Devaki in the Skanda Purana

แต่หากท่านยังปรารถนาจะละทิ้งชีวิต ก็จงฟังถ้อยคำนี้ด้วย: ในเวลาไม่นานนัก จากพระกฤษณะ ผู้เป็นโอรสแห่งเทวคี (เรื่องนี้จักคลี่คลาย)

จงสถาปนาสิ่งนั้นด้วยภักติอันมั่นคง เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ชนทั้งปวงเสมอ ในฤกษ์นักษัตรที่มีวิศเวเทวะเป็นเทวประธาน จงประกอบพิธีสังคมะ ณ สถานที่บรรจบของเทวีเทวกี

เมื่อโลกถูกรบกวนและมนุษย์ถูกกินเป็นอาหาร พระผู้เกิดจากครรภ์ของนางเทวกีได้เสด็จมาเพื่อบรรเทาภาระของพระธรณี

สูตะกล่าวว่า ข้าพเจ้านมัสการพระกฤษณะ โอรสของเทวกี, พระมาธวะ ผู้ทรงเป็นที่รักของภักติ, ผู้ทรงนำความปีติสุขมาสู่โลกทั้งปวง และทรงประทานทั้งสุขในโลกและการหลุดพ้น

ในช่วงสมัยที่ทวาประยุคและกลียุคจวนจะสิ้นสุด เพื่อทำลายกองกำลังอสูรที่เป็นภาระแก่แผ่นดิน และเพื่อปกป้องธรรมะและผู้ทรงธรรม ข้าพระองค์จะจุติจากวาสุเทพในครรภ์เทวกี ณ นครมถุรา

พระศรีสุตะกล่าวว่า: “ในวงศ์ยทุ มีผู้เลื่องชื่อว่า วสุเทวะ บุตรแห่งศูระ และท่านมีชายาเป็นเทวคี อันเป็นธิดาของเทวกะ ผู้เป็นที่รู้จักกันทั่วไป”

ครั้นเสร็จพิธีอภิเษกแล้ว ทรงขึ้นรถศึกและออกเดินทางไปยังนครของตนแต่กาลก่อนนั้นเอง แล้วกังสะก็ได้เป็นสารถีของอานกทุนทุภิ (วสุเทวะ)

ครั้งนั้นมีวาจาไร้กายดังขึ้นกล่าวแก่กังสะผู้เป็นสารถี ขณะเขากำลังพาน้องสาวผู้รุ่งเรืองไปบนรถอันประเสริฐ

“โอ้ผู้ปราบศัตรู หญิงผู้นี้เองที่เจ้ากำลังพาไปในรถศึก—ครรภ์ที่แปดของนางจักเป็นผู้ประหารเจ้า มิอาจสงสัยได้”

ครั้นได้สดับวาจาอันเป็นทิพย์นั้น กังสะก็ฉวยพระขรรค์ไว้ และ—โอผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชะ—มุ่งหมายจะประหารน้องสาวของตนเอง

แล้ววสุเทวะเพื่อปลอบประโลม จึงกล่าวแก่กังสะ วสุเทวะกล่าวว่า: “โอ กังสะ บุตรทั้งหลายที่เกิดจากนางนี้ ข้าจักมอบให้แก่ท่าน”

“อย่าทำร้ายน้องสาวของเจ้าเลย; นางมิได้เป็นภัยแก่เจ้า” ครั้นกังสะได้ฟังถ้อยคำนั้น ก็ละเว้นจากการประหารนางในบัดนั้น

เขาพร้อมด้วยเทวะกีและวสุเทวะไปยังนครของตน เทวะกีและวสุเทวะถูกจองจำด้วยโซ่ตรวนที่ข้อเท้า

ครั้งนั้นกังสะผู้มีจิตชั่วได้คุมขังเขาทั้งสองไว้ในเรือนจำ ต่อมาเมื่อกาลเวลาล่วงไปนาน เทวะกีก็ได้ (ทรงครรภ์) โดยวสุเทวะเป็นแน่—

โอ้ท่านผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชะ เมื่อบุตรทั้งหกที่เกิดจากครรภ์ของเทวะกีถูกกังสะผู้มีจิตโหดร้ายและไร้เมตตาสังหารแล้ว—

ครั้นนั้น ในครรภ์ของเทวะกี การตั้งครรภ์ครั้งที่เจ็ดคือเศษะ (อนันตะ) เอง ต่อมา มายาเทวี—ด้วยแรงดลใจจากพระวิษณุ—ได้ดูแลรับเอาครรภ์นั้นไว้

นางได้นำครรภ์นั้นไปประดิษฐานไว้ในโรหิณี ผู้พำนักอยู่ในเรือนของนันทโคป คนเลี้ยงโค ดังนั้นจึงเล่าลือกันว่า ครรภ์ที่เจ็ดของเทวะกีได้ ‘หล่นจากครรภ์’

ด้วยลีลาศักดิ์สิทธิ์ของพระวิษณุ ข่าวอันใหญ่หลวงก็แพร่ไปทั่วโลก ครั้นแล้วพระวิษณุเองได้เสด็จเข้าสู่ครรภ์ของเทวะกีในฐานะปฏิสนธิเป็นทารกในครรภ์

ครั้นเมื่อสิบเดือนล่วงไปแล้ว พระหริผู้ไม่เสื่อมสลายได้ประสูติจากครรภ์ของเทวะกี เป็นที่เลื่องลือทั่วหล้าว่า ‘พระกฤษณะ’

พระองค์ทรงปรากฏเป็นจตุรภุช งามเรืองรองด้วยสังข์ จักร คทา และพระขรรค์ ทรงมงกุฎ สวมพวงมาลาดอกไม้ป่า และทรงดับทุกข์โศกของพระบิดามารดา