាំបួន គួរបូជា បលាកិកា—ដ៏កាចសាហាវ ពន្លឺក្តៅឆេះចាំង រលោងភ្លឺ និងមានពណ៌ខៀវ។

Verse 14

मात्रां मुद्रां तथा मित्रां पूज्याः पत्रेषु मातरः । पद्मस्यास्य सुयत्नेन ब्राह्मी नारायणीत्यपि ॥ १४ ॥

លើស្លឹកផ្កាឈូក គួរបូជា ព្រះមាតា—មាត្រា មុទ្រា និងមិត្រា; ហើយដោយការប្រុងប្រយ័ត្នយ៉ាងល្អ ក៏បូជា ប្រាហ្មី និង នារាយណី ផងដែរ សម្រាប់ផ្កាឈូកនេះ។

Verse 15

माहेश्वरी च चामुंडा कौमारी चापराजिता । वाराही नारसिंहा च पुनरेतास्तु भूपुरे ॥ १५ ॥

មាហេស្វរី និង ចាមុណ្ឌា កៅមារី និង អបរាជិតា វារាហី និង នារ​សിംហី—ទាំងនេះវិញ គួរតំឡើងនៅក្នុង ភូបុរៈ គឺរបងខាងក្រៅនៃគំនូសបរិសុទ្ធ។

Verse 16

भैरवीं महदाद्यां तां सिंहाद्यां धूम्रपूर्विकाम् । भीमोन्मत्तादिकां चापि वशीकरणभैरवीम् ॥ १६ ॥

គាត់ក៏បានពោលអំពី ភైరវី ក្នុងរូបរាងជាច្រើន—មហដាទ្យា សിംហាទ្យា ធូម្រពួរវិកា និងរូបដូចជា ភីមា និង អ៊ុនមត្តា—រួមទាំង វសីករណភైరវី ភైరវីដែលពាក់ព័ន្ធនឹងពិធីនៃការគ្រប់គ្រងចិត្ត។

Verse 17

मोहनाद्यां समाराध्य शक्रादीन्यायुधान्यपि । एवमाराधिता काली सिद्धा भवति मंत्रिणाम् ॥ १७ ॥

ដោយបានបូជាប្រកបដោយសមរម្យ នូវ មោហនា និងអាវុធទាំងឡាយចាប់ពីអាវុធរបស់ឥន្ទ្រ (ឝក្រ) ជាដើម; ដូច្នេះ កាលី ដែលបានបូជាដូចនេះ នឹងក្លាយជាសម្រេចពេញលេញ សម្រាប់អ្នកអនុវត្តមន្ត្រ (ទទួលសិទ្ធិមន្ត្រ)។

Verse 18

ततः प्रयोगान्कुर्वीत महाभैरवभाषितान् । आत्मनो वा परस्यार्थं क्षिप्रसिद्धिप्रदायकान् ॥ १८ ॥

បន្ទាប់មក គួរធ្វើព្រះវិធីប្រតិបត្តិ (ប្រយោគ) ដែលមហាភៃរវៈបានបង្រៀន ដើម្បីប្រទានសិទ្ធិជោគជ័យយ៉ាងឆាប់រហ័ស—សម្រាប់គោលបំណងរបស់ខ្លួន ឬដើម្បីប្រយោជន៍របស់អ្នកដទៃ។

Verse 19

स्त्रीणां प्रहारं निंदां च कौटिल्यं वाप्रियं वचः । आत्मनो हितमन्विच्छन् कालीभक्तो विवर्जयेत् ॥ १९ ॥

ស្វែងរកសេចក្តីសុខប្រយោជន៍ពិតរបស់ខ្លួន អ្នកបូជាធម៌នៅសម័យកលិយុគ គួរជៀសវាងការវាយស្ត្រី ការប្រមាថនិន្ទា ការបោកបញ្ឆោត និងពាក្យសម្តីរឹងរ៉ឹងឬមិនពេញចិត្ត។

Verse 20

सुदृशो मदनावासं पश्यन्यः प्रजपेन्मनुम् । अयुतं सोऽचिरादेव वाक्पपतेः समतामियात् ॥ २० ॥

មើលទៅលើស្ត្រីស្រស់ស្អាត—ជាទីស្នាក់របស់កាមទេវ—គួរប្រាប់បន្តមន្ត្រ។ ដោយសូត្រមន្ត្រនោះដល់មួយម៉ឺនដង គេនឹងឈានដល់សមភាពជាមួយវាក្បតិ (ព្រះអម្ចាស់នៃពាក្យ) យ៉ាងឆាប់រហ័ស។

Verse 21

दिगम्बरो मुक्तकेशः श्मशानस्थोऽधियामिनि । जपेद्योऽयुतमेतस्य भवेयुः सर्वसिद्धयः ॥ २१ ॥

ស្លៀកតែអាកាស (អាកាសវស្ត្រ) សក់ទម្លាក់រលុង ឈរនៅទីឈាបសព ក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់នៃរាត្រី—អ្នកណាសូត្រមន្ត្រនេះដល់មួយម៉ឺនដង នឹងទទួលបានសិទ្ធិទាំងអស់។

Verse 22

शवस्य हृदये स्थित्वा निर्वासाः प्रेतभूमिगः । अर्कपुष्पसहस्रेणाभ्यक्तेन स्वीयरेतसा ॥ २२ ॥

ស្ថិតលើបេះដូងនៃសព ដោយអាក្រាតកាយ នៅទីឈាបសព គេយកផ្កាអរកៈមួយពាន់ ដែលលាបដោយទឹកកាមរបស់ខ្លួន ធ្វើការលាបបូស (អភ្យក្ត)។

Verse 23

देवीं यः पूजयेद्भक्त्या जपन्नेकैकशो मनुम् । सोऽचरेणैव कालेन धरणीप्रभुतां व्रजेत् ॥ २३ ॥

អ្នកណាដែលបូជាព្រះនាងទេវីដោយភក្តី ហើយសូត្រមន្ត្រា​ម្តងមួយអក្សរៗ នោះក្នុងពេលមិនយូរ នឹងឈានដល់អធិបតេយ្យលើផែនដី។

Verse 24

रजः कीर्णं भगं नार्या ध्यायन्यो ह्ययुतं जपेत् । सकवित्वेन रम्येण जनान्मोहयति ध्रुवम् ॥ २४ ॥

អ្នកណាដែលសមាធិលើយោនីនារីដែលលាបដោយឈាមរដូវ ហើយសូត្រមន្ត្រា​មួយម៉ឺនដង នោះប្រាកដជាធ្វើឲ្យមនុស្សវង្វេងដោយពាក្យកវីដ៏ផ្អែមល្ហែម។

Verse 25

त्रिपञ्चारे महापीठे शिवस्य हृदि संस्थिताम् । महाकालेन देवेन मारयुद्धं प्रकुर्वतीम् ॥ २५ ॥

នៅត្រីបញ្ចារា ជាមហាពីឋដ៏បរិសុទ្ធ នាងត្រូវបានស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងព្រះសិវៈ ហើយកំពុងប្រយុទ្ធសម្លាប់ជាមួយទេវតាមហាកាល។

Verse 26

तां ध्यायन्स्मेरवदनां विदधत्सुरतं स्वयम् । जपेत्सहस्रमपि यः स शंकरसमो भवेत् ॥ २६ ॥

អ្នកណាដែលសមាធិលើនាង—មានមុខញញឹមទន់ភ្លន់—ហើយខ្លួនឯងអនុវត្តពិធីសហវាសដ៏ស្និទ្ធស្នាល សូត្រមន្ត្រា​សូម្បីតែមួយពាន់ដង នោះក្លាយស្មើព្រះសង្ករ (សិវៈ)។

Verse 27

अस्थिलोमत्वचायुक्तं मांसं मार्जारमेषयोः । उष्ट्रस्य महिषस्यापि बलिं यस्तु समर्पयेत् ॥ २७ ॥

អ្នកណាដែលយកសាច់ឆ្មា ឬសាច់ចៀម—មានឆ្អឹង រោម និងស្បែកភ្ជាប់—ឬក៏យកសាច់អូដ្ឋ ឬក្របី មកថ្វាយជាបលិ នោះជាការធ្វើផ្ទុយនឹងច្បាប់ពិធីត្រឹមត្រូវ។

Verse 28

भूताष्टम्योर्मध्यरात्रे वश्याः स्युस्तस्य जन्तवः । विद्यालक्ष्मीयशःपुत्रैः स चिरं सुखमेधते ॥ २८ ॥

នៅកណ្ដាលអធ្រាត្រនៃថ្ងៃ ភូតាហ្ស្ដមី សត្វមានជីវិតទាំងឡាយក្លាយជាស្ថិតក្រោមអំណាចរបស់គាត់; ហើយគាត់រីកចម្រើនយូរអង្វែងក្នុងសុខសាន្ត ដោយពោរពេញដោយវិជ្ជា សម្បត្តិ កេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងកូនប្រុស។

Verse 29

यो हविष्याशनरतो दिवा देवीं स्मरन् जपेत् । नक्तं निधुवनासक्तो लक्षं स स्याद्धरापतिः ॥ २९ ॥

អ្នកណាដែលរស់ដោយអាហារ ហវិស្យ (អាហារបូជា) ហើយពេលថ្ងៃរំលឹកដល់ទេវី និងសូត្រមន្តរបស់នាង; ពេលយប់ចិត្តជាប់ក្នុងល្បែងស្នេហា—មនុស្សនោះក្លាយជាព្រះអម្ចាស់លើផែនដី មានទ្រព្យអំណាចដល់មួយលក្ខ។

Verse 30

रक्तांभोजैर्हुनेन्मंत्री धनैर्जयति वित्तपम् । बिल्वपत्रैर्भवेद्राज्यं रक्तपुष्पैर्वशीकृतिः ॥ ३० ॥

អ្នកដឹងមន្តគួរធ្វើហូមដោយផ្កាឈូកក្រហម; ដោយបូជាទ្រព្យ គាត់ឈ្នះព្រះអម្ចាស់នៃទ្រព្យសម្បត្តិ។ ដោយបូជាស្លឹកបិល្វា គាត់ទទួលបានរាជ្យ; ដោយបូជាផ្កាក្រហម គាត់បង្កើតការវសីករណ (ការធ្វើឲ្យស្ថិតក្រោមអំណាច)។

