Sukta 37
Rishi: Atharvanic tradition (as per Anukramaṇī for 7.37)
Devata: Vāsaḥ (Garment) as charm-medium; Kāma/Manas implicitly
Chandas: Anuṣṭubh (probable)
คาถาอาถรรพณ์บทเดียวนี้ใช้ “ผ้า/อาภรณ์” (vāsaḥ) เป็นสื่อทางกายภาพรองรับเจตนา เพื่อผูกมัดความสนใจและความรักใคร่ของชายให้มีต่อผู้กล่าวเพียงผู้เดียว โดยการวางหรือใช้ผ้าของตนสัมผัสกายชาย บทสวดมุ่งให้จิต (manas) และความใคร่ปรารถนา (kāma) ของเขาหันเหออกจากหญิงคู่แข่ง แม้ผู้ที่มีชื่อเสียงในสังคม และสถาปนาความผูกพันแบบเอกสิทธิ์ผ่านเวทมนตร์แห่งการสัมผัส
Mantras
Frequently Asked Questions
The hymn invokes Vāsaḥ, the garment/cloth, treating it as an active charm-medium that can carry the speaker’s intention through touch and wearing.
To make a man devoted to the speaker alone (kevala), and to prevent other women—even prominent or “famed” ones—from attracting him.
No. The central “substance” is the practitioner’s own garment; the rite works through recitation plus direct contact (placing/draping or briefly having him wear it).
Ask anything about Sukta 37 of the Atharva Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.