
இந்திரனை மையமாகக் கொண்ட வெற்றி–பாதுகாப்பு வழிபாட்டு உரை; அதை ப்ருஹஸ்பதியின் புரோகிதக் காவல் மேலும் உறுதிப்படுத்தி, வெற்றி, பாதுகாப்பு, செழிப்பு ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்துகிறது. துணைத்தீமைகள்: (1) போரில் வெல்லும் வலிமை (வாஜ) மற்றும் எதிரிகள்/கோட்டைகளை முறியடித்தல், (2) அபோத்ரோபாயிக் பாதுகாப்பு—விழிப்புணர்வு, தீமையைத் தடுத்தல், யஜமானனுக்கான “பாதுகாப்பான வெளி” அமைத்தல், (3) சோமப் பிழிதலை அதிகாரமூட்டும் சாதனமாகக் கொண்டு இந்திரனின் மது (உற்சாகப் பலம்) வளர்த்தல், (4) புராண முன்னுதாரணத்தை சடங்கு வலுவாகப் பயன்படுத்தல்—வல-பேதனம், நினைவுகூரப்பட்ட வெற்றிகள், (5) யஜமானன்–தேவன் பரஸ்பர உடன்பாடு: ஸ்துதி/யாகத்தின் பதிலாக அருள், காவல், செல்வம்.
அதர்வவேதம் 20.11 திரிஷ்டுப் சந்தத்தில் அமைந்த இந்த இந்திர-ஸ்துதி (பெரும்பாலும் ரிக் வேத மறுச்சொல்லாக்கம்) இந்திரனின் பல “நன்கு நிறைவேற்றப்பட்ட செயல்களை”ப் பெருமைப்படுத்தி, அவனுடைய போர்வலிமையை பகைமையுடனும் தடையிடுவதாகவும் உள்ள சக்திகள் (தஸ்யு/வ்ருஜின/வ்ருத்ர-வகை எதிரிகள்) மீது திருப்புகிறது. அபிசாரிகப் போக்குடைய வெற்றி-மந்திரமாக இதன் பாராயணம் எதிரிகளை நசுக்குதல், மோதலில் பாதுகாப்பைப் பெறுதல், மேலும் போர்வெற்றியை யஜமான-சமூகத்திற்கான பரிசு, செல்வம், மற்றும் ஒளிமிக்க புகழ்-மரியாதையாக மாற்றுதல் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது.
அதர்வவேதம் 20.12 என்பது இந்திரனை அழைக்கும் ஸூக்தம்; இதில் அவரை ‘அருகில் கேட்பவன்’ என அருகே வரவழைத்து, கேட்கவும், விரைவில் வரவும், வலிமை, வெகுமதிகள், பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை அருளவும் வற்புறுத்துகிறது. வளம் நாடும் வேண்டுதல் (வாஜ, நீர் மற்றும் பசுக்கள் போன்ற செல்வச் சின்னங்கள்) ருத-ஒழுங்குடன் இணைதலும், வ்ருத்ரவத சக்தியால் வரும் ரக்ஷா-தர்க்கமும் ஒன்றாக கலக்கின்றன; இறுதியில் சோம-யாக அழைப்பாக இந்திரனின் மதியகால உற்சாகத்தை வரவேற்கும் அழைப்பு நிறைவு பெறுகிறது.
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸ்தோத்திரம் (ரிக் வேதத்திலிருந்து பெறப்பட்டது) ஒப்பற்ற, உறுதியான மகவன் இந்திரனை அழைக்கிறது—வாஜம் (வெற்றி, வலிமை, செழிப்பு எனும் பரிசு) பெறும் போட்டிகளில் சமூகத்தின் துணையாக இருக்குமாறு. இந்திரனின் ‘முன்னைய’ அருள்தானங்களை நினைவுகூர்ந்து, உற்சாகமடைந்த அவரது தாராளத்தைக் கீர்த்திப்பதன் மூலம், இந்த ஸூக்தம் புகழ்ச்சியையும் ஆஹுதியையும் உடனடி பாதுகாப்பாகவும், மாடு-குதிரைச் செல்வம் நிறைந்த பெருவளமாகவும் மாற்ற விரும்புகிறது.
AVŚ 20.15 என்பது அதர்வவேதத்தின் பாராயணத் தொகுப்பில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள, ரிக் வேதப் பாணியிலான இந்திர-ஸ்துதி. இதன் நோக்கம், இந்திரன் புகழ்ச்சியை கவனத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டு, தனது ‘தடையற்ற’ அருள்தானப் பெருக்கை வெளிப்படுத்தச் செய்வதாகும். ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட யாகச் சடங்கு (sam-adhvara) வழியாக அர்ப்பணிக்கப்படும் விதிசம்மத வாக்கு (vāc) மூலம் கிடைக்கும் நிலையான, வெற்றிகரமான விளைவாகவே செழிப்பு இங்கு வடிவமைக்கப்படுகிறது; மேலும் இந்திரனின் அச்சமூட்டும் மகிமை, புகழளிக்கும் ஆற்றல் (indriya), மற்றும் சரிவில் நீர் ஓடுவது போலப் பெருகி வரும் செல்வத்தை அழைக்கிறது.
