Sukta 27

Mantra 1

असत्सु मे जरितः साभिवेगो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षम् । अनाशीर्दामहमस्मि प्रहन्ता सत्यध्वृतं वृजिनायन्तमाभुम् ॥

虚妄のただ中にあっても、歌い手よ、わが突進は速い——ソーマを搾り祭をなす施主のために、わたしが教え授けられるとき。わたしは喜びなき施与者を打ち砕く者、真理に逆らい偽りの法に執して曲がり歩む敵対者を撃つ。

Mantra 2

यदीदहं युधये संनयान्यदेवयून्तन्वा शूशुजानान् । अमा ते तुम्रं वृषभं पचानि तीव्रं सुतं पञ्चदशं नि षिञ्चम् ॥

われが戦いに赴き、神なき者ども――身の驕りにふくれ上がる者ら――をひとつに集めるとき、そのとき家にあって汝のために、雄牛のごとき強き力を調え、烈しく搾りしソーマ（Soma）を、十五の満ちたる量として注ぎ出す。

Mantra 3

नाहं तं वेद य इति ब्रवीत्यदेवयून्त्समरणे जघन्वान् । यदावाख्यत्समरणमृघावदादिद्ध मे वृषभा प्र ब्रुवन्ति ॥

われはその者を知らぬ――しかれども彼は「かく」と言う。しかも彼は戦場にて神なき者どもを討ち倒した。彼がその衝突を、猛進する襲撃のごとく明らかに見定めたとき、まことにわが内にある雄牛の力は声をあげて語り出す。

Mantra 4

यदज्ञातेषु वृजनेष्वासं विश्वे सतो मघवानो म आसन् । जिनामि वेत्क्षेम आ सन्तमाभुं प्र तं क्षिणां पर्वते पादगृह्य ॥

われが未知にして入り組める境涯にあったとき、充溢を支えるすべての力（マガヴァーンたち）はわれと共にあった。われは勝ち、安穏にして定まれる境地を見いだす。足場をつかみ取り、前へと押し進み、困難の山においてさえ、妨げる者をすり減らしてゆく。

Mantra 5

न वा उ मां वृजने वारयन्ते न पर्वतासो यदहं मनस्ये । मम स्वनात्कृधुकर्णो भयात एवेदनु द्यून्किरणः समेजात् ॥

われが心に意志を定めるとき、入り組む道も山々もわれを阻むことはない。われより発する響きに、耳堅き恐れは退き去り、光の光線は日々に従って集まり、調和して動き出す。

Mantra 6

दर्शन्न्वत्र शृतपाँ अनिन्द्रान्बाहुक्षदः शरवे पत्यमानान् । घृषुं वा ये निनिदुः सखायमध्यू न्वेषु पवयो ववृत्युः ॥

ここに見えるのは、煮熟の飲料を飲みながらもインドラ（Indra）なき者たち——腕で貪り食う者、矢の道へと突進する者たち。あるいは、友なる力（sakhāya）を罵る者たち：彼らの上に、研ぎ澄まされた刃先が向きを変え、また返って来る。

Mantra 7

अभूर्वौक्षीर्व्यु आयुरानड्दर्षन्नु पूर्वो अपरो नु दर्षत् । द्वे पवस्ते परि तं न भूतो यो अस्य पारे रजसो विवेष ॥

汝は成り、汝は増し、寿命（āyus）をひろく展べてそこに到った。いま先なるものが見え、いま後なるものが見える。二つの鋭き刃が彼をめぐる――この中空（rajas）を越えて彼岸に入りし者でなければ、かの者とは成り得ない。

Mantra 8

गावो यवं प्रयुता अर्यो अक्षन्ता अपश्यं सहगोपाश्चरन्तीः । हवा इदर्यो अभितः समायन्कियदासु स्वपतिश्छन्दयाते ॥

牛ら――力の麦（yava）に光線のごとく繋がれ――アーリヤ（Ārya）の衝きにより進み、われは護り手とともに歩む彼女らを見た。アーリヤの呼び声は四方より集まる――そのうちに、まことの自己の主（svapati）はいかほどまで同意し、歓びを与えるのか。

