Sukta 25

Mantra 1

कामस्य इषुः। उ॒त्तु॒दस्त्वोत् तु॑दतु॒ मा धृ॑थाः॒ शय॑ने॒ स्वे। इषुः॒ काम॑स्य॒ या भी॒मा तया॑ विध्यामि त्वा हृ॒दि

Kāmas Pfeil: Der Stachel soll dich stechen — dich stechen; halte dich nicht fest auf deinem eigenen Lager. Mit Kāmas Pfeil, dem furchtbaren, durchbohre ich dich damit im Herzen.

Mantra 2

आ॒धीप॑र्णां॒ काम॑शल्या॒मिषुं॑ संक॒ल्पकु॑ल्मलाम्। तां सुसं॑नतां कृ॒त्वा कामो॑ विध्यतु त्वा हृ॒दि

Den Liebespfeil, blattbefiedert, mit der Spitze des Verlangens, geknospet aus festem Entschluss—wohl gebogen gemacht—möge Kāma (Kāma) dich damit ins Herz durchbohren.

Mantra 3

या प्ली॒हानं॑ शो॒षय॑ति॒ काम॒स्येषुः॒ सुसं॑नता । प्रा॒चीन॑पक्षा॒ व्योऽषा॒ तया॑ विध्यामि त्वा हृ॒दि

Jener wohlgebogene Pfeil des Kāma, der die Milz austrocknet—vorwärtsbeflügelt, die scharfe vyoṣā: mit ihr durchbohre ich dich im Herzen.

Mantra 4

शु॒चा वि॒द्धा व्योऽषया॒ शुष्का॑स्या॒भि स॑र्प मा । मृ॒दुर्निम॑न्युः॒ केव॑ली प्रियवा॒दिन्यनु॑व्रता

Von brennendem Schmerz durch die scharfe vyoṣā durchbohrt, mit trockenem Mund—krieche zu mir heran: sanft, den Zorn niedergelegt, ganz mein, süß redend, meinem Willen folgend.

Mantra 5

आजा॑मि॒ त्वाज॑न्या॒ परि॑ मा॒तुरथो॑ पि॒तुः । यथा॒ मम॒ क्रता॒वसो॒ मम॑ चि॒त्तमु॒पाय॑सि

Hierher rufe ich dich, o Vertraute, fort von den Deinen—fort von der Mutter und auch vom Vater—damit du, Helferin meines Entschlusses, zu meinem Sinn kommst, ja zu meinem Vorhaben.

Mantra 6

व्यऽस्यै मित्रावरुणौ हृ॒दश्चि॒त्तान्य॑स्यतम्। अथै॑नामक्र॒तुं कृ॒त्वा ममै॒व कृ॑णुतं॒ वशे॑

Auseinander, o Mitra-Varuṇa, werft aus ihrem Herzen ihre Gedanken; dann, nachdem ihr sie ohne Entschluss (akratú) gemacht habt, stellt sie — nur mir — unter meine Gewalt.