ពិភេគ

កាលព្រះរាម ជាអ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ បានស្នាក់រាត្រីនោះរួច ហើយភ្ញាក់ឡើងដោយសុខសាន្ត នោះវិភីษណៈបានប្រណមដៃ សួរអំពីជ័យជម្នះ ហើយទូលពាក្យដូច្នេះ។

«ឱ វិភីសណៈ សូមឲ្យពួកអ្នករស់នៅព្រៃទាំងអស់ ដែលបានខិតខំប្រឹងប្រែង ហើយបានបំពេញកិច្ចការឲ្យសម្រេច ត្រូវបានគោរពបូជាឲ្យសមគួរ ដោយរតនៈ ទ្រព្យសម្បត្តិ និងអំណោយនានា»។

បន្ទាប់មក វិភីសណៈ—អ្នកលើសលប់ក្នុងចំណោមអ្នកប្រាជ្ញ—ឃើញកងទ័ពសោកសៅ ក៏និយាយទៅកាន់មេដឹកនាំវីរបុរសនៃពួកវានរ ដើម្បីលួងលោមពួកគេដោយពាក្យពេចន៍អស្ចារ្យមិនមានអ្វីប្រៀបបាន។

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ពួករាក្សសដែលមុននេះបានមកជាមួយព្រះបិតារបស់ព្រះអង្គ ដោយវិភីෂណៈជាមេដឹកនាំ បានមកដល់ដែនបរិសុទ្ធនៃហាតកេឝ្វរ។

បន្ទាប់មក វិភីෂណៈបានឃើញពន្លឺចែងចាំងដែលកើតពីរថពុស្បកា ហើយដឹងថាព្រះរាមបានមកដល់ ក៏រីករាយចេញទៅទទួលមុខ—ជាមួយមន្ត្រីទាំងអស់ ព្រមទាំងអ្នកបម្រើ និងកូនៗផងដែរ។

នៅទីនោះ វិភីษណៈ បានបំបាត់ និងបំផ្លាញយុទ្ធល្បិច ‘លាក់ខ្លួន’ របស់ពួកគេ។ ពេលត្រូវបង្ហាញឲ្យឃើញហើយ ពួកគេត្រូវវានរាអ្នកកម្លាំងខ្លាំង ដែលអាចគប់ពីចម្ងាយ បាញ់បោកឲ្យដួលស្លាប់។

វិភីសណៈបាននិយាយពាក្យប្រឹក្សាយោបល់ និងពន្យល់ពីវិធីប្រព្រឹត្តិដែលត្រឹមត្រូវ ជាពាក្យដែលអ្នកប្រាជ្ញ បុរាណ និងវេទយល់ព្រម លឺដូចនេះ ទសាននក្ខឡើងកំពឹសដោយកំហឹងថា អាអាក្រក់ មច្ឆុរាជបានមកដល់ជិងអ្នកហើយ អ្នករស់នៅរាល់ថ្ងៃ អាឆ្គង…

ម៉ាល្យវ័ន្ត ដែលជាទីប្រឹក្សាដ៏ឆ្លាតវាងវៃបំផុត បានឮពាក្យរបស់ព្រះវិភីសណៈហើយក៏មានសេចក្តីត្រេកអរអនេក ទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា បុត្តាអើយ ប្អូនប្រុសរបស់អ្នកជាគ្រឿងតុបតែងនៃការប្រព្រឹត្តត្រូវ ចូរចងចាំពាក្យរបស់ព្រះវិភីសណៈទុកក្នុងព្រះហឫទ័យចុះ…

នៅពេលឮពាក្យរបស់មណ្ឌោទរីនៅលង្កា ពួកទេវតា ពួកអ្នកប្រាជ្ញ និងពួកអ្នកដែលបានសម្រេចសិទ្ធិទាំងអស់បានមានអារម្មណ៍រីករាយ។ ព្រះព្រហ្ម ព្រះសិវៈ ព្រះនារទ និងពួកអ្នកប្រាជ្ញសនកៈ ដែលជាអ្នកប្រាជ្ញដ៏ធំដែលនិយាយពីសច្ចធម៌កំពូល…

បន្ទាប់មក ព្រះអង្គនឹកឃើញដល់អធិរាជនៃរាក្សស ហើយគិតថា៖ «ព្រះបាទវិភីษណៈ ដែលស្ថិតនៅលង្កា នឹងគ្រប់គ្រងរាជ្យយ៉ាងដូចម្តេច ហើយរាក្សសនោះនឹងអនុវត្តរាជការយ៉ាងដូចម្តេច?»

ក្នុងថ្ងៃបន្ទាប់ វិភីសណៈ បានពិចារណាអំពីរាវណៈ រួចទើបនិយាយពាក្យទាំងនេះ។

ហើយក្រោយពីបានស្ថាបនា វិភីសណៈ អ្នកប្រកបដោយធម៌ នៅលង្កា ព្រះរាមៈជាមួយព្រះសីតា បានឡើងជិះពុស្បកវិមាន។