Mantra 9

सं यद्वयं यवसादो जनानामहं यवाद उर्वज्रे अन्तः । अत्रा युक्तोऽवसातारमिच्छादथो अयुक्तं युनजद्ववन्वान् ॥

人々のうち草を食むわれらと、穀を食むわれとが、雷の力の広き野の内に集うとき、そのとき、すでに繋がれた力は救いをもたらす者を求め、まだ繋がれぬ力は、勝ち得る者によって繋がれ、馭せられる。

Mantra 10

अत्रेदु मे मंससे सत्यमुक्तं द्विपाच्च यच्चतुष्पात्संसृजानि । स्त्रीभिर्यो अत्र वृषणं पृतन्यादयुद्धो अस्य वि भजानि वेदः ॥

ここにまことに、わが思いに真実として語られたことを抱く。われは二足のものと四足のものとの諸力を、正しく結び合わせ、相続して成らしめ得る。だがここで「女なる力」によって牡牛（Vṛṣan）に戦いを挑む者、しかも自らは真の戦いを持たぬ者を、知者（Veda）たるわれは、その分け前を分別し、限界を定めて配分する。

Mantra 11

यस्यानक्षा दुहिता जात्वास कस्तां विद्वाँ अभि मन्याते अन्धाम् । कतरो मेनिं प्रति तं मुचाते य ईं वहाते य ईं वा वरेयात् ॥

車なき娘は誰のものか。知ある者がどうして彼女を盲と見なそうか。わが「尺度／縛め」を彼に向けて解き放つのは誰か――彼女を運ぶ者か、それとも彼女を選び取ろうとする者か。

Mantra 12

कियती योषा मर्यतो वधूयोः परिप्रीता पन्यसा वार्येण । भद्रा वधूर्भवति यत्सुपेशाः स्वयं सा मित्रं वनुते जने चित् ॥

いかに大いなるかな、若き魂と花嫁の位における女の力は――称賛すべき宝によって満たされるとき。姿かたち麗しきとき花嫁は吉祥となり、彼女みずから、人々の中にあってさえ友を勝ち得る。

Mantra 13

पत्तो जगार प्रत्यञ्चमत्ति शीर्ष्णा शिरः प्रति दधौ वरूथम् । आसीन ऊर्ध्वामुपसि क्षिणाति न्यङ्ङुत्तानामन्वेति भूमिम् ॥

倒れたるものは、ふたたび目覚める。己に返り来るものを食らう。頭をもって頭を据え、守りの囲いとする。坐しては上なるものをすり減らし、うつむき下に転じ、身を伸べては大地に従いゆく。この有は、正しき向きに至るまで、さまざまの転倒のうちを動き巡る。

Mantra 14

बृहन्नच्छायो अपलाशो अर्वा तस्थौ माता विषितो अत्ति गर्भः । अन्यस्या वत्सं रिहती मिमाय कया भुवा नि दधे धेनुरूधः ॥

広大なるもの、光の色を帯び、葉なき駿馬は堅く立つ。母なるものは—内なる衝迫に駆られて—育ちゆく胎を養う。他のものの子牛を舐めつつ、彼女は鳴く。いかなる「成りゆき（bhū）」によって、牝牛はその乳房を据えるのか。

Mantra 15

सप्त वीरासो अधरादुदायन्नष्टोत्तरात्तात्समजग्मिरन्ते । नव पश्चातात्स्थिविमन्त आयन्दश प्राक्सानु वि तिरन्त्यश्नः ॥

七つの勇力は下より起ち上がり、八つは上の側より来て、終わりに合一した。九つは後ろより来たりて、その群れは堅固である。十は前にあって石の稜を伸べ—抗う硬きものの中に道を開く。

Mantra 16

दशानामेकं कपिलं समानं तं हिन्वन्ति क्रतवे पार्याय । गर्भं माता सुधितं वक्षणास्ववेनन्तं तुषयन्ती बिभर्ति ॥

十のうちに、赭き（黄褐の）ひとつがあり、その本質は同一である。人々はそれを、意志（クラトゥ）と彼岸への渡りのために駆り立てて進ませる。母は胸（乳房）の間に、よく整えられた胎（ガルバ）を宿し、喜びつつ傷つけず、養って形へと育む。