Verse 31

असृजी महिषादीनां कालिकां यस्तु तर्पयेत् । तस्य स्युरचिरादेव करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ ३१ ॥

អ្នកណាដែលធ្វើតර්បណ (ការបូជាទឹក) ដល់កាលិកា ដោយឈាមក្របីជាដើម—សិទ្ធិទាំងអស់នឹងមកដល់គាត់ឆាប់ៗ ដូចជាស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់គាត់ផ្ទាល់។

Verse 32

यो लक्षं प्रजपेन्मन्त्रं शवमारुह्य मन्त्रवित् । तस्य सिद्धो मनुः सद्यः सर्वेप्सितफलप्रदः ॥ ३२ ॥

អ្នកដឹងមន្តណាដែលអង្គុយលើសព ហើយសូត្រមន្តមួយលក្ខ (មួយសែន) ដង—មន្តរបស់គាត់សម្រេចភ្លាមៗ ផ្តល់ផលទាំងអស់ដែលប្រាថ្នា។

Verse 33

तेनाश्वमेधप्रमुखैर्यागौरिष्टं सुजन्मना । दत्तं दानं तपस्तप्तं उपास्ते यस्तु कालिकाम् ॥ ३३ ॥

ដោយបុគ្គលកំណើតល្អនោះ បានប្រព្រឹត្តយញ្ញៈចាប់ពីអស្វមេធៈដោយត្រឹមត្រូវ បានប្រគល់ទាន និងអនុវត្តតបស្យា; ប៉ុន្តែអ្នកណាដែលគោរពបូជាព្រះមាតាកាលិកា នោះទទួលផលនៃទាំងអស់នេះ។

Verse 34

ब्रह्मा विष्णुः शिवो गौरी लक्ष्मीर्गणपती रविः । पूजिताः सकला देवा यः कालीं पूजयेत्सदा ॥ ३४ ॥

ព្រះព្រហ្មា ព្រះវិស្ណុ ព្រះសិវៈ ព្រះគោរី ព្រះលក្ខ្មី ព្រះគណបតិ និងព្រះអាទិត្យ—មែនទាំងទេវទាំងអស់—ត្រូវបានចាត់ទុកថាបានបូជារួចហើយ ដោយអ្នកណាដែលបូជាព្រះកាលីជានិច្ច។

Verse 35

अथापरः सरस्वत्या ह्यवतारो निगद्यते । यां निषेव्य नरा लोके कृतार्थाः स्युर्न संशयः ॥ ३५ ॥

ឥឡូវនេះ ការបង្ហាញមួយទៀតនៃព្រះសរស្វតី ត្រូវបានពណ៌នា; ដោយពឹងផ្អែក និងបម្រើនាង មនុស្សក្នុងលោកនេះក្លាយជាអ្នកបានសម្រេចគោលបំណង—គ្មានសង្ស័យឡើយ។

Verse 36

आप्यायिनी चन्द्रयुक्ता माया च वदनांतरे । सकामिका क्रुधा शांतिश्चन्द्रालंकृतमस्तका ॥ ३६ ॥

អាព្យាយិនី ដែលភ្ជាប់ជាមួយព្រះចន្ទ; ម៉ាយា ដែលស្ថិតនៅក្នុងមាត់; សកាមិកា ក្រុធា និងសាន្តិ—ទាំងនេះត្រូវបានពណ៌នាថាមានក្បាលតុបតែងដោយព្រះចន្ទ។

Verse 37

दीपिका सासना चन्द्रयुगस्त्रं मनुरीरितः । मुनिरक्षोभ्य उद्दिष्टश्छन्दस्तु बृहती मतम् ॥ ३७ ॥

សម្រាប់វិទ្យា/មន្ត្រាដែលហៅថា «ទីបិកា» ការប្រើប្រាស់ដែលបានកំណត់គឺ «ចន្ទ្រយុគាស្ត្រ»; រិសិ (អ្នកឃើញមន្ត្រា) គឺមនុ; មុនិដែលបានចង្អុលបង្ហាញគឺអក្សោភ្យ; និងឆន្ទៈ (មាត្រា) ត្រូវយល់ថាជា បೃಹតី។

Verse 38

ताराख्या देवता बीजं द्वितीयञ्च चतुर्थकम् । शक्तिः षड्दीर्घयुक्तेन द्वितीयेनांगकल्पनम् ॥ ३८ ॥

ទេវតាអធិបតីគឺព្រះនាងដែលហៅថា តារា។ ព្យាង្គគ្រាប់ (bīja) ត្រូវបង្កើតដោយភ្ជាប់ស្រៈទី២ ជាមួយធាតុព្យញ្ជនៈទី៤។ ព្យាង្គសក្តិ (śakti) បានដោយភ្ជាប់ទី២ ជាមួយស្រៈវែងទី៦; ហើយអង្គៈ (aṅga) សម្រាប់ញាស ត្រូវរៀបចំដោយយកទី២ ជាមូលដ្ឋាន។

Verse 39

षोढा न्यासं ततः कुर्यात्तारायाः सर्वसिद्धिम् । श्रीकण्ठादीन्न्यसेद्रुद्रान्मातृकावर्णपूर्वकान् ॥ ३९ ॥

បន្ទាប់មក គួរធ្វើញាសដប់ប្រាំមួយប្រភេទសម្រាប់ព្រះនាងតារា ដែលប្រទានសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង។ គួរដាក់ (អញ្ជើញ) ព្រះរុទ្រ ចាប់ពី ស្រីកណ្ណ្ឋ ជាដើម ដោយមានអក្សរមាត្រិកា (អក្ខរក្រម) នាំមុខ។

Verse 40

मातृकोक्तस्थले माया तृतीयक्रोधपूर्वकान् । चतुर्थीनमसायुक्तान्प्रथमो न्यास ईरितः ॥ ४० ॥

នៅកន្លែងដែលមាត្រិកា បានបញ្ជាក់ គួរដាក់ញាសព្យាង្គ «មាយា»។ ហើយព្យាង្គដែលចាប់ផ្តើមដោយ «ក្រធ» ជាសំណុំទី៣ ត្រូវភ្ជាប់នឹងវិភត្តិចតុរថី (សម្រាប់ “ដល់/សម្រាប់”) និងពាក្យ «នមៈ»។ នេះត្រូវបានប្រកាសថា ជាញាសទីមួយ។

Verse 41

शवपीठसमासीनां नीलकांतिं त्रिलोचनाम् । अर्द्धेन्दुशेखरां नानाभूषणाढ्यां स्मरन्न्यसेत् ॥ ४१ ॥

ពេលធ្វើញាស គួរចងចាំសមាធិលើព្រះនាង—អង្គុយលើកៅអីសព មានពណ៌ខៀវងងឹត មានភ្នែកបី ពាក់មកុដព្រះចន្ទកន្លះ និងតុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការច្រើន—ហើយបន្ទាប់មកដាក់មន្តតាមលំដាប់។

Verse 42

द्वितीये तु ग्रहन्यासं कुर्यात्तां समनुस्मरन् । त्रिबीजस्वरपूर्वं तु रक्तसूर्यं हृदि न्यसेत् ॥ ४२ ॥

នៅជំហានទី២ គួរធ្វើញាសនៃភពទាំងឡាយ ដោយរំលឹកព្រះនាងជានិច្ច។ បន្ទាប់មក ដោយមានបីព្យាង្គគ្រាប់ (trī-bīja) និងសូរសំឡេងរបស់វានាំមុខ គួរដាក់ព្រះអាទិត្យពណ៌ក្រហមនៅក្នុងបេះដូង។

Verse 43

तथा पवर्गपूर्वं तु शुक्लं सोमं भ्रुवोर्द्वये । कवर्गपूर्वं रक्ताभं मंगलं लोचनत्रयम् ॥ ४३ ॥

ដូច្នេះដែរ អក្សរដែលចាប់ផ្តើមដោយ «ប-វರ್ಗ» ត្រូវដាក់ជាន្យាសា ដូចព្រះចន្ទពណ៌ស លើគូរ​ចិញ្ចើមទាំងពីរ; ហើយអក្សរដែលចាប់ផ្តើមដោយ «ក-វರ್ಗ» មានពណ៌ក្រហមស្រាល ត្រូវដាក់ដូចព្រះអង្គារ នៅក្នុងភ្នែកទាំងបី។

Verse 44

चवर्गाद्यं बुधं श्यामं न्यसेद्वक्षस्थले बुधः । ढवर्गाद्यं पीतवर्णं कण्ठकूपे बृहस्पतिम् ॥ ४४ ॥

អ្នកប្រាជ្ញគួរដាក់ (ន្យាសា) ព្រះពុធ—ពណ៌ខ្មៅស្រអែម និងពាក់ព័ន្ធនឹងក្រុមអក្សរចាប់ផ្តើមដោយ «ច-វರ್ಗ»—លើតំបន់ទ្រូង។ ហើយដាក់ព្រះព្រហស្បតិ៍—ពណ៌លឿង និងពាក់ព័ន្ធនឹងក្រុមអក្សរចាប់ផ្តើមដោយ «ឋ-វర్గ»—នៅរន្ធក (ចន្លោះក្បាលទ្រូង)។

Verse 45

तवर्गाद्यं श्वेतवर्णं घटिकायां तु भार्गवम् । नीलवर्णं पवर्गाद्यं नाभिदेशे शनैश्चरम् ॥ ४५ ॥

ក្រុម «ត-វರ್ಗ» ពណ៌ស ត្រូវដាក់នៅ «ឃដិកា» (សន្លាក់កដៃ) ហើយមានព្រះភារគវ (សុក្រ/វេនុស) ជាអធិបតី។ ក្រុម «ប-វర్గ» ពណ៌ខៀវ ត្រូវដាក់នៅតំបន់ផ្ចិត ហើយមានព្រះសនៃශ්ចរ (សៅរ៍/សាតឺន) ជាអធិបតី។

Verse 46

शवर्गाद्यं धूम्रवर्णं ध्यात्वा राहुं मुखे न्यसेत् । त्रिबीजपूर्वकश्चैवं ग्रहन्यासः समीरितः ॥ ४६ ॥

ដោយសមាធិគិតឃើញ រាហុ ពណ៌ដូចផ្សែង និងចាប់ផ្តើមដោយអក្សរក្រុម «ស-វರ್ಗ» គួរដាក់ (ន្យាសា) លើមាត់។ ដូច្នេះ ពិធីន្យាសាភពគ្រោះ ត្រូវបានពន្យល់ ដោយមានបីព្យាង្គគ្រាប់ (បីជ) នាំមុខ។

