Sukta 12

Mantra 1

ऋतस्य यज्ञः। समि॑द्धो अ॒द्य मनु॑षो दुरो॒णे दे॒वो दे॒वान् य॑जसि जातवेदः । आ च॒ वह॑ मित्रमहश्चिकि॒त्वान्त्वं दू॒तः क॒विर॑सि॒ प्रचे॑ताः

この祭はṛta（宇宙の正序・真理）に属する。今日、人の家において焚き起こされた汝、ジャータヴェーダス（Jātavedas、火神）よ、神として諸神を祭り敬う。さらにミトラ（Mitra）をここへ運べ、日々を識る者よ。汝は使者、詩聖（kavi）、先見の明ある者である。

Mantra 2

तनू॑नपात् प॒थ ऋ॒तस्य॒ याना॒न् मध्वा॑ सम॒ञ्जन्त्स्व॑दया सुजिह्व । मन्मा॑नि धी॒भिरु॒त य॒ज्ञमृ॒न्धन् दे॑व॒त्रा च॑ कृणुह्यध्व॒रं नः

タヌーナパート（Tanūnapāt）よ、道—ṛtaの行路—を、甘味をもって調え結び、快きものとせよ、善き舌の者よ。さらに洞察によって我らの讃歌を、また祭をも増し進めよ。そして我らの儀礼（adhvara）を神々の方へ向かわせよ。

Mantra 3

आ॒जुह्वा॑न॒ ईड्यो॒ बन्द्य॒श्चा या॑ह्यग्ने॒ वसु॑भिः स॒जोषाः॑ । त्वं दे॒वाना॑मसि यह्व॒ होता॒ स ए॑नान् यक्षीषि॒तो यजी॑यान्

供物を捧げて、讃えられ礼拝されるべき者よ、アグニ（Agni）よ、ヴァス（Vasus）らと心を一つにしてここへ来たれ。汝は神々のうちの猛きホータル（Hotar）である。ここより、これら—いよいよ礼拝に値する者たち—のために祭祀し、供犠せよ。

Mantra 4

प्रा॒चीनं॑ ब॒र्हिः प्र॒दिशा॑ पृथि॒व्या वस्तो॑र॒स्या वृ॑ज्यते॒ अग्रे॒ अह्ना॑म्। व्युऽप्रथते वित॒रं वरी॑यो दे॒वेभ्यो॒ अदि॑तये स्यो॒नम्

バルヒス（祭草）は東へと敷き広げられる。大地の前方、このわれらの住まいに、日々のはじめに。さらに広く、いよいよゆったりと展開し——神々のため、アディティ（Aditi）のための、安らぎの床となれ。

Mantra 5

व्यच॑स्वतीरुर्वि॒या वि श्र॑यन्तां॒ पति॑भ्यो॒ न जन॑यः॒ शुम्भ॑मानाः । देवी॑र्द्वारो बृहतीर्विश्वमिन्वा दे॒वेभ्यो॑ भवत सुप्राय॒णाः

大きく開き、広やかなものたちよ、離れて立て。夫のために身を飾る妻たちのように。神なる門よ、偉大にして万有を促す者よ——神々にとって、めでたき入場の門となれ。

Mantra 6

आ सुष्वय॑न्ती यज॒ते उ॒पाके॑ उ॒षासा॒नक्ता॑ सदतां॒ नि योनौ॑ । दि॒व्ये योष॑णे बृह॒ती सु॑रु॒क्मे अधि॒ श्रियं॑ शुक्र॒पिशं॒ दधा॑ने

美しく響きわたり、祭儀の近くへと来たれ。ウシャース（曙）とナクタ（夜）よ、その座に坐せ。天上の乙女の住まいにおいて、偉大にして黄金に輝き、栄光を帯び、清らかな装いをまといて。

Mantra 7

दैव्या॒ होता॑रा प्रथ॒मा सुवाचा॒ मिमा॑ना य॒ज्ञं मनु॑षो॒ यज॑ध्यै । प्र॒चो॒दय॑न्ता वि॒दथे॑षु का॒रू प्रा॒चीनं॒ ज्योतिः॑ प्र॒दिशा॑ दि॒शन्ता॑

神なる二人のホートリ（Hotṛ）は、第一にして言葉麗しく、マヌ（Manu）の祭献のために祭儀を量り定める。集会（vidatha）において詩人（kāru）を奮い立たせ、前方に、東へ向かう光（jyotis）を指し示す。

Mantra 8

आ नो॑ यज्ञं भार॑ती॒ तूय॑मे॒त्विडा॑ मनु॒ष्वदि॒ह चे॒तय॑न्ती । ति॒स्रो दे॒वीर्ब॒र्हिरेदं स्यो॒नं सर॑स्वतीः॒ स्वप॑सः सदन्ताम्

バーラティー（Bhāratī）よ、速やかに我らのもとへ、祭儀へ来たれ。イダー（Iḍā）よ、マヌ（Manu）の作法に従い、ここで祭りを目覚めさせよ。三柱の女神は、この安らかで親しきバルヒス（Barhis）の座に坐せ――善き働きをなすサラスヴァティー（Sarasvatī）たちよ、ここに着座せよ。

Mantra 9

य इ॒मे द्यावा॑पृथि॒वी जनि॑त्री रू॒पैरपिं॑श॒द् भुव॑नानि॒ विश्वा॑ । तम॒द्य हो॑तरिषि॒तो यजी॑यान् दे॒वं त्वष्टा॑रमि॒हय॑क्षि वि॒द्वान्

諸々の形相をもって、この二人の生みの親――天と地――を造り、あらゆる世界を作り成したその御方を。今日、ホートリ（Hotṛ）よ、務めに駆り立てられて、いよいよ崇むべき神トヴァシュトリ（Tvaṣṭṛ）を、ここに、知る者として祭れ。

Mantra 10

उ॒पाव॑सृज॒ त्मन्या॑ सम॒ञ्जन् दे॒वानां॒ पाथ॑ ऋतु॒था ह॒वींषि॑ । वन॒स्पतिः॑ शमि॒ता दे॒वो अ॒ग्निः स्वद॑न्तु ह॒व्यं मधु॑ना घृ॒तेन॑

自らの力によって放ち出し、整えて、神々の道を季節の法（ṛtu）に従わせ、供物（havís）を時にかなって捧げよ。森の主ヴァナスパティ（Vanaspati）、鎮める者、神アグニ（Agni）が、蜜とギー（ghṛta）とともにこの供えを味わわんことを。

Mantra 11

स॒द्यो जा॒तो व्यऽमिमीत य॒ज्ञम॒ग्निर्दे॒वाना॑मभवत् पुरो॒गाः । अ॒स्य होतुः॑ प्र॒शिष्यृ॒तस्य॑ वा॒चि स्वाहा॑कृतं ह॒विर॑दन्तु दे॒वाः

生まれたての彼は、ただちに祭儀を測り定めた。アグニ（Agni）は神々の先導となった。このよく教え込まれたホートリ（Hotṛ）の言葉のうちに、「スヴァーハー（svāhā）」によって確立された供物を、神々が食し味わわんことを。