அதர்வவேதம் 20.16 என்பது ப்ருஹஸ்பதியை நோக்கி அமைந்த திரிஷ்டுப் சந்தப் பாடல்; இது வலா-புராணப் பரடைக்மை மீண்டும் செயல்படுத்துகிறது. பிரார்த்தனையின் யாஜக-அதிபதி ப்ருஹஸ்பதி பாறைபோன்ற தடையைப் பிளந்து, அடைப்பில் மறைக்கப்பட்ட “பசுக்கள்” (செல்வம், ஒளி, வளங்கள்) ஆகியவற்றை விடுவிக்கிறார். செழிப்பு மீளவும் உறுதியாகவும் நிலைபெற—மாடுகள், குதிரைகள், வலிமை, சமூக ஒற்றுமை—யஜமானனை அங்கிரஸர்களின் வெற்றிகரமான உடைப்புச் சாதனையுடன் ஒத்திசைக்க இந்தப் பாடல் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது. இழப்பும் தடையும் ஒரு புராண அடைப்பாகக் கருதப்படுகின்றன; அதை ப்ருஹஸ்பதி வெட்டி திறந்து, பெருக்கத்தையும் உயிர் தாங்கும் ஊட்டத்தையும் (வயஸ்) மீண்டும் நிறுவுகிறார் என்பதே இதன் வல்லமை.
ஏவி 20.17 என்பது ரிக் வேதத்திலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட திரிஷ்டுப் பாவனையுடைய ஸூக்தம்; இதில் இந்திரனின் ஒப்பற்ற வெற்றிச் சக்தி, ப்ருஹஸ்பதியின் புரோகிதப் பாதுகாப்புடன் இணைக்கப்பட்டு, யஜமானனுக்கும் அவன் கூட்டாளிகளுக்கும் பாதுகாக்கப்பட்ட, செழிப்பான ‘பாதுகாப்பு வட்டம்’ உருவாக்கப்படுகிறது. போட்டி/மோதலில் ஆதிக்கம் (அரச ஆதரவு, தன் வ்ரஜனத்துடன் வெற்றி), மாடுகள் மற்றும் தானியங்களில் வளம், மேலும் பகைமைச் சக்திகளும் தீயோர்/தீச்செயலாளர்களும் எதிராக எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் கவசம்போன்ற பாதுகாப்பு வேண்டப்படுகிறது.
இந்த ஆறு மந்திரங்களைக் கொண்ட இந்திர-ஸ்தோத்திரம் (ரிக் வேத மரபில் இருந்து) கṇ்வ வம்சத்தின் அதிகாரப்பூர்வ அடையாளத்தின் மூலம் பாராயணக்காரர்களை இந்திரனுடன் பிணைக்கிறது; அவர்களை அவனுடைய விசுவாசமான “நண்பர்கள்” எனக் காட்டி, அவனைப் புகழ்ந்து செயலில் ஈடுபடத் தூண்டுகிறது. செழிப்பு மற்றும் போர்க்கள முன்னிலை—இரண்டையும் வேண்டி, இந்திரனை செல்வம் அளிப்பவன், காப்பவன், முன்னணித் தலைவன் என வர்ணிக்கிறது; அவன் பேசுபவருக்கு எதிரியை நம்பிக்கையுடன் எதிர்த்து பதிலளிக்க வல்ல “கவசம்” ஆக இருக்கிறான்.
அதர்வவேதம் 20.19 என்பது பாதுகாப்பும் போர்வெற்றியும் அளிக்கும் மந்திரமாகப் பயன்படும் இந்திர-ஸ்தோத்திரம். இதில் இந்திரனின் மனமும் பார்வையும் யஜமானன்/ஆதரவாளரின் பக்கம் திருப்பப்பட்டு, அவரது பல பெயர்கள் செயற்படும் சக்திகளாக அழைக்கப்படுகின்றன. இச்சூக்தத்தின் வலிமை அபோத்ரோபாயிகம்—அபிமாதி (பகைமையான தாக்குதல், விரோதம், தீங்கான தாக்கம்) ஆகியவற்றைத் துரத்தி ஒதுக்கும்—மேலும் ஸங்க்ராமிகம்—வ்ருத்ரஹன் இந்திரனை அழைத்து, போட்டி மற்றும் மோதலில் தடைகளை அடக்கி வெற்றியை உறுதிப்படுத்தும்.
அதர்வவேதம் 20.20 என்பது ரிக் வேதப் பொருளிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட இந்திர-ஸ்தோத்திரம்; அதர்வணப் பயன்பாட்டில் இது பாதுகாப்பும் செழிப்பும் அளிக்கும் ஜப/பாராயணமாக நியமிக்கப்படுகிறது. இதில் அருகிலும் தொலையிலும் இருந்து இந்திரனை அழைக்கிறது; யஜமானனையும் சோம-யாகத்தையும் இடையறாத விழிப்புடன் காக்குமாறு வேண்டுகிறது; மேலும் முடிவில் ‘சர்வாஶாஃ’—எல்லாத் திசைகளிலும்—அச்சமின்மை மற்றும் பகைவர்மீது வெற்றியை அளிக்கும் அனைத்துத் திசை கவசமாக நிறைவு பெறுகிறது.