Verse 47

तृतीयं लोकपालानां न्यासं कुर्यात्प्रयत्नतः । मायादिबीजत्रितयपूर्वकं सर्वसिद्धये ॥ ४७ ॥

ទីបី ដោយខិតខំប្រឹងប្រែង គួរធ្វើន្យាសា នៃលោកបាល (អ្នកអភិបាលទិស) ដោយមានត្រីបីជ ចាប់ផ្តើមដោយ «មាយា» នាំមុខ ដើម្បីឲ្យសិទ្ធិទាំងអស់សម្រេច។

Verse 48

स्वमस्तके ललाटादि दिक्ष्वष्टस्वधउर्द्ध्वतः । ह्रस्वदीर्घकादिकाष्टवर्गपूर्वान्दिशाधिपान् ॥ ४८ ॥

លើក្បាលរបស់ខ្លួន ចាប់ពីលលាដ៍ក្បាលជាដើម គួរតែដាក់ (ក្នុងចិត្ត) ទេវតាអធិបតីទិសទាំង៨ និងខាងលើ តាមលំដាប់អក្សរស្រៈខ្លី–វែង ហើយបន្តដោយក្រុមព្យញ្ជនៈចាប់ពី «ក» (អष्टវರ್ಗ)។

Verse 49

शिवशक्त्यभिधे न्यासं चतुर्थे तु समाचरेत् । त्रिबीजपूर्वकान्न्यस्येत्षट्शिवाञ्छक्तिसंयुतान् ॥ ४९ ॥

ក្នុងវិធីទី៤ គួរធ្វើញាសៈដែលហៅថា «សិវ–សក្តិ»។ គួរដាក់មន្ត្រាចាប់ពីព្យញ្ជនៈគ្រាប់ពូជទាំង៣ ហើយបន្តដាក់ «សិវ» ទាំង៦ ដែលរួមជាមួយសក្តិ។

Verse 50

आधारादिषु चक्रेषु स्वचक्रवर्णपूर्वकान् । ब्रह्माणं डाकिनीयुक्तं वादिसांतार्णपूर्वकम् ॥ ५० ॥

ក្នុងចក្រាទាំងឡាយចាប់ពីអាធារៈ គួរដាក់អក្សររបស់ចក្រ​នីមួយៗជាមុន តាមលំដាប់ត្រឹមត្រូវ។ បន្ទាប់មក គួរធ្វើសមាធិលើព្រះព្រហ្មា ដែលរួមជាមួយដាគិនី ហើយមានលំដាប់ប៊ីជៈចាប់ពី «វ» ដល់ «ស» ជាមុខ។

Verse 51

मूलाधारे विन्यसेच्च चतुर्द्दलसमन्वितम् । श्रीविष्णुं राकिणीयुक्तबादिलांतार्णपूर्वकम् ॥ ५१ ॥

នៅមូលាធារៈ គួរធ្វើញាសៈនៃព្រះស្រីវិṣṇុ ក្នុងផ្កាឈូកបួនក្រឡា ដោយរួមជាមួយរាគិនី ហើយមានប៊ីជៈចាប់ពី «ប» ដល់ «ល» ជាមុខ ព្រមទាំងសំឡេងខាងក្នុង (អន្តរ)។

Verse 52

स्वाधिष्ठनाभिधे चक्रे लिंगस्थे षड्दले न्यसेत् । रुद्रं तु डाकिनीयुक्तं डादिफांतार्णपूर्वकम् ॥ ५२ ॥

ក្នុងចក្រ​ស្វាធិષ્ઠានៈ ដែលស្ថិតនៅលិង្គ មានផ្កាឈូកប្រាំមួយក្រឡា គួរធ្វើញាសៈ។ នៅទីនោះ គួរដាក់ព្រះរុទ្រៈជាមួយដាគិនី ដោយមានព្យញ្ជនៈចាប់ពី «ឌ» ដល់ «ផ» ជាមុខ។

Verse 53

चक्रे दशदले न्यस्येन्नाभिस्थे मणिपूरके । ईश्वरं कादिठान्तार्णपूर्वकं शाकिनीयुतम् ॥ ५३ ॥

គួរធ្វើ ន្យាសៈ នៅក្នុងចក្រ​ដប់ក្រឡា ដែលស្ថិតនៅផ្ចិត—មណិបូរកៈ—ហើយនៅទីនោះ សមាធិលើ ព្រះឥશ્વរៈ ដោយមានអក្សរ​ពី ក ដល់ ឋ ជាមុខ និងមាន សាកិនី រួមគ្នា។

Verse 54

विन्यसेद्द्वादशदलेहृदयस्थे त्वनाहते । सदाशिवं शाकिनीं च षोडशस्वरपूर्वकम् ॥ ५४ ॥

គួរធ្វើ ន្យាសៈ នៅក្នុងផ្កាឈូកបេះដូង អនាហតៈ ដែលមានដប់ពីរក្រឡា ដោយដាក់ សទាសិវៈ និង សាកិនី ផង ដោយមានស្រៈដប់ប្រាំមួយ ជាមុខ។

Verse 55

कण्ठस्थे षोडशदले विशुद्धाख्ये प्रविन्यसेत् । आज्ञाचक्रे परशिवं हाकिनीसंयुतं न्यसेत् ॥ ५५ ॥

គួរដាក់សមាធិឲ្យមាំ នៅក្នុងផ្កាឈូកដប់ប្រាំមួយក្រឡា នៅបំពង់ក ដែលហៅ វិសុទ្ធា; ហើយនៅក្នុង អាជ្ញាចក្រ គួរដំឡើង បរៈសិវៈ ដែលរួមជាមួយ ហាកិនី។

Verse 56

लक्षार्णपूवं भ्रूमध्यसंस्थितेऽतिमनोहरे । तारादिपंचमं न्यासं कुर्यात्सर्वेष्टसिद्धये ॥ ५६ ॥

ដោយដាក់មន្ត្រាដែលចាប់ផ្តើមដោយអក្សរ «លក្ខ» នៅចន្លោះចិញ្ចើមដ៏គួរឱ្យទាក់ទាញខ្លាំង គួរធ្វើ ន្យាសៈ រហូតដល់ភាគទីប្រាំ ដែលចាប់ផ្តើមដោយ «តារា»; ដោយនេះ សិទ្ធិដែលប្រាថ្នាទាំងអស់ នឹងសម្រេច។

Verse 57

अष्टौ वर्गान्स्वरद्वंद्वपूर्वकान् बीजसंयुतान् । ताराद्या न्यासपूर्वाश्च प्रयोज्या अष्टशक्तयः ॥ ५७ ॥

អក្សរទាំងប្រាំបីវర్గ គួរប្រើ ដោយមួយៗមានស្រៈជាគូជាមុខ ហើយភ្ជាប់ជាមួយ បីជៈអក្សរ។ ចាប់ផ្តើមពី «តារា» (ಓಂ) បន្ទាប់ពីធ្វើ ន្យាសៈ ជាមុន គួរអនុវត្ត សក្តិទាំងប្រាំបី។

Verse 58

ताराथोग्रा महोग्रापि वज्रा काली सरस्वती । कामेश्वरी च चामुंडा इत्यष्टौ तारिकाः स्मृताः ॥ ५८ ॥

តារា អថោគ្រា មហោគ្រា វជ្រា កាលី សរស្វតី កាមេឝ្វរី និង ចាមុណ្ឌា—ទាំង៨នេះ ត្រូវបានចងចាំតាមប្រពៃណីថា «តារិកា»។

Verse 59

ब्रह्मरंध्रे ललाटे च भ्रूमध्ये कण्ठदेशतः । हृदि नाभौ फले मूलाधारे चेताः क्रमान्न्यसेत् ॥ ५९ ॥

គួរដាក់ចិត្ត (ស្មារតី) ជាបន្តបន្ទាប់៖ នៅប្រះ្មរន្ធ្រ (រន្ធកំពូលក្បាល), នៅលលាដ៍, នៅចន្លោះចិញ្ចើម, នៅតំបន់ក, នៅក្នុងបេះដូង, នៅផ្ចិត, នៅតំបន់ភេទ, និងនៅមូលាធារ (មូលដ្ឋាន)។

Verse 60

अङ्गन्यासं ततः कुर्यात्पीठाख्यं सर्वसिद्धिदम् । आधारे कामरूपाख्यं बीजं ह्रस्वार्णपूर्वकम् ॥ ६० ॥

បន្ទាប់មក គួរធ្វើអង្គន្យាស ដែលហៅថា «ពីឋ» អ្នកផ្តល់សិទ្ធិទាំងអស់។ នៅអាធារ (មូលដ្ឋាន) គួរដាក់ព្យញ្ជនៈគ្រាប់ (បីជ) ដែលហៅថា «កាមរូប» ដោយមានស្រៈខ្លីនាំមុខ។

Verse 61

हृदि जालंधरं बीजं दीर्घपूर्वं प्रविन्यसेत् । ललाटे पूर्णगिर्याख्यं कवर्गाद्यं न्यसेत्सुधीः ॥ ६१ ॥

នៅក្នុងបេះដូង គួរដាក់បីជ «ជាលន្ធរ» ដោយមានស្រៈវែងនាំមុខ ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ នៅលលាដ៍ អ្នកប្រាជ្ញគួរដាក់បីជ «ពូរណគិរី» ដែលចាប់ផ្តើមដោយព្យញ្ជនៈក-វರ್ಗ។

Verse 62

उड्डीयानं चवर्गाद्यं केशसन्धौ प्रविन्यसेत् । कण्ठे तु मथुरापीठं दशम यादिकं न्यसेत् ॥ ६२ ॥

គួរដាក់ (ន្យាស) «ឧឌ្ឍីយាន» ដែលចាប់ផ្តើមដោយច-វರ್ಗ នៅចំណុចភ្ជាប់ខ្សែសក់ (ជាយសក់) ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ ហើយនៅក គួរដាក់ពីឋ «មថុរា» និងការដាក់ទីដប់ ដែលចាប់ផ្តើមដោយ «យ»។

Verse 63

षोढा न्यासस्तु तारायाः प्रोक्तोऽभीष्टप्रदायकः । हृदि श्रीमदेकजटां तारिणीं शिरसि न्यसेत् ॥ ६३ ॥