Mantra 17

पीवानं मेषमपचन्त वीरा न्युप्ता अक्षा अनु दीव आसन् । द्वा धनुं बृहतीमप्स्वन्तः पवित्रवन्ता चरतः पुनन्ता ॥

勇士たちは肥えた牡羊を煮た。投げられた賽（さい）は、日の運行に従ってあった。二つの大いなる弓は水の中を動き、浄めの具（パヴィトラ）を帯びる。彼らは巡り歩いて浄め、存在を真理にふさわしくする。

Mantra 18

वि क्रोशनासो विष्वञ्च आयन्पचाति नेमो नहि पक्षदर्धः । अयं मे देवः सविता तदाह द्र्वन्न इद्वनवत्सर्पिरन्नः ॥

叫び声高き者たちは、あらゆる方角へと出て行った。尺度は煮炊きするが、半分は翼となって熟さない。わが神サヴィトリはこう語った――「薪を食とする者は勝つ。ギー（溶かしバター）を食とする者も勝つ。」正しい養いこそが上昇を支える。

Mantra 19

अपश्यं ग्रामं वहमानमारादचक्रया स्वधया वर्तमानम् । सिषक्त्यर्यः प्र युगा जनानां सद्यः शिश्ना प्रमिनानो नवीयान् ॥

われは遠くより、進みゆく群れを見た。輪なくして運ばれ、自らのスヴァダー（svadhā）—固有の力の法—によって運行する。高貴なる者（ārya）は人々の世代を前へと軛（くびき）し、ただちに、つねに新たに、古き形態のこわばる雄力を打ち砕く。

Mantra 20

एतौ मे गावौ प्रमरस्य युक्तौ मो षु प्र सेधीर्मुहुरिन्ममन्धि । आपश्चिदस्य वि नशन्त्यर्थं सूरश्च मर्क उपरो बभूवान् ॥

このわが二頭の牝牛は、撃ち倒す者に軛されている。妨げるな—幾たびもその力でわれを酔わせる。水さえも彼の狙いを散らし、太陽—闇なるもの—は上なる覆いとなった、正しき勝利が成るまで。

Mantra 21

अयं यो वज्रः पुरुधा विवृत्तोऽवः सूर्यस्य बृहतः पुरीषात् । श्रव इदेना परो अन्यदस्ति तदव्यथी जरिमाणस्तरन्ति ॥

このヴァジュラ（vajra）—雷の槌—は多様に転じ、広大なる充溢より来たる太陽の助けである。これによって、さらに遠い、別の名声がある。不動の者たちは、時の摩耗を越えて渡りゆく。

Mantra 22

वृक्षेवृक्षे नियता मीमयद्गौस्ततो वयः प्र पतान्पूरुषादः । अथेदं विश्वं भुवनं भयात इन्द्राय सुन्वदृषये च शिक्षत् ॥

縛られた牝牛は、木から木へと鳴きわたり、ついで鳥たちは飛び立った――人を喰らうものもまた。すると生成するこの全世界は恐れに沈み、インドラに、そしてソーマを搾る聖見のリシに、従うことを学んだ。

Mantra 23

देवानां माने प्रथमा अतिष्ठन्कृन्तत्रादेषामुपरा उदायन् । त्रयस्तपन्ति पृथिवीमनूपा द्वा बृबूकं वहतः पुरीषम् ॥

神々の尺度において、最初の諸力はその座に立ち、切り裂き貫くところから、彼らのより高きものが立ち上がった。三つは広き大地とその水の上に燃え、二つはbṛbūkaと豊かな質を担って運ぶ――形成のわざを推し進めつつ。

Mantra 24

सा ते जीवातुरुत तस्य विद्धि मा स्मैतादृगप गूहः समर्ये । आविः स्वः कृणुते गूहते बुसं स पादुरस्य निर्णिजो न मुच्यते ॥

それが汝の生命気である；またその秘められたところを知れ。正しき成就のための戦いにおいて、かかる幻視を隠してはならぬ。太陽の世界を顕わにしながら殻を隠す者――その者、門口の守り手は、覆いの衣から解き放たれない。