ఇంద్రుడు in the Ramayana

అగస్త్యముని వచనానుసారం పరమానందంతో శ్రీరాముడు ఇంద్రప్రదత్త ధనుస్సును స్వీకరించాడు; అలాగే ఖడ్గమును, అక్షయ బాణములతో నిండిన రెండు తూణీరములనూ గ్రహించాడు।

ఆ పురిలో మహారాజు దశరథుడు—తన మహారాజ్య సమృద్ధిని వర్ధింపజేసేవాడు—దేవాధిపతి ఇంద్రుడు స్వర్గంలో నివసించునట్లు నివసించెను।

రత్నాలతో అలంకరించిన, పర్వతాలవలె మహత్తరమైన ప్రాసాదాలతో శోభిల్లి, ఎత్తైన కూటాగారాలతో నిండిన ఆ నగరం ఇంద్రుని అమరావతిలా ప్రకాశించింది।

ఆ అయోధ్యా నగరంలో దశరథ మహారాజు నివసించెను— ఆయన వేదవిదుడు, సమస్త సంపదలతో సమృద్ధుడు, దీర్ఘదృష్టి గల మహాతేజస్సు, పురవాసులకు జనపదవాసులకు ప్రియుడు. ఇక్ష్వాకువంశంలో అతిరథుడు, యజ్ఞకర్త, ధర్మపరాయణుడు, నియమశీలి; మహర్షిసమాన రాజర్షి, త్రిలోకములలో…

సత్యనిష్ఠతో, ధర్మ-అర్థ-కామముల త్రివర్గమును యథావిధిగా అనుష్ఠించుచున్న ఆ రాజుచేత ఆ శ్రేష్ఠ నగరి ఇంద్రుడు అమరావతిని పాలించినట్లు పాలింపబడెను।

ఆ శుభకరమైన, సత్యనామముగల అయోధ్య—దృఢమైన తోరణాలు, అర్గళాలతో సురక్షితమై, విచిత్ర గృహాలతో అలంకృతమై, సహస్ర జనసమూహంతో నిండినదాన్ని—శక్రసమాన మహిమగల భూపతి (దశరథుడు) శాసించెను।

తనకు మించినవాడైన శత్రువును గాని, తనతో సమానుడైన శత్రువును గాని అతడు ఎక్కడా కనుగొనలేదు. మిత్రబలంతో సమృద్ధుడై, సమీప రాజులు వశమై, తన ప్రతాపంతో కంటకస్వరూపమైన వైరీలను అణచివేసిన ఆ జగద్రాజు, దేవాధిపతి ఇంద్రుడు స్వర్గాన్ని ఏలినట్లే ధర్మపూర్వకంగా…

ఈ విధంగా అంగాధిపతి గణికలను ఉపాయంగా చేసి ఋషి కుమారుని తీసుకొనివచ్చెను; అప్పుడు దేవుడు వర్షాన్ని కురిపించెను, శాంతా కూడా అతనికి వివాహార్థంగా సమర్పించబడెను।

ఇంద్రసమాన కర్మగల నరేంద్రుడు గౌరవంతో నగరంలో ప్రవేశింపజేస్తున్న ఆ బ్రాహ్మణుని చూచి పట్టణవాసులందరూ పరమానందంతో ఉల్లసించారు।

ఇంద్రుని భాగము విధివిధానముగా అర్పింపబడెను, నిష్కల్మషుడైన సోమము అభిషవింపబడెను. అనంతరం యజ్ఞక్రమానుసారముగా మధ్యాహ్న సవనం ప్రారంభమయ్యెను॥

ఆ దుర్మతి త్రిలోకాలను కలవరపెడుతున్నాడు; ఉన్నతులపై ద్వేషం పెంచుకున్నాడు. త్రిదశరాజుడైన శక్రుడు (ఇంద్రుడు) పైకూడా దాడి చేయాలని కోరుతున్నాడు॥

ఆ ఉగ్రతేజస్సు గల అహంకార రావణుణ్ణి—దర్పంతో ఉబ్బినవాడిని, త్రిదశేశ్వరుడైన ఇంద్రుని శత్రువును, లోకాలను విలపింపజేసేవాడిని, సద్గుణ తపస్వులకు ముల్లువలె ఉన్నవాడిని, తపస్వులకు భయంకరుడిని—వేరుతో పెకిలించి సంహరించుము।

లోకాలను విలపింపజేసే ఆ రావణుని—అతని సైన్యంతోను బంధువులతోను కూడ—శ్రేష్ఠ పరాక్రమంతో సంహరించు; ఆపై దీర్ఘకాలం దుఃఖజ్వరమునుండి విముక్తుడై, ఇంద్రరక్షితుడై, సమస్త దోష-కల్మషములనుండి శుద్ధుడై స్వర్గలోకమునకు తిరిగి రా।

అప్పుడు రాజు తన భార్యలు గర్భం స్థిరపడినవారై ఉన్నట్లు చూచి మనశ్శాంతిని పొందాడు; త్రిదివంలో ఇంద్రుడు, సిద్ధ‑ఋషిగణాలు పూజించే శ్రీహరివలె అతడు పరమానందంతో హర్షించాడు।

ఇంద్రుడు మహేంద్రపర్వతసమాన ప్రతాపవంతుడైన బలశాలి వానరేంద్రుడు వాలిని జనింపజేసెను; తపనుడు, తేజస్వులలో శ్రేష్ఠుడైన సూర్యుడు సుగ్రీవుని జనింపజేసెను।

సూర్యపుత్రుడు సుగ్రీవుడును, శక్రపుత్రుడు వాలినును—ఆ ఇద్దరు సోదరుల సన్నిధికి సమస్త వానరేశ్వరులు వచ్చిరి; నలుడు, నీలుడు, హనూమంతుడు మరియు ఇతర హరియూథపతులును కూడ।

అమిత తేజస్సుగల ఆ పుత్రునివల్ల కౌసల్య తేజోవంతంగా శోభించింది; దేవశ్రేష్ఠుడు వజ్రధారి ఇంద్రునివల్ల అదితి శోభించినట్లే।

వారి మాటలు విని, పురోహితులతో కూడి సమాహితుడైన నృపతి దశరథుడు హర్షంతో, వాసవుడు (ఇంద్రుడు) బ్రహ్మను స్వాగతించుటకు వెళ్లినట్లే, ఆయనను ఎదుర్కొనడానికి బయలుదేరాడు।

“ఓ రామా, పురాతనకాలంలో వృత్రవధానంతరం సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రుని బ్రహ్మహత్యా పాపం ఆవరించింది; అతడు మలినతతో కప్పబడి, క్షుధతో కూడ బాధపడెను।”

తపోధనులైన ఋషులతో కూడిన దేవతలు కలశజలాలతో ఇంద్రునికి స్నానం చేయించి, అతని మలినతను తొలగించారు।