ន្យាសៈដប់ប្រាំមួយប្រការ នៃព្រះតារា ត្រូវបានបង្រៀនថា ជាអ្នកប្រទានផលដែលប្រាថ្នា។ គួរដាក់ (អញ្ជើញ) ព្រះឯកជដា​ដ៏មង្គល នៅក្នុងបេះដូង ហើយដាក់ព្រះតារិណី លើក្បាល។

Verse 64

वज्रोदके शिखां पातु उग्रतारां तु वर्मणि । महोग्रा वत्सरे नेत्रे पिंगाग्रैकजटास्त्रके ॥ ६४ ॥

សូមឲ្យ វជ្រោទកា ការពារ​សិខា (ចុងសក់លើក្បាល) របស់ខ្ញុំ; សូមឲ្យ ឧគ្រតារា ការពារ​វර්មន (អាវការពារ)។ សូមឲ្យ មហោគ្រា ការពារ​កំភួនជើង; ហើយសូមឲ្យ ពិង្គាគ្រា-ឯកជដា ការពារ​ភ្នែក និង​អស្ត្រ (អាវុធមន្ត្រ) របស់ខ្ញុំ។

Verse 65

षड्रदीर्गयुक्तमायाया एतान्यष्टौ षडंगके । अंगुष्ठादिष्वंगुलीषु पूर्वं विन्यस्य यत्नतः ॥ ६५ ॥

ក្នុងពិធីសាដអង្គ (ṣaḍaṅga) គួរដាក់អក្សរ៨ នៃមន្ត្រ​មាយា ដែលមានស្រៈវែង៦ ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន លើម្រាមដៃ ចាប់ពីម្រាមមេដៃជាមុន។

Verse 66

तर्जनीमध्यमाभ्यां तु कृत्वा तालत्रयं ततः । छोटिकामुद्राया कुर्याद्दिग्बन्धं देवतां स्मरन् ॥ ६६ ॥

បន្ទាប់មក ប្រើម្រាមចង្អុល និងម្រាមកណ្ដាល ធ្វើការទះដៃបីដង។ បន្ទាប់ពីនោះ បង្កើតមុទ្រា «ឆោតិកា» ហើយធ្វើដិគបន្ធ (ការបិទទិស) ដោយរំលឹកដល់ទេវតា។

Verse 67

विद्यया तारपुटया व्यापकं सप्तधा चरेत् । उग्रतारां ततो ध्यायेत्सद्यो वादेऽतिसिद्धिदाम् ॥ ६७ ॥

ដោយវិទ្យា​មន្ត្រ «តារាបុត» គួរធ្វើការគ្របដណ្តប់ទាំងមូល (ន្យាស/ការពារ) ជា៧ដង។ បន្ទាប់មក គួរសមាធិលើ ព្រះឧគ្រតារា ដែលប្រទានសិទ្ធិដ៏អស្ចារ្យភ្លាមៗ ក្នុងវាទ (ការជជែកវែកញែក)។

Verse 68

लयाब्धावंबुजन्मस्थां नीलाभां दिव्यभूषणाम् । कम्बुं खङ्गं कपालं च नीलाब्जं दधतीं करैः ॥ ६८ ॥

នាងឈរលើផ្កាឈូកកើតពីសមុទ្រនៃលយៈ មានពណ៌ខ្មៅស្រអាប់ តុបតែងដោយអលង្ការទេវីយ៍ ហើយកាន់ស័ង្ខ ដាវ កបាលបាត្រ និងផ្កាឈូកពណ៌ខៀវក្នុងដៃ។

Verse 69

नागश्रेष्ठालंकृतांगीं रक्तनेत्रत्रयां स्मरेत् । जपेल्लक्षचतुष्कं हि दशांशं रक्तपद्मकैः ॥ ६९ ॥

គួរតែសមាធិលើទេវីដែលអង្គកាយតុបតែងដោយពស់អធិរាជដ៏ប្រសើរ និងមានភ្នែកក្រហមបី។ បន្ទាប់មកគួរធ្វើជបៈមន្ត្រា៤លាក់ ហើយជាភាគដប់មួយ ត្រូវបូជាផ្កាឈូកក្រហមជាអាហុតិ។

Verse 70

हुनेत्क्षीराज्यसंमिश्रैः शंखं संस्थाप्य संजपेत् । नारीं पश्यन्स्पृशन्गच्छन्महानिशि बलिं चरेत् ॥ ७० ॥

គួរធ្វើអាហុតិដោយលាយទឹកដោះគោ និងឃី; ដំឡើងស័ង្ខហើយសូត្រមន្ត្រាជបៈ។ នៅមហារាត្រី (ពិធីកណ្តាលអធ្រាត្រ) ខណៈមើលស្ត្រី ប៉ះនាង និងទៅរកនាង ក៏គួរធ្វើបលិ-បូជាផងដែរ។

Verse 71

श्मशाने शून्यसदने देवागारेऽथ निर्जने । पर्वते वनमध्ये वा शवमारुह्य मंत्रवित् ॥ ७१ ॥

នៅទីបូជាសព នៅផ្ទះទទេ នៅវិហារទេវតា ឬកន្លែងស្ងាត់—លើភ្នំ ឬកណ្ដាលព្រៃ—អ្នកចេះមន្ត្រាអាចឡើងលើសពជាអាសនៈពិធី ហើយអនុវត្តសាធនាមន្ត្រា។

Verse 72

समरे शत्रुनिहतं यद्वा षाण्यासिकं शिशुम् । विद्यां साधयतः शीघ्रं साधितैवं प्रसिद्ध्यति ॥ ७२ ॥

នៅពេលកំពុងសាធនាវិទ្យា ប្រសិនបើឃើញសត្រូវត្រូវសម្លាប់ក្នុងសមរ ឬឃើញកុមារដែលជាសមាជិកនៃសមណសាសន៍ នោះវិទ្យានោះសម្រេចបានឆាប់រហ័ស—ដូចដែលប្រពៃណីបានប្រាប់។

Verse 73

मेधा प्रज्ञा प्रभा विद्या धीवृत्तिस्मृतिबुद्धयः । विश्वेश्वरीति संप्रोक्ताः पीठस्य नव शक्तयः ॥ ७३ ॥

មេធា (បញ្ញាចងចាំ), ប្រាជ្ញា (ការវិនិច្ឆ័យ), ប្រភា (ពន្លឺរុងរឿង), វិទ្យា (ចំណេះដឹង), ធី (ការយល់ដឹង), វ្រឹត្តិ (ចលនាចិត្ត), ស្ម្រឹតិ (សតិចងចាំ), និង ពុទ្ធិ (បញ្ញា)—ទាំងនេះត្រូវបានប្រកាសថា ជា «ឥទ្ធិ» ប្រាំបួននៃពិឋៈបរិសុទ្ធ ហៅរួមថា វិស្វេឝ្វរី។

Verse 74

भृगुमन्विंदुसंयुक्तं मेघवर्त्म सरस्वती । योगपीठात्मने हार्द्दं पीठस्य मनुरीरितः ॥ ७४ ॥

មន្ត្រនៃពិឋៈត្រូវបានប្រកាសថា៖ វាប្រកបដោយ ភ្រឹគុ មនុ និង ព្រះចន្ទ; វាដំណើរតាមផ្លូវពពក; ហើយវាគឺ សរស្វតី—ជាការថ្វាយក្នុងចិត្ត ដល់អាត្មានៃ យោគ-ពិឋៈ។

Verse 75

दत्त्वानेनासनं मूर्तिं मूलमंत्रेण कल्पयेत् । पूजयेद्विधिवद्देवीं तद्विधानमथोच्यते ॥ ७५ ॥

ក្រោយពេលថ្វាយអាសនៈដល់នាងហើយ គួរតាំង (បង្កើត និងបញ្ចាក់) រូបមూర్తិរបស់ទេវី ដោយមូលមន្ត្រ។ បន្ទាប់មក គួរបូជាទេវីតាមវិធីវិន័យ; ឥឡូវនេះ នីតិវិធីនោះត្រូវបានពន្យល់។

Verse 76

तारो माया भगं ब्रह्मा जटे सूर्यः सदीर्घकम् । यक्षाधिपतये तंद्रीसोपनीतं बलिं ततः ॥ ७६ ॥

បន្ទាប់មក ដោយពាក្យមន្ត្រ «តារា», «មាយា», «ភគំ», «ព្រហ្មា», និង «សូរ្យៈ» ដែលបន្លឺយូរអង្វែង ហើយដោយរៀបសក់ជាចងជាតា គាត់គួរថ្វាយបលិ ដែលបាននាំឡើងតាមលំដាប់ពិធី ដល់អធិបតីយក្ស។

Verse 77

गृहयुग्मं शिवा स्वाहा बलिमंत्रोऽयमीरितः । दद्यान्नित्यं बलिं तेन मध्यरात्रे चतुष्पथे ॥ ७७ ॥

«គូផ្ទះ; ឱ សិវា, ស្វាហា»—នេះហៅថា មន្ត្របលិ។ ដោយមន្ត្រនេះ គួរថ្វាយបលិរៀងរាល់ថ្ងៃ នៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ ត្រង់ចំណុចផ្លូវបួន។

Verse 78

जलदानादिकं मंत्रैर्विदध्याद्दशभिस्ततः । ध्रुवो वज्रोदके वर्म फट्सप्तार्णो जलग्रहे ॥ ७८ ॥

បន្ទាប់មក គួរធ្វើពិធីបរិច្ចាគទឹក និងពិធីពាក់ព័ន្ធ ដោយប្រើមន្តដប់។ ក្នុងនោះមាន មន្តធ្រុវ (Dhruva), មន្តវជ្រោទក (Vajrodaka), មន្តវර්ម (Varma) សម្រាប់ការពារ; ហើយពេលយកទឹក គួរប្រើមន្តប្រាំពីរព្យាង្គ ដែលបញ្ចប់ដោយ «ផត»។

Verse 79

ताराद्या वह्निजायांता माया हि क्षालने मता । तारो मायाः भृगुः कर्णोविशुद्धं धर्मवर्मतः ॥ ७९ ॥

ចាប់ពី «តារា» រហូតដល់ «វហ្និជាយា» សំណុំមន្តនេះ ត្រូវបានចាត់ទុកថា «មាយា» សម្រាប់ការលាងសម្អាត។ «តារា» គឺជាមន្ត/មាត្រាដែលហៅថា «មាយា»; «ភ្រឹគុ» ហៅថា «កರ್ಣ»; ហើយទម្រង់បរិសុទ្ធ ត្រូវបានគេស្គាល់ថា «ធರ್ಮវර්ម»។

