Jamadagni

កាលពីមុន ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ បិតារបស់គាត់ គឺជាមដគ្និ (Jamadagni) ត្រូវបានសម្លាប់ដោយក្សត្រីយៈម្នាក់—ទោះបីជាព្រះទ្វិជោត្តមនោះឈរមាំក្នុងធម៌របស់ខ្លួន និងគ្មានកំហុសក្តី។

ដោយក្តីមេត្តាករុណា គាត់បាននាំព្រះមហាក្សត្រីដែលកំពុងយំ ទៅកាន់អាស្រមរបស់ខ្លួន ហើយបានជម្រាបដល់គ្រូរបស់ខ្លួន គឺជមដគ្នី អំពីព្រះមហាក្សត្រីនោះ។ ជមដគ្នី មុនីមានព្រលឹងធម៌ បានលួងលោមព្រះនាងនៅជិតៗ។

«អូម នមស្ការ​ដល់ អត្រី។ អូម នមស្ការ​ដល់ វសិષ્ઠ។ អូម នមស្ការ​ដល់ កശ്യប។ អូម នមស្ការ​ដល់ ភរទ្វាជ។ អូម នមស្ការ​ដល់ គោតម។ អូម នមស្ការ​ដល់ កៅសិក។ អូម នមស្ការ​ដល់ ជមទគ្និ។ អូម នមស្ការ​ដល់ អរុន្ធតី»—នេះជាមន្តបូជា។ «ឱ ព្រះឥសីទាំងឡាយ…

បន្ទាប់មក កូនប្រុសច្បងរបស់ជមទគ្នី ឈ្មោះ រុមណ្វាន បានមកដល់; សុសេណក៏មកដែរ ហើយវសុ និងវិશ્વាវសុក៏ដូចគ្នា។

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ជាអធិបតីនៃមនុស្ស សូមស្តាប់រឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្ត្របុរាណនេះ—សន្ទនារវាង ជមទគ្និ និងព្រះសូរិយៈ អ្នកមានព្រលឹងដ៏មហិមា។

ជមទគ្នីបាននិយាយថា៖ មិនថាអ្នកស្ថិតស្ងៀម ឬកំពុងចលនា ខ្ញុំស្គាល់អ្នកដោយ “ភ្នែកនៃចំណេះដឹង”។ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំចាំបាច់ត្រូវដាក់វិន័យ និងការបង្រៀនឲ្យអ្នកជាក់ជាមិនខាន។

ពេលបានស្តាប់ពាក្យរបស់រាមៈដែលមានចិត្តមាំមួនដូច្នោះ ជមទគ្នីបាននិយាយទៅកាន់កូនប្រុសដែលនិយាយដោយសេចក្តីក្លាហានថា

វសិષ્ઋៈបានមានព្រះវាចា— បន្ទាប់មក ជមទគ្នីដែលពោរពេញដោយកំហឹង បាននិយាយម្ដងទៀតថា៖ “បុរសដែលដឹងធម៌ មិនគួរលួចយកទ្រព្យព្រហ្មណ៍ (ព្រហ្មស្វ) ឡើយ”។

ហើយ អោរវ, ជមដគ្និ, វិទ, សារស្វត; ព្រមទាំង អារិଷ្ដិษេណ, យុធាជិ, វីតហវ្យ និង សុវរចស—ពួកគេក៏ជាអ្នកនិពន្ធមន្ត្រាដែរ។

ឦស្វរាទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ ជមទគ្និ បុត្ររបស់ភ្រឹគុ ជាព្រាហ្មណ៍ដ៏ធំនិងជាប្រធាន—ជាអ្នកដែលបានសិក្សាដឹងច្បាស់នូវវេទទាំងអស់និងគម្ពីររណ្ឋគម្ពីររបស់វេទ ហើយជាអ្នកមានតបៈធំធេង។

ភារទ្វាជៈ អ្នកយោគី; វិស្វាមិត្រៈដ៏មានអំណាច; និងជមទគ្និ—ទាំងប្រាំពីរនេះហើយ ជាមហាឥសីរបស់អ្នកនៅពេលបច្ចុប្បន្ន។

រៃភ្យៈ ព្រហស្បតិ៍ ច្យវនៈ កശ്യបៈ ភ្រឹគុ; ទុរវាសា ជមទគ្នី មារកណ្ឌេយៈ ហើយបន្ទាប់មក កាលវៈ—នាមព្រះឥសីដ៏គួរគោរពទាំងនេះត្រូវបានរំលឹក។