Verse 80

सर्वपापानि शाम्यंते छेतो नेत्रयुतं जलम् । कल्पान्तनयनस्वाहा मंत्र आचमने मतः ॥ ८० ॥

អំពើបាបទាំងអស់ ស្ងប់រលត់ដោយទឹកដែលបានទទួលដោយស្មារតីប្រុងប្រយ័ត្ន និងដោយភ្នែកត្រឹមត្រូវ។ មន្ត «កល្បាន្ត-នយន-ស្វាហា» ត្រូវបានកំណត់សម្រាប់ពិធីអាចមន (ស្រូបទឹកពិធី)។

Verse 81

ध्रुवो मणिधरीत्यंते वज्रिण्यक्षियुता मृतिः । खरिविद्यायुग्रिजश्व सर्ववांते बकोऽब्जवान् ॥ ८१ ॥

«ធ្រុវ» ត្រូវបានហៅថា «មណិធរ»; «ម្រឹតិ» ត្រូវបាននិយាយថា «វជ្រីណី» ដែលមានភ្នែកមិនរលាយ; «ខរី-វិទ្យា» ត្រូវបានគេស្គាល់ថា «ឧគ្រីជស្វ»; ហើយនៅចុងបញ្ចប់នៃការរាប់ទាំងអស់ មាន «បក» អ្នកកើតពីផ្កាឈូក។

Verse 82

कारिण्यंते दीर्घवर्म अस्त्रं वह्निप्रियांतिमः । त्रयोविंशतिवर्णात्मा शिखाया बंधने मनुः ॥ ८२ ॥

«ការិណ្យន្តេ» និង «ទីឃវර්ម»—នេះហៅថា អស្ត្រ-មន្ត; ផ្នែកបញ្ចប់របស់វា គឺ «វហ្និប្រិយាន្តិមៈ»។ មាន ២៣ ព្យាង្គ នេះជាមនុ (រូបមន្តសក្ការៈ) សម្រាប់ចង និងការពារ «សិខា» (ចុងក្បាល/កន្ទុយសក់)។

Verse 83

प्रणवो रक्षयुगलं दीर्घवर्मास्त्रठद्वयम् । नवार्णेनामुना मंत्री कुर्याद्भूमिविशोधनम् ॥ ८३ ॥

ដោយប្រណវៈ (អោម) រួមជាមួយគូរមន្តការពារ មន្តអាវុធ-កាវចវែង និងអក្សរ​អស្រ្តា​ពីរ​ដែលបញ្ចប់ដោយ «ឋ» អាចារ្យគួរធ្វើពិធីសម្អាតដី ដោយមន្ត៩អក្សរនេះ។

Verse 84

नारांते सर्वविघ्नानुत्सारयेति पदं ततः । हुं फट् स्वाहा गुणेंद्वर्णो मनुर्विघ्ननिवारणम् ॥ ८४ ॥

នៅចុងនាម «នារាយណៈ» បន្ថែមពាក្យថា «ចូរបណ្តេញឧបសគ្គទាំងអស់ចេញ» បន្ទាប់មក មន្តដែលបង្កើតពី «ហ៊ុំ», «ផត», «ស្វាហា» មានសំឡេងគុណ និងឥន្ទុ គឺសម្រាប់បំបាត់ឧបសគ្គ។

Verse 85

मायाबीजं जपापुष्पनिभं नाभौ विचिंयेत् । तदुत्थेनाग्निना देहं दहेत्साद्धस्वपाप्मना ॥ ८५ ॥

គួរធ្វើសមាធិលើ «មាយាបីជ» អក្សរពូជ ដែលស្រដៀងផ្កាជបា នៅត្រង់ផ្ចិត។ ដោយភ្លើងដែលកើតពីវា គួរដុតរាងកាយ ព្រមទាំងបាបរបស់ខ្លួនឯង។

Verse 86

ताराबीजं सुवर्णाभं चिंतयेद्धृदि मंत्रवित् । पवनेन तदुत्थेन पापभस्म क्षिपेद्भुवि ॥ ८६ ॥

អ្នកដឹងមន្តគួរធ្វើសមាធិ នៅក្នុងបេះដូងលើ «តារាបីជ» អក្សរពូជ ដែលភ្លឺរលោងដូចមាស។ ហើយដោយខ្យល់ដង្ហើមដែលកើតពីសមាធិនោះ គួរបោះផេះនៃបាបចុះលើផែនដី។

Verse 87

तुरीयं चंद्रकुंदाभं बीजं ध्यात्वाललाटतः । तदुत्थसुधयादे हं स्वयं वै देवतानिभम् ॥ ८७ ॥

ធ្វើសមាធិលើ «បីជទីបួន» ដែលភ្លឺស្រស់ដូចព្រះច័ន្ទ និងផ្កាកុន្ទៈ ពីត្រង់ថ្ងាស។ ដោយទឹកអម្រឹតដែលកើតពីវា រាងកាយនេះក្លាយជាស្រស់ស្អាតដូចទេវតា ដោយខ្លួនឯង។

Verse 88

अनया भूतशुद्ध्या तु देवीसादृश्यमाप्नुयात् । तारोऽनंतो भगुः कर्णो पद्मनाभयुतो बली ॥ ८८ ॥

ដោយការអនុវត្ត «ភូតសុទ្ធិ» (ការបរិសុទ្ធធាតុ) នេះ មនុស្សពិតជាទទួលបានសភាពស្រដៀងនឹងទេវី។ គេក្លាយជា តារា អនន្ត ភគុ កណ៌ និងអ្នកមានកម្លាំង ប្រកបដោយ ពទ្មនាភ។

Verse 89

खे वज्ररेखे क्रोधाख्यं बीजं पावकल्लभा । अमुना द्वादशार्णेन रचयेन्मंडलं शुभम् ॥ ८९ ॥

ឱ អ្នកជាទីស្រឡាញ់នៃអគ្គិ (ភ្លើង) ក្នុងលំហដូចមេឃ និងតាមបន្ទាត់ដូចវជ្រៈ គួរដាក់ព្យាង្គគ្រាប់ពូជដែលហៅថា «ក្រធ»។ ដោយមន្តដប់ពីរព្យាង្គនេះ គួររៀបចំមណ្ឌលដ៏មង្គល។

Verse 90

तारो यथागता निद्रा सदृक्षेकभृगुर्विषम् । सदीर्घस्मृतिरौ साक्षौ महाकालो भगान्वितः ॥ ९० ॥

ឈ្មោះទាំងនេះត្រូវបានរាយនាម៖ តារា; យថាគតា («ដូចដែលវាបានកើតឡើង»); និទ្រា (ការគេង); សទ្រឹក្ស; ឯកភ្រឹគុ; វិស (ពុល); សទីឃស្ម្រឹតិ; រៅ; សាក្ស (សាក្សី); មហាកាល (ពេលវេលាធំ); និង ភគាន្វិត (ប្រកបដោយអំណាចព្រះ)។

Verse 91

क्रोधोऽस्त्रं मनुवर्णोऽयं मनुः पुष्पादिशोधने । तारः पाशः परा स्वाहा पंचार्णस्चित्तशोधने ॥ ९१ ॥

«ក្រធ» គឺជាមន្តអស្រ្ត (astra-mantra)។ មន្តនេះ ដែលបង្កើតពីព្យាង្គតាមវិធីកំណត់ ត្រូវប្រើសម្រាប់បរិសុទ្ធផ្កា និងវត្ថុបូជាផ្សេងៗ។ «តារា», «បាស», «បរា», «ស្វាហា» និងមន្តប្រាំព្យាង្គ គឺសម្រាប់បរិសុទ្ធចិត្ត។

Verse 92

मनवो दश संप्रोक्ता अर्ध्यस्थापनमुच्यते । सेंदुभ्यां मासतो माया भुवं संसृज्य भूगृहम् ॥ ९२ ॥

មានមនុ (Manu) ដប់ ត្រូវបានប្រកាស; នេះហៅថា ការតាំងអរឃ្យ (arghya)។ តាមសញ្ញាព្រះច័ន្ទទាំងពីរ មាយា បង្កើតលោកជារៀងរាល់ខែ បង្កើតភូមិ (ពិភព) និងផ្ទះដី ជាទីស្នាក់នៅ។

Verse 93

वृतं त्रिकोणसंयुक्तं कुर्यान्मंडलमंत्रतः । यजेत्तत्राधारशक्तिं वह्निमंडलमध्यगाम् । वह्निमंडलमभ्यर्च्य महाशंखं निधापयेत् ॥ ९३ ॥

ដោយមន្ត្រា គួរគូរមណ្ឌលមូលភ្ជាប់ត្រីកោណ។ នៅទីនោះ សូមបូជាអាធារ-សក្តិ ដែលស្ថិតកណ្ដាលមណ្ឌលភ្លើង។ បូជាមណ្ឌលភ្លើងរួច សូមដាក់ស័ង្ខាធំ (មហាសង្ខ) នៅទីនោះ។

Verse 94

वामकर्णेन्दुयुक्तेन फडंतेन विहायसा । प्रक्षालितं भृगुर्दंडी त्रिमूर्तींतुयुतं पठेत् ॥ ९४ ॥

ដោយអក្សរដែលភ្ជាប់នឹង «ព្រះចន្ទនៅត្រចៀកឆ្វេង» តាមសញ្ញាមន្ត្រា ហើយបញ្ចប់ដោយពាក្យការពារ «ផដ» រួមទាំងធាតុ «អាកាស» គួរអានសូត្រដើម្បីសម្អាត។ ដោយបានបរិសុទ្ធហើយ គួរអានមន្ត្រា «ភ្រឹគុ-ដណ្ឌី» រួមជាមួយ «ត្រីមូរតិ» (បីរូប)។

Verse 95

ततोऽर्चयेन्महाशंखं जपन्मंत्रचतुष्टयम् । दीर्घत्रयान्विता माया काली सृष्टिः सदीर्घसः ॥ ९५ ॥

បន្ទាប់មក គួរបូជាមហាសង្ខ ដោយសូត្រមន្ត្រចតុଷ្ដយៈ (មន្ត្រាបួន)៖ «មាយា» ដែលមានស្រៈវែងបី, «កាលី», «សೃષ્ટិ», និង «ស» មានស្រៈវែង។

Verse 96

प्रतिमासंयुतं मासं यवनं हृदयं ततः । एकाधशार्णः प्रथमो महाशंखार्चने मनुः ॥ ९६ ॥

បន្ទាប់មក គួរប្រើលំដាប់ពាក្យ «មាស» ភ្ជាប់នឹង «ប្រតិមាស», បន្តដោយ «យវន», ហើយបន្ទាប់មក «ហૃទយ»។ នេះជាមន្ត្រា ១១ អក្សរ ដំបូង ដែលបានកំណត់សម្រាប់ការបូជាមហាសង្ខ។

Verse 97

हंसो हरिभुजंगेशयुक्तो दीर्घंत्रयेंदुयुक् । तारिण्यंते कपालाय नमोंतो द्वादशाक्षरः ॥ ९७ ॥

មន្ត្រា ១២ អក្សរ បញ្ចប់ដោយ «នមោ»។ វាបង្កើតដោយភ្ជាប់ «ហំស» ជាមួយ «ហរិភុជង្គេឝ», រួមនឹងស្រៈវែង និង «ព្រះចន្ទបី» តាមវិធីមន្ត្រា ហើយបញ្ចប់ដោយ «តារិណី» និង «កបាលាយ»។

Verse 98

स्वं दीर्घत्रयमन्वाढ्यमेषो वामदगन्वितः । लोकपालाय हृदयं तृतीयोऽयं शिवाक्षरः ॥ ९८ ॥

អក្សរ «ស្វំ» ដែលបំពាក់ដោយស្រៈវែងបី និងភ្ជាប់នឹងធាតុខាងឆ្វេង គឺជាមន្ត្របេះដូងសម្រាប់លោកបាលៈ; នេះជាអក្សរ-សិវៈទីបី។

Verse 99

मायास्त्रीबीजमर्द्धैदुयुतं स्वं स्वर्गखादिमः । पालाय सर्वाधाराय सर्वः सर्वोद्भवस्तथा ॥ ९९ ॥

ព្រះអង្គជាពូជនៃមាយា ជាអំណាចស្ត្រីបង្កើត; សញ្ញារបស់ព្រះអង្គភ្ជាប់នឹងព្រះចន្ទកន្លះ។ ព្រះអង្គជាអ្នកលេបស្ថានសួគ៌ជាដើម; ជាអ្នកការពារ ជាគ្រឹះទ្រទ្រង់សកល ជាសព្វវត្ថុ និងជាប្រភពកំណើតនៃសព្វវត្ថុ។

Verse 100

सर्वशुद्धिमयश्चेति ङेंताः सर्वासुरांतिकम् । रुधिरा रतिदीर्घा च वायुः शुभ्रानिलः सुरा ॥ १०० ॥

«ពាក្យ ṅeṃtā» មានថា៖ «សុទ្ធបរិសុទ្ធទាំងស្រុង»; «អ្នកបំផ្លាញអសុរាទាំងអស់»; «ក្រហមដូចឈាម»; «សេចក្តីរីករាយយូរអង្វែង»; «ខ្យល់»; «ខ្យល់សភ្លឺស»; និង «សុរា» (ទេវទឹកអម្រឹត/ទេវភាព)។

Verse 101

भाजनाय भगी सत्या विकपालाय हृन्मनुः । तुर्यो रसेषु वर्णोऽयं महाशंखप्रपूजने ॥ १०१ ॥

សម្រាប់ភាជនៈ (ភាជនបរិសុទ្ធ) គេបង្រៀនទម្រង់អក្សរថា «ភគី សត្យា»; សម្រាប់កបាលៈ (ចានក្បាល) គឺ «ហ្រឹន្មនុះ»។ នេះជាវណ្ណៈ/ពណ៌ពិធីទីបួន (តុរីយា) ដែលត្រូវអនុវត្តជាមួយរាសៈ (ទឹក/សារធាតុ) ក្នុងពិធីបូជាធំមហាសង្ខៈ។

Verse 102

नवार्कमंडलं चेष्ट्वा सलिलं मूलमंत्रतः । प्रपूरयेत्सुधाबुद्ध्या गंधपुष्पाक्षतादिभिः ॥ १०२ ॥

ក្រោយរៀបចំមណ្ឌលព្រះអាទិត្យថ្មី (អរកមណ្ឌល) រួច ត្រូវប្រើមូលមន្ត្រ ដើម្បីសំអាតទឹកឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយបំពេញពិធីដោយចិត្តថាវាជាអម្រឹត—ប្រើក្លិនក្រអូប ផ្កា អក្សត (អង្ករមិនបាក់) និងអ្វីៗដទៃទៀត។

Verse 103

मुद्रां त्रिखंडां संदर्श्य पूजयेच्चंद्रमंडलम् । वाक्सत्यपद्मागगने रेफानुग्रहबिंदुयुक् ॥ १०३ ॥

ដោយបង្ហាញមុទ្រា «ត្រីខណ្ឌា» រួច គួរធ្វើបូជាចំពោះវង់ព្រះចន្ទ។ ការបូជានោះធ្វើដោយមន្ត្រ «វាក–សត្យ–បដ្មា–គគនេ» បន្ថែមអក្សរ «រ» (រេផ), មានអង្គ «អនុគ្រះ» និងមានបិន្ទុ (ចំណុចនាសិក)។

Verse 104

मूलमंत्रो विपद्ध्वंसमनुसर्गसमन्वितम् । अष्टकृत्वोऽमुना मंत्री मंत्रयेत्प्रयतो जलम् ॥ १०४ ॥

អ្នកអនុវត្តដោយវិន័យ គួរធ្វើសំស្ការ​ទឹក ដោយសូត្រមូលមន្ត្រ រួមជាមួយអង្គ «វិបទ្ធ្វំស» (បំផ្លាញវិបត្តិ) និងការបន្ថែម «អនុសರ್ಗ» តាមវិធីកំណត់ ចំនួនប្រាំបីដង។

Verse 105

मायया मदिशं क्षिप्त्वा खं योनिं च प्रदर्शयेत् । तत्र वृत्ताष्टषट्कोणं ध्यात्वा देवीं विचिंतयेत् ॥ १०५ ॥

ដោយអំណាចម៉ាយា ដាក់ព្យញ្ជនៈគ្រាប់ «ម» ទៅទិសដែលបានកំណត់ ហើយគូរ «ខ» និងយោនី។ នៅទីនោះ សមាធិលើរង្វង់រួមជាមួយរូបអង្គុយ៨មុំ និង៦មុំ ហើយគួរពិចារណាព្រះនាងទេវី។

Verse 106

पूर्वोक्तां पूजयेत्त्वेनां मूलेनाथ प्रतर्पयेत् । तर्जनूमध्यमानामाकनिष्ठाभिर्महेश्वरीम् ॥ १०६ ॥

តាមរបៀបដែលបាននិយាយមុន គួរធ្វើបូជាទ្រង់នោះ ហើយបន្ទាប់មកដោយមន្ត្រមូល គួរថ្វាយបង្គំឲ្យព្រះនាងពេញចិត្ត។ គួរបូជាព្រះម៉ហេស្វរី ដោយម្រាមដៃ—ចង្អុល កណ្ដាល នាង និងកូន—តាមន្យាសាដែលបានកំណត់។

Verse 107

सांगुष्ठानिश्चुतुर्वारं महाशंखस्थिते जले । खंरेफमनुबिंद्वाढ्यां भृगुमन्विंदुयुक्तया ॥ १०७ ॥

បួនដង ដោយម្រាមមេដៃ គួរប្រោះឬប៉ះដើម្បីបរិសុទ្ធទឹកដែលរក្សាទុកក្នុងស័ង្ខធំ។ បន្ទាប់មក គួរប្រើព្យញ្ជនៈ «ខ» រួមនឹង «រេផ» (រ) ដែលមានអនុស្វារ និងបិន្ទុ ហើយ «ភ្រឹគុ» (ភ) ដែលភ្ជាប់ជាមួយបិន្ទុ។

Verse 108

ध्रुवाद्येन नमोंतेन तर्प्यादानंदभैरवम् । ततस्तेनार्धतोयेन प्रोक्षेत्पूजनसाधनम् ॥ १०८ ॥

ដោយមន្ត្រដែលចាប់ផ្តើមដោយ «ធ្រុវ» ហើយបញ្ចប់ដោយ «នមះ» គួរធ្វើតර්ពណ (បូជាទឹក) ដល់ អានន្ទភైరវ។ បន្ទាប់មក ដោយទឹកដែលនៅសល់ពាក់កណ្តាលនោះ គួរប្រោះសំអាតគ្រឿងបូជា និងឧបករណ៍បូជាទាំងឡាយ។

Verse 109

योमिमुद्रां प्रदर्श्यापि प्रणमेद्भवतारिणीम् । विधानमर्घे संप्रोक्तं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ १०९ ॥

បង្ហាញយោនីមុទ្រា រួចគួរប្រណម្យចំពោះភវតារិណី។ វិធីនេះ ដែលបានបង្រៀនក្នុងការថ្វាយអឃ្យា ត្រូវបានប្រកាសថា ផ្តល់សិទ្ធិទាំងអស់។

Verse 110

पूर्वोक्ते पूजयेत्पीठे पद्मे षट्कोणकर्णिके । धरागृहावृते रम्ये देवीं रम्योपचारकैः ॥ ११० ॥

លើអាសនៈដែលបានពណ៌នាមុន—គឺផ្កាឈូកមានកណ្ណិកា​ឆកោណ ហ៊ុំព័ទ្ធយ៉ាងស្រស់ស្អាតដោយភូបុរ (រង្វង់ដី)—គួរធ្វើបូជាទេវី ដោយឧបចារ និងសេវាកម្មដ៏រីករាយ។

Verse 111

महीगृहे चतुर्दिक्षु गणेशादीन्प्रपूजयेत् । पाशांकुशौ कपालं च त्रिशूलं दधतं करैः ॥ १११ ॥

នៅក្នុងមហីគ្រឹហ (ផ្ទះពិធី) គួរធ្វើបូជាព្រះគណេស និងទេវតាផ្សេងៗនៅទិសទាំងបួន ដោយគោរព—អ្នកដែលកាន់ខ្សែចង និងអង្គុស កបាល (ពែងក្បាលឆ្អឹង) និងត្រីសូល ក្នុងដៃរបស់ពួកគេ។

Verse 112

अलंकारचयोपेतं गणेशं प्राक्तमर्चयेत् । कपालशूले हस्ताभ्यां दधतं सर्पभूषणम् ॥ ११२ ॥

ដំបូង គួរបូជា ព្រះគណេឝៈ ដែលតុបតែងដោយអលង្ការច្រើន—កាន់ក្បាលឆ្អឹង និងត្រីឝូលក្នុងដៃទាំងពីរ ហើយពាក់ពស់ជាអលង្ការ។

Verse 113

स्वयूथवेष्टितं रम्यं बटुकं दक्षिणेऽर्चयेत् । असिशूलकपालानि डमरुं दधतं करैः ॥ ११३ ॥

នៅខាងត្បូង គួរធ្វើបូជាបដុក (Baṭuka) ដ៏ស្រស់ស្អាត ដែលត្រូវបានហ៊ុំព័ទ្ធដោយក្រុមបរិវារ​របស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គកាន់ដាវ ត្រីសូល កបាល (ពែងក្បាលឆ្អឹង) និងដមរុ (ស្គរតូច) នៅក្នុងដៃទាំងឡាយ។

Verse 114

कृष्णं दिगंबरं क्रूरं क्षेत्रपालं च पश्चिमे । कपालं डमरुं पाशं लिंगं शंबिभ्रतीं करैः ॥ ११४ ॥

នៅទិសខាងលិច គួរតាំងចិត្តបូជា ក្សេត្របាលៈ—មានពណ៌ខ្មៅ ស្លៀកដូចមេឃ (អាកាសវស្រ្ត) ដ៏កាចសាហាវ—កាន់ក្បាលឆ្អឹង ដមរុ បាស និងលិង្គ ក្នុងដៃ។

Verse 115

अध्याकन्या रक्तवस्त्रा योगिनीरुत्तरे यजेत् । अक्षोभ्यं प्रयजेन्मूर्ध्नि देव्या मंत्रऋषिं शुभम् ॥ ११५ ॥

នៅទិសខាងជើង គួរបូជា យោគិនី—ជាកញ្ញាស្លៀកពណ៌ក្រហម។ ហើយលើក្បាល (ក្នុងន្យាស) គួរអញ្ជើញ អក្សោភ្យៈ ដោយគោរព ជាឥសីនៃមន្ត្ររបស់ទេវី ដ៏មង្គល។

Verse 116

अक्षोभ्यं वस्त्रपुष्पं च प्रतीच्छानवल्लभा । अक्षोभ्यपूजने मंत्रः षट्कोगकम् ॥ ११६ ॥

គួរទទួល (និងថ្វាយ) សំពត់ និងផ្កា ដោយភាពមិនរង្គោះរង្គើ—ជាទីពេញចិត្តរបស់អ្នកទទួល។ ក្នុងការបូជា អក្សោភ្យៈ មន្ត្រាគឺរូបមន្តប្រាំមួយអក្សរ។

Verse 117

वैराचनं चामिताभं पद्मनाभिभिधं तथा । शंखं पांडुरसंज्ञं च दिग्दलेषु प्रपूजयेत् ॥ ११७ ॥

នៅចំណែកនៃទិសទាំងឡាយ គួរបូជា ដោយគោរព នូវ វៃរាចនៈ អមិតាភៈ បទ្មនាភៈ ហើយក៏មាន សង្ខៈ ដែលគេហៅថា បណ្ឌុរៈ ផងដែរ។

Verse 118

लाभकां मानकां चैव पांडुरां तारकां तथा । विदिग्गताब्जपत्रेषु पूजयेदिष्टसिद्धये ॥ ११८ ॥

ដើម្បីសម្រេចផលដែលប្រាថ្នា គួរបូជាទេវី/ឥទ្ធិឈ្មោះ លាភកា ម៉ានកា បណ្ឌុរា និង តារកា លើស្លឹកផ្កាឈូកដែលរៀបតាមទិស។

Verse 119

बिंदुनामादिवर्णाद्याः संबुद्ध्यंतास्तथाभिधाः । व्रजपुष्पं प्रतीच्छाग्निप्रियांताः प्रणवादिकाः ॥ ११९ ॥

ចាប់ពីអក្សរដែលហៅថា «បិន្ទុ» និងអក្សរដំបូងៗ (វណ្ណៈ) មន្តទាំងនេះត្រូវយល់តាមឈ្មោះ និងការអំពាវនាវរបស់វា ដូចជា «វ្រាជ», «បុស្ស្ប», «ប្រតីច្ឆ», «អគ្និ», និងពាក្យបញ្ចប់ដោយ «ព្រីយា» ហើយចាប់ផ្តើមដោយ ប្រṇវ (អោម) ជាដើម។

Verse 120

वैराचनादि पूजायां मनवः परिकीर्तिताः । भूधरश्च चतुर्द्वार्षु पद्मांतकयमांतकौ ॥ १२० ॥

ក្នុងពិធីបូជាដែលចាប់ផ្តើមដោយ វៃរាចនៈ មនុទាំងឡាយត្រូវបានប្រកាសថាសមស្រប; ហើយនៅច្រកទ្វារទាំងបួន មាន ភូធរ ព្រមទាំង បទ្មាន្តក និង យមាន្តក ឈរពារ។

Verse 121

विद्यांतकाभिधः पश्चान्नरांतक इमान्यजेत् । शक्रादींश्चैव वज्रादीन्प्रजपेत्तदनंतरम् ॥ १२१ ॥

បន្ទាប់មក អ្នកដែលហៅថា វិទ្យាន្តក គួរធ្វើពិធីទាំងនេះ; ហើយ នរាន្តក ក៏ធ្វើដូចគ្នា។ បន្ទាប់ពីនោះ គួរសូត្រអំពាវនាវ ឥន្ទ្រ និងទេវតាផ្សេងៗ ព្រមទាំង វជ្រៈ និងអាវុធទេវីផ្សេងៗ តាមលំដាប់។

Verse 122

एवं संपूजयन्देवीं पांडित्यं धनमद्भुतम् । पुत्रान्पौत्राञ्छुभां कीर्तिं लभते जनवश्यताम् ॥ १२२ ॥

ដូច្នេះ ដោយបូជាទេវីយ៉ាងគ្រប់គ្រាន់ អ្នកនឹងទទួលបានប្រាជ្ញាវិទ្យា ទ្រព្យសម្បត្តិអស្ចារ្យ កូនចៅ កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ និងអំណាចទាក់ទាញចិត្តមនុស្សឲ្យស្រឡាញ់គោរព។

Verse 123

तारो माया श्रीमदकजटे नीलसरस्वती । महोप्रतारे देवासः सनेत्रो गदियुग्मकम् ॥ १२३ ॥

តារា; មាយា; ព្រះនាងស្រីមត់កជតេ (មានសក់ជាប់ជាខ្សែ); នីលសរស្វតី; មហោប្រតារា; ពួកទេវតា; សនេត្រ (មានភ្នែក); និងគូអ្នកកាន់គដា—ទាំងនេះជានាម/រូបដែលកំពុងត្រូវបានរាយនាម។

Verse 124

सर्वदेवपिशाकर्मो दीर्घोग्रिर्मरुसान्मस । अभ्रगुमम जाड्यं च छेदयद्वितयं रमा ॥ १२४ ॥

ព្រះរាមា (លក្ខ្មី) កាត់ផ្តាច់គូទុក្ខទណ្ឌ—ភាពស្ពឹកស្រពន់ (ជាឌ្យ) និងកំហុសរាំងស្ទះមួយទៀត—ដែលកើតពីកម្មដ៏សាហាវឆេះយូរ កម្មពាក់ព័ន្ធវិញ្ញាណអាក្រក់ និងឥទ្ធិពលស្ងួតរបស់មារុត។

Verse 125

मायास्त्राग्निप्रियांतोऽयं द्विपंचाशल्लिपिर्मनुः । अनेन नित्यं पूजतिऽन्वहं देव्यै बलिं हरेत् ॥ १२५ ॥

មន្ត្រនេះ ចាប់ផ្តើមដោយ «មាយា» និងបញ្ចប់ដោយ «អគ្និប្រិយា» គេហៅថា មន្ត្រ «អក្សរ៥០» (ទ្វិបញ្ចាសល្លិពិ)។ ដោយមន្ត្រនេះ គួរបូជាទេវីរៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយរាល់ថ្ងៃក៏គួរថ្វាយបលិ (បូជាអាហារបូជា) ដល់ព្រះនាង។

Verse 126

एवं सिद्धे मनौ मंत्री प्रयोगान्विदधाति च । जातमात्रस्य बालस्य दिवसत्रितयादधः ॥ १२६ ॥

ពេលមន្ត្រត្រូវបានសម្រេចសិទ្ធិដូច្នេះ (ឲ្យមានប្រសិទ្ធិ) ហើយ ព្រះបូជាចារ្យអ្នកប្រតិបត្តិ នឹងអនុវត្តពិធីប្រើមន្ត្រនោះ—ចាប់ផ្តើមក្រោមបីថ្ងៃ បន្ទាប់ពីកុមារកើត។

Verse 127

जिह्वायां विलिखेन्मंत्रं मध्वाज्याभ्यां शलाकया । सुवर्ण कृतया यद्वा मंत्री धवलदूर्वया ॥ १२७ ॥

គួរឲ្យសរសេរមន្ត្រនោះលើអណ្តាត ដោយប្រើដំបងតូចមួយជ្រលក់ទឹកឃ្មុំ និងខ្លាញ់ប៊ឺ (ឃី)។ ឬក៏ អ្នកប្រតិបត្តិមន្ត្រ អាចសរសេរដោយដែកសរសេរធ្វើពីមាស ឬដោយស្មៅទួរវា ពណ៌ស។

Verse 128

गतेऽष्टमेऽब्दे बालोऽपि जायते कविरद्बुतम् । तथापरैरजेयोऽपि भूपसंघैर्द्धनार्चितः ॥ १२८ ॥

ពេលឆ្នាំទី៨កន្លងផុត ទោះជាក្មេងតូចក៏ក្លាយជាកវីអស្ចារ្យ; ដូចគ្នានេះ អ្នកដែលមិនអាចឈ្នះបាន ក៏អាចត្រូវបង្រួមដោយក្រុមស្តេចជាច្រើន ហើយត្រូវគោរពឬលួងលោមដោយទ្រព្យសម្បត្តិ។

Verse 129

उपरागे दतानीव नरदारुसरोजले । निर्माय कीलकं तेन तैलमध्वमृतैर्लिखेत् ॥ १२९ ॥

នៅពេលសូរ្យគ្រាស ឬចន្ទគ្រាស ក្នុងទឹកដែលលាយក្លិនផ្កាឈូក និងរុក្ខជាតិ នរ-ដារុ គួរធ្វើ «គីលក» ជាឈើចាក់តូចមួយ; បន្ទាប់មក ប្រើវាសរសេរអក្សរដែលកំណត់ ដោយប្រេង ទឹកឃ្មុំ និងឃ្លី (ghee)។

Verse 130

सरोजिनीदले मंत्रं वेष्टयेन्मातृकाक्षरैः । निखाय तदलं कुंडे चतुरस्रे समेखले ॥ १३० ॥

លើស្លឹកផ្កាឈូក គួររុំព័ទ្ធមន្តដោយអក្សរ «មាត្រឹកា» (អក្សរទាំងមូល)។ បន្ទាប់មក ដាក់ស្លឹកដែលបានរៀបចំនោះចូលក្នុងគុណ្ឌភ្លើងរាងចតុកោណ ដែលមានខ្សែព្រំជុំវិញ ហើយបញ្ចុះឲ្យស្ថិតនៅទីនោះ។

Verse 131

संस्थाप्य पावकं तत्र जुहुयान्मनुनामुना । सहस्रं रक्तपद्मानां धेनुदुग्धजलाप्लुतम् ॥ १३१ ॥

បន្ទាប់ពីបង្កើតភ្លើងបរិសុទ្ធនៅទីនោះ គួរធ្វើហោមដោយមន្តនេះ តាមវិធី ដោយបូជាផ្កាឈូកក្រហមមួយពាន់ ដែលបានសើមដោយល្បាយទឹកដោះគោ និងទឹក។

Verse 132

होमांते विवधै रत्नैः पलैरपि बलिं हरेत् । बलिं मंत्रेण विधिवद्बलिमंत्रः प्रकाश्यते ॥ १३२ ॥

នៅចុងបញ្ចប់នៃហោម គួរថ្វាយ «បលិ» (បូជាផ្តល់) ដោយរតនៈនានា ឬយ៉ាងហោចណាស់ដោយផ្លែឈើ។ បលិនោះត្រូវថ្វាយតាមវិន័យ ដោយភ្ជាប់មន្ត; ដូច្នេះ មន្តសម្រាប់បលិ នឹងត្រូវបង្ហាញឥឡូវនេះ។

Verse 133

तारः पद्मे युग तंद्री वियद्दीर्घं च लोहितः । अत्रिर्विषभगारूढो वदत्पद्मावतीपदम् ॥ १३३ ॥

«តារៈ» (ព្រះព្រហស្បតិ) ស្ថិតនៅក្នុង «បដ្ម»; មាន «យុគ» និងស្ថានភាព «តន្ទ្រី»; ហើយ «វិយទ្ធីរឃ» និង «លោហិត» ផងដែរ។ អត្រី ជិះលើគោឧសភៈ ប្រាប់អំពីស្ថាន «បដ្មាវតី»។

Verse 134

झिंटीशाढ्योनिलस्वाहा षोडशार्णो बलेर्मनुः । ततो निशीथे च बलिं पूर्वोक्तमनुना हरेत् ॥ १३४ ॥

«ជិṃṭīśāḍhya-អូនិល-ស្វាហា»—មន្ត្រា ១៦ ព្យាង្គនេះ ត្រូវកំណត់សម្រាប់ពិធីបាលី (ការថ្វាយបូជា)។ បន្ទាប់មក នៅពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ គួរថ្វាយបាលីដោយប្រើមន្ត្រាដែលបាននិយាយមុន។

Verse 135

एवं कृते पंडितानां स जयी कविराड् भवेत् । निवासो भारतीलक्ष्म्योर्जनतारञ्जनक्षमः ॥ १३५ ॥

ធ្វើដូច្នេះហើយ អ្នកប្រាជ្ញនោះ នឹងក្លាយជាអ្នកឈ្នះ និងជាកវីឧត្តមក្នុងចំណោមអ្នកមានវិជ្ជា។ គាត់ក្លាយជាទីស្នាក់នៃវាចាសិល្បៈ (ភារតី) និងសម្បត្តិ (លក្ខ្មី) ហើយអាចធ្វើឲ្យប្រជាជនរីករាយបាន។

Verse 136

शताभिजप्त्या यो मंत्री रोचनां मस्ताके धरेत् । यं यं पश्यति तस्यासौ दासवज्जायते क्षणात् ॥ १३६ ॥

អ្នកអនុវត្តមន្ត្រា ដែលសូត្រមន្ត្រា ១០០ ដងហើយ លាប «រោចនា» (ពណ៌លឿងពិធី) លើក្បាល—អ្នកណាដែលគាត់មើលទៅ មនុស្សនោះភ្លាមៗក្លាយដូចជាអ្នកបម្រើរបស់គាត់។

Verse 137

श्मशानांगारमाश्रित्य पूर्वायां कुजवासरे । तेन मत्रेण संवेष्ट्य निबद्धं रक्ततंतुभिः ॥ १३७ ॥

យកធ្យូងពីទីបូជាសព (ស្មសាន) នៅព្រឹកព្រលឹមថ្ងៃអង្គារ។ បន្ទាប់មក សូត្រមន្ត្រានោះ ហើយរុំវា ទាំងចងឲ្យជាប់ដោយខ្សែពណ៌ក្រហម។

Verse 138

शताभिजप्तं मूलेन निक्षिपेद्वैरिवेश्मनि । उच्चाटयति सप्ताहात्सकुंटुबान्विरोधिनः ॥ १३८ ॥

បន្ទាប់ពីជបមន្ត្រលើឫសឈើមួយរយដង ហើយយកឫសនោះទៅដាក់ក្នុងផ្ទះសត្រូវ; ក្នុងរយៈ៧ថ្ងៃ វាបណ្តេញអ្នកប្រឆាំង—ជាមួយគ្រួសាររបស់គេ—ឲ្យចាកចេញ។

Verse 139

क्षीराढ्यया निशामंत्रं लिखित्वा पौरुषेऽस्थनि । रविवारे निशीथिन्यां सहस्रमभिमंत्रयेत् ॥ १३९ ॥

ដោយប្រើទឹកដោះគោសម្បូរជាទឹកថ្នាំ សរសេរ «និសា-មន្ត្រ» លើឆ្អឹងមនុស្ស; នៅថ្ងៃអាទិត្យ ពេលអធ្រាត្រ ត្រូវអភិមន្ត្រវា១,០០០ដង ដើម្បីបរិសុទ្ធ។

Verse 140

तत्क्षिप्तं शत्रुसदने मंडलाद्भ्रंशकं भवेत् । क्षेत्रे क्षिप्तं सस्यहान्योजवहृत्तुरमालयेत् ॥ १४० ॥

បើវត្ថុនោះត្រូវបោះចូលក្នុងលំនៅសត្រូវ វានឹងក្លាយជាមូលហេតុនៃការធ្លាក់ចុះពីមណ្ឌលអំណាច និងឋានៈរបស់សត្រូវ។ បើបោះចូលក្នុងស្រែ វានាំឲ្យខូចខាតដំណាំ និងបំបាត់កម្លាំងផលិតភាពនៃដីយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

Verse 141

षट्कोणांतर्लिखेन्मूलं साध्यार्णं केशरे स्वरैः । बाह्येऽष्टवर्गयुक्पत्रं पद्मभूमिपरावृतम् ॥ १४१ ॥

នៅក្នុងរូបឆកោណ (៦ចំណុច) ត្រូវសរសេរ «មូល-មន្ត្រ»; លើខ្សែសរសៃផ្កា (កេសរ) ដាក់អក្សរនៃមន្ត្រដែលចង់សម្រេច រួមជាមួយស្រៈ។ ខាងក្រៅ ស្លឹកផ្កាឈូកត្រូវសរសេរអក្សរនៃក្រុម៨ (អෂ្ដ-វರ್ಗ) ហើយបិទព័ទ្ធទាំងមូលដោយមូលដ្ឋានផ្កាឈូក (បដ្ម-ភូមិ)។

Verse 142

यंत्रं भूर्जे जहुरसैर्लिखेत्पूताम्बरावृतम् । पट्टसूत्रेण सन्नद्धं शिशुकंठगतं ध्रुवम् ॥ १४२ ॥

ត្រូវសរសេរ​យន្ត្រ​លើសំបកឈើប៊ឺច ដោយប្រើសារធាតុសារសំខាន់នៃការបូជា «ជហុ»; រុំវាជាមួយក្រណាត់បរិសុទ្ធ ចងដោយខ្សែសូត្រ ហើយដាក់ឲ្យជាប់មាំលើករបស់កុមារ ដូចជាគ្រឿងការពារ។

Verse 143

भूतभीतिहरं वामवाहौ स्त्रीणां च पुत्रदम् । नृणां दक्षिणबाहुस्थं निर्धनानां धनप्रदम् ॥ १४३ ॥

(វត្ថុនេះ) បំបាត់ភ័យពីសត្វភូតទាំងឡាយ; បើពាក់លើដៃឆ្វេង នឹងប្រទានកូនប្រុសដល់ស្ត្រី; បើពាក់លើដៃស្តាំសម្រាប់បុរស នឹងប្រទានទ្រព្យដល់អ្នកក្រីក្រ។

Verse 144

ज्ञानदं ज्ञानमिच्छूनां राज्ञां तु विजयप्रदम् ॥ १४४ ॥

វាប្រទានប្រាជ្ញាដល់អ្នកប្រាថ្នាចំណេះដឹង ហើយសម្រាប់ព្រះរាជា វាប្រទានជ័យជម្នះ។

Verse 145

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे यक्षिणीमन्त्रभेदनिरूपणं नाम पञ्चाशीतितमोऽध्यायः ॥ ८५ ॥

ដូច្នេះ បញ្ចប់ជំពូកទី៨៥ នាម «ការបែងចែក និងការពន្យល់មន្តយក្ខិណី» ក្នុងផ្នែកទីបី (បាទទីបី) នៃរឿងធំ (បೃಹទុបាខ្យាន) ក្នុងបុរវភាគ នៃ «ស្រី បೃಹន្នារ៉ឌីយបុរាណ»។